Categories
Lifestyle

ဝန္ခံကတိ

” ေဟ့ေကာင္..မင္းဒီတစ္ပါတ္လုံးလုံး အျပင္လုံးဝမထြက္ရဘူး..ၾကားလား.မင္း အျပစ္မင္းသိ.မျမေထြး ၾကည့္ထိန္းထား. ေမာ္ေမာ္တို႔ကလည္း .နင္တို႔တူ..နင္တို႔ ေမာင္ကိုၾကည့္ထိန္းထား..အျပင္မွာငါနဲ႕ ေတြ႕ရင္ ေသၿပီသာမွတ္ေတာ့ ” အဆူခံရတာ နည္းေတာင္မွနည္းေန မလားမသိဘူး..မေန႕ မနက္ကတည္းက ေက်ာင္းကိုထြက္သြားလိုက္တာ.ဒီေန႕ည ေနမွျပန္ေရာက္တယ္ဆိုေတာ့ ေဒါမပြတဲ့ မိဘရယ္လို႔ ဘယ္ရွိနိုင္ပါ့မလဲ။မင္းမင္းရဲ႕ အေဖကေဒါသႀကီးတယ္။ေက်ာင္းမွာစာ အသင္အျပ သိမ္ေမြ႕လိမ္မာကြၽမ္းက်င္သ ေလာက္ အိမ္မွာေတာ့ေပာက္ကြဲလြယ္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ေလးတင္းက်ပ္တယ္။အရက္ လည္းေသာက္တယ္..ဘဝမွာမေက်နပ္ခဲ့ အားမရခဲ့သမွ်လူမႈေရးပိုင္း လုပ္ငန္းပိုင္း ေတြအားလုံး အိမ္ေရာက္ေတာ့ အရက္နဲ႕ အတိုးခ်ၿပီးဖြင့္ထုတ္တဲ့သေဘာပါ။အေဖ ဆိုေပမယ့္..ပေထြးပါ။မင္းမင္းအခါလည္ သားေလာက္မွာအေဖအရင္းကစက္ေလွ ေမွာက္ၿပီးဆုံးသြားေတာ့ အားကိုးရာမဲ့တဲ့ အေမက ေက်ာင္းဆရာမုဆိုးဖိုႀကီးနဲ႕ညား ခဲ့ၾကတာလို႔ပဲလြယ္လြယ္မွတ္သားခဲ့ဖူးပါ တယ္။အေမေျပာျပခဲ့တဲ့ဘဝဇာတ္လမ္းကအမ်ားႀကီးဆိုေတာ့.ညားခဲ့ၾကတုန္းကအေမကအသက္ႏွစ္ဆယ့္ႏွစ္ပဲရွိေသးတဲ့ မုဆိုးမ ႏုႏုစိုုစို ပ်ိဳပ်ိဳလြင္လြင္ေလး.အေဖ ကအသက္ေလးဆယ္ပိုပိုစြန္းေနၿပီျဖစ္တဲ့မုဆိုးဖို ဆိုတာေလာက္ေတာ့ခပ္ေရးေရး မွတ္မိပါတယ္။မမသင္းကပိုမွတ္မိမလား ေတာ့မသိဘူး..အသက္က မကြာေပမယ့္သူကမွတ္ဉာဏ္ပိုေကာင္းလို႔ပါ။သူ႕ထက္ ပိုမွတ္မိနိုင္တဲ့သူကေဒၚေလးေမာ္ေမာ္ပါ ပဲ.အေမ့ထက္ငါးႏွစ္ေလာက္ငယ္တဲ့ညီမ ေပါ့။အခုမွ အသက္သုံးဆယ့္သုံးႏွစ္ပဲရွိ ေသးတဲ့မုဆိုးမ ပူပူေႏြးေႏြး။ေရေဆးငါးလိုေဘာ္ဒီႀကီးနဲ႕ျဖဴျဖဴဝင္းဝင္း.မထိရက္မ ကိုင္ရက္စရာ.နို႔ႀကီးေတြကအိေနတာပဲ။ ေအးေအးေဆးေဆးေက်ာင္းဆရာမလုပ္ ေနတာအေကာင္းသား..႐ြထ,ၿပီးဗိုလ္မႉး ဆိုလို႔ယူလိုက္မိတာပာ။ညားၿပီးလို႔သုံးႏွစ္ ေတာင္မျပည့္ေသးဘူး..တိုက္ပြဲမွာက်ၿပီးမုဆိုးမဘဝနဲ႕အိမ္ျပန္ေရာက္လာတာ သုံး ေလးလ ေလာက္ပဲရွိေသးတယ္။

 

တပ္ထဲ မွာေနတုန္းကလည္း စစ္သားပီပီေရကုန္ ေရခမ္းေန႕မအိပ္ညမနားပါပဲ.ဗိုက္ေပၚမွာ အိပ္ေပ်ာ္သြားရတဲ့ထိ ဆယ့္ေလးငါးရက္ ေလာက္ေကာင္းေကာင္းႀကီးေတာ့အလိုးခံလိုက္ရဖူးပါရဲ႕။ေနာက္ပိုင္းမွာသင္တန္းတက္ေနရတာနဲ႕..ေရွ႕တန္းထြက္ေနရတာနဲ႕ ခြဲေနရတဲ့အခ်ိန္ေတြကခ်ည့္ပဲရက္ရွည္ လမ်ားမို႔သူေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ဖူးသလို အားရပါး ရ အလိုးခံရဖို႔ေနေနသာသာ ငတ္ေနခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္ေတြခ်ည့္သာႀကဳံခဲ့ရတဲ့သူေပါ့။ အားရေအာင္ဆူၿပီးထမင္းဝိုင္းေလးကထ,သြားေတာ့မွ ေဒၚေလးေမာ္ေမာ္က သူ႕နံေဘးမွာ ဖင္ထိုင္ခုံေလးတစ္ခုံဆြဲၿပီးလာကပ္ထိုင္တယ္။အိမ္မွာက စားပြဲဝိုင္း ပုေလးမွာသစ္သားဖင္ထိုင္ခုံပုေလးေတြ နဲ႕ပဲထိုင္ၿပီးထမင္းစားၾကတာပါ။မ်က္ႏွာ ညွိုးၿပီး ထမင္းမစားပဲငုတ္တုတ္ထိုင္ေနတဲ့မင္းမင္းကိုျမင္ေတာ့ ေဒၚေလးကစိတ္ မေကာင္းနိုင္ဘူး။ငယ္ကတည္းကသူ႕အ ေမထိန္းရတာကနည္းနည္း.သူထိန္းလာ ခဲ့ရတာကမ်ားမ်ား။ထမင္းခြံ႕ ေရခ်ိဳး အ ဝတ္လဲ ေသးေပါက္ေခ်းပါ ကအစ,ျပစုခဲ့ ရတဲ့ကေလးဆိုေတာ့ သူ႕သားဆိုလည္းမ မွားဘူးေပါ့။ခုလိုမွိုင္ၿပီးထမင္းမစားပဲထိုင္ ေနေတာ့ ရင္ထဲမွာသိပ္မခ်ိလွဘူး။မင္းမင္းနံေဘးမွာဖင္ ထိုင္ခုံေလးခ်..ေပါင္လုံးအိအိႀကီးေတြနဲ႕ဖိ ကပ္ထိုင္.မင္းမင္းလက္ေမာင္းေတြသူ႕ရင္ ခြင္ထဲဆြဲထည့္ၿပီးလက္တစ္ဖက္ကပုခုံးကိုလွမ္းဖက္ထားပစ္တယ္။အဆူခံရတာ ကိုအားေပးႏွစ္သိမ့္ခ်င္လို႔ရင္ခြင္ထဲထိဆြဲ သြင္းဖက္ထားတဲ့သေဘာေပါ့။ ဒါေပမယ့္.သူကပယ္ပယ္နယ္နယ္အ လိုးခံထားခဲ့ရၿပီး နို႔ႀကီးေတြစုပ္ျပတ္သပ္ သြားေအာင္အစို႔ခံ အကိုင္အနယ္ခံထား ရဖူးတဲ့အေတြ႕အႀကဳံကပူပူေႏြးေႏြးရွိေန တာ။ ေပာင္လုံးေတြခ်င္းပူးဖိကပ္မိလိုက္ တဲ့အခ်ိန္ လက္ေမာင္းကိုနို႔ လုံးႀကီးေတြနဲ႕အိကနဲဖိကပ္မိလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ဒိတ္ ကနဲ ႏွလုံးခုန္တာရပ္သြားၿပီး ၾကက္သီး ေတြ ဖ်န္းဖ်န္းထ,လို႔ ေစာက္ဖုတ္အုံႀကီး ရိုးတိုး႐ြတ ျဖစ္သြားမိတာေတာ့သတိျပဳ မိလိုက္ေသးတယ္။ဒါလည္း ဒီအရသာ ကိုေပါ့ေပါ့ေလးေတြးလိုက္ၿပီးတူဝရီးပဲလို႔ ကိုုယ့္စိတ္ကိုျပန္ညာရင္းဆက္ဖက္ထား လိုက္ေတာ့ ဖီလင္ကသိသိသာသာ တိုး ေနေတာ့တာေပါ့။

 

သူ႕လင္ကပဲ သူ႕နို႔ႀကီး ေတြဖိနယ္ေပးေနသလိုလို..ေပါင္လုံးႀကီး ခ်င္းဖိၿပီးလီးႀကီးကိုပဲ သူ႕ေစာက္ေခါင္းထဲထိုးသြင္းလာေတာ့မွာလိုလိုထင္မိေယာင္ မွားျဖစ္လာေတာ့ လူမသိ သူမသိနဲ႕တိတ္ တိတ္က်ိတ္ၿပီးဖီလင္ယူရတဲ့ဒီအရသာမ်ိဳး ကိုတအားႀကီးႀကိဳက္မိသြားတယ္။ ” ထမင္းစားလိုက္ပါဦး ကိုမင္းရာ..ဆ ရာႀကီးကေကာင္းေစခ်င္လို႔ဆူၿပီးထိန္းတဲ့ သေဘာပါ..စိတ္မေကာင္းမျဖစ္နဲ႕ကြာ..နဲနဲေလာက္ေတ့ စားလိုက္ေနာ္ ” ပုခုံးကိုလွမ္းဖက္ထားတဲ့လက္က သုံး ေလးခ်က္ဆြဲဆြဲလႈပ္ခါၿပီးေျပာေနတာဆို ေတာ့ သူ႕ဖက္ကပ္ေနတဲ့ပုခုံးကနို႔ အုံလုံး ႀကီးကိုဖိၿပီးအိဝင္ေနတယ္။အက်ႌေတြနဲ႕ ေဘာ္လီေတြၾကားကခံေနလို႔အားသိပ္မရေလေတာ့စိတ္ရွိလက္ရွိဆြဲဖက္ပစ္တာ နို႔ လုံးႀကီးေတာင္မွ အိအိျပားၿပီးျပန႔္ကားထြက္သြားေလမလားလို႔ထင္ေနမိတယ္။ ပုခုုံးတစ္လႈပ္လႈပ္နဲ႕ဆြဲဖက္ခံေနရေလ ေတာ့မင္းမင္းရဲ႕စိတ္ေတြထမင္းဂိုင္းဆီပန္ေရာက္လာရ တယ္။သူသတိရေတာ့ သူ႕ေက်ာျပင္တစ္ ခုလုံးကေမာ္ေမာ့္ရင္ခြင္ထဲေရာက္ေနၿပီး နို႔ လုံးထြားထြားႀကီးေတြနဲ႕ပိကပ္လို႔အိ အိစက္စက္ႀကီးပူေႏြးေနၿပီ။ ” အင္းပါ..လိုးမွာပါ ေဒၚေလးရယ္.. လိုး..အဲ.အဲ.ဟို.ဟိုေလ လိုး ” ေဒၚျမျမေထြးနဲ႕သင္းသင္းတို႔ပါးစပ္ႀကီး ေတြေဟာင္းေလားဟ,ၿပီး လက္ထဲမွာကထမင္းလုပ္ကိုယ္စီတန္းလန္းေတြနဲ႕ တစ္ ေယာက္မ်က္ႏွာတစ္ေယာက္ေၾကာင္ၿပီး ၾကည့္ေနမိၾကတယ္။ၿပီးေတာ့မွပါးစပ္ႀကီး ေတြလက္ဖဝားနဲ႕ကိုယ္စီပိတ္ၿပီး တစ္ခြီးခြီးရယ္ရင္းထမင္းဝိုင္းက ထ,ေျပးၾကတယ္။ ေမာ္ေမာ္ကရွက္ကိုးရွက္ကန္းနဲ႕မင္းမင္းရဲ႕ ေက်ာျပင္ကိုတစ္ဘုံးဘုံးထုၿပီး ေပါင္တြင္း ေၾကာဆြဲလိမ္ေတာ့ မာမာေတာင့္ေတာင့္ အေၾကာၿပိဳင္းၿပိဳင္း လက္နဲ႕အျပည့္ျဖစ္ေန တဲ့လီးႀကီးကိုဆုပ္ဆြဲလိမ္ေနမိေရာ။႐ုတ္ တရက္မို႔လက္ဆုပ္ထဲမွာတင္းတင္းႀကီး ျပည့္ေနတာကိုသတိမထားမိေသးေတာ့ ေရာင္ရမ္းၿပီးဆြဲလိမ္လိုက္.ဆြဲဆိတ္လိုက္ လုပ္ေနေပမယ့္ ထုတ္ကနဲ ထုတ္ကနဲ ဆြဲ လို႔မရေတာ့မွပဲလီးႀကီးပါလား လို႔သတိျပဳမိသြားရေတာ့တာေပါ့။ဟိုၾကည့္.ဒီၾကည့္နဲ႕လုပ္ေနၿပီး ဘယ္သူမွမျမင္မွန္းသိေတာ့မွ ဖြဖြေလးပြတ္ရင္း …. ေနာက္တစ္ရက္မွာေတာ့ပုံမွန္ျပန္ျဖစ္ သြားပါၿပီ။ေမာ္ေမာ့္အတြက္ကေတာ့မင္း မင္းဆိုတာက သူ႕သားေလးပဲေလ..စိတ္ လႈပ္ရွားေတာ့လည္းခဏပာပဲ။ထမင္းစား ၿပီးအပမ္းေျဖရင္းတီဗီၾကည့္ေတာ့ သူတို႔ ေမာင္ႏွစ္မကစာက်က္ေပါ့။ဘာမွမဆန္း လွတဲ့မိသားစုသာမန္ေန႕ရက္တစ္ခုပါပဲ။

 

ညအိပ္ယာဝင္လို႔အေတြးေတြ ကစဉ့္ကလ်ားေျပးသြားၾကေတာ့မွ ပူပူေႏြးေႏြးႀကီး ဆုပ္ကိုင္ဆြဲဆိတ္ခဲ့မိတဲ့မင္းမင္းရဲ႕လီးႀကီး နဲ႕သူ႕လင္ရဲ႕လီးကို အလိုလိုႏွိုင္းယွဥ္ေတြးမိလ်က္သားျဖစ္သြားတာ။သိပ္ေတာင္ မွမမွတ္မိခ်င္သလိုျဖစ္ေနေပမယ့္သူ႕လင္ရဲ႕ လီးကအခုေလာက္ႀကီးမတုတ္လွသလိုဒီ ေလာက္ႀကီးလည္းအေၾကာမမာတာတစ္ ခုကိုေတာ့ မွတ္မိတယ္ေလ။ဟိုလူ႕လီးက ေပ်ာ့ ေပ်ာ့ၿပီးငိုက္က်ေနတတ္လို႔္လိုးခါနီး တိုင္းသူ႕လက္နဲ႕ကိုင္ကိုင္ဆြေပးခဲ့ရတာမ မွတ္မိပဲဘယ္ေနပါ့မလဲ။မင္းမင္းလီးႀကီး ကမတ္မတ္ႀကီးတင္းေနတာမ်ားဆြဲဆိတ္ လိုက္မိေတာ့ ကိုယ့္လက္ေၾကာေတြသာ တင္းတင္းႀကီးေထာင္တက္ေနေအာင္ဆြဲ ဆိတ္ေပမယ့္.သူ႕လီးႀကီးကမာေတာင္ေန လို႔လက္သည္းေတာင္တိုးလို႔မေပါက္တာ အံ့ဩမိခဲ့ရေသးတယ္ေလ။ၿပီးေတာ့..ဟို လူ႕လီးကိုလက္နဲ႕တစ္ဆုပ္ျပည့္ျပည့္ ဆုပ္ လို႔ရေပမယ့္ မင္းမင္းလီးႀကီးကိုဘယ္လိုမွဆုပ္လို႔မကာမိခဲ့ေတာ့ အားရပါးရဆြဲၿပီး ေဆာင့္ပစ္မိတုန္းကစိတ္တိုင္းက်ေအာင္ ေဆာင့္ပစ္လို႔ေတာင္မရခဲ့ဘူး။ဒါေတြကို အေတြးေရာက္သြားေတာ့ ထမီရင္လွ်ား ေအာက္ကနို႔လုံးျပဴးျပဴးႀကီးေတြဆီကိုသူ႕ လက္ႏွစ္ဖက္ကပြတ္မိဖြမိ နယ္မိေခ်မိ နဲ႕ ႐ြစိ႐ြစိျဖစ္လာတယ္။ထမီရင္လွ်ားေလး ေျဖေလွ်ာ့ၿပီးနို႔ အုံႀကီးကိုဖ်စ္ေခ်ရင္းနို႔သီး ေခါင္းညိုတိုတို မာမာေတာက္ေတာက္ ေတြကိုလွိမ့္ေနမိေတာ့ဒီနို႔ေတြကိုမင္းမင္းငယ္စဥ္ကေလးဘဝတုန္းက အားရပါးရစို႔ခဲ့ဖူးတာပါလား လို႔အေတြးေတြပ်ံ့လြင့္မိ ျပန္တယ္။ငယ္စဥ္က နို႔ဆာလို႔ သူငိုတိုင္း လူကြယ္ရာရွာၿပီးအပ်ိဳေလးတန္မဲ့နဲ႕နို႔ႀကီး ေတြလွန္လွန္တိုက္ေပးခဲ့ရတာေန႕တိုင္းပါ ပဲလား..လို႔ေတြးမိေတာ့ အခုေတာင္ေျပး တိုက္လိုက္ခ်င္စိတ္ျဖစ္မိတယ္ေလ။ဒီလို နဲ႕ပဲေစာက္ရည္ေတြစိမ့္လာေတာ့ေစာက္ ေစ့ကိုဖိဖိၿပီးက်ိတ္ေခ်ပစ္လိုက္..ေစာက္ ေခါင္းထဲလက္ေခ်ာင္းေလးေတြမ်ဥ္းမွ်ဥ္းထိုးသြင္းၿပီးေဆာင့္ပစ္လိုက္နဲ႕တစ္ခ်ီၿပီးၿပီ ဆိုေတာ့မွ ပင့္သက္ေမာႀကီးမ်ဥ္းခ်လိဳက္ ၿပီးမ်က္ေစ့ေတြမွိတ္လို႔မွိန္းေနမိပာေတာ့တယ္။ဒါေပမယ့္.အရင္တုန္းကနဲ႕ကြာေန တာတစ္ခုကေတာ့ ေစာက္ရည္ေတြပန္း ထုတ္ခာနီး အေကာင္းႀကီးေကာင္းေနတဲ့အခ်ိန္မွာ အရင္တုန္းကတစ္ခါမွမတမ္းတ,ခဲ့မိဘူးေပမယ့္..အခုေတာ့.. ေဆာင့္ ေဆာင့္ မင္းမင္းေရ..တအားပစ္ ေဆာင့္လိုးပစ္..တအား တအား..အိုးဟို႔. ေမာင့္လီးႀကီးနဲ႕ တအားပစ္ေဆာင့္လိုးပါ. ေဆာင့္ ေဆာင့္..အားဟာ့..အာ့..အာ့.အို႔ လိုး လိုး လိုး…တအားေဆာင့္လိုး… ” ဟင္းဟင္း..နင့္သားက နင့္ကိုလိုးမ လို႔ဆိုပါလား..ခ္ခ္ .နင့္ဖင္ႀကီးဒီေလာက္ အယ္ေနတာ သူနိုင္ေအာင္လိုးမွလိုးနိုင္ပါ့မလား ခ္ခ္ ခ္ခ္. အစ္မ ျမျမေထြးရဲ႕အသံၾကားေတာ့မွ တစ္ေယာက္ထဲရွိတယ္ထင္ၿပီးၿပဳံးေနမိတဲ့အၿပဳံးကိုမ်က္ႏွာပိုးသပ္ၿပီးသမင္လည္ ျပန္လွည့္ၾကည့္မိတယ္။

 

အိပ္ယာထ,နိုးခါ စ,ဆိုေပမယ့္သူ႕အစ္မရဲ႕မ်က္ႏွာက ႐ႊန္းပ ၾကည္စင္ဝင္းမြတ္လတ္ဆတ္ေနလြန္းလို႔ မေန႕ညကအလိုးမွခံခဲ့ရရဲ႕လား လို႔ေတာင္ မွႀကိတ္ၿပီးေတြးယူမိတဲ့အထိပါပဲ။ ” ခိခိ..ဟုတ္ပါ့.မင္းမင္းတို႔မ်ား လုပ္ခ် လိုက္တာ.ဟီဟိ.လိုးမွာပါေဒၚေလးရယ္.. တဲ့..ခိခိ..” ဘာမွစိတ္မလႈပ္ရွားသလိုဟန္ေဆာင္ ၿပီးရယ္ရယ္ေမာေမာျပန္ေျပာမိေပမယ့္ သူ႕ေလသံကအဖ်ားခတ္ၿပီးတုန္ယင္သြား သလိုေလးမို႔ မျမေထြးကသေဘာေပါက္ လိုက္ပါၿပီ။ ” အင္းေလ..ဟင္းဟင္း..နို႔နံ႕ေတာင္မ စင္ခ်င္ေသးဘူး.သူ႕ေဒၚေလးကိုမ်ားစိတ္ ကူးနဲ႕လိုးၿပီးေနၿပီ ခိခိ..ေျပာပါဦးဟဲ့..နင္ ဘယ္လိုထင္လဲ..နင့္ဖင္ဆုံႀကီးကိုသူနိုင္ ေအာင္လိုးနိုင္ပါ့မလားလို္..ခိခိ လိုးနိုင္လွ ရင္ ႏွစ္ခ်ီ…ဟီးဟီး.အမ်ားဆုံးတစ္ညလုံးလိုး သုံးခ်ီေပါ့ေနာ..ဘယ္ၿဖိဳနိုင္ေလာက္ ပါ့မလဲ ” မိန္းမသားေတြစုမိေတာ့လည္းႏွာကန္ ၿပီးနို႔္ဆြဲေစာက္ပတ္ႏွိုက္လိုးတဲ့အေၾကာင္း ေတြခ်ည့္ပဲ ၿမိန္ရည္ယွက္ရည္ေျပာၾကဆို ၾကတာပါပဲ။ညီအစ္မခ်င္းလည္းျဖစ္ေန.. အလိုးခံဖူးတဲ့သူခ်င္းလည္းျဖစ္ေနေတာ့ဒီ အေၾကာင္းေမးဖို႔ေျဖဖို႔ရာလည္းရွက္မေန ၾကေတာ့ပါဘူး။ ” ခိခိ..ဒီ္ မမေတာ့ေလ..ခိခိ..မ်က္ႏွာ သစ္ဖို႔ေတာ့စိတ္မကူးဘူး..ဒီဖင္ႀကီးကိုပဲ လာရန္ ရွာေနေတာ့တာပဲ..ညီမေလးက ဖင္ႀကီးကသာ ျမင္သူတကာလိုးခ်င္လာ ေလာက္ေအာင္အယ္ေနတာ..ဟီဟိ..ဟို ေစာက္ပတ္က က်ဥ္းက်ဥ္းေလးပါ မမရဲ႕.. ေျပာလို႔ေျပာတာမဟုတ္ပာဘူး..သြားေလသူဆို လိုးလိုက္တိုင္းသူ႕လီးဝင္ေအာင္လို႔ မနည္းသြင္းၿပီးလိုးသြားရတာခ်ည့္ပဲ.ခုထိအပ်ိဳတုန္းကလိုပဲ.ကိုမင္းလီးတုတ္တုတ္ ခဲခဲႀကီးနဲ႕လိုးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ေစာက္ပတ္ ၿပဲသြားမလားပဲ..ခိခိ..အဟုတ္ေျပာတာ.. သူ႕လီးကအႀကီးႀကီး..ဟီးဟီး ” ပုခုံးေလးႏွစ္ဖက္ကိုတြန႔္.မ်က္ခုံးေလး ပင့္ပင့္ခ်ီၿပီးေျပာေနေတာ့ မျမေထြးမယုံပဲ ေနလို႔မရေတာ့ဘူး..ရင္ထဲမွာကိန္းေနတဲ့အုံ႕ပုန္းႏွာေတြကႂကြတက္လာတယ္။ ုံ႕ ” ေစာက္ေခါင္းက်ဥ္းတယ္ ေျပာစမ္းပါ ဟယ္..ဘယ့္ႏွယ္ေစာက္ပတ္က်ဥ္းတယ္ လို႔ပဲ..အဲဒါေတာ့မမတို႔ကမ်ိဳးရိုးလိုက္တာ နဲ႕တူတာပဲ..မမေစာက္​ေခါင္းလည္းက်ဥ္း က်ဥ္းေလးဟဲ့..ကေလးႏွစ္ေယာက္သာ ေမြးၿပီးသြားတာ အခုထိက်ဥ္းတုန္းပဲ.ခ္ခ္ အဖိုးႀကီး လီးေသးၿပီးညတိုင္းမလိုးနိုင္လို႔ လည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္..ဒါနဲ႕ ေနပာဦး.. နင့္သားလီးက အတုတ္ႀကီးလား..နင္ ဘယ္ လိုလုပ္သိ…အဲ ခိခိ..နင္အလိုးခံၿပီးၿပီ နဲ႕ တူတယ္.ဟီးဟီး ” ေမာ္ေမာ္ ရင္သိမ့္တုန္ျဖစ္သြားၿပီးပုခုံး ႏွစ္ဖက္တြန႔္လိုက္မိတယ္. ” ဟြန႔္..မဦးမခြၽတ္ႀကီး.ခ္ခ္..ဖြဟဲ့..မွန္ ပါေစ..တည့္ပာေစ..လာလိုးပါေစ..ခ္ခ္ .. မေန႕တုန္းကမမနဲ႕သင္းသင္းထမင္းပြဲက ထ,ထြက္သြားၾကေတာ့ ကိုင္ၾကည့္မိတာ ေလ မမရဲ႕ ..ခိခိ..ေဟာဒီလက္ေကာက္ ဝတ္ေလာက္ရွိတယ္..သိလား..သန္ခ်က္ က ေတာင္မတ္ေနတာမ်ား ဆြဲညွစ္လို႔မရ ဆြဲဆိတ္လို႔္မရ.သံေခ်ာင္းတုတ္တုတ္ႀကီး ကိုကိုင္လိုက္မိတဲ့အတိုင္းပဲ..အဲဒီလီးႀကီး ေစာက္ေခါင္းထဲတိုးဝင္လာလို႔ေတာ့ျဖင့္. အားရလိုက္မယ့္ျဖစ္ခ်င္း..အဲ..မမ..ထမီ ေအာက္စ,လြတ္ေနၿပီေလ..အရည္ေတြ ႐ႊဲလို႔..ဆရာႀကီးလီးရည္ေတြလား ” မျမေထြးကသူ႕ေစာက္ပတ္ကိုသူျပန္ငုံ႕ ၾကည့္ၿပီး ” ဟုတ္ပါရဲ႕..႐ႊဲနစ္ေနတာပဲ..အဖိုးႀကီး က အရက္မ်ားၿပီး လီးမေတာင္နိုင္ေတာ့လို႔ ငါ့ကိုမလိုးေတာ့တာ ၾကာလွေပါ့ ” ” အဲ. ” အေဖ့ဗ်င္းခ်က္ကျပင္းသလားလို႔မေမး နဲ႕..နားရင္းေတြနားအုံေတြထဲ အသံတစ္ စီစီျမည္ေနေအာင္ထြက္ေနၿပီးေခါင္းတစ္ ျခမ္းလုံးမ်ားပြင့္ထြက္သြားၿပီလားလို႔ထင္ ရတယ္။

 

သင္းသင္းရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေတြအလည္ လာၿပီးအျပန္မွာကားဂိတ္ကိုလိုက္ပို႔မယ္ ဆိုေတာ့မင္းမင္းကိုေခၚသြားတယ္ေလ။ အေဖစိတ္မဆင္းရဲေစခ်င္လို႔မလိုက္ပို႔ခ်င္ ေပမယ့္ အစ္မတစ္ေယာက္ထဲလႊတ္ရမွာ လည္းသဘာဝမက်ေလေတာ့စိတ္ထဲမွာ အင္တင္တင္နဲ႕ကားဂိတ္အထိေလာက္ပဲ ဆိုလို႔လိုက္သြားတာပါ။ကားထြက္သြား ေတာ့သင္းသင္းကတစ္စခန္းထ,တယ္. ” ေမာင္ေလး..ပပဝတီစတိုးဖက္ခဏသြားရေအာင္ကြာ..မမအတြင္းခံဝယ္ခ်င္ ေသးတယ္ ” မင္းမင္းကသူ႕နို႔ႀကီးေတြကိုမ်က္လုံးျပဴး ၾကည့္ေတာ့ တစ္ခိခိရယ္ၿပီး ” ခိခိ..တအားထြားေနတာကြ..အုံႀကီးအေပၚထိကိုလွ်ံထြက္ေနတာ..သုံးဆယ့္ ေလးနဲ႕ မရေတာ့ဘူး..သုံးဆယ့္ငါး..သုံးဆယ့္ေျခာက္ေလာက္မွအဆင္ေျပမယ္. ခိခိ..မ်က္လုံးေတြကြၽတ္ထြက္လာဦးမယ္ ဟဲ့ ” ” ဟုတ္ပါဘူးဟာ.အေဖနဲ႕တိုးေနမွာစိုး လို႔ပါ..” ” ဟြန႔္.နင္က ဒါႀကီးေတြစိတ္မဝင္စား ဘူးေပါ့ေလ.အေျခာက္ႀကီးလား.ဟလား. ေမာင္ႏွစ္မခ်င္းမို႔လား..ဟင္းဟင္း. ဒါဆို ၿပီးတာပဲ..” သင္းသင္းက မခံခ်င္သလိုျဖစ္လာလို႔ စိတ္ေကာက္ခ်င္လာတာနဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းေလးမဲ့႐ြဲ႕ၿပီးေျပာေတာ့ျပာျပာသလဲျငင္းရေတာ့တာေပါ့.. ” အာ.မေျခာက္ပာဘူး.သိပ္စိတ္ဝင္စား တာေပါ့..တအားစိတ္လာတာေပါ့ဟာ.. ငါ နင့္နို႔လုံးႀကီးေတြကိုမွန္းၿပီး ညတိုင္း ဒီလို ဒီလို စိတ္ေျဖေနတာ ခိခိ..” မင္းမင္းကဂြင္းတိုက္သလိုလုပ္ျပရင္း အေမာတေကာျပန္ေျပာေတာ့မွသူ႕အစ္မ မ်က္ႏွာေလးျပန္ၾကည္သြားတာ။မိန္းမတို႔သဘာဝအတိုင္းေယာက်ၤားေတြရဲ႕ဂ႐ု စိုက္အသိအမွတ္ျပဳမႈကိုၾကားလိုက္ေတာ့ ပီတိျဖစ္သြားတာေပါ့။ ” ခိခိ..ဂြင္းတိုက္တယ္ေပါ့..ဟလား.. နင္ ေတာ္ေတာ္ဆိုး.ခ္ခ္..တစ္ညဘယ္ႏွစ္ ခ်ီ ဆြဲလဲ..” သင္းသင္းကလည္းေခတ္ရဲ႕သမီးပ်ိဳုပဲ ေလ.ေမာင္ႏွစ္မခ်င္းမွာ..သူကအစ္မႀကီးဆိုေတာ့ေမးရဲ ေျပာရဲတာေပါ့။ ” အိပ္ယာဝင္တစ္ခ်ီ..တစ္ေရးနိုးတစ္ ခ်ီ..လင္းဆြဲတစ္ခ်ီ..ဟီးဟီး..သုံးခ်ီေတာ့အနည္းဆုံးပဲ..” စပ္စုခ်င္လို႔ေမးမိခါမွ တစ္တစ္ခြခြ တိ တိက်က်ႀကီးအေျဖရေတာ့ မင္းမင္းရဲ႕လီး ေတာင္နိုင္စြမ္းကိုလန႔္သြားမိတာနဲ႕ မ်က္ လုံးေလးျပဴးသြားၿပီး. ” ညတိုင္းႀကီးလားဟယ္..နင့္ဟာက လြန္လြန္းတယ္..ခိခိ..ငါ့တစ္ေယာက္ထဲ မွန္းတာလား..ေဒၚေလးတို႔ အေမတို႔ေရာ မပါဘူးလား..ဟီးဟီး..အေမကလည္းအ ႀကီးႀကီးေနာ..ခိခိ.နည္းတဲ့ဖင္ႀကီးမဟုတ္ ဘူး..အေဖေတာ့ အီဆိမ့္ေနမွာပဲ..” ” အာကြာ..မမကလဲ.ဟီးဟီး..” မင္းမင္းကျပန္မေျဖပဲအ႐ူးကြက္နင္း ေနေတာ့ သင္းသင္းကအားမလိုအားမရ နဲ႕လက္ေမာင္ကိုဖက္တြဲၿပီးနို႔ႀကီးနဲ႕ဖိကပ္ ထားလိုက္ရင္း ” လာ..သြားမယ္.ပပဝတီကဒီဖက္မွာ အေဖတို႔ေက်ာင္းနဲ႕တစ္ျခားစီ..လမ္းသြား ရင္းေျပာျပ..နင္အေမ့ဖင္ႀကီးကိုငမ္း ငမ္း ေနတာငါသိတယ္..ခိခိ ” လမ္းတစ္ေလွ်ာက္လုံးမွာေတြ႕သမွ်လူ ေတြက သူတို႔ေမာင္ႏွစ္မအတြဲကို စူးစူး စမ္းစမ္းၾကည့္ေနၾကေတာ့ သင္းသင္းက ဂုဏ္ယူၿပီးေပ်ာ္ေနတာေပါ့။ေကာင္ေလး. ေကာင္မေလးေတြတစ္ခ်ိဳ႕ ကလည္းသူတို႔ အေနာက္ကကပ္လိုက္ၿပီး ” ကြၽတ္ကြၽတ္..ႀကီးလိုက္တဲ့ဖင္ႀကီးကြာ ရမ္းခါေနတာပဲ..ဘဲႀကီးကလဲႏုထြားႀကီး.. တစ္ေနကုန္ တစ္ညလုံးမ်ားဖင္ကုန္းခိုင္း ၿပီးလိုးလိုက္ရရင္ အီဆိမ့္ေနမွာပဲ.အိပ္ယါ ေပၚေသခ်င္ေသပါေစေတာ့..ဟီး ” ” ခိခိ.ေျပာလိုက္ရင္ နင္တို႔ေယာက်ၤား ေလးေတြအတြက္ခ်ည့္ပဲ..ဟင့္ဟင့္.ငါက နင္တို႔ကိုေခါက္ၿပီး အဲေမာင္ေလးႏုႏုထြား ထြားႀကီးနဲ႕ခုနစ္ညေလာက္ေတာင္ ငါ့ဖင္ ႀကီး ကုန္းေပးၿပီးအလိုးခံပစ္ခ်င္တာ.ခိခိ” အမ်ိဳးစုံေအာင္ လိုက္ကပ္ေျပာေနၾက ေတာ့ ႐ြတဲ့စိတ္ တုန္လႈပ္တဲ့စိတ္ေတြနဲ႕မို႔သင္းသင္းကလက္ေမာင္းကိုမလႊတ္ေပး ရဲေတာ့ပဲဇြတ္ဖိကပ္ဆြဲထားေရာ။

 

ဖင္ခ်င္း ေပါင္လုံးခ်င္းက ေျခလွမ္းလိုက္တိုင္းပြတ္ ေန ထိေနတဲ့အရသာကလည္းသူတို႔ႏွစ္ ေယာက္လုံးကိုေသြးဆူေစတာေပါ့။စတိုး ေရာက္တဲ့အထိ ဘာစကားမွေျပာလို႔မရ ေတာ့ သူ႕အေမအေၾကာင္းေျပာခ်င္ ေမး ခ်င္ေနတဲ့သင္းသင္းစိတ္ထဲမွာသိပ္အလို မက်လွဘူး။ အမ်ိဳးသမီးအသုံးအေဆာင္ေတြခ်ည့္ပဲေရာင္းတဲ့စတိုးဆိုေတာ့ ေယာက်ၤားဆို လို႔ သူ႕တစ္ေယာက္ထဲရွိတာေလ။ႏွာဘူး က်ခ်င္ေပမယ့္ ေကာင္မေလးေတြရဲ႕ စပ္ ၿဖဲၿဖဲ မ်က္ႏွာေတြ..ရီေဝေဝမ်က္လုံးေတြ ကို တာရွည္ရင္မဆိုင္ရဲတာနဲ႕ ဆိုင္ေရွ႕က ေခြးေျခပုေလးမွာထိုင္ေစာင့္ေနပါမွအေဖ နဲ႕ တည့္တည့္ႀကီးတိုးေတာ့တာပဲ။သူ စာ သင္တဲ့ေက်ာင္းကဒီရပ္ကြက္ဒီလမ္းဖက္ ႊမွာမဟုတ္ေပမယ့္.ၿမိဳ႕ နယ္ပညာေရးမႉး႐ုံး က ဒီနားမွာကပ္ေနတာေလ။အစည္း အ ေဝးလာတက္ၿပီး ႐ုံးထဲကျပန္အထြက္မွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ တည့္တည့္ႀကီးေတြ႕ၾက ေတာ့ အေဖ့မ်က္ႏွာႀကီးရႈံ႕ မဲ့ရဲတြတ္သြား ေတာ့တာေပါ့။ ” မမေရ..ငါတို႔ထြက္ေျပးရေအာင္ကြာ. လာ..ျမန္ျမန္ထြက္..” သင္းသင္းကအူတူတူနဲ႕သူ႕လီးကိုငုံ႕ၿပီး ၾကည့္တယ္.. ” ဘာျဖစ္တာလဲကြာ..လီးသိပ္ေတာင္ ေနလို႔လား..လိုးခ်င္ေနလို႔ေလာေနတာလား..မမလည္း စိတ္လာေန..” ” အာ..ကြၽတ္..အေဖ ငါ့ကိုေတြ႕သြားၿပီ ဟ..ပညာေရးမႉး႐ုံးထဲကထြက္လာတာငါ မျမင္လိုက္မိဘူး..အဗ်င္းခံရေတာ့မယ္.. တို႔ေမာင္ႏွစ္မ.ထြက္ေျပးမယ္ကြာ..ငါ နင့္ကိုလုပ္ေကြၽးမယ္..လိုးလည္းလိုးေပးမယ္ ဟာ..လာ ” ေသြးပူသြားေတာ့ ဆိုင္ေကာင္တာမွာ သင္းသင္းေငြသြားရွင္းတာေပါ့။ကပ်ာက ယာနဲ႕ေကာင္တာကထြက္လာခဲ့ၾကေတာ့ ဆိုင္ေပါက္ဝ,မွာတင္အေဖကကုတ္ပိုးဆြဲ ၿပီးေခၚလာတာ. အဗ်င္းခံလိုက္ရေပမယ့္..တမင္သက္ သက္ခ်ိဳးေဖာက္ေစာကားခဲ့တဲ့အျပစ္မ်ိဳးမဟုတ္မွန္းအေဖသိသြားတာကိုေတာ့ေက် နပ္မိပါတယ္။အေဖျပန္ထြက္သြားေတာ့ အေမက မင္းမင္းအနားလာကပ္ထိုင္ၿပီး ေခါင္းကိုရင္ခြင္ထဲဆြဲသြင္းလို႔ အၾကာႀကီးဖက္ထားတယ္။ဘာလို႔မွန္းေတာ့မသိဘူး ရင္ထဲမွာလွိုက္လာၿပီးမ်က္ရည္ေတြယိုစီးက်လာတယ္။အေမ့လက္ေခ်ာင္းအဖ်ား ေလးေတြက မေတာ္တဆပဲလား..တမင္ တကာလားေတာ့မေဝခြဲနိုင္ဘူး.သူ႕ေဂြးဥ တြဲတြဲႀကီးနဲ႕ အေခ်ာင္းလိုက္ႀကီးအိက်ေနတဲ့လီးႀကီးကိုမထိတစ္ထိနဲ႕ဖြဖြေဆာ့ေပး ေနတာထင္တာပဲ..႐ြစိ႐ြစိျဖစ္ေနတယ္။လီးႀကီးကတစ္ၿငိမ့္ၿငိမ့္နဲ႕မာေတာင္လာၿပီး စန႔္ထြက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့မင္းမင္းရဲ႕လက္ေတြကိုအေမ့ေပါင္ေပၚတင္ထားရာကေပါင္ရင္းၾကားထဲပြတ္ထိုးေလွ်ာဝင္ သြားၿပီ။

” အို အေမလဲငိုေနတာလား ဟင္..စို႐ႊဲေနၿပီ ” ” ဟင့္..စို႐ႊဲေနရင္လဲ လက္ဖဝါးေလးနဲ႕ ဖြဖြေလးသုပ္ေပးေနပါလား သားရယ္” ေပာင္ႀကီးဟ,ၿဖဲေပးလာၿပီးလက္အဖ်ား ေတြကိုပါးစပ္ထဲငုံစုပ္ေနတာက လီးရည္ ၾကည္ေလးေတြမ်ားလား။ ” ဒီလိုေလးအၿမဲေနခ်င္လိုက္တာ ေမ ရယ္.သားကအေမ့အခ်စ္ေတြ အၾကင္နာ ေတြကို မရေတာ့တာၾကာလွၿပီ. ” ဟုတ္မွာပါပဲ..ေထြးရဲ႕ နို႔လုံးစူစူမို႔မို႔ႀကီး ေတြ..ဖင္ကားကားႀကီးေတြကိုသားေလး ခိုးခိုးၾကည့္ေနၿပီလို႔ ျမေထြးသတိထားမိခဲ့တာေတာင္ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားၿပီေလ။ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္းၾကည့္လာတာက သိပ္ေတာ့မၾကာေသးပါဘူး။ကိုယ္ကလဲ တစ္ခါတစ္ေလ စိတ္လာတဲ့အခ်ိန္မွျပခဲ့မိ တာဆိုေတာ့. ” သားခ်စ္တာေမသိတာေပါ့သားရယ္.. သိေနတာၾကာလွၿပီ..ခိခိ ” ပါးစပ္ထဲမွာငုံစုပ္ေနတဲ့လက္ေခ်ာင္းက ေလးေတြကမသိမသာနဲ႕ေဂြးဥႀကီးေတြဆီကိုမထိတစ္ထိေရာက္သြားျပန္ၿပီ။မထိ သလို ထိသလို..မပြတ္သလိုပြတ္သလိုနဲ႕ ႐ြ႐ြေလးေျပးေနေတာ့ သူ႕တစ္ကိုယ္လုံး ဇတ္ကနဲ ဇတ္ကနဲ တြန႔္တြန႔္တုန္ထိုးၿပီး ေပါင္ၾကားထဲထိုးသြင္းထားတဲ့လက္ဝါးက ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကိုဖိဖိဆုပ္လာလိုက္တာ အိကနဲအိကနဲေနတာပဲ။ေလးငါးမိနစ္အ ကိုင္ခံလိုက္ေတာ့ ေစာက္ဖုတ္ႀကီး႐ြလာ ခ်က္က ထမီေတာင္ခြၽတ္ခ်ေပးခ်င္စိတ္ ေပါက္လာမိၿပီ။သူ႕လီးကိုကိုင္ပစ္ခ်င္ စုပ္ ပစ္ခ်င္စိတ္ေတြကလည္းအုံႂကြလာေတာ့အသက္ရႉသံျပင္းေနတဲ့ၾကားက အေမာတစ္ေကာ စကားေခၚပစ္လိုက္တယ္. ” ဟင္းဟင္း..သားေလးေဂြးဥႀကီးက တြဲတြဲအိအိႀကီးနဲ႕အႀကီးႀကီးပဲ..တြဲက်ေန တာႀကီးကခ်စ္စရာႀကီး ခိခိ.ငယ္တုန္းကလိုေတာင္ပါးစပ္ထဲငုံၿပီးစုပ္ေပးလိုက္ခ်င္ လာၿပီကြာ ” အေမ့မ်က္ႏွာကိုေမာ့ၾကည့္ေတာ့နီနီရဲ ၿပီးေခြၽးသီးေတြဥေနၿပီ။အထူးသျဖင့္ ႏွာ ေခါင္းလုံးလုံးေလးေတြနဲ႕အေျခပါးအိုးက နီရဲေနတာပဲ။မ်က္လုံးေတြကရီေဝေနသ လား.႐ႊန္းလဲ့ေနသလား..ပါးစပ္ေလးက မပြင့္တပြင့္ဟ,ေနတာေတာ့သတိျပဳမိပါ တယ္။သိပ္မလွမ္းမကမ္းမွာေဒၚေလးနဲ႕ မမသင္းကသူတို႔သားအမိကိုအကဲခတ္ ေနၾကေတာ့ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္သိပ္မ ရွိလွဘူး. ” သားကလည္း ငယ္တုန္းကလိုပဲ.. ေမ့ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကိုအားရပါးရ ယက္ ေပးပစ္ခ်င္ေနတာ..ေမ့ေစာက္ေစ့ျပဴးျပဴး ေလးကိုလွ်ာနဲ႕ဖိရစ္ၿပီးစုပ္ဆြဲေပးပစ္ခ်င္ ေနတာ..ဟြန႔္ ေမ့ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက ဟို တုန္းကထက္ေတာင္မွပိုၿပီးေဖာင္းတက္ အိစက္ေနေသးတယ္..ေစာက္ရည္ေတြ လည္း႐ႊဲလို႔ ” မင္းမင္းကငယ္တုန္းကလုပ္ခဲ့ဖူးတာ ေတြကိုတမ္းတမ္းတတျပန္ေျပာေနေတာ့ ျမေထြးကိုယ္လုံးႀကီးဆတ္ကနဲဆတ္ကနဲ တြန႔္ၿပီးေစာက္ရည္ကေဝါကနဲထြက္သြား တယ္။သူ႕ေယာက်ၤားက ေက်ာင္းဆရာ. အသက္ကႏွစ္ဆနီးပါးႀကီးတာမို႔ေစာက္ ပတ္ယက္တာတို႔..နို႔စို႔တာတို႔လုပ္ေပးရ မွာရွက္လို႔ဆိုၿပီးတစ္ခါမွမလုပ္ေတာ့သား ေလးကိုပဲေခၚေခၚၿပီးေပါင္ႀကီးၿဖဲလို႔ယက္ ခိုင္းခဲ့ရတာကိုး။

စိတ္ကတအားထ,လာ ေတာ့ လီးႀကီးကိုတအားစမ္းႏွိုက္ပစ္ၿပီး အားရပါးရဆုပ္ဆြဲညွစ္ပစ္မိတယ္..အား ဟား..အႀကီးႀကီးပဲ.. ” ယက္ေပးကြာ..ေမ့ေပါင္ေပၚေခါင္းခ် ေဘးေစာင္းအိပ္ၿပီးယက္.ေမေျခေထာက္ ဆင္းေပးထားမယ္..” မင္းမင္းကိုရင္ခြင္ထဲထည့္ၿပီးဖက္ထား ရာက ေနရာျပင္ထိုင္ဖို႔အသာထူမ,လိုက္ ရင္းေျခေထာက္ကိုဆင္းလိုက္ေတာ့မ်က္ ဝန္းေထာင့္မွာေမာ္ေမာ္နဲ႕သင္းသင္းတို႔အ ရိပ္ကိုျမင္လိုက္တယ္။ဒါနဲ႕ ဟန္မပ်က္ေစ ပဲ ေျခေထာက္ကိုေကြးလိုက္ဆန႔္လိုက္ လုပ္ေနရင္းကေမာ္ေမာ့္ကိုတစ္ခ်က္လွမ္း ၾကည့္ၿပီး မ်က္ေစ့တစ္ဖက္မွိတ္ျပတယ္.. ” အား..ေပါင္လုံးေတြ ဆီးစပ္ေတြက ကိုက္လိုက္တာေမာ္ရာ..ဟိုဟာမ်ားဆင္း ခ်င္ေနလို႔လားမသိပါဘူး..ဟီဟိ..” ေမာ္ေမာ္ကအလိုက္သိေပမယ့္သမီး ကအရိပ္အကဲနားမလည္ပဲေျပးလာတယ္ ေလ..စိတ္တိုလိုက္တာ.. ” သမီးႏွိပ္ေပးမယ္အေမ..ဒါမွမဟုတ္ နင္းေပးမယ္ေနာ္..သမီးကိုယ္လုံးကိုခံနိုင္ တယ္မလား..” ငိုရခက္ ရယ္ရခက္နဲ႕ မေက်မခ်မ္းျဖစ္ ေနရင္း အႏွိပ္ခံလိုက္ရေတာ့ေမာ္ေမာ္က တစ္ခစ္ခစ္ရယ္တယ္။မင္းမင္းခမွ်ာေတာ့ လီးႀကီးကိုလက္နဲ႕ဆုပ္ၿပီး ငုတ္တုတ္ထိုင္ ေနရရွာတာ သနားလိုက္တာ.. ” ခိခိ ခ္ခ္..ခုမွပဲရယ္နိုင္ပါေတာ့တယ္ မမရယ္..နင့္အဖိုးႀကီးကလဲ မစူးမစမ္းနဲ႕ ကေလးကိုရိုက္လိုက္တာမ်ား..႐ြယ္တူဆို ငါေစာက္ပတ္နဲ႕မ်က္ခြက္ပြတ္ပစ္မွာ..” ” အဲ..ဟိုက လွ်ာႀကီးနဲ႕ယက္ပစ္လိုက္ မွ.ဆတ္ဆတ္ခါေနပါ့မယ္ ညီမေလးရယ္ ခိခိ ခ္ခ္..ေတာ္ပါေတာ့ ခိခိ ” ညေနမိုးခ်ဳပ္ေတာ့ အေဖကမူးၿပီးျပန္ လာတယ္။အရင္က ဒီလိုစည္းမဲ့ကမ္းမဲ့ မေသာက္ခဲ့ဖူးေပမယ့္ဒီေန႕ေတာ့မင္းမင္း ကိုရိုက္ခဲ့မိတာစိတ္မေကာင္းနိုင္လို႔ထင္ ပါရဲ႕.ေတာ္ေတာ္မူးေနၿပီ။လြယ္အိပ္ထဲမွာ ေသာက္လက္စ,အရက္ကတစ္ဝက္နီးနီး က်န္ေနေသးတယ္။အေမနဲ႕မမသင္းက ဘာမွမေျပာပဲ အျမည္းေတြဖြယ္ဖြယ္ရာရာလုပ္ေပးၾကေပမယ့္ ေဒၚေလးကသူ႕အ နားတစ္စက္ေလးမွမကပ္ဘူး။တစ္နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ တစ္ေယာက္တည္းဘာမွမ ေျပာပဲလွိမ့္ေသာက္ပစ္တာအရက္ပုလင္း တစ္ပုလင္းလုံးကုန္သြားတယ္။ ” မင္းမင္း..” ” ဗ်ာ..အေဖ ” ” အေဖ့ကို စိတ္နာေနတာလား..ေအ့ မုန္းေနတာလား..အေဖေနာက္ကိုဘယ္ ေတာ့မွမရိုက္ေတာ့ဘူးေနာ္ ” မင္းမင္းကဘာမွျပန္မေျပာေတာ့အေဖ ဝူးဝူးဝါးဝါးနဲ႕စကားေတြအမ်ားႀကီးပဲဆက္ ေျပာေနတယ္။ေနာက္ဆုံးေတာ့ ” ငါ့သား..ဒီေန႕ည အေဖနဲ႕အိပ္ရမယ္.. အေဖ့ကိုခ်စ္ရင္..အေဖ့ကိုစိတ္မနာရင္.. အေဖနဲ႕အိပ္..အေဖ့ကိုဖက္ၿပီးအိပ္ အေဖ နဲ႕မင္းအေမၾကားမွာအိပ္ ဒါပဲ.လာ..အေဖ့ကိုလိုက္တြဲပို႔ ” အေမနဲ႕တစ္ေယာက္တစ္ဖက္တြဲၿပီးကု တင္ေပၚတင္ေတာ့ ေခါင္းငိုက္စိုက္နဲ႕ဇက္ က်ိဳးေနၿပီ။

ကုတင္ေပၚေသေသခ်ာခ်ာခ် ေပးေတာ့ နံရံဖက္ကိုေစာင္းလွည့္ၿပီးအိပ္ ေနေပမယ့္ ပါးစပ္ကဝူးဝူးဝါးဝါး..ေမြ႕ယာ ေပၚလက္တစ္ဖက္နဲ႕တစ္ဘုံးဘုံးပုတ္ၿပီး မင္းမင္းကိုေခၚေနတာ။မင္းမင္း ကုတင္ ေပၚတက္လိုက္ေတာ့အေမကညဝတ္ဂါ ဝန္တိုတိုေလးလဲဝတ္ဖို႔ျပင္ေနၿပီ။သားအ ဖႏွစ္ေယာက္ဖက္အိပ္ေနၾကတာကိုတစ္ ခ်က္လွမ္းၾကည့္ၿပီးသူ႕အက်ႌနဲ႕ဘရာစီယာ ကိုတစ္ခါတည္းတြဲခြၽတ္လိုက္တာ နို႔လုံးမို႔ မို႔ ေမာ့ေမာ့ႀကီးေတြက ေဖြးကနဲအိကနဲ ေပၚလာတယ္။ငယ္မူငယ္ေသြးမေလ်ာ့မ ပ်က္ေသးေတာ့ လက္သန္းဖ်ားေလာက္ နို႔ သီးေခါင္းမဲညိုညိုေလးေတြက ေကာ့ ေကာ့ေထာင္ၿပီးျပဴးထြက္ေနၾကတယ္။သူ႕မ်က္ႏွာကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့မ်က္ စ,ပစ္ၿပီး စို႔မလားလို႔ေမးေနမွန္းႏႈတ္ခမ္း အသြားအလာကိုျမင္လို႔သိလိုက္တယ္။ “အင္း. စို႔မယ္” လို႔အသံထြက္သြားေတာ့ အေဖကဝူးဝူးဝါးဝါးေအာ္ျပန္ေရာ။အေမ ကတစ္ခိခိႀကိတ္ရယ္ၿပီး ဂါဝန္တိုတိုပားပား ေလးကိုသူ႕ေခါင္းကစြပ္ၿပီးဝတ္လိုက္ရင္း ထမီကိုကြင္းလုံးပုံခြၽတ္ခ်ပစ္တယ္။ပင္တီခြၽတ္ေနရင္း ထမီကိုအခန္းေထာင့္ထဲေျခ ေထာက္နဲ႕ခတ္ထုတ္ပစ္ေတာ့ကုတင္ေျခရင္းဖက္ေရာက္သြားတာေပာ့။ပင္တီေလးလွမ္းပစ္ေပးတာကိုမိေအာင္ဖမ္းၿပီး အား ရပါးရ ရွိုက္ခါနမ္းပစ္ေတာ့ေမကတစ္ခိခိရယ္ရင္းနဲ႕ေစာက္ဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းႀကီး လွန္ၿပီးပုတ္ျပတယ္။ ကုတင္ေပၚတက္လာေတာ့ အားရပါးရ ဖက္မယ္လို႔လွည့္လိုက္. အေဖက ဝူးဝါး ဝူးဝါးေအာ္လိုက္.မို႔လက္တစ္ဖက္ေနာက္ ျပန္ပစ္ၿပီးနို႔လုံးႀကီးကိုနယ္ေပးေနရင္းနဲ႕ပဲ စိတ္ေလွ်ာ့ရတယ္။အေမကေတာ့ေအး ေအးေဆးေဆးပဲ..သူ႕ခါးကိုဆြဲလွည့္ၿပီး ပက္လက္လွန္.ပုဆိုးဆြဲခြၽတ္ လီးႀကီးေရာ ေဂြးဥႀကီးပါ စိတ္တိုင္းက်စဳပ္ေတာ့တာပါ ပဲ။လီးအေခ်ာင္းလိုက္ႀကီးကိုလက္နဲ႕ဆုပ္ ၿပီးလွ်ာနဲ႕ရစ္ရစ္စုပ္လိုက္ ညွစ္ညွစ္ကိုက္ လိုက္နဲ႕မရိုးမ႐ြလုပ္ေနေတာ့ မင္းမင္းမွာ ေကာ့ေကာ့လူးေအာင္ခံေနရတာေပါ့။လ ဒစ္ျပဴးျပဴးႀကီးအဖ်ားကိုလွ်ာဖ်ားနဲ႕ယက္ ေဆာ့တဲ့အခာမ်ားဆို လီးရည္ေတာင္ပန္း ထည့္ပစ္ခ်င္ေအာင္ေကာင္းတယ္။ေဂြးဥ ႀကီးေတြကိုသူ႕လက္ေခ်ာင္းႏုႏုေလးေတြနဲ႕အဆက္မျပတ္အစုန္အဆန္ဖြဖြေလးဖိ ပြတ္ဆြေနတာမ်ားလီးေခ်ာင္းကိုေထာင္း ကနဲ ေထာင္းကနဲေမာ့တက္လာေအာင္ အရသာရွိတယ္။ဆယ့္ငါးမိနစ္..မိနစ္ႏွစ္ ဆယ္ေလာက္ကိုယ္ကၿငိမ္ေနေပးလိုက္ ေတာ့ အေဖကအိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီထင္တာပါပဲ..ၿငိမ္က်သြားလို႔အေမ့ဖက္ကိုအသာ ေလးလွည့္လိုက္တယ္။

ဒီေတာ့မွပဲအေမ ကလီးစုပ္တာခြၽတ္ၿပီးအေပၚတိုးလာတာ။ မ်ကႏွာခ်င္းဆိုင္မိတာနဲ႕ တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ႏွာထန္ေနတဲ့မ်က္လုံးကိုယ္ စီနဲ႕ၾကည့္မိၾကၿပီး ႏႈတ္ခမ္းေတြအသည္း အသန္စုပ္နမ္းမိေတာ့တာပါပဲ။လွ်ာခ်င္း လူးပြတ္စုပ္ယက္ေနတဲ့အရသာကစိမ့္ေန ေအာင္ေကာင္းလြန္းေတာ့ အေမ့ဖင္ႀကီး ကိုခြထားရာက ေပါင္ၾကားထဲဒူးထိုးသြင္း ၿပီးခ်ဲလိုက္တယ္။အေမကလည္းဒါကိုပဲ ေမွ်ာ္လင့္ေနတာလားမသိပါဘူး.အလိုက္ တစ္သိပဲပက္လက္လွန္ၿပီး ဒူးခ်ဲေပါင္ကြ ထားေပးလာေတာ့ ဖက္ထားလ်က္နဲ႕သူ႕အေပၚကတက္ၿပီးေမွာက္လိုက္တာေပါ့။ ” ေဘးမွာ သားအေဖရွိတယ္ေနာ္.. တစ္ခ်က္ခ်င္း..တစ္ခ်က္ခ်င္း ဖြဖြေလးပဲ ေဆာင့္လိုး…နိုးသြားလို႔တစ္ညလုံးအလိုးမခံလိုက္ရရင္အားမရဘူး ” ေပါင္ႀကီးႏွစ္ဖက္ဆြဲတင္ေပးရင္းလီး ကိုကိုင္ထားလ်က္နဲ႕ေျပာေနေတာ့ ” ဟင့္. ေတ့လိုက္ေတာ့ေလ.ေမကလဲ..လိုးခ်င္လွၿပီ ” ” အင့္..အင့္..ေရာ့ ကိုယ္ေတာ္..အား ဟာ့..သူ႕လီးႀကီးကအႀကီးႀကီး..အူးဟူး.. ေစာက္ရည္ေတြဒီေလာက္ႀကီး႐ႊဲေနတာ ေတာင္မွ က်ပ္ ထုပ္ ျပည့္ သိပ္ ေနတာပဲ..အိုး.ေကာင္းလွခ်ည့္လားေယာက်ၤား ရယ္..အဲလိုဆြလိုးေနတာေလးကေစာက္ ေခါင္းထဲမွာအရသာတစ္မ်ိဳးေလးကြာ.သူ႕ လီးကတုတ္ေတာ့ ျပည့္ျပည့္နင့္နင့္ႀကီးနဲ႕ သိပ္အရသာရွိတာပဲ…အင္း အင္း..အင့္ ဟင့္.အင့္.အာ့ဟာ့ မၾကမ္းနဲ႕ဦးဆို..ခ္ခ္.. နိုးလာဦးမယ္ လို႔ ေမာင္ကလဲ ” လီးကအဆုံးထိမဝင္ေသးဘူး။တဝက္ ပိုပိုေလာက္နဲ႕ပဲ ပုံမွန္မွန္နဲ႕ခပ္ဖြဖြအဝင္အ ထြက္ေကာင္းေကာင္းလိုးေနတာ။အေမ ကသူ႕မ်က္ႏွာကို႐ႊန္း႐ႊန္းစားစားၾကည့္ၿပီး လီးႀကီးႀကီးနဲ႕ အရသာရွိရွိနဲ႕အလိုးခံေနရ ေတာ့ တအားေက်နပ္ေနတာေပါ့။ ” ဟြန႔္ ၾကည့္နဲ႕ကြာ..ေယာက်ၤား..ရွက္ တယ္..ခိခိ..ကိုယ့္သားက ကိုယ့္လင္ျဖစ္ ၿပီး ပယ္ပယ္နယ္နယ္ႀကီးအလိုးခံေနရတာ..ဟင့္..သူ႕လီးကလဲအႀကီးႀကီး ခိခိ.. အင့္..နို႔စို႔ရင္းလိုး..ဒါပဲေနာ္ ေန႕တိုင္းလာ လိုးေပးရမွာ..အာ့..ျဖည္းျဖည္းလိုးပါဆို. စို႔..စို႔. တစ္ၿမဳံလုံးဝင္ေအာင္ထည့္ စို႔ ” လီးဆိပ္တက္ၿပီးၾကည္ႏူးေနေတာ့သူ႕ နို႔ လုံးႀကီးကိုလက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ဖိညွပ္ပင့္ၿပီး ပါးစပ္ထဲထည့္ေပးတာေပါ့။တစ္ေတာင္ ဆစ္ကိုေမြ႕ယာေပၚေထာက္ ပုခုံးႏွစ္ဖက္ ကိုဆြဲယူအားျပဳၿပီးေမွာက္လ်က္လိုးေနရ တာဆိုေတာ့ ေခါင္းငုံ႕ၿပီးနို႔ စို႔ရတာကသိပ္ အဆင္မေျပလွဘူး။ဒါနဲ႕ ဒူးေထာက္ထိုင္ လိုက္ၿပီးေပါင္ႀကီးေတြလက္ေမာင္းေပၚ တင္.နို႔ ႀကီးကိုကုန္းစို႔ရင္း ပုခုံးဆြဲလိုးေပး လိုက္ေတာ့ ဖင္ကေမာ့တက္လာတယ္။ ေစာက္ေခါင္းကလည္း လီးနဲ႕ခြင္က်က် ေဖာင္းအိၿပီးတည့္တည့္ႀကီးတန္းေနျပန္ ေတာ့ လီးကအရင္းနားထိေစာက္ေခာင္း ထဲတိုးဝင္သြားတာေပါ့။ ” အဲ့.. အာ့.ထိတယ္ေမာင္..ထိတယ္ အားဟာ့..တအားထိတယ္..ကြၽတ္ကြၽတ္ ေအာင္မယ္ေလး..ကြၽတ္ကြၽတ္..ေကာင္း လိုက္တာေနာ္..တအားေကာင္းပဲ..ရွီး.. လိုး လိုး.ေယာက်ၤား..အင္း ေကာင္းတယ္ တအားေကာင္းေနၿပီကြာ..သြက္သြက္ ေလးေဆာင့္ေပးစမ္းပါ..အင္း အင္း.အာ့ အူးဟူး အူးဟူး..ေရာ့ ေရာ့..အင့္ ” နို႔ စို႔ေနရေတာ့ စကားကမေျပာအား ျပန္ဘူး။

စိတ္ထဲမွာကလဲေျပာခ်င္ေမးခ်င္ ေနတဲ့စကားေတြကအမ်ားႀကီး။ေစာက္ ဖုတ္ကိုလည္းလက္မလြတ္ခ်င္ နို႔ႀကီးကိုလည္းလက္မလႊတ္ခ်င္..ဗ်ာမ်ားရင္းဖြဖြ လိုးေပးေနမိတာ နာရီဝက္ေက်ာ္ေက်ာ္.. တစ္နာရီနီးနီးေတာ့ရွိသြားၿပီ။အေမ့မွာ လည္း တစ္သက္လုံးအခုမွပဲလီးႀကီးႀကီး သန္သန္မာမာ ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္း နဲ႕ စိတ္လြတ္လက္လြတ္အလိုးခံဖူးရတာ ဆိုေတာ့ သြက္သြက္ေဆာင့္ေပးလိုက္.. တစ္ခ်ီၿပီးလိုက္..သြက္သြက္ေဆာင့္ေပး လိုက္.ေနာက္တစ္ခ်ီၿပီးလိုက္နဲ႕ အနည္းဆုံး သုံးေလးခ်ီေလာက္ေကာ့တက္သြား ေအာင္ၿပီးေနရၿပီ။လီးက အရင္းထိဝင္ ေအာင္မထည့္ရေသး..မေဆာင့္ရေသးဘူး။အဲဒါနဲ႕အေမေကာင္းေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မသိမသာနဲ႕ လီးကိုအရင္းနားထိဖိထိုးထဲ့ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္လုံးႀကီးျပဴးၿပီး အဲ့ ကနဲ အီးကနဲ အသံထြက္လာတယ္။နို႔ စို႔ေနရာကေခါင္းေထာင္ၿပီးသူ႕မ်က္ႏွာကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ရင္ပတ္ကိုတစ္ဘုံးဘုံးထုၿပီးႏႈတ္ခမ္းကိုက္ျပတယ္.. ” သားအိမ္ေထာက္တယ္ေယာက်ၤားရဲ႕..သူ႕လီးကျဖင့္အရွည္ႀကီး..ငါေအာ္မွာ ေနာ္..တအားေဆာင့္ခ်င္ သိပ္ေဆာင့္လိုး ခ်င္ေနတာေပါ့ ဟလား..ဟြန္း..ဖြဖြပဲလိုး. မဝ,ေသးဘူး..” ” ဟင့္..တစ္ညလုံး လိုးေပးမွာပါမိန္းမ ရာ..ဒီေလာက္စီးပိုင္ၿပီး ဒီေလာက္ႀကီး လိုးလို႔ေကာင္းေအာင္ ႐ႊဲအိက်ပ္ထုပ္ေနတဲ့ေစာက္ပတ္မ်ိဳးႀကီးမို႔အားရပါးရႀကီးကို ပစ္ေဆာင့္လိုးပစ္ခ်င္လို႔ပါ..ေနာ္ မိန္းမ ” သူ႕ေစာက္ပတ္ခ်ီးမြမ္းသံၾကားရေတာ့ ျမျမေထြးပီတိေတြလွ်ံသြားတယ္။အရင္း ထိမဝင္ေသးပဲနဲ႕ေတာင္ဒီေလာက္ႀကီးထိ အရသာရွိေနရင္..ကဲ လိုးေပေတာ့…လို႔ ျမျမေထြးစိတ္ဒုံးဒုံးခ်ၿပီးေခါင္းအုံးအစြန္း ကိုပါးစပ္ထဲအျပည့္သြင္း ကိုက္ရင္းမ်က္ ေစ့တစ္ဖက္မွိတ္ျပလိုက္တယ္။မင္းမင္း က တစ္ခ်က္လႊတ္ေဆာင့္ၾကမ္းပစ္တာမ ဟုတ္လို႔ေတာ္ေသးတယ္ေျပာရမွာပဲ။ရစ္ တစ္ရစ္တစ္နဲ႕ဖိဖိၿပီးသြင္းလာေတာ့ ျမျမ ေထြးခမွ်ာေခါင္းခါခါလည္ခါခါနဲ႕တအား ပစ္ေအာ္ေတာ့တာေပါ့..ေခါင္းအုံးႀကီးခံ ေနတာေတာင္အသံက အူးအူးအားအား နဲ႕လြင့္ထြက္လာလို႔ မင္းမင္းကလက္ဝါးနဲ႕ ဖိပိတ္ေပးထားရတယ္။ဆီးခုံခ်င္းဖိဖိကပ္ ၿပီးေညွာင့္ေညွာင့္လိုးေပးေနတာအခ်က္ ႏွစ္ဆယ္ အစိတ္ေလာက္အလိုးခံလိုက္ရ ၿပီးေတာ့ ျမျမေထြးအရသာသိသြားၿပီ။ဒီ ေတာ့မွ ” လိုး..ေယာက်ၤား..ေကာင္းတယ္. လိုး လိုး တအားေဆာင့္ ဗိုက္ႀကီးေအာင္ လိုး လိုး လိုး ” ” ဟင္းဟင္း..ဘယ္လိုလဲ မမရဲ႕..ခိခိ.. လီးႀကီးႀကီးေကာ့ေကာ့တုတ္တုတ္ႀကီးနဲ႕ တစ္ညလုံးအလိုးခံထားရလို႔မ်က္ေစ့မဖြင့္ နိုင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ကိုဘဝင္ျမင့္ေန တာလား..ခ္ခ္.” မနက္လင္းလို႔ ေမာ္ေမာ္အိပ္ယာ ထ, ၿပီးမ်က္ႏွာသြားသစ္တဲ့အခ်ိန္ထိသူတို႔က လိုးလို႔ေကာင္းတုန္း။

လိုးသံ ေဆာင့္သံ ညည္းသံ ေအာ္သံေတြ ေတာ္ေတာ္ႀကီး သြက္ေန.က်ယ္ေနၿပီဆိုေတာ့.ၿပီးခါနီးေန ၿပီပဲလို႔ေမာ္ေမာ္ခန႔္မွန္းမိလိုက္ပါတယ္။ မ်က္ႏွာသစ္တာ အိမ္သာတက္တာနဲ႕နာ ရီဝက္ေက်ာ္ၿပီး အိမ္ထဲျပန္ဝင္လာခဲ့တဲ့အ ခ်ိန္ထိ မမျမေထြးထြက္မလာေသးလို႔ သူ႕ အခန္းထဲသြားၾကည့္တာေပါ့။ကုတင္ေပၚ မွာတုံးလုံးႀကီးနဲ႕ပက္လက္လွန္ မ်က္ေစ့ မွိတ္ၿပီးေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီးၿပဳံးေနပုံႀကီး က မနာလိုခ်င္စရာႀကီး။ဒါနဲ႕ ကုတင္ေျခ ရင္းကထမီတစ္ထည္ေကာက္ယူၿပီး သူ႕ အစ္မကိုယ္ေပၚလႊားေပးလိုက္ေတာ့မ်က္ ေစ့ေလးေမွးေမွးဖြင့္ၾကည့္လာတာမို႔မ်က္ ေစာင္းေလးထိုးၿပီး တိုးတိုးေျပာပစ္လိုက္ တယ္။နံေဘးမွာ ခဲအိုကမူးမူးနဲ႕အိပ္ေပ်ာ္ ေနတုန္းပဲဆိုေတာ့ လိုးလဲလိုးရဲတဲ့ သား အမိပါလား လို႔အံ့ဩမိတယ္ေလ။ မျမေထြးအိပ္ယာကထ,လာၿပီးမ်က္ႏွာ သစ္ဖို႔ေရတိုင္ကိုသြားေတာ့မွ မီးဖိုေပၚေရ ေႏြးအိုးေလးတင္ခဲ့ၿပီးအေနာက္ကလိုက္ သြားတာေပါ့။သိခ်င္ေဇာက ႀကီးေနၿပီ.. ႏွာႀကီးတယ္ေျပာေျပာ..ေစာက္ပတ္ယြ တယ္ေျပာေျပာ..မင္းမင္းလိုးခ်က္ေတြကို သိခ်င္ စပ္စုခ်င္ေနတာေတာ့အမွန္ပဲ။ ” မမ.ဘယ္ႏွစ္ခ်ီလိုးသြားလဲ..တစ္ည လုံးလိုးတာလား..လီးကအႀကီးႀကီးေနာ္. ဘယ္လိုပုံစံမ်ိဳးေတြလိုးသြားလဲ..လီးရည္ ေတြအမ်ားႀကီးပဲလား..နင့္ေစာက္ပတ္ ထဲမွာပန္းထည့္ခိုင္းတာလား.အျပင္.. ” ျမျမေထြးကေရတစ္ခြက္ခပ္ေပးၿပီးသူ႕ ပါးစပ္နားမွာလာေတ့ထားတယ္။ဒီေတာ့ မွတစ္ခစ္ခစ္ရယ္ၿပီး ” ဟီး..ငါသိခ်င္လွၿပီဟဲ့..ေျပာျပ ေျပာ ျပ..အကုန္ေျပာျပဟာ..” ” နင့္သား.နင္သြားေမးပါလား.ငါစကားမေျပာနိုင္ေသးဘူးဟဲ့..တစ္ညလုံးသူလိုး ကိုယ္လိုး..ပယ္ပယ္နယ္နယ္လိုးထားလို႔ ရင္ထဲမွာတစ္လွပ္လွပ္နဲ႕ေခါင္းေတြမူးေနတုန္း.ခိခိ..” ” အာ..ေျပာျပပါမမရာ..ေဈးကိုင္ေန လိုက္တာေနာ္..ေသခ်င္ပါတယ္ ” “နင္သိခ်င္ရင္ နင့္သားကိုသြားေမး.. ဒါမွမဟုတ္..နင္ကိုယ္တိုင္အလိုးခံလိုက္.. ခိခိ..အဲဒါပိုေကာင္းတယ္..ဟိုက နင့္ကို လီးႀကီးႀကီးနဲ႕လိုးျပလိမ့္မယ္..သြား ခိခိ ” ေမာ္ေမာ္ စိတ္ေကာက္ခ်င္စိတ္ေပါက္ သြားတယ္။မင္းမင္း လိုးအားသန္ပုံကိုသူ သိပ္သိခ်င္ေနတာေလ..လစ္ရင္အလိုးခံ ဖို႔ဆုံးျဖတ္ထားတာကိုး.. ” ဟင္း..လီးႀကီးတာမ်ားေၾကာက္မယ္ ထင္လို႔လား.ေဝးပါေသးရဲ႕. ခ္ခ္..တအား ႀကီးေလေလ..မိေမာ္ကႀကိဳက္ေလေလပဲ .ဟီးဟီး .ေစာက္ပတ္ႀကီးၿပဲလန္စုပ္ျပတ္ သြားေအာင္လိုးလဲ မိေမာ္တို႔ကႀကိဳက္ေန မွာပဲ.လီးတုတ္တုတ္ႀကီးကိုေစာက္ေခါင္း ထဲတစ္ေနကုန္ျမႇုပ္ၿပီး ဆြဲစုပ္ရင္းၿငိမ့္ေနမွာ..ခိခိ..” လီးနဲ႕ေျခာက္လို႔လည္းမေၾကာက္ဘူး ဆိုေတာ့ ျမျမေထြးကေဘးဘီကိုမ်က္လုံး ေဝ့ၾကည့္ၿပီးတစ္တစ္ခြခြႀကီးျပန္ေျပာျပရ ေတာ့တာေပါ့။

လီးစုပ္ေပးမိတာကစ,ၿပီး ေျပာျပလိုက္မိတာ ” ပထမအခ်ီလိုးၿပီးကတည္းကကိုယ္ က ေလးငါးခ်ီေလာက္ၿပီးေနၿပီ..ခိခိ..ငတ္ ေနတာကလည္းၾကာၿပီေလဟယ္။သူ႕လီးႀကီးကလဲေစာက္ေခါင္းထဲ ဝင္တိုင္းထြက္ တိုင္း ျပည့္ျပည့္သိပ္သိပ္ႀကီး ထိထိမိမိထိုးခြဲေနတာဟဲ့..ၿပီးတာလဲမေျပာနဲ႕။သိပ္ ေကာင္းတာကိုး..ၿပီးေတာ့လဲ သူ႕လီးဖ်ား ေကာ့ေကာ့ႀကီးကေစာက္ေစ့အျမစ္ေျခကိုအဝင္ေကာ္..အထြက္ေကာ္နဲ႕ အၿမဲပဲ ေကာ္ေကာ္ၿပီးဆြေပးသလိုလိုးေနေတာ့ အရသာကတအားရွိတာနဲ႕စိတ္ကလြတ္ လြတ္သြားရတာမ်ားတယ္။ဒါေၾကာင့္လဲ ခဏခဏၿပီးေနရေတာ့တာေပါ့..” ” ဟင့္. ဟင့္..မမရယ္..အဲေလာက္ ႀကီးေကာင္းေနရင္ ငါလဲၿပီးမိမွာပါပဲ.အခု နင္ေျပာျပတာေလးနဲ႕ေတာင္မွ ငါေစာက္ ရည္ေတြ႐ႊဲနစ္ေနၿပီ..” ျမေထြးကေဘးဘီကိုေဝ့ဝဲၾကည့္ၿပီး ေမာ္ေမာ့္ကိုထမီလွန္ျပခိုင္းေတာ့ေမာ္က လည္းမရွက္ပါဘူး။ေရစည္ကိုေက်ာမွီၿပီး ၾကမ္းျပင္ေပၚဖင္ခ်ထိဳင္လို႔ ထမိေအာက္ စ,ကိုေပါင္ရင္းအထိဆြဲတင္လွန္ျပေပးပစ္ လိုက္တယ္။ေပါင္ႀကီးေတြၿဖဲ ကားထား တာဆိုေတာ့သန္စြမ္းထူၿပိန္းလြန္းလွတဲ့ ေစာက္ေမႊးမဲနက္နက္ေတြအၾကားမွာ န ခမ္းသားတူတူရဲရဲႀကီးေတြဟ,ကြဲကြဲေလး နဲ႕လက္သန္းဖ်ားေလာက္ပြင့္ေနတဲ့ေမာ့္ ေစာက္ေခါင္းပတ္လည္မွာေရာ ေပါင္ၿခံ ၾကားေတြမွာပါေစာက္ရည္ျဖဴေတြ႐ႊဲစိုအိ ေနတာ ကုန္းၿပီးယက္ပစ္ခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ ေတာင္မွတစ္ဖြားဖြားျဖစ္ေနမိတယ္။ ” လွလိုက္တဲ့ ငါ့ညီမေလးေစာက္ပတ္ ႀကီးဟယ္..တကယ္ပါပဲ..အပ်ိဳစင္ေစာက္ ပတ္ေလးလိုဖူးအိေဖာင္းကား မို႔တက္ေန တာပဲ..နင့္သားေတာ့ နင့္ေစာက္ဖုတ္ႀကီး ကိုေကာင္းေကာင္းယက္ၿပီး ေန႕မအိပ္ည မအိပ္ လီးမခြၽတ္ပဲလိုးေတာ့မွာငါျမင္ေနပါ ေသးတယ္..လွလိုက္တာဟယ္ ” ေမာ္ေမာ္ ထမီျပန္ဖုံးပစ္ခ်င့္တဲ့စိတ္မရွိ ေတာ့ေလာက္ေအာင္ႏြမ္းေခြသြားေတာ့ ေရစည္ေလးေက်ာမွီရင္းေစာက္ဖုတ္က ေဟာင္းေလာင္းနဲ႕ပဲထိုင္ေနလိုက္မိေတာ့ တယ္။ ” သူ တစ္ကယ္ပဲ မမေစာက္ပတ္ႀကီး ထဲက လီးကိုမခြၽတ္တမ္းလိုးသြားခဲ့တာလား ဟင္..တအားႀကီးကို လိုးအားသန္ တာပဲေနာ္..တစ္ညလုံးတစ္ႁပြတ္ႁပြတ္လိုး ေနတာပဲလား.လီးမခြၽတ္ေတာ့ဘူးလား ” ျမျမေထြးက ေဘးဘီကိုၾကည့္လိုက္ ျပန္ၿပီးေမာ္ေမာ့္ေရွ႕ မွာဖင္ခ်ထိဳင္ရင္းထမီ ႀကီးကိုေပါင္ရင္းအထိလွန္ျပျပန္တယ္။ အူးဟူး..မမေစာက္ပတ္နခမ္းထူထူႀကီး ေတြက နီညိုေရာင္ေသြးျခည္လ်မ္းေနၿပီး ကားလန္ပြင့္အာ ဖူးေရာင္ထြက္သြားတာ ေစာက္ေခါင္းပြင့္အာအာႀကီးကိုေတာင္မွ ခပ္ဟ,ဟႀကီးျမင္ေနရတာပါလား.. ” ဒီမွာၾကည့္.. ေတြ႕လား..နင့္သားက လီးမခြၽတ္တမ္းလိုးသြားတာ..သူ႕အေမမို႔ ခ်စ္လို႔ဖြဖြေလးလိုးေပးတာပါတဲ့..ခိခိ သူ ကေတာ့ ဖြဖြေလးလိုးတာပါပဲ..သူ႕အေမ ေစာက္ေခါင္းကေတာ့ အခုထိသူ႕လီးႀကီး ထိုးဖြင့္သြားတဲ့အတိုင္း ျပန္ေတာင္မေစ့ နိုင္ေသးဘူး..ခိခိ..” ေမာ္ေမာ့္မ်က္ေစ့အၾကည့္ကေစာက္ ေခါင္းႀကီးပြင့္အာေနတာကိုၾကည့္လို႔မဝ, နိုင္ေတာ့ဘူး။

အဲေလာက္ေစာက္ေခါင္း ႀကီးပြင့္ေနရင္သူ႕လင္ဗိုလ္မႉးလီးေလာက္ ေတာ့ ေလွ်ာကနဲ ေလွ်ာကနဲ ေနမွာပဲလို႔ ေတြးေနမိေသးတယ္။ ” မမရယ္..အားရပါးရႀကီးအလိုးခံပစ္ တာပါလားေနာ္..အားက်လိဳက္တာကြာ.. ေမာ့္ေယာက်ၤားဆို အဲလိုပြင့္ေနေအာင္ တစ္ခါမွမလိုးဖူးဘူး..တစ္ညလုံးေတာ့အ လိုးခံခဲ့ရဖူးပါရဲ႕..အဲလိုမျဖစ္ခဲ့ပါဘူး ” ” တအားေဆာင့္လိုးတာဟဲ့..တကယ္ အရသာရွိတာ..သူ႕လိုးအားကတအားဆို တအားကို သန္တာ..အခုမွဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ ထဲမွာေလ..လိုးနိုင္တာေပါ့..ဒုတိယအခ်ီ ကုတင္ေစာင္း ဖင္ေတ့ၿပီးခံရတာေလး ၾကားခ်င္ေသးလား ” ” ေျပာ. ” ” ေန႕တိုင္းလာလိုးပါဆိုမွ..ေျပာ..ဘာ သေဘာနဲ႕မလာတာလဲ..မိန္းမက အေပးမေကာင္းလို႔လား ဟလား…ဒါမွမဟုတ္. ဒီေစာက္ဖုတ္ကက်ယ္ေနလို႔လား ” အေဖက ေနာက္ေနာင္ဘယ္ေတာ့မွမဗ်င္းေတာ့ပါဘူးလို႔ကတိေပးခဲ့ေပမယ့္သူ႕ စိတ္ေျဖသိမ့္ေစခ်င္တာကတစ္ေၾကာင္း.. ေမ့ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကိုလိုးလို႔မဝ,နိုင္ေသး တာနဲ႕ လိုးလို႔အရမ္းေကာင္းလြန္းတဲ့ ေမ့ ေစာက္ဖုတ္ကိုခ်ည့္ပဲေန႕ေရာ ညေရာလူလစ္ရင္လစ္သလိုေန႕တိုင္းပိတ္လိုးေနတဲ့အျပင္..ေမကလည္းေပးလို႔မဝ,ေသးတာ ကတေၾကာင္း.ေဒၚေလးကသူ႕အစ္မလစ္ တဲ့အခ်ိန္လာခဲ့ဖို႔မွာထားေတာ့အေမ့ရဲ႕အလစ္ကိုေခ်ာင္းေနရတာကတစ္ေၾကာင္း ေပါ့ေလ။အဲလိုအေၾကာင္းေတြကရႈပ္ေန ေလေတာ့..သူနဲ႕အလိုးခံခ်င္လြန္းလို႔ လာ နိုး..လာနိုးနဲ႕ေမွ်ာ္ေနတဲ့အိျဖဴဆီမေရာက္ ုျဖစ္ခဲ့ဘူး။ဒီေန႕ေတာ့႐ုံးေတြေက်ာင္းေတြပိတ္တဲ့ေန႕မို႔ေန႕လည္ပိုင္းေမ့ကိုလိုးရဖို႔အ ခြင့္အေရးသိပ္မျမင္ဘူး။လင္းဆြဲေလးၿပီး ေတာ့ေဒၚေလးရဲ႕အခန္းကိုလစ္ဖို႔စိတ္ကူးနဲ႕အိပ္ယာထဲဝင္ႏွပ္ၿပီးအားေမြးေနလိုက္ တယ္။ေဒၚေလးပုံကလင္ရဖူးတယ္ဆိုေပမယ့္ ေဘာ္ဒီကအပ်ိဳႀကီးပုံစံတစ္စက္မွမေလ်ာ့ေတာ့သူ႕ကိုျမင္လိုက္တိုင္းလိုးခ်င္ စိတ္ေတြခ်ည့္ပဲျဖစ္ေနမိတာအမွန္ပဲ။အိပ္ ယာထဲမွာဝင္ႏွပ္ေနတုန္းအေဖက ” အျပင္မွာ ကိုျမဝင္းသားေလးေစာင့္ ေနတာၾကာၿပီသားရ..သူ႕အေမေမြးေန႕ဆို လား အစ္မေမြးေန႕ဆိုလား..အဲဒီအတြက္ သားကိုလာေခၚတာတဲ့.သြား သြား.လိုက္ သြား ငါ့သား..” အေဖကၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴလႊတ္ေနတဲ့အျပင္..ျပည့္စုံရဲ႕ေအာ္သံကလည္းငွက္ ဆိုးသံထက္ဆူညံေအာင္ ၾကားေနရတာ မို႔မ်က္လုံးေလးပြတ္ၿပီးအျပင္ထြက္လာခဲ့ တာေပါ့။ ” ဟ..သားရီးရ..ၾကာလွခ်ည္လားကြ. ဖင္သနပ္ခါးလိမ္းေနတာလား..အုန္းဆီ႐ႊဲ ႐ႊဲေလးလိမ္းခဲ့ကြာ..ဟီးဟီး ” ျပည့္စုံဆိုတဲ့ေကာင္ကအဲလိုပါဆို.သူ႕ အေမကိုလိုးလို႔လိုးေနတဲ့သူမွန္းလဲမသိ.. သူ႕အစ္မကိုလိုးမယ့္သူမွန္းလဲမသိ..သားရီး သားရီး လုပ္ေနေတာ့အျမင္ကပ္လာ တယ္။ ” လာၿပီဟ..လာၿပီ..မင္းအစ္မေစာက္ ပတ္ယားေနတာကိုလာလိုးေပးခိုင္းလို႔ ဒီ ေလာက္လာေအာ္ေနရတာလားဟ..လိုး ေပးမယ္ လိုးေပးမယ္..လာၿပီ ငါ့သားရ..” အခန္းထဲကထြက္လာေတာ့ဧည့္ခန္း မွာျပည့္စုံေရာ ဖူးအိပါစပ္ၿဖီးၿဖီး ရယ္က်ဲ က်ဲ နဲ႕ထိုင္ေနၾကၿပီး.အေမကဧည့္ခံေနတာေတြ႕တယ္။

မ်က္ႏွာပူပူနဲ႕ဝင္ေရာပစ္ ေတာ့ ” သားကလဲကြယ္..မဟုတ္တာေတြ ေအာ္ေနလိုက္တာ..နားရွက္စရာ ကဲ ကဲ လိုက္သြား လိုက္သြား..ခိခိ ျပည့္စုုံကလဲမင့္ သားရီးကိုဂ႐ုစိုက္ေခၚသြားေနာ္..ခ္ခ္ သူကညဆိုရင္ဗိုက္ဆာတတ္တယ္ေနာ.. ညစာေလး ဘာေလးလည္း ႀကိဳၿပီးလုပ္ ထားေပးမွ..ခိခိ ” ” ရတယ္ အန္တီ..စိတ္ခ် ဟီးဟီး..ည စာေတာ့ သားတို႔အိမ္မွာအျပည့္ပဲ.. ျမက္ ေတြရိတ္ေကြၽးပစ္မယ္.ျမက္ခင္းထူထူႀကီး ေတြ ႏွစ္ခင္းရွိတယ္ အန္တီရဲ႕..ခိခိ ” ဖူးအိကရယ္က်ဲက်ဲလုပ္ေနတာနဲုု႔ျပည့္စုံ လက္ေမာင္းကိုအရွက္ေျပေလးလက္သီးနဲ႕တစ္ခ်က္ထိုးၿပီးလိုက္လာခဲ့တယ္။ျပည့္ စုံကကားကိုေမာင္းတာဆိုေတာ့ကိုယ္က အေနာက္ခန္းမွာပဲတက္လိုက္တာပါ..အဲ ဒါကို ဖူးအိကသူ႕ေမာင္ေလးနံေဘးမွာ မ ထိုင္ပဲ ေနာက္ခန္းကိုလိုက္တက္တယ္။ ” ေအး..ေရွ႕ခန္းကေတာ့လာမစီးပဲနဲ႕. နင္ နာေတာ့မယ္ေနာ္..မမ..သားရီးက တစ္ကယ္တီးတာ..သူ႕ေဂါ့ကတုတ္တုတ္ ခဲခဲ.အႀကီးရီး..ဟီးဟီး..ငါထက္ပိုႀကီးတာ ေနာ. ” ” ဟာကြာ..ဟီးဟီး. ” ” ဘာရီးလဲဟ..ဘာလဲ ေဂါ့ ဆိုတာ.. ခိခိ..ဘာ ေဂါ့ရီးလဲ.ဟီးဟီး ” ဖူးအိက နားမလည္သလို မသိသလို ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္မ်က္ႏွာေပးနဲ႕ေမး ေနေတာ့ ျပည့္စုံကေစာက္ျမင္ကပ္ကပ္နဲ႕ ” လီး ေျပာတာေဟ့..လီး လီး..သိၿပီ လား..အဲေကာင္လီးကအႀကီးရီးဟဲ့..နင့္ လက္ေကာက္ဝတ္ေလာက္ႀကီးဗ်..ငါ့လီးထက္ႏွစ္ဆေလာက္ရွိတယ္..” ” ဟဲေတာ္..ခ္ခ္ ခိခိ..ေသပါပီ…ဟဲ့.. ဟိုဖက္တိုး.ဟိုဖက္တိုး..အဲေလာက္ႀကီးဆိုရင္ေတာ့ ခ္ခ္ ခိခိ. ငါေသလိမ့္မယ္ ” ပါးစပ္က ဟိုဖက္တိုးဆိုၿပီးသူ႕လက္က မင္းမင္းလက္ေမာင္းကိုသူ႕ဖက္အတင္းပဲ ဆြဲထားတယ္။ေနာက္ေနသလိုနဲ႕အတည္ ႀကီးဆြဲကပ္ထားေတာ့ပူးကပ္ၿပီးထိုင္ေနရ ေတာ့တာေပါ့။အရင္ကလဲ ေနာက္သလို ေျပာင္သလို အတည္လိုလိုနဲ႕ေနခဲ့ၾကတာ ဆိုေတာ့မဆန္းလွေပမယ့္ ဒီတစ္ခါေတာ့ သူ႕ေစာက္ပတ္ကိုလိုးေပးမယ္ လို႔သူ႕ေရွ႕ မွာေအာ္ေျပာထားခဲ့တာဆိုေတာ့ ထိုင္ရ တာကခပ္ရွိမ္းရွိမ္းပဲ။

ဖူးအိ ကေတာ့သိပ္ မဆန္းသလိုပဲ။ေစာေစာက ျပည့္စုံေျပာ ေနတဲ့ပုံအတိုင္းဆိုရင္ေတာ့ သူတို႔ေမာင္ ႏွစ္မခ်င္းေတာင္လိုးၿပီးၾကၿပီထင္တာပဲ ။ ကားအရွိန္ျမန္ေနလို႔ ကိုယ္ကိုထိန္းတဲ့ ပုံ မ်ိဳးခ်ိဳးၿပီးသူဆြဲထားတဲ့ဖက္ကလက္ဝားကို သူ႕ေပါင္လုံးႀကီးေပၚေထာက္လိုက္ေတာ့ ၿပီတီတီနဲ႕ျပန္ၾကည့္ၿပီးေပါင္ကိုခပ္ဟ,ဟခ်ဲေပးလာတယ္။သူ႕ဆီးခုံေပၚလက္သန္း ေလးနဲ႕ပဲခပ္႐ြ႐ြေျပးေဆာ့ေနေတာ့ သူက သိပ္ေက်နပ္ပုံမျပလွဘူး.. ” ခိခိ နင္ကသာ အထင္ႀကီးေနတာပါ ေမာင္ေလးရယ္..ငါေတာ့ လက္သန္း ေလာက္ပဲရွိမယ္ထင္တာပဲ..ခိခိ..အယား မေျပတဲ့အျပင္ ဒါေလာက္ေလးနဲ႕ဆိုရင္ ပို ၿပီးေတာ့ေတာင္ ယားလာေသး ခိခိ..” ေမာင္ႏွစ္မ ႏွစ္ေယာက္တစ္ဟီးဟီး တစ္ဟားဟားရယ္ေနပုံၾကည့္ရတာေတာ့ သူတို႔လိုးၿပီးၾကတာေသခ်ာပါၿပီ..လို႔ေတြး ေနတုန္းကားကသူတို႔အိမ္ဝင္းထဲဝင္လာ တယ္။ကားေပၚကဆင္းဆင္းခ်င္း အိျဖဴ ကဣေႏၵျေတာင္မဆည္နိုင္ဘူး.အူယားဖားယားေျပးလာၿပီးအတင္းဆြဲေခၚတာ။ အိမ္မွာဘာေမြးေန႕မွလည္းမရွိပဲနဲ႕သူ႕သား သမီးေတြလႊတ္ၿပီးေခၚခိုင္းတာပါ ။ဧည့္ ခန္းမွာဦးျမဝင္းကအရက္ေသာက္ရင္းသူ႕ သားသမီးေတြနဲ႕ဟိုေျပာဒီေျပာရစ္ေနတုံး အိျဖဴကဖဲထုပ္ေလးခ်ေပးခဲ့ၿပီးအိပ္ခန္းထဲဆြဲေခၚလာတယ္။ျပည့္စုံတို႔ကလည္း သူ တို႔အေဖဆီကဖဲလိမ္ရိုက္ၿပီးပိုက္ဆံရဖို႔ပဲ အာ႐ုံေရာက္ေနေတာ့ လွည့္ေတာင္မွ မ ၾကည့္ၾကပါဘူး။ ” အာ..ဟိုေန႕က မိန္းမနဲ႕လိုးၿပီးအိမ္ ျပန္ေရာက္ေတာ့ ႏွစ္ရက္နဲ႕တစ္ည ျပန္မ အိပ္ပဲေပ်ာက္ေနလို႔ဆိုၿပီးအေဖကဗ်င္း ထဲ့လိုက္တာ..ဖ်ားေတာင္ယူရတယ္မိန္း မ ရာ…” လို႔အစ,ခ်ီၿပီးအမွန္တစ္ဝက္ အ ပိုတစ္ဝက္ေျပာျပလိုက္တယ္။ဒီေတာ့မွပဲ ” အို..အဖ်ားႀကီးနဲ႕လိုက္လာတာလား မသိလို႔ပါေယာက်ၤားရယ္.ျဖဴ ့ကိုစိတ္မဆိုး နဲ႕ေနာ္..မွန္း ျပရမ္း နဖူး ” နဖူးဆီေရာက္လာတဲ့လက္ကိုဆြဲၿပီး လီးေပၚတင္ေပးလိုက္ရင္း ” ဒီ လီးႀကီးအဖ်ားက ႀကီးေနတာ မိန္းမရ..လဒစ္ႀကီးျပဴးၿပီးႀကီးေနတာ ” အိျဖဴက လဒစ္ျပဴးျပဴးထြတ္ထြတ္ႀကီး ကိုလွ်ာနဲ႕ရစ္စုပ္လိုက္.ႏႈတ္ခမ္းမႊာေတြနဲ႕ ေတ့စုပ္လိုက္လုပ္ေနၿပီးအခန္းအျပင္ကို ထြက္သြားတယ္. ” အစ္ကိုႀကီးတို႔ သုံးအိမ္ပဲေဆာ့ေတာ့ ေနာ္..မင္းမင္းကဖဲမေဆာ့တတ္ေတာ့နား ေအးပါးေအး ခ်က္စ္ထိုးရင္းအိျဖဴပဲ ဧည့္ခံထားလိုက္မယ္ ” အိျဖဴအခန္းထဲျပန္ဝင္လာေတာ့သူတို႔ လင္မယားအိပ္တဲ့ကုတင္ေပၚမွာမင္းမင္း တုံးလုံးႀကီးခြၽတ္ၿပီး လီးေကာ့ေကာ့ႀကီး ကို ေမာ့ေမာ့ႀကီးအသင့္ေထာင္ထားေပး ၿပီးေစာင့္ေနၿပီ။သိပ္ေတာင့္တေနရတဲ့ ဒီလီးႀကီးကို အားအင္ျပည့္ျပည့္ဝဝႀကီး နဲ႕ အေၾကာၿပိဳင္းၿပိဳင္းေတြဖူးႂကြေဖါင္းတက္ ေနေအာင္မတ္မတ္ႀကီးေတာင္ေနလ်က္ အားရပါးရႀကီးျမင္လိုက္ရေတာ့ ႏွာေတြ တအားပြတက္လာၿပီးခ်က္ခ်င္းႀကီးတက္ ထိုင္လိုးပစ္လိုက္ခ်င္စိတ္ျဖစ္မိတယ္။ဟို ေန႕က ညေနပိုင္းမွာသူအိမ္မျပန္ခင္ႏႈတ္ ဆက္လိုးေတာ့..ေစာက္ရည္မ႐ႊဲေသးပဲ အလိုးခံလိုက္မိတာသူ႕ေစာက္ပတ္နခမ္းသားထူထူႀကီးေတြ ေရာင္ကိုင္းဖူးတက္ သြားလို႔ လူမသိသူမသိတိတ္တိတ္ေလး က်ပ္ပူႀကိတ္ထိုးခဲ့ရတာသတိရသြားမိျပန္ ေတာ့ ဇြတ္ႀကီးထိုင္မလိုးခ်ရဲျပန္ဘူး။

ဒါနဲ႕ ေစာက္ရည္ခ်ဴဦးမွပါ ဆိုတဲ့အေတြးဝင္လို႔ ထမီကိုကြင္းလုံးပုံခြၽတ္ခ်လိဳက္ၿပီးမင္းမင္း မ်က္ႏွာေပၚကုန္းကုန္းကြကြႀကီးခြ ဒူးႏွစ္ လုံးေပၚလက္နဲ႕အားျပဳထိန္း ေစာက္ပတ္ နဲ႕ပါးစပ္တည့္တည့္ႀကီးခ်ိန္ၿပီး ဖင္ႀကီးဖိကပ္ေနေအာင္ထိုင္ခ်ေပးလိုက္တယ္။ မင္းမင္းကသူ႕ဖင္လုံးထြားထြားအိအိႀကီး ႏွစ္လုံးကိုေအာက္ကေနလက္ဖေနာင့္နဲ႕ ထိန္း လက္ဖဝါးနဲ႕အုပ္နယ္ လက္မ,ေတြ နဲ႕ေစာက္ပတ္ကိုၿဖဲ..ပ်တ္ကနဲ ပ်တ္ကနဲ လွ်ာႀကီးနဲ႕ေစာက္ပတ္အကြဲေၾကာင္းတစ္ ေလွ်ာက္ပင့္ပင့္ယက္ေပးေတာ့မွ ဒူးေတြ ေပၚကလက္ေတြျဖဳတ္ၿပီးသူ႕ဆံပင္ေတြ ဆြဲဆြဲပင့္လို႔မ်က္ခြက္ကိုေစာက္ပတ္နဲ႕ထိ ထိမိမိ အားရပါးရႀကီးပြတ္ပစ္လိုက္တယ္ ေလ။မင္းမင္းလွ်ာႀကီးကေစာက္ေခါင္းထဲ ထိုးေမႊလိုက္.ေစာက္ေစ့ကိုသြားနဲ႕က်ိတ္ က်ိတ္ၿပီးစုပ္လိုက္..ႂကြက္နား႐ြက္ေတြကို တစ္ႁပြတ္ႁပြတ္စုပ္လိုက္နဲ႕ေစာက္ဖုတ္ႀကီး တစ္ခုလုံးကိုရစရာမရွိေအာင္ထင္တိုင္းက်ဲေနေတာ့ အိျဖဴမွာေစာက္ရည္ခ်ဴတာ မဟုတ္ေတာ့ပဲ.တစ္ဘုံးဘုံးတစ္ဝုန္းဝုန္း ပစ္ပစ္ေဆာင့္ၿပီးပားစပ္ထဲကို ေစာက္ရည္ ေတြတစ္ေဖ်ာေဖ်ာပန္းထြက္သြားရတဲ့အ ထိ ပက္ပက္စက္စက္ႀကီးၿပီးသြားရေတာ့ တာေပါ့။ ” အားဟာ့ အားဟာ့ ယက္ ယက္.အူး ဟု..စုပ္ကြာ..အင့္အင့္ ေရာ့.အီးဟီး.အာ့ ေကာင္းလိုက္တာအေမေရး..ေကာင္း.. ေအာင္မယ္ေလးအေမရဲ႕..ထြက္ကုန္ၿပီ.. ထြက္ကုန္ုၿပီ..ေသပါၿပီအေမရယ္..ဟူး.. ငါလိုးမေယာက်ၤား.” ” ဟ..ဟား..မေအာ္နဲ႕ေလ မိန္းမရဲ႕.. ၾကားကုန္မယ္..မေအာ္နဲ႕..မေအာ္နဲ႕. ႁပြတ္ ႁပြတ္ ပြတ္ ပလပ္..အူးဟူး ႁပြတ္.. ပ်တ္ ပ်တ္.. ” တစ္ခ်ီၿပီးသြားပါၿပီဆိုမွ ဆက္ဆက္ခါ အစုပ္အယက္ခံေနရေတာ့အိျဖဴအရသာ ေတြတစ္စိမ့္စိမ့္တက္ေနၿပီးမ်က္ႏွာႀကီးရႈံ႕ မဲ့ အံႀကိတ္ခံေနတယ္။မခံမရပ္နိုင္ေတာ့ ေအာင္ေကာင္းလာေတာ့ ေခါင္းတစ္ရမ္းရမ္းနဲ႕ မင္းမင္းေခါင္းႀကီးကိုေနာက္ေစ့က ပင့္ပင့္ဆြဲတင္ၿပီးမ်က္ႏွာတစ္ျပင္လုံးကို ေစာက္ပတ္နဲ႕အတင္းဖက္ပြတ္ေရာ.. ” ေအာ္တယ္ကြာ..ေအာ္တယ္ကြာ.. အင့္ အင့္ ေစာက္ပတ္ယက္ေလးရဲ႕ အင့္ ေရာ့..အူးဟူး..အာ့.ငါလိုးမ ေယာက်ၤား ” ေစာက္ပတ္နဲ႕မ်က္ႏွာကိုပြတ္ေနရာက ၿဖဳံး ဆိုေခါင္းႀကီးလႊတ္ခ်လိဳက္ရင္း လက္ ေတြေမြ႕ယာေပၚေထာက္လို႔ ဖင္ဆုံကား ႀကီးကေအာက္ဖက္ကိုေ႐ႊ႕ခ်သြားတယ္။ ေတာင္မတ္ေနတဲ့လီးနဲ႕သူ႕ဖင္ၾကားကထိ မိပြတ္တိုက္ေ႐ြ႕ သြားၿပီးလီးဒစ္ဖ်ားနဲ႕သူ႕ ေစာက္ပတ္တည့္ေနၿပီဆိုမွကားယားႀကီး ေဆာင့္ေၾကာင့္ထိုင္လ်က္လက္တစ္ဖက္ ကလီးကိုလွမ္းဆုပ္တာေပါ့။လီးႀကီးဆုပ္ ၿပီးသူ႕ေစာက္ပတ္အကြဲေၾကာင္းအတိုင္း ေလးငါးေက်ာ့ေလာက္အစုန္အဆန္ပြတ္ တိုက္ေလွ်ာထိုးၾကည့္ေနေသးတယ္။အ ဆင္ေျပၿပီဆိုေတာ့မွလဒစ္ဖ်ားကိုေစာက္ ေခါင္းဝ,မွာေတ့ၿပီးတစ္ခ်က္တည္းအရင္း ထိဝင္ေအာင္ဖိထိုင္လိုးခ်ပစ္လိုက္တယ္။ ေဂြးဥႀကီးေတြသူ႕ဖင္သားဆိုင္ၾကားမွာ ပိ ညွပ္ေနေအာင္ဖိထိုင္ခ်ၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ မင္းမင္းရင္ပတ္ေပၚမွာေထာက္လို႔ဆက္ တိုက္ႀကီးေဆာင့္ေဆာင့္လိုးတာေပါ့။လီး ကရွည္ေတာ့ လဒစ္ဖ်ားေပၚတဲ့အထိဆြဲ မထုတ္နိုင္ပဲ တဝက္ေက်ာ္ေက်ာ္ထိပဲဆြဲ ထုတ္ၿပီး တစ္အင္းအင္းတစ္အင့္အင့္ နဲ႕ အခ်က္တစ္ရာေက်ာ္အဆက္မျပတ္ ပစ္ ေဆာင့္လိုးတာ။မင္းမင္းကလည္းလီးဒစ္ ဖ်ားကသားအိမ္ကိုေထာက္ေထာက္ထိ ေနတဲ့အရသာဆိမ့္ဆိမ့္ႀကီးကိုသိပ္ခံစား ခ်င္ေနေတာ့ သူ႕ေဆာင့္ခ်က္တိုင္းကိုျပန္ ပင့္ေကာ့ၿပီးလိုးတာပဲ။ျပန္ျပန္ပင့္လိုးေန ေတာ့နို႔လုံးအိအိႀကီးေတြကမ်က္ႏွာေပၚ မွာၾကမ္းၾကမ္းႀကီးခုန္ေပါက္ေနၾကတာကို ျမင္ေနရတာ အားမရတာနဲ႕လက္ကတစ္ လုံးစီဆြဲဆြဲဆုပ္ၿပီးအားရပါးရပိတ္နယ္ပစ္ တယ္။သူစိတ္ရွိလက္ရွိလိုးေနေဆာင့္ေန ရေတာ့ အိျဖဴတအားတက္ႂကြေနၿပီးလီး တစ္ေခ်ာင္းလုံးေစာက္ေခါင္းထဲျမဳပ္ဝင္ ေနေအာင္ဖင္ႀကီးေတြဖိထိုင္ခ်ၿပီးေမြ႕လိုး ျပန္တယ္။ပတ္ခ်ာလည္ဝိုင္းေမြ႕လိုက္.. ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္ထိုးေမြ႕လိုက္နဲ႕နို႔လုံး ႀကီးတစ္လုံးကိုမင္းမင္းပါးစပ္ထဲကိုင္ထိုး ထဲ့ၿပီးစိတ္တိုင္းက် လိုးတာ။

မင္းမင္းက လည္းနို႔ နယ္ရင္း နို႔ စို႔ရင္းေအာက္ကေန ေမြ႕ခ်က္တိုင္းကို စည္းခ်က္ညီညီ ပင့္ပင့္ ၿပီးေကာ့လိုးေပးေနေတာ့ သားအိမ္နဲ႕လီး ဒစ္ကအခ်ိန္ျပည့္ပိၿပီးဖိေထာက္လိုးေပး ေနသလိုပဲ ႏွစ္ေယာက္လုံးအရသာရွိေန ၾကေတာ့တာေပါ့။အိျဖဴက ေသြးသားဆူ ၿဖိဳးသေလာက္ႏွာကသိပ္ႀကီးေတာ့အား စိုက္လိုးရင္ လိုးသေလာက္ႀကီးအထြတ္ အထိပ္ေရာက္ၿပီး ခဏခဏ ၿပီးတယ္။သူ ၿပီးသေလာက္လဲ ေစာက္ရည္ေတြကမင္း မင္းဆီးခုံေတြ ေဂြးဥေတြ ေပါင္ၿခံေတြမွာ စို႐ႊဲေနၿပီး လီးေမႊးေတြဆိုေစာက္ရည္နဲ႕ ပူးကပ္လို႔အခ်ပ္လိုက္ႀကီးေတြဂ်ပ္တည္ ကုန္တယ္။ႏွစ္ေယာက္သားစိတ္ရွိလက္ ရွိလိုးလိုက္ၾကတာ တစ္နာရီလည္းမၿပီး. တစ္နာရီခြၸဲလို႔လည္းမၿပီး..ၿငိမ့္ၿငိမ့္တစ္ခ်ီ. ၾကမ္းၾကမ္းတစ္လွည့္ အရသာခံၿပီးလိုးရ ေတာ့အားလုံးကိုေမ့ေနတယ္။ ” ေမေမေရ..မင္းမင္းကျမင္းကြက္ေတြ ၾကမ္းတယ္ေနာ္.သူ႕ျမင္းကိုသာအေသဖိကိုင္..ေမေမနိုင္တယ္ ” ဖူးအိကအိမ္သာသြားရင္းနဲ႕ေအာ္ေတာ့ ” ဖိထားတယ္သမီးေရ႕..အင့္ ေမေမ ကလည္းခပ္ၾကမ္းၾကမ္းမွႀကိဳက္တာ.အာ့ အာ့ ” မင္းမင္းအူပြလာတာနဲ႕အိျဖဴကိုယ္လုံး ႀကီးကိုဆြဲဖက္ၿပီးလွိမ့္လိုက္ေတာ့သူ႕ဟန္ ခ်က္ပ်က္ၿပီးေအာက္မွာေပါင္ကားယားမိုး ေပၚေထာင္လ်က္နဲ႕လီးႀကီးကသူ႕ေစာက္ ဖုတ္ထဲအရင္းထိျမဳပ္ေနတယ္။ေဆာင့္ ေၾကာင့္ထိုင္ ေျခဖ်ားေထာက္ၿပီး အခ်က္ တစ္ရာ တစ္ရာ့ငါးဆယ္နီးနီး သြက္သြက္ ႀကီးပစ္ပစ္ေဆာင့္လိုးေတာ့ အိျဖဴဖင္ႀကီးပင့္ပင့္ေကာ့ခံေပးေနရင္း ေကာက္ေကြး ေကာ့လန္ သြားရသလို တစ္ခ်ိန္လုံးထိန္းထားခဲ့သမွ်သူ႕လီးရည္ေတြကလည္း ျဗန္းကနဲျဗန္းကနဲပန္းၿပီးထြက္သြားေရာ. ” အီးဟီး ဗိုက္ေတာ့ႀကီးေတာ့မွာပါပဲ ေနာ္.လီးရည္ေတြဒီေလာက္မ်ားတာရီး ” ဖဲေဆာ့ေနရင္းဖူးအိကအိမ္သာခဏဆိုၿပီးထြက္သြားတာေခြၽးသီးေတြစို႔ၿပီးျပန္ ေရာက္လာတယ္။ဝိုင္းျပန္စ,ေတာ့ဖဲခ်ပ္ ေဝရင္းဖူးအိပုံစံက႐ြစိ႐ြစိျဖစ္ေနတာေတြ႕ ရတာဦးျမဝင္းသိပ္မသကၤာဘူး။သူခ်ည့္ပဲရႈံးေနေတာ့ မူးေနတာကိုအခြင့္အေရးယူၿပီးသူ႕သမီးကဖဲေတြမ်ားခိုးၿပီးေဆာ့ေန ေလသလားလို႔ ဦးျမဝင္းမ်က္လုံးေတြကလႈပ္႐ြလႈပ္႐ြလုပ္ေနတဲ့သူ႕သမီးရဲ႕ ေပါင္ၿခံ ၾကားထဲလွမ္းၾကည့္တယ္။

ဘယ္ေလာက္ မ်ားမူးေနလဲေတာ့မသိဘူး..ဂါဝန္ႀကီးဖြင့္ ၿပီးေစာက္ပတ္ထဲကေစာက္ရည္ေတြသုပ္ ေနတာကိုမျမင္ပဲနဲ႕ ဟိုဖက္လက္ကဖဲခ်ပ္ ေတြကိုပဲျမင္တယ္။ဖူးအိကလည္း ဖဲရိုက္ ေနရတာစိတ္မပါေတာ့ဘူး။အိမ္သာခဏ ဆိုၿပီးသြားေခ်ာင္းၾကည့္ရင္းျမင္ခဲ့ရတဲ့ သူ႕ အေမကိုယ္တုံးလုံးခြၽတ္နဲ႕မင္းမင္းရဲ႕ကိုယ္ ေပၚတက္လိုးေနတဲ့ပုံေတြ..အေမ့ကိုပက္ လက္လန္သြားေအာင္ဖက္လွိမ့္ပစ္ၿပီး သူ႕ အေမေပါင္ၾကားထဲေဆာင့္ေၾကာ့ထိုင္ေျခ ဖ်ားေထာက္လို႔ဇယ္စက္သလိုပစ္ပစ္လိုး ေနတဲ့မင္းမင္းရဲ႕လိုးခ်က္ေတြ..သူ႕အေမ ေစာက္ပတ္ထဲကို မင္းမင္းလီးႀကီးဝင္ေန ထြက္ေနပုံေတြခ်ည့္ပဲ မ်က္ေစ့ထဲမွာတစ္ လွည့္စီ ျမင္ေယာင္မိေနေတာ့ ဖဲခ်ပ္ေတြက လန္တဲ့ဟာကလန္..ေမွာက္တဲ့ဟာကေမွာက္..။အခ်ိန္ေတြၾကာလာေတာ့ အေမအလိုးခံေနတာႀကီးထပ္ျမင္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကို ဖူးအိဘယ္လိုမွမေအာင့္ထားနိုင္ ေတာ့ဘူး. ” အာ..ဗိုက္ကလဲ နာလာျပန္ပါၿပီကြာ ဘာအစားမွားတယ္မသိဘူး..အခ်ဥ္ထုပ္ ေတြမ်ားလား ” ဖဲခ်ပ္ေတြခ်ၿပီးေနာက္တစ္ေခါက္ထပ္ သြားေခ်ာင္းေတာ့တံခါးကေစာေစာတုန္း ကလို ဟ,ေနတုန္းပဲ။ဒီတစ္ခါေတာ့လိုးလို႔ၿပီးသြားၾကၿပီထင္တာပဲ..မင္းမင္းရဲ႕လီး ႀကီးကိုအေမကအားရပားရစုပ္ၿပီးသန႔္ရွင္း ေရးလုပ္ေပးေနတာ ႁပြတ္ကနဲ.ပလြတ္က နဲ ပလုပ္ကနဲ အသံေတြထြက္ေနတယ္။ ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္ေတာ့မွ မင္းမင္း ရဲ႕ လီးက တကယ္အႀကီးႀကီးပဲ..ျပည့္စုံလီး ထက္ႏွစ္ဆေလာက္ႀကီးတယ္ဆိုတာလဲ အမွန္ပဲ..ႀကီးေလာက္တယ္။သူ႕လိုမိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္ေတာ့ေတာ္ေတာ္ မက္ေမာစရာေကာင္းတဲ့လီးႀကီးလို႔ဆိုရ မွာပါပဲ။သူ႕လီးႀကီးကိုမက္မက္ေမာေမာနဲ႕ ေငးၾကည့္ၿပီးစိတ္ကူးနဲ႕အလိုးခံၾကည့္ေနဆဲမွာ ဧည့္ခန္းဖက္ကလူရိပ္ျမင္လို႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ျပည့္စုံတစ္ေယာက္ဖဲဝိုင္းက ထ,လာတာေတြ႕ရတယ္။မင္းမင္းလီးႀကီး အေမစုပ္ေနတဲ့အေနအထားကိုျပည့္စုံမ ျမင္ေစခ်င္ေတာ့အေမတို႔ၾကားရေအာင္ လို႔ေလသံက်ယ္က်ယ္နဲ႕ ” ဘာလဲဟဲ့..ငါအနိုင္ပိုင္းတယ္ထင္ေန လို႔လား..လာပါၿပီဟာ.ဗိုက္ကတစ္ကယ္ နာေနလို႔ပါ..လာၿပီ ” အခန္းတံခါးကို ကလစ္ခနဲ အသံျမည္ ေအာင္ဆြဲပိတ္လိုက္ၿပီးဧည့္ခန္းဖက္ျပန္ လာေတာ့ ” ပြဲသိမ္းၿပီဟ..အေဖက ေမွာက္သြား ၿပီ..အေမတို႔ခ်က္စ္ပြဲၿပီးရင္လဲ ထမင္းစားရေအာင္ကြာ..ဗိုက္ဆာတယ္ ” ဒီေတာ့မွပဲ အိျဖဴကအခန္းထဲမွာ လီး စုပ္ေနရင္းျပန္ေအာ္တယ္.. ” ၿပီးေတာ့မယ္သားေရ..ၿပီးေတာ့မယ္ ထမင္းစားခန္းမွာေစာင့္..ေဒၚသက္မာတို႔ကိုထမင္းပြဲျပင္ခိုင္းထားလိုက္..ၿပီးၿပီ..ၿပီး ၿပီ..အု အု အု ဂြတ္ အားဟား ၿပီးၿပီ ” ထမင္းစားေတာ့အေမကမင္းမင္းကိုျပဳု စုေပးေနလိုက္တာမ်ား ၾကည့္ရင္းနဲ႕မ်က္ ေစ့ေတာင္ေနာက္လာတယ္။

သူ႕လီးကအဲ ေလာက္မ်ားစြမ္းေနလို႔လား.အေမက ႏွာ ႀကီးလြန္းေနတာလားလို႔ေဝခြဲကိုမရဘူး။ အေမ့လို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ အားရပါးရ ႀကီးမဟုတ္ေပမယ့္တန္ရာတန္ရာေတာ့ ကိုယ္လည္းသုံးေလးေယာက္ေလာက္နဲ႕ ေတာ့ အလိုးခံခဲ့ရဖူးတာပါပဲ။ျပည့္စုံနဲ႕လိုး မိခဲ့ၾကတုန္းကလည္း.ေမာင္ႏွစ္မခ်င္းလိုး လိုက္ရတယ္ဆိုတဲ့အသိထက္ပိုၿပီး ဘာမွ သိပ္မထူးျခားလွပါဘူး။သူတို႔မို႔လြန္လြန္း တယ္ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႕မ်က္ေစာင္းႀကီးတစ္ ခ်က္ထိုးၿပီးထမင္းပြဲကထ,ခဲ့တယ္။ ထမင္းစားၿပီးၾကေတာ့ အေဖနဲ႕အေမ တို႔ကလည္းအခန္းထဲဝင္ႏွပ္ေနၿပီ..ျပည့္စုံကလည္းဘီယာမ်ားေနေတာ့အိပ္.ဖူးအိတစ္ေယာက္ထဲႏွာကန္ေနရတာအားမရ ဘူး။မင္းမင္းအခန္းကိုသြားေခ်ာင္းၾကည့္ ေတာ့ကုတင္ေပၚပက္လက္လွန္.ေျခတစ္ ဖက္ဆန႔္တစ္ဖက္ခြင္လ်က္မ်က္ႏွာက်က္ ကိုျပဴးၾကည့္ေနတယ္။ေပါင္ခြင္ထဲလွမ္း ၾကည့္ေတာ့ လီးေတာင္ေနတဲ့ပုံမေပၚပဲ ဖု တုတုေဖာင္းအိအိပဲဝပ္ေနတာေတြ႕လို႔ဝင္ ခ်သြားပစ္တာေပာ့။မေျပာမဆို သူ႕ကုတင္ ေဘးစြန္မွာဝင္ထိုင္ေတာ့ သူကလူပါးပဲ.. ကိုယ္ကဒီဖက္ေစာင္းလာၿပီး မထိတစ္ထိ နဲ႕လက္တစ္ဖက္ကဖင္ႀကီးေတြကိုလာထိတယ္ေလ။သူဖူးအိကို စိတ္စမ္းေနၿပီ လို႔ သိလိုက္တာမို႔ ဖင္ႀကီးတစ္ဖက္ကို သိသိသာသာခြၽေပးလိုက္ရင္း အႀကံရလာတာနဲ႕ေမြ႕ယာေပၚကိုလက္တစ္ဖက္ေထာက္.. ့က်န္တဲ့လက္နဲ႕သူ႕နဖူးကိုရဲရဲတင္းတင္းပဲစမ္းၾကည့္လိုက္တယ္။ ” မဖ်ားေလာက္ပါဘူးေနာ္..ဟင္းဟင္း ပန္းဖ်ား မ်ားဖ်ားေနသလားလို႔ ” မင္းမင္းကသူ႕မ်က္ႏွာေပၚမိုးေနတဲ့စြပ္ က်ယ္လက္ျပတ္ယူရွိပ္အိအိထဲကနိုလုံးစူ စူနင့္နင့္ႀကီးႏွစ္လုံးကိုမ်က္ေတာင္မခတ္ ျပဴးၾကည့္ေနၿပီးလည္ေခ်ာင္းေျခာက္သြားလို႔ထင္ပါရဲ႕တံေတြးေတြဂလုကနဲမ်ိဳခ်သံကိုၾကားရတယ္။မေအကိုလိုးၿပီးျပန္ေတာ့ သမီးကိုဆက္လိုးရဦးမွာမို႔စိတ္ေတြလႈပ္ ရွားေနတာလား..ဖူးအိနို႔ လုံးႀကီးေတြကဖမ္းစားလြန္းတာမခံနိုင္လို႔လားေတာ့မသိဘူး။ ” ဖ်ားပါဘူးဟာ.ဘာပမ္းစရာရွိလို႔လဲ. ေတာင္ေပၚတက္ေနရတာလဲမဟုတ္ ” သူ႕အေျပာကရယ္စရာမို႔ ႏွာေခါင္းႀကီး ဆြဲလိမ္ပစ္ၿပီး ရိုးရိုးသားသားလိုလို ဘာလိုလိုနဲ႕ ရင္ပတ္ေပၚလက္တင္ထားလိုက္ ရင္းလက္သည္းေလးေတြနဲ႕ေဆာ့ေပးပစ္ လိုက္တာေပါ့. ” ခိခိ..ေျပာပုံႀကီးကလဲ..ေတာင္တက္ မွပဲ ပင္ပမ္းရေတာ့မွာလိုလို..ခိခိ..ေအးပါ ေလ..မေတာင္ပဲနဲ႕တက္လို႔မွမရပဲေနာ.ခိခိ..မေတာင္ပဲတက္ရင္ ဟီးဟီး ေပ်ာ့ေခြ ေခြႀကီးေနမွာပဲေနာ္ခိခိ.ဝင္ေတာင္ဝင္မွာ မဟုတ္ဘူး..” မင္းမင္းက ဒီေလာက္မတုုံးဘူးေလ.. ဖင္ေအာက္ထဲ လွ်ိုသြင္းထားတဲ့လက္က ခ်က္ခ်င္းႀကီးပဲ ေစာက္ဖုတ္ကိုအေစာင္း လိုက္ေမွ်ာထဲ့လိုက္သလို က်န္တဲ့လက္ တစ္ဖက္ကလည္းနို႔ လုံးႀကီးတစ္လုံးကိုလာဆုပ္ဆြဲၿပီးသူ႕ပါးစပ္ထဲအၿမဳံလိုက္ အုံ လိုက္ အတင္းထိုးသြင္းတာ။

” အာကြာ..ခိခိ..ဘာရီးလဲဟ..ယား တယ္ကြာ..ခိခိ..ေနဦး ဖယ္ဦး..တံခါးႀကီး ပြင့္ေနတာကြ..ေနပါဦးဆို..အဝတ္ေတြပါ ခြၽတ္ေပးပါ့မယ္ကြာ..ခိခိ..ဖယ္ဦးေနာ္.. ျပည့္စုံတို႔ျမင္သြားမွာစိုးလို႔ ” မဖယ္ခ်င့္ဖယ္ခ်င္..မလႊတ္ခ်င္လႊတ္ ခ်င္နဲ႕ဖယ္ေပးၿပီး. ” သူ႕ကိုလိုးေနတဲ့လင္ေလးျမင္သြား မွာေတာ့ စိုးရိမ္တယ္ေပါ့ ဟလား..ေနဦး သူ႕ေရွ႕ မွာကို လိုးျပပစ္ဦးမယ္.ဟင္း ” ဖူးအိကရယ္ေနရင္း လွ်ာေလးထုတ္ ၿပီး ” ခ္ခ္..အဲလိုရီးေတာ့မလုပ္လိုက္ပါနဲ႕ ဆရာရယ္.ခိခိ..ႏွစ္ေယာက္လုံးမ်ားတက္ လိုးေနၾကရင္ ကြၽန္မကအေသစိတ္ဆိုးမိ မွာမို႔လို႔ပါ..ခိခိ ခ္ခ္ ” ဖူးအိက ရည္းစားသုံးေလးေယာက္ ေလာက္နဲ႕ေတာ့အလိုးခံဖူးတာအမွန္ပဲ။ဒီ ၾကားထဲျပည့္စုံနဲ႕ပါအလိုးခံခဲ့တာတစ္လနီးပါးေလာက္ေတာ့ရွိၿပီ။တကယ္တန္းလိုးရတာေတာ့လူလစ္တဲ့ေနရာရွာရတာနဲ႕..ရတဲ့အခ်ိန္ေလးႏႉးေနရ ႏွပ္ေနရတာနဲ႕ပဲ အႏွစ္ပါပါလိုးလိုက္ၾကရတဲ့အခ်ိန္ဆိုတာနည္းနည္းေလးရယ္။လီးရည္ထြက္ သြားၿပီဆိုတာနဲ႕ပဲ..ကိစၥၿပီးၿပီဆိုၿပီးျပန္လာ ခဲ့ရတာခ်ည့္ပဲအၿမဲႀကဳံခဲ့ရေတာ့အေတြ႕အ ႀကဳံရွိတယ္လို႔ေျပာရမွာထက္ အေတြ႕အ ႀကဳံမရင့္ဘူးလို႔ေျပာရင္ပိုမွန္မယ္ထင္တာပဲ။ျပည့္စုံကလည္းအခြင့္အေရးအေတြအ ျပည့္အစုံရၿပီးတစ္အိမ္ထဲအတူတူေနရပါလ်က္နဲ႕လိုးအထာမကြၽမ္းေသးတာလား. အိမ္သားေတြနဲ႕မိမွာေၾကာက္ေနတာလား ထိန္းရမွန္းမသိတာလား.ဘာလို႔လဲေတာ့မသိဘူး.ထမီလွန္ၿပီဆိုတာနဲ႕ ပုဆိုးပင့္ၿပီးအားသန္သန္ႀကီးဆက္တိုက္ဆက္တိုက္ ပစ္ေဆာင့္လိုးေတာ့.ဆယ္မိနစ္ေတာင္မခံဘူး.လီးရည္ကပန္းထြက္သြားေရာ။လီးရည္ေတြေတာ့မ်ားပါရဲ႕.သူ႕အစ္မဗိုက္ႀကီးမွာစိုးလို႔ဆိုၿပီးေစာက္ပတ္ထဲမၿပီးပဲအျပင္ ကိုခ်ည့္ပန္းထုတ္ပစ္ေတာ့ ဘယ္လိုမွကို တင္းျပည့္က်ပ္ျပည္ အားမရမေက်နပ္ခဲ့ဘူး။အဲ..သူလိုးလို႔ၿပီးၿပီဆိုတာနဲ႕ဟိုၾကည့္သလိုဒီၾကည့္သလို အတိတ္ေမ့သလိုလို ေ႐ႊထုပ္ေပ်ာက္သလိုနဲ႕ မေယာင္မလည္ ျပန္ထြက္သြားခဲ့တာခ်ည့္ပဲ။အၾကာႀကီးအလိုးခံရဖို႔ေနေနသာသာ.ႏွစ္ခ်ီဆက္ၿပီးအလိုးခံရတယ္ဆိုတဲ့အရသာေတာင္မခံစားဖူးဘူး။အေျပာအဆို.အေဖာ္အျပ အနမ္းအစုပ္.အယုအယေတြေတာ့ျဖင့္ ရဲရဲတင္းတင္းနဲ႕ ဆရာႀကီးအထာကြၽမ္းေနပါၿပီ။ ” ခြၽတ္ေသးဘူးလားကြာ.ၾကာတယ္ ” တံခါးပိတ္ၿပီးျပန္လာေတာ့ ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုလုပ္ေနတာနဲ႕ ထမီႀကီးဆြဲခြၽတ္ပစ္ ေတာ့ေစာက္ဖုတ္ႀကီးလက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ကာ ၿပီးတစ္ခိခိရယ္တယ္။ေစာက္ဖုတ္ကသူ႕မ်က္ႏွာေရွ႕ မွာေစာက္ေမႊးစင္းစင္းေလးနဲ႕တရစ္ဝဲဝဲ ေဝ့လည္ေဝ့လည္ ဖုံးလိုက္ပြင့္ လိုက္ လုပ္ျပေနေတာ့လီးကတစ္ေဖ်ာင္း ေဖ်ာင္းေတာင္ေနတာထက္ ယက္ပစ္ခ်င္ စိတ္ကပိုဆိုးလာတာမို႔လွ်ာႀကီးထုပ္ျပၿပီး ေခၚတာေပါ့။

ဖူးအိက အလိုး အႏွိုက္သာခံဖူးတာေစာက္ပတ္ယက္မခံဖူးေတာ့ေရွ႕ ကကာထားတဲ့လက္ေတြဖြင့္ၿပီး ကုတင္ ေပၚေစာင္းအိပ္ေနတဲ့မင္းမင္းပါးစပ္ေရွ႕ ကိုခပ္ကြကြရပ္ေပးလိုက္တယ္။ခပ္ကြကြ ျဖစ္ေနေအာင္ေပါင္ႀကီးေတြခ်ဲၿပီး ခြဲထား ေပးေပမယ့္ ေစာက္ပတ္ကေစ့ေစ့ပူးၿပီး နခမ္းထူထူႀကီးေတြပူးကပ္ေနတုန္းပဲ ဆို ေတာ့အေတာ္လတ္ေသးတယ္လို႔ေျပာရမွာပါပဲ။ဖင္ဆုံႀကီးႏွစ္လုံးကိုလက္နဲ႕ဆြဲယူ ၿပီးမ်က္ႏွာနဲ႕ေစာက္ပတ္ဖိဖိနမ္းေပးလိုက္ ေတာ့ ဖူးအိတင္းမခံနိုင္ေတာ့ပဲေခါင္းႀကီး ကိုလက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕အတင္းဆြဲကပ္ေပးပစ္ မိတယ္။သင္းပ်ံ့စူးရွတဲ့အနံ႕သင္းသင္းကို အားရပါးရတစ္ဝႀကီးရွိုက္သြင္းလိုက္ၿပီးလွ်ာကို ေစာက္ပတ္အကြဲေၾကာင္းထဲထိုး သြင္းလိုက္ေတာ့ ဖူးအိဘယ္အားရေတာ့ မွာလဲ..မခ်င့္မရဲနဲ႕ကုတင္ေပၚေပာင္ႀကီးခြ ေက်ာ္တက္လာေတာ့တာေပါ့။မင္းမင္းကပါးစပ္နဲ႕ေစာက္ပတ္ကိုအလြတ္မေပး တမ္းစုပ္ဆြဲထားတာမို႔ မ်က္ႏွာေပၚပုဆစ္ တုပ္ထိုင္ၿပီးေခါင္းကိုလက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ဆြဲမ, ပင့္ေပးထားမိတယ္။ေစာက္ေခါင္းထဲထိ လွ်ာႀကီးထိုးထဲ့ၿပီးေမႊေႏွာက္ယက္ေပးေန ရင္းလက္မ,နဲ႕ေစာက္ေစ့ကိုဖိဖိက်ိတ္ေခ် ေနေတာ့ မရဖူးတဲ့အရသာေတြရတာမို႔ အံကိုတင္းတင္းႀကိတ္ၿပီးခါးေလးႏြဲ႕ခာႏြဲ႕ခာနဲ႕အတင္းဖိဖိပြတ္ပစ္မိတာ တစ္ခါမွမႀကဳံ စဖူး ေစာက္ရည္ေတြတစ္ဖ်န္းဖ်န္းပန္းၿပီး ထြက္သြားေတာ့တာေပါ့။ မင္းမင္းမ်က္ခြက္ႀကီးေပၚေစာက္ဖုတ္ ႀကီးအပ္ၿပီးေမွာက္ေနေတာ့ ေအာက္က ခံတဲ့လူကအၿငိမ္မေနျပန္ဘူး။သူ႕ေစာက္ ရည္ေတြ႐ႊဲေနတဲ့လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႕ ဖင္ ဝ,ကိုရစ္ရစ္ဝိုက္ေနေတာ့ ေစာက္ပတ္ထဲ က႐ြေနသလို ဖင္ကလဲ႐ြလာျပန္ေရာ။ ” ဟာ့ အာ့..ဟိတ္..ယြတယ္ကြာ.လိုး. လိုး..လိုးေပးဦးကြာ..ဖင္လိုးလိုး ေစာက္ ပတ္လိုလိုး..အားရပါးရႀကီးပစ္လိုးေပးဦး..ေတာင္းပန္ပါရဲ႕..လိုး လိုး..အင့္ ” ေမြ႕ယာေပၚအတင္းလွိမ့္ခ်ၿပီး ေပါင္ႀကီး ေတြကားယားၿဖဲလို႔ ဒူးေတြဆြဲျမႇင့္ေထာင္ ေပးထားတယ္။တစ္ကယ့္ကို ဖင္ေပါက္ ေရာ ေစာက္ေခါင္းေရာပြင့္ေနတာမို႔ လိုး ခ်င္တဲ့အေပါက္လိုးပဲ။သူ႕လီးႀကီးနဲ႕သာ ဖင္ထဲအစိမ္းလိုးပစ္ရင္စအိုဝ,ႂကြက္သား ေတြစုပ္ျပတ္ကုန္မွာေသခ်ာေနေတာ့ အဲ ေလာက္ႀကီးလဲ ပက္ပက္စက္စက္မလိုးခြဲ ရက္ျပန္ဘူး။ဖင္ဝ,ကိုတံေတြးေတြ႐ႊဲနစ္ ေနေအာင္ဆြတ္ၿပီးလက္မ,.ကိုအသာထိုးသြင္းေတာ့လည္းသိပ္က်ပ္ေစးလြန္းေန ျပန္ေတာ့ ဖင္လိုးဖို႔စိတ္ေလွ်ာ့ရတာေပါ့။ ” စိတ္တင္းမထားနဲ႕ေလကြာ..ေလွ်ာ့ခ်ထားၿပီး တစ္ကိုယ္လုံးေဖ်ာ့ခ်ထားေပါ့ ဖင္လဲခံခ်င္ေသးတယ္ ခံလဲမခံတတ္ဘူး ဒီပုံနဲ႕ဆို နင္ခ်ီးေတာင္ပါလို႔ရမွာမဟုတ္ ဘူး..ေဖ်ာ့ထား ” ဖူးအိကတစ္ကိုယ္လုံး ဆတ္ဆတ္ခါ တြန႔္တြန႔္လူးေနၿပီ။

ဖင္ေပါက္ကိုတံေတြး ဆြတ္ခံရေလေလ ပိုလူးေလေလပဲ.. ” ဟင့္ အင့္..ၾကာတယ္ကြာ..ဘာေတြ လုပ္ေနတာလဲလို႔..ဟင့္..ေစာက္ပတ္ႀကီး လိုးခြဲပစ္ပါလားလို႔..ဟင့္ ဟင့္ အင့္ လိုး တစ္ခါတည္းအေသလိုး အို႔ ” စကားမဆုံးခင္ကတည္းကေပါင္ႀကီး ေတြကို သူ႕ရင္ပတ္နဲ႕ပိကပ္ေနေအာင္ဆြဲ ျမႇင့္ေပးထားၿပီးၿပီ။ ေျခက်င္းဝတ္ေတြကိုလည္းသူ႕လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ဆြဲထားေပးၿပီးၿပီဆိုေတာ့ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကပက္ပက္စက္ စက္ႀကီးပြင့္ေနတယ္။မင္းမင္းကဖင္ကိုခြလို႔ဒူးေထာက္ထိုင္လိုက္ၿပီးသူ႕လီးအဖ်ား ေကာ့ေကာ့ႀကီးကိုပြင့္ေနတဲ့ေစာက္ေခါင္း ထဲထိုးသြင္းလိုက္တာ..တစ္ခံေနျပန္လို႔ ပုခုံးႏွစ္ဖက္ကိုလွမ္းဆြဲအားျပဳၿပီးဖိထိုးထဲ့ လိုက္ေတာ့မွ လဒစ္ႀကီးထိုးဝင္သြားတာ။ ေစးပိုင္ က်ပ္ထုပ္ ပူေႏြး စိုအိတဲ့အရသာ ကိုမွ်ဥ္းၿပီးခံစားေနရသလို ဖူးအိမွာလည္း မာတင္း တုတ္ခိုင္ေႏြးအိေနတဲ့လီးႀကီးရဲ႕ အထိအထိုးကိုတစစ္စစ္နဲ႕တိုးၿပီးခံစားေန ရတယ္။လီးႀကီးကတုတ္ခဲ မာေတာင္ ပူ ေႏြးေနလြန္းလို႔ ေစာက္ေခါက္းထဲျပည့္ သိပ္ေနတဲ့အျပင္ေစာက္ဖုတ္ႀကီးပါေဖါင္း ကားတက္လာသလားလို႔ထင္ၿပီး ေခါင္း ေလးေထာင္ၿပီးငုံ႕ၾကည့္မိေသးတယ္။ ” လိုး.လိုး.လိုးပါေယာက်ၤားရယ္..အ ရင္းထိဝင္ေအာင္လိုးၿပီး အားရပါးရႀကီး ေဆာင့္ေပးစမ္းပါ. ” ႏွာသိပ္ႀကီးေတာ့ နာမွာေအာင့္မွာကို မေၾကာက္ဘူး။အတင္းလိုးခိုင္းေနတာနဲ႕ တစ္ခ်က္ႏွစ္ခ်က္ဆြဆြေပးတယ္ဆို႐ုံဆြ ၿပီးလီးအရင္းထိတစ္ခ်က္ထဲပစ္လိုးထဲ့ လိုက္ေတာ့သားအိမ္ထိတိုးဝင္ေဆာင့္ပစ္ တာ.အသံကုန္ေအာ္ရေတာ့တာေပါ့။ ” အားယားယား.အေမေရ..ေသပါၿပီ အို႔ ဟို႔.အိုး.အိုး.ဝိုး ” မင္းမင္းကသူ႕ပါးစပ္ကိုလွမ္းပိတ္ၿပီး ကပ္ဖိေညွာင့္လိုးလို႔ ေတာ္ေတာ္ႀကီးၾကာသြားေတာ့မွ ဖင္ႀကီးေဆာ့ေပးနိုင္တာ။ ” ဖင္ခံဦးမလား ” ” ဟြန႔္ ” သားအိမ္ကိုအထိမခံခဲ့ဖူးေသးလို႔သာ လီးတန္လီးေၾကာရွည္ႀကီးကတိုးဝင္လာ ၿပီး.လီးဒစ္ဖူးေႏြးတင္းတင္းႀကီးကတစ္အိ အိနဲ႕သားအိမ္ေခာင္းဝ,ကိုထိုးဖိခံရစ,တုန္းက မ်က္လုံးျပဴးမ်က္ဆန္ျပဴး အလူးအလဲ ခံလိုက္ရေပမယ့္ အခ်က္ႏွစ္ဆယ္အစိတ္ ေလာက္ လီးနဲ႕ေစာက္ဖုတ္မခြာမခြၽတ္ပဲဖိ ကပ္သြင္းထားၿပီးကပ္ေညွာင့္လိုးေပးတာခံလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့အရသာကိုသိသြားတာမွ ေကာင္းေကာင္းႀကီးသိသြား တာ။ရင္စို႔ကိုေက်ာ္လြန္လို႔လည္ေခ်ာင္းဝ အထိမ်ားေတာင္မွသူ႕လီးႀကီးတိုးဝင္လာ ေလသလားလို႔ထင္ရတဲ့အထိရွည္လ်ားတဲ့လီးရွည္ႀကီးရဲ႕တန္ဖိုးကိုလည္း အခုလို သားအိမ္ေထာက္တဲ့အထိေဆာင့္သြင္းခံရမွသိရေတာ္တာအမွန္ပါပဲ။

ဒီအရသာမ်ိဳးက ေျပာေတာ့သာလြယ္ မယ္ထင္ရေပမယ့္ ေတာ္႐ုံတန္ ႐ုံနဲ႕သိနိုင္ ရနိုင္တဲ့အရသာမ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး။မိန္းမ သားအိမ္ကိုေဆာင့္ခ်က္တိုင္းထိုးဖိနိုင္တဲ့ လီးမ်ိဳးဆိုတာ ဗမာလီးထဲမွာခပ္ရွားရွားပါ ပဲ။ေလးငါးေျခာက္လက္မေလာက္ပဲရွည္ တဲ့လီးမ်ိဳးနဲ႕ရိုးရိုးေလးလိုးေနလို႔ေတာ့ျဖင့္ ဘယ္ေလာက္ႀကီးပဲတုတ္ခိုင္ၿဖီးေနပါေစ. ဖူးအိလိုအကိတ္ကတစ္စက္ေလးမွဂ႐ုမ စိုက္တာအမွန္ပါ။ေယာက်ၤားေတြရဲ႕ လီး ႀကီးတယ္တုတ္တယ္ဆိုတာ မိန္းမေတြ အတြက္ေတာ့အားရပါးရအယားေျပေစဖို႔ သက္သက္ေလာက္ပါပဲ။ႀကီးလြန္းလို႔ခံရ ရင္လည္း မသကာလို႔ခံရလွ ေစာက္ပတ္ အေျခၿပဲ႐ုံနဲ႕ နခမ္းသားႀကီးထူၿပိန္းေရာင္ ကိုင္းလာ႐ုံထက္ေတာ့မပိုနိုင္ပာဘူး။ဒီလို ခံရေအာင္လိုးနိုင္တဲ့လီးဆိုတာကလဲဗမာလီးထဲမွာခပ္ရွားရွားပါ။ကေလးေတာင္မွ ေမြးထုတ္ေပးနိုင္ေသးတာပဲ.လီးႀကီးတာ တုတ္တာေလာက္ကေတာ့..ပ်င္းစရာပဲ။ ခံရလွ က်ပ္ထုပ္ထိုးရတာထက္မပိုဘူး။ ေနာက္ပိုင္းဆို ေစာက္ပတ္ထဲဆင္အုပ္ ေမာင္းသြင္းရင္ေတာင္ျပန္မထြက္ေအာင္ ညွပ္ထားေပးလို႔ရတယ္လို႔ေျပာတာအပိုေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။ အဲ..လီးရွည္တာႀကီးက်ေတာ့ တစ္မ်ိဳး ျဖစ္သြားၿပီ။အထိမခံရစဖူးခံလိုက္ရစဥ္က မ်က္ရည္က်ေလာက္ေအာင္ေအာင့္ခံတါ ေတာင္မခံနိုင္လို႔ တြန္းလိုက္ ႐ုန္းလိုက္ ထုလိုက္ ရိုက္လိုက္ ေအာ္ဟစ္လိုက္နဲ႕ နည္းမ်ိဳးစုံအသုံးခ်ၿပီးလဒစ္နဲ႕သားအိမ္အ ဖိခံရတာလြတ္ေအာင္ေရွာင္ေျပးေနခဲ့ေပ မယ့္ ေျပးမလြတ္လို႔ေညွာင့္ပဲ့ ေညွာင့္ပဲ့ နဲ႕ ဖိဖိလိုးခံလိုက္ရၿပီဆိုတာနဲ႕ အခ်က္ေလး ငါးဆယ္မျပည့္ခင္ဒီအရသာကိုတစ္သက္ စာစြဲသြားမိေတာ့တာပဲ။ေကာင္းလိုက္တဲ့ အရသာ. ျဖည္းျဖည္းခ်င္းထိုးသြင္းလိုက္ ဆြဲထုတ္လိုက္ လိုးေပးေနတာာဆိုေတာ့ ေဆာင့္ခ်က္တိုင္းဟာ ေစာက္ေခာင္းဝ,က ေန ရင္ၫြန႔္အထိတစ္ေျမ့ေျမ့ နဲ႕နင့္နင့္ သည္းသည္းႀကီးအရသာရွိတာ။သူ႕ဆီးခုံနဲ႕ကိုယ့္ညွပ္ရိုးထိကပ္မိတဲ့အခ်ိန္မွာဖိဖိၿပီး လီးႀကီးကိုအတြင္းကႂကြက္သားးတြပါစန႔္ ထြက္လာေအာင္ကပ္လိုးထဲ့ေတာ့ လည္ ေခ်ာင္းဝ,အထိဆို႔နင့္တက္လာသလားလို႔ထင္ရေအာင္ေကာင္းတာ။တစ္ခ်က္မွ တစ္စကၠန႔္မွ အာ႐ုံကလြတ္ထြက္မသြားပဲ စူးနစ္ေနေအာင္အရသာရွိတာ။ ” အားဟားဟား..ေကာင္းလိုက္တာ ကြၽတ္ကြၽတ္..ေကာင္းလိုက္တာေနာ္.အာ့ ဟာ့ဟာ့..ထည့္ ထည့္ ရတယ္ ရတယ္ ခံ နိုင္တယ္..ထည့္..အူးဟူး. ေကာင္းလိုက္ တာေမာင္ရယ္..” သာမန္လိုးေန႐ုံနဲ႕ဘယ္ေလာက္ႀကီး ေဆာင့္ေဆာင့္စန႔္မထြက္လာတဲ့လီးတန္ ေၾကာထဲကႂကြက္သားေတြက ဒီလိုကပ္ လိုးေတာ့အရွည္ႀကီးစန႔္လာလို႔အားရပါး ရ ရွိလိုက္တာေလ..ဘယ္တုံးကမွမၿပီးခဲ့ ဖူးသမွ် ဖ်န္းဖ်န္း ဖ်န္းဖ်န္းနဲ႕ေစာက္ရည္ ေတြပန္းထြက္ကုန္တယ္။အာ႐ုံေၾကာကို ေက်ာ္လြန္လို႔ရင္ထဲအထိတစ္လွပ္လွပ္နဲ႕ လွိုက္ဖိုေအာင္အရသာရွိေနတာနဲ႕ဖူးအိကေတာ့သူ႕လက္ေမာင္းေတြထဲကိုလက္ သည္းေတြစူးနစ္ဝင္သြားတဲ့အထိဆုပ္ဆြဲခါရမ္းၿပီးအတင္းေအာ္ပစ္မိေတာ့တာပဲ။

” လိုး..ေမာင္..အေသသာလိုးေတာ့.. တအားေကာင္းတာရီး..လိုး လိုး ” အဲဒီေတာ့မွ မင္းမင္းကေျခက်င္းဝတ္ ေတြကိုသူ႕လက္နဲ႕လာဖိၿပီးေမွာက္လ်က္ ႀကီးလိုးတာ။ဒီတစ္ခါေတာ့ ေမွာက္လ်က္ နဲ႕ေျခဖ်ားေထာက္လိုးတာဆိုေတာ့ ေစာ ေစာကလို မွ်ဥ္းၿပီးသြင္းတာမဟုတ္ေတာ့ ဘူး။ပုံမွန္တစ္လွည့္ သြက္သြက္တစ္ခါ.. နား နားၿပီးပစ္ေဆာင့္လိုးတာဆိုေတာ့အ ရသာကမုန္တိုင္းက်သလိုၾကမ္းၾကမ္းႀကီး ရက္ရက္စက္စက္ေကာင္းျပန္တယ္။ဖူးအိ ကလည္းေသြးသားတက္ၿပီးဖြံ႕ထြားတဲ့ မိန္းမ..အပ်ိဳ ဆိုေတာ့ သူၾကမ္းသလိုျပန္ ၾကမ္းပစ္တာေပါ့။သူကေဆာင့္လိုးေလ ဖူးအိကဖင္ႀကီးပစ္ေကာ့ပင့္ၿပီးျပန္လိုးပစ္ ေလပဲ..အရႈံးကိုမေပးပဲျပန္လိုးတာဖူးအိ ခ်ည့္ပဲ ခဏခဏၿပီးေနေတာ့တာပါပဲ။ ” ေကာင္းလား ဖူးအိ ” ” တအားေကာင္းတယ္ေမာင္..ေမာင့္ လိုးခ်က္ေတြက တအားသန္တာပဲ..လီး ႀကီးကလည္းမာတင္းေနတာတစ္ခ်က္မွ မက်ဘဴးေနာ္ ” ” ႀကိဳက္လား ” ” ႀကိဳက္တယ္..ေမာင္ေရာ..ဖူးအိကို ႀကိဳက္လား..” ” ႀကိဳက္တာေပါ့.ကိုယ္ကအပ်ိဳေစာက္ ပတ္မွမလိုးဖူးတာ..ဖူးအိေစာက္ပတ္က အပ်ိဳလား ” ” ခိခိ..သူသိရဲ႕သားနဲ႕ေနာ္..ေျဖဘူး.. သတ္ၿပိဳက္..ခိခိ ” ” ေျဖပါကြာ..ခ်စ္လို႔ပါ..ဟင္းဟင္း.. လီးဘယ္ႏွစ္ေခ်ာင္းအလိုးခံဖူးလဲ ” ” အိုး..လိုးမယ့္ဟာ လိုးတာမဟုတ္ပဲနဲ႕..ခိခိ..ေျဖပါဝူးဆို..ဟီးဟီး ” ” ျပည့္စုံလီးနဲ႕ကိုယ့္လီး..ဘယ္လီးပို ႀကိဳက္လဲ ေျပာ ” ” ဟြန႔္..ျပည့္စုံက ေမာင္ႏွစ္မခ်င္းမို႔ တစ္မ်ိဳးခံစားရတာပါ..ရွင္ကေတာ့ ခ္ခ္.. ကြၽန္မကိုလိုးတဲ့သူေတြအားလုံးထဲမွာ.. လီးအေသးဆုံး.လိုးအားအညံ့ဆုံး…အ လိုးမတတ္ဆုံး..အားမရဆုံး ပါပဲရွင္ ” စကားေတာင္မဆုံးေသးဘူး..ပါးတစ္ ခ်က္အရိုက္ခံလိုက္ရၿပီး တစ္ဝုန္းဝုန္းနဲ႕ အဆက္မျပတ္ေဆာင့္လိုးခံလိုက္ရတာ ဖူးအိမ်က္လုံးေတြျပာထြက္သြားတယ္။ ဒီတစ္ခါ ဖင္ဆုံႀကီးကိုေဆာင္ေၾကာင့္ခြ ထိုင္ၿပီးအေပၚစီးကေကာ္ေကာ္လိုးတာ မို႔ ေစာက္ေခါင္းႀကီးေဟာင္းေလာင္းဟ, ၿပီးပြင့္ထြက္ေနတာ ပိတ္ဖို႔အခ်ိန္မရွိဘူး။ ေျခက်င္းဝတ္ေတြကုန္းဖိထားၿပီးခြလိုး ေနတာဆိုေတာ့ နင့္ကနဲနင့္ကနဲ ၾကမ္း ၾကမ္းႀကီးပစ္ေဆာင့္ခံရတာ လီးနဲ႕ေစာက္ ပတ္တစ္ထြာေလာက္အကြာကပစ္ပစ္ၿပီး အလိုးခံရတယ္။ေစာက္ေခါင္းႀကီးပြင္ဟ,ေန ခ်က္ကလည္း ပါးစပ္ႀကီးဟ,ထားတဲ့အ တိုင္းပဲ..လီးနဲ႕ကြက္တိ။ဖူးအိေအာ္သံကို အရက္သမားေတြမၾကားၾကေပမယ့္ သူ႕ အေမကၾကားလို႔လာၾကည့္ေတာ့ပါးစပ္ ေဟာင္းေလာင္းႀကီးပြင့္ေနတာက ဖူးအိရဲ႕ေစာက္ေခါင္းနဲ႕တစ္ပုံစံထဲပဲ။ ” အဲေတာ္..မေအ့နဲ႕လိုးေနတဲ့လင္နဲ႕မွ သမီးကအလိုးခံေနတာ..ဒီေလာက္ႀကီး ေစာက္ပတ္ယြရင္လဲ ငါ့ေစာက္ပတ္ႀကီးပါယက္ေပး..အင့္ ” ထမီေအာက္နားစ,ႀကီးပင့္ၿပီးဖူးအိရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚတက္ထိုင္ပစ္တယ္။ဖူးအိရဲ႕ ေျခက်င္းဝတ္ေတြကိုသူ႕လက္နဲ႕ဖိထား ေပးေတာ့ မင္းမင္းကေနာက္ကေနသူ႕နို႔ ႀကီးေတြစုံဆုပ္ဆြဲၿပီးပစ္ေဆာင့္လိုးေရာ။ ဘီယာေသာက္တာမ်ားသြားေတာ့ အိပ္ယာနိုးခာစ,ေခါင္းထဲကအုံခဲၿပီးေသး ကေပါက္ခ်င္ေနတယ္။ဒါနဲ႕ အိမ္သာထဲ ေသးသြားေပါက္ၿပီးျပန္အထြက္မွာမဖူးကို ထမီစြန္ေတာင္ဆြဲနဲ႕ေတြ႕ရေတာ့သိပ္မယုံ ခ်င္ဘူး။ကိုယ့္အစ္မႏွာအလြန္ထန္တယ္ ဆိုတာကိုယ္ကခဏခဏလိုးဖူးေတာ့သိ ေနတာေပါ့။ထမီမွာလည္းလီးရည္လိုလို ေစာက္ရည္လိုလို အကြက္အကြက္ ေတြ ျမင္ရၿပီး ဟိုေကာင္ကလည္းေရာက္ေန တာဆိုေတာ့မသကၤာတဲ့စိတ္ကပိုၿပီးႀကီး လာတယ္။ ” အိမ္သာတက္မလို႔လား မဖူး ” ” အင္းေလ..ေသးေပါက္ခ်င္လို႔..ဖယ္ ပါဟဲ့ ျမန္ျမန္..ထြက္က်ေတာ့မယ္ ” မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ၿပီးအျဖတ္မွာထမီဆြဲ ခြၽတ္ခ်ပစ္တာ ကြင္းလုံးကြၽတ္ပဲ။ေစာက္ ပတ္ႀကီးကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ပ်စ္ခြၽဲခြၽဲနဲ႕အ ရည္ေတြတန္းလန္းထြက္ေနတယ္။ ” အဲ..နင္..နင္.ဒါေစာက္ရည္မွမဟုတ္ ပဲ..လီးရည္ေတြ.လီးရည္ေတြ..နဲဘူးရီး.. အိုင္ထြက္ေနတာပဲ..နင္ နင္.ဟိုေကာင္နဲ႕ လိုးလာတာမလား..ငါ အေမနဲ႕တိုင္ေျပာ မွာ..နင္အလိုးခံလာတာ ” ဖူးအိကေတာ့ စပ္ၿဖီးၿဖီးပဲ။

ထမီကုန္း ေကာက္ၿပီး တစ္ခိခိေတာင္ရယ္ျပေနပါ ေသးတယ္။ ” ဟုတ္တယ္ကြာ..ငါေတာ့မင္းမင္းနဲ႕ လိုးရတာ တအားႀကိဳက္သြားၿပီ..နင့္ကို လဲေပးလိုးထားတာပဲဟဲ့..ငါလဲအေမ့ကို ျပန္ေျပာလိုက္မွာေပါ့ ” ျပည့္စုံအသံထြက္မလာေတာ့ဘူး။သူ႕ အစ္မေစာက္ဖုတ္ႀကီးၾကည့္ၿပီး သူ႕လီးက ေတာင္လာျပန္တယ္။ ” ေအးပါဟာ..ဒါဆိုလဲ မတိုင္ပါဘူး.ငါ အခု နင့္ကိုလိုးခ်င္ေနတာဟ..ေပးလိုး ေနာ္..လာကြာ..သြားလိုးရေအာင္ ” ဖူးအိကဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္ၿပီး အိမ္သာထဲဝင္သြားတယ္။ခဏေနေတာ့ ျပန္ထြက္လာၿပီးျပည့္စုံလက္ေမာင္းကိုဆြဲ ေခၚသြားတာေပါ့။ ” နင္ အၾကာႀကီးလိုးရမွာေနာ္..ခဏ ေလးနဲ႕ၿပီးမသြားေအာင္ထိန္းလိုး.ေနာက္ ၿပီးေတာ့..မင္းမင္းလိုပဲ နင့္လီးရည္ေတြ ကိုလည္းငါ့ေစာက္ပတ္ထဲထည့္ေပးရမွာ..ဒါဆိုေပးလိုးမယ္ ” ” အင္း..ထည့္ေပးမယ္..ေပးလိုး.” ျပည့္စုံတအားလိုးခ်င္ေနၿပီမွန္းသိေန ေတာ့ ဖူးအိကသူလိုခ်င္တဲ့အခ်က္ေတြအပိုင္ကိုင္တယ္။ဟိုေကာင္ကလဲေခါင္း တစ္ညိတ္ညိတ္ခ်ည့္ကတိေပးေနေတာ့ တာပဲ..မႊန္ေနၿပီ။ေနာက္ဆုံးေတာ့အခန္း ထဲေရာက္ၿပီးအဝတ္ေတြခြၽတ္ေတာ့မွ ” ေနဦးဟဲ့..ငါနဲ႕မင္းမင္းနဲ႕လိုးတာကို နင္ေက်နပ္တယ္မလား..အၿမဲလိုးရင္လဲ ၾကည္ျဖဴမယ္မလား ” ” ၾကည္ျဖဴမယ္ဟာ.လိုး လိုး.ငါ့လည္း ေပးလိုး..အကုန္ၾကည္ျဖဴမယ္ ” ” ဒါဆို..ဟိုေကာင္က ငါတို႔အေမကို တက္လိုးသြားရင္ေကာ..ဘယ္ႏွယ္လုပ္မ လဲ..အေမကလည္းအကိတ္ေနာ.ဖင္ႀကီး ေတြမွယြတြတ္ေနတာရီး ခိခိ..နင္ေတာင္ မွလိုက္ငမ္းေနရတာမလား.ဟြန္း.” သူေျပာတာမွန္ေနေတာ့ျပည့္စုံဘာမွ ျပန္မေျပာနိုင္ပဲမ်က္ႏွာနီေနတယ္။သူတို႔ အေမကလည္းလိုးပစ္ခ်င္စရာပုံစံႀကီးမို႔ သူကိုယ္တိုင္က လိုက္ငမ္းေနတာလည္း အမွန္ပဲေလ။ဒီေကာင္အစ္မကိုလိုးၿပီးမွ အေမ့ကိုလိုးဖို႔ဆိုတာက.အဲေလာက္ႀကီး ေတာ့ျဖစ္မလာနိုင္ေလာက္ပါဘူး.ေနာင္ ခါလာေနာင္ခါေဈးပဲ လို႔ေျဖသိမ့္အေတြး ေလးေတြးၿပီး ” လိုး လိုးဟာ..လိုးပါေစေပါ့..အေမခံ ခ်င္ေနရင္ငါတို႔တားလို႔လည္းမရပါဘူး.. လိုးေပ့ေစ..အခု နင့္ကို ” ” အင့္..လိုး..ခိခိ..အေသလိုးဟယ္ ” ဖူးအိက သူသိပ္အရသာေတြ႕သြားတဲ့ပုံစံအတိုင္းေပါင္ႀကီးေတြရင္ပတ္နဲ႕ကပ္ပိ ေနတဲ့အထိဆြဲတင္ျမႇင့္ေပးၿပီးေျခက်င္း ဝတ္ေတြလက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ဆြဲထားေပးျပန္ တယ္။

အရင္ကဒီပုံစံမ်ိဳးျပည့္စုံတစ္ခါမွမ လိုးခဲ့ဖူးေတာ့ ျပဴးမို႔ထြက္ေနတဲ့ သူ႕အစ္မ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကိုၾကည့္ၿပီးျပည့္စုံလီးက တစ္ေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းေတာင္ေနေရာ။ကတိ ေတြဘယ္ေလာက္ေပးထား ေပးထား ဒီ လိုပုံစံႀကီးျမင္ေတာ့စိတ္မထိန္းနိုင္ပါဘူး.. ကုတင္ေပၚခုန္တက္လို႔အားလ်ားေမွာက္ ၿပီးသူ႕လီးႀကီးလက္နဲ႕မထိန္းေတာ့ပဲတန္း ထိုးၿပီးလိုးပစ္တယ္။ေစာက္ရည္နဲ႕ႏူးအိ ေနေတာ့ပူေႏြးႏူးညံ့တဲ့ေစာက္ေခာင္းထဲ လီးဝင္သြားတဲ့အရသာကိုျပည့္စုံဘယ္လို မွေတာင့္မခံနိုင္ဘူး။အခ်က္ႏွစ္ဆယ္သုံး ဆယ္ေလာက္ တရၾကမ္းပိတ္ေဆာင့္ၿပီး လီးရည္ေတြပန္းထြက္သြားတယ္။လီးဝင္ ၿပီးတဲ့ေနာက္.မေဆာင့္ပဲၿငိမ္ေနရင္လည္း ဘယ္လိုမွမထိန္းနိုင္မယ့္အတူတူေတာ့ လီးရည္ပန္းထြက္သြားမွာပါပဲ။အားရပါးရ ေဆာင့္လိုက္ရတာအျမတ္ေပါ့ လို႔ေတြးမိ ေတာ့လည္းေျဖသိမ့္လို႔ရသြားပါတယ္။ ” ဟြန႔္..ဒါပဲလားကြာ..” လိုးတဲ့လူကညံ့ေတာ့ ဖူးအိကမေျပာ သင့္မွန္းသိေပမယ့္ အားမလိုအားမရနဲ႕မို႔ လႊတ္ကနဲထြက္သြားတယ္။ျပည့္စုံကလိုး ဖို႔ထပ္မက်ိဳးစားေတာ့တာနဲ႕ ဖူးအိလည္း အဝတ္ေတြျပန္ဝတ္ၿပီး ” လာကြာ..မင္းမင္းဆီသြားရေအာင္. သူ႕ကိုပဲ ထပ္လိုးခိုင္းရေတာ့မွာပဲ ခိခိ နင္ ငါတို႔လိုးတာကို ထိုင္ၾကည့္မလား ” ” အာ..မၾကည့္ခ်င္ပါဘူး..ဒာမ်ိဳး စိတ္မ လာဘူး..လိုက္ပို႔႐ုံပဲအေဖာ္လိုက္မယ္ ” ” အထဲထိလိုက္ၾကည့္ပါဟဲ့..စိတ္လာ ေတာ့နင္လည္းတက္လိုးေပါ့..နင္တို႔တစ္ ေယာက္ တစ္လွည့္စီလိုးမယ္ဆိုရင္ ငါခံနိုင္ပါတယ္ ” တကယ္ေတာ့ မင္းမင္းနဲ႕အိျဖဴတို႔ အ ခန္းထဲမွာေရကုန္ေရခန္းလိုးေနၾကမယ္ ဆိုတာ ဖူးအိကသိတာေပါ့။တမင္သက္ သက္ ျပည့္စုံကိုျမင္ေစခ်င္လို႔ေခၚတာပါ။ ျပည့္စုံကလည္း မလိုးရခင္က ဝန္ခံကတိ ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးေပးထားခဲ့ရတာဆိုေတာ့မခံခ်ည့္မခံသာနဲ႕လိုက္သြားရေတာ့တာပဲ ေပါ့။အခန္းနားမေရာက္ခင္ကတည္းက တစ္ဖုံးဖုံး တစ္ေဖ်ာင္းေဖ်ာင္းနဲ႕ေဆာင့္သံ လိုးသံ အသားခ်င္းျပင္းျပင္းထန္ထန္ပစ္ ရိုက္သံေတြကိုၾကားေနရၿပီ။တစ္လွမ္းႏွစ္ လွမ္း တိုးသြားေတာ့စကားေျပာသံ ေအာ္ သံ ညည္းသံေတြအေတာ္ပီျပင္သြားၿပီမို႔ ဖူးအိကျပည့္စုံလက္ေမာင္းကိုကိုင္ထား ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးေတြေရွ႕ မွာလက္ ညွိုးေလးေထာင္ျပတယ္။အသာေလးရပ္ ၿပီးနားစြင့္ၾကည့္ေတာ့.. ” အာ့..အားဟာ့..ေဆာင့္..ေဆာင့္.. တအားပစ္ေဆာင့္..အားဟာ့..အားရပါးရ ပစ္ေဆာင့္လိုး..အိုးဟို႔.ေကာင္းလိုက္တာ ေနာ္..ေဆာင့္..အေမေရ.ေဆာင့္ေဆာင့္. ၿပီးခါနီးၿပီေမာင္..အာ့ မမျဖဴၿပီးေတာ့မယ္ အားဟား..သြက္သြက္ႀကီးပစ္ေဆာင့္ပါ.. အင့္ အင့္ .အိုးဟိုး .အာ့ .ေမာင့္လီးရည္ ေတြပန္းထြက္လာၿပီ..အူးဟူးယူး..မမလဲ ၿပီးၿပီေမာင္..ၿပီးၿပီ..ၿပီးၿပီ..အိုး ေကာင္း.. ေကာင္းလိုက္တာ ေမာင္ရာ..ဟင့္ ဟင့္.. လီးႀကီးေပး.လီးႀကီးေပးလို႔..ဟင့္ လီးစုပ္ ေပးမလို႔..အာ့ ပလြတ္ ပြတ္ ပု ပု ႁပြတ္. ပလြတ္..အူးဟူး ” သူတို႔ႏွစ္ေယာက္တံခါးၾကားကေခ်ာင္း ၾကည့္ေတာ့မတ္တပ္ရပ္ေနတဲ့မင္းမင္းရဲ႕ လီးတန္.ရွည္ေမာ့ေမာ့ႀကီးကို ျမဖူးက ဒူး ေထာက္ထိုင္ၿပီးအားရပါးရစုပ္ေပးေနတာကိုျမင္ရတယ္…..ဆက္ရန္။

Categories
Lifestyle

အမွတ္တမဲ႔

လန္းတယ္ေနာ္ အကိုႀကီး… ေက်ာ္မ်ိဳးဟန္စကားေႀကာင့္ သိန္းေဇာ္ လွမ္းႀကည့္မိသည္။ ႏုႏုငယ္ငယ္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ အသက္က ၂၀ ေက်ာ္ပံုမရ။အသားေလးေတြက ေရႊေရာင္ဝင္းေနသည္။ဝတ္ထားေသာထဘီစကပ္က သူမ၏ကိုယ္အားတင္းႀကပ္စြာ စည္းေႏွာင္ထားသၿဖင့္ ဖြ႔ံထြားေသာ တင္သားအစံုက အလံုးလိုက္ကားအယ္ေပၚလြင္ေနသည္။ေအာက္ပိုင္းႏွင့္ ညီမွ်ေသာ ခႏၵာကိုယ္အေပၚပိုင္းကလည္းဖြ႔ံထြားမႈမွာ ေအာက္ပိုင္းႏွင့္ညီမွ်ရုံမွ်မက လည္ဟုိက္အကၤ်ီေႀကာင့္ အိ၍တင္းေနေသာအသားဝင္းဝင္းေလးမ်ားကို ရုိးတိုးရိတ္တိတ္လွမ္းၿမင္လိုက္ရေသးသည္။ တမင္ေၿဖာင့္ထားပံုရေသာ အေခ်ာင္းလိုက္က်ေနသည့္ ဆံပင္ေလးေတြကေက်ာဖက္လက္ၿပင္တဝိုက္တြင္ ဝဲေနသည္။ ေပၚလြင္ေသာ ႏွာတံေလး၏ထိပ္က ခပ္ခၽြန္ခၽြန္ေလးႏွင့္ ႏႈတ္ခမ္းလံုးလံုးေလးမ်ားက မ်က္ဆံႀကီးႀကီးၿဖင့္ ေကာ့ညြတ္ထူထဲေသာ မ်က္ေတာင္ႀကီးမ်ား ဝန္းရံကာစြဲမက္စရာ ေကာင္းလွသည္။ ေကာင္မေလးက သူတို႔ထုိင္ေနရာဖက္သို႔ တခ်က္လွည့္၍ မ်က္လံုးေလးေဝွ႔ကာၿပံဳးေယာင္ေလး တခ်က္သန္းေပးသြားသည္။ သူတို႔ထိုင္ေနတာက ၉၂ လမ္းထိပ္ ဆဲဗင္းအလဲဗင္း ၇၁၁ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္လမ္းမဘက္ အစြန္ဆံုး စားပြဲတြင္ၿဖစ္သည္။ “အကိုႀကီး နဲ႔ သိလား…”“…အင္း……သိတယ္…”….ေၿပာၿပပါအံုး…..အကိုႀကီးရ….သူ႔ အေႀကာင္းေတြ က်ေနာ္ စိတ္ဝင္စားလို႔ပါ” မင္းတို႔ လူငယ္ေတြ ေတာ္ေတာ္ခက္တာဘဲ လွတာေလးၿမင္ရင္ သေဘာက်ႀကတာဘဲ” အသက္က ၄၀ နီးပါးသာရွိေသာ္လည္း သူ႔အသက္ထက္ အမ်ားႀကီးရင့္ေသာအဖိုးႀကီးေလသံႏွင့္ သိန္းေဇာ္က ေၿပာလိုက္သည္။ “ဟာ…..အကိုႀကီး…ကလဲ ဒါကေတာ့ဗ်ာ…..”သိန္းေဇာ္က ေကာင္မေလးသြားရာလမ္းဖက္ကို ေက်ာ္ၿပီးႀကည့္လိုက္သည္။ေကာင္မေလးကိုေတာ့ မေတြ႔ရေတာ့။ႀကိတ္ႀကိတ္တိုး သြားလာေနေသာလူေတြႀကားမွာ ေပ်ာက္ကြယ္သြားၿပီၿဖစ္သည္။ “…ေၿပာပါအံုး…..အကိုႀကီးရ….”ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳး ဖင္ေနရာၿပင္ထိုင္ရင္း ေမွ်ာ္လင့္တႀကီးေမးသည္။“…ဘာကိုလဲ….” စာေစာက ေကာင္မေလး အေႀကာင္းကိုေပါ့…..”သိန္းေဇာ္ ေၿပာမၿပခ်င္ေႀကာင္း အကဲခတ္မိေပမဲ့လည္း သိခ်င္စိတ္ကၿပင္းထန္ေနေလေတာ့ အားမနာႏုိင္။ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳး အတင္းေမးမိသည္။

သိန္းေဇာ္ စိတ္ပ်က္ေသာ မ်က္ႏွာေပးၿဖင့္ ေခါင္းကိုခါယမ္းရင္း ဗူးထဲမွ စီးကရက္တစ္လိပ္ကို ထုတ္၍ႏႈတ္ခမ္းတြင္ေတ့ကာ မီးညွိလိုက္သည္။ “ေဈးကိုင္လိုက္တာ….ဒါေႀကာင့္ လူပ်ိဳႀကီးၿဖစ္ေနတာ…”ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳး စိတ္မရွည္ႏုိင္သည့္အဆံုး သူ႔ကို အၿပစ္ဆိုသည္။“ဟ…ေကာင္ရ…..ငါမယူခ်င္လို႔ပါကြ….မင္းဘာသိလဲ…..လူပ်ိဳႀကီးၿဖစ္ရတာအေႀကာင္းႏွစ္ခ်က္ရွိတယ္ကြ….သိပ္ၿပီး ထံုအလြန္းရင္လည္း လူပ်ိဳႀကီးၿဖစ္တတ္တယ္။ေနာက္တစ္ခ်က္က သိပ္ၿပီးလည္ရင္လည္း လူပ်ိဳႀကီးၿဖစ္တတ္တယ္ကြ….” စကားအဆံုးေတာ့ သိန္းေဇာ္က ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳး မ်က္ႏွာကို တစ္ခ်က္ အကဲခတ္လိုက္သည္။ေစာေစာကလို တက္ႀကြရႊင္လန္းတာမ်ိဳးမရွိေတာ့ဘဲ အလိုမက်ေသာမ်က္ႏွာေပးႏွင့္ သုန္မႈန္၍ေနသည္။ “ကဲ……ပါ……..မင္းသိပ္ၿပီးသိခ်င္ေနရင္ ငါေၿပာၿပပါ့မယ္….သူ႔နာမည္က စိမ့္ တဲ့…ေနတာက ၈၉ လမ္းထဲမွာ….ငါသိတာက အဲေလာက္ဘဲ….”“အင္း…..ဒီေလာက္သိရလဲ…..မဆိုးပါဘူး…”“သူ႔နာမည္က အဲဒီ…စိမ့္…..ဆိုတာ တလံုးထဲဘဲလား….” မဟုတ္ဘူး…….နာမည္အၿပည့္အစံုက စိမ့္စိမ့္ “၈၉ လမ္းထဲမွာဆိုေတာ့ မမအိ သူ႔ကိုသိရင္သိမွာ က်န္တာေတြ မမအိကိုဘဲဆက္ေမးေတာ့မယ္…”ဟ့ေကာင္……မင္း ….အိအိ…ကိုေမးရင္ေမး ဒါေပမဲ့ ငါေၿပာတာ မၿပည့္စံုလို႔ဆိုတာမ်ိဳးေတာ့ ထည့္မေၿပာနဲ႔” ဘာကိုေၿပာတာလဲ….ကၽြန္ေတာ္ သေဘာမေပါက္ဘူး…. “မင္းေမးခ်င္ေမး……ငါ့နာမည္…..မပါေစနဲ႔လို႔ေၿပာတာကြ…ရွင္းလား…”ဟဲ…ဟဲ…” ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳး ဘာအဓိပၸါယ္ေပါက္သြားသည္မသိ။သူ႔ကို တခ်က္ႀကည့္ကာၿပံဳးေယာင္သန္းသြားၿပီး တဟဲဟဲ ရီသည္။“ကဲ…သြားမယ္ကြာ……အလုပ္ရွိေသးတယ္….”ေၿပာၿပီး ေငြရွင္းကာ ႏွစ္ေယာက္စလံုး လမ္းခြဲ၍ၿပန္ခဲ့ႀကသည္။ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳးက လမ္း ၉၀ ထဲတြင္ေနသည္။သိန္းေဇာ္က ၉၂ လမ္းထဲတြင္ ေနသည္။သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္တြင္ မႀကာခဏဆံုတတ္ၿပီး တစ္ရပ္ကြက္ထဲေနသူမ်ားၿဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ရင္းႏွီးေနခဲ့တာ ႀကာၿပီၿဖစ္သည္။ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳးအသက္က အခုမွ ၂၀ ေက်ာ္ရုံသာရွိေသးသည္။သိန္းေဇာ္အေနႏွင့္ ႀကည့္လွ်င္ေတာ့မႏူးမနပ္ေလးေပါ့။ဒါမ်ိဳးေလးေတြက ေၿပာရဆိုရခက္တာ သိၿပီးသား….ဒါေပမဲ့သိန္းေဇာ္က ဒါမ်ိဳးေတြ ရုိးေနၿပီဟု ေတြးရင္း ၿပံဳးလိုက္မိသည္။

ဒီေန႔ ရုံးပိတ္ရက္လည္းၿဖစ္ အိႏွင့္မေတြ႔ရတာလဲ ႀကာၿပီၿဖစ္၍ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္သို႔ပင္ မဝင္ေတာ့ဘဲ သိန္းေဇာ္ ၈၉ လမ္းဘက္ထြက္လာမိသည္။ ထိုင္ေနက် ၇၁၁ဆိုင္ေရွ႔ေရာက္ေတာ့ လွည့္ႀကည့္မိသည္။ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳးကို မေတြ႔ရ။ဒီေကာင္ေလးေပ်ာက္ေနတာ သံုးေလးရက္ရွိၿပီ။ ၈၉ လမ္းေရာက္ေတာ့ အိေနတာက ဒုတိယထပ္တြင္။ေလွခါးကို တက္မည္အလုပ္ေလွခါးေဘး ေၿမညီထပ္အခန္းက ဖြင့္ထားေလေတာ့ သူလွည့္ႀကည့္မိသည္။“ဦး…….မမအိဆီသြားမလို႔လား….” တံခါးဝသို႔ထြက္၍ေၿပာလိုက္ေသာ စိမ့္စိမ့္သူအား သိန္းေဇာ္အားမနာတမ္းႀကည့္မိသည္။“ေအး…..ဟုတ္တယ္…..”ေကာင္မေလး ၿပံဳးလိုက္သည္။ညာဖက္ပါးတစ္ဖက္ထဲတြင္ ရွိေသာ ပါးခ်ိဳင့္ေလးကခ်စ္စရာေကာင္းလွသည္။“မမအိ…..ေစာေစာကတင္ထြက္သြားတယ္…သူတို႔ဘဏ္မွာ အလုပ္မ်ားေနလို႔ ဒီေန႔အိုဗာတိုင္ဆင္းရမယ္လုိ႔ေၿပာတယ္…….လာဝင္….ထိုင္အံုးေလ….ဦး…”သိန္းေဇာ္ ဖိနပ္ခၽြတ္ကာ တိုက္ခန္းထဲ ဝင္လုိက္သည္။“ခဏ ထိုင္အံုးေနာ္…..ဦး….”ေကာင္မေလး ေနာက္ေဖးဘက္ေၿပးဝင္သြားသည္။အိမ္ေနရင္း ဝတ္ထားေသာထဘီေလးေအာက္တြင္ တင္းရင္းစြင့္ကားေနေသာ တင္ပါးႏွစ္ဆံုက သိန္းေဇာ္ကိုညိွ႔ငင္သြားသည္။သိန္းေဇာ္ကုလားထုိင္တစ္လံုးတြင္ ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ဗိုက္ထဲကနဲနဲဆာလာသည္။ ခါတိုင္းအိဆီေရာက္လွ်င္ အိက အသုတ္ထြက္ဝယ္ၿပီး ႏွစ္ေယာက္သားအတူစားေနႀက။ဒီေန႔ေတာ့ အိက အိုဗာတိုင္ဆင္းရသည္။ၿပန္မွဘဲ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္ဝင္ေတာ့မည္ဟု ေတြးလိုက္မိသည္။ သိန္းေဇာ္ ေကာင္မေလးဝင္သြားရာ အိမ္ေနာက္ဖက္သို႔ တခ်က္ငဲ့ႀကည့္မိ၏။ေကာင္မေလးကို မေတြ႔ရေပ။ဒီလိုဘဲ သိန္းေဇာ္ အိ ထံလာခိုက္ စိမ့္စိမ့္သူတို႔ အခန္းသို႔မႀကာခဏဝင္၍ လည္မိတတ္သည္။ရင္းႏွီးေနခဲ့တာႀကာၿပီ ၿဖစ္သည္။“ဦး…..ဒီမွာ ေကာ္ဖီ ေသာက္အံုး….” စိမ့္စိမ့္သူအနားေရာက္လာၿပီး ေကာ္ဖီပန္းကန္ႏွင့္ လွီးထားေသာ ကိတ္မုန္႔မ်ားထည့္ထားသည့္ ပန္းကန္တစ္ခ်ပ္ကို ခ်ေပးသည္။ ေကာင္မေလးက သူ႔ေရွ႔မွ ကုလားထုိင္တြင္ဝင္၍ ထိုင္သည္။အိမ္ေနရင္းဝတ္ထားေသာ ခရမ္းေရာင္ေၿပာင္ ထဘီေလးႏွင့္ၿဖဴေဖြးေသာ အသားေရာင္ေလးကိုေနာက္ခံၿပဳကာ စိမ့္စိမ့္သူလွခ်င္တိုင္း လွေနသည္။ သိန္းေဇာ္တခ်က္ၿပံဳးလိုက္ၿပီး ေကာ္ဖီကို တငံုငံု၍ ကိတ္မုန္႔တခ်ပ္ကိုလွမ္းယူလိုက္သည္။“ဦး……ကိုေမးမလို႔….”“ေမးေလ……”“ဦး…နဲ႔ လက္ဘက္ရည္ဆိုင္မွာ ေတြ႔ေတြ႔ေနရတဲ့ တေယာက္က ဘယ္ကလဲဟင္…”သိန္းေဇာ္ မ်က္ခံုးတစ္ခ်က္ ၿမင့္တက္သြားၿပီး“လမ္း ၉၀ ထဲမွာ ေနတယ္……သူ႔နာမည္က ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳးတဲ့…အလုပ္လက္မဲ့ ၁၀တန္းက်ေပါ့….”စကားဆံုးေတာ့ ေကာ္ဖီတငံုထပ္၍ ေသာက္လိုက္သည္။

 

“ဘာၿဖစ္လို႔လဲ……စိမ့္….” ဟို….ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး…..ႀကံဳလို႔ ေမးႀကည့္တာပါ….” စိမ့္ တစ္ေယာက္ထဲလား…..အမႀကီးေရာ…..” အန္တီက ၁၂၄ လမ္းဘက္သြားတယ္….”စိမ့္စိမ့္သူတို႔ တူဝရီးႏွစ္ေယာက္ထဲေနသည္ကို သိၿပီးသား။ “ကဲ…..စားလို႔ေသာက္လို႔လဲ ၿပီးၿပီ……ေက်းဇူးဘဲေနာ္…..ၿပန္လိုက္အံုးမယ္…ညီမ”ဟုတ္ကဲ့ပါ…..”သူထြက္လာေတာ့ ေကာင္မေလး တံခါးထပိတ္သည္။အၿပန္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္အိ၏အလွႏွင့္ စိမ့္၏အလွကို ႏႈိင္းယွဥ္ၿပီး ေတြးမိေနသည္။အိ၏အလွကရင့္က်က္တည္ၿငိမ္ေသာအလွ။ရင္ထဲေအးသည္။စိမ့္၏အလွက ရင္ထဲ ဘေလာင္ဆူၿပီးလာရေလာက္ေအာင္ ပူေသာအလွ စိမ့္ႏွင့္ေတြ႔ၿပီးတိုင္း သူ႔အာရုံထဲမွာ အိကအလိုအေလ်ာက္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားတတ္ေနႀကၿပီၿဖစ္သည္။ ဒီရက္ထဲမွာ အလုပ္ေတြက်ေန၍ သိန္းေဇာ္မအားရ။မဂဇင္းမ်က္ႏွာဖံုးလံုးခ်င္း မ်က္ႏွာဖံုး ပန္းခ်ီေတြက အေတာ္ေလးက်ေနသည္။အိမ္ၿပန္ေရာက္ၿပီးအလုပ္လုပ္ေနေသာ္္လည္း စိတ္ကမပါခ်င္။စိမ့္စိမ့္သူက ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳးအေႀကာင္းကိုေမးလိုက္သည့္ ကိစၥက သူ႔အာရုံကို ေႏွာက္ယွက္ေနသည္မဟုတ္ပါလား။ “ေဒါက္……ေဒါက္…….ေဒါက္…..”တံခါးေခါက္သံေႀကာင့္ သိန္းေဇာ္မထခ်င္ထခ်င္ၿဖင့္ တံခါးထဖြင့္ေပးလိုက္သည္။ဟင္…..စိမ့္…..ပါလား….ဘာကိစၥရွိလို႔လဲ..ဟုတ္တယ္……ဦး….လာ……အထဲဝင္ထိုင္ေလ…….”သိန္းေဇာ္ တိုက္ခန္းတံခါးၿပန္ပိတ္ခိုက္ စိမ့္စိမ့္သူ အခန္းထဲကို ႀကည့္မိသည္။စားပြဲေပၚတြင္ ရြိဳင္ရယ္ဝီစကီပုလင္းက ေထာင္လွ်က္သား။ေဘးတြင္ဖန္ခြက္တစ္ခြက္ႏွင့္ အသားကင္ပန္းကန္တစ္ခ်ပ္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ စိမ့္စိမ့္သူႏႈတ္ခမ္းတြန္႔လိုက္သည္။ထိုင္ေလ…..စိမ့္……ဟုတ္ကဲ့ပါ…..”ႏွစ္ေယာက္စလံုးၿပိဳင္တူထိုင္မိသည္။ဖန္ခြက္ထဲမွ လက္ႏွစ္လံုးေလာက္က်န္ေသာဝီစကီကိုေကာက္ေမာ့လိုက္ၿပီး အသားကင္တစ္ဖက္ကို ေကာက္ဝါးလိုက္သည္။စိမ့္စိမ့္သူက သူ႔ကို မ်က္နွာေလးတည္တည္ၿဖင့္ ႀကည့္ေနသည္။“….ကဲ…မလာစဖူး……အလာထူး…….ဆိုစမ္းပါအံုး….ေအာ္…..ဟုတ္ကဲ့……..ဦးကို ေမးစရာေလးရွိလို႔….”စိမ့္စိမ့္သူ၏ ေလသံက အရင္ကနဲ႔မတူဘဲ မာဆတ္ဆတ္ၿဖစ္ေနသည္ကို ေခါင္းထဲမွာရီေဝေနသည့္ႀကားက သိန္းေဇာ္ သတိထားလိုက္မိသည္။“……ေမးပါဗ်ာ….ဦးက က်မကို ဘာၿဖစ္လို႔ ပူစီေလးလို႔….ေၿပာရတာလဲ……ဟင္…”စိမ့္စိမ့္သူ တဲ့ႀကီးေၿပာလိုက္တာက သိန္းေဇာ္၏ရင္ထဲကို ဒိန္းကနဲ လာမွန္သည္။သူအံႀသေသာ အမူအယာႏွင့္ မ်က္လံုးႀကီးၿပဴးၿပီး စိမ့္စိမ့္သူကို ႀကည့္ေနမိသည္။

 

ဦး……ေက်ာ္ဟန္မ်ိဳးကို ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂ ရက္ေလာက္ ေၿပာလိုက္တာေလ….ဒီေကာင္မေလးက ပူစီေလးပါကြာဆိုတာေလ…ၿငင္းခ်င္ေသးလို႔လား….”သိန္းေဇာ္ ပူလာေသာ လည္ေခ်ာင္းေတြကို စားပြဲေပၚရွိ မတ္ခြက္ထဲမွေရတက်ိဳက္ေသာက္၍ ဂလု ဆိုၿပီး အတင္းေမာ့ခ်လိုက္သည္ “…….ဟုတ္တယ္…….ကို ေၿပာမိတယ္…..က်မတို႔နဲ႔ ဦး….သိတာခင္တာႀကာၿပီဘဲ….ဘာၿဖစ္လို႔ အဲလိုေၿပာရတာလဲက်မေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ဆိုတာ……ဦး လဲသိသားနဲ႔….”သိန္းေဇာ္ အရက္ကို လက္ႏွစ္လံုးေလာက္ ဖန္ခြက္ထဲငွဲ႔လိုက္ၿပီးေရလက္ႏွစ္လံုးေလာက္ ထပ္ေရာကာ တဘရိတ္ထဲေမာ့ခ်လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့အသားကင္တဖတ္ကို ေကာက္ဝါးၿပီး စိမ့္စိမ့္သူကို ရီေဝစြာ ႀကည့္လိုက္သည္။“…..ေၿပာပါအံုး…..ဘာၿဖစ္လို႔ အဲလို ေၿပာရတာလဲ…”“ကို……..မေၿဖခ်င္ဘူး……..မေၿပာလို႔မရဘူး…..က်မသိပ္သိခ်င္တယ္…..ရွင့္စကားက က်မကိုအရမ္းနစ္နာသြားတာ…….ကဲ…ေၿပာပါအံုး….ကဲ……မင္းသိခ်င္ေနလဲ ေၿပာရတာေပါ…….”ဒီမွ်ႏွင့္စကားရပ္သြားၿပီး သိန္းေဇာ္က ခါးဆန္႔၍ ၿပင္ထိုင္လိုက္သည္။…ေၿပာေလ……က်မနားေထာင္ေနတယ္….”နီရဲ၍ ခက္ထန္ေနေသာ သူမ၏မ်က္နွာဆီမွ အႀကည့္ကို ခြာလိုက္သည္။“…….ခ်စ္မိလို႔ေပါ့……စိမ့္ရယ္…”တိုးတိုးေလး တစ္လံုးခ်င္းေၿပာလိုက္ေသာ သိန္းေဇာ္၏အသံက စိမ့္စိမ့္သူနားထဲမွာဟိန္းထြက္၍ ပူဆင္းသြားသည္။ဘာ……ဘယ္လို……..ဦး…….မင္းကို…..ကိုယ္….ေတာ္ၿပီ…ဆက္မေၿပာနဲ႔ ဖေအနဲ႔….သမီးေလာက္ရွိတဲ့ ဟာကိုမ်ား…ဟား…..ဟား…ဟား….”သိန္းေဇာ္ ခြက္ထိုးခြက္လန္ ရီလိုက္ေတာ့ ေကာင္မေလး ေႀကာင္သြားသည္။ဒီလူႀကီး ေရခ်ိန္ကိုက္ေနၿပီလား…..။ေရခ်ိန္ကိုက္ရုံမွ်မက ေက်ာ္ေနၿပီ…..။ဝိုင္းသိမ္းေတာမည့္ဆဲဆဲ သူမေရာက္လာၿပီး သူ႔ၿပစ္ခ်က္ကို ထိုးဆြလိုက္သည့္အတြက္သိန္းေဇာ္ ထပ္ဆင့္၍ ေသာက္လိုက္မိသည္။ သူ႔ကို ေႀကာင္ႀကည့္ေနေသာ မ်က္လံုးကို မ်က္လႊာခ်လိုက္ၿပီးဆို႔နစ္ေႀကကြဲေသာပံုစံၿဖင့္ နဖူးေပၚဝဲက်ေနေသာ ဆံပင္ေလးမ်ားကိုသပ္တင္လိုက္သည္…။ရွင္…….မရွက္ဘူးလား…ဘာကိုလဲ……စိမ့္..ရွင့္…..အရြယ္ႀကီးနဲ႔……ဟား…ဟား….ဟား…”သိန္းေဇာ္ ဒုတိယအႀကိမ္ေၿမာက္ ရီလိုက္ၿပန္သည္။အရက္နံ႔က လြင့္ပ်ံ၍ေနသည္။“……..မင္း…….ကိုယ့္ကို…..မုန္းသြားၿပီလား…..စိမ့္…”ေရွ႔သို႔ တိုး၍ မ်က္ႏွာခ်င္းထိလုမတတ္ ေၿပာလိုက္ေသာစကား။စိမ့္စိမ့္သူ ဘာစကားမွ ၿပန္မေၿပာၿဖစ္။အသားေလးေတြ တုန္ေနသည္။

 

ဘာမေၿပာ ညာမေၿပာႏွင့္ သိန္းေဇာ္က သူမ၏ပုခံုးသားတင္းတင္းက်စ္က်စ္ေလးကိုဆြဲယူကာ ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲသြင္းလိုက္သည္။.ဟင္…….အို……ရွင္……ရွင္……..ဒါ…ဒါ…..ဘာလုပ္တာလဲ…စိမ့္စိမ့္သူ ၿဖတ္လတ္စြာ သိန္းေဇာ္၏ လက္မ်ားကို ရုိကထုတ္လိုက္သည္။ ္လက္လြတ္သြားေပမဲ့ သိန္းေဇာ္မ်က္ႏွာက ၿဖတ္ကနဲ ေရွ႔သို႔တိုးၿပီး နမ္းလိုက္သည္။ခ်က္ၿခင္း မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္သၿဖင့္ ပါးကို မနမ္းမိေသာ္လည္း နထင္စပ္ကိုနမ္းလိုက္မိသည္။ မ်က္ႏွာေလးတစ္ဝိုက္ ေသြးမ်ား ရွိန္းကနဲ ခံစားလိုက္ရသည္။“……ရွင္……လူယုတ္မာ…..”ခ်က္ၿခင္းေဒါသေသြးတို႔က ဆူေဝလာသည္။ေၿပာလဲေၿပာ ေနာက္သို႔လည္းတလွမ္းဆုတ္လိုက္ေသာ စိမ့္စိမ့္သူအား သိန္းေဇာ္အားၿဖင့္ လက္တဖက္ကို လွမ္း၍ဆြဲလိုက္သည္။ သူ႔ဖက္သို႔ ငိုက္၍ပါလာေသာ စိမ့္စိမ့္သူက စားပြဲေပၚရွိရြိဳင္ရယ္ဝီစကီပုလင္းကို လွမ္း၍ဆြဲလိုက္ၿပီး တပါတည္း သိန္းေဇာ္၏ေခါင္းကိုရုိက္ခ်လိုက္သည္။ သိန္းေဇာ္ ေခါင္းကိုဖ်တ္ကနဲ ငံု႔ေပးလိုက္ၿပီး အားလြန္သြားေသာ စိမ့္စိမ့္သူ၏လက္မွ တေတာင္ဆစ္ကို သူ႔လက္ဖေနာင့္ႏွင့္ တြန္းေပးလိုက္သည္။ အားႏွင့္ရုိက္ေသာ ရုိက္ခ်က္က အားလြန္ကာ အရွိန္ႏွင့္ယိုင္သြားစဥ္ ထပ္မအတြန္းခံ ံလုိက္ရေသာေႀကာင့္ သိန္းေဇာ္၏ရင္ခြင္ထဲသို႔ ေက်ာေလးမွီၿပီး လဲက်သြားသည္။ခြမ္း…..ခ်……လြမ္း…..လက္ထဲမွ အရက္ပုလင္းက စားပြဲစြန္းႏွင့္တိုက္မိသြားၿပီး ကြဲအသြား စိမ့္စိမ့္သူက လက္မွလႊတ္ခ်လိုက္သည္။လႊတ္….လႊတ္….လႊတ္စမ္း့ပါ…..ေခြးႀကီး…..ဟင္…….နင္……နင္…..ငါ့ကို…သိန္းေဇာ္၏လႈိင္းထေနေသာ ရာဂစိတ္ထဲသို႔ ေဒါသစိတ္က ေရာၿပြန္းသြားသည္။

 

သူ႔ရင္ခြင္ထဲသို႔ ေက်ာမွီက်လာေသာ စိမ့္စိမ့္သူ၏လည္ဂုတ္ေလးကို ေရွ႔သို႔ ဖိ၍တြန္းကာ စားပြဲေပၚသို႔ ေမွာက္ခ်လိုက္သည္။ဒုန္း……အမေလး….”နဖူးႏွင့္စားပြဲ မိတ္ဆက္သြားသၿဖင့္ ေခါင္းထဲ မိုက္ကနဲၿဖစ္သြားၿပီး မိွတ္လိုက္ရေသာမ်က္လံုးႏွစ္လံုးကို ခ်က္ၿခင္းၿပန္၍ဖြင့္လိုက္သည္။ “…တိရိစၦာန္ႀကီး…..မယုတ္မာနဲ႔…လႊတ္….ဖယ္…ဖယ္….စမ္း….ဟား…ဟား…ဟား….လႊတ္မယ္…လႊတ္မယ္….စိတ္ခ်….ငါ့ရဲ့ေသြးသားေတြကို မင္းရဲ့ကို္ယ္ထဲကို လႊတ္ေပးမယ္…..စိတ္သာခ်…….ရွင္…..ရွင္……ေနာ္…”စိမ့္စိမ့္သူႏႈတ္မွ ဤမွ်သာ ထြက္လာႏိုင္ၿပီး ေမးေႀကာေလးမ်ား ေထာင္ေအာင္အံႀကိတ္လိုက္ကာ မ်က္ရည္ေတြ တေပါက္ေပါက္ က်လာသည္။ အရက္ေရခ်ိန္လြန္ေနေသာ သိန္းေဇာ္ ရာဂစိတ္ႏွင့္ေဒါသစိတ္တို႔ စြတ္ဖက္လာေသာအခါ စိတ္ထဲမွ အတားအဆီးမရွိေတာ့။လူေရာစိတ္ပါ လြတ္ေနသည္။ သိန္းေဇာ္က စိမ့္စိမ့္သူ ခါးကို ဒူႏွင့္ဖိေထာက္ထားရင္း စားပြဲေပၚတြင္ေမွာက္ရက္ၿဖစ္ေနေသာ စိမ့္စိမ့္သူ၏ ဂ်ိဳင္းေအာက္မွ လက္ကိုလွ်ိဳႏႈိက္ကာလံုးက်စ္အိစက္ေနေသာ ႏုိ႔ေလးႏွစ္ဖက္ကို ဆုပ္ညွစ္လိုက္ေလသည္ အ….အ….ေခြးႀကီး….မ….မလုပ္နဲ႔…..”ေႀကာက္အားလန္႔အားႀကားက တကိုယ္လံုးႀကက္သီးတဖ်န္းဖ်န္းထသြားသည္။ကိုယ္လံုးေလး တြန္႔ကနဲ လူးသြားသည္။ စိမ့္စိမ့္သူ အားယူကာ ကုန္းထရန္ ဒူးကိုအေကြးႀကမ္းၿပင္တြင္ ေလးဘက္ေထာက္ရက္သားၿဖစ္သြားသည္။သိန္းေဇာ္က စိမ့္စိမ့္သူ၏နသယ္စပ္ေလးကို မမွီမကမ္းငံု႔နမ္းလိုက္ရာ စိမ့္စိမ့္သူက ေခါင္းကိုႀကမ္းတမ္းစြာ ခါထုတ္ပစ္လုိက္သည္။ မ်က္ႏွာေလးကို နမ္း၍ မမွီေသာအခါ ႏုညက္ဝင္းမြတ္ေသာဂုတ္သားတစ္တစ္ေလးကို လွမ္းကိုက္၍ မလြတ္တမ္း ခဲထားလိုက္သည္။ “….ဟင္…..အင္း….အင္း….ဟင္း….ဟင္း…”စိမ့္စိမ့္သူ အနာခံၿပီး ရုန္းသည္။

 

သိန္းေဇာ္ကလည္း မလႊတ္သည့္အၿပင္သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္က လံုးတစ္အိစက္ေသာ ႏုိ႔ေလးႏွစ္လံုးကို ပယ္ပယ္နယ္နယ္ႀကီးကိုင္ညွစ္ဆုပ္နယ္ေပးလိုက္ရာ စိမ့္စိမ့္သူ တကိုယ္လံုး ထိုးထိုးထြန္႔ထြန္႔ ၿဖစ္သြားသည္။ သည္အခ်ိန္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္တည္းတြင္ မာေက်ာေသာ အေခ်ာင္းႀကီးကစိမ့္စိမ့္သူ၏ ဖင္ႀကားသို႔ ပုဆိုးႏွင့္ထဘီခံေနသည့္ႀကားက တြန္း၍ဝင္လာသည္။လႊတ္…….ေခြးႀကီး…..”စူးရွအက္ကြဲေသာ စိမ့္စိမ့္သူ၏ေအာ္သံက တိုက္ခန္းတစ္ခုလံုး လႊမ္းၿခံဳသြားသည္။ေအာ္လည္းေအာ္ ဖင္ကိုလည္း ရမ္းလိုက္ေသာေႀကာင့္ ဖင္ႀကားမွ အသားႏုေလးမ်ား၏ အေတြ႔ကို ထိေတြ႔ေနေသာ လီးက ေဘးသို႔ ေခ်ာ္ထြက္သြားသည္။ သိန္းေဇာ္ ေဒါသအိုးေပါက္ကသြားသည္။ ြဲ“…..ဒုန္း….အင့္……အင္း….”ရက္စက္လြန္းသည္ဟု ေၿပာရမည္ပင္။စိမ့္စိမ့္သူ၏ ေနာက္ေစ့ကို လက္ႏွင့္အုပ္ၿပီးမ်က္ႏွာကို စားပြဲႏွင့္ကိုင္ေဆာင့္လိုက္ေသာေႀကာင့္ စိမ့္စိမ့္သူ ေမ့ေမ်ာလုနီးပါးခံစားလိုက္ရသည္။နားထဲမွ ေလေတြထြက္သြားကာ မ်က္ခံုးစြန္းမွ ေသြးပူပူမ်ားစီးက်လာသည္ကို ခံစားသိလိုက္ရသသည္။ သိန္းေဇာ္ အခ်ိန္ဆြဲေနလွ်င္ အႏၱရာယ္မ်ားမည္ကို ေတြးလိုက္မိလို႔လား။ဒါမွမဟုတ္ ေသြးသားေတြက တားမရေအာင္ ဆူပြက္လာလို႔လား မသိ။သူ႔ပုဆိုးကိုဆတ္ကနဲ ခၽြတ္ခ်လိုက္သလို စိမ့္စိမ့္သူ၏ထဘီကိုလဲ ေဆာင့္၍ ဆြဲခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။ ဝင္းဝါအိစက္ေသာ စိမ့္စိမ့္သူဖင္ႀကီးက သိန္းေဇာ္၏ကာမရမၸက္ေဇာ္ ကိုဟုန္းကနဲေတာက္ေလာင္ေစၿပီး ၿပင္းၿပေသာ ေဒါသတို႔ ေရာေထြးေပါင္းစပ္ကာႀကမ္းတမ္းသန္မာလြန္းေနသည္။ ေခါင္းတစ္ခုလံုး အံုခဲၿပီး မ်က္ရည္စက္လက္ႏွင့္ မံႈမႈိင္းခံစားေနရသည့္ႀကားမွပင္ အဝတ္မဲ့ေသာ ဖင္ႀကားတင္းတင္းႀကီးႏွစ္ၿခမ္းႀကားသို႔ ေႏြးပူေသာ လီးတန္ႀကီးအထိအေတြ႔ကို ခံစားေနရေႀကာင္း အသိစိတ္က သိေနသည္။ စားပြဲေပၚ ဆန္႔တင္ထားေသာ လက္ႏွစ္ဖက္ေကြးေထာက္ခြင့္မရေလာက္ေအာင္ သိန္းေဇာ္မွ ေယာက်္ားအားႀကီးၿဖင့္ ဖိထားသည္။ သိန္းေဇာ္၏ လီးတန္ႀကီးက ထြားႀကိဳင္းတုတ္ခိုင္စြာ သန္မာလ်က္သံေခ်ာင္းႀကီးတေခ်ာင္းပမာ ဖင္ႀကားသို႔ တစြပ္စြပ္တိုးဝင္ေနသည္။

တမင္ေညွာင့္ေနေသာေႀကာင့္ ၿပစ္ကနဲ ၿပစ္ကနဲ အသံေလးမ်ားၿဖင့္ ဖင္သား ႏွစ္ၿခမ္းႀကားသို႔ လီးထိပ္ႀကီး တိုးဝင္သြားတိုင္း ၿမည္ေနသည္။စိမ့္စိမ့္သူ သတိရေသာ္လည္း မ်က္လံုးကၿဖင့္ မဖြင့္ႏိုင္။တကိုယ္လံုးလည္း လႈပ္မရဘဲအားအင္မ်ားႏႈံးခ်ည့္နဲ႔သြားသလို ခံစားေနရသည္။ေနာက္ဆံုးရွိေသာ အင္အားမ်ားကိုစုစည္း၍ ဖင္ႀကီးကို အထက္သို႔ေကာ့တင္ၿပီး ေကာ့ထိုးလိုက္ကာ သိန္းေဇာ္၏ကိုယ္ႀကီးကို ခါထုတ္ပစ္ရန္ ႀကိဳးစားလိုက္သည္။ကဲ…..ဟာ…..အင္း…..ဟာ…..ၿငိမ္ၿငိမ္ေန….စမ္း….ကဲ…ဟာ……ဒုန္း….အ….အား….ကၽြတ…ကၽြတ….ကၽြတ…သိန္းေဇာ္ လူစိတ္ေပ်ာက္ေနၿပီ။ဒုတိယအႀကိမ္ စိမ့္စိမ့္သူ ေနာက္စိအား ညာလက္ဝါးၿဖင့္အုပ္ကိုင္ကာ မ်က္ႏွာကို စားပြဲၿဖင့္ ဖိေဆာင့္ပစ္လိုက္ၿပန္သည္။ စိမ့္စိမ့္သူ ႏွာေခါင္းထဲ မႊန္ထူသြားသည္။အရာရာသည္ ေခတၱမွ် အေမွာင္ဖံုးသြားေတာ့သည္။ ဘယ္ေလာက္ႀကာသြားသည္မသိ။စိမ့္စိမ့္သူ သတိရလာေတာ့ေမြ႔ယာေပၚေရာက္ေနသည္။သူမ၏ေၿခႏွစ္ေခ်ာင္း မိုးေပၚသို႔ေထာင္ေနသည္။ေၿခဖဝါးတို႔က ေခါင္ရင္းဖက္သို႔ လန္ေနသည္။တကိုယ္လံုးတြင္ ဘာအဝတ္အစားမွ မရွိေတာ့ေပ။ လက္တဝါးစာမွ် ေဖါင္းတင္းေမာက္ႀကြေနေသာ ဆီးခံုႀကီးအထက္မွ နီက်င္က်င္ေစာက္ေမႊးေလးမ်ားကိုပင္ စိမ့္စိမ့္သူ ၿပန္ၿမင္ေနရသည္။ စိမ့္စိမ့္သူ၏လက္ႏွစ္ဖက္က ေဘးသို႔ အေတာင္ပံပမာ ပ်ံ႔က်၍ေနသည္။ေခါင္းမွဆံႏြယ္တို႔က မ်က္ႏွာတစ္ၿခမ္းကို အုပ္၍ေနသည္။ေစာက္ပတ္ထဲမွ ပူကနဲ ခံစားခ်က္ႏွင့္အတူ ကိုယ္လံုးေလးက ဆတ္ကနဲၿဖစ္ကာ ခါးက ကုန္းကနဲ ထလိုက္သည္။ၿဗကနဲ……ၿဗစ္ကနဲ…ႀကပ္ႀကပ္ေတာက္ေတာက္တိုးတိုးဝင္လာေသာ လီးသံကိုလည္း ႀကားလိုက္ရသည္။ ေလးလံေသာ မ်က္ခံြအစံုကို အသာဟ၍ ေမွးစင္းၿပီး ႀကည့္လိုက္မိသည္။

သိန္းေဇာ္က လက္ႏွစ္ဖက္ကို သူမ၏ကိုယ္ေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္ဆီသို႔ ခြၿပီးေထာက္ထားသည္။စိမ့္စိမ့္သူ၏ဒေကာက္ခြက္ႏွစ္ဖက္ကို သူ႔ပုခံုးေပၚတြင္ထမ္းထားသည္။ သိန္းေဇာ္၏လီးတန္ တုတ္တုတ္ခဲခဲႀကီးက စိမ့္စိမ့္သူ၏ ၿပစ္ခၽြဲေနေသာေစာက္ပတ္ထဲသို႔ စိုက္စိုက္နစ္ဝင္သြားသည္ကို ငံု႔ႀက္ည့္ရင္း သိန္းေဇာ္က လိုးေနသည္။ စိမ့္စိမ့္သူ သတိလစ္သြားသည္ကို အခြင့္ေကာင္းယူကာ အဝတ္အစားေတြအားလံုးကို ခၽြတ္ပစ္ခဲ့သည္။ေဖါင္းကားမို႔ေမာင္ေနေသာ ေစာက္ပတ္ေလးဝင္းဝင္းပပႏွင့္ ေႀကးနီေရာင္ေစာက္ေမႊးေလးမ်ား ၿခံရံလွ်က္ လွပစြာ နီရဲရႊမ္းစိုခံုးထေနသည္။ သူက ႀကမ္းတမ္းစြာ မေဆာင့္။ခပ္ေၿဖးေၿဖးေလးဖိခ်လိုက္ မွ်င္းမွ်င္းေလးဆြဲႏႈတ္လုိက္ လုပ္ရင္း လီးအဝင္အထြက္ကို အေသအခ်ာငံု႔ႀကည့္ရင္းလိုးေနၿခင္းၿဖစ္သည္။စိမ့္စိမ့္သူက သတိလစ္ဟန္ေဆာင္ရင္း လြတ္ေၿမာက္ရန္နည္းလမ္းကို ေတြးေတာႀကံဆေနမိသည္။ဒါေပမဲ့…….ဒါေပမဲ့ေပါ့…….ေစာက္ပတ္နဲ႔လီး ထိၿပီေတြ႔ၿပီဆိုသည္ႏွင့္ အေသြးအသားတို႔က တားမရဆီးမရႏုိင္ၿဖစ္ကာ မည္သို႔မွ ထိန္းခ်ဳပ္၍ မရေတာ့ေပ။ တဇြတ္ဇြတ္ ေၿဖးေၿဖးခ်င္း နစ္နစ္သြင္းခ်လိုက္ေသာ လီးဒစ္ႀကီးက ေစာက္ေစ့ေငါက္ေတာက္ေလးကို တုိက္တိုက္ဝင္သြားတိုင္း စိမ့္ တကိုယ္လံုး ရွိန္းဖိန္းက်င္တက္သြားသည္။ ထိုအခိုက္ စအိုေလးကို ရႈံ႔ကနဲ လုပ္လိုက္မိတာကအစ သူမကိုယ္သူမ သိေနသည္။စိမ့္ ဖင္ႀကီးက မသိမသာ ဘယ္ညာယိမ္းႏြဲ႔ကာ ခါယမ္းလာတတ္သည္။ဖင္ႀကီးက အေပၚဖက္သို႔လည္း ဇတ္ကနဲ ဇတ္ကနဲ တြန္႔တြန္႔တက္သြားတတ္သည္။ ထိုသို႔ တက္သြားတိုင္း သိန္းေဇာ္က ငံု႔ႀကည့္ရင္း သူ႔လီးႀကီးကို တည့္မတ္စြာ စိုက္ခ်ဝုိကခ်ၿပစ္လုိက္သည္။

 

အင္း…..အင္း….အင့္….ဟင္း….ဟင္း….ဟင္း…”ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းသားထူထူႏွစ္ၿခမ္းက ခပ္အာအာေလးၿပဲၿပဲသြားေအာင္ပင္လီးတန္ႀကီးက အရွိန္ႏွင့္အဆက္မၿပတ္ စို္က္စိုက္ဝင္သြားေနသည္။သိန္းေဇာ္ ပါးစပ္မွ ဖားဖိုႀကီးလို အသက္ရႈသံေတြ ၿမန္လာၿပီး အားရပါးရကိုေဆာင့္လိုးေနေပသည္။ေဆာင့္လိုးလိုက္တိုင္း လီးတန္ႀကီးႏွင့္ ေစာက္ပတ္ႏွစ္ခမ္းသားေလးမ်ားက လိပ္လိပ္ၿပီး ကပ္ပါလာတတ္သည္။ဒါကိုပင္ သိန္းေဇာ္သေဘာအက်ႀကီး က်ကာ ဆက္တိုက္မနားတမ္း ေဆာင့္လိုးေနသည္။ စအိုဖက္မွ အေရၿပားေလးမ်ားက လီးတန္ႀကီးစိုက္စိုက္ဝင္သြားတိုင္း ရႈ႔ံရႈံသြားၿပီးတင္းကနဲ တင္းကနဲ ၿဖစ္ၿဖစ္သြားသည္။ ၿဖဴခၽြဲၿပစ္ခဲေသာ ေစာက္ရည္မ်ားက ေစာက္ပတ္ႏႈတ္ခမ္းပတ္လည္တြင္ၿပဴတစ္ၿပဴတစ္ႏွင့္ၿဖစ္ကာ အၿမဳပ္ေလးမ်ားထေနသည္။ လီးတန္ႀကီး၏ အရသာက ထူးၿခားလြန္ကဲစြာ ေကာင္းမြန္လွၿခင္းေႀကာင့္စိမ့္၏ အသိတရားမ်ားက လြတ္လြတ္သြားေနသည္။ထိုအခိုက္ သူမ၏လက္ႏွစ္ဖက္ကသိန္းေဇာ္၏ဖင္ႀကီးကို အားရပါးရႀကီး ဆြဲဆြဲၿပီး ေဆာင့္ၿပစ္လိုက္မိသည္။ သိန္းေဇာ္ အားရွိပါးရွိ ဖိဖိေဆာင့္ခ်လိုက္တိုင္းလဲ ေဂြးဥႀကီးက စိမ့္၏စအိုဝေလးကို ဖတ္ကနဲ ဖတ္ကနဲ လာလာရုိက္ခတ္ေနမိသည္။ ယင္းသို႔ စအိုဝေလးကို ေဂြးဥႀကီးက တဖတ္ဖတ္ရုိက္ေဆာင့္ေနၿခင္းမွာလည္းအရသာရွိလွသည္။ အခ်က္ေလးငါးဆယ္ခန္႔ မနားတမ္းလိုးေဆာင့္ေပးေနရင္းမွ ပုခံုးေပၚရွိသူမ၏ေၿခေထာက္တဖက္ကို ေပါင္ေပၚသို႔ ဆြဲခ်လိုက္သည္။ ထိုေႀကာင့္ ေစာက္ပတ္က ကန္႔လန္႔အေနအထားသို႔ ေၿပာင္းသြားကာလီးတန္ႀကီးက ေစာက္ပတ္ထဲသို႔ ကန္႔လန္႔ၿဖတ္ၿဖတ္ၿပီး ေဆာင့္ဝင္ေနသည္။ေစာက္ပတ္ထဲသို႔ လီးက ဒဲ့ဒိုးႀကီး ကန္႔လန္႔ၿဖတ္ဝင္ေနၿခင္းအတြက္ လီးတန္အထက္ႏွင့္ေအာက္မွာ သန္စြမ္းေသာ ေစာက္ပတ္ညွစ္အားကို ထိထိမိမိ ရရွိသည္။ ထိုေႀကာင့္ စိုစြတ္ပူေႏြးေသာ ေစာက္ေခါင္းထဲမွ အသားမွ်င္ေလးမ်ားက ဒစ္ႀကီးကိုလံုးေထြးစုပ္ယူထားသလို ၿဖစ္ေနေသာေႀကာင့္ လီးႀကီးမွာ တစထက္တစ ပိုမို၍မာေႀကာေတာင္တင္းလာရေပသည္။ မာေႀကာလွေသာ အဖုအထစ္ လီးႀကီးက အားရပါးရႀကီး အဆက္မၿပတ္လိုးသြင္းလိုက္ ထုတ္လိုက္ၿဖင့္ လိုးေနၿခင္းေႀကာင့္ စိမ့္ ေစာက္ပတ္ႀကီးမွာ ေပါက္ကြဲလွမတတ္ တင္းမာေဖါင္းႀကြလာၿပီး လီးတန္ႀကီး ကၽြတ္ထြက္ လြတ္ထြက္သြားမွာကိုစိုးရိမ္သည့္အလား တင္းတင္းႀကီးညွစ္ထားရင္း စိမ့္ ခါးေလးကို ပင့္ပင့္ၿပီးေကာ့ေဆာင့္ေပးလိုက္မိသည္။

 

အင့္……အင္…….အား…..အင္း……အင့္…”စိမ့္ ႏႈတ္ဖ်ားမွ မခ်ိမဆန္႔ေလး ညီးတြားရင္း သိန္းေဇာ္၏ ခါးကိုတစ္ခါ ေက်ာကိုတလွည့္မခ်ိတင္ကဲ ဆြဲဆြဲေဆာင့္ကာ ေကာ့ထိုးပစ္လိုက္မိသည္။ သိန္းေဇာ္၏ လီးတန္ႀကီးမွာ တင္းကနဲ တင္းကနဲ အစြမ္းကုန္မာေတာင္သြားၿပီးအဆံုးထိထိုးဖိကာ သုတ္ရည္မ်ားကို စိမ့္၏ေစာက္ေခါင္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲသို႔တၿပြတ္ၿပြတ္ ပန္းသြင္းလိုက္ေတာ့သည္။ သည္အခိုက္ စိမ့္ခမ်ာ မတရားအလုပ္ခံေနရတာကို ေမ့ေပ်ာက္သြားသည္။အေႀကာအၿပိဳင္းၿပိဳင္း ဖုထစ္လွ်က္ မာေတာင္ေနေသာ လီးတန္ႀကီးအရသာေနာက္သို႔တထပ္တည္းလုိက္ပါရင္း ဖင္ႀကီးကို ဘယ္ညာယိမ္းႏြဲ႔ ခါရမ္းေပးေနမိေတာ့သည္။ လီးတန္ႀကီးက ေစာက္ေခါင္းထဲသို႔ တဆံုးထိုးစိုက္ကာပူေႏြးေသာသုတ္ေရမ်ားက ပူကနဲ ပူကနဲ ပန္းဝင္လာသည္ႏွင့္ စိမ့္တကိုယ္လံုးသြက္သြက္ခါေလာက္ေအာင္ တဆတ္ဆတ္တုန္သြားရေလသည္။ လီးထိပ္က ေစာက္ေခါင္းအတြင္း သားအိမ္ေခါင္းကို ထိုးစိုက္ေတ့ၿပီးမွသုတ္ရည္မ်ား ပန္းထဲ့လိုက္သည္ႏွင့္ စိမ့္၏ေစာက္ေရသုတ္ရည္တို႔ကလည္း ရွီးကနဲဒလႀကမ္း ပန္းထြက္ကုန္ေလေတာ့သည္။အား……ရႈး အင္း…..အင္း…..အား….အ….အ…”ခပ္တိုးတိုး ႀကိတ္ေအာ္လိုက္ေသာ စိမ့္၏အသံေလးက အရသာႀကီးစြာၿဖင့္ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီး ေအာ္ၿမည္သံမွန္း သိသာလွသည္။ အရည္မ်ား ရႊဲအိုင္ၿပည့္လွ်ံ၍ေနေသာ္လည္း လီးႀကီးကို ေစာက္ေခါင္းထဲမွမခၽြတ္ေသးဘဲ ခပ္ဆတ္ဆတ္ေလး ေညွာင့္၍ လိုးေပးေနသည္။ ထို႔အၿပင္ စိမ့္၏ဝတ္လစ္စလစ္ ကိုယ္လံုးေလးမွ ႏုိ႔ေလးႏွစ္လံုးကိုပယ္ပယ္နယ္နယ္ႀကီး ဆြဲကိုင္ၿဖစ္ညစ္လိုက္ၿခင္းေႀကာင့္ ေစာက္ပတ္ႏွစ္ၿခမ္းမွာ တင္းကနဲ တင္းကနဲ ညွစ္လိုက္မိသည္။ ဒါေႀကာင့္ အရသာေတြ႔သြားေသာ လီးႀကီးက တင္းကနဲ တင္းကနဲ ၿဖစ္ၿဖစ္သြားကာၿပီးသြား၍ အတန္ငယ္ေပ်ာ့ေနရာမွ တေၿဖးေၿဖးခ်င္း ၿပန္၍ မာတင္းလာသည္။ စိမ့္စိမ့္သူအေပၚ သိန္းေဇာ္၏ကာမမီးက ေတာက္ေလာင္ေနဆဲၿဖစ္သည္။ လီးကိုေစာက္ပတ္ထဲမွ မခၽြတ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ လိုးခ်င္ေနသည္။

 

ထို႔ေႀကာင့္ သူ႔ပုခံုးထက္တြင္ တင္လွ်က္တေခ်ာင္းတည္းက်န္ေနေသာ သူမ၏ေၿခေထာက္တဖက္ကိုမ၍ သူ႔ေရွ႔မွေက်ာ္ကာ ဆြဲလွဲ၍ စိမ့္ကို အရုပ္ေလးတစ္ရုပ္လိုေမွာက္ခ်လိုက္သည္ အ….အင္း…အီး…..ကၽြတ….ကၽြတ…လီးႀကီးက အေပါက္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲတြင္ တပတ္လည္၍သြားသည္။ေမွာက္လ်က္သားၿဖစ္သြားေသာ စိမ့္စိမ့္သူ၏ခါးေလးကို လက္ႏွစ္ဖက္ၿဖင့္ ဆြဲၿပီးမတင္လိုက္ေသာအခါ စိမ့္စိမ့္သူသည္ ဖင္ဗူးေတာင္းေထာင္ထားေသာ အေနအထားသို႔ေၿပာင္းသြားသည္။ စိမ့္က ပါးၿပင္သို႔ စိုစြတ္၍ က်လာေသာ မ်က္ရည္မ်ားကို လက္ဖမိုးေလးတဖက္ၿဖင့္ သုတ္ပစ္လိုက္သည္။ ခပ္နီးနီး ေထာက္ထားေသာ ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကို သိန္းေဇာ္က ၿဖဲကားရန္ၿပင္လိုက္စဥ္ စိမ့္က အစြမ္းကုန္ၿပဲေအာင္ ၿဖဲကားေပးလိုက္သည္။“…….စိမ့္……ကိုယ့္ကို…..စိတ္ဆိုးေနတုန္းပဲလား….ဟင္…”စိမ့္ ဆီမွ ဘာသံမွ မႀကား။တိတ္ေနသည္။သိန္းေဇာ္ ထပ္၍ေမးသည္။“…..ကိုယ္ ေမးေနတယ္ေလ….စိမ့္……ကိုယ့္ကို မုန္းတုန္းပဲလားလို႔……ရွင္ စကားမမ်ားနဲ႔…..ရွင္လုပ္ခ်င္တိုင္း လုပ္ေနၿပီးေတာ့…”သိန္းေဇာ္ ၿပံဳးလိုက္မိသည္။စိမ့္ ရင္ထဲက သူ႔ကိုမခ်စ္သည့္တိုင္ စိမ့္၏လွပေသာကိုယ္ေလးက သူ႔ကိုခ်စ္ေနၿပီဆိုတာကိုေတာ့ သူအတတ္သိလိုက္သည္။ လီးအဖ်ားေလာက္ဝင္ေနေသာ ေစာက္ပတ္ထဲသို႔ လက္ညွိဳးကို ထပ္ၿပီးထိုးထဲ့ကာ ကလိလိုက္သည္။“……အို…..အ…..လား…လား…..ဟင္း…”ခပ္နိမ့္နိမ့္ၿဖစ္ေနေသာ ဖင္ေဖြးဥဥႀကီးက ေယာင္ယမ္းၿပီး ဆတ္ကနဲ ေထာင္သြားသည္။ထိုအခါ ဖင္က ေထာင္သြားသၿဖင့္ ေစာက္ပတ္ႀကီးက အေနာက္သို႔ၿ႔ပဴးကာေဖါင္းတင္းထြက္လာသည္။ အားရစရာႀကီးၿဖစ္ေနေသာ ေစာက္ပတ္ႀကီးထဲသို႔ လီးႀကီးကို စိုက္၍လိုးခ်လိုက္ေလသည္။စိမ့္မွာ ပါးစပ္ေလးဟသြားၿပီး မ်က္ေတာင္ေလးမ်ားစင္းက်သြားသည္။

 

ဖင္ႀကီးတစ္ခုလံုးလည္း ဆတ္ဆတ္တုန္ကာ ႀကက္သီးဖုေလးေတြသိသိသာသာထသြားသည္။စိမ့္…..ခံလို႔ ေကာင္းလား……ဟင္……သိဘူး….”စိမ့္ ႏႈတ္ခမ္းကို ၿပတ္လုမတတ္ ကိုက္ထားသည္။“……ၿဗစ္….ၿဗစ္…ဒုတ္….ဒုတ္…အား……အား…..အား….”ေဆာင့္တိုက္လိုက္ရင္း လက္ကိုေအာက္သို႔လ်ိဳ၍ ႏုိ႔ႏွစ္လံုးကို ဆြဲကိုင္ကာႏုိ႔သီးေခါင္းေလးေတြကို လက္ညွိဳးလက္မတို႔ၿဖင့္ ဖိညွပ္ပစ္လိုက္သည္။ ထို႔ေႀကာင့္ ေစာက္ေခါင္းထဲ တင္းတင္းႀကီးစိုက္ဝင္ေနေသာ လီးႀကီးကိုေစာက္ပတ္ႏွစ္ၿခမ္းက ဆြဲညွစ္လိုက္ရင္း ဖင္ႀကီးကိုေနာက္သို႔တြန္းေဆာင့္ပစ္လိုက္မိသည္။“…….ၿဗစ္….စြတ္…စြတ္……အင့္…..အင္း…..အင္း….”“…..စိမ့္…..ေကာင္းလားဟင္…..”“……ကၽြတ……ေကာင္းပါတယ္……ဆို…” ္ဟုဆိုလိုက္ေသာ စိမ့္၏ အမွတ္တမဲ့ ထြက္သြားေသာေလသံေလးက သိန္းေဇာ္၏ရင္ကိုဆြဲလႈပ္လိုက္ပါေတာ့ေလသည္……ၿပီးပါၿပီ။

Categories
Lifestyle

တြင္းအသစ္ေလးထဲ

ကိုယ္ကေလးကိုေဖ်ာ့၊ ေက်ာ့ကိုဆန္႔ၿပီး ကုလားထိုင္ ေနာက္မွီေပၚ ပုခံုးတင္ထားရင္းမွ ေလးေလးႏြယ္တစ္ေယာက္ ေခါင္းကေလးကို ဘယ္ညာယိမ္းကာ အေက်ာေလွ်ာ့ေနမိသည္။ ေလာေလာလတ္လတ္မွ ပရင့္ေအာက္ ထုတ္ထားသည့္ စာရင္းရွင္းတမ္း ရီပို႔သည္ စားပြဲခံု၏ ေထာင့္စြန္းတြင္ ၿငိမ္သက္စြာ လဲေလ်ာင္းလ်က္ရွိသည္။ ရင္ကေလး မို႔တက္လာသည္အထိ ေလကိုု တစ္၀ႀကီး ရွဴသြင္းၿပီးေနာက္ ရံုးခန္းေပါက္၀တြင္ ခ်ိတ္္ထားေသာ တိုင္ကပ္နာရီကို လွမ္းၾကည့္မိ၏။ နာရီလက္တံက ၈နာရီတိတိ ထိုးေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ေလးႏြယ္ (ေလးေလးႏြယ္၏ နာမည္အတိုေကာက္)ကို လွမ္းအသိေပးသည္။ မျဖစ္ေသးဘူး .. ငါ ျပန္မွပဲ .. မဟုတ္ရင္ လိုင္းကား ရွိေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးဟု ေလးႏြယ္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတိေပးလိုက္ရင္း ထိုင္ေနရာမွ ထသည္။ ညေန ေလးနာရီ ထိုးကတည္းက ေလးႏြယ္တို႔ တစ္ရံုးလံုး တိတ္ဆိတ္ေနခဲ့ပါသည္။ အေၾကာင္းကား ယေန႔သည္ ကမာၻအရပ္ရပ္ရွိ ခ်စ္သူမ်ားအတြက္ သတ္မွတ္ထားသည့္ valentine day (ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ရက္ေန႔) ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္။ ရည္းစားရွိသူေတြက ေန႔လည္ကတည္းက တလႈပ္လႈပ္ တရြရြႏွင့္ ရံုးဆင္းရင္ေတာ့ ဘယ္သြားမည္ ဘယ္လာမည္ဆိုၿပီး ေျပာေနခဲ့ၾကသလို၊ အတြဲမရွိေသးသူမ်ားကလဲ ညေနက်ရင္ေတာ့ ဘယ္သူနဲ႔ ေတြ႔ဖို႔ရွိတယ္ ဘယ္၀ါႏွင့္ ေတြ႔ဖို႔ ရွိတယ္ဆိုၿပီး ဒိတ္လုပ္ေနၾကတာကို ကိုယ့္စာရင္းစာရြက္ေတြနဲ႔ ကိုယ္ အလုပ္မ်ားေနေသာ ေလးႏြယ္ နားၾကားျပင္းကပ္ေအာင္ကို ၾကားေနခဲ့ရသည္။ ေလးႏြယ္အတြက္ေတာ့ ဗယ္လင္တိုင္းေဒးသည္ သူမႏွင့္ မပတ္သက္ခဲ့သည္မွာ ၾကာခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ တနလၤာေန႔ ရံုးျပန္ဖြင့္ဖြင့္ျခင္း ေဘာ့စ္စားပြဲေပၚ အမွီတင္ရမည့္ စာရင္းရွင္းတမ္း ရီပို႔ကိုထဲကိုသာ အာရံုကို ႏွစ္ထားၿပီး ပတ္၀န္းက်င္ကို ေမ့ေလ်ာ့ထားလိုက္သည္။ အခု အားလံုးၿပီးသြားလို႔ နာရီကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ႀကီးေတာင္ အခ်ိန္ကလင့္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။

 

ရံုးခန္းထဲမွ ေလးႏြယ္ထြက္လာၿပီး ဓါတ္ေလွကား ရွိရာ ေလွ်ာက္လာခ်ိန္တြင္ သူမတို႔ အထပ္ရွိ ရံုးခန္းတိုင္းသည္ တံခါးပိတ္လွ်က္သား ျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ၾကည့္ရတာ အေဆာက္အဦး တစ္ခုလံုး သူမတစ္ေယာက္ထဲမ်ား က်န္ေတာ့တာလား မသိ။ ေလးႏြယ္ ပုခံုးတစ္ခ်က္ကို မသိမသာ တြန္႔လိုက္ရင္း ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို သူမတို႔ အထပ္ဆီ ေရာက္လာေသာ ဓါတ္ေလွကားထဲသို႔ ၀င္လိုက္သည္။ ပထမထပ္ ခလုတ္ကို ခပ္သြက္သြက္ ႏွိပ္လိုက္သည္ႏွင့္ ဓါတ္ေလွကားက အလိုအေလ်ာက္ ျပန္ပိတ္သြားသည္။ ခါတိုင္း ရံုးဆင္းလွ်င္ အလုအယက္ တိုး၀င္ရသည့္ ဓါတ္ေလွကားထဲတြင္ ဒီေန႔ေတာ့ ဘယ္သူမွ မရွိေလရာ တံခါးေဘာင္တြင္ ကပ္ထားေသာ မွန္ခ်ပ္ကိုေတာင္ ေအးေအးေဆးေဆး လွမ္းၾကည့္လုိ႔ရေနသည္။ ခပ္မိမိပံုစံရွိေသာ အမ်ဳိးသမီးေခ်ာေလးတစ္ေယာက္က သူ႔ကို ၿပံဳးတံု႔တံု႔ ျပန္ၾကည့္ေနတာကို ေတြ႔ရေလသည္။ ထိုအခိုက္ ရုတ္တရက္ဆိုသလို ဓါတ္ေလွကားက တင္ခနဲ ျမည္ကာ ရပ္သြားၿပီး ေစ့ထားသည့္ တံခါးႏွစ္ခ်ပ္က ကြာဟသည္။ မွန္ထဲတြင္ ျမင္ေနရသည့္ ေလးႏြယ္၏ ပံုရိပ္ေလး ျဗဳန္းဆို ေပ်ာက္သြားၿပီး ထိုေနရာတြင္ အေနာက္တိုင္း၀တ္စံုကို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ၀တ္ဆင္ထားေသာ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္၏ ပံုရိပ္က အစားထိုး၍ ၀င္လာသည္။ ထိုပံုရိပ္က ဓါတ္ေလွကား၏ အျပင္ဘက္တြင္ ရွိမေနပဲ အထဲသို႔ ၀င္လာယံုသာမက သူမကိုလဲ လွမ္း၍ ၿပံဳးျပလိုက္ေသးသည္။ “ေဆာရီးဗ်ာ .. က်ေနာ္ လို္က္ခဲ့ပါရေစ “ ႏွစ္လိုေဖာ္ေရြဖြယ္ အၿပံဳးႏွင့္အတူ ယဥ္ေက်းသည့္ စကားေၾကာင့္ ပံုမွန္ဆိုလွ်င္ စကားနည္းတတ္သူ ေလးႏြယ္ေတာင္ ႏႈတ္ခြန္းျပန္၍ ဆက္ျဖစ္သြားသည္။ “ရပါတယ္ .. “ “အလုပ္ေတြ လက္စသတ္ေနရတာနဲ႔ဗ်ာ .. ေတာ္ေတာ္ႀကီးေတာင္ မိုးခ်ဳပ္သြားတယ္ “ “က်မလဲ အတူတူပဲ .. “ ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ဆီမွာ တျခား ေျပာစရာ စကားမရွိေတာ့သည့္အတြက္ ဘယ္အထပ္ကို ေရာက္ေနၿပီဆိုသည္ကို ျပေသာ ဓါတ္ေလွကား၏ display panel ကိုသာ ႏွစ္ေယာက္သား ေငးၾကည့္ေနမိသည္။

ဘာေၾကာင့္ရယ္ မသိ။ ေလးႏြယ္ စိတ္ေတြ အနည္းငယ္ေတာ့ လႈပ္ရွားေနမိသည္။ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ဆင္းသက္လာသည့္ ဓါတ္ေလွကားက နံပါတ္ေျခာက္ဂဏန္းကို ျပသည့္အခ်ိန္တြင္ … ရုတ္တရက္ဆိုသလို ဘယ္ကမွန္းမသိ ဒုန္းခနဲ အသံျမည္လာၿပီး ဓါတ္ေလွကား တစ္ခုလံုး တုန္ခါသည္။ “ အေမ့ !! “ “ဟာ !! “ တိုင္ပင္မထားပဲ အာေမဍိတ္သံေတြ ႏွစ္ဦးစလံုးဆီမွ အၿပိဳင္ ထြက္လာၾကသည္။ ပိုဆိုးသည္က ေလးႏြယ္။ စီးထားသည္က ေဒါက္ဖိနပ္ႏွင့္မို႔ ကိုယ္ဟန္ပ်က္ၿပီး ေဘးဘက္ကလူဆီသို႔ ယိုင္က်သြားသည္။ “သတိထား !! “ ကံေကာင္းသည္ဟု ေျပာရမည္။ သူမ ပုခံုးႏွစ္ဖက္ကို မိမိရရ ဖမ္းဆုပ္ကိုင္လိုက္သည့္ ကိုလူစိမ္းေၾကာင့္ ေလးႏြယ္ လဲက်သည္ေတာ့ မျဖစ္လိုက္ပါ။ ေက်းဇူးတင္သည့္ အၾကည့္ႏွင့္ သူ႔ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္သည္တြင္ ထုိလူက ေလးႏြယ္ကို ရပါတယ္ဟူေသာ အမူအယာႏွင့္ ေခါင္းညိတ္၍ ျပလိုက္ၿပီး ကို္င္ထားသည့္ ပုခံုးေပၚက လက္ေတြကို ဖယ္ေပးလိုက္သည္။ “ဘာ ျဖစ္တာလဲ .. သိလား ဟင္ .. “ “Maintenance လုပ္တာလား မသိဘူး .. က်ေနာ္အရင္တုန္းက တစ္ခါ ႀကံဳဖူးတယ္ .. “ “ဟုတ္လား .. ဒါဆို ဘာလုပ္ရမွာလဲ … ခက္ေတာ့တာပဲေနာ္ .. “ “ခန .. building maintenance ဆီ လွမ္းေခၚလိုက္ဦးမယ္ ..” ေျပာေျပာဆိုဆိုႏွင့္ ဓါတ္ေလွကား၏ ေဘးေဘာင္တြင္ ရွိေနေသာ အင္တာကြန္းခလုပ္ကိုု ႏွိ္ပ္ကာ ေခၚေနသည္ကို ေလးႏြယ္ လွမ္းေတြ႔ရသည္။ ေလးႏြယ္ကေတာ့ ဒါမ်ဳိးအျဖစ္ကို ႀကံဳဖူးသူမဟုတ္လို႔ ဘာမွ မလုပ္တတ္။ ဘာလုပ္ရမွန္းလဲ မသိသျဖင့္ ေဘးတိုက္အေနအထားႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းမွ ျမင္ေနရေသာ သူ႔ကိုသာ စိတ္၀င္တစားႏွင့္ ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ ေသခ်ာၾကည့္မိမွ ထိုလူရြယ္သည္ ဆြဲေဆာင္မႈရွိေသာ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္မွန္း ေလးႏြယ္ ျမင္လာရသည္။ မ်က္ႏွာထား က်ပံုက ေယာက်္ားပီသေသာ ရုပ္ရည္ရွိၿပီး အရပ္အေမာင္းႏွင့္ လိုက္ဖက္ေသာ ကိုယ္လံုးကိုယ္ထည္ ရွိလွသည္။ အေနာက္တိုင္း၀တ္စံုကို ၀တ္ဆင္ထားသျဖင့္ သူ၏ ေျခတံေတြ အခ်ဳိးက်က် ရွိေနပံုကို ေတြ႔ေနရသည္။

ကိုယ့္အလုပ္ႏွင့္ကိုယ္ ရႈပ္ေနလို႔လား မသိ။ ေလးႏြယ္ စိုက္ၾကည့္ေနသည္ကို ကိုလူေခ်ာက သတိမထားမိ။ building maintenanceသို႔ ေခၚဆိုသည့္ ခလုတ္ကိုသာ မလႊတ္တမ္း ႏွိပ္ထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ သို႔ေသာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကာသည့္တိုင္ ဘာအေၾကာင္းမွ မထူး။ ထိုေတာ့မွ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ဟန္ႏွင့္ သူမဘက္ ျပန္လွည့္ၾကည့္ၿပီး … “မရဘူးဗ်ာ .. ဘယ္သူမွ လာမကို္င္ဘူး .. ၾကည့္ရတာ building ထဲက တျခားေနရာေတြမွာ maintenance လုပ္ေနလို႔လား မသိဘူး “ “ဟုတ္လား … ဒါဆို က်မတို႔ ဘယ္လို လုပ္ၾကမလဲ “ “တေအာင့္ေလာက္ ေနမွ ျပန္ေခၚၾကည့္မယ္ .. ဘုရား သိၾကားမလို႔ အဲဒီအခ်ိန္က်ရင္ တစ္ေယာက္ေယာက္ လာကိုင္ပါေစဗ်ား ..” “အင္း .. “ ေလးႏြယ္ ဘာေျပာရမွန္း မသိလို႔ “အင္း” ပဲ လိုက္မိသည္တြင္ သူမ မ်က္ႏွာကို ၾကည့္ေနသူ ကိုလူေခ်ာက စူးစမ္ဟန္ႏွင့္ လွမ္းေမးသည္။ “ခ်ိန္းထားတာမ်ား ရွိေနလား မသိဘူး .. ဒီေန႔ ဗယ္လင္တိုင္းေဒး ဆိုေတာ့ေလ . “ “မ .. မရွိပါဘူး .. ဗယ္လင္တိုင္းေဒး မွတ္လို႔ မဟုတ္ဘူး .. ရွိကို မရွိတာ .. “ “ေအာ္ .. “ “ကဲ .. မထူးေတာ့ပါဘူး .. ရွင္နဲ႔ က်မ ဒီထဲမွာ ဆက္ေနရမွေတာ့ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ မိတ္ဆက္ၾကရေအာင္ .. က်မနာမည္ ေလးေလးႏြယ္ပါ .. ၁၇ထပ္က ေနလေရာင္ကုမၸဏီ က “ “ဟုတ္ကဲ့ .. က်ေနာ္ ေနမ်ဳိးပါ … ၁၁ထပ္ ထြန္းအိတ္စပို႔ အင္ပို႔ ကုမၸဏီ ကပါ .. ေတြ႔ရတာ ၀မ္းသာတယ္လို႔ေတာ့ မေျပာေတာ့ဘူး မေလးေလးႏြယ္ ေရ .. ဟင္း .. ဟင္း ..” “ရပါတယ္ … ကိုေနမ်ဳိး ..မေျပာပါနဲ႔ .. ေနာက္ၿပီး က်မကို ေလးႏြယ္လို႔ပဲ ေခၚပါ ..ေလးေလးႏြယ္ရဲ ႔အတိုေကာက္ေပါ့ .. ေနာက္ၿပီး ေရွ႔က မတပ္မေခၚပါနဲ႔ .. မတပ္ေခၚရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အသက္ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ႀကီးသြားတယ္ ခံစားရလို႔ … “ “အတူတူပဲ .. ေလးႏြယ္ .. က်ေနာ့္ကိုလဲ ေနမ်ဳိးလို႔သာ ေခၚပါ ..” …… “မွန္တယ္ .. အဲဒီ အေျဖမွန္တယ္ “ ေလးႏြယ္ဆီမွ အတည္ျပဳသံထြက္လာၿပီးသည္ႏွင့္ ေနမ်ဳိးတစ္ေယာက္ ဓါတ္ေလွကား ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ ခ်ထားေသာ လက္ဆြဲအိတ္ေပၚမွ ေျမပဲတစ္ေစ့ကို ေကာက္ကာယူလိုက္သည္။

ေလးႏြယ္ႏွင့္ သူ သေဘာတူထားသည့္ ထံုးစံအတိုင္း ေျမပဲေစ့ကို ေလထဲ ေျမွာက္လိုက္ၿပီး ျပန္အက်တြင္ ေခါင္းကိုေမာ့၊ ပါးစပ္ကို ဟ၍ ဖမ္းယူသည္။ ပါးစပ္ထဲ တိုက္ရိုက္၀င္သြားသည့္ ေျမပဲေစ့ကို တေထာက္ေထာက္ ၀ါးလိုက္ရင္း သူ႔အလွည့္ကို ေစာင့္ေနဟန္ရွိသည့္ ေလးႏြယ္ဘက္သို႔ လွမ္းၾကည့္သည္။ “ကဲ .. ဒီတစ္ခါ .. က်ေနာ္ ေမးရမယ့္ အလွည့္ .. “ Building maintenance ဆီသို႔ ေနာက္ထပ္တစ္ခါ ေခၚၿပီးသည့္တိုင္ ဘာအဆက္အသြယ္မွ မရသည့္အတြက္ ေလးႏြယ္ႏွင့္ ေနမ်ဳိး တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ မ်က္ႏွာမူ၍ ဓါတ္ေလွကားေထာင့္ကို ကိုယ္စီမွီကာ ထိုင္ေနၾကတာ ျဖစ္သည္။ ထိုင္ေနရင္းမွ အခ်ိန္ျဖဳန္းသည့္အေနႏွင့္ ဂိမ္းသေဘာမ်ဳိး တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ အေမးအေျဖလုပ္ရင္း ေလးႏြယ္ဆီမွာ ပါလာသည့္ ေျမပဲထုပ္ကို ေဖာက္စားေနခဲ့ၾကသည္။ သူတို႔ ေဆာ့ေနသည့္ ဂိမ္းပံုစံက တစ္ဖက္က ေမးခြန္းႏွစ္ခုေမးၿပီး ေျဖရမည့္သူက ထိုေမးခြန္းႏွစ္ခုစလံုးႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ အေျဖတစ္ခုထဲကိုပဲ ေပးရန္ျဖစ္သည္။ “ေမးၿပီ .. ေလးႏြယ္ .. တခ်ဳိ ႔ေရာဂါသည္ေတြက အသားမစားဘူး .. တခ်ဳိ႔အဆိုေတာ္ေတြက သီခ်င္း မဆိုဘူး ..” “ေအာ္ .. ဒါလား “ “ဟုတ္တယ္ .. အဲဒါပဲ .. ေျဖႏိုင္ရင္ေျဖ .. “ “ဟြန္႔ .. ဒါမ်ား ဘာခက္တာ မွတ္လို႔လဲ “ ရယ္က်ဲက်ဲ လုပ္ေနသည့္ ေနမ်ဳိး၏ မ်က္ႏွာေပးကို အျမင္ကပ္ကပ္ႏွင့္္ မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ထိုးလိုက္ၿပီးမွ သူမ စဥ္းစားထားသည့္ အေျဖကို ေပးလိုက္၏။ “ေရာဂါသည္ေတြ အသားမစားတာေရာ၊ အဆိုေတာ္ေတြ သီခ်င္းမဆိုတာေရာက တျခားေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူး .. လည္ေခ်ာင္းနာေနလို႔ .. “ “ဟာ .. ! “ ပါးစပ္အေဟာင္းသား ျဖစ္သြားသည့္ ေနမ်ဳိးပံုစံကို ျမင္ကတည္းက သူမ အေျဖမွန္သြားမွန္း ေလးႏြယ္သိပါသည္။ ခပ္သြက္သြက္ပင္ သူမတို႔ ႏွစ္ေယာက္ၾကားတြင္ ရွိေနေသာ ေနမ်ဳိး၏ လက္ဆြဲအိတ္ေပၚရွိ အပံုထဲမွ ေျမပဲတစ္ေစ့ကို ေကာက္ယူသည္။ ထို႔ေနာက္ သူလုပ္သလို ေလထဲကို ေျမာက္တက္သြားေအာင္ ေျမွာက္လိုက္ၿပီး အက်တြင္ ပါးစပ္ေလး အသင့္ဟထားလိုက္သည္။ အံ၀င္ခြင္က် ေျမပဲေစ့ ၀င္သြားသည့္ေနာက္ ေမာ့ထားေသာ ေခါင္းကို ျပန္ငံု႔လိုက္စဥ္ သူမကို အၾကည့္စူးစူးႏွင့္ စိုက္ေငးေနေသာ ေနမ်ဳိးကို ေတြ႔ရသည္။ သူ႔အၾကည့္က ရိုးရိုးမဟုတ္ပဲ ညိဳ ႔ငင္ရီေ၀ေနရာ ေလးႏြယ္ ရင္ထဲ ဒိတ္ခနဲ ခုန္သြားသည္။

အလိုလိုေနရင္း ကိုယ္ေလးက ေႏြးတက္လာၿပီး စိတ္ထဲလဲ ဟုိလိုလိုဒီလိုလို ျဖစ္လာသည္။ မျဖစ္ေတာ့ဟု ေတြးမိၿပီး လည္ေခ်ာင္းကို ကမန္းကတမ္း ရွင္းရင္းမွ .. “က် .. က်မတို႔ maintenance ဆီ ျပန္ဆက္ၾကည့္ရင္ ေကာင္းမယ္နဲ႔ တူတယ္ .. “ မသိမသာ တုန္ေနေသာ အသံကို ထိန္းကာေျပာလိုက္သည့္အျပင္ လုပ္မိလုပ္ရာ အျဖစ္ ပုဆစ္တုပ္ထိုင္ေနရာမွ ေလးႏြယ္ ထရပ္လိုက္သည္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာ ပံုစံ မေျပာင္းပဲ ထိုင္ထားမိသည့္အတြက္ ဘယ္ဘက္ေျခေထာက္က က်င္ေနရာ ကိုယ္ကေလး ယိမ္းၿပီး ေရွ႔ကို ငိုက္က်သြားသည္။ “ေလးႏြယ္ ရလား .. “ ေနာက္ထပ္တစ္ႀကိမ္အျဖစ္ သူ႔ဘက္ယိုင္က်လာေသာ ေလးႏြယ္ကိုယ္ေလးကို ေနမ်ဳိးက ဖမ္းထိန္းေပးလိုက္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ အခုအခ်ီတြင္ မေတာ္တဆဟုပဲ ေျပာရမလား၊ တမင္တကာဟုပဲ ဆိုရမလား မသိ။ လွမ္းထိန္းလိုက္ေသာ ေနမ်ဳိး၏ လက္တစ္ဖက္က ေလးႏြယ္၏ ရင္သားမို႔မို႔တစ္ဖက္ကို သြား၍ အုပ္ကိုင္မိသည္။ မီးႏွင့္ထိေသာ ဖေယာင္းလို သူမတကိုယ္လံုး အရည္ေပ်ာ္က်သြားသည္ဟု ေလးႏြယ္ ခံစားလိုက္ရသည္။ ဘယ္လိုမွ မတ္မတ္မရပ္ႏိုင္ပဲ ေရွ ႔ကိုထပ္တိုးသြားသည္တြင္ ေနမ်ဳိး၏ ဘယ္ဘက္ရင္ခြင္ထဲသို႔ ေရာက္ရွိသြားသည္။ ကိုယ္ခ်င္း ပူးကပ္သြားသည့္အတြက္ ႏွစ္ဦးသား မ်က္ႏွာခ်င္းလဲ နီးစပ္ကုန္သည္။ ေလးႏြယ္က ေနမ်ဳိးကို ရီေ၀စြာ ေမာ္ၾကည့္ေနသလို ေနမ်ဳိးကလဲ ေလးႏြယ္ကို ညိဳ ႔ငင္စြာ ငံု႔ၾကည့္ေနျပန္သည္။ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ သတိမထားလိုက္ခင္မွာပင္ တလႈပ္လႈပ္ တဆတ္ဆတ္ ျဖစ္ေနၾကေသာ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္ခု ပူးကပ္သြားသည္။ ဘာေတြ ဘယ္လို ျဖစ္ကုန္သည္ ေလးႏြယ္ စဥ္းစားလို႔ မရေတာ့ပါ။ သူမ အသိဥာဏ္ထဲတြင္ ေလာေလာဆယ္ ရွိေနသည္က ေနမ်ဳိး၏ ႏႈတ္ခမ္းထူထူမ်ားက ေပးသည့္ အနမ္း၏ အရသာသာ ျဖစ္သည္။ ေလးႏြယ္ ဘ၀တြင္ အနမ္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ အရင္က အေတြ႔အႀကံဳ ရွိဖူးသည့္တိုင္ အခုလိုမ်ဳိး နမ္းတာကိုေတာ့ တစ္ခါမွ မရဘူးပါ။ ဆြဲေဆာင္မႈရွိေသာ ေနမ်ဳိး၏ အနမ္းေနာက္တြင္ ေမ်ာပါေနမိသည့္အတြက္ ေနမ်ဳိးက ဘေလာက္စ္အကၤ် ီ၏ ၾကယ္သီးမ်ားကို ျဖဳတ္လုိက္တာေရာ၊ သူ႔ ရွပ္လက္အကၤ် ီကို ခြ်တ္လိုက္တာေရာ သတိမထားမိိလိုက္။

သူက သူမကို မက္မက္ေမာေမာ နမ္းေနသလို၊ သူမကလဲ ရက္ရက္ေရာေရာ တံု႔ျပန္မိေနေလရာ နမ္းလို႔ အားရၿပီဆိုသည့္အခ်ိန္တြင္ ေလးႏြယ္၏ ကိုယ္ေပၚတြင္ အ၀တ္ဆိုလို႔ အတြင္းခံတစ္စံုႏွင့္ ရင္ဘတ္ပြင့္ေနေသာ ဘေလာက္စ္အကၤ် ီတစ္ထည္သာ ရွိေတာ့သည္။ ေနမ်ဳိး၏ ကိုယ္ေပၚတြင္မူ ဘာဆိုဘာမွ မရွိ္ေတာ့ပဲ ေပါင္တန္ခြဆံုၾကားတြင္ အလံတိုင္ႀကီးလို သူ႔အေခ်ာင္းႀကီးက မတ္မတ္ေထာင္လ်က္ရွိသည္။ အားရစရာ ေကာင္းလွသည့္ ေနမ်ဳိး၏ ပစၥည္းႀကီးကို ျမင္လို္က္သည္ႏွင့္ ေလးႏြယ္ ၾကက္သီးေလးမ်ား ျဖန္းကနဲ ထၿပီး ေရႊက်ဳတ္ထဲမွ က်င္ခနဲေတာင္ ျဖစ္မိသည္။ စိတ္ရိုင္းေတြက ထိန္းမႏိုင္ သိမ္းမရ ျဖစ္ကုန္ၿပီမို႔ ေထြေထြထူးထူး စဥ္းစားမိ မေနေတာ့ သူမလိုခ်င္သည္ကို ထုတ္၍ ေတာင္းဆိုမိသည္အထိ ျဖစ္သည္။ “က် .. က်မကို ေကာင္းေကာင္း ခ်စ္ ေပးပါ .. ရွင္ရယ္ .. “ “ေလး .. ႏြယ္ .. “ သူမနာမည္ကို ရီေ၀လိႈက္ေမာစြာ ေခၚမိၿပီးေနာက္ ေနမ်ဳိးတစ္ေယာက္ ေလးႏြယ္၏ ေရွ ႔တြင္ ဒူးေထာက္ကာ ထို္င္ခ်လိုက္သည္။ တစ္စံုတစ္ခုကို လိုလားတက္မက္ေနၿပီ ျဖစ္ေသာ ေလးႏြယ္၏ ညီမေလးသည္ ယားယံ၍ေနရာ ေနမ်ဳိးက သူ႔အေပၚ ဖံုးကြယ္ထားသည့္ ပင္တီကို ဆြဲခြ်တ္လိုက္သည္တြင္ ေက်နပ္သေဘာက်ဟန္ွႏွင့္ အရည္ၾကည္ေလး တစ္ခ်ဳိ႔ေတာင္ စစ္ခနဲ ထုတ္ေပးေနေသးသည္။ ေနမ်ဳိးပံုစံက ဖိုမကိစၥတြင္ အေတြ႔အႀကံဳ ရွိဟန္ရွိသည္။ သူမ၏ ရတနာပစၥည္းေလးကို လက္မႏွစ္ေခ်ာင္းသံုးကာ အသာအယာ ၿဖဲယူလိုက္ၿပီးေနာက္ ေခါင္းကို အပ္လိုက္သည္။ ဆီးစပ္ေအာက္ပိုင္းႏွင့္ သူ႔မ်က္ႏွာထိေတြ႔သြားသည္ႏွင့္ ေလးႏြယ္ ရတနာေလး၏ အ၀ကို လွ်ာေႏြးေႏြးႀကီး တစ္ခုက လာေရာက္ တို႔ထိသည္။ “အ ေမ … အာ့ … “ မယံုႏို္င္ေလာက္ေအာင္ပင္ ေကာင္းမြန္လွေသာ အရသာေၾကာင့္ ေလးႏြယ္ ကိုယ္ေလးတစ္ခုလံုး ယိ္မ္းထိုး၍ ေနသည္။ ဓါတ္ေလွကား နံရံတစ္ဖက္ကိုသာ မွီမထားျဖစ္လွ်င္ သူမကိုယ္ေလး ပစ္လဲက်မွာ ေသခ်ာသေလာက္ ျဖစ္သည္။

ေနမ်ဳိးကလဲ ေလးႏြယ္၏ အေျခအေနကို ေမာ့ၾကည့္ၿပီး အကဲခတ္ေနသည္မို႔ ေလးႏြယ္ ကိုယ္ေလး ပို၍ လႈပ္ရွားေလေလ သူ႔လွ်ာႀကီးကို တိုး၍ အလုပ္ေပးေလေလ ျဖစ္သည္။ ေတာ္ေတာ္ေလး ၾကာလာသည္တြင္ ေလးႏြယ္ ဘယ္လိုမွ ေအာင့္အီး၍ မေနႏိုင္ေတာ့။ ေနမ်ဳိးသာ ေနာက္ထပ္ ဆက္လ်က္ေပးလွ်င္ သူမ ၿပီးသြားေတာ့မည္ဆိုတာ သိသည္။ သို႔ေသာ္ ဒီလိုမ်ဳိး ၿပီးရမွာကို ေလးႏြယ္ မလိုခ်င္။ မ်က္စိထဲတြင္ ျမင္လိုက္ရသည့္ ေနမ်ဳိး၏ ေအာင္ျမင္ေသာ အေခ်ာင္းႀကီးႏွင့္သာ ၿပီးလိုက္ခ်င္သည္။ “ေန .. ေနပါဦး … အင့္ ့. “ “ပလတ္ … ဘာျဖစ္လို႔လဲ ေလးႏြယ္ .. ကိုယ္လုပ္ေပးတာ မေကာင္းလို႔လား .. “ “ေကာင္း တယ္ … ဒါေပမယ့္ .. က်မ ရွင့္ဟာႀကီးနဲ႔ ေဆာင့္ခံၿပီး မွ ၿပီးခ်င္လို႔ “ မထူးေတာ့သည့္ အဆံုး ေလးႏြယ္ ေရွ႔မ်က္ႏွာ ေနာက္ထားၿပီး အရဲစြင့္၍သာ ဖြင့္ေျပာလိုက္ရသည္။ ေတာ္ေသးသည္။ ေနမ်ဳိးဆိုတဲ့ ေယာက်္ားသားက နားလည္မႈရွိသည့္အတြက္ သူမ ေနရခက္ေလာက္မည့္ မ်က္ႏွာထားမ်ဳိး ျဖစ္မသြား။ သူမေျပာသည္ကို နားလည္သည့္ သေဘာႏွင့္ ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္ၿပီး ဒူးေထာက္ထိုင္ေနရာမွ ထမည့္ဟန္ျပင္သည္။ “မ ထနဲ႔ .. ေနမ်ဳိး .. အဲဒီမွာပဲ ပက္လက္အိပ္ေပးပါလား .. က်မဖာသာ က်မ လုပ္မယ့္ … ရွင့္ဟာက ႀကီးလို႔ေလ .. “ “ဟုတ္ .. ဟုတ္ကဲ့ “ ေလးႏြယ္ေျပာသည့္အတိုင္း အတိအက် လိုက္နာၿပီး ေနမ်ဳိး ေနေပးလိုက္သည္။ ေျခေထာက္ကို ဆန္႔ဆန္႔ဆင္းေပးထားၿပီး ကိုယ္အေပၚပိုင္းကိုေတာ့ ဓါတ္ေလွကားေဘာင္ကို အမီွျပဳထားသည္။ ဆီးစပ္တြင္ မားမားမတ္မတ္ ျဖစ္ေနသည့္ ေျမြနဂါးကေတာ့ မၾကာခင္ တြင္းအသစ္ေလးထဲ ေအာင္းရေတာ့မွာ သိေနသည့္အလား အေမာက္ေထာင္၍ ထၾကည့္ေနသည္။ အသည္းယားဖြယ္ေကာင္းေအာင္ ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ ျဖစ္ေနသည့္ အေခ်ာင္းႀကီးကို ေလးႏြယ္ ၾကာၾကာၾကည့္မေနႏိုင္ေတာ့ပဲ ေျခေထာက္တစ္ဖက္ကို ၾကမ္းျပင္ေတြ ေခြ၍ခ်၊ က်န္တဲ့တစ္ဖက္ကိုေတာ့ ေထာက္၍ ခပ္ၾကြၾကြ လုပ္ၿပီးေနာက္ ထိပ္ဖူးနီတာရဲႀကီးႏွင့္ သူမအ၀ေလးကို မိတ္ဆက္ေပးလိုက္သည္။

တစ္ခ်က္ ႏွစ္ခ်က္ေလာက္ မိတ္ျဖစ္ေဆြျဖစ္ ပြတ္ဆြဲၿပီးသည္ႏွင့္ အေပါက္၀ႏွင့္ ေသခ်ာေတ့သည္။ လမ္းေၾကာင္းမွန္ၿပီဆိုတာ ေလးႏြယ္ နားလည္လိုက္သည္ႏွင့္ တင္ပါးႏွစ္ဖက္ကို ေအာက္သို႔ ႏွိမ့္ခ်သည္။ “အီး … ရွီး …” “အား … ရွစ္ ..” ႏွစ္ေယာက္သား ၿပိဳင္တူ ေအာ္ကာ ညည္းလိုက္သလို ေခါင္းကိုယ္စီလဲ ေနာက္သို႔လန္က်သည္။ လိင္အဂၤါမ်ား ပြတ္တိုက္ဆြဲမႈမွ ျဖစ္တည္လွေသာ အရသာက ေကာင္းမြန္လွေလရာ ေလးႏြယ္တစ္ေယာက္ အနည္းငယ္ ေအာင့္ကာ နာေနသည့္တိုင္ ဂရုမစိုက္ႏိုင္ေတာ့။ ဆက္၍ပင္ တင္ပါးေတြကို ေျဖးေျဖးခ်င္း ဖိခ်လိုက္ရာ ေနာက္ဆံုးတြင္မူ ေနမ်ဳိး၏ လက္နက္ႀကီးကို ေအာင္ျမင္စြာ အုပ္စီးမိလိုက္ႏိုင္ေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္တြင္မူ ေလးႏြယ္တစ္ေယာက္ building maintenance ေတြ ဓါတ္ေလွကားရပ္ေနသည္ကို သတိမထားမိ္ပါေစႏွင့္ဟု စိတ္ထဲ ႀကိတ္ဆုေတာင္းၿပီးေနာက္ ျမင္းစီးျခင္း အလုပ္ကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး ျပဳမူပါေတာ့သည္။ အခ်ိန္ၾကာလာသည္ႏွင့္ အမွ် အ၀င္အထြက္ ျပဳလုပ္ရတာ ပို၍ ေကာင္းမြန္လာၿပီး ႏွစ္ဦးသား အဂၤါခ်င္း ရိုက္္မိသံမ်ားက တဖတ္ဖတ္ တဖြတ္ဖြတ္ႏွင့္ပင္ အဆက္မျပတ္ကို ျမည္ေနေလသည္။ ေအာက္မွာ ရွိေနသူ ေနမ်ဳိးကိုယ္တိုင္လဲ ၿငိမ္ၿငိမ္မေနႏိုင္ေတာ့ပဲ ေလးႏြယ္၏ တင္ပါးႏွစ္ဖက္ အက်ႏွင့္အညီ ပင့္၍ ေကာ့ေကာ့တင္ေပးသည္။ အခ်က္ေပါင္း ဘယ္ေလာက္ ျဖစ္သြားသည္ေတာ့ ေလးႏြယ္ ေသခ်ာ မမွတ္မိလိုက္။ သူမ သိသည္က သူမ တကိုယ္လံုး က်င္ဆိမ့္ကာ တက္လာၿပီး အရည္ေတြထြက္က်သြားခ်ိန္တြင္ ေနမ်ဳိး၏ လိင္တန္ထိပ္မွ သုတ္ရည္ေတြ ပန္းထြက္လာသည္ကိုသာ …။ “ေလးႏြယ္ .. အခ်စ္ .. ဟက္ပီး ဗယ္လင္တိုင္း ေဒးေနာ္ .. ဟင္း .. ဟင္း “ “အင္း .. အ ဟင္း .. ဟင္ … ဆိမ္းတူယူ ပါ ရွင္ရယ္ .. “ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ ေပြ႔ဖက္ထားရင္းမွ အထက္ပါအတိုင္း ေျပာမိၾကသည့္ေနာက္ ေနမ်ဳိးႏွင့္ ေလးႏြယ္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ၾကည္ႏူးစြာ စိုက္ၾကည့္ေနမိၾကသည္။ ေနမ်ဳိး၏ အေတြးထဲတြင္ေတာ့ ဒီေန႔သည္ ေလးႏြယ္ႏွင့္ အတူ သူ႔ဘ၀တစ္သက္တာတြင္ ဆင္ႏႊဲမည့္ ဗယ္လင္တိုင္းေဒးမ်ား၏ ပထမဆံုးေန႔ဟု သတ္မွတ္ထားလိုက္သည္။ ထို႔အျပင္ ေနာက္ႏွစ္ခါ အခုလိုအခ်ိန္တြင္ ဓါတ္ေလွကား မရပ္ရပ္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမည္ဆိုတာကိုလဲ ႀကိဳတင္စဥ္းစားရင္း အႀကံထုတ္ေနရွာေတာ့သည္…..ျပီး။

Categories
Lifestyle

အိမ္မက္

ဇင္မာဝင့္ တေယာက္ စာအုပ္ထည့္ထားတဲ့ ကခ်င္လြယ္အိပ္ကို ရင္ခြင္ပိုက္ျပီး ရင္တထိတ္ထိတ္ ျဖင့္ ကၽြန္းေလွကား ၾကီးအတိုင္း တက္လာသည္၊ ဒီေန႔ ကိုေမာင့္ အိမ္သုိ႔ စာလာသင္ရမည္မွာ တျခားေန႔ေတြနွင့္ မတူ၊ ဟင္းလင္းပြင့္ ေနသည့္ အိမ္ေရွ႕ တံခါးၾကီးသည္ သူဝင္လာသည္ႏွင့္ အလိုလို ဂ်ိဳင္းကနဲ႔ ပိတ္သြားသည္၊ သူက တံခါးပိတ္သံေၾကာင့္ ရုတ္တရက္ လန္႔သြားျပီး ပါးစပ္က ေဒၚေဒၚ၊ ေဒါ္ေဒါ္၊ ဦးေလး၊ ဦးေလး၊ မညြန့္၊ မညြန္႔ ဆိုျပီး သူ႔ ကို စာသင္ေပးေနသည့္ ကိုေမာင္ အိမ္က အိမ္သားေတြကို အသံထြက္ေအာင္ ေအာ္ေခၚေနေသာ္လည္း မည္သူကမွ မထူး။ အလိုလိုပိတ္သြားေသာ တံခါးကို ဆြဲဖြင့္ ၾကည့္ေသာ္လည္း တံခါးက တုံ႔တံု႔မွ် မလႈတ္။ ပါးစပ္က တေၾကာ္ေၾကာ္ ေအာ္ေခၚေနေသာ္လည္း အိမ္ထဲမွ မည္သူမွ် ထြက္မလာ။ မည္သူ႔ကိုမွ ေခၚမရသည့္ အဆံုး သူစာသင္ေနက် အေပၚထပ္သို႔ စာၾကည့္စားပြဲ ရွိရာသို႔သာ တလွမ္းခ်င္း တက္လာမိသည္။ ကိုေမာင္ အေပၚထပ္မွာ သူ႔အလာကို စာသင္ေပးဘို႔ ေစာင့္ေနသည္ဟု သူ႔စိတ္ထဲက သိေနသည္၊ ကိုေမာင့္နာမည္က ကိုေမာင္တင္၊ ေဆးတကၠသိုလ္ တတိယႏွစ္ ေက်ာင္းသား၊ သူ႔ ဂိုက္ဆိုလဲ မမွား၊ မိဘခ်င္းကလဲ ရင္းႏွီးသည္။ ကိုေမာင္က သူ႔ကို ညီမေလးတေယာက္လို ဂရုစိုက္သည္၊ ဘာမဆို သူ႔ကို အလိုလိုက္သည္၊ သူက စာမက်က္ခ်င္ ပ်င္းတယ္ ဟု ညီးညဴရင္ ကိုုေမာင္က သူနွင့္ အတူတူ သူက်က္ရမည့္ စာကို လုိက္က်က္သည္။ အတူတူ စာအံသည္။ ကိုေမာင္ကို သူမေၾကာက္၊ သူ႔ဆရာဟု သေဘာမထား၊ သူခင္သည္၊ ကိုေမာင္ႏွင့္ ေတြ႕လွ်င္ အားလံုး အဆင္ေျပသြားမည္ကို သူသိေနသည္၊ ထို႔ေၾကာင့္ တအိမ္လံုး သရဲေျခာက္သလို တိတ္ဆိတ္ေနသည့္တိုင္ေအာင္ ကိုေမာင္ရွိရာ စာသင္ေနက် ေနရာဆီသို႔ သူတက္လာရဲျခင္းျဖစ္သည္။

 

ေလွကားဝ ေရာက္သည္ႏွင့္ သူထင္သည့္ အတိုင္း ကိုေမာင္က စာသင္ေနက် စားပြဲမွာ သူ႔ကို ေစာင့္ေနသည္ကို ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ကိုေမာင္က စာသင္ခ်ိန္ဆို အျမဲတမ္း သူ႔ကို ေစာင့္ေနက်၊ ကိုေမာင့္ ကိုေတြ႕လိုက္သည္ႏွင့္ ဟန္ပင္မေဆာင္ႏိုင္၊ ကိုေမာင္ ရွိရာ ခပ္သြက္သြက္ေလး ေျပးကာ ေအာက္ထပ္မွာ ဘယ္သူ႔ကိုမွ် ေခၚမရေၾကာင္း၊ တံခါးၾကီးလဲ အလိုလို ပိတ္သြားေၾကာင္း အေလာတၾကီး ေျပာျပလိုုက္သည္။ သူက ေၾကာက္ျပီး ေမာပန္းသလို ရင္ဘတ္ကို လက္ေလးျဖင့္ ဖိကာ ဖိကာျဖင့္ စီကာရီကာ ေျပာေနသည္ကို ကိုေမာင္က ျပံဳးျပီး ၾကည့္ေနသည္။ ျပီးမွ ကိုေမာင္က ဟုတ္တယ္ ဇင္မာရ ဒီေန႔ ေမေမတို႔ အားလံုး အျပင္သြားၾကတာ၊ အိမ္ေဖၚ မညြန္႔ပါ ေခၚသြားတာ၊ ဘယ္သူမွ မရွိဘူး။ ဒါဆို တံခါးၾကီးက အလိုလို ဘာလို႔ ပိတ္သြားတာလဲ၊ ဒီမွာေလ ဇင္မာ ရဲ႕၊ ဇင္မာ ဝင္လာေတာ့ ကိုေမာင္က ရီမုဒ္ နဲ႔ ပိတ္လိုက္တာ၊ ေအာက္ဆင္း မပိတ္ခ်င္လို႔၊ ဆိုျပီး ခလုပ္မ်ား ပါသည့္ တီဗီရီမုဒ္ လို ခပ္ရွည္ရွည္ ရီမုဒ္ ကြန္ထရိုး ကိုျပသည္။ အလဲ့ ကိုေမာင္တို႔ အိမ္က တယ္မိုက္ပါလား၊ ဟြန္း ဒါေတာင္ သူမ်ား ေအာက္က ဒီေလာက္ အသံေပးေနတာ ျပန္မထူးဘူး ဟု စိတ္ေအးသြားသလို မ်က္ေစာင္းထိုးကာ ေျပာရင္း ပိုက္ထားေသာ လြယ္အိပ္ကို စားပြဲေပၚ တင္လိုက္သည္။ ကိုေမာင္က သူ႔ အျပဳအမူေၾကာင့္ တဟားဟား ေအာ္ရင္ရင္း သူ႔နားကပ္လာသည္။ လန္႔သြားသလား ဇင္မာ ဟုေမးရင္း သူ႔ကို အသာဖက္လိုက္သည္။ ကိုေမာင့္အျပဳအမူေၾကာင့္ သူ မ်က္လံုးဝိုင္းသြားသည္။ အရင္က ကိုေမာင္ သူ႔ အသားကို တခ်က္မွ မထိ၊ မထိဆို လက္ဖ်ားကိုေတာင္ မေတာ္တဆ မထိ၊ သူ႔အေပၚအဲ့လို ရိုးသားသည္၊ ခုမွ ဘာျဖစ္သည္မသိ ပိုင္စိုးပိုုင္နင္း သူ႔ကို လာဖက္သည္။ ျပီးေတာ့ တအိမ္လံုးမွာလဲ တေယာက္မွ မရွိ၊ သူလန္႔သြားသည္။ သူကလဲ ဖိုဆို၍ ယင္ဖိုတင္မက ျခင္ဖိုေတာင္ သန္းဖူးသူမဟုတ္၊ အိမ္မွာလဲ ျခင္လံု စကာႏွင့္ ေနေနသူျဖစ္သည္။ ခုလို ကိုေမာင္က သူ႔ကို ပိုင္စိုးပိုင္နင္း လာဖက္ေတာ့ သူ႔ရင္ေတြတဒိုင္းဒိုင္းခုန္ကာ ဘာေျပာရမွန္းမသိ၊ ေစာေစာကလို ေၾကာက္စိတ္ေၾကာင့္ ျဖစ္လာေသာ ရင္တုန္ျခင္းႏွင့္ မတူ၊ ခုပံုစံက ရင္ထဲပူလာကာ တဒိုင္းဒိုင္းႏွင့္ နွလံုးခုန္ ျမန္လာျခင္းျဖစ္သည္။

 

သူ႔ပါးစပ္က လႊတ္ပါ ကိုေမာင္၊ မေတာ္ပါဘူး၊ ဇင္မာ ေနလို႔ မရေတာ့ဘူး လို႔ ညင္းဆန္ ေျပာခ်င္ေသာ္လည္း သူ႔ပါးစပ္က အသံထြက္မလာ၊ ႏႈတ္ခမ္းသာ တလႈတ္လႈတ္ျဖင့္ သူေျပာေနသည္ဟုထင္သည္။ အသံက အျပင္မေရာက္၊ သူ ေျပာမထြက္သည္ကို ကိုေမာင္က သူကို လက္ခံသည္ဟု ထင္ေနပံုရသည္။ ဖက္ထားရာက တဆင့္ကဲလာသည္။ သူ႔ ႏွားေခါင္းက ဇင္မာ့ ပါးမို႔မို႔ေပၚ က်လာသည္။ ကိုေမာင့္ အနမ္းက သိမ္ေမြ႔လြန္းသည္။ ပါးျပင္ကို နွာေခါင္းျဖင့္ ေမႊးေမႊးၾကဴရံုသာမက ႏႈတ္ခမ္းျဖင့္လည္း ဖြဖြေလး စုတ္လိုက္ေသးသည္။ ကိုေမာင့္ အနမ္းေၾကင့္ ေစာေစာက အသံမထြက္သည့္ အေျပာေတြလည္း လည္ေခ်ာင္းဝမွာ ေပ်ာက္ျခင္းမလွ ေပ်ာက္ကုန္သည္။ ကိုေမာင္ အနမ္းက ပါးျပင္ကေန လည္တိုင္ကို ေလွ်ာက်လာသည္။ လည္တိုင္ႏွင့္ ႏႈတ္ခမ္း ထိသည္ႏွင့္ ဇင္မာ့ တကိုယ္လံုး ရွိမ္းကနဲျဖစ္ကာ တကိုယ္လံုးရွိ အေမြးႏုမ်ား ေထာင္ကာ ၾကက္သီးဖ်ဥ္းထလာသည္။ အလိုလို ကိုေမာင္ နမ္းရလြယ္ေအာင္ ေခါင္းကို ေမာ့ေပးမိသည္။ ကိုေမာင့္ ႏႈတ္ခမ္းက လည္တိိုင္ အထက္ေအာက္ ေျပးလႊားေနသည္ကို ဇင္မာ ေၾကနပ္သလို ခံစားေနရသည္။ တရွိန္းရွိန္းျဖင့္ တက္ေနသည့္ ခံစားခ်က္ သူသေဘာက်သလို ျဖစ္ေနသည္။ ကိုေမာင့္ကို တင္းတင္း ျပန္ဖက္ထားမိျပီဟု သူ႔ကိုယ္သူ ထင္ေနသည္။ သူ႔ ႏႈတ္ခမ္းကိုလည္း ကိုေမာင္ နမ္းရလြယ္ေအာင္ အလိုလို မပြင့္တပြင့္ ဟထားမိသည္။ စိတ္ထဲကလည္း ႏႈတ္ခမ္းကို လာနမ္းပါဟု တမ္းတမိသည္။ သူ ႏႈတ္ခမ္းကို တခါမွ် အနမ္းမခံဘူး။ ႏႈတ္ခမ္းကို နမ္းသည့္ အရသာ သူခံစားခ်င္မိသည္။ သူ အသံတိုးတိုးညီးျပီး သူ႔ႏႈတ္ခမ္းကို ကိုေမာင္လာနမ္းေအာင္ ၾကိဳးစားၾကည့္သည္။ ကိုေမာင္က သူနမ္းေစခ်င္သလို သူ႔ႏႈတ္ခမ္းကို လာမနမ္း၊ သူ႔အက်ႌစကို ကိုင္ျပီး ဆြဲယူလိုက္သည္။ ထူးထူးဆန္းဆန္းပင္ သူ႔တကိုယ္လံုး ေအးကနဲ ျဖစ္သြားကာ သူဝတ္ထားသည့္ အက်ႌက ကိုေမာင့္လက္ထဲ ပါသြားသည္။ သူဝတ္ထားသည္က အထက္ေအာက္ အတူတြဲထားသည့္ ဘေလာက္စ္အရွည္၊ ပါသြားသည္မွ အတြင္းက ဝတ္ထားသည့္ ဇာေဘာ္လီေလးေရာ အသားေရာင္ ပင္တီေလးပါ အတူတြဲပါသြားသည္။

 

သူ႔ တကိုယ္လံုး ဟာလာဟင္းလင္း ျဖစ္သြားသည္ကို သူသိလိုက္သည္။ အိုး . . . ဟု ၾကယ္ၾကယ္ေလာင္ေလာင္ အသံက စိတ္ထဲက ေအာ္လိုုက္သည္လား ပါးစပ္က အသံထြက္ ေအာ္လိုုက္သည္လား သူမသိ၊ ရွက္စိတ္ျဖင့္ ကိုေမာင့္ကို တင္းတင္း ျပန္ဖက္ထားသည္ကိုသာ သူသိေနသည္။ ကိုေမာင္က သူကိုတင္းတင္းဖက္ထားရင္း သူတို႔ စာက်က္သည့္ စားပြဲကို လက္ျဖင့္ တြန္းခ်လိုက္သည္။ စာၾကည့္စာပြဲက လဲက်ကာ အသြင္ေျပာင္းျပီး ကိုေမာင့္ ကုတင္လို ျဖစ္သြားသည္။ ကိုေမာင့္ အခန္းထဲ သူေရာက္ဖူးသည္။ ကိုေမာင့္ အိပ္ယာခင္းသည္ ျဖဴဆြတ္ေနသည္။ ကိုေမာင့္ ေခါင္းအံုးကလဲ အျဖဴေရာင္ပင္။ ထို အျဖဴေရာင္ အိပ္ယာသည္ ခု စာၾကည့္စားပြဲ ေနရာ ေရာက္လာသည္။ ကိုေမာင္ကဘဲ သူ႔ကို ခ်ီျပီး သူ႔ အခန္းထဲ ေခၚသြားသလား သူမသိေတာ့။ သူ႔စိတ္ထဲ ဇေဝဇဝါ ျဖစ္ေနသည္။ ကိုေမာင္က သူ႔ကို ကုတင္ေပၚ ေပြ႔ခ် လိုက္သည္။ သူ သိသည္ သူ႔ရင္သားက သိပ္မထြက္ေသး။ မေန႔ကပင္ ေရခ်ိဳးရင္း သူ႔ဖာသာသူ ၾကည့္မိသည္။ အက်ႌလွလွေလးမ်ားေရာင္းသည့္ ဆိုင္တြင္ အလွျပထားေသာ ပိန္ပါးပါး အရုပ္မ ေလာက္ပင္ သူ႔ရင္သားက မရွိ။ နီညိုညို ႏို႔သီးကလဲ အျပင္လံုးလံုးမထြက္ေသး။ တဝက္တပ်က္သာ ထြက္ေသးသည္။ ေပါင္ၾကားက အေမြးႏုႏုကလဲ သူ႔အရွက္ကို လံုလံုျခံုျခံဳ မဖုန္းႏိုင္ေသး။ သူ႔ ခႏၱာကိုယ္ကို ကိုေမာင္ ျမင္သြားမွာ သူရွက္ေနသည္။ သူ႔ကို ၾကည့္လို႔ မရေအာင္ သူ႔ ကိုေမာင့္ေၾကာကို အတင္းဖက္ျပီး သူ႔ကိုယ္ႏွင့္ ကပ္ထားသည္။ ထူးဆန္းသည္က သူ႔စိတ္ထဲ ရုန္းကန္လိုစိတ္မရွိ။ ကိုေမာင္က သူ အတင္းဖက္ထားေသာ လက္ကို သူ႔ လက္နဲ႔ ဆြဲဖယ္လိုက္ရင္း ကုန္းထလိုက္သည္။ သူ ရွက္စိတ္ေၾကာင့္ မ်က္လံုး အစံုကို တင္းတင္းမွိတ္ထားလိုက္သည္။ တင္းတင္းမွိတ္ထားေသာ္လည္း ကိုေမာင့္ အျပဳအမူကို သူျမင္ေနရသည္။ ကိုေမာင္က သူ႔ကို ေလးဘက္ေထာက္ ခြကာ အုပ္မိုးျပီး စိုက္ၾကည့္ေနသည္၊ ျပီးသူ႔လက္ေခ်ာင္းေတြကို ကိုေမာင္က သူ႔လက္ေခ်ာင္းေတြျဖင့္ လာယွက္ကာ ပူးလိုက္ကာေခါင္းက သူ႔ရင္သားေပၚ ငံု႔က်လာသည္။ သူထင္သလို မနမ္း။ ကိုေမာင္ သူ႔တကိုယ္လံုးကို လွ်ာျဖင့္ ေလွ်ာက္ယက္ေနသည္၊ သူ႔တကိုယ္လံုး ယားက်ိက်ိ ျဖစ္ေနသလို ခံစားေနရသည္။ သူ႔ နို႔သီးလံုးလံုးေလးကိုလဲ မစို႔၊ သူ႔ကိုယ္ေပၚ ကိုေမာင္က ေလးဘက္ေထာက္ ခြရပ္ရင္း လွ်ာျဖင့္သာ တကိုယ္လံုးလို ေလွ်ာက္ယက္ေနသည္။

 

သူ႔ ခ်ဳိင္းၾကားကို လာယက္ေတာ့ ယားသလိုလို တြန္႔ကနဲ တြန္႔ကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ ကိုေမာင္က အနံ႔ ခံသလို သူ႔တကိုယ္လံုးကို နမ္းလိုက္ လွ်က္လိုက္ လုပ္ေနသည္။ သူ႔အေပၚပိုင္း တခုလံုး ကိုေမာင္ မယက္မိသည့္ ေနရာမရွိိေတာ့၊ သူလဲ ယားသလိုလို၊ ဖိန္းကနဲ ရွိန္းကနဲ ျဖစ္ကာ တြန္႔တြန္႔လူး ေနသည္၊ ရင္ထဲမွလည္း လိႈက္ကနဲ လိႈက္နဲေမာေနသည္။ တေျဖးေျဖးႏွင့္ ကိုေမာင့္ေခါင္းက သူ႔ ေအာက္ပိုင္းႏွင့္ နီးလားသည္။ ကိုေမာင္လွ်ာ သူ႔ေပါင္ၾကားကိုေရာက္လာေတာ့မည္ကို သူေၾကာက္ေနမိသည္။ အဲ့ဒီေနရာမွ အရည္ေတြ စီးက် ေနသလို ခံစားေနရသည္ကိုသူသိေနသည္၊ အဲဒီလို အလိုလို ထြက္ေနသည့္ အရည္ေတြကို ကိုေမာင္ ယက္မိသြားမွာ စိုးရိမ္ေနသည္။ သူ႔ေပါင္ကို အလိုလို တင္းတင္းေစ့ထားမိသည္။ ကိုေမာင္က သူႏွင့္ ခ်ိတ္ထားေသာ လက္ကိုျဖဳတ္ကာ သူ႔ေပါင္ကို ဆြဲျဖဲလိုက္သည္။ သူ မေတာင့္ခံႏိုင္၊ အလိုလို ကားေပးသလို ျဖစ္သြားသည္။ သူ႔ ရင္ထဲပိုေမာလာသည္။ ပူသလို ေအးသလို အမ်ုိးမ်ုိး ခံစားခ်က္ေတြ ရေနသည္။ ကိုေမာင့္ေခါင္းက သူ႔ေပါင္ၾကားထဲ စိုုက္က်လာသည္။ သူ႔လက္က အလိုလို ကိုေမာင့္ ေခါင္းက ဆံပင္ကို ဆြဲဆုတ္မိသည္။ တင္းတင္းပိတ္ထားသည့္ သူ႔မ်က္စိက ကိုေမာင္ဘာလုပ္သည္ကို ျမင္ေနရသည္။ ကိုေမာင့္လွ်ာက အရည္ၾကည္တစိမ့္စိမ့္က်ေနသည့္ အေပါက္ထဲ တိုးဝင္လာသည္၊ ျပီးမွ ခပ္ဖိဖိ အေနထားျဖင့္ အေပၚကို ေထာင္ယက္လိုက္သည္၊ လွ်ာက အတြင္းသား အကုန္လံုး တြန္းတိုက္ဆြဲယက္သြားသည္ကို သူတိတိက်က် ျမင္ေနရသည္။ သူ႔ရင္ထဲပိုေမာလာသည္။ စိတ္ထဲက က်င္ကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ တခုခုထြက္က်ခ်င္ေနသလိုလို ျဖစ္ေနသည္ကို အတင္းေအာင့္ထားေနရသည္၊ ကိုေမာင္က တခါတည္း မရပ္၊ ဆက္ကာ ဆက္ကာ ျဖင့္ မနားတမ္းယက္ေနသည္။ သူက ကိုေမာင့္ဆံပင္ကို တင္းတင္းဆြဲကာ တားသည္။ ကိုေမာင္က မရပ္၊ သူ မထိမ္းႏို္င္ေတာ့၊ စိတ္ကိုေလွ်ာ့ျပီး အကုန္ ထုတ္ခ်လိုက္သည္။ သူ႔ ေပါင္ၾကားဆီမွ ပူကနဲ ျဖစ္ျပီး အရည္ေတြ စီးက်လာသည္ကို သူသိလိုက္သည္။ ခ်က္ျခင္း အသိစိတ္ျပန္ေပၚလာျပီး စံုမွိတ္ထားေသာ မ်က္စိ ပြင့္လာသည္။ ေပါင္ၾကားမွ စီးက်ေနသည့္ အရည္က မရပ္၊ ျဖတ္ကနဲ လက္ျဖင့္ စမ္းၾကည့္ လုိက္ေတာ့ ခပ္ေႏြးေနြး အရည္ေတြ စမ္းမိသည္။

 

ခ်က္ျခင္း အိပ္ယာေပၚမွ ခုန္ထျပီး ကုတင္ေဘးမွ မီးခလုပ္ကို ဖြင့္လိုက္သည္။ သူ႔ ညအိပ္ ေဘာင္းဘီ တျခမ္း စိုရႊဲေနသည္။ ကုတင္ေပၚ ပံုေနေသာ ေစာင္ကိုဆြဲဖယ္လိုုက္ေတာ့ အကြက္လိုက္ စိုေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ စိုေနေသာ လက္ကို နမ္းၾကည့္ေတာ့ ေသးနံ႔။ ဇင္မာ ဘာျဖစ္ေနသည္ကို သေဘာေပါက္သြားသည္။ အေမေတာ့ ဆဲျပီ၊ ၾကီးေကာင္ၾကီးမား အိပ္ယာထဲ ေသးေပါက္ခ်သည္ဟု၊ စိုေနေသာ ေဘာင္းဘီကို ခၽြတ္ျပစ္ကာ ေသးကြက္ႏွင့္ လြတ္သည့္ ေနရာ ေပၚတြင္ ငုတ္တုတ္ထိုင္ရင္း အိပ္မက္ကို သူ မွတ္္မိသေလာက္ ျပန္စဥ္းစားေနမိသည္။ တည္ၾကည္ေသာ ကိုေမာင့္ ရုပ္ရည္က သူ႔ မ်က္စိထဲ ျမင္လာသည္၊ တခိခိ ရယ္ရင္း အနားက ခြအံုးကို ဆြဲယူကာ တင္းတင္းဖက္လိုက္မိသည္။ ေသခ်ာသည္က နက္ျဖန္ ကိုေမာင့္ကို သူၾကည့္ရဲမည္ မထင္….ျပီး။

Categories
Lifestyle

အခ်စ္တကၠသုိလ္က

ဒီေန႔ဟာ က်မ အသက္ ၂၀ တင္းတင္းျပည့္တဲ့ေန႔၊ မနက္ခင္း က်မ အိပ္ယာႏုိးတာနဲ႔ ရင္ခုန္ စိတ္လႈပ္ရွားေနမိတယ္။ ေၾသာ္၊ က်မ အလုပ္လား။ က်မက ဟုိတယ္တခုက စားေသာက္ဆုိင္မွာ စားပြဲထုိးတယ္ေလ။ ဒါေပမဲ့ အဂၤါေန႔ဆုိေတာ့ ဆုိင္က လူပါးမွာပါ။ တခါတေလ တေန႔လံုးေနတာေတာင္ လူဆယ္ေယာက္ မလာဘူး။ အဲဒါနဲ႔ တူတူေတာ့ ၾကားရက္ေတြဆုိ ဆုိင္ပိတ္ထားလုိက္တာ ပုိေကာင္းမယ္လုိ႔ေတာင္ ထင္မိတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်မက ေန႔စားေလ၊ လူမလာေပမဲ့ ဆုိင္ဖြင့္ထားေတာ့ က်မ ပုိက္ဆံရတာေပါ႔။ စားပြဲထုိးဝတ္စံုက သိၾကတဲ့အတုိင္း အျဖဴအနက္ပါပဲ၊ ရင္ေစ့ ဘေလာ့စ္၊ ဒူးဖံုးရံု စကဒ္နဲ႔ ကုဒ္အက်ီအနက္။ အဝတ္အစားကုိ လွေအာင္ ျပင္ဆင္လုိ႔ မရေပမဲ့ အနက္ေရာင္ ဇာဘရာနဲ႔ ဝမ္းဆက္ ပင္တီ အနက္ကုိေတာ့ ဝတ္လာခဲ့တယ္။ ဒါကလဲ က်မ ညဘက္က် ဂ်ဴတီထြက္ရင္ ဆက္ရန္ အစီအစဥ္ေတြ ရွိေနလုိ႔ပါ။ ညဘက္က် ဂ်ဴတီထြက္ရင္ … က်မ ရည္းစား ေအာင္ထြန္းႏုိင္နဲ႔ တခုခု ထြက္စားဖုိ႔ ခ်ိန္းထားတယ္။ စားၿပီးရင္ေတာ့ … သူက်မကုိ နားပူနားဆာ လုပ္ေနတာေလး တခုရွိတယ္ေလ။ က်မက မူေနတာ အေတာ္ၾကာေနၿပီ။ က်မေမြးေန႔မွာ လက္ေဆာင္အျဖစ္ဆုိၿပီး သူက စသလုိ၊ ေနာက္သလုိေတာ့ ခဏခဏ ေျပာေနတယ္။ တကယ္လုိ႔ ဒီညထပ္ၿပီး ပူဆာရင္ေတာ့ က်မ မူမေနေတာ့ဘူးလုိ႔ ဆံုးျဖတ္ထားတယ္၊ အဲဒါကုိ သူလဲ သိပံုရတယ္။ အဲဒါ … အဲဒါေၾကာင့္ ဇာဘရာနဲ႔ ပင္တီ ဝမ္းဆက္ကုိ က်မ ဝတ္လာတာ။ သူ႔အတြက္ က်မ အလွဆံုး ျဖစ္ေနေအာင္လုိ႔၊ သူ အံ့အားသင့္ၿပီး ပါးစပ္အေဟာင္းသားနဲ႔ ေမ့လဲမတတ္ျဖစ္သြားေအာင္လုိ႔။ ဒီေန႔ည အထူးအစီအစဥ္အတြက္ အေဆာင္မွာ အတူေနတဲ့ မရီကုိ က်မ တပါတ္ေလာက္ႀကိဳ ဖြင့္ေျပာၿပီး တုိင္ပင္ျဖစ္ပါတယ္၊ သူက ဒီကိစၥေတြမွာ အေတြ႕အၾကံဳရွိတာမုိ႔ အၾကံေလးဘာေလးလဲ ေတာင္းရတာေပါ႔။ အဲဒီမွာ မရီက လုိလုိမယ္မယ္ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ ပါကင္ဖြင့္သြားပါလားတဲ့၊ သူ႔တုန္းက ပါကင္ဖြင့္လုိက္တာ အရမ္းနာသြားလုိ႔ ဆက္မခံႏုိင္ေတာ့ပဲ ပြဲပ်က္သြားလုိ႔ အဆင္မေျပခဲ့ဘူးတဲ့။ အဲဒါဆုိ တကယ့္အခ်ိန္ေရာက္လုိ႔ရွိရင္ နာတာေတြ ဘာေတြ သိပ္ပူစရာမလုိေတာ့ပဲ စခန္းသြားႏုိင္မွာလုိ႔ ေျပာတယ္။

သူ႔ဆီမွာ အပုိရွိေနတဲ့ အတုတေခ်ာင္း (ၾကည့္ရတာ တခုဝယ္ တခုလက္ေဆာင္ရတာျဖစ္မယ္) ကုိ က်မသံုးဖုိ႔ ထုတ္ေပးတယ္။ အႀကီးႀကီးပဲ၊ က်မ ေအာင္ထြန္းႏုိင္ရဲ႕ ပစၥည္းကုိ တခါလား၊ ႏွစ္ခါလား ျမင္ဖူးတယ္။ ဒီေလာက္ မႀကီးသလုိပဲ။ သူ႔အတုနဲ႔ပဲ ၃ – ၄ ရက္ႀကိဳၿပီး က်မ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ ပါကင္ ဖြင့္လုိက္တယ္။ နာတာထက္ ေအာင့္ၿပီး ေနရခက္တာက ပုိသလုိပါပဲ၊ စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္းနဲ႔။ ဟုတ္တယ္၊ ဒီလုိမ်ဳိးႀကီးဆုိရင္ ပြဲပ်က္ခ်င္ ပ်က္သြားမွာ။ ဒီမနက္က်ေတာ့ က်မ ပါကင္ဖြင့္ထားတာကုိေတာင္ ေမ့ေနၿပီ။ က်မ ဆုိင္မဖြင့္ခင္ နာရီဝက္ႀကိဳၿပီး အလုပ္၀င္ရတယ္။ က်မနဲ႔ စားဖုိက ဦးမင္းနဲ႔ေပါ႔။ က်မက စားပြဲေတြသုတ္၊ သူက မီးဖုိထဲမွာ ျပင္ဆင္ေပါ႔။ ဦးမင္းက က်မကုိ ၾကည့္ၾကည့္ေနတာ အရင္ကတည္းက သတိထားမိေပမဲ့ သူက လက္ လံုး၀ မသရမ္းဘူး။ ဒီေတာ့လဲ ၾကည့္ေနတာ ပဲ့ပါသြားတာမွ မဟုတ္တာရွင္၊ ၾကည့္ပါေစေပါ႔။ က်မကလဲ တခါတခါေတာ့ သူၾကည့္ေနတာ က်ိတ္ၿပီး ရင္ခုန္သလုိေတာ့ ျဖစ္မိသား။ ဦးမင္းက ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္း၊ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးစစနဲ႔ တရုတ္မင္းသားလုိလုိ ခပ္ေခ်ာေခ်ာပါပဲ၊ ဒါေပမဲ့ က်မထက္ အသက္က ႏွစ္ဆနီးပါးႀကီးတယ္။ စားပြဲခင္းေတြ ခင္းၿပီး မီးဖုိထဲ က်မ ၀င္သြားေတာ့ ဦးမင္းက ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ။ “Happy Birthday ေကသီ” လုိ႔ လွမ္းႏႈတ္ဆက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ စင္ေပၚတင္ထားတဲ့ အုိးေတြ ေအာက္ခ်ေပးပါလားတဲ့။ စင္က အေတာ္ျမင့္တာ၊ ခါတုိင္းဆုိ ဦးမင္းကုိ ကူေနက် ေယာက္်ားလွ်ာမေလး ေအးေအးလြင္ရွိေပမဲ့ ဒီေန႔က်မွ သူကလဲ ေနာက္က်ေနတယ္။ သူကေတာ့ အရပ္ျမင့္လုိ႔ ဒီစင္ကုိ မွီတယ္။ က်မကေတာ့ ေျခဖ်ားေထာက္ၿပီး အေတာ္ႀကိဳးစားမွ မွီတာ။ ဒီလူႀကီး ငါ႔ေပါင္ေတြ ၾကည့္ခ်င္တာနဲ႔ ကုိယ့္ဟာကုိယ္မယူဘူးလုိ႔ သိလုိက္ေပမဲ့ က်မ ႀကိဳးစားၿပီး ယူေပးလုိက္ပါတယ္။ အုိးကုိ လက္အလွမ္းမွာ က်မ စကဒ္လန္တက္သြားၿပီး ပန္တီကလဲ ေလွ်ာက်သြားတယ္။ ဘယ္သူရွိရမလဲ၊ ဦးမင္းလက္ခ်က္ေပါ႔။သူ႔လက္ေတြက က်မ တင္ပါးေတြကုိ ကုိင္ေနတယ္။ “ဦးမင္း ဘာလုပ္တာလဲ” က်မ စိတ္တုိတုိနဲ႔ အတင္းလွည့္ရန္ေတြ႕လုိက္တယ္။ သူက ရပ္မသြားတဲ့အျပင္ က်မရဲ႕ ပူစီေလးကုိပါ လာကလိေနေသးတယ္၊ လာကလိတာမွ အေတာ္ေလး ကြၽမ္းကြၽမ္းက်င္က်င္ပဲ။ က်မက ပူစီ အကုိင္မခံဖူးတဲ့သူေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ ရည္းစားရွိတာပဲေလ။

ဒါေပမဲ့ ဒီလုိမ်ဳိး တုိက္ရုိက္ေတာ့ တခါမွ အကုိင္မခံဖူးတာ၊ ေအာင္ထြန္းႏုိင္ကုိ က်မက ပန္တီလံုး၀ ေပးမခြၽတ္ဘူးေလ။ “ဦးမင္း … လြန္ေနၿပီေနာ္။ ဖယ္” ဦးမင္းက မဖယ္ပါဘူး။ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ကလိေနတယ္။ က်မ လက္ထဲက အုိး လြတ္က်တာ ဂလံု ဂလြမ္နဲ႔။ အကာအကြယ္ေပးမဲ့ ပန္တီမရွိေတာ့ အရမ္းႀကီးကုိ ထိသလုိပဲ၊ ပန္တီခံမေနေတာ့ အထဲထိ ႏႈိက္လုိ႔ရတာလဲ ပါမွာ။ ဒီည ေအာင္ထြန္းႏုိင္လဲ က်မကုိ ဒီလုိကုိင္မွာလုိ႔ ေတြးမိေတာ့ ရင္ဖုိသြားမိတယ္၊ စုိလဲ ပုိစုိလာသလုိ စိတ္ေတြလဲ လႈပ္ရွားလာတယ္။ ဦးမင္း ကလိေနတာေၾကာင့္လဲ ပါတယ္။ က်မ အသက္႐ႉသံေတြ တျဖည္းျဖည္း ျပင္းလာတယ္၊ ဦးမင္းကုိေတာင္ ရန္မေတြ႕ႏုိင္ပဲ ေမာေမာနဲ႔ လုပ္သမွ် ခံေနရတယ္။ ဦးမင္းက က်မပူစီကုိ လႊတ္လုိက္ၿပီး က်မကုိ ဆြဲလွည့္လုိက္ေတာ့မွ က်မ အေမာေျဖရတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူက က်မေပၚ အုပ္မုိးၿပီး ရပ္ေနတာဆုိေတာ့ က်မ ထြက္ေျပးလုိ႔မရဘူး။ က်မ စကဒ္ကုိ ဆြဲလွန္ၿပီး ေအာက္စကုိ ခါးပတ္ၾကားထဲ ထုိးထည့္ေနတယ္။ က်မ ဘာလုပ္ရမယ္မသိပဲ မွင္တက္မိရင္း ေအာက္ကုိ ငံု႔ၾကည့္ေတာ့ ပန္တီက ၾကမ္းေပၚမွာ ပံုေနၿပီ။ ေနာက္ေတာ့ ဦးမင္းက က်မကုိ ဆက္ကလိရင္း သူ႔ေဘာင္းဘီဇစ္ကုိ ေနာက္လက္တဘက္နဲ႔ ျဖဳတ္တယ္။ မရီရဲ႕ အတုကုိ က်မက ႀကီးလွၿပီထင္တာ မွားမွန္း အခုမွ သိရေတာ့တယ္။ဦးမင္းရဲ႕ ေထာင္မတ္ေနတဲ့ ငပဲဟာ မရီရဲ႕ အတုေခ်ာင္းထက္ ပုိႀကီးတာ။ “ရွင္ႀကီးေနာ္ … ဒါ ဒါ ဘာသေဘာလဲ။” “ေအးေဆးေနစမ္းပါ။” က်မ ဘာျပန္ေျပာရမယ္ မသိဘူး။ အဆြခံထားရလုိ႔ စိတ္ေတြ လႈပ္ရွားေနေပမဲ့ ဒီဆုိဒ္ႀကီးကုိေတာ့ ေၾကာက္တယ္ရွင့္။ ေနာက္ၿပီး သူက သူစိမ္းေလ။ ပါးစပ္ကေတာ့ ဟင့္အင္း ဟင့္အင္းပဲ ေအာ္ေနမိတယ္။ က်မ တကယ္က ဒီလူႀကီးကုိ လည္ပင္းညႇစ္ပစ္ရမွာ၊ အခုက လည္ပင္းမညႇစ္ပဲ ေပ်ာ့ေခြေနတဲ့လက္ေတြက က်မ မွီေနတဲ့ ေကာင္တာေပၚေထာက္ထားၿပီး သူ႔ငပဲနဲ႔ က်မပူစီ ပြတ္မိတုိင္း တကုိယ္လံုး ေပ်ာ့ေခြမလုိပဲ ျဖစ္ေနတယ္။ က်မ ဟင့္အင္းေနေပမဲ့ သိပ္မထူးပါဘူး၊ ဦးမင္းကမွ ဂရုမစုိက္တာ။ သူ႔လက္ေတြနဲ႔ က်မေပါင္ကုိ အသာၿဖဲရင္း သူ႔ငပဲေခါင္းက က်မထဲကုိ အတင္းတုိး၀င္လာတယ္။ “ဟာ … ရွင္ေနာ္။ ေတာ္ၿပီ” “ရွင့္ဟာႀကီး မထည့္ပါနဲ႔” “မထည့္နဲ႔ … ျပန္ထုတ္ဆုိ” “ဖယ္ဆုိေနာ္” က်မ ပါးစပ္က ျငင္းဆန္ေနေပမဲ့ လူကေတာ့ အလုိက္သင့္ေလး အသာျငိမ္ေနမိတယ္။ ဝတၱရားအရပဲ ျငင္းဆန္ေနသလုိပဲ၊ မသိစိတ္ထဲကေတာ့ သူ႔ဟာႀကီးနဲ႔ က်မ အခ်စ္ခံလုိက္ရရင္ဆုိၿပီး ေတြးေနမိလုိ႔လားမသိ။

ဘာေၾကာင့္ရယ္လုိ႔ မသိ၊ က်မ အတင္းမရုန္းမိဘူး။ က်မ ငံု႔ၾကည့္ေတာ့ သူ႔ဟာႀကီး ၀င္လုိက္၊ ထြက္လုိက္ကုိ ျမင္ေနရတယ္။ အစပုိင္းေတာ့ ေခါင္းပုိင္းေလးပါပဲ။ ေနာက္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္း အထဲကုိ ပုိပုိေရာက္လာတယ္။ က်မ ကုိယ္ထဲမွာ သူ႔ငပဲႀကီး ၀င္လာတာ က်မ သိေနတယ္၊ က်မကုိ ဆြဲၿဖဲေနသလုိပဲ။ ေအာင့္သက္သက္နဲ႔ ေနရလဲ ခက္တယ္။ တဆံုးထည့္လုိက္၊ ထုတ္လုိက္ လုပ္တဲ့အခါမွာေတာ့ က်မ အေဖ၊ အေမ၊ ဘုရား အကုန္တေနရပါေတာ့တယ္။ က်မ ဦးမင္းမ်က္ႏွာကုိ ေစ့ေစ့ၾကည့္မိတယ္။ “စိတ္ေလွ်ာ့ထား ေကသီ၊ တင္းမထားနဲ႔။” ဘယ္လုိ … တင္းမထားရဘူး၊ ဟုတ္လား။ က်မရဲ႕ ပထမဆံုးက ေအာင္ထြန္းႏုိင္နဲ႔ ျဖစ္ရမွာရွင့္၊ ရွင္ႀကီးနဲ႔ မဟုတ္ဘူး။ ဦးမင္းကေတာ့ အသြင္းအထုတ္ မွန္မွန္လုပ္ေနပါၿပီ။ ခံစားခ်က္က ထူးဆန္းၿပီး က်မအတြက္ အရမ္းအသစ္ျဖစ္ေနတယ္။ ဆြဲအထုတ္မွာ တမ်ဳိး၊ ျပန္အထည့္မွာ တမ်ဳိး။ ခဏၾကာေတာ့ က်မ သူနဲ႔ အလုိက္သင့္ လုိက္လႈပ္ေနမိလာတယ္။ သူအထည့္မွာ က်မ သူ႔ဘက္ကုိ ေကာ့ေကာ့ေပးမိတယ္။ က်မ အသက္႐ႉေတြလဲ မွားၿပီး ပါးစပ္က ေပါက္ကရ အသံစံုထြက္ေနမိၿပီ။ ျငင္းဆန္တဲ့အသံနဲ႔ေတာ့ နည္းနည္းမွ မတူဘူးရွင့္။ သူတျဖည္းျဖည္း ပုိပုိျမန္လာတယ္၊ က်မကလဲ အလုိက္သင့္ပဲ ေကာ့ေပးေနမိတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ က်မ ဒီအရသာထူးကုိ ထပ္ထပ္ၿပီး ငတ္မေျပေလာက္ေအာင္ လုိခ်င္ေနတယ္ဆုိတာပဲ။ မျဖစ္သင့္ဘူးလုိ႔ ဦးေဏွာက္က သိေပမဲ့ အထိအေတြ႕က က်မကုိ လႊမ္းမုိးသြားၿပီ။ က်မ သူ႔စည္းခ်က္ကုိ အတင္းအမီလုိက္ၿပီး ေကာ့ေပးရင္း ပါးစပ္က တဟီးဟီးနဲ႔ ညည္းေနမိတယ္။ သူအားရပါးရ ေဆာင့္ေနၿပီ။ က်မ ေလကုိ မနည္းလု႐ႉရေအာင္ ေမာေနတယ္၊ အထဲကလဲ တခ်က္တခ်က္ ေအာင့္ေအာင့္သြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူ႔စည္းခ်က္အတုိင္း မပ်က္မကြက္ ေကာ့ေပးေနမိဆဲပဲ။ ဟင့္ … ဟင့္ နဲ႔ ႐ႈိက္ရင္း ေကာ့ေကာ့ေပးေနတဲ့ က်မကုိ … “ေကသီ … ေနာက္တဆင့္ တက္မယ္။” လုိ႔ လွမ္းေျပာတယ္။ သူေျပာတဲ့ ေနာက္တဆင့္ကုိ က်မ သိလုိက္ရပါၿပီ။ ေကာင္တာေပၚ က်မကုိ တြန္းတင္ၿပီး ခါးကကုိင္လုိ႔ က်မကုိ တဖုန္းဖုန္းေဆာင့္တာ သူေျပာတဲ့ ေနာက္တဆင့္ပါပဲ။ ေစာေစာကထက္ အရမ္းပုိျမန္တယ္၊ အရမ္းပုိျပင္းတယ္။ က်မ လႈပ္မရ၊ ရုန္းမရပဲ တဆံုး၀င္၊ တဆံုးထြက္၊ သူျပဳသမွ် ေအာက္က ႏုရတာ။ ခံစားရတဲ့ ေဝဒနာကုိ က်မ ထိန္းမရေတာ့ဘူး၊ ေဆာင့္ထည့္လုိက္တုိင္း က်မ တကုိယ္လံုး ေပ်ာ့ေခြထြက္သြားတာ။ က်မ ဇတ္မခုိင္ေတာ့ပဲ လည္တုိင္က ညာဘက္ကုိ ေစာင္းက်သြားလုိက္၊ ဘယ္ဘက္ကုိ ေစာင္းက်သြားလုိက္နဲ႔ ေခါင္းကုိ ခါရမ္းေနရတယ္။

နာေပမဲ့ အထဲက တအား ယားတက္လာတာက ပုိဆုိးတယ္၊ က်မ မခံႏုိင္ဘူး။ သူ႔ရင္ဝကုိ က်မ တြန္းတယ္၊ တြန္းမရေတာ့ သူ႔ပခံုးေတြကုိ ခံစားရတဲ့ ေဝဒနာ ေျပလုိေျပညား က်မ ကုတ္တယ္၊ ဖဲ့တယ္။ ပါးစပ္က အသံေတြ သိပ္မက်ယ္ေအာင္ ႏႈတ္ခမ္းကုိ ကုိက္ထားတယ္၊ ေျခေခ်ာင္းေလးေတြကုိ ေကြးထားတယ္။ က်မ ဘယ္လုိပဲ ႀကိဳးစားေပမဲ့ ယားတက္လာတဲ့ အရသာထူးကုိ က်မ ဘယ္လုိမွ မထိန္းႏုိင္ဘူး။ က်မ ၿပီးသြားတယ္။ ႏႈတ္ခမ္းကုိ တင္းတင္းဖိကုိက္၊ တကုိယ္လံုး တုန္ခါရင္း ေခြၽးေစးေတြထြက္ၿပီး ၿပီးသြားတာ။ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ သူ က်မကုိ လႊတ္ေပးလုိက္တယ္။ က်မ အိမ္သာထဲေျပးသြားၿပီး ေဆးေၾကာၿပီးေတာ့ ေနာက္ဆယ္မိနစ္ေလာက္ေနေတာ့ က်မတုိ႔ ဆုိင္ဖြင့္တယ္။ ဦးမင္းေရာ ၿပီးသြားသလား၊ မၿပီးသလား က်မ သတိေတာင္ မထားလုိက္မိပါဘူး။ ၿပီးသြားတယ္ပဲ ထင္ပါတယ္၊ မၿပီးရင္ က်မကုိ ဘယ္လႊတ္ေပးမွာလဲ။ သန႔္ရွင္းေရးလုပ္တုန္းက အရည္ပ်စ္ပ်စ္ေတြ အထဲက ထြက္လာတယ္၊ ေတာ္ေသးတာက ရက္က လြတ္တာမုိ႔ ဗုိက္ေတာ့ မႀကီးႏုိင္ေလာက္ပါဘူး။ ဘာမွမျဖစ္သလုိ သီခ်င္းတေအးေအးနဲ႔ မီးဖုိက ပံုမွန္အလုပ္ေတြကုိ ဇယ္ဆက္ေအာင္ လုပ္ေနတဲ့ ဦးမင္းကုိ မ်က္ႏွာခ်င္း မဆုိင္ရဲလုိ႔ က်မ ဆုိင္ထဲက စားပြဲေတြနားမွာပဲ ေခါက္တံု႔ေခါက္ျပန္ လမ္းေလွ်ာက္ေနမိတယ္။ ဒီေန႔ ဧည့္သည္လဲ မက်ပါဘူး၊ မက်ဆုိ တေယာက္မွကုိ မရွိတာ။ ခါတုိင္းဆုိ ဒီလုိမ်ဳိး ဧည့္သည္ပါးရင္ က်မ မီးဖုိထဲမွာ ဦးမင္းတုိ႔နဲ႔ စကားသြားေျပာေနတတ္တာ၊ ဒီေန႔ေတာ့ ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး သူ႔ကုိ ရွိန္ေနတာနဲ႔ ဆုိင္ေရွ႕မွာပဲ ေနျဖစ္တယ္၊ မီးဖုိထဲ မ၀င္ျဖစ္ဘူး။ ဘာေျပာရမွန္းလဲ က်မ မသိဘူး၊ ရန္ပဲ ေတြ႕ရမလား။ က်မကုိ ယူပါပဲ ေျပာရမလား။ ေဝခြဲမရျဖစ္ေနမိတယ္။ ဒီေန႔ က်မရဲ႕အျဖစ္က အေပ်ာ္ဖတ္ အျပာဝတၳဳဇာတ္လမ္းေတြေလာက္ေတာင္ ယုတိၱမတန္လုိက္တာ။ အလုိမတူပဲ အတင္းႏႈိက္၊ အတင္းတက္ၿပီး သားမယားက်င့္တာကုိ မရုန္း၊ မေအာ္၊ မေျပးႏုိင္တဲ့အျပင္ မိန္းကေလးဘက္က ကိစၥၿပီးတဲ့အထိ ျဖစ္သြားတာ ထူးဆန္းေနမိတယ္။ က်မ ငုိင္ေတြေတြနဲ႔ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ အေတြးေတြ ေတြးေနတုန္း … “ေကသီ … အခန္း ၂၀၀၅ ကုိ ဒါေတြ သြားပုိ႔စမ္း” ဆုိတဲ့ ဦးမင္းရဲ႕ အသံၾကားမွ သတိ၀င္ေတာ့တယ္။ က်မတုိ႔ စားေသာက္ဆုိင္က ဆုိင္မွာ လာစားတဲ့သူေတြအျပင္ ဟုိတယ္မွာ အခန္းယူတဲ့သူေတြကုိလဲ ဆားဗစ္ ေပးရေတာ့ ဖုန္းဆက္မွာရင္ က်မတုိ႔ထဲကပဲ သြားပုိ႔ရတယ္။ ဒီေန႔မွ ေအးေအးလြင္ေရာ၊ စားပြဲထုိးလုပ္တဲ့ ရန္ႏုိင္ပါ မလာၾကဘူး။

က်မကလဲ ကုိယ့္အေတြးနဲ႔ ကုိယ္ေငါင္ေနလုိ႔ ဖုန္းျမည္သံေတာင္ မၾကားလုိက္ဘူး။ အခန္း ၂၀၀၅ ကုိ ေခါက္လုိက္ေတာ့ ခါးမွာ တဘက္တထည္ ပတ္ထားတဲ့ ကုိက်ားငယ္ လာဖြင့္တယ္။ က်ားငယ္ဆုိတာ သူ႔နာမည္ရင္း မဟုတ္ဘူး၊ သူ႔ပခံုးမွာ က်ားေပါက္စေလးရုပ္ တက္တူး ထုိးထားလုိ႔ထင္တယ္၊ သူ႔ကုိ က်ားငယ္လုိ႔ ေခၚၾကတယ္။ ဟုိတယ္မွာ ေကာင္မေလးေတြ ထည္လဲနဲ႔ လာလာအိပ္ေနက်မုိ႔ အစားအေသာက္ပုိ႔ရတဲ့ က်မတုိ႔နဲ႔ မ်က္မွန္းတန္းမိေနတယ္။ သူက ဘယ္လုိ သိတယ္မသိ။ “Happy Birthday ေကသီ” … လုိ႔ ႏႈတ္ဆက္တယ္။ တဆက္ထဲ … “အထဲ၀င္” … ဆုိၿပီး တံခါးဖြင့္ေပးေတာ့ အစားအေသာက္ဗန္းကုိ အခန္းထဲက ေကာ္ဖီစားပြဲေပၚ ၀င္တင္ေပးၿပီး ျပန္ထြက္မယ္အလုပ္ … “ေမြးေန႔ဆုိေတာ့ မင္းကုိ ခါတုိင္းထက္ ေဘာက္ဆူးေကာင္းေကာင္း ေပးရမွာေပါ႔” ဆုိတာနဲ႔ က်မ ရပ္ေစာင့္ေနလုိက္မိတယ္။ ခါတုိင္းလဲ သူ႔ကုိ အစားအေသာက္ ပုိ႔ေပးရင္ မုန႔္ဖုိး ၿမိဳးၿမိဳးျမတ္ျမတ္ရေနက်ေလ။ သူ႔ခါးက တဘက္က ေအာက္ကုိ ေလွ်ာက်သြားတယ္။ ေခါင္းေလး ငံု႔ထားတဲ့ က်မ ျမင္ကြင္းထဲမွာ သူ႔ရဲ႕ ငပဲက မတ္မတ္ႀကီး။ ဦးမင္းကုိ ကမၻာေပၚမွာ အႀကီးဆံုးျဖစ္မယ္လုိ႔ ထင္ခဲ့တာ မွားမွန္း နာရီပုိင္းအတြင္း သိခဲ့ရတယ္။ ေသြးေၾကာေတြ အၿပိဳင္းၿပိဳင္းနဲ႔ တုတ္တုတ္ ခုိင္ခုိင္ႀကီး။ က်မကုိ အလွျပင္ခံုေပၚ ဆြဲၿပီး ေမွာက္လုိက္တာ “အီး …” လုိ႔ တခ်က္ပဲ က်မ ေအာ္ႏုိင္တယ္။ က်မကုိ ပခံုးက တဘက္ကုိင္ၿပီး ခါးလယ္ပုိင္းကုိ လက္နဲ႔ ဖိထားေတာ့ က်မ လႈပ္မရေတာ့ဘူး။ ပခံုးက လက္က က်မ စကဒ္ကုိ ဆြဲတင္ၿပီး ပန္တီကုိ ဆြဲခ်တယ္။ ဟင့္အင္း … ဟင့္အင္း က်မ ႀကိဳးစားၿပီး ရုန္းတယ္။ အားခ်င္းမမွ်ေတာ့ ရုန္းမရပါဘူး။ ကုိက်ားငယ္က ေမြးေန႔မုိ႔ ဒီလုိ ေဘာက္ဆူးအေကာင္းစား ေပးတာ၊ တျခားအခ်ိန္ဆုိ ဒါမ်ဳိး ငုိၿပီးေတာင္းေတာင္ မရဘူးဆုိၿပီး ေျပာေနေသးတယ္။ က်မလဲ ေဒါသထြက္ထြက္နဲ႔ “ဂ်စ္ဂလုိစုတ္” ဆုိၿပီး ေအာ္ဆဲလုိက္တယ္။ ဆဲလဲ ဆဲရတာပဲ ရွိတာပါပဲ။ သူ႔လက္က က်မ မလြတ္ပါဘူး။ အခုဆုိ က်မ ပူစီကုိ တေန႔ထဲမွာ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ အကုိင္ခံေနရၿပီ။ က်မ ပူစီက သူ႔ငပဲနဲ႔ မိတ္ဆက္ခံေနရၿပီေလ။ သူက ငပဲနဲ႔ ပြတ္ရင္း လက္နဲ႔ ကလိတာ ဦးမင္းထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ပုိကြၽမ္းက်င္ပါတယ္။ ေကာင္စုတ္ … ဂ်စ္ဂလုိစုတ္ ဦးမင္းက ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေခ်ာ့လုပ္ေပမဲ့ ကုိက်ားငယ္ကေတာ့ မျငင္သာပါဘူး၊ တခ်က္ထဲ ေဆာင့္ထည့္လုိက္တာ က်မ အသက္႐ႉေတာင္ မွားရတယ္။ နာလုိက္တာလဲ လြန္ပါေရာ၊ ကြဲသြားတာပဲ ေနမွာ။ စပ္ဖ်ဥ္းဖ်ဥ္းနဲ႔။ ငါ႔ကုိေတာ့ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ေဆာ္ေတာ့မွာပဲလုိ႔ က်မ ထင္လုိက္မိေပမဲ့ ကုိက်ားငယ္က တဆံုးထည့္ၿပီး ရပ္သြားတယ္။

ၿပီးေတာ့ စကဒ္ထဲ ထည့္စည္းထားတဲ့ ဘေလာက္စ္အက်ီကုိ ဆြဲထုတ္ၿပီး ၾကယ္သီးေတြ ျဖဳတ္တယ္။ ၾကယ္သီးေပမဲ့ သူက လက္တဖက္ထဲနဲ႔ ကြၽမ္းကြၽမ္းက်င္က်င္ျဖဳတ္သြားတာ က်မ ကုိယ္တုိင္ျဖဳတ္တာထက္ေတာင္ ျမန္ေသးတယ္။ “ကုိက်ားငယ္ … ဘာလုပ္မလုိ႔လဲ။” စကဒ္ဆြဲလွန္တာက ထားပါေတာ့ … အက်ီက ဘာျဖစ္ရတာလဲ။ “ႏုိ႔ဆြဲၿပီး လုိးမလုိ႔။” စကားအဆံုးမွာ က်မ ဘရာဇီယာ ခ်ိတ္ျပဳတ္သြားတယ္။ “ရွင္ … က်မကုိ လႊတ္ေနာ္။” သူ႔လက္ေတြက က်မ ႏုိ႔ေတြကုိ လာအုပ္ကုိင္တာ ခံလုိက္ရတယ္။ ေသခ်ာကုိ ဆုပ္နယ္ေနတာ။ “ဆုေတာင္းေလ … ဟဲဟဲ … ေအးေဆးေနစမ္းပါ” လာျပန္ၿပီ၊ တေယာက္။ ဘယ္လုိ ေအးေဆးေနမလဲ။ ငပဲအႀကီးႀကီး အထည့္ခံထားရၿပီး ႏုိ႔အနယ္ခံေနရတဲ့ မိန္းကေလးတေယာက္က ဘယ္လုိ ေအးေဆးေနႏုိင္မွာလဲ။ “က်မ ေအာ္လုိက္မွာေနာ္၊ ရွင္ လႊတ္” “ေအာ္ေလ၊ ဒီမွာ ဘယ္သူမွ မရွိဘူး။ ရွိလဲ စံုတြဲေတြပဲ၊ သူတုိ႔လဲ သူတုိ႔အလုပ္သူတုိ႔လုပ္ေနတာ မင့္လာမကယ္ဘူး။” ပိတ္ရက္ဆုိ လူနည္းနည္းပုိမ်ားေပမဲ့ ဒီလုိ ၾကားရက္က ဧည့္သည္သိပ္မရွိလုိ႔ နာရီပုိင္း အခန္းငွားတာေတာင္ လူက အေတာ္ပါးသည္ကုိ က်မသိသည္။ “က်မ ျပန္မလာရင္ ဦးမင္း လုိက္လာလိမ့္မယ္။” ကေယာင္ေခ်ာက္ျခားျဖင့္ ကုိက်ားငယ္ကုိ က်မ ေျခာက္ၾကည့္သည္။ “လာပေစေပါ႔။ သူလာရင္ သူပါ တလွည့္ ၀င္လုိးမဲ့ သေဘာမွာရွိတယ္။ ေခၚေပးရမလား။” “ဟင့္အင္း … ဟင့္အင္း” ကုိက်ားငယ္ ဇာတ္လမ္း စပါၿပီ။ တဆံုးထုတ္ၿပီး တဆံုးထည့္တာ။ ဦးမင္းနဲ႔ မတူ၊ အခ်ိန္မယူ။ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း အရွိန္တင္လာတာ မဟုတ္ပဲ ၀င္၀င္ခ်င္း ေဆာက္နဲ႔ထြင္းဆုိသလုိ စကတည္းက အားျပင္းျပင္းႏွင့္ ေဆာင့္ေတာ့ က်မ ေအာ္ေနရသည္။ ကုိက်ားငယ္က က်မ ႏုိ႔ေတြကုိ အုပ္ကုိင္ကာ ညႇစ္လုိက္၊ ႏုိ႔သီးေခါင္းေတြကုိ ဆြဲလုိက္ျဖင့္ တေျဖာင္းေျဖာင္းျမည္ေအာင္ လုပ္တာ က်မမွာ အလူးအလိမ့္ပါပဲ။ သူေဆာင့္လုိက္တုိင္း က်မ ေျခေထာက္က ၾကမ္းျပင္ႏွင့္ လြတ္သြားၿပီး က်မကုိယ္လံုးက မွန္ဘက္ကုိ ေရြ႕သြားသည္မုိ႔ မွန္ကုိ လက္ႏွစ္ဘက္နဲ႔ တြန္းထားရတယ္။ ႏုိ႔အကုိင္ခံရင္း အလုပ္ခံရသည္မွာ မနက္ကထက္ ပုိအရသာရွိသလုိပဲ။ က်မ ေရွ႕က မွန္ထဲမွာ ကာမဆိပ္တက္ေနသည့္ ေကာင္မေလးတေယာက္ ေဆာက္တည္ရာမရ ျဖစ္ေနတာကုိ ျမင္တယ္။ ဒါ က်မပံုရိပ္ပဲ၊ ဒါက်မပဲ။

ဆံပင္ေတြ ဖရုိဖရဲၾကားမွ က်မ မ်က္ႏွာေတြ နီေနတာ။ က်မေနာက္က ကုိက်ားငယ္က သူ႔ကုိ က်ားလုိက္သည့္အလား နည္းနည္းမွ အရွိန္မေလွ်ာ့ပဲ ေခြၽးသီးေခြၽးေပါက္ေတြ က်သည္အထိ ဝရုန္းသုန္းကား လုပ္ေနေတာ့တယ္။ ႏုိ႔ကုိလဲ အကုိင္ခံရ၊ အားရပါးရလဲ အေဆာင့္ခံရေတာ့ နာေပမဲ့ စိတ္ေတြ ပုိလႈပ္ရွားရတာမုိ႔ က်မ ျမန္ျမန္ပဲ ၿပီးသြားတယ္။ ကုိက်ားငယ္လဲ ၿပီးသြားတာပဲ။ ဘယ္လုိသိလဲေတာ့ ေသခ်ာ မမွတ္မိဘူး၊ က်မ ထင္တာက အထဲမွာ ၿပဲစိစိနဲ႔ ေႏြးကနဲ ျဖစ္သြားလုိ႔ သိတယ္ ထင္တာပဲ။ ကိစၥၿပီးေတာ့ သူ႔အခန္းမွာပဲ က်မ သန႔္ရွင္းေရး လုပ္ရတာေပါ႔။ ေရခ်ဳိးခန္းထဲက ထြက္လာေတာ့ ဘယ္လုိမွ မဟန္ႏုိင္ပဲ သူ႔ကုတင္ေပၚမွာ အသာ၀င္လွဲမိျပန္ေရာ။ ေမွးကနဲေတာင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားမိသလုိပဲ၊ ျပန္ႏုိးလာေတာ့ ကုိက်ားငယ္က က်မကုိ ငါးရာတန္တအုပ္ လက္ထဲ ထည့္ေပးတယ္။ ညေနက်ေတာ့ ေအာင္ထြန္းႏုိင္ က်မကုိ လာေခၚတယ္။ တေန႔ထဲမွာ ေယာက္်ား သံုးေယာက္နဲ႔ ကာမအမႈျပဳရတယ္ဆုိေတာ့ က်မက အခ်စ္တကၠသုိလ္က ဇာတ္လမ္းတခုခုထဲမွာ ေရာက္ေနတာပဲ ျဖစ္ရမယ္။ မင္းသမီးလား၊ ဇာတ္ရံလား တခုခုပဲေနမွာ။ သူ႔အိမ္ေရာက္ေတာ့ သူ႔ငပဲ ေသးေသးေလးကုိ သူထုတ္လုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ … က်မ ရယ္လုိက္မိပါေတာ့တယ္…ၿပီးပါၿပီ။

Categories
Lifestyle

အရမ္းပဲ

“အ… ကို… ျမန္ျမန္ေဆာင့္… ငယ္ ျပီးေတာ့မယ္…” “အင္း… ကို အရိွန္ ထပ္တင္လိုက္မယ္ေနာ္…” တေျဖာင္းေျဖာင္း တဘုန္းဘုန္း ႏွင့္ ေနာင္ရဲသည္ သူ႔ခ်စ္သူ ငယ္ငယ္ ရဲ႕ ေသးသိမ္ေနေသာ ခါးကို ကိုင္ကာ မက္မြန္သီးဟန္ စြံကားေနေသာ တင္ပါးကို ေဆာင့္ခ်ျပီး လိုးေတာ့သည္။ “အ… ကို… ငယ္… ျပီးျပီ…” “အင္း… ငယ္… ကိုလည္း ျပီးေတာ့မယ္… ကို႔ အရည္ေတြ ေသာက္ဦးမွာလား…” “ေမးစရာ လိုေသးလို႔လား ကိုရ… ငယ့္ အၾကိဳက္ဆံုးေလ…” “ဒါဆို ငယ့္ထဲကေန ခၽြတ္လိုက္ေတာ့မယ္… စုပ္ေပးေတာ့…” “လာခဲ့…” ငယ္ငယ္ရဲ႕ ညီမေလးထဲကေန ျပြတ္ကနဲ အသံျမည္ကာ ေနာင္ရဲရဲ႕ ညီေလးက ကၽြတ္ထြက္လာသည္။ ဖင္ကုန္းေနရာမွ ထိုင္သည့္ ပံုစံ ေျပာင္းေနခ်ိန္တြင္ ငယ္ငယ္ရဲ႕ ညီမေလးထဲက ဘြတ္ဘြတ္ဘြတ္ ဆိုေသာ ေလအန္သံေတြကိုေတာင္ ၾကားေနရသည္။ ငယ္ငယ္သည္ ထိုင္လိုက္ျပီးသည့္ အခါမွ ေနာင္ရဲရဲ႕ ျပီးခါနီး စစ္ပြဲက်ခါနီး ေပါက္ထြက္ခါနီး ညီေတာ္ေမာင္ကို ပါးစပ္ထဲ ထည့္ကာ စုပ္ပါေတာ့သည္။ တေအာင့္အၾကာမွာေတာ့ ေနာင္ရဲလည္း အထြဋ္အထိပ္ေရာက္ကာ ငယ္ငယ့္ပါးစပ္ထဲသို႔ ပူပူေႏြးေႏြး အခ်စ္ရည္ေတြကို ပန္းထည့္လိုက္ေတာ့သည္။ ထြက္က်လာေသာ အရည္မ်ားက ငယ္ငယ္ကလည္း တစက္မက်န္ တျပြတ္ျပြတ္ႏွင့္ စုပ္ယူကာ ျမိဳခ်ေတာ့သည္။ “ေကာင္းလိုက္တာ… ငယ္ရာ…” “ၾကိဳက္တယ္မလား… ငယ္ စုပ္ေပးတာ…” “ၾကိဳက္တာေပါ့ကြာ… ငယ္ေရာ ကို လိုးေပးတာ ၾကိဳက္လား…” “ၾကိဳက္လို႔ပဲ ငယ္က ကို စိတ္ရိွတဲ့ အခ်ိန္ ေခၚတိုင္း လာ ခံ ေနတာေပါ့လို႔… ခိခိ” “ဟားဟား… စကားေတြက ေျပာရဲလိုက္တာေနာ္…” “ဆရာက ကၽြမ္းေတာ့လည္း ေဟာ့ဒီ တပည့္က ညံ့လို႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲ… ကို… ေနာက္တစ္ေခါက္က်ရင္ ပ်ားရည္နဲ႔ ကို႔ဟာကို သုတ္ျပီးေတာ့ စုပ္ေပးမယ္ေလ…” “ဘာထူးမွာလဲ ငယ္ရ…” “ငယ္ ဖတ္ဖူးတာေတာ့ ပ်ားရည္နဲ႔ သုတ္ျပီး ဆြဲေပးရင္ ရွည္တယ္ဆိုလား… ။

 

ငယ္လည္း ပ်ားရည္ကို ေသာက္ရေတာ့ ခ်ဳိတာေပါ့လို႔… ခိခိ…” “အယ္… အထူးအဆန္းေတြပါလား… ဘယ္က ဖတ္တာတုန္း…” “ဘယ္ေျပာမလဲ… အေသသတ္… ခိခိ” “ဒါဆို… လာခဲ့…” “အမေလး ေလး… ေၾကာက္ပါျပီ…” “ေရသြားခ်ဳိးမလို႔ပါ ငယ္ရ…” “ေရခ်ဳိးခန္းထဲ ေနာက္တေခါက္ ဦးမလို႔ မလား…” “အဲ့လို အလိုက္သိေတာ့လည္း ကိုက ေျပာစရာ မလိုေတာ့ဘူးေပါ့… ဟားဟား…” “ကိုကိုလူဆိုး… ခိခိ” ေနာင္ရဲ ႏွင့္ ငယ္ငယ္သည္ ခ်စ္သူ သက္တမ္း ၃ ႏွစ္ ရိွျပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း လက္မထပ္ေသးပဲ၊ ကိုယ့္ဘာသာ အလုပ္လုပ္ကာ ပိုက္ဆံစုျပီး တိုက္ခန္း တစ္ခု ဝယ္ႏိုင္ေတာ့မွ လက္ထပ္မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ထားၾကသည္။ အခုလို ပိတ္ရက္ေတြက်မွသာ တည္းခိုခန္း တစ္ခုခုကို သြားကာ အခ်စ္ၾကိဳးေတြ ခိုင္ျမဲေအာင္ ခ်ည္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ အခုလည္း သၾကၤန္ရက္မို႔ အလုပ္ေတြ ပိတ္ေသာ္လည္း သူမ်ားေတြလို မ႑ပ္လည္း မထိုင္ခ်င္၊ ကားနဲ႔လည္း ေလွ်ာက္မလည္ခ်င္ေသာေၾကာင့္ ေနာင္ရဲ ငွားေနေသာ တိုက္ခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ လာေအာင္းေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ငယ္ငယ္ကေတာ့ အိမ္မွာ သူ႔မိဘေတြနဲ႔ အတူေနသူမို႔ သၾကၤန္ မ႑ပ္ထိုင္မည္ဆိုျပီး ထြက္လာကာ လာေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ေနာင္ရဲႏွင့္ေတာ့ မိတ္ဆက္ေပးထားလို႔ သူတို႔ရဲ႕ အနာဂတ္အေရးကိုလည္း တိုင္ပင္ထားတာမို႔ သေဘာတူထားေသာ္လည္း ေပၚတင္ၾကီးေတာ့ ေနာင္ရဲအိမ္မွာ သၾကၤန္အတြင္း သြားေနမည္ဟုေတာ့ မေျပာရဲ။ မနက္ပိုင္း ၉ နာရီေလာက္ဆို ေနာင္ရဲက ငယ္ငယ့္ကို သြားေခၚကာ ေနာင္ရဲအိမ္ႏွင့္ နီးေသာ သၾကၤန္မ႑ပ္နားကို သြားျပီး မုန္႔ေတြ စားၾကသည္။ ျပီးမွ ေန႔ခင္းဘက္ အိမ္ျပန္လာကာ အျပင္ကေန ဝယ္လာေသာ ထမင္းဟင္းေတြ စားျပီး ခ်စ္တလင္းမွာ စစ္ခင္းၾကသည္။

 

ညေန ေနရိပ္ေတာ့မွ ငယ္ငယ့္အိမ္ဆီ ျပန္ပို႔ျဖစ္သည္။ သူတို႔ ၂ ေယာက္ စျပီး လိင္ဆက္ဆံကထဲက ဆရာဝန္ႏွင့္ တိုင္ပင္ျပီး လက္ေမာင္းထဲကို ကိုယ္ဝန္မရေအာင္ လုပ္ေပးသည့္ ပစၥည္းထည့္ထားသည္။ ပန္းထုတ္စရာလည္း မလိုသလို၊ မလိုအပ္ပဲ ကိုယ္ဝန္ ရသြားမွာလည္း မလိုေသာေၾကာင့္ အမုန္းဆြဲေတာ့သည္။ “ကို… ဒီေန႔က သၾကၤန္ ေနာက္ဆံုးေန႔ေနာ္…” “အင္း… ေနာက္ ၃ ရက္ဆို အလုပ္ ျပန္တက္ရေတာ့မယ္…” “အင္းေနာ္… ကို… ငယ္ကေတာ့ ကိုနဲ႔ အခုလို ေနရတာကို ၾကိဳက္တယ္… အတူေနခ်င္ျပီ… ကိုရယ္…” “ေနရမွာေပါ့… ငယ္ရ… ကိုနဲ႔ ငယ္ အတူတူ ပိုက္ဆံစုထားတာ သိန္း ၂၀၀ ေက်ာ္ေနျပီပဲ… ၃၀၀ ေတာင္ ျပည့္ေတာ့မယ္… ၃၀၀ ျပည့္ရင္ ၂၀၀ တန္ေလာက္ တိုက္ခန္း ရွာမယ္… က်န္ ၁၀၀ ကို စုျပီး တပိုင္တႏိုင္ ဘာလုပ္လို႔ ရမလဲ စဥ္းစားက်တာေပါ့…” “ဟုတ္ကဲ့… ကို… ငယ္ကေတာ့ ကိုနဲ႔ ေနရတာကို ေပ်ာ္တယ္…” “ဘာလဲ… ကို လိုးေပးတာကို ၾကိဳက္တယ္လို႔ ေျပာတာလား…” “ကိုေနာ္… ဘယ္လို ျဖစ္ေနလဲ… လူၾကားထဲမွာ…” “အဲ့ဒါေၾကာင့္ တိုးတိုးေလး ေမးတာေပါ့…” “ခိခိ… ဟုတ္တယ္… ကို လိုးေပးတာ အရမ္းၾကိဳက္တယ္္…” “ကိုလည္း ကိုျပီးခါနီး ငယ္ စုပ္ေပးတာကို အရမ္းၾကိဳက္တယ္… တဂြပ္ဂြပ္နဲ႔ ျမိဳခ်ေနတဲ့ ငယ့္ကို ခ်စ္တာ…” “ဟြန္႔… သူ ခ်စ္ေအာင္ပဲ ဒီက ငယ္က တခ်ိန္လံုး အရည္ေသာက္ရမယ့္ သေဘာရိွတယ္…” “ငယ္ ၾကိဳက္မွေတာ့ ကိုက တိုက္ရမွာေပါ့… ေနပါဦးငယ္ရ… အေခါက္တိုင္း စုပ္ေနေတာ့ ဘာအရသာ ရိွလို႔လဲ ငယ္ရ…” “အင္း… ခါးတယ္… ဟုတ္တယ္… နည္းနည္း ခါးတယ္… ကိုရ…” “ဒါဆို ကို… ေကာ္ဖီေသာက္လို႔ ျဖစ္မယ္… ကို ဖတ္ဖူးတာက လရည္ေတြရဲ႕ အရသာက စားတဲ့ အစားအေသာက္ေပၚ မူတည္တယ္တဲ့…” “အင္း… ဒါဆို ဟုတ္လိမ့္မယ္…” “ငယ္ကေရာ ၾကိဳက္လို႔လား…” “ၾကိဳက္လို႔ပဲ… ေသာက္ေနတာ မဟုတ္ဘူးလား…” “ဟုတ္ဘူးေလ… ခါးတဲ့ အရသာ ၾကိဳက္လားလို႔… ငယ္ မၾကိဳက္ရင္ ကို ေကာ္ဖီ မေသာက္ေတာ့ဘူးေလ…” “ေသာက္ပါ… ကို႔ရဲ႕ အရည္က ဘာအရသာ ျဖစ္ျဖစ္ ၾကိဳက္ျပီးသား… ခိခိ…” “ေျပာေနရင္းနဲ႔ ကိုေတာ့ မရေတာ့ဘူး ငယ္ရာ… အိမ္ျပန္ ရေအာင္…”။

 

“ဟြန္႔… ကိုကိုႏွာဘူး…” “ငယ္ေရာ မလိုးခ်င္လို႔လား…” “ငယ့္ဟာေလးလည္း ရႊဲေနျပီ… ကိုရ…” “ငယ္… ဘာစားမလဲ… တစ္ခုခု ဝယ္ျပီး အိမ္ျပန္ရေအာင္…” “ငယ္… ကိုရီးယား ေခါက္ဆြဲစားခ်င္တယ္… စပ္စပ္ေလး စားခ်င္တယ္…” “အိုေခ… ရယ္ဒီမိတ္ ေခါက္ဆြဲထုပ္ ဝယ္လိုက္မယ္ေလ… အိမ္မွာ ၾကက္ဥနဲ႔ အရြက္ေလးေတြ ရိွေတာ့ အေတာ္ပဲ… အစပ္ေျပ ေသာက္ရေအာင္ ႏြားႏို႔ပါ ဝယ္လိုက္မယ္…” “ဟုတ္…” အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေရေႏြးအိုး တည္ျပီး ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ကာ အရြက္ေတြ ၾကက္ဥေတြ ထည့္ျပီး အိုးလိုက္ မကာ ထမင္းစားပြဲခံုေပၚ တင္လိုက္သည္။ ျပီးေတာ့မွ အိုးထဲကေန နည္းနည္းစီ ပန္းကန္ထဲ ခြဲထည့္ျပီး စားက်သည္။ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္က ေတာ္ေတာ္စပ္သည္။ ေခၽြးသီးေခၽြးေပါက္ က်ေနေသာ ေနာင္ရဲကို ၾကည့္ျပီး ငယ္ငယ္က ရယ္သည္။ “ဘာရယ္တာလဲ… ငယ္ရ” “ခိခိ… ကိုက အစပ္ မစားႏိုင္ဘူးလား… ငယ္ကေတာ့ အစပ္ၾကိဳက္လို႔လား မသိဘူး… စားလို႔ ေကာင္းတယ္…” “အစပ္ စားရရင္ ဘာမွ သတိမထားမိဘူးေပါ့ေလ… ဟုတ္လား…” “ဟုတ္ပါ့…” ေနာင္ရဲလည္း အစပ္ကို မစပ္သည့္ဟန္ စားေနေသာ ခ်စ္သူ ငယ္ငယ္ထိုင္ရာ ထိုင္ခံု အေနာက္မွာ သြားရပ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ငယ္ငယ့္ ခ်ဳိင္း ၂ ဘက္ကို ကိုင္ကာ ထိုင္ခံုမွ ထ ေစျပီး ဝတ္ထားတဲ့ စကပ္တိုေလးကို အေပၚပင့္တင္လိုက္သည္။ ပင္တီ မဝတ္ထားေသာေၾကာင့္ ျဖဴေဖြးေဖြး တင္ပါးၾကီးက အလံုးလိုက္ အျပြတ္လိုက္။ ေခါက္ဆြဲဖတ္ေတြကို တူႏွင့္ ညွပ္ကာ ပါးစပ္ထဲ ထည့္ေနေသာ ငယ္ငယ္ မ်က္လံုးျပဴးသြားသည္။ “ကို… ဘာလုပ္မလို႔လဲ…” “အစပ္စားရင္ ဘာမွ သတိမထားမိဘူးဆို… ငယ္က အစပ္ စားေလ… ကိုက ငယ့့္ကို စားမယ္… ဘယ္လိုလဲ…” “ခိခိ… ကိုကေတာ့ လုပ္လိုက္ရင္ အရမ္းပဲ… မဆိုးပါဘူး… အေတြ႔အၾကံဳ အသစ္ရတာေပါ့…” ေနာင္ရဲလည္း ငယ္ငယ္ရဲ႕ ပင့္တင္ထားတဲ့ စကပ္တိုေလးေအာက္ကေန ထြက္လာတဲ့ တင္ပါး ျဖဴျဖဴၾကားက ညီမေလးကို ညီေလးနဲ႔ ပြတ္ျပီးေတာ့ ေခ်ာ့ထည့္လိုက္သည္။ အရည္ေတြ ရႊဲေနေသးတာေၾကာင့္ စြတ္ကနဲ ဝင္သြားသည္။

 

ငယ္ငယ့္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အ ဆိုျပီး တခ်က္ ျငီးတြားသံက လြဲျပီး စားပြဲခံုမွာ လက္တစ္ဘက္ ေထာက္ကာ ေခါက္ဆြဲ အစားမျပတ္။ ေခါက္ဆြဲပူပူစပ္စပ္ကို တရွဴးရွဴး မႈတ္စားေနတဲ့ ငယ္ငယ္ရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္း ရဲရဲေတြကို ၾကည့္ျပီး ညီေတာ္ေမာင္က တအား ေတာင္လာကာ ငယ္ငယ့္ တင္ပဆံုေတြ ကိုင္ျပီး ေဆာင့္ေတာ့သည္။ အရိွန္ျမွင့္လာသည္ႏွင့္ အမွ် ငယ္ငယ္ ေခါက္ဆြဲစားႏႈန္းကလည္း ေႏွးလာသည္။ ေခါက္ဆြဲဖတ္ကို ဆယ္ယူေနေသာ တူကိုင္ထားတဲ့ လက္ကေလးကလည္း တုန္လာကာ ပါးစပ္ထဲ ထည့္ကာနီး ေခါက္ဆြဲဖတ္ေတြေတာင္ ပန္းကန္ထဲ ျပန္က်သည္။ “ကို… ျမန္ျမန္ေဆာင့္… အားနဲ႔ ေဆာင့္… ငယ္ ျပီးေတာ့မယ္… အ…” “အစပ္ စားေနရင္ ဘာမွ သတိမထားမိဘူးဆို…” “ကို လိုးေနမွေတာ့ အစပ္လည္း သတိမရႏိုင္ေတာ့ဘူး… ျမန္ျမန္လိုး… ကိုရာ… အ…” “ကို… ေဆာင့္လိုးျပီေနာ္…” “ဟုတ္… အ… အ… ျပီးျပီ… ကို… ျပီးျပီ…” ငယ္ငယ္သည္ ဆႏၵျပည့္သြားသည္ႏွင့္ လုပ္ေနက်အတိုင္း ေနာင္ရဲဘက္ကို လွည့္ကာ ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး ေနာင္ရဲရဲ႕ ညီေတာ္ေမာင္ကို ပုေလြမႈတ္ေတာ့သည္။ “အ… အား… စပ္တယ္… ငယ္… လႊတ္… လႊတ္… အား…” ေဂြးတန္းလန္းႏွင့္ ေရခ်ဳိးခန္းကို ေျပးသြားေသာ ေနာင္ရဲကို ၾကည့္ျပီး ပါးစပ္အေဟာင္းသားႏွင့္ ငယ္ငယ္တစ္ေယာက္ က်န္ခဲ့သည္။ ငယ္ငယ့္ ပါးစပ္မွာလည္း ဆီေတြ ေဝ့ေနကာ ႏႈတ္ခမ္းက နီရဲဖူးတြတ္ေနေလေတာ့သည္….ျပီး။

Categories
Lifestyle

အညွာလြယ္

လင္းခက္ေႏြ သည္ အစိုးရရံုးတစ္ရံုးရဲ႕ စက္ရံု ၾကီးၾကပ္ေရးမွဴး တစ္ေယာက္ပါ။ သူမရဲ႕ လက္ေအာက္တြင္ ရာေပါင္းမ်ားစြာေသာ အလုပ္သမား (အထူးသျဖင့္ မိန္းကေလးေတြ မ်ားသည္) ကို အုပ္ခ်ဳပ္ရတာ တကယ္ေတာ့ မလြယ္ေပ။ ပံုမွန္ ခပ္တည္တည္ ေနတတ္ေသာ လင္းခက္ေႏြသည္ အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံလွ်င္ ပိုျပီး ေအးစက္စက္ ႏိုင္လွသည္။ တကိုယ္တည္း အပ်ဳိၾကီး ျဖစ္တာေၾကာင့္လည္း ဘယ္အရာမဆို ခပ္ထက္ထက္ေတြးျပီး ခပ္ျပတ္ျပတ္ေျပာသည္။ အကုန္လံုးက ေလးစားေၾကာက္ရြံ႕ရတဲ့ သူေပါ့။ တစ္ရက္ေတာ့ အစိုးရဌာန ထံုးစံအတိုင္း ဝန္ထမ္းအဆင့္ ရာထူးတိုးဘို႔အတြက္ မြမ္းမံသင္တန္းကို ပို႔ျခင္း ခံရသည္။ သင္တန္းျပီးမွ ရာထူးတိုးစာေမးပြဲ ေျဖရမည္ ျဖစ္သည္။ လူအမ်ား ေျပာသည့္ ေဖာင္ၾကီးဆင္းရင္ ဖင္ၾကီးေစာင္းသြားမည္ ဆိုသည့္ ေဖာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးကို ရန္ကုန္မွေန လိုင္းကားစီးျပီး ထြက္လာခဲ့သည္။ ေဖာင္ၾကီးေရာက္ေတာ့ သတင္းပို႔ျပီး မိမိ ေနထိုင္ရမည့္ေနရာသို႔ လာကာ အနီးအနားက လူေတြႏွင့္ မိတ္ဆက္စကား ဆုိၾကသည္။ ေနာက္ေတာ့ မိမိမွာ စက္ရံုရဲ႕ ၾကီးၾကပ္ေရးမွဴးျဖစ္တာေၾကာင့္ အေဆာင္ တစ္ေဆာင္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ခန္႔ထားျခင္း ခံရသည္။ သန္႔ရွင္းမႈ၊ စားေသာက္ေရး အစံုကို စီစစ္ေပးရသည္။ ေဖာင္ၾကီးကအေၾကာင္းေတြေတာ့ ထားပါေတာ့ေလ။ အဓိက က အိမ္ေထာင္သည္မိန္းမေတြလည္း လာေတာ့ အရမ္းေဝးလို႔ ရိွရင္ ပိတ္ရက္ေတြ မျပန္ႏိုင္ေတာ့ ဒီမွာပဲ ေနၾကသည္။ ၁ ပတ္ေလာက္ ၾကာေတာ့ ဇာတိက ျပလာသည္။ ကုတင္ေအာက္ေတြမွာ သခြားသီးေတြ၊ ခရမ္းသီးေတြ ဆိုက္ဒ္စံု ေတြ႔ရေတာ့သည္။ အပ်ဳိၾကီး ျဖစ္သူ (တနည္း လိင္ကိစၥကို ေသြးသားဆႏၵရိွေသာ္လည္း မိမိဘာသာ မေျဖေဖ်ာက္တတ္သူ၊ လိင္ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ ကၾကီးမွ အ မသိသူ) လင္းခက္ေႏြ အေနနဲ႔ အစပိုင္းေတာ့ ဘာမွန္း မသိခဲ့။

ေနာက္မွ တီးတိုး တီးတိုး အသံေတြႏွင့္ အတူ အပ်ဳိၾကီး တစ္ေယာက္ နားလည္လာရသည္။ မိန္းမေဆာင္ ျဖစ္သည္ႏွင့္ အညီ (တျဖည္းျဖည္းလည္း ရင္းႏွီးလာေတာ့) လိင္ဆက္ဆံေရးအေၾကာင္းေတြ ေျပာရဲ ဆိုရဲ ရိွလာၾကသည္။ ဒီေတာ့မွ အပ်ဳိၾကီးခမ်ာ ပါးစပ္အေဟာင္းသားႏွင့္ နားေထာင္ေနရသည္ေပါ့။ အပ်ဳိၾကီးဆိုေပမယ့္ အသက္ ၃၅ ဝန္းက်င္ေပါ့ေလ။ ထိန္းသိမ္းတတ္လွ်င္ လွျမဲ၊ လွဲဆဲ ခႏၶာကိုယ္အေနအထားေပမို႔ လင္းခက္ေႏြမွာ လွဆဲပင္ျဖစ္သည္။ သင္တန္းျပီးဆံုးသြားလို႔ အိမ္ကို အသီးသီး ျပန္လာၾကသည္ေပါ့ေလ။ အသိပညာတစ္ခုကို သိသြားသည္ႏွင့္ အညီ စမ္းသပ္ခ်င္စိတ္က ျပင္းပ်လာတတ္ၾကသည္။ အိမ္ျပန္ေရာက္သည္ႏွင့္ စမ္းသပ္ဘို႔ ၾကိဳးစားေတာ့သည္။ ေဈးထဲကို ခ်က္ခ်င္း သြားကာ ဟင္းခ်က္ဘုိ႔ ေဈးဝယ္ရင္း စမ္းသပ္မႈအတြက္ ဝယ္ဘို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ ခက္တာက ဘာဝယ္ရမွန္း မသိဘူး။ သခြားသီးလား၊ ခရမ္းသီးလား။ အရြယ္အစား ယွဥ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့၊ သခြားသီးက အရမ္းၾကီးသည္ဟု ထင္ရသည္။ ဒါနဲ႔ပဲ ခရမ္းသီး ဝယ္လာခဲ့သည္။ မတို မရွည္၊ အလံုးပတ္ အေနေတာ္ေပါ့။ ေဈးဝယ္ေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ လိပ္ျပာ မလံုျဖစ္ကာ ေခၽြးေတြ စို႔ေနသည္။ ေဈးကေန အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဟင္းေတာင္ မခ်က္ႏိုင္ေသး။ လင္းခက္ေႏြတစ္ေယာက္ စိတ္လႈပ္ရွားေနသည္။ အိမ္တံခါးကို ပိတ္ထားရဲ႕သားႏွင့္ အေခါက္ေခါက္ အခါခါ စစ္ေနမိသည္။ ေက်နပ္ေလာက္ျပီ ဆိုမွ ေဈးမွ ဝယ္လာေသာ ခရမ္းသီးကို ေရအထပ္ထပ္ ေဆးကာ ေျပာင္ေအာင္ အဝတ္ႏွင့္ သုတ္လိုက္ျပီး အိပ္ခန္းကုတင္ေပၚသို႔ ယူလာခဲ့သည္။ စိတ္ေတြ တအားလႈပ္ရွားေနသည္။ ခရမ္းသီးကို ေသခ်ာ ကိုင္ၾကည့္ေတာ့မွ လက္ႏွင့္ အျပည့္ ၾကီးသည္။ ကုတင္ေပၚ ေရာက္ေတာ့ ကုတင္စြန္းေလးမွာ ထိုင္လိုက္ျပီး၊ ဝတ္ထားသည့္ ထမီကို အေပၚထိ လွန္လိုက္ကာ၊ ခရမ္းသီးကို ကိုင္ထားျပီး ေတာ္ မေတာ္ စဥ္းစားေနေသးသည္။

ဟိုမိန္းမေတြရဲ႕ ေျပာစကားအရေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကီးေနပါေစ၊ မေတာ္တဲ့ အေပါက္ဆိုတာ မရိွတဲ့။ စိတ္မရဲတရဲႏွင့္ ထည့္ဘို႔ ၾကိဳးစားမိသည္။ တကယ္တမ္းေတာ့ မေတာ္ဘူးေလ။ အတိအက်ေျပာရရင္ မေတာ္ေသးဘူးေပါ့။ ဒါနဲ႔ပဲ၊ စိတ္ကို အရင္ဆြေပးဆိုတဲ့ သင္တန္းက မိန္းမေတြ စကားနဲ႔ပဲ စိတ္က လိင္စိတ္ကို ပိုၾကြလာေအာင္ စိတ္ကူးေတြ ယဥ္မိေတာ့သည္။ မိမိႏွင့္ နီးစပ္တာဆိုလို႔ ရုပ္ရွင္းမင္းသားမ်ားပဲ ရိွသည္။ မင္းသား ေအာင္ရဲလင္း ဆိုလွ်င္ ဗလၾကီးေတြ အဖုလိုက္ ဆိုေတာ့ အမေလး ၾကက္သီးေတာင္ ထသြားသည္။ ငယ္ငယ္က မိမိၾကိဳက္တဲ့ မင္းသားေတြ ရိွေသာ္လည္း၊ အခုအခါမွာ တုတ္ေပါၾကီးေတြ ျဖစ္ေနလို႔ စိတ္ကူးယဥ္လို႔ မေကာင္းေတာ့။ အခုေခတ္ မင္းသားထဲကဆို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေဘာ္ဒီ ကစားလာေတာ့ အားလံုးကို စိတ္ကူးယဥ္လိုက္သည္။ ထိုသို႔ စိတ္ကူးယဥ္ေနရင္းႏွင့္ လက္ကလည္း ညီမေလးကို ပြတ္ေပးေနမိသည္။ ပြတ္ေပးေနရင္းနဲ႔မွ အေစ့နားကို ပြတ္မိလွ်င္ ပိုျပီး ခံစားရတာ ေကာင္းလာတာကို သတိထားမိသည္။ အေစ့ေလးကို ပြတ္ေပးေနရင္းနဲ႔မွ အေပါက္ထဲကို ထည့္ၾကည့္ဘို႔ စဥ္းစားမိသည္။ အရင္ဆံုး လက္ခလယ္တစ္ေခ်ာင္းကို ထိုးထည့္ၾကည့္သည္။ ခပ္တင္းတင္းေလးႏွင့္မို႔ ထိုးထည့္ရတာ မိုက္ေနသည္။ တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ အားမလို အားမရ ျဖစ္လာကာ လက္ညိဳးပါ ေပါင္းထည့္သည္။ အရည္ေတြက စိမ့္ျပီး ထြက္လာတာမို႔၊ ခပ္ေစးေစးေလး ျဖစ္ကာ ခံရ ေကာင္းလာသည္။ အသက္ရွဴတာလည္း ျမန္လာသည္။ ေနာက္ေတာ့ သံုးေခ်ာင္းျပဴးျပီး ထည့္ၾကည့္သည္။ အစပိုင္းေတာ့ ခပ္တင္းတင္းေလး ျဖစ္ေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္း အသြင္းအထုတ္က လြယ္လာသည္။ မိမိဘာသာ ခံႏိုင္ေလာက္သည္ဟု ဆံုးျဖတ္ျပီး ေဘးနားမွာ ခ်ထားသည့္ ခရမ္းသီးကို ထိုးထည့္ဘို႔ က်ဳိးစားေတာ့သည္။

အရင္ဆံုး အာေခါင္ ေျခာက္လာလို႔ ေရသြားခပ္ ေသာက္ရသည္။ ရင္ထဲ ေအးကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ ျပီးမွ ကုတင္ေပၚ ျပန္ထိုင္ျပီး ခရမ္းသီးကို အရင္းမွ ကိုင္ကာ ညီမေလးထဲ ထိုးထည့္ဘို႔ က်ဳိးစားေတာ့သည္။ ခရမ္းသီး သေဘာက အဖ်ားဘက္က ၾကီးျပီး တုတ္ျပီးေတာ့ အရင္းဘက္ အညွာဘက္က ေသးေသးသြယ္သြယ္ေလး ျဖစ္သည္ မဟုတ္လား။ အညွာကေန ထိုးထည့္ဘို႔ စဥ္းစားေသးသည္။ အညွာ ခ်ဳိးျပီး ထည့္လွ်င္ အညွာကေန အသီးအေစးေတြ ထြက္လာႏိုင္တာမို႔၊ အဖ်ားဘက္ ခပ္ၾကီးၾကီးဘက္ကေနပဲ စထည့္ေတာ့သည္။ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ မဝင္ေပ။ ညီမေလးကို ပြတ္လိုက္၊ အေစ့ကို ပြတ္လိုက္၊ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြ စံုျပဴးျပီး ထည့္လိုက္၊ ခရမ္းသီးကို ထည့္ၾကည့္လိုက္ႏွင့္ ခဏၾကာမွ ဝင္သြားသည္။ ဝင္သြားေတာ့မွ ခရမ္းသီး အရင္းကေန ကိုင္ျပီး တရစ္ခ်င္း သြင္းရသည္။ အဆံုးထိလည္း မသြင္းရဲေသးတာေၾကာင့္၊ ၾကီးတဲ့ဘက္ကို နည္းနည္းေလး သြင္းလိုက္၊ ျပန္ထုတ္လိုက္ လုပ္ေနသည္။ ညီမေလးထဲ က်င္းျပည့္ က်ပ္ျပည့္ႏွင့္မို႔၊ တင္းတင္းရင္းရင္းေလး ခံရတာ ပိုမိုက္လာသည္။ အရိွန္လည္း တျဖည္းျဖည္း ျမန္လာကာ တရစ္ခ်င္း ညီမေလးကလည္း စုပ္သလို လုပ္ေနတာကို သတိထားမိသည္။ တျဖည္းျဖည္း ထိုးထည့္ရင္းနဲ႔မွ အဖ်ားပိုင္း (ၾကီးတဲ့အပိုင္း) က အကုန္လံုး ဝင္သြားျပီး အရင္းပိုင္းသာ ညီမေလးဆီကေန ငုတ္စိေလး ထြက္ေလာက္တဲ့ အေနအထားထိ ထိုးသြင္းမိသြားသည္။ ျပန္ဆြဲထုတ္ၾကည့္သည္။ မရ။ ဒါနဲ႔ပဲ အရင္းပိုင္းက အညွာကို ကိုင္ျပီး ဆြဲထုတ္ၾကည့္သည္။ အညွာက ကၽြတ္ထြက္လာျပီး လင္းခက္ေႏြ လက္ထဲ ျပန္ပါလာသည္။ ျပသနာေတာ့ တက္ျပီ။ အညွာ ပါလာတာနဲ႔ အတူ ခရမ္းသီးက တစ္လံုးလံုး ညီမေလးထဲကို ျပြတ္ကနဲ ဝင္သြားသည္။ ဘာလုပ္ရမည္နည္း။

ေခၽြးေစးေတြ ျပန္လာသည္။ နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္ ထုတ္ၾကည့္သည္ မရ။ ခက္တာက ညီမေလးကလည္း အထဲမွာ ခရမ္းသီး ဝင္သည္ႏွင့္ အမွ် စုပ္ျပီး ယူသလို လုပ္ျခင္း ျဖစ္သည္။ စုပ္ယူေလ၊ အထဲဝင္ေလ၊ အရည္ထြက္ေလ၊ ပိုခံစားလို႔ ေကာင္းေလ ႏွင့္ အၾကိမ္ၾကိမ္ ျပီးေျမာက္ေနသည္။ လူလည္း ေျမာ့ေျမာ့ပဲ က်န္ေတာ့သည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အိမ္နားက ေဒါက္တာေနာင္ရဲကိုပဲ ဖုန္းဆက္ေခၚလိုက္ရသည္။ ေၾသာ္… ေတာ္ေတာ္ အညွာလြယ္တာပါပဲလား… မျဖစ္ေခ်ဘူး… ေယာက်္ားလည္း ျမန္ျမန္ယူမွ… မဟုတ္ရင္လည္း လူၾကီးအရုပ္ရယ္လည္း ဝယ္ထားမွ ျဖစ္မည္…ျပီး။

Categories
Lifestyle

ခယ္မေခ်ာေလး

ဖုန္းေက်ာ္စြာ မေန႕က ၿဖစ္ပ်က္ခဲ႕တာေတြကို ယခုတိုင္ သတိရ ၿမင္ေယာင္ေနတယ္ ။ အထိအေတြ႕ေတြကို ယခုတိုင္ ခံစားမိေနတယ္ ။ ဒါေတြကို ၿပန္ စဥ္းစားတိုင္း ၿပန္ေတြးတိုင္း ၿမင္ေယာင္တိုင္း ၾကက္သီးေမြးညင္းေတြ ထၿပီး စိတ္ေတြ ထၾကြလာမိရတယ္ ။ ကာမစိတ္ရိုင္းေတြ ၿပင္းထန္လာတယ္ ။ မေန႕က ။ မိန္းမနဲ႕ အၾကီးအက်ယ္ စကားမ်ားတယ္ ။ ဖုန္းေက်ာ္စြာရဲ႕ မိန္းမ စိမ္းေ၀ခင္သည္ ဖုန္းေက်ာ္စြာကို အေသႏိုင္တယ္ ။ ဖုန္းေက်ာ္စြာက စိမ္းေ၀ခင္ ထိုင္ဆို ထိုင္ရတယ္ ။ ထဆို ထရတယ္ ။ ဖုန္းေက်ာ္စြာက စိမ္းေ၀ခင္ကို ရဖို႕ ေက်ာင္းမွာတံုးက အေသအလဲ ၾကိဳးစားခဲ႕ရတာ ။ စိမ္းေ၀ခင္က ေက်ာင္းတံုးက နံမည္ၾကီး တေယာက္ ။ သူတို႕ေမဂ်ာမွာ ကြင္း ( အလွဘုရင္မ ) ဘြဲ႕ကို ရထားတဲ႕ တကယ္႕ ထိပ္တန္း အေခ်ာအလွ တေယာက္ ။ သည္လို အေခ်ာစားကို ရယူပိုင္ဆိုင္ႏိုင္တယ္ ဆိုၿပီး ဖုန္းေက်ာ္စြာက လူဘံုအလည္မွာ ဂုဏ္ယူ၀င္႕ၾကြားခဲ႕တာ ဆိုေတာ႕ သည္ မိန္းမကို ဖူးဖူးမွဳတ္ အလိုလိုက္ အၾကိဳက္ေဆာင္ခဲ႕တယ္ ။ စိမ္းေ၀ခင္က ဒါကို အခြင္႕ေကာင္းယူၿပီး ဖုန္းေက်ာ္စြာကို ဗိုလ္က် အႏိုင္က်င္႕တယ္ ။ စြာတယ္ ။ မိုက္ရိုင္းတယ္ ။ ႏွိမ္ထားတယ္ ။ ဖုန္းေက်ာ္စြာက ေဗြမယူဘူး ။ မိန္းမကို အႏိုင္ေပးတတ္တဲ႕ ေယာက်္ား ။ ကိုယ္က ေယာက်္ားဘဲ…သေဘာထားၾကီး သည္းခံ ခြင္႕လႊတ္ရမယ္ လို႕ ခံယူထားသူ ။ ခက္တာက စိမ္းေ၀ခင္က ဆိုးသထက္ ဆိုးလာတယ္ ။ ႏိုင္လို႕ရတိုင္း ႏိုင္ရင္း အာဏာရွင္ဆန္ဆန္ တန္ခိုးထြားသထက္ ထြားၿပီး သူ႕ကို ဖုန္းေက်ာ္စြာက ေၾကာက္တယ္လို႕ ထင္သြားၿပီး သူလုပ္ခ်င္တာေတြကို လုပ္လာေတာ႕တာဘဲ ။ သည္ အေတာအတြင္း စိမ္းေ၀ခင္က ရာထူးလည္း တိုးသြားေတာ႕ ၿမင္းကို ဂ်ိဳတပ္ ေပးလိုက္တယ္ ဆိုတာမ်ိဳး..မာနလည္း ေထာင္လႊားသြားတာ ။ ၀ယ္ခ်င္တာေတြ ၀ယ္…သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ သြားခ်င္သလိုသြားတာေတြကို ဖုန္းေက်ာ္စြာက ခြင္႕ၿပဳထားတယ္ ။ ခြင္႕လည္း လႊတ္ထားတယ္ ။ သို႕ေပမယ္႕ သူ႕လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ ေယာက်္ားေတြနဲ႕ ထြက္စားတာေတြ လုပ္လာေတာ႕ လြန္လာၿပီ ဆိုၿပီး တားတယ္ ။

 

စိမ္းေ၀ခင္က သူနဲ႕လည္း အိပ္ဖို႕ ၿငင္းဆန္ခဲ႕တာ ေတာ္ေတာ္ ၾကာလာၿပီေလ ။ ဖုန္းေက်ာ္စြာလည္း သူနဲ႕ လိင္မဆက္ဆံတာဟာ တၿခား ေယာက်္ားေတြနဲ႕မ်ား ၿငိစြန္းဆက္ဆံေနလို႕မ်ားလား လို႕ မသကၤာ ၿဖစ္လာတယ္ ။ ဒါနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး စိမ္းေ၀ခင္နဲ႕ စကားမ်ားၾကတယ္ ။ ေန႕တိုင္းလို ရန္ပြဲေတြ တဂ်ိန္းဂ်ိန္း ၿဖစ္လာတယ္ ။ သူတို႕သမီးေလး ကိုယ္၀န္စ ရွိထဲက စိမ္းေ၀ခင္တို႕ အေမက စိမ္းေ၀ခင္ကို ကူႏိုင္ေအာင္ စိမ္းေ၀ခင္ ကေလးေမြးၿပီးရင္ အေဖၚရေအာင္ ကေလး၀ိုင္းထိန္းေပးႏိုင္ေအာင္ စိမ္းေ၀ခင္ရဲ႕ ညီမ အငယ္ဆံုး သက္သက္ကို သူတို႕အိမ္ကို လႊတ္လိုက္တယ္ ။ ခဏတၿဖဳတ္ ဆိုၿပီး လႊတ္လိုက္တာေပမယ္႕ သက္သက္ကို စိမ္းေ၀ခင္က လက္လြတ္မခံေတာ႕ ။ သမီးေလးႏုေထြးကိုလည္း သက္သက္က အရမ္းခ်စ္ အရမ္းဂရုစိုက္တာကိုး ။ သက္သက္ကို ရန္ကုန္ကို ေက်ာင္းေၿပာင္းခိုင္းလိုက္ၿပီး ၿပန္မလႊတ္ေတာ႕ဘူး ။ သက္သက္ ရွိေနလို႕လည္း စိမ္းေ၀ခင္က အိမ္ၿပန္ခ်င္တဲ႕အခ်ိန္မွ ၿပန္ ကေလးကို သက္သက္နဲ႕ဘဲထားၿပီး လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္လာတာေလ ။ ဖုန္းေက်ာ္စြာလည္း မိန္းမကို အလိုလိုက္မိတာ အခုေတာ႕ ထိန္းလို႕မရေတာ႕ဘူး ။ သူက ထိန္းလို႕ မရတဲ႕အၿပင္ သူ႕ကိုေတာင္ ဗိုလ္္က် စိုးမိုးေနၿပီ ။ သက္သက္ကို စိမ္းေ၀ခင္ နဲ႕ ခ်စ္သူ ဘ၀ထဲက ေတြ႕ခဲ႕ သိခဲ႕တာ ။ အဲဒီတံုးက သက္သက္သည္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အပ်ိဳေပါက္စေလး ။ သက္သက္ကလည္း သူ႕ကို အမေယာက်္ား လို႕ သေဘာမထားဘဲ အကိုရင္း တေယာက္လို ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးခဲ႕တာ ။ အရင္က ကေလးမေလး လို႕ သူ သိထားခဲ႕တဲ႕ သက္သက္သည္ သူ႕မ်က္စိေရွ႕မွာဘဲ အပ်ိဳၾကီးဖါးဖါး ၿဖစ္လာခဲ႕တယ္ ။ ထြားလာတဲ႕ ကိုယ္လံုးေတြ အခ်ိဳးက်က် ေၿပာင္းလာတဲ႕ သက္သက္ကို သူ သတိထားမိေပမယ္႕ ကိုယ္႕မိန္းမရဲ႕ ညီမေလးမို႕ ေဖါက္ၿပန္တဲ႕ စိတ္ရိုင္းေတြ မေမြးဘဲ ရိုးရိုးသားသား စိတ္ဘဲ ထားဖို႕ ၾကိဳးစားခဲ႕တယ္ ။ တအိမ္ထဲ နီးနီးကပ္ကပ္ ေနၾကတာ ဆိုေတာ႕ သက္သက္ကို တမင္တကာ ၾကည္႕တာ မဟုတ္ေပမယ္႕လည္း သက္သက္ရဲ႕ အလွအပေတြကို ၿမင္ေနခဲ႕ရတယ္ ။ ေတြ႕ေနခဲ႕ရတယ္ ။ ေန႕ဖက္ တင္မက ညဖက္ေတြေရာ ေပါ႕ ။ သက္သက္ ဘဲ အစစ တာ၀န္ယူေနတာနဲ႕ စိမ္းေ၀ခင္က သမီးကို သက္သက္နဲ႕ဘဲ မ်က္ႏွာလႊဲထားခဲ႕တယ္ ။

 

သမီးေလးႏုေထြး ညဖက္ ငိုလို႕ ထၾကတဲ႕ အခါမ်ိဳးေတြမွာ အ၀တ္အစား မလံုမလဲ ဖရုိဖရဲနဲ႕ သက္သက္ကို တခါတေလ သူ ေငးစိုက္မိသြားရတယ္ ။ အတြင္းက အခုအခံ မပါဘဲည၀တ္ အ၈်ၤ ီပါးပါး ၀တ္ထားတဲ႕ သက္သက္ရဲ႕ ထြားတင္းတဲ႕ ရင္သားအိအိေတြကို သိသိသာသာ ၿမင္ရတာေတြက သူ႕စိတ္ေတြကို ေၿခာက္ၿခားေစခဲ႕တာ အၾကိမ္ၾကိမ္ဘဲေလ ။ တခါမွာ ဆိုရင္ သမီး ငိုလို႕ သမီးကုတင္ေလးဆီကို ေၿပးအသြား ေရာက္ႏွင္႕ေနတဲ႕ သက္သက္က ကေလးကို ေကာက္အခ်ီ သက္သက္ရဲ႕ ၿဖစ္လို စည္းေႏွာင္ထားတဲ႕ အိမ္ေနရင္း၀တ္ ခါး၀တ္ထမိန္ႏြမ္းေလးက ၿဖဳတ္ကနဲ ၿပဳတ္က်သြားခဲ႕တယ္ ။ သမီးေလးကို ေပြ႕ခ်ီထားလို႕ သက္သက္က လက္မအားလို႕ ထမိန္ကို ခ်က္ခ်င္း ဖမ္းဆြဲမထားလိုက္ႏိုင္ဘူး ။ ထမိန္ႏြမ္းေလးက ၾကမ္းမွာ ပံုရက္သားေလး ။ “ အို…” ေသးသ်ဥ္တဲ႕ ထြာဆိုင္ ခါးေလးရဲ႕ ေအာက္ပိုင္း တခုလံုးကို မိေမြးတိုင္း အကုန္ သူ ၿမင္လိုက္ရတာ ။ ၀မ္းပ်င္ရွပ္ရွပ္ေလး ေပါင္တန္သြယ္ ႏွစ္ဖက္ အေမႊးပါးပါးႏုႏုေလးေတြ ေရးေရးေလး ေပါက္ေနတဲ႕ ဆီးခံုေဖါင္းေဖါင္းမို႕မို႕ အကုန္လံုးကို ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာေလး ၿမင္လိုက္ရတယ္ ။ သူ႕မ်က္လံုးေတြကလည္း ဘာလို႕ ခ်က္ခ်င္း မလႊဲဖယ္ဘဲ သည္ အလွအပေတြကို ေငးေမာမိသလဲ ။ သက္သက္က ကေလးကို ကုတင္ေပၚ ၿပန္ခ်ၿပီးမွ ကြင္းလံုး ပံုေနတဲ႕ ထမိန္ေလးကို ကုန္းေကာက္လိုက္ၿပီး ၿပန္၀တ္လိုက္ရတာ ။ ေက်ာခိုင္းလိုက္ေတာ႕ သက္သက္ရဲ႕ စြင္႕ကားတဲ႕ တင္ပါးလံုးလံုးၾကီးေတြကို ထပ္ၿပီး ၿမင္ လိုက္ရၿပန္ေရာ ။ အိုး..တအားေကာင္းတဲ႕ ပစၥည္းေတြ…။ က်န္းမာေရး ေကာင္းလိုက္တာ သက္သက္ရယ္ ။ သက္သက္လည္း ေတာ္ေတာ္ ရွက္သြားပံုရတယ္ ။ တပတ္ေလာက္ သူနဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္း မဆိုင္ဘူး ။ မတတ္သာလို႕ ပက္ပင္းဆံုၾကရင္လည္း ေခါင္းေလးငံု႕ထားတယ္ ။ သက္သက္ သူတို႕နဲ႕ လာေနကထဲက သည္လိုဟာေတြက ခဏခဏ ၾကံဳတတ္ ၿဖစ္တတ္တယ္ ။ သူ အ၀တ္လဲေနတံုး သက္သက္ အိပ္ခန္းထဲ ရုတ္တရက္ တံခါးဖြင္႕ ၀င္လာလို႕ သူ႕ကို ေဂြးတန္းလန္းနဲ႕ လီးတန္းလန္းနဲ႕ ေတြ႕သြားတာတို႕..သက္သက္ အိမ္သာထဲ ထိုင္ေနတာ သူ မသိဘဲ ရုတ္တရက္ ၀င္သြားတာတို႕ေပါ႕ ။ တခါတေလ စိမ္းေ၀ခင္ အိမ္မွာ မရွိတံုး သက္သက္က သူ႕ကို ဇက္ေၾကာဆြဲေပး..ႏွိပ္ေပးတတ္တယ္ ။ သည္ အခါမွာလည္း သက္သက္နဲ႕သူ ေတာ္ေတာ္႕ကို နီးကပ္ နီးစပ္ၾကတယ္ ။

 

သက္သက္က ႏွိပ္ေပးရင္း တခါတခါ သူ႕တင္ပါးကို ရိုက္ၿပီး ဆိပ္ဆြဲၿပီး စတတ္ ေနာက္တတ္တယ္ ။ သက္သက္နဲ႕ ကေလးလုခ်ီရင္း ကေလးကို သက္သက္ဆီ လက္ေၿပာင္းေပးရင္း သက္သက္ရဲ႕ ရင္သားထြားထြားအိအိေတြကို ကိုင္မိ ထိမိတာကေတာ႕ ခဏခဏဘဲ ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ စိမ္းေ၀ခင္ဆီကလည္း ေတာင္႕တလိုလားတာေတြ မရေတာ႕လို႕ အေနနီးစပ္တဲ႕ သက္သက္ကို သူ စိတ္နဲ႕ပစ္မွားမိလာရတယ္ ။ တခါမွာ ကေလးရဲ႕ ေဘးမွာ ေခြေခြေလး လွဲအိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ႕ သက္သက္ရဲ႕ ေၿပကြ်တ္ေနတဲ႕ ထမိန္ေၾကာင္႕ တပိုင္းတစ ၿမင္ေနရတဲ႕ တင္ပါးတံုးၾကီးကို ၿမင္ၿပီး သူ႕စိတ္ေတြ တအား ထၾကြလာလို႕ ကြင္းတိုက္မိတယ္ ။ ေနာက္တခါမွာလည္း သက္သက္ ေဆာင္႕ေၾကာင္႕ထိုင္ၿပီး ဟင္းရြက္သင္ေနတဲ႕အခ်ိန္ ေအာက္စ လြတ္ေနလို႕ အိအိေဖါင္းေဖါင္ မုန္႕ေပါင္းၾကီးကို ထင္ထင္ရွားရွားၾကီး သူ ၿမင္လိုက္ရလို႕ အိမ္သာထဲ ေၿပး၀င္ ကြင္းတိုက္မိရတယ္ ။ မေန႕က ။ မေန႕ကေတာ႕ ညဖက္ စိမ္းေ၀ခင္ အိမ္ၿပန္မလာို႕ ဟန္းဖုန္းကို ေခၚၾကည္႕ေတာ႕ စိမ္းးေ၀ခင္က ေခၚရပါမလား ဆိုၿပီး သူ႕ကို ၾကိမ္းေမာင္းဆူဆဲေတာ႕ သူကလည္း ဘယ္သူနဲ႕ ထြက္ေနတာလဲ ေမးမိလိုက္တယ္ ။ စိမ္းေ၀ခင္က ေမးရပါမလား ဆိုၿပီး သူ႕ကို ေတာ္ေတာ္႕ကို ရိုင္းစိုင္းတဲ႕ စကားလံုးေတြနဲ႕ ေအာ္ဆဲတယ္ ။ ဒီတခါေတာ႕ သူ မခံႏိုင္ေတာ႕ဘူး ။ ေစာ္ကားလြန္းတဲ႕ စိမ္း ေ၀ခင္ကို သည္းမခံႏိုင္ေတာ႕ဘူး ။ သည္ အိမ္ကေန သူ ထြက္သြားလိုက္ဖို႕ ဆံုးၿဖတ္လိုက္တယ္ ။ သူ႕အ၀တ္နဲ႕ လိုမယ္႕ပစၥည္းနဲနဲ ေကာက္ထည္႕ၿပီး အိမ္က ထြက္ဖို႕ လုပ္ေတာ႕ သက္သက္က အိမ္တံခါး၀က သူ႕ကို တားထားတယ္ ။ သူ႕အိတ္ကိုလည္း သူ႕လက္ထဲက ဆြဲလုယူတယ္ ။ “ ကိုဖုန္း ရယ္….မသြားပါနဲ႕..သမီးေလးကို ေထာက္ထားပါအံုး….သက္သက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္….” လို႕ အထပ္ထပ္ ေၿပာ…တားတဲ႕အၿပင္ သူ႕ကို တအား ဖက္ထားတယ္ ။ ညဖက္ၾကီးမို႕ သက္သက္ က ထံုးစံအတိုင္း အက်ၤ ီပါးကို တထပ္ထဲ ဘာအတြင္းခံမွ မပါဘဲ ၀တ္ထားတာ ဆုိေတာ႕ သက္သက္ရဲ႕ ရင္စိုင္လံုးလံုးၾကီးေတြက တကယ္႕ကို အိအိၾကီး လာထိကပ္မိေနတာ ။ သူ႕အမ စိမ္းေ၀ခင္ကို စိတ္ဆိုးေနတာေတြေတာင္ ဘယ္ေရာက္သြားမွန္း မသိေတာ႕ဘူး ။ ေအာက္က ေပါင္ၾကားက ငတိကလည္း ခ်က္ခ်င္းကို ၾကြထ မတ္လာတာ သက္သက္ရဲ႕ ၀မ္းပ်င္ကို ဖိကပ္မိရက္သားၾကီး ။ မာေၾကာတဲ႕ အတန္ၾကီး ဖိကပ္လာတာကို သက္သက္ မသိဘဲ ဘယ္ေနပါ႕မလဲ ။ သက္သက္က အၾကာၾကီး တတြတ္တြတ္နဲ႕ အိမ္က ထြက္မသြားဖို႕ ေၿပာေနေပမယ္႕ သူကေတာ႕ သက္သက္ ေၿပာေနတဲ႕ စကားေတြကို လံုးေစ႕ပတ္ေစ႕ မၾကား နားမေထာင္မိဘူး ။ ထိေတြ႕ေနတဲ႕ အထိအေတြ႕မွာဘဲ စိတ္ေရာက္ေနတယ္ ။

 

တကယ္႕ကို ထိေတြ႕ရတာ ေကာင္းတဲ႕ ပစၥည္းၾကီးႏွစ္လံုး ။ ေတာ္ေတာ္ၾကာမွ သက္သက္က လူခ်င္း ခြာလိုက္လို႕ မခြာခ်င္ခြာခ်င္နဲ႕ ခြာလိုက္ရတယ္ ။ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ဘဲ ေအာက္က ငတိက ပုဆိုးၾကားကေန ေထာင္ထြက္ေနတယ္ ။ သက္သက္က ေအာက္က ငတိကို ငံု႕ၾကည္႕တာကိုလည္း ေတြ႕လိုက္ရတယ္ ။ သက္သက္က “ ကိုဖုန္း…ထြက္မသြားနဲ႕ေနာ္….သက္သက္ ေတာင္းပန္တယ္ကြာ….” လို႕ ေခါင္းေလးငံု႕လ်က္နဲ႕တုိးတိုးေလး ေၿပာလိုက္တယ္ ။ မေန႕ညက စိမ္းေ၀ခင္ ညသန္းေကာင္ အခ်ိန္မွ ၿပန္လာတယ္ ။ တကယ္႕ကို လြန္ေနၿပီ ။ အရက္နံ႕ေတြလည္း တေထာင္းေထာင္းနဲ႕ ။ “ ဘယ္လို ၿဖစ္တာလဲ စိမ္းေ၀ …မင္း အရက္ေတြလည္း ေသာက္ထားပါလား….ဘယ္သူနဲ႕ ဘယ္လိုေတြ ၿဖစ္လာသလဲ…” လုိ႕ သူ႕စိတ္ေတြကို အတတ္ႏိုင္ဆံုး ထိန္းခ်ဳပ္ရင္း ေမးလိုက္ေတာ႕ စိမ္းေ၀ခင္က “ တၿခားေကာင္ေတြက နင္႕ထက္ေတာ႕ သာတာခ်ည္းဘဲ…နင္က အလကားေကာင္….” လို႕ သူ႕ေဒါသကို ဆြတဲ႕ သူ႕မာနကို ထိပါးတဲ႕ စကားလံုးေတြနဲ႕ တံု႕ၿပန္တယ္ ။ လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားရင္း သူ အိမ္ထဲက ထြက္လိုက္တယ္ ။ အိမ္ေရွ႕က ဗန္ဒါပင္ေအာက္က သစ္သားခံုတန္းလ်ားေလးမွာ သြားထိုင္လိုက္တယ္ ။ စိတ္ကို တည္ၿငိမ္သြားတဲ႕ အထိ သည္ေနရာေလးမွာ ထိုင္ေနလိုက္မယ္ ။ နာရီ၀က္ေလာက္ ၾကာၿပီးေတာ႕ သက္သက္ အိမ္ထဲက ထြက္လာၿပီး…“ လာ..ကိုဖုန္း..အၿပင္မွာ ေအးတယ္…အထဲ ၀င္ပါ..” လို႕ လာေခၚတယ္ ။ စိမ္းေ၀ခင္တေယာက္ အိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီ တဲ႕ ။ အိမ္ထဲေရာက္ေတာ႕ မီးဖိုခန္းနားက ထမင္းစား စားပြဲအနားမွာ “ ကိုဖုန္းအတြက္ သက္ ေဖ်္ာထားတာ…” ဆိုၿပီး ေကာ္ဖီတခြက္ လာေပးတယ္ ။ “ ေသာက္လိုက္ ကိုဖုန္း..” လို႕ အနီးကပ္ တိုးတိုးေလး ေၿပာတယ္ ။ သက္သက္က သူ႕လက္ေမာင္းကို လက္ကေလးနဲ႕ ကိုင္ထားတယ္ ။ သူတို႕ ေရာက္ေနတဲ႕ေနရာနားမွာ ေမွာင္ေနေပမယ္႕ ဧည္႕ခန္းက မီးေရာင္ေၾကာင္႕ သက္သက္ရဲ႕ ဆူၿဖိဳးတဲ႕ ရင္စိုင္လံုးၾကီေတြကို အနီးကပ္ေတြ႕ေနရတယ္ ။ ဘရာမပါဘဲ ဘေလာက္စ္ ႏြမ္းပါးပါးကို တထပ္ထဲ ၀တ္ထားလို႕ ရင္သားၾကီးေတြက လွဳပ္တုတ္တုတ္ ၿဖစ္ေနသလိုဘဲ ။ စိတ္ထင္တာမ်ားလား ။ စိတ္ရိုင္းေတြကေတာ႕ ၀ုန္းကနဲ ထၾကြလာရတယ္ ။ “ ေဆာရီးဘဲ ကိုဖုန္းရယ္…မမ အစား သက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္…..”လို႕ ေလသံေလးနဲ႕ တိုးတိုးေလး ေၿပာေနတဲ႕ သက္သက္က သူ႕လက္ေမာင္းကို ပြတ္ေနသလား ။ သူ႕ကို ဖက္လိုက္သလား ။

 

သူ႕ရင္ဘတ္မွာ ေခါင္းေလး မွီကပ္ အပ္လိုက္သလား ။ အၿဖစ္အပ်က္ေတြက ၿမန္ဆန္လြန္းတယ္ ။ သက္သက္ကို သူ ၿပန္ဖက္ထားလိုက္မိတယ္ ထင္တယ္။ ရင္စိုင္ထြားၾကီးေတြက ဟိုတခါလိုဘဲ သူ႕ရင္ဘတ္နဲ႕ ပိကပ္ထိေနၿပန္ၿပီ ။ ေအာက္က ငတိက ထိုင္းကနဲ မတ္သြားတယ္ ။ အရင္တခါလိုဘဲ သက္သက္ရဲ႕ ဘိုက္သားနဲ႕ ထိကပ္ေနၿပီ ။ သက္သက္ကိုဖက္ထားေနတဲ႕ သူ႕လက္ႏွစ္ဖက္က သက္သက္ေက်ာၿပင္နဲ႕ ခါးေနရာကို ပြတ္သပ္ေနမိၿပီ ။ သက္သက္က “ ကိုဖုန္း….ကို သက္သက္ သနားတယ္….” လို႕ တိုးတိုးေလး ေၿပာလိုက္တာကို ၾကားလိုက္ ရၿပီး သက္သက္ရဲ႕ ဖက္ထားတဲ႕ လက္ေလးေတြက သူ႕ေက်ာၿပင္ကို ေရြ႕လ်ားပြတ္သပ္လာတယ္ ။ သူ႕လက္က သက္သက္ရဲ႕ တင္လံုးလံုးဆီကို သြားခ်င္ေနတယ္ ။ သက္သက္က သူ႕ေက်ာၿပင္ကို ပြတ္ေနရာက သူ႕တင္ပါးေတြကို လာ ဆုပ္ညွစ္လိုက္တဲ႕ အခါမွာေတာ႕ သူ႕လက္ေတြလည္း သက္သက္ရဲ႕ တင္ပါးၾကီးေတြ အေပၚကို ေရာက္သြားေတာ႕တာဘဲ ။ တင္းအိေနတာၾကီးေတြကို ဆုပ္ညွစ္ေနမိတယ္ ။ သက္သက္ရဲ႕ လက္ႏွစ္ဖက္ကလည္း သူ႕ေက်ာၿပင္ကို ပြတ္သပ္ကုတ္ၿခစ္လိုက္ တင္ပါးေတြကို ဆုပ္ညွစ္လိုက္နဲ႕ ။ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတဲ႕ သက္သက္ရဲ႕ ႏွဳတ္ခမ္းေလးေတြကို ဖိကပ္ ငံုစုတ္မိလိုက္တယ္ ။ သက္သက္က ခဏေလး ၿငိမ္ေနေပမယ္႕ မၾကာခင္ဘဲ သူ႕ႏွဳတ္ခမ္းေတြကို ၿပန္စုတ္လာတယ္ ။သက္သက္ရဲ႕ လ်ာေလးကို သူ႕လ်ာက ပြတ္ထိၾကည္စယ္လိုက္တဲ႕အခါ သက္သက္ဖက္ကၿပန္တံု႕ၿပန္လိုက္တာကို သိလိုက္ရၿပီး အရွိန္ၿမင္႕တက္လာတဲ႕ ကာမစိတ္ရိုင္းေတြေၾကာင္႕ သက္သက္ကို မလွမ္းမကမ္းက ဧည္႕သည္လာရင္ တည္းဖို႕ ထားတဲ႕ အိပ္ခန္းအပိုေလးထဲကို ဆြဲေခၚသြားမိတယ္ ။ ကုတင္ေပၚကိုေရာက္သြားတဲ႕ အခါ သက္သက္ရဲ႕ ရင္ေစ႕ဘေလာက္စ္ေလးက ႏွိပ္ၾကယ္သီးေလးေတြကို တေထာက္ေထာက္နဲ႕ ဆြဲၿဖဳတ္ဖြင္႕ပစ္လိုက္ၿပီး ေကာ႕တင္းလံုး၀န္းတဲ႕ ရင္သားလွလွၾကီးေတြကို အငမ္းမရ နမ္းရွံဳ႕လိုက္မိတယ္ ။ သက္သက္ဆီက ညည္းသံသဲ႕သဲ႕ေလး ထြက္လာတယ္ ။ နမ္းရွံဳ႕ေနတဲ႕အခ်ိန္ သူ႕ႏွာေခါင္းနဲ႕ ႏွဳတ္ခမ္းေတြက မာတင္းၿပီး ေထာင္ထေနတဲ႕ ရင္သီးဖုေလးေတြကို တိုးမိတိုက္မိတယ္။ တဖက္က ရင္သီးေလးကို လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႕ ပြတ္သပ္ရင္း ေနာက္တဖက္ကို ပါးစပ္နဲ႕ စုပ္လိုက္မိတယ္ ..။ လက္တဖက္က သက္သက္ကိုယ္ ေအာက္ပိုင္းဆီ ေရာက္သြားေတာ႕ ထမိန္ေလး ေၿပကြ်တ္ေနတာကို သိလိုက္ရလို႕ ေအာက္ဖက္ကို ဆြဲခ်ပစ္လိုက္ရင္း ေပါင္ၾကားေနရာကို စမ္းလိုက္ေတာ႕ သက္သက္ရဲ႕ အဂၤါစပ္မို႕ေဖါင္းေဖါင္းဟာ ရႊဲရႊဲစိုေနတာကို သိလိုက္ရတယ္ ။

 

အကြဲေၾကာင္း တခုလံုးကို သူ႕လက္ဖ၀ါးနဲ႕ လက္ေခ်ာင္းေတြက ပြတ္စမ္းကိုင္ေတာ႕ ႏွဳတ္ခမ္းသားထူထူႏွစ္ဖတ္နဲ႕ ရသာဖူးေစ႕ေလးကို ထိမိကိုင္မိလို႕ သက္သက္ရဲ႕ ကိုယ္လံုး တုန္ခါသြားတယ္ ။ အို..ဆုိတဲ႕ ညည္းသံေလးလည္း ထြက္တယ္ ။ သည္ေနရာကို နမ္းစုတ္ခ်င္စိတ္ေပါက္လာၿပီး ကိုယ္ကို ေအာက္ဖက္ကို ေလ်ာဆင္းလိုက္ရင္း သက္သက္၇ဲ႕ အဂၤါစပ္ကို လ်ာနဲ႕ ဖိယက္မိတယ္ ။ ညွီစို႕စို႕ အနံ႕ေလးက သူ႕ၾကြေနၿပီးသား ကာမစိတ္ရိုင္းေတြကို ပိုၿပီး အရွိန္ၿမင္႕တက္ေစသလို သက္သက္လည္း သူ႕ေခါင္းကို လက္နဲ႕တြန္းရင္း ေအာ္ညည္းလိုက္တဲ႕ အသံက ေတာ္ေတာ္ေလး က်ယ္သြားတယ္ ။ လက္တဖက္နဲ႕ သက္သက္ရဲ႕ ရင္သားတဖက္ကို ကိုင္ဆုပ္ရင္း အကြဲေၾကာင္းနဲ႕ ရသာဖူးေစ႕ေလးကို ဖိယက္ေပးေနမိတယ္ ။ သက္သက္လည္း ေတာ္ေတာ္ၾကာေအာင္ ေခါင္းေလးေမာ႕ၿပီး သူယက္ ကလိသမွ် ခံေနၿပီး “ ကိုဖုန္း…သက္ မခံႏိုင္ေတာ႕ဘူး….ေတာ္ၿပီ..” လို႕ တိုးတိုးေလး ေၿပာတယ္ ။ သူ႕ေပါင္ၾကားက ငတိလည္း တင္းမာေတာင္႕လြန္းေနတာ ေပါက္ကြဲလုမတတ္ဘဲ ။ အဂၤါစပ္ကေန မ်က္ႏွာ ခြာလိုက္ၿပီး သက္သက္ရဲ႕ ကိုယ္ေပၚကို တက္ေမွာက္ရင္း သက္သက္ရဲ႕ ေပါင္တန္ေတြကို တြန္းခြဲရင္း အဂၤါစပ္ထဲကို ငတိကို ေတ႕သြင္းလိုက္တယ္ ။ အရည္ေတြက တအားကို ရႊဲရႊဲစိုေနတာေၾကာင္႕ တင္းၾကပ္ႏူးညံ႕တဲ႕ အဂၤါစပ္ထဲကို သူ႕ငတိရဲ႕ ထိပ္ေခါင္းပိုင္း ၿမဳပ္၀င္သြားတယ္ ။ အို…….ဆိုတဲ႕ ညည္းသံေလး ထြက္လာတယ္ ။ သူ႕ေက်ာၿပင္ကို တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ဖက္ထားတဲ႕ သက္သက္ကို ညင္သာတဲ႕ အသြင္းအထုတ္ အတုိေလးေတြ ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာ လုပ္ေပးေနတဲ႕အခ်ိန္ သက္သက္ရဲ႕ ညည္းသံတိုးတိုးေတြ ဆက္တိုက္ ၾကားေနရတယ္ ။ ေခါင္း၀င္ကိုယ္ဆန္႕ ဆိုသလို သူ႕ငတိလည္း ေခါင္းပိုင္းဘဲ ၀င္ထြက္ေနရာက ကိုယ္ထည္ပါ အထဲေရာက္လာတယ္ ။

 

မၾကာခင္ ဘဲ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ စိုအိေနတဲ႕ သက္သက္ရဲ႕ အဂၤါစပ္ထဲ သြက္သြက္ၿမန္ၿမန္ ၀င္ထြက္ႏိုင္လာတယ္ ။ ၿဖိဳးအိေနတဲ႕ရင္သားစိုင္က ဖူးၾကြေထာင္ထေနတဲ႕ ရင္သီးေလးကို စို႕စုတ္ရင္း တင္းၾကပ္တဲ႕ အဂၤါစပ္ထဲကို ခပ္ၿမန္ၿမန္ ၿပင္းၿပင္း ဖိဖိေညွာင္႕လိုက္တယ္ ။ သက္သက္ရဲ႕ လက္သဲခြ်န္ေလးေတြက သူ႕ေက်ာၿပင္ထဲကို စူးနစ္ေနၿပီး သက္သက္ တအားညည္းရင္း ကိုယ္ေလး ေကာ႕တက္သြားတဲ႕ အခ်ိန္ သူ႕ငတိထဲက သုတ္ရည္ေတြလည္း တစစ္စစ္နဲ႕ ပန္းထြက္ ထုတ္လႊတ္မိသြားတယ္ ။ ကာမစပ္ယွက္မွဳရဲ႕ အၿမင္႕ဆံုး ပန္းတိုင္ကို တက္လွမ္းသြားၾကရၿပီးတဲ႕ေနာက္ တန္ဆာခ်င္း သြတ္သြင္းရက္နဲ႕ သူနဲ႕ သက္သက္ ဖက္သိုင္းရက္သား အေမာေၿဖေနမိၾကတယ္ ။ ပထမဆံုး ကိုယ္ခ်င္းတြန္းခြာလိုက္သူက သက္သက္ ။ “ ကိုဖုန္း ခံေနရတာကို မၾကည္႕ရက္လို႕ ကိုဖုန္း လိုေနတာေတြကို သက္သက္ ေပးလိုက္တာ…..သက္ သြားေတာ႕မယ္….” လို႕ တိုးတိုးေလး ႏုတ္ဆက္သြားတယ္ ။ ေမွ်ာ္လင္႕ဘဲ မထင္ထားဘဲ ၿဖစ္ပ်က္သြားခဲ႕တဲ႕ ခယ္မေခ်ာေလး သက္သက္နဲ႕ သူ႕ အၿဖစ္ကို မယံုႏိုင္ေအာင္ အံ႕ၾသေနမိရင္း သူ က်န္ခဲ႕တယ္ ။ မိန္းမဆီက မရေတာ႕တဲ႕အရာအားလံုးကို သက္သက္က သူ႕ကို ရက္ရက္ေရာေရာၾကီး ေပးသြားခဲ႕တာပါ….ျပီး ။

Categories
Lifestyle

မေနတတ္ေအာင္

ႏိုဗိုတယ္ဟိုတယ္ ရန္ကုန္ စားေသာက္ခန္းထဲမွာ လူသိပ္မရွိဘူး ။ တိုးရစ္အုပ္စုတစုဘဲ စားပြဲ၀ိုင္းတ၀ိုင္းမွာ ရန္ကုန္ခရီးသြား လမ္းညႊန္စာအုပ္ေလးေတြ ဖြင္႕ဖတ္ၿပီး စကားေၿပာေနၾကသည္ ။ ပူစီ သူ႕လက္က ေရႊေရာင္ အိုမီဂါနာရီကို တခ်က္ၾကည္႕လိုက္သည္ ။ ၁၀နာရီသံုးဆယ္႕ငါးမိနစ္ ။ ခ်ိန္းထားတာက ၁၀နာရီခြဲတိတိ ။ ခ်ိန္းတဲ႕အခ်ိန္ထက္ ၅မိနစ္ ေက်ာ္ေနၿပီ ။ ပူစီသည္ အခ်ိန္ကို ေလးစားသည္ ။ အခ်ိန္တိက်ေအာင္ အၿမဲ ဂရုစိုက္သူ ။ ကိုယ္တိုင္လည္း ေနာက္မ က်တတ္သလို တၿခားလူ ေနာက္က်ရင္လည္း မၾကိဳက္ဘူး ။ ေစာေစာက စားပြဲထိုးေလး လာခ်ေပးသြားတဲ႕ ကပါခ်ီႏိုခြက္ကို သူမထိရေသး ။ စိတ္ေစာေနသည္ ။ သူလာေစာင္႕ေနတာက အလုပ္အတြက္ ။ အလုပ္ကို သူအၿမဲ တိတိက်က်လုပ္သည္ ။ ၀ိရိယရွိလို႕ သူ ဒီအေၿခအေနကို ေရာက္လာတာ ။ ၾကိဳးစားသူတို႕ရဲ႕ ရလဒ္ကို သူ ခံစားခဲ႕ရသည္ ။ ကံ ဥာဏ္ ၀ိရိယ ဆိုသလို ဥာဏ္ေကာင္း ၀ိရိယ ရွိတိုင္းေတာ႕လည္း ၾကီးပြားခ်မ္းသာမလား ။ ကံေကာင္းဖို႕လည္း လိုအပ္ေသးသည္ လို႕ သူထင္သည္ ။ ေဟာ ။ လူတေယာက္ လာေနသည္ ။ စားေသာက္ခန္းထဲကို ၀င္လာသည္ ။ မီးခိုးေရာင္ရင္႕ရင္႕ အေနာက္တိုင္း ၀တ္စံုကို ေသေသသပ္သပ္ က်က်နန ၀တ္ထားတဲ႕ လူရြယ္တေယာက္ ။ ပူစီ႕ဆီကို တန္းတန္းမတ္မတ္ ေလွ်ာက္လာေနသည္ ။ ၿပံဳးၿပၿပီး ညာဖက္လက္ ကမ္းရင္း “ ဦးသက္ခိုင္မင္း ..ပါလား..ကြ်န္ေတာ္ ရာဇ ပါ…” လို႕ေၿပာလိုက္လို႕ သူ မတ္တပ္ထရပ္လိုက္ၿပီး လက္ဆြဲႏုတ္ဆက္လိုက္ရင္း..“ ဟုတ္ပါတယ္…သက္ခိုင္မင္းပါ..ကို…ရာဇ…” လို႕ ေၿပာလိုက္သည္ ။ “ ကြ်န္ေတာ္ နဲနဲ ေနာက္က်သြားတာ ခြင္႕လႊတ္ပါ ဦးသက္ခိုင္မင္း…ကား ရပ္စရာေနရာ ရွာေနရလို႕ပါ” လို႕ ကိုရာဇက ေၿပာလိုက္လို႕ “ ရပါတယ္…ကိစၥမရွိပါဘူး..” လို႕ သူၿပန္ေၿပာသည္ ။ ကိုရာဇ ထိုင္ၿပီးတဲ႕ေနာက္ သူ “ တခုခု စားပါ..ေသာက္ပါလား…ကိုရာဇ…” လို႕ ေၿပာလိုက္သည္ ။ “ မစားေတာ႕ပါဘူး ဦးသက္ခိုင္မင္း..ဘရိတ္ဖတ္စ္ စားခဲ႕ၿပီးပါၿပီ …အလုပ္ကိစၥဘဲ ေဆြးေႏြးၾကရေအာင္ပါ.” “ ေကာင္းၿပီ ကိုရာဇ…က်ေနာတို႕ အရင္က ဖုန္းနဲ႕ စကားေၿပာထားတဲ႕အတိုင္းေပါ႕ ..ကိုရာဇဖက္က အိုေကမယ္ ဆိုရင္ က်ေနာ္တို႕ဖက္ကလည္း အိုေကပါတယ္ ..အလုပ္ၿဖစ္ၿပီဘဲ…” “ ကြ်န္ေတာ္တို႕ဖက္က အိုေကပါတယ္…ေန႕ သတ္မွတ္ၿပီး လုပ္လိုက္ၾကရံုဘဲ …က်သင္႕ေငြကေတာ႕ အရင္ ေၿပာထားတဲ႕အတိုင္း ေဒၚလာနဲ႕ဘဲ လိုခ်င္တယ္ဗ် …ဘယ္ေတာ႕ ေငြေခ်မလဲ ဆိုတာ သိပါရေစ” “ ေငြေခ်တာကေတာ႕ ေရာ႕ပတၱၿမား ေရာ႕နဂါး ဆိုသလို အြန္သာစေပါ႕(တ္ ) ..အေရာင္းအ၀ယ္ ၿဖစ္တဲ႕အခ်ိန္ ပစၥည္းရတဲ႕အခ်ိန္ ေငြေခ်မယ္ ..” “ ကြ်န္ေတာ္တို႕ အေၾကာင္းလည္း သိမွာပါ..ကြ်န္ေတာ္တို႕က လိမ္စားမယ္႕လူေတြ မဟုတ္ပါဘူး…ေငြကိုတတ္ႏိုင္ရင္ေတာ႕ အရင္ လိုခ်င္တယ္ဗ်ာ..” “ အင္း..ရပါတယ္…ကိုရာဇတို႕ဖက္က လိုခ်င္ရင္လည္း ေပးမယ္ ..အိုေကပါ …ဒါဆို ၃၀ရက္ေန႕ ပစၥည္းေတြ ရမွာေပါ႕ေနာ္….” “ ဟုတ္ပါတယ္ …. . ၃၀ရက္ေန႕ …ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို ယံုၾကည္တဲ႕အတြက္ ေက်းဇူးပါ ဦးသက္ခိုင္မင္း…” “ ယံုၾကည္ပါတယ္…ကိုရာဇ…ကိုရာဇတို႕နဲ႕ အခုလို အလုပ္လုပ္ရတာကိုဘဲ က်ေနာ္က ၀မ္းသာေနတာပါ.. ..က်ေနာ္႕လူေတြကို လႊတ္ၿပီး ေငြပို႕ခိုင္းလိုက္ပါမယ္..ကိုရာဇ …” ကိုရာဇက ၿပံဳးၿပီး ေခါင္းညွိမ္႕သည္ ။

ၿပီးေတာ႕ သူ႕ကုတ္အတြင္းအိတ္ထဲက မင္မိုရီစတစ္ေလး တေခ်ာင္းကို ထုတ္ယူလိုက္ၿပီး ကမ္းေပးသည္ ။ “ ဒါက ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေရာင္းမယ္႕ ဦးသက္ခိုင္မင္းတို႕ လိုခ်င္တဲ႕ ကုန္ပစၥည္းေတြရဲ႕ အေသးစိတ္ အခ်က္အလက္နဲ႕ ပံုေတြပါ …ထပ္မွာခ်င္တာ ရွိရင္ ဒါမွမဟုတ္ ေၿပာင္းလဲခ်င္တာ ရွိခဲ႕ရင္ ကြ်န္ေတာ္႕ဆီကို ဖုန္းဆက္လိုက္ပါ…ဦးသက္ခိုင္မင္း…” “ ေကာင္းပါၿပီ ကိုရာဇ..” “ ကဲ ဦးသက္ခိုင္မင္း..ကြ်န္ေတာ္႕ကို ခြင္႕ၿပဳပါအံုး …” “ ေကာင္းပါၿပီ ကိုရာဇ….” ကိုရာဇ ထၿပန္သည္ ။ ဇြဲကပင္ ထေရးဒင္း လို႕ ခပ္ေသးေသး ေရးထားတဲ႕ ေၾကး၀ါဆိုင္းဘုတ္ေလး နဲ႕ တိုက္ခန္းထဲကို ပူစီ၀င္လိုက္တဲ႕အခါ စားပြဲကိုယ္စီက ၀န္ထမ္း အမ်ိဳးသမီး ႏွစ္ေယာက္ က သူ၀င္လာတာကို ၿမင္ၾကတာနဲ႕ၿပာၿပာသလဲ ထရပ္ၾကသည္ ။ သူတို႕ရဲ႕ အေနာက္ဖက္က ဦးသက္ခိုင္မင္း မန္းေနးဂ်င္းဒါရိုက္တာ လို႕ ဆိုင္းဘုတ္ေလး ရွိေနတဲ႕ ရံုးခန္းထဲကို သူ၀င္လိုက္သည္ ။ တခ်ိန္က မထင္မရွား ရြာငယ္ေလးတရြာက ဆင္းရဲသား ေကာင္ေလး ပူစီ ဘ၀ကေန အခုလို ကုမၸဏီတခုကို ပိုင္ဆိုင္ လုပ္ကိုင္ေနတဲ႕ ဦးသက္ခိုင္မင္း ဘ၀ကို ေရာက္လာေအာင္ အဆင္႕ဆင္႕ ၿဖတ္သန္းေက်ာ္ၿဖတ္ခဲ႕ရတဲ႕ သူ႕ဘ၀ကို သူၿပန္မေတြးခ်င္ေတာ႕ေပမယ္႕ အခါအားေလ်ာ္စြာ ေတြးမိတတ္သည္ ။ သူ႕ကို ဒီလို ဘ၀ကို ေရာက္လာေအာင္ ပံ႕ပိုးေပးတဲ႕လူေတြထဲမွာ ေမထားခင္ က ထိပ္ဆံုးက ၿဖစ္သည္ ။ သက္ခိုင္မင္း ဆိုတဲ႕ နံမည္က ေမထားခင္ဘဲ ေပးခဲ႕တာ ။ အေမတို႕ ေပးခဲ႕တဲ႕ ပူစီ ဆိုတဲ႕ နံမည္နဲ႕က ထိပ္တန္း ေနရာကို ေရာက္ေအာင္ ၾကိဳးစားတဲ႕ အခါ မသင္႕ေတာ္ဘူးလို႕ ေမထားခင္က ေၿပာခဲ႕ၿပီး သူကိုယ္တိုင္ နာမည္ စဥ္းစား ေရြးေပးခဲ႕သည္ ။ နံမည္ေၿပာင္းဖို႕ ကူညီခဲ႕သည္ ။ သူ႕အေပၚ ေကာင္းလြန္းတဲ႕ ေမထားခင္ကို သူ အရမ္း ခ်စ္ခဲ႕သည္ ။ ေမထားခင္ကလည္း သူ႕ကို ခ်စ္သည္ ။ သူတို႕ ခ်စ္သူေတြ ၿဖစ္ခဲ႕ၾကေပမယ္႕ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ၾကားမွ အဖ်က္က ရွိသည္ ။ သည္ အဖ်က္က ဦးဗညားေအာင္ခင္ ။ဦးဗညားေအာင္ခင္က ေမထားခင္ရဲ႕ အေဖ ။ ပူစီရဲ႕ ေဘာ႕စ္ ။ ေမထားခင္က ပူစီ႕ကို တိုးတက္လာဖို႕ လမ္းၿပ ကူညီတယ္ ဆိုတာက သူ႕အေဖၾကီး ဦးဗညားေအာင္ခင္ မရွိတဲ႕ အခ်ိန္ေတြမွာ ကြယ္ရာမွာ ကူညီတာ ၿဖစ္သည္ ။ ဦးဗညားေအာင္ခင္သည္ တကယ္ေတာ႕ လူေကာင္းတေယာက္ မဟုတ္ ။ သမာအာဇီ၀ ရိုးရိုးသားသား လုပ္ကိုင္စားေသာက္တဲ႕ လူ မဟုတ္လို႕ ဆိုလိုသည္ ။ မေကာင္းတာ မွန္သမွ်ကို ဦးဗညားေအာင္ခင္ လုပ္သည္ ။ ေသးတာ ၾကီးတာ သူ ဂရုမစိုက္ ။ အလုပ္ မေရြးဘူး ။တခ်ိဳ႕ေသာ လူၾကီးလူေကာင္း အေရၿခံဳ လူဆိုးၾကီးေတြက ေသးႏုတ္တဲ႕ ဒုစရိုက္ လုပ္ငန္းေလးေတြကို မလုပ္ၾက ။ အခ်ီၾကီးဘဲ လုပ္ၾကသည္ ။

ဦးဗညားေအာင္ခင္ကေတာ႕ ဒီလို မဟုတ္ ။ အေသးအဖြဲလည္း သူလုပ္သည္ ။ တပည္႕ေတြနဲ႕ လုပ္ခိုင္းတာကို ဆိုလိုတာ ၿဖစ္သည္ ။ သူသည္ အိမ္မွာ မရွိတတ္ဘဲ တခ်ိန္လံုး လိုလို ခရီးသြားေနတတ္သည္ ။ သမီး ၿဖစ္တဲ႕ ေမထားခင္ကိုေတာ႕ စီးပြားကိစၥ ခရီးထြက္ေနသည္လို႕ ၿပထားေပမယ္႕ တကယ္ေတာ႕ သူသည္ မိန္းမ အမ်ားၾကီးကို တၿပိဳင္နက္ ယူထားသူ ၿဖစ္လို႕ နယ္ၿမိဳ႕ေတြမွာ ရွိေနတဲ႕ သူ႕မိန္းမေတြဆီကို တလွည္႕စီ သြားေနတာ ၿဖစ္သည္ ။ သူ႕တပည္႕ေတြကိုဖုန္းနဲ႕ ဆက္သြယ္ၿပီး ဘာလုပ္ရမယ္ ဆိုတာကို သူ ညႊန္ၾကား ခိုင္းေစသည္ ။ ပူစိသည္ ေတာကေနၿပီး ရန္ကုန္ကို ေရာက္လာေတာ႕ ဦးဗညားေအာင္ခင္နဲ႕ တည္႕တည္႕တိုးၿပီး ဦးဗညားေအာင္ခင္က ပူစီရဲ႕ ဥပတိရုပ္ကို ၾကိဳက္သည္ ။ သည္ခ်ာတိတ္သည္ မီးခဲၿပာဖံုး ..ၿဖစ္ေနတဲ႕ အရည္အခ်င္း ရွိတဲ႕ ကေလးကြ…ဒီခ်ာတိတ္ကို ေၿမေတာင္ ေၿမွာက္ေပးလိုက္ခ်င္သည္လို႕ ေၿပာၿပီး သူ႕အိမ္ကို ေခၚလာခဲ႕သည္ ။ စစခ်င္းမွာ ပူစီသည္ ဦးဗညားေအာင္ခင္ကို ဒုစရိုက္ေခါင္းေဆာင္ၾကီးမွန္း မသိခဲ႕ ။ ေက်းဇူးရွင္ၾကီး အေနနဲ႕ အရမ္း ဘဲ ေလးစားခဲ႕သည္ ။ ဦးဗညားေအာင္ခင္ကလည္း ေတာ္ေတာ္နဲ႕ ပူစီ႕ကို သူ႕အတြင္းေရးေတြကို အသိမေပးခဲ႕ ။ ပူစီသည္ ဦးဗညားေအာင္ခင္ရဲ႕ အိမ္ကို ေရာက္ေတာ႕ ဦးဗညားေအာင္ခင္သည္ မိန္းမ ကြယ္လြန္ခဲ႕ၿပီးခ်ိန္ အိမ္ေထာင္ ထပ္မၿပဳဘဲ တဦးတည္းေသာ သမီးေလးနဲ႕ ေနေနသူၾကီး လို႕ဘဲ သိခဲ႕သည္ ။ သမီးေလး ေမထားခင္သည္ လူတိုင္းရဲ႕ ဖူးဖူးမွဳတ္ အလိုလိုက္တာကို ခံရတာကိုလည္း ေတြ႕ရသည္ ။ ေမထားခင္သည္ ၿဖဴေဖြး စိုေၿပတဲ႕ အသားအရည္ နဲ႕ အင္မတန္ ေခ်ာတဲ႕ မိန္းကေလး ၿဖစ္ေပမယ္႕ အဆင္႕အ တန္း မခြဲၿခားဘဲ စိတ္သေဘာ ေကာင္းသူ တေယာက္ပါ ။ တိုက္နဲ႕ၿခံနဲ႕ ကားနဲ႕ အေစခံ တပည္႕တပန္းေတြနဲ႕ ခ်မ္းသာတဲ႕ အေဖနဲ႕ ေနရတာေၾကာင္႕ ေမထားခင္သည္ သန္႕ၿပန္႕အဖိုးတန္တဲ႕ အ၀တ္အစားေတြနဲ႕ ေမြးကထဲက ေကာင္းေကာင္းေနခဲ႕ရလို႕ ပိုၿပီး သန္႕ၿပန္႕ေခ်ာလွေနသည္လို႕ ပူစီ ထင္သည္ ။ ေမထားခင္သည္ ပူစီ႕ကို ေရာက္ေရာက္ခ်င္းထဲက ခင္ခင္မင္မင္ ဆက္ဆံခဲ႕သည္ ။ ေမထားခင္က အေ၇းေပး ဆက္ဆံခဲ႕တာေၾကာင္႕လည္း သည္အိမ္ၾကီးက အေစအပါး ေတြကလည္း ပူစီကို ေကာင္းေကာင္း ဆက္ဆံၾကသည္လို႕ ပူစီ ထင္သည္ ။ ေမထားခင္သည္ သူ မတတ္တာေတြ မသိတာေတြကို စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႕ သင္ၿပေပးခဲ႕သည္ ။ ပူစီသည္ တခါသင္ၿပလိုက္ရင္ တခါထဲ စြဲၿမဲေနေအာင္ မွတ္မိတာေၾကာင္႕ ေမထားခင္က သေဘာက်သည္ ။ ပူစီ ကို သင္ၾကားၿပသေပးတာကိုလည္း ဦးဗညားေအာင္ခင္က သေဘာက်သည္ ။ သူ အသက္ၾကီးလာတဲ႕ အခ်ိန္မွာ အားကိုး၇တဲ႕ တပည္႕ေကာင္းေတြ ရွိခ်င္သည္ ။ လူရင္းလူယံု ေမြးတဲ႕သေဘာ ။ သူ႕သမီး သင္ေပးတာေတြကို နားေထာင္ဖို႕ လိုက္နာဖို႕ ပူစီကို ေၿပာသည္ ။ သူက ခရီးထြက္ထြက္ေနတာေၾကာင္႕ ပူစီသည္ ဦးဗညားေအာင္ခင္နဲ႕ေနရခဲသည္ ။

သူ႕ကိုယ္စား အိမ္မွာေရာ ကုမၸဏီမွာေရာ တာ၀န္ယူေပးတဲ႕ ဦး၀န္း ဆိုတဲ႕ မန္ေနဂ်ာၾကီးနဲ႕ ေနရတာ လုပ္ရတာ ..မ်ားသည္ ။ ဦး၀န္းရဲ႕ သင္ၿပေပးတာေတြေၾကာင္႕လည္း ပူစီသည္ ရန္ကုန္ေရာက္ၿပီး မၾကာခင္မွာ လူရည္လည္လာသည္ ။ လမ္းေတြ သိလာသည္ ။ ကားေမာင္းတတ္လာသည္ ။ သို႕ေပမယ္႕ ေမထားခင္ဆီမွာ စာသင္ရလို႕ ပူစီသည္ အဂၤလိပ္စာေရာ ကြန္ၿပဴတာေရာ တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႕ ပိုပို ကြ်မ္းက်င္ တတ္ေၿမာက္လာသည္ ။ ဦး၀န္းက ကုမၸဏီ အလုပ္ေတြကိုလည္း ခိုင္းသည္ ။ သင္ေပးသည္ ။ ကားေမာင္းတတ္လာၿပီး ေနာက္ပိုင္းမွာ ပူစီသည္ ေမထားခင္ကို ကားနဲ႕ ေက်ာင္းလိုက္ပို႕ရတဲ႕ အလုပ္ကို ရံဖန္ရံခါလုပ္ရသည္ ။ ကားဒရိုင္ဘာၾကီး ေနမေကာင္းတဲ႕အခါ တို႕ ခြင္႕ယူသြားတဲ႕ အခါတို႕မွာ ၿဖစ္သည္ ။ ေမထားခင္ အေၾကာင္းကို သူ သတိရတာက အၿမဲတမ္းပါ ။ ဒါေပမယ္႕ ေမထားခင္ အေၾကာင္းကို စဥ္းစား ေတြးေတာမိတိုင္း သူ႕ရင္ထဲမွာ နာက်င္ ခံစားရသည္ ။ ေမထားခင္နဲ႕ ေ၀းကြာခဲ႕ရလို႕ ။ အတိတ္ကို ၿပန္ စဥ္းစားမိတာနဲ႕ ရင္ဘတ္ထဲမွာ မေကာင္းဘူး ။ တခါတခါ ေမ႔ထားလိုက္ခ်င္ေပမယ္႕ ေခါင္းထဲကို ၀င္၀င္လာသည္ ..။ ေမ႕ပစ္လို႕ မရဘူး ။ သည္အခ်ိန္မွာ အၿပင္က စာေရးမေလး ဂ်ဴလိုင္မိုးမိုး ၀င္လာသည္ ။ ဂ်ဴလိုင္မိုးမိုးသည္ သူ႕အလုပ္ကိစၥေတြ အားလံုးကို စီမံခန္႕ခြဲေပးေနတဲ႕ အသက္၂၅ႏွစ္ အရြယ္ မိန္းကေလး ။ “ ဆရာ…ဦးကက္စိန္က ဆရာနဲ႕ ေတြ႕ခ်င္လို႕ ေရာက္ေနပါတယ္…”လို႕ ဂ်ဴလိုင္မိုးမိုးက ေၿပာသည္ ။ “ ေအး…ေအး…လႊတ္လိုက္ပါ…” ဦးကက္စိန္ ဆိုတာက သူ႕ရဲ႕ ေရွ႕ေန ။ သြင္းကုန္ထုတ္ကုန္ လုပ္ငန္းေတြနဲ႕ ပတ္သက္လို႕ ၿဖစ္ၿဖစ္ အမွဳတစံုတရာ ၿဖစ္လာတဲ႕အခါ အၿမဲတမ္း ဥပေဒအၾကံဥာဏ္ေတြ ေပးဖို႕ သူ႕လက္စြဲေရွ႕ေနအၿဖစ္ သူ ခန္႕ထားတဲ႕ တရားရံုးခ်ဳပ္ေရွ႕ေနၾကီး ..။ ဦးကက္စိန္ ၀င္လာသည္ ။ အသားညိဴညိဴ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္းနဲ႕ ကံတံုးဆံေတာက္ ဆံပင္..ေကာ္လာကတံုးရွပ္အၿဖဴ တိုက္ပံုအနက္ ေယာပုဆိုးအညိဳနဲ႕ ဦးကက္စိန္က အဲကြန္း နဲ႕ သူ႕ရံုးခန္းထဲကိုေရာက္ေတာ႕ သေဘာက်သြားၿပီး…“ အမေလး ..နိဗၺာန္ ေရာက္သြားသလိုဘဲ..ဆရာသမား…” လို႕ သြားေပၚေအာင္ ရယ္လိုက္ရင္း ေၿပာသည္ ။ “ ထိုင္ပါ ဦးကက္စိန္..ဘာေသာက္မလဲ …ေကာ္ဖီလား..လဖက္ရည္လား…” လို႕ သူေမးသည္ ။ “ မေသာက္ေတာ႕ပါဘူး..ဆရာရယ္ …တရားရံုးမွာ ေသာက္ခဲ႕ၿပီးပါၿပီ ..ေၿပာစရာေလး ရွိလို႕ လာခဲ႕တာ..” လို႕ ဦးကက္စိန္က ေၿပာသည္ ။ ဦးကက္စိန္ကို သူ ကိုလတ္ အမွဳကို လိုက္ခိုင္းထားတာေၾကာင္႕ ကိုလတ္ကိစၥ တခုခု ထူးလို႕ၿဖစ္မယ္လို႕သူထင္လိုက္သည္ ။ သူထင္တဲ႕အတိုင္း ဦးကက္စိန္က “ ဦးေမာ္ေမာ္လတ္ကို ဒီေန႕ ရံုးထုတ္တယ္..ဆရာသမား…သူ႕အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ အာမခံ ေလွ်ာက္တယ္ ..မရဘူး..အပယ္ခံရတယ္….ဦးေမာ္ေမာ္လတ္ အ ရမ္း စိတ္ဓါတ္က်သြားတယ္..ကြ်န္ေတာ္လည္း ၾကိဳးစားလုပ္တာဘဲ…လိုက္လည္း လိုက္တယ္…မရဘူး…လူၾကီးေတြ စိတ္၀င္စားတဲ႕အမွဳမို႕ တရားသူၾကီးကလည္း မယူရဲဘူး..ဆရာသမား …” လို႕ ေၿပာၿပသည္ ။ ကိုလတ္က သူ႕ေဘာ္ဒါ ။ သူ႕ပါတနာ..လုပ္ေဖၚကိုင္ဖက္ ေပါ႕ ။

နံမည္ အၿပည္႕အစံုက ေမာ္ေမာ္လတ္ ။ သူ ရန္ကုန္ကို ေရာက္ၿပီး ဒုစရိုက္ေလာကရဲ႕ ဘုရင္တဆူလို ၿဖစ္ခဲ႕တဲ႕ ဦးဗညားေအာင္ခင္ရဲ႕ အိမ္မွာေမာ္ေမာ္လတ္နဲ႕ ဆံုခဲ႕ၿပီး ညီအကိုလို ခင္မင္ခဲ႕ၾကသည္ ။ သူ ၾကီးပြားလာတဲ႕အခါ ေမာ္ေမာ္လတ္က သူ႕လုပ္ငန္းေတြမွာ လာ၀ိုင္းကူသည္ ။ လုပ္သည္ ။ သူအက်ိဳးရွိသလို ေမာ္ေမာ္လတ္ကိုလည္း သူေ၀မွ်သည္ ။ ေပးသည္ ။ ေကြ်းသည္ ။ ေမာ္ေမာ္လတ္က ဦးဗညားေအာင္ခင္ လက္ေအာက္မွာ သူတို႕ တပည္႕အၿဖစ္ လုပ္ခဲ႕ၾကစဥ္ကတည္းက အိမ္ေထာင္က်ၿပီး သမီးေလးတေယာက္ ရွိသည္ ။ ေမာ္ေမာ္လတ္သည္ လူေခ်ာလူေၿဖာင္႕တေယာက္ ၿဖစ္သလို သူ႕မိန္းမ ဂ်က္ဆီကာ ကလည္း ရုပ္ရွင္မင္းသမီးတေယာက္လိုဘဲ ရုပ္ေရာ ကိုယ္လံုးေကာ လွတဲ႕မိန္းမလွေလးတေယာက္ ၿဖစ္သည္ ။ သမီးေလး ညိဳမီလတ္က အခုဆို ၁၉ႏွစ္ ရွိေနၿပီ ။ ပူစီသည္ ေငြအရွာေကာင္းၿပီး သံုးႏိုင္ၿဖံဳးႏိုင္လို႕ မိန္းမ ဆိုတာ သူ႕အတြက္ မရွားခဲ႕ေပမယ္႕ အသဲနစ္ေအာင္ ခ်စ္ခဲ႕ရတဲ႕ ေမထားခင္နဲ႕ ေ၀းကြာခဲ႕ၿပီးတဲ႕ေနာက္ အခုထိ သူမိန္းမ အတည္ မယူၿဖစ္ခဲ႕ ။ သူေဌးလူပ်ိဳၾကီးတေယာက္ဆိုေတာ႕ ေရလာဖို႕ ေၿမာင္းေပးၾကတဲ႕မိန္းမေတြကေတာ႕ တပံုတေခါင္းေပါ႕ ။ ပူစီက သူ႕ၿပင္းၿပတဲ႕ ဆႏၵေတြကို ေၾကးစားမိန္းမေတြနဲ႕ ေၿဖရွင္းပစ္ၿပီး ေငြရွာတဲ႕ အလုပ္ေတြကိုဘဲ ဖိဖိစီးစီး လုပ္ခဲ႕သည္ ။ ေငြရရင္ ၿပီးေရာ ေငြမ်က္ႏွာကိုဘဲ ၾကည္႕သလို ေငြရွာ တဲ႕ေနရာမွာ ဥပေဒအထဲကေရာ ဥပေဒအၿပင္ကေရာ သိမ္းၾကံဳး ရွာေဖြခဲ႕လို႕ အခုလို ၾကီးပြားခ်မ္းသာလာခဲ႕တာ ၿဖစ္သည္ ။ေမာ္ေမာ္လတ္ ခုလို အဖမ္းခံရၿပီး အခ်ဳပ္က်ေနတာ သူ႕ပေယာဂ မကင္းဘူး ။ ေမာ္ေမာ္လတ္က သူ႕လို ..သူ႕ေလာက္ ေလာဘမၾကီးဘူး ။ သူက အစာကိုဘဲ ၿမင္ၿပီး ငါးမွ်ားခ်ိတ္ကို မၿမင္တဲ႕ေကာင္ ။ ေမာ္ေမာ္လတ္က အရိုးစူးမယ္ ပူစီ…မလုပ္နဲ႕..လို႕ တားတဲ႕ၾကားက သူ လုပ္ခဲ႕သည္ ။ လုပ္ခိုင္းခဲ႕သည္ ။ အစစ ဦးေဆာင္ လုပ္တဲ႕လူက ေမာ္ေမာ္လတ္ ။ သူက ေနာက္ကြယ္က ပံ႕ပိုးသူ သက္သက္ ။ တကယ္တမ္း ရဲေတြ မိသြားတာက ေမာ္ေမာ္လတ္ ။ သူ႕ လာလူး ဆိုတဲ႕ တပည္႕တေယာက္လည္း ေမာ္ေမာ္လတ္နဲ႕ အတူ အဖမ္းခံရသည္ ။ ေငြ သိန္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း အသိမ္းခံရသည္ ။ ေမာ္ေမာ္လတ္ လြတ္ေၿမာက္ေရးအတြက္ သူ႕ေရွ႕ေနၾကီး ဦးကက္စိန္ကို လိုက္ခိုင္းသည္ ။ တရားခြင္မွာေမာ္ေမာ္လတ္ရဲ႕ အက်ိဳးေဆာင္ ေရွ႕ေနအၿဖစ္ လိုက္ခိုင္းတာတင္ မကဘဲ တရားသူၾကီး..စြဲခ် တရားေရးအရာရွိ..ရဲတပ္ဖြဲ႕ အစရွိတာေတြကို လိုက္ခိုင္းသည္ ။ ကုန္ခ်င္သေလာက္ ကုန္ပါေစ..လြတ္ရင္ၿပီးေရာလို႕သူ ေၿပာသည္ ။ ေငြေတြလည္း ထုတ္ေပးသည္ ။ သူကိုယ္တိုင္ကေတာ႕ ေရွ႕ကို မထြက္ဘူး ။ ဦးကက္စိန္က တဆင္႕ ေမာ္ေမာ္လတ္ကို သူကိုယ္တိုင္ မလာတာကိုေတာ႕ စိတ္မရွိနဲ႕လို႕ ေသေသခ်ာခ်ာ ေၿပာခိုင္းထားခဲ႕သည္ ။ ေမာ္ေမာ္လတ္ရဲ႕ မိန္းမ ဂ်က္စီကာက သူ႕ဆီကို ငိုယိုၿပီး အကူအညီလာေတာင္းသည္ ။ သမီးေလး ညိဳမီလတ္ကလည္း ေက်ာင္းတက္ေနဆဲ တန္းလန္းၾကီး . .။ ေမာ္ေမာ္လတ္ အဖမ္းခံရတဲ႕ သတင္းကို ၾကားၾကားခ်င္း ေန႕က ဂ်က္စီကာနဲ႕ ညိဳမီလတ္တို႕ သူ႕ဆီကို ငိုၾကီး ခ်က္မနဲ႕ ေၿပးလာၾကသည္ ။

အားကိုးတၾကီး အကူအညီ ေတာင္းၾကသည္ ။ သူက အေပါင္းအသင္းေကာင္းသူ..အဆက္ရွိသူလို႕ သူတို႕ သိထားၾကသည္ ။ ဂ်က္စီကာနဲ႕ ညိဳမီတို႕ သူ႕ကို ဖက္ၿပီး ငိုၾကသည္ ။ သူက ၿပန္ဖက္ၿပီး ႏွစ္သိမ္႕သည္ ။ ဘာမွ စိတ္မပူဖို႕ ေၿပာသည္ ။ ေမာ္ေမာ္လတ္က အရင္ထဲက သူ႕အိမ္ကို မၾကာခဏ ေခၚလာတတ္လို႕ သူကလည္းေမာ္ေမာ္လတ္ အိမ္ကို သြားလည္တတ္လို႕ ဂ်က္စီကာ နဲ႕ ညိဳမီနဲ႕က ရင္းႏွီး ခ်စ္ခင္ၿပီးသားၿဖစ္ေပမယ္႕ အခု ေမာ္ေမာ္လတ္ အခ်ဳပ္ထဲ ေရာက္ေနတဲ႕အခ်ိန္ သူတို႕ အကူအညီ လိုအပ္ေနတဲ႕အခ်ိန္ သူ႕ဆီကိုေရာက္လာၾကတဲ႕အခါ ဖက္ၿပီး ႏွစ္သိမ္႕ေပးတဲ႕အခါ သူ႕စိတ္ေတြက အရင္တံုးကနဲ႕ မတူေတာ႕ဘဲ တက္ၾကြ ေဖါက္ၿပန္ေနတာ သူ႕ဖါသာ သတိထားမိလိုက္သည္ ။ ဂ်က္စီကာ လွတာ ေတာင္႕တာကို ဟိုး ေစာေစာထဲက သူသိေနသည္ ။ မၾကာခဏ ေမာ္ေမာ္လတ္ အလစ္မွာဂ်က္စီကာ႕ကို သူ ၿပစ္မွားတဲ႕ အၾကည္႕နဲ႕ ၾကည္႕မိခဲ႕သည္ ။ ေမာ္ေမာ္လတ္ရဲ႕ အိမ္က သူ႕အတြက္ စားအိမ္ေသာက္အိမ္ ၿဖစ္ခဲ႕တာမို႕ တခ်ိဳ႕ညေတြ ေမာ္ေမာ္လတ္နဲ႕ အရက္၀ိုင္းကေန အၿပန္ ေသာက္လို႕ မ၀ေသးဘဲ ေမာ္ေမာ္လတ္တို႕အိမ္မွာ ဆက္ေသာက္တတ္သည္ ။ ဂ်က္စီကာသည္ သူနဲ႕ ေမာ္ေမာ္လတ္ကို အၿမည္း တခုခု အၿမဲလို လုပ္ေပးတတ္သည္ ။ တခ်ိဳ႕ရက္ေတြမွာ ဂ်က္စီကာသည္ အိပ္ရာထဲ ေရာက္ေနၿပီးမွ သူတို႕ကို တံခါး လာဖြင္႕ေပးသည္ ။ ည၀တ္ အက်ၤ ီကို အတြင္းက ဘာမွ မခံဘဲ ၀တ္ထားတဲ႕ ဂ်က္စီကာရဲ႕ ၿဖိဳးေကာ႕တဲ႕ ရင္သားၾကီးေတြကို သူ ၿမင္ေတြ႕ဘူးလို႕ဂ်က္စီကာကို တပ္မက္တဲ႕ တဏွာအၾကည္႕နဲ႕ ၾကည္႕ၿပီး သူ ထန္ခဲ႕ဘူးသည္ ။ တခါတေလ ေမာ္ေမာ္လတ္က အေသာက္လြန္ေတာ႕ အိမ္လည္း ေရာက္ေရာ ေခါင္း မေထာင္ႏိုင္ေတာ႕ဘူး ။ ဂ်က္စီကာက သူ႕ကို အိပ္ခန္းထဲ တြဲပို႕လိုက္ရသည္ ။ ဂ်က္စီကာက သူ႕ကို လာ စကားေၿပာတဲ႕အခါ ဂ်က္စီကာရဲ႕ ည၀တ္အက်ၤ ီ ပါးပါး ေအာက္က အခုအခံ မပါဘဲ ၀တ္ထားတဲ႕ ကိုယ္လံုး အလွအပေတြကို ေတြ႕မိရတာက ေသြးသားေတြကို ဆူေ၀ ေစခဲ႕သည္ ။ ေဘာ္ဒါ အရင္းအၿခာရဲ႕ မိန္းမမို႕ စိတ္ေတြကို မနည္း ခ်ဳပ္တီးၿပီး ၿမန္ၿမန္ဘဲ ႏုတ္ဆက္ ၿပန္လိုက္ရသည္ ။ အခုလည္း ကိုလတ္က အခ်ဳပ္ထဲ ေရာက္ေနလို႕ သူတို႕ ငိုယိုၿပီး ေရာက္လာၾကေတာ႕ သည္ သားအမိက ေဟာ႕တ္လြန္းလို႕ သူ႕စိတ္ေတြ မတည္ၿငိမ္ႏိုင္ဘူး ။ ဂ်က္စီကာ႕ကို ဖက္ၿပီး “ ဘာမွ စိတ္မပူနဲ႕..ငါရွိတယ္…နင္တို႕ သားအမိကို အစစ ငါ တာန္ယူမယ္..” လို႕ ေၿပာတဲ႕အခ်ိန္ ဂ်က္စီကာရဲ႕ ေကာ႕ခြ်န္တင္းတဲ႕ ႏို႕ၾကီးေတြက သူ႕ရင္ဘတ္နဲ႕ တသားထဲက်ေအာင္ ကပ္ေနၾကေတာ႕ သူ႕စိတ္ေတြ မရိုးသားေတာ႕ဘူး ။ ညိဳမီလတ္ကလည္း..“ အန္ကယ္ရယ္..ဒက္ဒီ႕ကို ကယ္ထုတ္ပါ အံုး..” လို႕ ငိုၿပီးေၿပာရင္း သူ႕ကို ေနာက္ေက်ာကေန လာဖက္ၿပန္တယ္ ။ ညိဳမီလတ္က အေမတူ သမီး ။ ႏို႕ေတြ ဖင္ေတြက ၾကီးသည္ ။ သူ႕အေမလို ႏို႕ထြားထြား တင္းတင္းေတြက သူ႕ေက်ာကို ဖိကပ္လာၾကၿပန္တယ္ ။ ေရွ႕ေရာ ေနာက္ေရာ ဖိကပ္လိုက္ၾကေတာ႕ သူ႕ေပါင္ၾကားက ငပဲက ဒိုင္းကနဲ မတ္ေထာင္သြားၿပီ ။ သူတို႕ဆီက ေရေမႊးအနံ႕ေတြကလည္း လူကို ကလူၾကည္ဆယ္ ေနၾကသည္ ။ “ စိတ္ခ် သမီး..အန္ကယ္ အစြမ္းကုန္ ၾကိဳးစားေနတယ္….” လို႕ ညိဳမီလတ္ေလးကို ေက်ာပြတ္ၿပီး ေၿပာလိုက္တဲ႕အခ်ိန္ သူ႕ငပဲက တအား ေထာင္လာသည္ ။

ဂ်က္စီကာ႕ ဖင္တုန္းေတြကို ေတြ႕ေနရတာကလည္း တကယ္႕ကို စိတ္ထ စရာၾကီး ။ “ ကိုလတ္က တိုက္ေဆာက္ေနတဲ႕ေနရာမွာ ရွိသမွ် ပံုေအာထားလို႕ ဂ်က္စီတို႕ လက္ထဲမွာ ေငြသိပ္ မရွိဘူး ၿဖစ္ေနတယ္ ..ကိုစီ…” လို႕ ေၿပာလိုက္တဲ႕ ဂ်က္စီကာကို “ ဘာမွ မပူနဲ႕ ဂ်က္စီ….ကိုယ္ တေယာက္လံုး ရွိေနတာဘဲ..အစစ ကိုယ္႕တာ၀န္ထား..ေအးေအးေဆးေဆး ေတြ႕ၾကၿပီး စကားေၿပာၾကတာေပါ႕..” လို႕ ႏွစ္သိမ္႕စကား ေၿပာလိုက္ရသည္ ။ ဂ်က္စီကာကို ညစ္ညမ္းတဲ႕စိတ္ေတြနဲ႕ ၿပစ္မွားခ်င္တိုင္း ကိုလတ္ရဲ႕ သူ႕အေပၚ ေကာင္းခဲ႕တာေတြကို ၿမင္ေယာင္ သတိရၿပီး စိတ္ရိုင္းေတြကို ထိန္းခ်ဳပ္ခဲ႕သည္ ။ ဂ်က္စီကာနဲ႕ ညိဳမီလတ္တို႕ သူ႕ရံုးခန္းက ၿပန္အသြား ေရွ႕ေနၾကီး ဦးကက္စိန္ကို သူ ဖုန္းေခၚလိုက္သည္ ။ ဦး ကက္စိန္သည္ ေစာေစာကဘဲ ပူစီ႕ရံုးခန္းကို လာသြားၿပီး ကိုလတ္ တရားရံုးမွာ အာမခံ မရတဲ႕ကိစၥ လာေၿပာၿပခဲ႕သည္ ။ ကိုလတ္ကို ဘယ္လိုနည္းနဲ႕ ၿပန္ထုတ္ရမလဲ တိုင္ပင္ခ်င္လို႕ ေခၚလိုက္တာ ၿဖစ္သည္ ။ ဦးကက္စိန္က သူ႕မွာ နည္းလမ္းတခု ရွိသည္ လို႕ ေၿပာသည္ ။ ပူစီလည္း အားတက္သြားသည္ ။ “ ေငြ ဘယ္ ေလာက္သံုးရမလဲ ဦးကက္စိန္…” လို႕ သူ ေမးလိုက္သည္ ။ ဦးကက္စိန္က “ ေငြေပးၿပီး ထုတ္ဖို႕ မဟုတ္ပါဘူး… ဦးေမာ္ေမာ္လတ္ရဲ႕ စြပ္စြဲခံထားရတာေတြ အကုန္လံုးကို သူ႕တပည္႕ လာလူးကို ပံုခ်လိုက္ဖို႕ဘဲဗ်…ခင္ဗ်ား လုပ္ရ မွာက လာလူးရဲ႕ မိန္းမကို ေက်နပ္ေလာက္တဲ႕ ေငြေပးၿပီး လာလူးကုိလည္း အခ်ဳပ္မွာ သြားေတြ႕ၿပီး ဦးေမာ္ေမာ္ လတ္ ကိုယ္စား ေထာင္က်ခံလိုက္ဖို႕ ေၿပာဖို႕ဘဲ ” လို႕ ေၿပာၿပသည္ ။ သူ ခဏ စဥ္းစားလိုက္ၿပီး…“ အိုေကေလ…ဦးကက္စိန္..က်ေနာ္ သေဘာတူပါတယ္…ကိုလတ္ လြတ္လာရင္ ၿပီးေရာ လာလူးကို ေက်နပ္ေလာက္တဲ႕ ေငြ ေပးလိုက္မယ္…” လို႕ ၿပန္ေၿပာလိုက္သည္ ။ “ ဒါဆို က်ေနာ္ ဦးေမာ္ေမာ္လတ္ကိုလည္း သြားေတြ႕ၿပီး ရွင္းၿပလိုက္မယ္ေနာ္…” “ အိုေက ဦးကက္စိန္..လာလူးကိုေတာ႕ က်ေနာ္႕လူတေယာက္ လႊတ္ၿပီး ေၿပာခိုင္းလိုက္မယ္..က်ေနာ္ ကိုယ္တိုင္ ေတာ႕ သူ႕ကို သြား မေတြ႕ခ်င္ဘူးဗ်ာ…” “ ဒါကေတာ႕ ခင္ဗ်ား သေဘာဘဲေလ …ထူးၿခားရင္ က်ေနာ္ ဖုန္းဆက္ပါမယ္…” “ ေကာင္းပါၿပီ..ဦးကက္စိန္…” ေမာ္ေမာ္လတ္ အစား လာလူး ေထာင္အက်ခံသြား လိုက္လို႕ ေမာ္ေမာ္လတ္ ၿပန္ထြက္လာမယ္ ဆိုလို႕ စိတ္နည္း နည္းေအးသြားသည္ ။ လာလူးကို ေငြ ဘယ္ေလာက္ေပးမလဲ ဆိုတာဘဲ သူ စဥ္းစားရမည္ ။ “ ဆရာ….ၿပည္လံုးခ်မ္းသာ ထေရးဒင္းက ဦးသန္းေမာင္ရင္က ဆရာနဲ႕ ေတြ႕ခ်င္လို႕ အၿပင္မွာ ေရာက္ေနပါတယ္…” လို႕ ဂ်ဴလိုင္မိုးမိုး လာေၿပာလို႕ ပူစီ ေမာ႕ၾကည္႕လိုက္သည္ ။ “ ေအာ္..ေအး..လႊတ္လိုက္…လႊတ္လိုက္…” ဂ်ဴလိုင္မိုးမိုး သူ႕ရံုးခန္းက ၿပန္အထြက္ ဂ်ဴလိုင္မိုးမိုးရဲ႕ ေနာက္ပိုင္းကို သူ တခ်က္ ၾကည္႕လိုက္တဲ႕အခါ စြင္႕ကား အခ်ိဳးက်တဲ႕ တင္ပါးလွလွအိအိေတြကို သတိထားမိသည္ ။ အင္း..ငါ ဘယ္လို ၿဖစ္ေနသလဲ..ငါ တဏွာစိတ္ေတြ အရမ္း မ်ားေနသလား….။ မလုပ္သင္႕တဲ႕ မိန္းမေတြကို ထန္ေနမိတဲ႕ သူ႕အၿဖစ္ကို သူ ၿပန္သံုးသပ္ေနမိသည္ ။ ငယ္ငယ္က မွားခဲ႕တာမ်ိဳးေတြ တခါ ထပ္ မမွားခ်င္ေတာ႕ ။ မမွားသင္႕ေတာ႕ဘူး ။ ငယ္ငယ္က …။ လူပ်ိဳ႕လက္ ၀က္ၿမီးလို႕ ေၿပာၾကတဲ႕ အရြယ္ ။ လူပ်ိဳေပါက္ အခ်ိန္ ။

အဲဒီတံုးက ပူစီ …။ ရြာမွာတံုးက ပူစီရဲ႕ ဘ၀ ..။ ၿပန္မေတြးခ်င္ေတာ႕တဲ႕ အတိတ္က အေၾကာင္းေတြ ..။ ရြာမွာတံုးက ပူစီက လူတကာရဲ႕ ခိုင္းဘတ္ ။ အေဖ ေသၿပီးတဲ႕ ေနာက္ အေမ႕ကို တဖက္တလမ္းက ကူညီတဲ႕ အေနနဲ႕ ရြာထဲက လူေတြ ခိုင္းစရာ ရွိရင္ သြားၿပီး လုပ္ကိုင္ေပးလို႕ လူေတြက မုန္႕ဖိုးေပးၾကသည္ ။ ရတဲ႕ ေငြကို အေမ႕ကို သူ ေပးသည္ ။ အေမက သား မုန္႕၀ယ္စားဖို႕ ထားပါ လို႕ သူ႕ကို ၿပန္ေပးသည္ ။ လူပ်ိဳေပါက္ ၿဖစ္လာေတာ႕လည္း သူ တခ်က္မွ မပ်င္းခဲ႕ဘူး ။ ရြာထဲက ေငြရွိတဲ႕ လယ္ပိုင္ရွင္ ၿခံပိုင္ရွင္ေတြဆီမွာ အလုပ္သြားေတာင္းၿပီး လုပ္သည္ ။ မ်က္ႏွာခ်ိဳၿပီး ဖင္ေပါ႕တဲ႕ ပူစီကို လူေတြကလည္း အလုပ္ေပးခ်င္ၾကသည္ ။ ထန္းေတာပိုင္တဲ႕ ဦးေတာၾကီးကလည္း ထန္းတက္ခိုင္းသည္ ။ ထန္းရည္ဆိုင္ ဖြင္႕ထားတဲ႕ ဦးေတာၾကီးအတြက္ ထန္းတက္ေပးတဲ႕အတြက္ ေနာက္ပိုင္းမွာ ပူစီသည္ ထန္းတက္သမားပူစီ လုိ႕လည္း သူေနတဲ႕ သာေကာင္းရြာ တ၀ိုက္မွာ လူသိမ်ားသည္ ။ ဦးေတာၾကီးတို႕ ထန္းရည္ဆိုင္ အတြက္ ၾကြက္ေၾကာ္ ေရာင္းဖို႕ညပိုင္းမွာလည္း ရြာ ပတ္၀န္းက်င္က လယ္ကြင္းေတြထဲမွာ ၾကြက္ထိုးေပးသည္ ။ လယ္ၾကြက္ၾကီးေတြက လယ္ထဲက စပါးေတြ နင္းစားၿပီး ဆူၿဖိဳး ၀ဖီးေနသည္ ။ အေရဆုတ္ ခုတ္ထစ္ၿပီး ၾကြက္ကိုင္ေပး ေၾကာ္ေပးသည္ ။ ထန္းရည္နဲ႕ ၾကြက္ေၾကာ္ လာစားတဲ႕ ရြာထဲက ကာာလသားေတြက ပူစီေၾကာ္တဲ႕ ၾကြက္ေၾကာ္က ဦးေတာၾကီးတို႕ လင္မယား ေၾကာ္တာထက္ ပိုေကာင္းသည္လို႕ ထင္ၾကသည္ ။ ဒါေၾကာင္႕ ဦးေတာၾကီးကလည္း ပူစီကို အၿမဲ ေခၚ ခိုင္းတတ္သည္ ။ ငါးရွဥ္႕လည္း ထိုးသည္ ။ ယုန္လည္း ေထာင္သည္ ။ ခ်ိဳးလည္း ေထာင္သည္ ။ ပူစီ ရန္ကုန္ကို ေရာက္သြားရတဲ႕ အေၾကာင္းရင္းက ရြာမွာ အခ်မ္းသာဆံုးလူ လုိ႕ ဆိုရမယ္႕ ဦးလူထုန္ရဲ႕ သမီးေထြးေလး စီစီထုန္ နဲ႕ ၿဖစ္ပ်က္ခဲ႕တာေတြေၾကာင္႕ ပူစီလည္း ရြာမွာ ဆက္ ေနလို႕ မၿဖစ္ေတာ႕လို႕ ေ၀းရာကို ေၿပးခဲ႕ရတာ ။ တၿခား ေၿမပိုင္ရွင္ လယ္ပိုင္ရွင္ေတြလိုဘဲ ဦးလူထုန္တို႕ လင္မယားကလည္း ပူစီကို သူတို႕ အိမ္က အလုပ္ေတြကို ေခၚခိုင္းသည္ ။ ပူစီက အသားလတ္လတ္ ရုပ္ရည္ကလည္း သန္႕လို႕ ရြာက တၿခား ေကာင္ေလးေတြ ထက္ စာရင္ သန္႕ၿပန္႕ သလို အလုပ္ အၿမဲ လုပ္ေနလို႕ သူ႕ကိုယ္ခႏၶာကလည္း က်စ္လစ္ ေတာင္႕တင္းၿပီး ၾကည္႕ေကာင္းသည္ ။ ဦးလူထုန္တို႕မွာက သမီးႏွစ္ေယာက္ ရွိသည္ ။ အၾကီးမက ရီရီထုန္…။ အငယ္မေလးက စီစီထုန္ ။ အၾကီးမရီရီထုန္က ပူစီနဲ႕ အရြယ္တူသည္ ။ တမိုင္ေက်ာ္ ေ၀းတဲ႕ အနီးဆံုး ၿမိဳ႕ေလးက အထက ေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းတက္ခဲ႕တဲ႕ အခ်ိန္ ရီရီထုန္နဲ႕ ပူစီက တတန္းထဲ ။ ပူစီသည္ လူသာငယ္ နံမည္က တုတ္ၾကီး ဆိုတဲ႕ လူစားမ်ိဳး ။ ငယ္ငယ္နဲ႕ မိန္းမ အေတြ႕အၾကံဳေတြ ရွိေနသည္ ။ သူ႕ငပဲကလည္း ထြားၿပီးရွည္သည္ ။ ငယ္ငယ္ထဲက ႏြားေက်ာင္းရင္း ၿမစ္ထဲကို ခုန္ခ် ေရကူးၾကရင္ ပူစီရဲ႕ လထစ္ ကို သူငယ္ခ်င္းေတြက တအံ႕တၾသ ၿဖစ္ၾကရသည္ ။ သူ႕ငပဲတန္က တၿခား သူငယ္ခ်င္းေတြထက္ သိသိသာသာ ၾကီးေနလို႕ ။ ရွည္လည္းရွည္ေနလို႕ ။ ပူစီသည္ မိန္းမနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး ကံေကာင္းသူလို႕လည္း ဆိုႏိုင္သည္ ။ ထန္း၇ည္ဆိုင္ပိုင္ရွင္ ဦးေတာၾကီးသည္ သူကိုယ္တိုင္က ထန္းရည္ေရာင္းေပမယ္႕ သူက ထန္းရည္ကို မေသာက္ဘူး ။ သူ႕အမ်ိဳးေတြ ခ်က္တဲ႕ ခ်က္အရက္( ေတာအရက္ ) ကို ခ်သည္ ။ ကေဇာ္သမားၾကီး ဦေတာၾကီးသည္ ထန္းရည္ဆိုင္ကို မနက္ပိုင္းေလာက္ဘဲ လာလုပ္ၿပီး ေန႕လည္ေလာက္ထဲက သူ႕တူ ဦးစီးေနတဲ႕ ေတာအရက္ဆိုင္မွာ ေရာက္ေနတတ္သည္ ။ တခြက္ၿပီးတခြက္ ၿမည္းရင္း အၿမဲ ေရခ်ိန္ကိုက္ေနတတ္သူပါ ။ ပူစီကလည္း ဖင္ေပါ႕ ေတာ႕ ပူစီေရ…လုပ္ပါအံုးကြာ..ဆိုၿပီး ဦးေတာၾကီးက ပူစီ႕ကိုဘဲ ဖိခိုင္းတတ္ၿပီး သူကိုယ္တိုင္ကေတာ႕ ေတာအရက္ဆိုင္မွာ ေရာက္ေနတတ္သည္ ။

သူ႕မိန္းမ မၿမေသြးကဘဲ ထန္းရည္ဆိုင္ကို ပူစီရဲ႕ အကူ အညီနဲ႕ တာ၀န္ယူေနရသည္ ။ မၿမေသြးသည္ ၿဖဴၿဖဴေဖြးေဖြး လံုးၾကီးေပါက္လွလို႕ ေခၚၾကတဲ႕ ေရေဆးငါးၾကီး ၿဖစ္ သည္ ။ ပူစီလည္း မၿမေသြးနဲ႕ အတူတူ ထန္းရည္ဆိုင္မွာ ေန႕တိုင္း တာ၀န္ယူ ကူညီေရာင္းရေတာ႕ ကေဇာ္ဘဲ မူးေနၿပီး မိန္းမလိုအင္ကို မၿဖည္႕စြမ္းေပးတဲ႕ ဦးေတာၾကီး လစ္ဟင္းေနတဲ႕ လိင္ကိစၥ အပိုင္းကို သူ႕ကိုယ္စား ၀င္ေရာက္ တာ၀န္ယူေပးရေတာ႕သည္ ။ ဦးေတာၾကီးရဲ႕ မိန္းမ မၿမေသြးသည္ အရြယ္ရွိတံုး အရြယ္ေကာင္းတံုးမို႕ ေသြးသား ေတာင္႕တ လိုလားတဲ႕အခါ အနီးကပ္ အတူတူ ရွိေနတဲ႕ က်စ္လစ္ေတာင္႕တင္းတဲ႕ ေကာင္ေလး ပူစီနဲ႕ ညိေတာ႕တာဘဲ ။ ညဖက္ ၾကြက္လိုက္ထိုးၿပီး ရတဲ႕ ၾကြက္ေတြကို ဦးေတာၾကီး အိမ္ကို ပူစီ ယူလာတဲ႕အခါ ဦးေတာၾကီးသည္ တခူးခူးတရွဴးရွူးနဲ႕ အိပ္ေမာက်ေနၿပီ ။ မၿမေသြးက ပူစီ ယူလာတဲ႕ ၾကြက္ေတြကို ညတြင္းခ်င္းဘဲ ကိုင္ရသည္ ။ ပူစီကကူညီရသည္ ။ ခုတ္ထစ္ၿပီးသား ၾကြက္သားေတြကို ဆားဆႏြင္းနဲ႕ နယ္ဖတ္ၿပီး မနက္ေစာေစာမွာ ေၾကာ္ဖို႕ အိုးၾကီးတလံုးထဲ ႏွပ္ထားၾကရသည္ ။ ဦးေတာၾကီး အိမ္နဲ႕ ထန္းရည္ဆိုင္က သိပ္ မေ၀းလွဘူး ။ မၿမသြးလည္း လင္ၾကီးဆီက မရတဲ႕ ကိစၥကို အနားမွာ ရွိတဲ႕ သနားကမား ပူစီနဲ႕ ေၿဖရွင္းပစ္ခ်င္သလို ပူစီကလည္း ၿဖဴၿဖဴေဖြးေဖြးနဲ႕ ေတာင္႕တင္းစိုေၿပတဲ႕ မၿမေသြးကို စိတ္ေတြ လာေနမိတာမို႕ ေရာင္းသူ၀ယ္သူ ၾကည္ၿဖဴအသံတူသြားၾကရေတာ႕သည္ ။ ေဟာက္ၿပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ႕ ေယာက်္ားကို စိတ္ပ်က္စြာနဲ႕ ၾကည္႕လိုက္ၿပီး..“ ပူစီ..ထန္းရည္ဆိုင္ဖက္ ခဏသြားၾကရ ေအာင္…” လို႕ ပူစီ႕ကို လက္တို႕ေခၚသြားလိုက္မိသည္ ။ ပူစီလည္း မၿမေသြးနဲ႕ ညအေမွာင္ထဲ ႏွစ္ေယာက္ထဲ ထန္းရည္ဆိုင္ဖက္ကို သြားရတာ ရင္ေတြ တဒိုင္းဒိုင္း ခံုလြန္းေနရသည္ ။ မၿမေသြးလည္း အခ်ိန္သိပ္မရွိလို႕ အခ်ိန္ဆြဲမေနေတာ႕ဘူး ။ ပူစီ႕ေပါင္ၾကားကို လက္နဲ႕ လွမ္းစမ္းၾကည္႕လိုက္သည္ ။ မာေက်ာေနတဲ႕ အတန္ေခ်ာင္းၾကီးကို စမ္းမိသည္ ။ “ ပူစီ..နင္ လီးေတာင္ေနပါလား….နင္ ငါ႕ကို စိတ္ရွိေနတာလားဟင္…” “ အဲ..အား..မ…မ…ဟုတ္…” “ လုပ္မေနနဲ႕ ပူစီ..မသိရင္ ခက္မယ္..နင္ ငါ ညေနဖက္ ေရခ်ိဳးရင္ လာလာ ေခ်ာင္းၾကည္႕ေနတာ ငါသိတယ္…နင္ စိတ္ထ၇င္ ထတယ္ေပါ႕..ငါ ဘယ္သူ႕မွ မေၿပာပါဘူး….နင္႕အရြယ္က မိန္းမ တအား စိတ္၀င္စားတယ္ ဆိုတာ ငါ နားလည္တယ္…လာ….လာ…ဒီနား…” ဆိုၿပီး မၿမေသြးက ပူစီ႕လတန္ေခ်ာင္းကို ေရွ႕ေနာက္ ပြတ္တိုက္ ကြင္းကစားေပးသည္ ။ “ အိုး…အင္း….အမ…….အား….ဟင္း…..” လီးတန္ထိပ္ဖ်ားကို ဖိဖိေခ်နယ္ေပးေနၿပန္ေတာ႕ ပူစီ အရမ္း ဖီလင္တက္ ေကာင္းေနသည္ ။ သူ႕လီးတန္လည္း ပိုပို ၾကီးထြားလာသည္ ။ “ လိုးမလား….” “ ဟုတ္..ဟုတ္….အမ…..” မၿမေသြးက ထန္းရည္ဆိုင္ထဲက စားပြဲေပၚ တက္လိုက္ၿပီး ထမိန္လွန္တင္ ေပါင္ၿဖဲကား ေပးသည္ ။ ေမွာင္မဲေနေပမယ္႕ အသားေဖြးၿဖဴတဲ႕ မၿမေသြးရဲ႕ ကိုယ္လံုးကို မထင္မရွားေတြ႕ေနရသည္ ။ ေပါင္တန္ၿဖဴၿဖဴၾကီးေတြ ၾကားထဲကိုေနရာ၀င္ယူလိုက္ၿပီး မတ္ေထာင္ေနတဲ႕ သူ႕လီးနဲ႕ မၿမေသြးရဲ႕ ေပါင္ၾကား အကြဲေၾကာင္းကို ဖိေထာက္လိုက္သည္ ။ မၿမေသြးရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္သည္ သဘာ၀ အရည္ေတြနဲ႕ စိုစိုရႊဲေနတာကို သိလိုက္ရလို႕ သူမလည္း လိုလား ေနပါလား ဆိုတဲ႕ အသိကို ပူစီရလိုက္ေတာ႕ သူ႕ေထာင္ေနတဲ႕ ငပဲက ပိုတင္းသြားသည္ ။

မၿမေသြးက သူ႕လီးတန္ကို လက္နဲ႕ ဖမ္းဆြဲလိုက္ၿပီး ေစာက္ဖုတ္၀မွာ ေတ႕ေပးလိုက္တာနဲ႕ ပူစီလည္း ဖိသြင္းလိုက္သည္ ။ “ အီး…ရွီး…….ပူစီ..နင္႕လီး ေတာ္ေတာ္ ၾကီးတယ္ဟာ….” လို႕ တိုးတိုးေလး ေၿပာလိုက္တဲ႕ မၿမေသြးရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ထဲကို ဆက္ဖိသြင္းပစ္လိုက္သည္ ။ “အီး…..ပူစီ….ၿဖည္းၿဖည္း….ရွီး…..” လို႕ မၿမေသြး ညည္းလိုက္သည္ ။ ပူစီ ထင္တာက မၿမေသြးသည္ လင္ရွိတာမို႕ လိုးလိုက္ရင္ ပ်စ္ကနဲ ခပ္ေခ်ာင္ေတာင္ေတာင္ ေနမည္လို႕ ။ တကယ္တမ္းသြင္းလိုက္ေတာ႕မၿမေသြးရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္သည္တကယ္႕ကိုၾကပ္ထစ္ေနတဲ႕ ေကာင္းေနဆဲ ေစာက္ဖုတ္ ၿဖစ္ေနသည္ ။ ၾကည္႕ရတာ ဦးေတာၾကီးလည္း အရက္ဘဲ ဖိေသာက္ေနၿပီး သူ႕မိန္းမ မၿမေသြးကို လိုးပံုမရဘူး ။ မၿမေသြးလည္း ေတာ္ေတာ္ ဆာေနပံုရသည္ ။ ပူစီလည္း မၿမေသြး ေၿခေထာက္ေတြကို ေၿမွာက္တင္ပူးကိုင္ၿပီး ခပ္သြက္သြက္ေညွာင္႕ေပးသည္ ။ မၿမေသြးလည္း အား..အင္း…အင္း….နဲ႕ ပူစီေဆာင္႕ထည္႕တာေတြကို ခံေနၿပီး“ ပူစီ..ငါအေပၚက တက္ခ်င္တယ္….” လို႕ ေၿပာသည္ ။ ပူစီလည္း တခါမွ မိန္းမက အေပၚက သူ႕ကို တက္ခ်တာမၾကံဳဘူးေသးလို႕ မၿမေသြးရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ထဲက သူ႕လီးကို ဆြဲထုတ္ပစ္လိုက္ၿပီး ကြပ္ပ်စ္ေပၚမွာ ပက္လက္လွန္ အိပ္ေပးလိုက္သည္ ။ မၿမေသြးလည္း ပူစီ႕ကိုယ္ေပၚကို တက္ခြလိုက္သည္ ။ ဒီအခ်ိန္မွာ မၿမေသြးလည္း ကိုယ္ေပၚ မွာ ဘာ အ၀တ္ကိုမွ ၀တ္မထားေတာ႕ဘူး ။ ၿဖဴေဖြးတဲ႕ ႏို႕ၾကီးႏွစ္လံုးက ေအာက္ကို တြဲမက်ေသးဘဲ လံုးထစ္တင္းမာေနဆဲမို႕ ပူစီလည္း ႏို႕ၾကီးေတြကို အားရပါးရ ဆုပ္နယ္ေနမိသည္ ။ မၿမေသြးက ဖိဖိထိုင္လိုက္ ထလိုက္နဲ႕ တဟင္းဟင္း ညည္းရင္း ေဆာင္႕ေပးေနသည္ ။ ေစာက္ဖုတ္နဲ႕လီး ၀င္ထြက္ ပြတ္တိုက္တဲ႕ အသံေတြက တဖြတ္ဖြတ္နဲ႕ ။မၿမေသြးရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္က အိေထြးတင္းၾကပ္ၿပီး အရသာ ေကာင္းေပမယ္႕ သူကိုယ္တိုင္ တက္ေဆာင္႕လိုးရတာလိုေတာ႕ မဟုတ္ဘူး ။ မၿမေသြး တက္ေဆာင္႕ေပးေနတာကို အားမရ ၿဖစ္ေနတဲ႕ ပူစီလည္းခဏၾကာေတာ႕ ပံုစံေၿပာင္းရေအာင္ လို႕ မၿမေသြးကို ေၿပာလိုက္သည္ ။ မၿမေသြးကလည္း ေအးေဆးဘဲ ။ စိမ္ေၿပနေၿပနဲ႕ တ၀ၾကီး အလိုးခံလိုက္ခ်င္သည္ ။ လင္ၿဖစ္သူ ဦးေတာၾကီးက အိပ္လိုက္ၿပီ ဆိုရင္ဆင္ေအာ္တာေတာင္ ႏိုးမွာ မဟုတ္ဖူးေလ ။ “ ဖင္ကုန္းေပးပါလား….” လို႕ မရဲတရဲ ေတာင္းဆိုၾကည္႕လိုက္သည္ ။ မၿမေသြးက အာၾကမ္းလ်ာၾကမ္းမို႕ သူ႕ကို ဆဲထည္႕လိုက္မလား ဆိုၿပီး လန္႕လို႕ ။ ဒါေပမယ္႕ မၿမေသြးက သေဘာေကာင္းသည္ ။ “ အင္း…” လို႕ အသံၿပဳရင္း ကြပ္ပ်စ္ေစာင္းးမွာ ေလးဖက္ကုန္းေပးလိုက္သည္ ။

ဖင္၀ိုင္း၀ိုင္း ၿဖဴၿဖဴၾကီးကို ၿမင္ရတာနဲ႕ စိတ္ေတြက တအားဘဲ ထၾကြေနရၿပီး ဖင္တံုးေတြ ၾကားက ၿပဴးထြက္ေနတဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ ေဖါင္းေဖါင္း အေၿမာင္းလိုက္ၾကီးကလည္း ကုန္းယက္စုတ္လိုက္ခ်င္စရာပါဘဲ ။ မၿမေသြးရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ထဲကို သူ႕လီးၾကီး ထိုးသြင္းလိုက္တဲ႕အခ်ိန္ ႏို႕ၾကီးတလံုးကိုလည္း သူလွမ္းဆြဲလိုက္သည္ ။ သူ႕လီးၾကီးက ေစာေစာက စသြင္းတံုးကေလာက္ေတာ႕ မၾကပ္ေတာ႕ဘဲ စီးကနဲ တဆံုး ၀င္သြားသည္ ။ “ ပူစီ…..” “ အင္..မၿမေသြး….” “ နင္္ ငါ႕ကို လိုးခ်င္ေနတာ ၾကာၿပီလားဟင္…ေကာင္စုတ္ေလး….” “ အင္း..ခင္ဗ်ား ဖင္က တကယ္ေတာင္႕တယ္ဗ်ာ….” ေလးငါးဆယ္ခ်က္ေလာက္ ေဆာင္႕ထည္႕ရင္း ပူစီက ေၿပာလိုက္ေတာ႕ မၿမေသြးက ရယ္သည္ ..။ “ ဦးေတာၾကီးက ခင္ဗ်ားကို မလိုးဘူးလား….” “ သူက အေရဘဲ အေသေသာက္ေနတာ နင္အၿမင္ဘဲေလ….ကဲ လိုး..လိုး ခပ္ၿပင္းၿပင္းေလး လိုးေပးစမ္းပါ….” ပူစီလည္း အေၿပာမဟုတ္ဘဲ အလုပ္နဲ႕ သက္ေသၿပၿပီ ။ မၿမေသြးကို ခပ္သြက္သြက္ ၿပင္းၿပင္း ေဆာင္႕ခ်က္ေတြ နဲ႕ ေဆာင္႕လိုးေပးေတာ႕သည္ ။ တဖတ္ဖတ္ အသံေတြ ညံေနသည္ ။ ပူစီလည္း သူမ်ား မယားကို လိုးေနတာမို႕ သူ႕လင္ၾကီး အေနာက္က ေပၚလာၿပီး ငွက္ၾကီးေတာင္နဲ႕ ပိုင္းလိုက္မွာကိုလည္း စိတ္က ပူေနရလို႕ ေနာင္ကို လိုးရင္ေတာ႕ ဒထက္ စိတ္ခ်ရတဲ႕ ေနရာ တခုခုမွာ လိုးရမည္ လို႕ ဆံုး ၿဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္သည္ ။ မၿမေအး ၿပီးေအာင္ ဖိလိုးေပးလိုက္သည္ ။ မၿမေအး ၿပီးသြားမွ ႏိုင္ငံၿခား အၿပာကားေတြမွာ ေတြ႕ဖူးသလို လီးကို ၿပီးခါနီးမွာ ေစာက္ဖုတ္ထဲက ဆြဲထုတ္လိုက္ၿပီး မၿမေသြးရဲ႕ ဖင္ တံုး ၿဖဴၿဖဴၾကီးေတြ အေပၚမွာ သုတ္ရည္ေတြ ပန္းထုတ္ကာ ၿပီးသြားရသည္ ။ သူတို႕ လမ္းခြဲခါနီးမွာ မၿမေသြးက ပူစီ႕ကို ဘယ္သူ႕ကိုမွ ေလ်ာက္မေၿပာဖို႕ ပိတ္သည္ ။ ပူစီက “ ေၿပာပါ႕မလားဗ်ာ..ကိုယ္႕ေသတြင္း ကိုယ္တူးသလိုၾကီး ၿဖစ္ေနမွာေပါ႕….” လို႕ ပူစီက ၿပန္ေၿပာရင္း သူ႕ အိမ္ကုိ ၿပန္သည္ ။ အိမ္ၿပန္ေရာက္ၿပီး အေမ ခ်န္ထားတဲ႕ ဟင္းကို ဇလံုနဲ႕ ထည္႕ထားတဲ႕ ထမင္းေပၚ ပံုလိုက္ၿပီး အားရပါးရ စားလိုက္သည္ . ။ စိတ္လာလာေနရတဲ႕ ဖင္ၾကီးမ မၿမေသြးကို စိတ္တိုင္းက် လိုးခြင္႕ရလိုက္လို႕ ပူစီ တအား ေက်နပ္ေနသည္ ။ ေနာက္တေန႕မွာ ဦးေတာၾကီးတို႕ ဆိုင္ကို သြားကူေတာ႕ မၿမေသြးကို ေတြ႕ေတာ႕ ညက လိုးခဲ႕တာေတြကို ၿပန္ ညမင္ေယာင္ၿပီး လီးက မာေတာင္႕ခ်င္လာသည္ ။ ဦးေတာၾကီးကေတာ႕ ထံုးစံအတိုင္း ထန္းရည္ဆိုင္မွာ ခဏဘဲ ေနၿပီး ေတာအရက္ဆိုင္ဖက္ကို လစ္ေတာ႕တာဘဲ ။ ဆိုင္ထဲမွာ လူမရွိတဲ႕ အခ်ိန္မွာ မၿမေသြး အနားကုိ တိုးကပ္သြားၿပီး ဖင္တံုးၾကီးေတြ ၾကားထဲကို လက္နဲ႕ ႏွိဳက္လိုက္ၿပီး..“ လိုးခ်င္တယ္ဗ်ာ..” လို႕ သူ ေၿပာလိုက္သည္ ။ မၿမေသြးက…“ မကဲနဲ႕ ေကာင္စုတ္ ေလး..သိသြားလို႕ မိုးမီးေလာင္ကုန္မယ္….” လို႕ ၿပန္ေၿပာလိုက္ၿပီး သူ႕လက္ကို ပုတ္ထုတ္လိုက္သည္ ။ “ ဒီညေရာ ေပးလိုးမွာလား…” လို႕ သူ ေမးၿဖစ္ေအာင္ ေမးလိုက္သည္ ။ “ နင္ လ်ာမေခ်ာင္နဲ႕ ပူစီ….” လို႕ ထပ္ေအာ္တာကို ခံရသည္ ။ ဒီအခ်ိန္မွာ လူတေယာက္ ၀င္လာသည္ ။ “ ေဟ႕..ပူစီ…မင္႕ၾကြက္ေၾကာ္ ရွိေသးလား….” “ ဟာ..ကိုၾကည္စိုး…ရွိတာေပါ႕…ထန္းရည္ ေသာက္မွာ မဟုတ္လား….ထိုင္..ထိုင္….” “ မေသာက္ဖူးကြ…ၾကြက္ေၾကာ္ဘဲ လာ၀ယ္တာ..ငါ႕သူေဌး စားဖို႕….” “ ဟုတ္..ရတယ္..ဘယ္ႏွစ္ေကာင္ ယူမလဲ….” ပူစီက နီရဲ ၾကြပ္ရြေနတဲ႕ ၾကြက္ေၾကာ္ေတြကို ဇကာကံုးနဲ႕ ယူထုတ္လာသည္ ။ “ အကုန္သာ ေပးလိုက္ကြာ..ငါ႕သူေဌးက မင္႕ၾကြက္ေၾကာ္ကို အေသၾကိဳက္တာကြ…” ကိုၾကည္စိုးသည္ ရြာထဲက သူေဌး စက္ပိုင္ ဦးလူထုန္ရဲ႕ စာရင္းငွား ၿဖစ္သည္ ။ သူေဌးရဲ႕ လူယံုတေယာက္လို႕လည္း ဆိုႏိုင္သည္ ။

ပူစီကို ဦးလူထုန္က အလုပ္ရွိရင္ ေခၚေခၚ ခိုင္းတတ္သည္ ။ ကိုၾကည္စိုးနဲ႕ ပူစီ ခင္မင္ေအာင္ ေပါင္းထားသည္ ။ ကိုၾကည္စိုးက သူေဌးကို သူ႕ကို အလုပ္ခိုင္းဖို႕ သတိေပး ေၿပာေပးႏိုင္တာေၾကာင္႕ ၿဖစ္သည္ ။ ၾကြက္ေၾက္ာဖိုးကိုလည္း ေလ်ာ႕ေပးလိုက္သည္ ။ “ ကိုၾကည္စိုး…ခင္ဗ်ား သူေဌးကို က်ေနာ္႕ကိုလည္း ေခၚခုိင္းဖို႕ ေၿပာေပးအံုးေနာ….” “ ဟ..ေကာင္ေလးရ..ငါ အၿမဲ သတိေဖၚေပးေနတာဘဲကြ…စိတ္ခ်ပါ..သူေဌးေရာ သူေဌးကေတာ္ေရာက မင္းကို သေဘာက်ၾကပါတယ္…ေခၚၾကမွာပါ…..” “ ဟီး..ေက်းဇူးဘဲဗ်ာ..က်ေနာ္ ယုန္ရရင္ ကင္ၿပီး သူေဌးစားဖို႕ လာပို႕ခ်ည္အံုးမယ္….” “ ေအး..ေအး..ကဲ ငါသြားမယ္ကြာ….” ကိုၾကည္စိုး ၿပန္သြားၿပီးေနာက္ ရြာေတာင္ပိုင္းက ၾကာဇံတို႕ အုပ္စု ထန္းရည္ လာေသာက္ၾကလို႕ မၿမေသြးနဲ႕ ထပ္ မကလိၿဖစ္ေတာ႕ ။သူေဌးဦးလူထုန္နဲ႕ ရြာထဲမွာ ဘုန္ၾကီးေက်ာင္းမွာ လူခ်င္းတိုးရင္ ပူစီက အၿမဲရိုရိုက်ိဳးက်ိဳးနဲ႕ ဂါ၀ရၿပဳသည္ ။ မၾကာခင္မွာဘဲ သူေဌးရဲ႕ ၿခံစည္းရိုး အသစ္ကာဖို႕ လိုလာေတာ႕ စာရင္းငွားကိုၾကည္စိုး တေယာက္ထဲနဲ႕ မႏိုင္လို႕ ကူညီဖို႕ ပူစီ႕ကို ခိုင္းသည္ ။ သူေဌးရဲ႕ သမီးႏွစ္ေယာက္ကလည္း ရုပ္ရည္သန္႕ၿပန္႕တဲ႕ လူငယ္ေလးတေယာက္ သူတို႕ အိမ္မွာ အလုပ္လာလုပ္တာမို႕ ဟန္ေရးၿပၿပီး မသိမသာ ေခ်ာင္းၾကည္႕ ခိုးၾကည္႕ၾကသည္ ။ ပူစီလည္း သူေဌးရဲ႕ သမီးအၾကီးနဲ႕ ေက်ာင္းေနဖက္မို႕ မ်က္မွန္းတန္းမိေနသည္ ။ သူေဌးသမီး မို႕ မာနတခြဲသားနဲ႕ ၿဖစ္ေနတဲ႕ ရီရီထုန္သည္ အငယ္မစီစီထုန္ေလာက္ သေဘာမေကာင္းဘူးလို႕ ပူစီထင္သည္ ။ သူေဌးရဲ႕ ၿခံ၀ိုင္းက က်ယ္သည္ ။ စည္းရိုးကာတာက တရက္ႏွစ္ရက္နဲ႕ မၿပီး ။ ပူစီလည္း သူ႕ကို ေခ်ာင္း ေၿမာင္းေနတဲ႕ သူေဌးသမီးႏွစ္ေယာက္နဲ႕ တၿဖည္းၿဖည္း နီးစပ္လာခဲ႕သည္ ။ သူေဌးလင္မယား အၿပင္သြား ေနတဲ႕ အခ်ိန္ ပူစီက အိမ္ေနာက္ေဖးကေန မီးဖိုေခ်ာင္က ေရအိုးစင္ကေန ေရသြားခပ္ေသာက္တဲ႕အခါ သူ ေဌးသမီးအငယ္မစီစီထုန္နဲ႕ တိုးတတ္သည္ ။ စီစီထုန္က ခင္ခင္မင္မင္ စကားေၿပာသည္ ။ ေန႕လည္ ထမင္းစား တဲ႕ အခ်ိန္မွာေတာ႕ သူေဌးအိမ္မွာ ထမင္းဟင္းခ်က္တဲ႕ ေဒၚပုက ပူစီနဲ႕ကိုၾကည္စိုးကုိ ထမင္းၿပင္ေကြ်းတဲ႕အခ်ိန္ သမီးအၾကီး ရီရီထုန္က လာစကားေၿပာတတ္သည္ ။ အကင္းပါးတဲ႕ ကိုၾကည္စိုးက သူေဌးရဲ႕သမီးေလးႏွစ္ေယာက္က ပူစီ႕ကို စိတ္၀င္တစား ရွိေနၾကတယ္ ဆိုတာကို ၿမင္သည္ ။ ရိပ္မိသည္ ။ ၿခံစည္းရိုးကာရင္း “ ေဟ႕ပူစီ..မင္းကို ငါတို႕သူေဌးရဲ႕ သမီးေတြက က်ေနပံုဘဲ…ေရလာ ခ်င္လို႕ ေၿမာင္းေပးေနၾကတယ္ကြ…လုပ္ကြာ..ဟီး…မင္း သူေဌးသားမက္ ၿဖစ္မယ္႕ကိန္းကြ….လုပ္သာလုပ္…” လို႕ ပူစီ႕ကို ေၿမွာက္ေပးသည္ ။ ပူစီကလည္း လက္ကသြက္တဲ႕ေကာင္ ။ ဦးေတာၾကီးရဲ႕ မိန္းမ မၿမေသြးကိုေတာင္ ေဆာ္ၿပီးေနၿပီဘဲ ။ ဒါေပမယ္႕ သူေဌးရဲ႕စာရင္းငွား ကိုၾကည္စိုးကိုေတာ႕ သူဖန္ခ်င္ေနတာကို ေၿပာလို႕ ဘယ္ၿဖစ္မလဲ ။ ေတာ္ၾကာ မ်က္ႏွာလိုအားရ သူေဌးလင္မယားကို သြားတိုင္သြားတြန္းေနမွ ခက္ေနမယ္ ။ ဒါေၾကာင္႕..“ မတန္မရာဗ်ာ…က်ေနာ္ က ဆင္း၇ဲသား ပါ…မၾကံ၀န္႕ပါဘူး…မလုပ္ပါနဲ႕ ေတာ္ၾကာ သူေဌးတို႕ သိလို႕ ေခြးေၿပး၀က္ေၿပး ေၿပးေနရပါအံုးမယ္” လို႕ ၿပန္ေၿပာလိုက္သည္ ။ သို႕ေပမယ္႕ ကိုၾကည္စိုး အလစ္မွာေတာ႕ ရီရီထုန္ စီစီထုန္တို႕နဲ႕ စကားေၿပာသည္။ ေၿပာတိုင္းလည္း သူတို႕ကို အ ရမ္းလွသည္ ေခ်ာသည္ လို႕ ပင္႕ေၿမွာက္ေပးတတ္သည္ ။

ရီရီထုန္ကလည္း သူ႕ညီမေလး စီစီထုန္က ပူစီ႕ကို ေရာ လြန္းေနတာကို မနားလို ၿဖစ္ၿပီး သူက ညီမထက္ ပိုသာခ်င္တာေၾကာင္႕ ပူစီနဲ႕ ေန႕ခင္းပိုင္း အခုလို ၿခံကာေနတဲ႕ အခ်ိန္ စကားေၿပာရတာနဲ႕ မေက်နပ္ဘဲ ညဖက္က်ရင္ ႏွစ္ေယာက္ခ်င္း စကားေၿပာခ်င္လာၿပီး ပူစီ႕ကို သူ႕မိဘ တ ၿခားရြာကို ညအိပ္သြားတဲ႕ညမွာ ႏြားတင္းကုတ္ရဲ႕ အေနာက္ဖက္က စပါးေတြ ေလွာင္တဲ႕ စပါးက်ီၾကီးမွာ စကားေၿပာဖို႕ ခ်ိန္းလိုက္သည္ ။ ဦးလူထုန္တို႕ လင္မယားလည္း ညအိပ္ခရီးသြားမွာမို႕ အိမ္မွာ သမီး၂ေယာက္နဲ႕ က်န္ခဲ႕မယ္႕ အိမ္အကူ ေဒၚပုကို ေန၀င္တာနဲ႕ ၿခံတံခါးေရာ အိမ္တံခါးေတြကိုေရာ ပိတ္ဖို႕ ေသာ႕ခတ္ဖို႕ ေသေသခ်ာခ်ာ မွာၾကားသြားသည္ ။ ေက်း ရြာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ( ယခင္အေခၚအေ၀ၚ သူၾကီး ) ကိုလည္း သူတို႕ ဒီည မရွိတာမို႕ သူတို႕အိမ္၀ိုင္းကို လံုၿခံဳေရး ကင္းေတြ လွည္႕ခိုင္းဖို႕ မွာၾကားသြားသည္ ။ သူေဌးလင္မယားတို႕သည္ ေပးကမ္းစြန္႕ၾကဲတာေတြ မ်ားလို႕ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးဘိုၾကီးတို႕အဖြဲ႕က သူေဌးလင္မယားကို တအား ေလးစား ရိုေသသည္ ။ ဦးဘိုၾကီးရဲ႕ အေဖက သူေဌးလင္မယားရဲ႕ စာရင္းငွား လုပ္ခဲ႕ဘူးသည္ ။ သူ႕အေဖကိုယ္တိုင္က သူေဌးရဲ႕ စကားဆို တေသြမတိမ္း နားေထာင္သည္ ။ဒါေၾကာင္႕ ဦးဘိုၾကီးသည္ သူေဌးတို႕လင္မယားကို ၿပာၿပာသလဲ ရိုေသသည္ ။ ေငြခ်မ္းသာေသာအခါ ၾသဇာရွိလွသည္ ။ ရြာထဲက လူေတြက သူေဌးဦးလူထုန္က သူၾကီးရဲ႕ အထက္က လို႕ ကြယ္ရာမွာ တီးတိုးစကား ေၿပာေလ႕ရွိသည္ ။ ပူစီသည္ ရီရီထုန္က အဲလို ခ်ိန္းလိုက္တဲ႕အခါ အရမ္းကို အံ႕ၾသသြားခဲ႕သည္ ။ သူနဲ႕ ရီရီထုန္က ဘာမွ ၿဖစ္ၾက ေသးတာ မဟုတ္ဘူး ။ တေယာက္နဲ႕ တေယာက္ စကားေၿပာၾကတယ္ ဆိုတာကလည္း အလပသလပဘဲ ။ ခ်စ္စ ကား ၾကိဳက္စကားလည္း ေၿပာရေသးတာ မဟုတ္ဘူး ။ ဒါေပမယ္႕ ရီရီထုန္က အခုလို ညဖက္ၾကီး ခ်ိန္းလိုက္တာ က ခင္မင္မွဳ အတိုင္းအတာထက္ ေက်ာ္လြန္သြားၿပီလို႕ သူ ထင္သည္ ။ ဘာဘဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ ဒီည ရီရီထုန္နဲ႕ သြား ေတြ႔လိုက္ၿပီးသူ လက္ရဲရင္ ရီီရီထုန္ကို စားရႏိုင္သည္လို႕ တြက္လိုက္သည္ ။ တေနကုန္ ၿခံစည္းရိုးကာခဲ႕ၿပီး ညေနဖက္လည္း မၿမေသြးတို႕ ထန္းရည္ဆိုင္မွာ သြားကူတဲ႕ ပူစီသည္ တအားကို ပင္ပန္းေနၿပီ ။ သို႕ေပမယ္က ၇ီရီထုန္နဲ႕ ေတြ႕ရမွာမို႕ အိမ္ၿပန္ၿပီး ေ၇တြင္းမွာ ေရခ်ိဳးလိုက္သည္ ။ သူေဌးသမီးနဲ႕ ေတြ႕မွာမို႕ ေခြ်းေစာ္ နံမေနခ်င္ ။ မသစ္လြင္ေပမယ္႕ ေလ်ွာ္ဖြတ္ၿပီးသား စြပ္ၾကယ္အၿဖဴေလးနဲ႕ တပတ္ႏြမ္း ပေလကပ္လံုခ်ည္ေလး ၀တ္လိုက္သည္ ။ အေမက သိပ္ ေနလို႕မေကာင္းဘူး ။ အိပ္ရာထဲ လွဲေနသည္ ။ ညေနက ထန္းရည္ဆိုင္ကို လာတဲ႕ ေက်းရြာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးဘိုၾကီးက ပူစီ႕ကို အနားေခၚၿပီး ညဖက္ ရြာထဲမွာ ကင္းေစာင္႕ေပးမလား…ေမးသည္ ။ မင္းလည္းအပိုေငြေလးဘာေလး ရတာေပါ႕ကြာတဲ႕ ။ တကယ္ေတာ႕ ပူစီသည္ ေန႕ခင္းလည္း ၿခံကာ ညေနလည္း ထန္းရည္ဆိုင္မွာ ေရာင္းကူ ဆိုေတာ႕ ပင္ပန္းလွၿပီ ။ ဒါေပမယ္႕ ဦးဘိုၾကီး ေၿပာလိုက္တဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ စကားေတြကိုလည္း ၾကားလိုက္ရေရာ ခ်က္ခ်င္းဘဲ “ လုပ္မယ္..သူၾကီး….လုပ္ေပးမယ္…စိတ္ခ် ” လို႕ ေၿပာလိုက္သည္ ။ ဦးဘိုၾကီးက “ ဦးလူထုန္တို႕ တၿခားရြာကို သြားတယ္ကြ..သူ႕အိမ္၀ိုင္းကို အထူးသၿဖင္႕ ဂရုစိုက္ေပးဖို႕ဘဲတခုခု မသကၤာစရာေတြ႕ရင္ ငါ႕ကို လာသတင္းပို႕ရမယ္…” လို႕ ေၿပာလိုက္လို႕ပါဘဲ ။

ရီရီထုန္နဲ႕က ခ်ိန္းထားေတာ႕ သူက အဲ႕ၿခံ၀ိုင္းထဲမွာ ေရာက္ေနမွာကိုး..။ တခ်က္ခုတ္ ႏွစ္ခ်က္ၿပတ္ ၿဖစ္မည္ေလ ။ ကင္းလည္းေစာင္႕ သူေဌးသမီးနဲ႕လည္း ခ်ိန္းေတြ႕ ။ ဟန္ကို က်ေရာ ..။ ဦးေတာၾကီးသည္ ဒီေန႕ညေန ခါတိုင္းေန႕ေတြထက္ေတာင္ အေသာက္မ်ားသြားလို႕ လမ္းေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မေလွ်ာက္ႏိုင္ ။ ဒရိမ္းဒယိုင္နဲ႕ သိုင္းကြက္နင္းေနသည္ ။ မၿမ႕ေသြးက ဆိုင္သိမ္းေနတဲ႕ ပူစီ႕ကို လွမ္းၾကည္႕သည္ ။ ၿပံဳးစိစိနဲ႕ ။ “ ပူစီ..” “ ဘာလဲ အမ..” “ ေရာင္းမကုန္တဲ႕ ၾကြက္ေၾကာ္နဲ႕ ထမင္းၾကမ္းေလး စားလိုက္ပါလား..နင္ မဆာဘူးလား….” “အင္း..အင္း…စားလိုက္မယ္…” “ ၾကက္ဥေၾကာ္ေတြပါ အကုန္ စားလိုက္…အမဲေၿခာက္ဖုတ္ေရာ…” ပူစီရဲ႕ စိတ္ထဲက “ အမဲေၿခာက္ဖုတ္ေတာ႕ မစားခ်င္ဘူး..အမရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ဘဲ ၾကိဳက္တယ္…” လို႕ ေၿပာလိုက္ သည္ ။ ဦးေတာၾကီး ရွိေနေသးလို႕ အသာ ၿငိမ္ေနရသည္ ။ ခဏၾကာေတာ႕ ဦးေတာၾကီး အိမ္ၿပန္သြားသည္ ။ ေမွာင္ေနၿပီ ။ မၿမ႕ေသြးက မီးအိမ္ကို မထြန္းေသးဘဲ ထားသည္ ။ “ ပူစီ..ငါ အိမ္ဖက္ ခဏသြားလိုက္အံုးမယ္..နင္ ဒီကဘဲေစာင္႕..ငါ ၿပန္လာခဲ႕မယ္..ဟိုဟာၾကီး အိပ္သြားၿပီလား ငါ သြားၾကည္႕မလို႕…” ပူစီလည္း မၿမ႕ေသြး ေၿပာတဲ႕အတိုင္း ထမင္းၾကမ္းနဲ႕ ၾကြက္ေၾကာ္..ၾကက္ဥေၾကာ္ေတြ ဇလံုတခုထဲ ထည္႕ၿပီး ငရုပ္ ဆီ အခ်ဥ္ရည္ေတြေလာင္းထည္႕ကာ စားလိုက္သည္ ။ အားရွိမွ ၿဖစ္မည္ေလ ။ ဟီး…မၿမ႕ေသြးကို ေကာင္းေကာင္းဗ်င္းေပးရဦးမယ္ မဟုတ္လား …။ မၿမ႕ေသြးက ေတာ္ေတာ္နဲ႕ ေပၚမလာ ။ ရီရီထုန္နဲ႕ ခ်ိန္းထားတဲ႕ေနရာကိုလည္း သူ သြားရဦးမွာမို႕ မၿမ႕ေသြး ကို သူ ေမွ်ာ္ေနသည္ ။ မၿမ႕ေသြး ေရာက္လာေတာ႕ “ ေရခ်ိဳးေနလို႕ ၾကာေနတာဟဲ႕..တေနကုန္ ဆိုင္ေရာင္းေန တာ နင္လည္း သိသားဘဲ..ေခြ်းေတြသန္ေတြနဲ႕….” လို႕ ေၿပာၿပီး ဆိုင္ေလး အတြင္းဖက္က ကြပ္ပ်စ္ေပၚကို ထိုင္ လိုက္သည္ ။ “ ပူစီ….လာ…အခ်ိန္ သိပ္မရွိဘူး….ဟိုဟာၾကီးေတာ႕ ကုလားေသကုလားေမာဘဲ ေဟာက္ေတာင္ေနေသး…ခိခိခိ….” ပူစီရဲ႕ ပုဆိုးၾကားကို မၿမေသြး လက္ထိုးစမ္းလိုက္တဲ႕အခါ မာေက်ာၿပီး ေတာင္ေနတဲ႕ ပူစီရဲ႕ ဒုတ္ၾကီးကို စမ္းမိ လိုက္လို႕ အရမ္း သေဘာက်သြားသည္ ။ လီးမေတာင္ေတာ႕တဲ႕ လင္ၾကီးနဲ႕ တၿခားစီဘဲေလ ။ ဦးေတာၾကီးနဲ႕ လိုးဖို႕ ၾကံရင္ လေပ်ာ႕ၾကီးကို ကြင္းတိုက္ေပးရ ကုန္းစုတ္ရနဲ႕ အားမရဘူး မဟုတ္လား ။ ပူစီက ပုဆိုးကို ခြ်တ္ခ်ပစ္လိုက္သည္ ။ တဲၿပဴတင္းက ၀င္လာတဲ႕ လေရာင္နဲ႕ မဲေၿပာင္တုတ္ထြားရွည္လ်ားတဲ႕ ပူစီရဲ႕ လီးၾကီးကို စိတ္လွဳပ္ရွားစရာ ၿမင္ လိုက္ရတဲ႕ မၿမေသြးလည္း ဖ်တ္ကနဲ ဆုပ္ကိုင္လိုက္မိသည္ ။ “ အမ..စုတ္ေပးဗ်ာ….” မၿမေသြးလည္း လေပ်ာ႕ၾကီးေတာင္ စုတ္စုတ္ေပးေနရတာ ဆိုေတာ႕ ပူစီရဲ႕ ေအာင္ၿမင္လွတဲ႕ လီးထြားထြားၾကီး ကို မဆိုင္းမတြဘဲ ငံု႕ကာ ငံုစုတ္ေပးေလသည္ ။ ၿပြတ္ပြက္ ၿပြတ္ပြက္ အသံေတြ ထြက္ေအာင္ကို အားရပါးရ စုတ္ေပးေနသည္ ။ မၿမေသြးရဲ႕ အစုတ္ကို ခံေနရင္း ပူစီသည္ နားလည္းစြင္႕ မ်က္လံုးကလည္း တဲၿပဴတင္းကို ၾကည္႕ေနသည္ ။ ခိုးစားတာ ဆိုေတာ႕ လူမိမွာ ေၾကာက္သည္ေလ ။ တခ်က္တခ်က္ လီးထိပ္ ဒစ္လံုးၾကီးကို မၿမေသြးရဲ႕ လ်ာက လွိမ္႕ပြတ္သြားတာေၾကာင္႕ ပူစီ တြန္႕ကနဲ တြန္႕ကနဲ တုန္ေအာင္ ေကာင္းသြားရသည္ ။

မၿမေသြး ပါးစပ္ထဲကို ထိုးထိုးေညွာင္႕လိုက္မိသည္ ။ အေတာ္ၾကာေအာင္ စုတ္ေပးၿပီးတဲ႕ေနာက္ မၿမေသြးသည္ ေဂြးစိႏွစ္လံုးကိုလည္း လ်ာနဲ႕ ယက္ေပးၿပန္သည္ ။ ၿပီးမွ “ ကဲ လိုးမယ္ဟာ….မညွာနဲ႕ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းသာ ေဆာင္႕..ငါ တအား ယားေနတယ္….” လို႕ ေၿပာလိုက္သည္။ ပူစီလည္း လိုလားေနတဲ႕ မၿမေသြးကို အပီ လိုးၿပီ ။ တဖတ္ဖတ္ အသံေတြနဲ႕ မၿမေသြးရဲ႕ ညည္းသံေတြ ညအေမွာင္ထဲ ထန္းရည္တဲ အတြင္းပိုင္းကေန ထြက္ေနသည္။ မၿမေသြးရဲ႕ ႏို႕ၾကီးႏွစ္လံုးကို ကိုင္ဆြဲညွစ္ထားရင္း ဒလၾကမ္း ေဆာင္႕ထည္႕သည္ ။ “ အား….ရွီး…….အိုး……အား…..ေကာင္းတယ္…..လိုး…လိုး….ပူစီ..ေဆာင္႕…ေဆာင္႕…တအား..တအား…..” လို႕ မၿမေသြး ပါးစပ္က တတြတ္တြတ္ ေၿပာေနရင္း ဖင္ၾကီးေတြကို ေ၀႕ကာေ၀႕ကာ နဲ႕ လွည္႕ေပးေနသည္ ။ ပူစီက မၿမေသြး စိတ္ၾကိဳက္ အပီအၿပင္ ေဆာင္႕ေပးသည္ ။ လီးကလည္းၾကီး အားကလည္းသန္နဲ႕မို႕ မၿမေသြး တအား ၾကိဳက္သည္ ။ ဒါေၾကာင္႕လည္း ပူစီ႕ကို တခါလိုးဖူးသြားၿပီးေနာက္ စြဲသြားရၿပီး ထပ္ေပးမိတာပါ ။ “ ဖြတ္..ဖြတ္…ဖြတ္……အား……အား…..အားရွီး…..အိုး…ေကာင္း..ေကာင္းလိုက္တာ ေမာင္ေလးရယ္….လိုး……လိုး….” အသားကုန္ၾကံဳးလိုးပစ္လိုက္တာ မၿမေသြးလည္း ၿပီး သူလည္း ေရွ႕ဆင္႕ေနာက္ဆင္႕ ၿပီးသြားရသည္ ။ “ အီး…..တအားေကာင္းတာဘဲ ပူစီရယ္….” မၿမေသြးလည္း သူ႕အိမ္ၿပန္ ပူစီလည္း ရြာသူၾကီး ဦးဘိုၾကီး အိမ္ကို ခပ္သုတ္သုတ္ သြားလိုက္သည္ ။ “ ဟာ..ပူစီ….မင္း မလာေတာ႕ဘူး မွတ္လို႕….အာလူးကိုေတာင္ ေခၚေတာ႕မလို႕…” “ ဟီး….နဲနဲ ေနာက္က်သြားတယ္..သူၾကီး….” ဦးဘိုၾကီးက ေၿခာက္ေတာင္႕ထိုး လက္ႏွိပ္မီး တေခ်ာင္း ထုတ္ေပးသည္ ။ “ ဟိတ္ေကာင္ေလး..မင္း မနက္က် ဒီလက္ႏွိပ္မီးကို ငါ႕အိမ္ကို ၿပန္လာပို႕ဖို႕ မေမ႕နဲ႕ေနာ္..မေပ်ာက္ေစနဲ႕..” “ စိတ္ခ်ပါ သူၾကီး….”းဦးလူထုန္ “ ပူစီ….ငါ႕လွံပါ လိုရမယ္ရ ယူသြားအံုး …” ဦးဘိုၾကီးက လွံတေခ်ာင္းကိုပါ လွမ္းေပးေနလို႕ ပူစီ ယူလိုက္ရသည္ ။ ရီရီထုန္တို႕ အိမ္ဖက္ကို သူ သြားၿပီ ။ စိတ္ေတြက လွဳပ္ရွားေနသည္ ။ ရီရီထုန္နဲ႕ ဘာေၿပာၾကမလဲ ။ အင္း…ၾကည္ ၿဖဴရင္ေတာ႕ ဖက္နမ္းပစ္မည္ လို႕ စဥ္းစားေနသည္ ။ ေခြးတေကာင္က စူးစူး၀ါး၀ါး ထိုးေဟာင္လိုက္လို႕ ပူစီ ပါးစပ္က ရွဴးလို႕ ေအာ္ရင္း လွံနဲ႕ ရမ္းလိုက္သည္ ။မၿပီးေသးတဲ႕ စည္းရိုး ၿပင္ေနတဲ႕ေနရာကေန ပူစီ ၿခံထဲကို ၀င္လိုက္သည္ ။ ၿခံနဲ႕အိမ္ၾကီးသည္ မဲေမွာင္ တိတ္ဆိတ္ေနသည္ ။ ႏြားတင္းကုတ္ေဘးကေန ၿဖတ္ၿပီး စပါးက်ီၾကီးဆီကို ေလွ်ာက္ သြားတဲ႕အခ်ိန္ အိမ္ၾကီးဖက္က ေလွ်ာက္လာတဲ႕ ရီရီထုန္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္ ။ ရီရီထုန္ အနားကို ေရာက္လာေတာ႕ လက္ကေလးကို ဖမ္းဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္ ။ ရီရီထုန္က ဆတ္ကနဲ ေမာ႕ၿပီး ၾကည္႕သည္ ။ “ လာ…ရီရီ…” လို႕ တိုးတိုးေလး ေၿပာလိုက္ၿပီး စပါးက်ီၾကီးရဲ႕ အေနာက္ထဲကို ေခၚသြားလိုက္သည္။ “ ပူစီ….ဘာ…ဘာလုပ္မလို႕လဲ….” “ နင္ဘဲ ငါနဲ႕ ႏွစ္ေယာက္ထဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ စကားေၿပာခ်င္လို႕ဆို…ဒါေၾကာင္႕ လူမၿမင္ႏိုင္တဲ႕ ေဟာဒီေခ်ာင္ ထဲကို ေခၚလာတာေလ…” “ ေအး..အငယ္မက ငါတို႕ စကားေၿပာၾကရင္ ၀င္၀င္ရွဳပ္တယ္ ..ဒါ..ဒါေၾကာင္႕..ငါ..ငါ…” “ ေအးပါ..ငါသ္ပါတယ္..ငါ လဲေလ..ငါကလဲ………” “ ဘာလဲဟယ္…ေၿပာေလ…” “ ငါကလည္း နင္႕ကို ခုလို ေတြ႕ခ်င္ေနတာ…သိလား…” “ ဘာလို႕ ေတြ႕ခ်င္တာလဲ…” “ နင္က သိပ္လွတာဘဲဟာ…ငါ အဲဒါ ေၿပာခ်င္လို႕..” “ အာ..ငါ မလွပါဘူး..အပိုေတြ ေၿမွာက္မေနနဲ႕..ပူစီ….”ွာက “ နင္ တကယ္လွတာ….အင္း..ငါ နင္႕ကို ခ်စ္တယ္ဟာ..အရမ္းဘဲ….” “ အို…ပူစီ…” ပူစီက ရုတ္တရက္ ဆြဲဖက္လိုက္လို႕ ရီရီထုန္သည္ ပူစီ႕ရင္ခြင္ထဲကို ေရာက္သြားရသည္ ။

ေယာက်္ားတေယာက္နဲ႕ အခုလို ရင္ခ်င္းအပ္ အေနအထားမ်ိဳး ရီရီထုန္ တခါမွ မၾကံဳဘူးေသး ။ ရီရီထုန္ရဲ႕ ရင္မို႕မို႕တင္းတင္းေတြက ပူစီ ရဲ႕ ရင္ဘတ္နဲ႕ တသားထဲက်ေအာင္ ကပ္သြားသည္ ။ “ နင္ ငါ႕ကို ၿပန္ခ်စ္ပါဟာ..ရီရီ…..ေနာ္…ေနာ္…..” ပူစီက ရီရီထုန္ရဲ႕ မ်က္ႏွာအနွံ႕ နမ္းရွံဳ႕ရင္း တတြတ္တြတ္္နဲ႕ ေၿပာသည္ ။ ရီရီထုန္လည္း စိတ္ေတြ လွဳပ္ရွားလြန္းလို႕ တုန္ေနသည္ ။ ပူစီရဲ႕ လက္ေတြက ရီရီထုန္႕ ခါးေလးကေန ဆြဲဖက္ထားတာ ရီရီထုန္ ရုန္းထြက္ ဖို႕ ၾကိဳးစားေပမယ္႕ မရဘူး ။ “ လႊတ္ပါ ပူစီရယ္…နင္က တအား ၾကမ္းတာဘဲ…” “ မလႊတ္ဘူး…လႊတ္ေစခ်င္ရင္ ခ်စ္တယ္လို႕ ၿပန္ေၿဖ….” “ ငါ..ငါ..မသိဘူး….ေၾကာက္တယ္….ငါေၾကာက္တယ္…..” ပူစီက ရီရီထုန္ရဲ႕ ႏွဳတ္ခမ္းေလးကို ငံုစုတ္လိုက္သည္ ။ ပူစီသည္ ႏိုင္ငံၿခား ဗီဒီယိုေတြ ၾကည္႕ၿပီး ေယာက်္ားက မိန္းမကို ႏွဳတ္ခမ္းခ်င္း ေတ႕စုတ္တဲ႕အခန္းေတြကို အားက်ၿပီး အဲလိုမ်ိဳး စမ္းခ်င္ေနတာ ၾကာၿပီ ။အခု အခါအခြင္႕ သင္႕တံုး စမ္းလုပ္ၾကည္႕လိုက္တာ ။ ရီရီထုန္လည္း သူ႔အထိအေတြ႕ေတြမွာ သာယာေနတာကို ပူစီ ေတြ႕ရလို႕ စိတ္အားေတြ တက္လာၿပီး လက္ေတြကလည္း ရီရီထုန္႕ တင္ပါးအိအိေတြကို ကိုင္လိုက္သည္ ။ ရီရီထုန္လည္း ပူစီ႕ကို တဖက္သပ္ သေဘာက် ၾကိဳက္ေနတဲ႕သူ ဆိုေတာ႕ ပူစီရဲ႕ အေတြ႕အထိေတြ ေခၚေဆာင္ရာကို ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္ပါသြားမိ ရၿပီ ။ “ ငါ႕ကို ခ်စ္တယ္ မဟုတ္လား..” “ နင္ကလဲဟာ..နင္႕ကို အခုလို ညဖက္ၾကီး လူကြယ္ရာမွာ ခ်ိန္းကထဲက နင္ သေဘာေပါက္လိုက္ဖို႕ ေကာင္းတယ္ ပူစီရယ္…” “ ဒါဆို နင္ ငါ႕ကို ၿပန္ခ်စ္တယ္ေပါ႕..ဟုတ္လား…” ရီရီထုန္က ေခါင္းေလး ဆတ္ၿပသည္ ။ “ ဟာ…၀မ္းသာလိုက္တာ ရီရီရယ္…” ပူစီက ရီရီထုန္ကို နမ္းၿပန္သည္ ။ လက္ေတြကလည္း တင္ပါးအိအိေတြကို ဆုပ္ညွစ္ကိုင္တြယ္သည္ ။ ရီရီထုန္႕ ရင္သားတင္းတင္းေတြနဲ႕ ရင္ခ်င္းအပ္ထားရတာေၾကာင္႕လည္း ပူစီ႕စိတ္ေတြ တအားကို ထၾကြေနၿပီး ေပါင္ၾကား က ငပဲတန္က ၿမဴးထလာသည္ ။ မာေတာင္လာသည္ ။ စပါးက်ီအေနာက္ဖက္ စပယ္ရံုၾကီး အကြယ္က ကြပ္ပ်စ္ေလးေပၚကို ထိုင္ခ်လိုက္ၾကၿပီး ရီရီထုန္နဲ႕ ပူစီသည္ ကာမ စိတ္ေတြ ဖံုးလႊမ္းေနၾကၿပီမို႕ ေရွ႕ကို တခုၿပီးတခု တိုးလို႕ တိုးလို႕ တက္ေနၾကၿပီ ။ ပူစီသည္ မိန္းမ အေတြ႕အၾကံဳ ရွိေနတဲ႕ေကာင္မို႕ ရီရီထုန္ကို စိတ္မၾကြၾကြေအာင္ ဆြေပးေနၿပီ ။ သူ႕ရဲ႕ အႏွဴးအႏွပ္ေတြေၾကာင္႕ ရီရီထုန္သည္ ထမိန္ေတြ ကြက္စိုသြားရေအာင္ဘဲ အဂၤါစပ္ထဲက ကာမေရွ႕ေၿပး အရည္ေတြ တအား စိမ္႕ထြက္ေနသည္ ။ ပူစီ႕လက္ေတြက ရီရီထုန္႕ ထမိန္ထဲ ေရာက္ေနၿပီး အေမႊးေလးေတြ ဖံုးေနတဲ႕ အဂၤါစပ္ေဖါင္းေဖါင္းၾကီးကို ကိုင္စမ္းေနသည္ ။ အရည္ေတြ စိုစိုရႊဲေနတာကို စမ္းမိလို႕ ရီရီထုန္ စိတ္ေတြ ထေနၿပီ ဆိုတာကို ပူစီ သိလိုက္သည္ ။ “ ပူစီရယ္….ေတာ္….ေတာ္ေတာ႕ဟာ…..ငါ..ငါတို႕ တအား လြန္မိေနၿပီ ထင္တယ္ …..” ပူစီက သူ႕ပုဆိုးကို ေၿဖခ်ၿပီး မာေတာင္ေနတဲ႕ လိင္တန္ပူေႏြးေႏြးၾကီးကို ရီရီထုန္႕လက္ထဲကို အတင္း ဆြဲထည္႕ေပးေတာ႕ ရီရီထုန္လည္း ေၾကက္လန္႕တၾကား အသိ၀င္လာၿပီး ပူစီ႕ရင္ခြင္ထဲက အတင္း ရုန္းထြက္လိုက္သည္ ။

ဒါေပမယ္႕ ပူစီရဲ႕ သန္မာတဲ႕ လက္ေတြက ရီရီထုန္႕ကို သူ႕အနားက ထြက္သြားခြင္႕ မၿပဳဘူး ။ သူ အတင္း ကိုင္ ခိုင္းတာနဲ႕သူ႕လိင္တန္ၾကီးကို ကိုင္ရၿပန္ၿပီး သူပြတ္ခိုင္းသလို ေရွ႕နဲ႕ေနာက္ ပြတ္တိုက္ေပးရသည္ ။ သူကလည္း ရီရီထုန္႕ အဂၤါစပ္ကို ပြတ္ေပးေနသည္ ။ နင္ ငါ႕ကို ခ်စ္တယ္ မဟုတ္လားဟင္ …ရီရီ…. ရီရီထုန္လည္း ေခါင္းညွိမ္႕ၿပရင္း  ခ်စ္တယ္ ပူစီ….လို႕ ေၿဖလိုက္သည္ ။ ပူစီက ရီရီထုန္႕ကို ကြပ္ပ်စ္ေပၚကို ဆြဲလွဲခ်လိုက္သည္ ။ “ အို႕..အေမ႕…ပူစီ…ဘယ္လိုၿဖစ္…..” ပူစီရဲ႕ ႏွဳတ္ခမ္းေတြက ရီရီထုန္ရဲ႕ ႏွဳတ္ခမ္းေတြကို ဖိကပ္စုတ္လိုက္လို႕ ရီရီထုန္ ဆက္မေၿပာႏိုင္ေတာ႕ ။ ပူစီ႕လက္ေတြက ရီရီထုန္႕ အ၀တ္ေတြကို လွန္တာလွန္ ခြ်တ္တာခြ်တ္ေနရင္း ဆူတင္းမို႕ေမာက္တဲ႕ ရင္စိုင္ေတြကို ဆုပ္နယ္ေနသည္ ။ ပူစီ႕ခါးမွာ ပုဆိုး မရွိေတာ႕ဘူး ။ မာေက်ာရွည္လ်ားတဲ႕ လိင္ေခ်ာင္းၾကီးက ရီရီထုန္႕ ဘိုက္သားခ်ပ္ခ်ပ္ေလးကို လာထိကပ္ေနသည္ ။ ပူေႏြးေႏြး လိင္ေခ်ာင္းရဲ႕ အထိအေတြ႕က ရီရီထုန္႕ကို ေၿခာက္ၿခားေစသည္ ။ ေယာက်္ားနဲ႕ တခါမွ မၾကံဳဖူးေသးတဲ႕ အပ်ိဳစစ္စစ္ေလးမို႕ သည္လို လိင္တန္ၾကီးနဲ႕ ထိေတြ႕ေနရတာနဲ႕တင္ ေပါင္ ၾကားက ေရႊၾကဳတ္က တဖ်န္းဖ်န္းနဲ႕ အရည္ေတြ စိုစိုရႊဲေနရၿပီေလ ။ ပူစီက ၿမဳပ္ေနဆဲ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို စို႕ေပးသည္ ။ တင္းမာေနၾကတဲ႕ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြ ေခါင္းေထာင္ထလာၾကသည္ ။ ပူစီ႕ႏွဳတ္ခမ္းေတြက ႏို႕သီးေလးေတြကို ညွပ္ဆြဲယူေနသည္ ။ ရီရီထုန္သည္ အေတြ႕အထိေတြေၾကာင္႕ တအင္းအင္း ညည္းရင္း ပူစီ႕ကို တြန္းပစ္ေနတဲ႕ လက္ေတြက ပူစီ႕ကိ ဖက္တြယ္ေနၾကၿပီ ။ ပူစီရဲ႕ လက္တဖက္က ရီရီထုန္ရဲ႕ ေရႊၾကဳတ္ကို အပီအၿပင္ ပြတ္ေနသည္ ။ အရည္ေတြ ရႊဲရႊဲစိုေနတာေၾကာင္႕ ပူစီ ရဲ႕ လက္ညွိဳး အထဲကို ထိုးသြင္းလို႕ ရသြားသည္ ။ ပူစီက လက္ညွိဳးကို အသြင္းအထုတ္ေတြ လုပ္လိုက္ အထဲမွာေမႊေႏွာက္လိုက္နဲ႕ လုပ္သည္ ။ “ ပူစီ..ငါ႕ကို မေနတတ္ေအာင္ လုပ္ေနတာလားဟာ….ဟင္းအင္း…..” ရီရီထုန္လည္း ပူစီရဲ႕ ကလိခ်က္ေတြေၾကာင္႕ ေရႊၾကဳတ္ထဲက တအား ယားတက္လာသည္ ။ ခံခ်င္စိတ္ေတြ အရမ္း ၿဖစ္လာသည္ ။ သူတို႕အိမ္မွာ ထမင္းခ်က္ဖို႕ လာကူခဲ႕တဲ႕ မေရႊက ရည္းစားနဲ႕ ၿဖစ္တာေတြကို ရီရီထုန္ကိုေၿပာၿပခဲ႕ဖူးလို႕ ေယာက်္ားနဲ႕ မိန္းမ ကာမစပ္ယွက္တာကို ၾကားဖူးခဲ႕သည္ ။ မေရႊလည္း ဘိုက္ၾကီးၿပီး သူတို႕အိမ္မွာ ဆက္မလုပ္ေတာ႕ ။

အဲဒီအခ်ိန္ထဲက ရီရီထုန္သည္ လိုးၿခင္းကို စိတ္၀င္စားေနခဲ႕သည္ ။ အခုေတာ႕ ပူစီနဲ႕ လက္ေတြ႕ လုပ္ၿဖစ္ေတာ႕မည္ ။ ပူစီက သူ႕လိင္တန္ေခ်ာင္းကို အရင္းက ဆုပ္ကိုင္ၿပီး ရီရီထုန္႕ ေရႊၾကဳတ္အကြဲေၾကာင္း အတိုင္း အေပၚေအာက္ စုန္ခ်ီဆန္ခ်ီ ပြတ္တိုက္သည္ ။ သည္ အေခ်ာင္းၾကီးသည္ ရီရီထုန္ရဲ႕ ရသာဖူး ေစာက္စိေလးကို အတင္းၾကီး ပြတ္သြားတာ အၾကိမ္ၾကိမ္ ဆိုေတာ႕ ရီရီထုန္မွာ အို…အို….အို…လို႕ ေအာ္ရင္း ေပါင္တန္ႏွစ္ဖက္ကို ၿဖဲကားေပးၿပီး ပူစီ႕အလိုးကို ငံ႕လင္႕ေစာင္႕စားေနရၿပီ ။ ပူစီလည္း အခ်ိန္ဆြဲမေနေတာ႕ ။ ရီရီထုန္ တအား ထန္ေနၿပီ ဆိုတာကို သေဘာေပါက္သည္ ။ လိင္တန္ေခ်ာင္းကို ေရႊၾကဳတ္ေပါက္ထဲ ေတ႕ၿပီး ဖိသြင္းထည္႕လိုက္သည္ ။ ရီရီထုန္လည္း အေမ႕လို႕ ေအာ္ရင္း ပူစီ႕ကို တအားဖက္လိုက္သည္ ။ ေရႊၾကဳတ္ထဲကို တုတ္ခိုင္ၿဖိဳးတဲ႕ ပူစီရဲ႕ လီးငပဲၾကီး တစ္လစ္ၾကီး ၀င္ေနၿပီ ။ ပူစီက အသြင္းအထုတ္ေတြ ဆက္တိုက္ လုပ္ေပးသည္ ။ ဒစ္လံုုးၾကီး ပတ္ကနဲပတ္ကနဲ အသံနဲ႕ အထဲကို တထစ္ထစ္နဲ႕ ၀င္သည္ ။ “ အို…..အား….အား……အား…..အင္း..အင္း….” ရီရီထုန္တေယာက္ လီးဆိုတဲ႕ အရသာကို လက္ေတြ႕ သိေနရၿပီ ။ ပူစီကေတာ႕ ဖိဖိသြင္းရင္း ႏို႕ၾကီးႏွစ္လံုးကို ဆုပ္နယ္လိုက္ စို႕လိုက္နဲ႕ …။ ဖုန္းၿမည္သံေၾကာင္႕ ပူစီသည္ အတိတ္က ဇာတ္လမ္းေတြကို ၿပန္လည္ ၿမင္ေယာင္ စဥ္းစားေနရာက ဖ်တ္ကနဲ သတိ၀င္လာသည္ ။ ဖုန္းေခၚတာက ေမာ္ေမာ္လတ္…( သို႕မဟုတ္ ) ကိုလတ္……ျပီး ။

Categories
Lifestyle

ျပင္းျပလာသည္

အခ်ိန္က ညေနဆည္းဆာ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ႐ြာလမ္းတေလွ်ာက္ အသက္သုံးဆယ္ေလာက္ရွိေသာ အသားနီစပ္စပ္ႏွင့္ တ႐ုတ္ကျပားပုံေပါက္ေနေသာ လူတေယာက္ ေလွ်ာက္လို႔လာသည္။ ထိုသူမွာ ၿခံတၿခံေရွ႕သို႔ေရာက္လွ်င္ ရပ္၍ ၿခံထဲသို႔လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ ၿခံထဲတြင္ သုံးပင္ႏွစ္ခန္း ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ေလးတလုံးရွိေနေသာ္လည္း အိမ္ေရွ႕တြင္ ၿခံစပ္ထိ စိုက္ပ်ိဳးထားသည့္ ႐ြက္လွပင္မ်ား၊ ကိုရန္ႀကီးပင္မ်ား၊ ဖလံေတာင္ေဝွးပင္မ်ားေၾကာင့္ ပ်ဥ္ေထာင္အိမ္ေလးမွာ အိမ္ေရွ႕ဖိနပ္ခြၽတ္၏ လည္ေပၚေနရာေလာက္သာျဖစ္၍ ေနရေလသည္။ ၿခံစည္းရိုးမွာ မဒမတိုင္ႏွင့္ ဝါးကပ္တိုင္မ်ား ကာရံထားၿပီး ၿခံတံခါးမွာမူ ဖြင့္ထားသျဖင့္ ထိုသူမွာၿခံဝင္းအတြင္းသို႔ေလွ်ာက္ဝင္ခဲ့ေလသည္။ ” တေငႅြရ.. ေဟ့ တငႅြ “ၿခံထဲသို႔ လွမ္းေမွ်ာ္၍ ေခၚလိုက္ၿပီး အတန္ငယ္မွ် နားစြင့္လိုက္သည္။ အထဲမွ အသံမၾကားရသျဖင့္ ထိုသူက ထပ္၍ ေခၚျပန္သည္။ ” တေငႅြရ.. တငႅြ မ႐ြိဘူးလား “” အကိုခင္ေ႐ႊလား.. လာေလဝင္ခဲ့ေလ.. “အထဲမွ မတင္လွ၏ အသံစာစာေလးကို ၾကားလိုက္ရလွ်င္ ခင္ေ႐ႊဆိုသူမွာ ၿခံထဲသို႔ ဝင္လာခဲ့သည္။ ” က်မ အိမ္ေဘးမွာ အကိုေရ.. အိမ္ေဘးကိုလာ.. ၿမိဳ႕ဘာမွာလိုက္လို႔လဲ.. “ခင္ေ႐ႊမွာ ၿမိဳ႕ႏွင့္ ပဲ့ေထာင္ဆြဲေနသူျဖစ္ၿပီး မတင္လွမွာ ၿမိဳ႕မွ အထည္မ်ားယူကာ ႐ြာတြင္ ေရာင္းေနသူျဖစ္ေလသည္။

အိမ္ေရွ႕မွေန၍ ေဘးသို႔ ေကြ႕ဝင္လိုက္သည္ႏွင့္ ခင္ေ႐ႊ မတင္လွကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ မတင္လွမွာ အိမ္ေဘးမွ ေရစင္တြင္ ေရခ်ိဳးေနသည္။ ကိုခင္ေ႐ႊဝင္လာရာဘက္ကို တေစာင္းေပး၍ ရင္လ်ားထားေသာ ေရလဲထမီကို အေပၚအထက္ဆင္ေနရာမွ ကိုင္ကာ လည္းပင္းေဘးတို႔ကို ဂ်ီးတြန္းေနသည္။ ခင္ေ႐ႊဘက္မွ ၾကည့္လွ်င္ မတင္လွ၏ နို႔တလုံးမွာ နို႔သီးေခါင္းမွ လြဲ၍ နို႔အုံတခုလုံးကို ျမင္ေနရသည္။ ခင္ေ႐ႊ ဘာမွ မေျပာနိုင္ေသး။ မတင္လွကို မ်က္ေတာင္မခတ္ၾကည့္ေနမိသည္။ ကေလးတေယာက္အေမ မတင္လွမွာ အပ်ိဳရႈံးေလာက္ေအာင္လွေနေၾကာင္း ခုမွ ခင္ေ႐ႊ သတိထားမိသည္။

ေရစက္ေရေပါက္မ်ားႏွင့္ ျဖဴဝင္းေသာ အသားအရည္ေလးက ကေလးအေမမို႔ ေပ်ာ့တြဲ၍မေနပဲ ျပည့္ျပည့္တင္းတင္းေလးႏွင့္ ေဖာင္းေဖာင္းကစ္ကစ္ေလးျဖစ္ေနသည္။ မတင္လွ အသက္ကလည္း ငယ္ေသးသည္။ အခုရွိလွမွ ႏွစ္ဆယ့္ရွစ္ႏွစ္ထက္မပိုနိုင္ေၾကာင္း ခင္ေ႐ႊသိသည္။ ေရစိုထားေသာ ထမီက အသားႏွင့္ တသားတည္းကပ္ေနေတာ့ သူမ၏ ခႏၶာကိုယ္ကို အတိုင္းသား ျမင္ေနရသည္။ မတင္လွ၏ ကိုယ္လုံးမွာ ဆူဆူၿဖိဳးၿဖိဳးေဖာင္းေဖာင္းကားကား လုံးလုံးတစ္တစ္ႀကီးမဟုတ္ပဲ ငါးရံ႕ကိုယ္လုံးေလးျဖစ္သည္။ ေရစက္ေရေပါက္မ်ားႏွင့္ ျဖဴဝင္းေသာ အသားအရည္ႏွင့္ အဆီပိုမရွိပဲ သူ႕ေနရာႏွင့္သူ ေဖာင္းေဖာင္းမို႔မို႔ရွိသည္။ ေဘးတိုက္ျမင္ေနရေသာ နို႔တလုံးကပင္ ကေလးအေမေပမဲ့ ေပ်ာ့အိ၍မေနပဲ ပဲေပါက္စီေလးႏွယ္ ေဖြးျဖဴအု၍ တင္းေနသည္။ သူရပ္ၾကည့္ေနသည္ကို သိေပမယ့္ မတင္လွမွာ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္၍ ေရဆက္ခ်ိဳးေနသည္။ ဒါေပမယ့္ သူမမ်က္ႏွာကေတာ့ ၿပဳံးေယာင္သန္းေနေလသည္။ ကိုခင္ေ႐ႊ၏ အၾကည့္ေတြက သူမ၏ ေအာက္ပိုင္းကိုေရာက္သြားျပန္သည္။ တေစာင္းေတြ႕ရေသာ တင္သားတြင္ ေရစိုထမီမွာ လက္ႏွစ္လုံးေလာက္ေခါက္တင္ေနၿပီး ေအာက္ဖက္မွဖင္သားႀကီးတခုလုံးမွာ ေရစိုထမီႏွင့္ကပ္လွ်က္ ျပန႔္ျပန႔္ကားကား ေဖာင္းေဖာင္းမို႔မို႔ေျပာင္တင္း ေနသည္။ ခင္ေ႐ႊ စိတ္သာမက ပစၥည္းႀကီးပါ ေတာင္ထလာသည္။ ” ေဟ့.. အကိုခင္ေ႐ႊ.. ဘာၾကည့္ေနတာလဲ.. ” မတင္လွက ေျပာင္စပ္စပ္မ်က္ႏွာေပးႏွင့္ လွမ္းေျပာလိုက္သည္။ ခင္ေ႐ႊ မ်က္ႏွာႀကီး နီရဲသြားသည္။ ” နင့္ကို ၾကည့္ေနတာေလ.. မျမင္ဘူးလား ” ” အဟိ.. ဘာမ်ားၾကည့္ေကာင္းလို႔လဲ.. ” သူတို႔တေတြက ဘိုးစဥ္ေဘာင္ဆက္ကတည္းက တ႐ြာတည္းေနလာၾကေသာ ေျပာမနာဆိုမနာမ်ားျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ မတင္လွမွာ ခင္ေ႐ႊ႕မိန္းမႏွင့္လည္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ ခင္ေ႐ႊက မတင္လွကို စကားမျပန္ေသးဘဲ အိမ္ေပၚသို႔ လွမ္းၾကည့္သည္။ ” ဘယ္သူမွ မရွိဘူး.. ရွင့္သူငယ္ခ်င္းက ထုံးစံအတိုင္း႐ြာရိုးကိုးေပါက္သြားတယ္.. ေငြခဲက အေမတို႔လာေခၚသြားတယ္.. ကဲ. ေျပာစမ္းပါအုံး.. က်မက ဘာမ်ားၾကည့္ေကာင္းလို႔လဲ.. ” ” ၾကည့္ေကာင္း မေကာင္းေတာ့ မသိဘူး.. ဒီမွာ ငါေတာ့ မေနတတ္ေတာ့ဘူး ” ကိုခင္ေ႐ႊက ေပါင္ၾကားမွ ေထာင္ထေနေသာ သူ႕ဟာႀကီးအား ပုဆိုးေပၚမွ လက္ႏွင့္ ဆုပ္ကိုင္၍ လႈပ္ရမ္းျပလိုက္သည္။ မတင္လွမ်က္ႏွာ ရဲကနဲျဖစ္သြားသည္။

 

” ကဲ.. ၾကည့္ေကာင္းရင္လဲ.. ဒီမွာၾကည့္.. ” မတင္လွက ေျပာလဲေျပာ သူမ ထမီကို စြန္ေတာင္ဆြဲ၍ သူမကိုယ္တျခမ္းကို လွပ္ျပလိုက္ေလသည္။ သူမတကယ္ပင္ အပ်ိဳရႈံးေၾကာင္း ခင္ေ႐ႊထပ္ေလာင္းသတိျပဳလိုက္မိၿပီး ကတုန္ကယင္ျဖစ္ကာ ေရွ႕သို႔ တစုံတခုလုပ္ေတာ့မယ့္ဟန္ႏွင့္ တလွမ္းတိုးလိုက္သည္။ မတင္လွ သူမထမီကို ကပ်ာကယာျပန္ဝတ္လိုက္သည္။ ” ေတာ္ၿပီ.. ဒီေလာက္ဆို ေတာ္ၿပီ.. ” သူ႕ကို အာ႐ုံေျပာင္းဦးမွဟု ေတြးကာ မတင္လွ စကားလမ္းေၾကာင္းေျပာင္းလိုက္သည္။ ” အကိုခင္ေ႐ႊ ဘယ္ကလွည့္လာတာလဲ.. ” ပုံမွန္မ်က္ႏွာထားႏွင့္ ေမးလိုက္သည္။ ” ငါ အေဖတို႔အိမ္သြားမလို႔.. ပဲ့ေထာင္ နက္ျဖန္ထြက္မယ္.. ဘာမွာအုံးမလဲလို႔ ဝင္ေမးတာ ” ” ပဲ့ေထာင္ထြက္ရက္က သဘက္ခါ မဟုတ္ဘူးလား.. က်မအထည္ဖိုးေတြေတာင္ လိုက္မသိမ္းရေသးဘူး.. ” ” ၿမိဳ႕က ပို႔/ဆက္မွာ လိုင္စင္ဝင္ရမွာမို႔ မနက္ျဖန္ထြက္ရမွာ ” ” အကိုခင္ေ႐ႊ အဘစံတို႔အိမ္သြားမွာမို႔လား.. သြားေလ.. အျပန္က်ဝင္ခဲ့ဦး.. က်မၿမိဳ႕က အထည္ဆိုင္က အပ်ိဳႀကီးေတြဆီ စာေရးေပးလိုက္မယ္.. ” ” ေအး ေအး ” ခင္ေ႐ႊလွည့္ထြက္ၿပီးကာမွ မတင္လွဘက္သို႔ သမင္လည္ျပန္လွည့္၍ ၾကည့္မိသည္။ သူ႕ကို ၾကည့္ေနေသာ မတင္လွႏွင့္ မ်က္လုံးခ်င္းဆိုင္မိသြားသည္။ မတင္လွက သူ႕ကို ဘယ့္ႏွယ္လဲဟူေသာ မ်က္ႏွာေပးႏွင့္ ၿပဳံးျပေလေနသည္။ ခဲ့ၿပီး လမ္းမေပၚေရာက္လာသည့္တိုင္ သူ႕ေပါင္ၾကားထဲက ပစၥည္းႀကီးမွာ ျပန္မက်သြားခဲ့ေသးေခ်။ မတင္လွမွာလဲ စိတ္ထဲ အေက်နပ္ႀကီးေက်နပ္၍ က်န္ခဲ့သည္။ သူမ၏ ခႏၶာကိုယ္ေၾကာင့္ ကိုခင္ေ႐ႊမွာ မေနနိုင္ မထိုင္နိုင္ ျဖစ္သြားရၿပီ။ ဘယ္မိန္းမ မဆို ကိုယ့္ခႏၶာကိုယ္အလွကို ဖိုသတၱဝါေတြ သေဘာက်ၾကတာကို ႏွစ္ၿခိဳက္ေက်နပ္ၾကသည္။ ထို႔ထက္ပိုတာ ရွိေသးသည္။ ကိုခင္ေ႐ႊ႕မိန္းမက မတင္လွႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းဆိုေပမဲ့ အေျပာႀကီးသည္။ သူ႕ေယာက်္ားဘယ္ေလာက္ရိုးေၾကာင္း၊ သူကလြဲလွ်င္ က်န္တဲ့မိန္းမေတြ ဖြဲဆန္ကြဲျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဒီလိုျဖစ္ေအာင္လည္း သူမက ကိုခင္ေ႐ႊကိုထိန္းထားနိုင္ေၾကာင္း မၾကာခဏႂကြားဝါ ေျပာဆိုေနက်ျဖစ္သည္။ မတင္လွမွာမူ သူ႕အေၾကာင္းႏွင့္သူျဖစ္သည္။ မတင္လွေယာက္်ားကေတာ့ ေပြသည္ ရႈပ္သည္။

 

ဘယ္မိန္းမမွ မေရွာင္သူလည္းျဖစ္သည္။ ဒီေတာ့ မတင္လွခမ်ာ အနာေပၚတုတ္က်သလိုျဖစ္ကာ ကိုခင္ေ႐ႊ႕မိန္းမကို မေက်မခ်မ္းျဖစ္ေနရေလသည္။ အခုေတာ့ ၿပဳံးနိုင္ေလၿပီ။ ဆိတ္ကြယ္ရာတြင္ ကိုခင္ေ႐ႊႏွင့္ သူမႏွစ္ေယာက္ထဲေတြ႕ၿပီး အခုဆို ကိုခင္ေ႐ႊစိတ္ထဲ သူမခႏၶာကိုယ္အား မွန္းေနမည္မွာ အေသအခ်ာျဖစ္ေၾကာင္း မတင္လွ တထစ္ခ်သိလိုက္ၿပီ။ ကိုခင္ေ႐ႊက သူ႕ဟာႀကီးကို ကိုင္၍လႈပ္ရမ္းျပသည္ကို မတင္လွ စိတ္ကေရာက္သြားသည္။ အေပၚမွ ပုဆိုးဖုံးေနေသာ္လည္း ကိုခင္ေ႐ႊ႕ပစၥည္းႀကီးက သိပ္မေသးလွေၾကာင္း ခန႔္မွန္းမိလိုက္သည္။ ကိုခင္ေ႐ႊ မေနနိုင္မထိုင္နိုင္ျဖစ္ၿပီး သူမကို အတင္းဆြဲ လုပ္ သြားရင္ ဘယ့္ႏွယ္လုပ္မလဲလို႔ စဥ္းစားမိသည္။ ထိုသို႔ အတင္းကာေရာလုပ္လဲ မတင္လွက လိုက္ေလ်ာလိုက္ရန္သာ ဆုံးျဖတ္ထားသည္။ ေယာက္်ားျဖစ္တဲ့သူက မိန္းမေပြေတာ့ အိမ္ကမယားကို ေခ်ာင္ထိုးထားသလို ျဖစ္ေနရသည္။ မိန္းမလုပ္တဲ့သူမွာလည္း ေသြးႏွင့္ သားႏွင့္ျဖစ္သည့္အျပင္ အသက္ကလည္း အခုမွ သုံးဆယ္မေက်ာ္ေသးပဲ အ႐ြယ္ေကာင္းတုန္းျဖစ္ရာ ဆႏၵေျဖေဖ်ာက္ဖို႔ေတာ့ အာသီသရွိသည္ပင္ျဖစ္သည္။သူ၏ အေဖအိမ္မွ အျပန္ခရီးတြင္ ခင္ေ႐ႊတေယာက္ လမ္းတေလွ်ာက္ ေျခေထာက္ႏွင့္ ေျမႀကီး ထိတယ္လို႔ပင္ မထင္။ အျပန္ဝင္ခဲ့ဖို႔ မတင္လွက မွာထားသည္မဟုတ္ပါလား။ ခင္ေ႐ႊ၏ အေတြးထဲတြင္လည္း မတင္လွ၏ ေယာက်္ားေျပာဖူးေသာ ” ကေလးေမြးတုန္းက သူ႕မိန္းမပစၥည္းကို တခ်က္ပိုခ်ဳပ္ထားသျဖင့္ အပ်ိဳတုန္းကထက္ပင္ ပိုက်ဥ္းသြားေၾကာင္း ” စကားကို ၾကားေယာင္ေနမိသည္။ မတင္လွ၏ ၿခံေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ခင္ေ႐ႊေခၚမေနေတာ့ဘဲ ၿခံထဲတန္းဝင္သြားေလသည္။ အိမ္ေရွ႕သို႔ ေျခလွမ္းလိုက္သည္ႏွင့္.. ” အိမ္ေပၚတက္ခဲ့.. ကိုခင္ေ႐ႊ.. ” ဟူေသာ မတင္လွအသံေလးထြက္ေပၚလာသည္။ ခင္ေ႐ႊေလွခါးထစ္တြင္ ဖိနပ္ခြၽတ္၍ အိမ္ေပၚသို႔ လွမ္းတက္လိုက္လွ်င္ အိမ္အတြင္းဘက္မွ ထြက္လာေသာ မတင္လွကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ ပါတိတ္ပြင့္ရိုက္ တပတ္ႏြမ္းထဘီေလးကို တင္းတင္းရင္းရင္းေလးဝတ္ထားၿပီး အေပၚမွ ရွပ္အက်ၤ ီလက္တိုေလးတထည္ကို အျပင္ထုတ္ ဝတ္ထားသည္။ မ်က္ႏွာတြင္ သနပ္ခါးရည္ႀကဲေလးကို ပါးပါးေလးလိမ္းထားၿပီး ဆံပင္ေလးကို ေနာက္တြဲေလး ထုံးထားသည္။ ကုလားထိုင္ရွိရာသို႔ လွမ္းတက္လာေသာ ကိုခင္ေ႐ႊႏွင့္ အိမ္အတြင္းဘက္မွ ထြက္လာေသာ မတင္လွတို႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မိၾကသည္။

 

” ထိုင္ေလ.. ” မတင္လွက ကုလားထိုင္ေကာ္ခုံကို ေမးေငါ့၍ ရယ္ႀကဲႀကဲႏွင့္ အေျပာ၊ ကိုခင္ေ႐ႊက သူမ၏ စကားကို မၾကားဟန္ႏွင့္ မတင္လွ၏ လက္တဖက္ကိုလွမ္း၍ဆြဲသည္။ မတင္လွက သူမ၏ လက္ကို ကိုယ္အေနာက္သို႔ ႐ုတ္လိုက္သည့္အျပင္ ေျခတလွမ္းကိုလည္း ေနာက္သို႔ဆုတ္လိုက္သည္။ ” ဘာ..လုပ္မလို႔လဲ.. ” အသံျပတ္ႏွင့္ ေမးလိုက္ေသာ္လည္း မတင္လွ၏ မ်က္ႏွာက ၿပဳံးေယာင္သန္းေနေၾကာင္း ခင္ေ႐ႊေတြ႕လိုက္ရသည္။ သူ ၿဗံဳးကနဲ မတင္လွကို ဘာမွ ျပန္မေျပာမိ။ ပထမဆုံးေျခလွမ္း မေအာင္ျမင္လိုက္သျဖင့္ ရႈသိုးသိုးႏွင့္ ေငါင္ေငါင္ႀကီးျဖစ္သြားေသာ ကိုခင္ေ႐ႊကို ၾကည့္ကာ မတင္လွ သေဘာေတြ႕ေနသည္။ ” ေမးေနတယ္ေလ.. ဘာလုပ္မလို႔လဲ..လို႔.. ” ေက်ာင္းသားေလးတေယာက္ကို ဆရာမကေမးေသာ ေလသံမ်ိဳးႏွင့္ အထက္စီးမွေမးသည္။ မိန္းမေတြက ဒီလိုပါပဲ..။ ” ငါေလ.. နင့္.. နင့္ကို… ” ကိုခင္ေ႐ႊ အထစ္ထစ္အေငါ့ေငါ့ ေျပာေနပုံကို ၾကည့္ၿပီး မတင္လွ ၿပဳံးလိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ သူမ မ်က္ႏွာထားကို ျပန္၍ တည္လိုက္သည္။ ” ရွင့္မွာ.. မိန္းမရွိတာပဲ.. ရွင့္မိန္းမဆီ ရွင္ သြားေပါ့.. ” အနီးကပ္ေတြ႕ေနေတာ့ မတင္လွ၏ ေရခ်ိဳးၿပီးစ သန႔္ရွင္းသပ္ရပ္ေက်ာ့ရွင္းေသာ အလွႏွင့္ ေစာေစာက သူေတြ႕ခဲ့ရသည့္ ဝတ္လစ္စလစ္နီးပါး အလွတို႔ ေပါင္းကာ သူ႕ကိုဖမ္းစားထားေလၿပီ။ သနပ္ခါးနံ႕သင္းပ်ံ့ပ်ံ့ေလးကလည္းထပ္ဆင့္ကာ ခင္ေ႐ႊ႕ရင္ေတြကို တဒိန္းဒိန္းခုန္လာေစသည္။ ” တငႅြရာ နငၠလဲ..ဟာ ” ” ဘာလုပ္မလို႔လဲ.. ရွႈင္းရွင္းေျပာေလ.. ” ” ငါ..ငါ.. ဟို..ဟို.. နမ္းခ်င္လို႔ ” ” ဟင္း.. ဟင္း.. ဒါမ်ား.. ” မတင္လွ၏ စကားမဆုံးလိုက္၊ ခင္ေ႐ႊက သူမကို အတင္းဝင္ဖက္၍နမ္းသည္။ မတင္လွမွာ မ႐ုန္းကန္သည့္အျပင္ အလိုက္သင့္ ၿငိမ္၍ခံသည္။ ကိုခင္ေ႐ႊ၏ ကမူးရႉးထိုးအနမ္းေတြက သူမအေပၚ အသဲအသန္ျဖစ္ေနသည္ကို ေဖာ္ျပသျဖင့္ မတင္လွမွာ ၾကည္ႏူး၍ေနသည္။ အမွန္ေတာ့ ခင္ေ႐ႊမွာ သူ႕မိန္းမကလြဲ၍ တျခားမိန္းမမ်ားႏွင့္ ကင္းကင္းရွင္းရွင္းေနခဲ့တာျဖစ္သည္။ ဒါကို တ႐ြာလုံးက သိသလို မတင္လွလည္းသိသည္။ သနပ္ခါးေရႀကဲေလးလိမ္းထားသည့္ မတင္လွ၏ မ်က္ႏွာအႏွံ႕နမ္း႐ုံမွ်မက သူမ၏ ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုလည္း ဆြဲ၍ စုပ္သည္။ ဒီၾကားထဲ ကိုခင္ေ႐ႊ၏ လက္ေတြက အၿငိမ္မေနပဲ မတင္လွ တကိုယ္လုံးေပၚတြင္ လႈပ္ရွားေျပးလႊားေနသည္။ ရင္သားေတြေပၚ သူ႕လက္ကေရာက္သြားေသာ မတင္လွမွာ အတြင္းမွ ေဘာ္လီအက်ၤ ီဝတ္မထားပဲ အေပၚမွ ရွပ္အက်ၤ ီလက္တိုေလးတထည္ထဲ ဝတ္ထားေၾကာင္း သိလိုက္ရသည္။

 

နို႔အုံေလးေတြကို ညွစ္နယ္ရင္း နို႔သီးေလးေတြကို စမ္းကာ ေခ်မြေပးသည္။ ထို႔အျပင္ လက္တဖက္ကလည္း သူမ၏ တင္သား က်စ္က်စ္ကားကားေလးကို ဆုပ္နယ္ဖ်စ္ညွစ္ေနသည္။ ကိုခင္ေ႐ႊ၏ ေထာင္ထေနေသာ ပစၥည္းႀကီးက ပုဆိုးအတြင္းမွေန၍ မတင္လွ ဝမ္းဗိုက္တဝိုက္ကို ဟိုဒီထိုးေထာက္ေနသည္။ ဒါကို မတင္လွက မတ္တပ္ရပ္လွ်က္မွေန၍ သူမ၏ ေပါင္ေလးကို မသိမသာ ေျမ ွက္ကာ ေျမ ွာက္ကာ ႏွင့္ ကိုခင္ေ႐ႊ႕ဟာႀကီးကို ပုတ္ပုတ္ေပးသည္။ ကိုခင္ေ႐ႊ တရႉးရႉးျဖစ္လာသလို မတင္လွကိုလည္း အတင္းညွစ္၍ ဖက္ထားသည္။ မတင္လွမွာ ကိုခင္ေ႐ႊတေယာက္ ေသြးေတြ အစြမ္းကုန္ ဆူပြက္လာၿပီျဖစ္ေၾကာင္း သိလိုက္သည္။ ” ေတာ္..ေတာ္ၿပီ.. ” မတင္လွမွာ ကိုခင္ေ႐ႊလက္ထဲက ႐ုန္းထြက္လိုက္သည္။ ကိုခင္ေ႐ႊ မလြတ္ခ်င္ လြတ္ခ်င္ျဖင့္ သူမကို လႊတ္ေပးလိုက္သည္။ ” ကဲ.. လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ၿပီးၿပီ.. ျပန္ေတာ့ေလ.. ” မ်က္ႏွာတည္တည္ေလးျဖင့္ ေျပာေနေသာ မတင္လွအား ကိုခင္ေ႐ႊမွာ အားမလိုအားမရ ၾကည့္ေနရွာသည္။ ” ျပန္ေတာ့လို႔ ေျပာေနတယ္ေလ.. ” ” တင္လွကလဲဟာ.. ခုခ်ိန္က်မွေတာ့.. မထူးေတာ့ပါဘူး.. ငါ လုပ္ပါရေစဟာ ” ” အို.. မရဘူး.. မရဘူး.. က်မ စဥ္းစားအုံးမယ္.. အခုေတာ့ ရွင့္မိန္းမ ရွင္ ျပန္လုပ္အုံး.. ” ” တငႅြကလဲဟာ ” ” အို.. အို.. မလုပ္နဲ႕ေလ.. ” မထူးေတာ့ဘူးဆိုသည့္ သေဘာျဖင့္ ကိုခင္ေ႐ႊက လွမ္းဆြဲသည္။ မတင္လွက ေကြ႕ပတ္ေရွာင္ဖယ္ၿပီး သူ႕ကိုတြန္းထုတ္လိုက္သည္။ ” က်မ စဥ္းစားလိုက္အုံးမယ္လို႔ ေျပာၿပီးၿပီေနာ္.. ဘယ္လိုလဲ.. အိမ္ေပၚတက္ၿပီး ေစာ္ကားတာ ရွင့္မိန္းမကို ေျပာလိုက္ရမလား.. ” ကိုခင္ေ႐ႊ ေရွ႕ကိုမတိုးေတာ့ဘဲ မတင္လွ၏ တကိုယ္လုံကို မေက်မခ်မ္းႏွင့္ ကေလးဆိုးႀကီးလို ၾကည့္ကာ ေငါင္၍ ရပ္ေနသည္။ သူမက သူ႕ကို ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေပးထားၿပီးၿပီ။ မတင္လွမွာ သူ႕ကို အ႐ုပ္တ႐ုပ္ႏွယ္ ကိုင္တြယ္ ကစားေနေခ်ၿပီ။ ” ကဲ..အကိုခင္ေ႐ႊ ျပန္ေတာ့.. ေတာ္ၾကာ ရွင့္သူငယ္ခ်င္းျပန္လာလို႔ က်မတို႔ႏွစ္ေယာက္ထဲ ရွိတာ ေတြ႕သြားရင္ မေကာင္းဘူး.. ” မတင္လွမွာ ပြေယာင္းထသြားေသာ သူမ၏ဆံပင္ကို လက္ႏွင့္ ျပဳျပင္ရင္း ေျပာသည္။ ကိုခင္ေ႐ႊ သက္ျပင္းခ်ၿပီး လွည့္ထြက္သြားေတာ့ သူ႕ေက်ာျပင္ကို ၾကည့္ကာ မတင္လွ ၿပဳံးလိုက္သည္။ ေလွခါးထစ္ကို ဆင္းၿပီးကာမွ တစုံတခုကို သတိရသြားဟန္ျဖင့္ ကိုခင္ေ႐ႊ သူမဘက္ျပန္လွည့္လိုက္သည္။ ” နင္ၿမိဳ႕ကို စာေပးလိုက္မယ္ဆို ” ” မေပးေတာ့ဘူး.. ” ေျပာၿပီး မတင္လွက အိမ္ထဲသို႔ လွည့္ဝင္သြားသည္။

 

ခင္ေရက သူမ၏ ဖင္ႀကီးကို အာသာငမ္းငမ္းျဖင့္ ၾကည့္ၿပီး ဖိနပ္စီး၍ ၿခံထဲသို႔ဆင္းလိုက္သည္။ ထိုအခိုက္.. ” မနကၹႏ္.. က္မ ၿမိဳ႕ကို လိုကၡဲ့မယ္.. ” မတင္လွ၏ ခပ္တိုးတိုးအသံအား ခင္ေ႐ႊၾကားလိုက္ရေလသည္။ ႐ြာႏွင့္ ၿမိဳ႕မွာ တေနကုန္သြားရေသာ ခရီးျဖစ္သည္။ ခင္ေ႐ႊတို႔ ပဲ့ေထာင္မွာ မနက္(၇)နာရီေလာက္ ႐ြာကထြက္လွ်င္ ညေန(၄)နာရီေက်ာ္မွ ၿမိဳ႕ကို ေရာက္သည္။ ထုံးစံအတိုင္းဆိုလွ်င္ ေနာက္ေန႕ၿမိဳ႕မွာေနၿပီး ေနာက္တရက္မွ ႐ြာသို႔ျပန္ထြက္ေလ့ရွိသည္။ သို႔ရာတြင္ ယခုတေခါက္တြင္ ပို႔ဆက္လိုင္စင္ဝင္ရမည္ျဖစ္ရာ ခင္ေ႐ႊတို႔ပဲ့ေထာင္မွာ ၿမိဳ႕တြင္ သုံးရက္ခန႔္ၾကာေအာင္ ေနရမည္ျဖစ္ေလသည္။ အမ်ားသူငါ ခရီးသည္မ်ားၾကားတြင္ မတင္လွမွာ ကိုခင္ေ႐ႊကို မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ ပုံမွန္ထက္ပို၍ မဆက္ဆံေပ။ ကိုခင္ေ႐ႊကလည္း အေျခအေနကို သုံးသပ္၍၎၊ မတင္လွ၏ အရိပ္အေျခကို ၾကည့္၍၎ ခရီးသည္မ်ားၾကားတြင္ ပုံမွန္ထက္ပို၍ မတင္လွအား ေျပာဆိုဆက္ဆံျခင္း မျပဳမိေစရန္ သတိထားေနရေလသည္။ ဒါေပမယ့္ ကိုခင္ေ႐ႊ၏ အၾကည့္မ်ားကေတာ့ မတင္လွဆီသို႔ မၾကာခဏဆိုသလို ခိုးေၾကာင္ခိုးဝွက္ ေရာက္သြားေလ့ရွိသည္။ ပဲ့ေထာင္ ၿမိဳ႕သို႔ဆိုက္ေသာအခါ မတင္လွမွာ သူ႕အိတ္သူပိုက္ကာ တက္သြားသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။ ခင္ေ႐ႊစိတ္ထဲတြင္ေတာ့ မတင္လွသြားေရာက္တည္းခိုမည့္ အထည္ဆိုင္ပိုင္ရွင္အပ်ိဳႀကီးေတြအိမ္ကို သူ ေကာင္းေကာင္းသိသည္။ မတင္လွ အထည္ဖိုးရွင္းခိုင္းတိုင္း ေရာက္ေနက်ျဖစ္သည္။ မနက္ဖန္က်မွ ထိုအိမ္သို႔ လိုက္သြားေတာ့မည္ဟု ေတြးလိုက္မိသည္။ မတင္လွမွာ သူတို႔ပဲ့ေထာင္ျပန္ထြက္မွသာ ႐ြာသို႔ျပန္လိုက္နိုင္မည္ျဖစ္သည္။ ႐ြာတြင္က ၿမိဳ႕သို႔ထြက္ေသာေရယာဥ္မွာ ကိုခင္ေ႐ႊတို႔ ပဲ့ေထာင္တစင္းသာရွိေလသည္။ ပဲ့ေထာင္ၿမိဳ႕သို႔ဆိုက္ၿပီးသည္ႏွင့္ ခင္ေ႐ႊ ကုန္ပစၥည္းကိစၥမ်ားႏွင့္ အလုပ္ရႈပ္ေနသည္။ တနာရီေလာက္အၾကာတြင္ မတင္လွမွာ သူမ၏ အထုပ္ေလးကို ပိုက္၍ ပဲ့ေထာင္ဆီသို႔ ျပန္ေရာက္လာေလသည္။

 

” အကိုခင္ေ႐ႊ.. အကိုခင္ေ႐ႊ.. ” ” ဟာ.. တင္လွ.. ဘာျဖစ္လို႔လဲ ” ” ဟို..ေလ.. အပ်ိဳႀကီးေတြ မရွိၾကဘူး.. ဘုရားဖူးထြက္သြားၾကတယ္တဲ့.. ” ခင္ေ႐ႊသေဘာေပါက္သြားၿပီ။ မတင္လွမွာ တည္းခိုစရာမရွိျဖစ္ေနေလၿပီ။ သူ႕ရင္ထဲ ကုလားဘုရားပြဲလွည့္ေနၿပီ။ ” ပဲ့ေထာင္ထဲ ဆင္းထိုင္ေနဟာ.. ေနာက္ၿပီးမွ ငါစီစဥ္ေပးမယ္ ” ” ဟုတၠဲ့.. ” ” ဒါနဲ႕ နင္ ညစာစားၿပီးၿပီလား ” ” မစားေရသးဘူး.. ” ” ဆာေနမွာေပါ့ ” ကိုခင္ေ႐ႊ၏ အၾကင္နာစကားေၾကာင့္ မတင္လွ မ်က္ခုံးတဖက္ျမင့္တက္သြားသည္။ ” အေၾကာ္ဝယ္စားလာတယ္.. သိပ္ၿပီးမဆာေသးပါဘူး.. ” ” ေအာ္.. ေအး.. ပဲ့ေထာင္ထဲ ဆင္းေန.. ငါလာခဲ့မယ္ ” ” ဟုတၠဲ့.. ” မတင္လွ ပဲ့ေထာင္ထဲ ဆင္းသြားသည္။ ခင္ေ႐ႊမွာ အလုပ္မ်ားေနရင္း စိတ္ကသိပ္ၿပီး မေျဖာင့္ခ်င္ေတာ့ေပ။ လုပ္စရာမ်ားကို ျမန္ျမန္ျဖတ္ကာ ပဲ့ေထာင္ထဲဆင္းသြားလိုက္သည္။ ” ကဲ.. လာ.. သြားမယ္ ” ” ဘယၠိဳလဲ.. ” ” နင္ တည္းစရာအိမ္မရွိဘူးမို႔လား.. တည္းခိုခန္းကို လိုက္ပို႔မလို႔ ” ” ဟာ..ျဖစ္ပါ့မလား.. က်မ အသိတေယာက္ရွိတယ္.. အဲဒီကိုလိုက္ပို႔ပါလား.. ” ” တည္းခိုခန္းက ေကာင္းပါတယ္..ဟ.. ငါ့အသိေတြဘဲ.. ရႈပ္ရႈပ္ေပြေပြေတြလဲ မရွိဘူး.. ” ” က်မ တေယာက္ထဲ တည္းရမွာ.. ” မတင္လွ ဒီစကားကို တကယ္ပဲ ေျပာတာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ သူ႕ကို ေသြးတိုးစမ္းတာလားဆိုတာ ခင္ေ႐ႊ မဆုံးျဖတ္နိုင္ေပ။ ဒီအခ်ိန္က အေရးႀကီးသည္။ မွားသြားလွ်င္ လြတ္သြားမည္။ ခင္ေ႐ႊ ပါးစပ္နားေရာက္မွေတာ့ အလြတ္မခံနိုင္ေပ။ ” နင္ တေယာက္တည္းေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့.. နင္က တခန္း၊ ငါက တခန္းတည္းမွာေလ ” မတင္လွ ဘာမွမေျပာ၊ ထိုင္ရာမွ ထလိုက္လာခဲ့သည္။ တည္းခိုခန္းေရာက္ေတာ့ ကိုခင္ေ႐ႊက အိပ္ခန္းတခန္း၊ မတင္လွက တခန္း၊ ကပ္ရက္ဌားလိုက္ၾကသည္။ တည္းခိုခန္းမွာ ႏွစ္ထပ္ျဖစ္ၿပီး အေပၚထပ္မွာ အခန္းေတြရွိၿပီး ေအာက္မွာေတာ့ ထမင္းဆိုင္ႏွင့္ စားေသာက္ဆိုင္ျဖစ္သည္။ ” ဟိုဖက္ေထာင့္မွာ ေရခ်ိဳးခန္းနဲ႕ အိမ္သာရွိတယ္.. ခဏနားၿပီး ေရခ်ိဳးလိုက္ေပါ့.. ၿပီးရင္ ထမင္းစာၾကတာေပါ့ ” ” ဟုတၠဲ့.. ” ႏွစ္ေယာက္စလုံး ကိုယ့္အခန္းထဲ ကိုယ္ဝင္သြားၾကသည္။ ခဏအၾကာ မတင္လွ၏အခန္းတံခါး ဖြင့္သံ ပိတ္သံၾကားလိုက္ရသည္။

 

ေရထြက္ခ်ိဳးတာျဖစ္ေၾကာင္း ခင္ေ႐ႊသိလိုက္သည္။ အတန္ငယ္မွ်ၾကာလွ်င္ သူမအခန္းတံခါးကိုဖြင့္ကာ ျပန္ဝင္သြားတာၾကားလိုက္ရသည္။ ထိုအခါမွ သူထြက္ကာ ေရခ်ိဳးသည္။ ၿပီးလွ်င္ ႏွစ္ေယာက္သား ေအာက္ထပ္တြင္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ထမင္းစားၾကသည္။ ထမင္းစားၿပီး အေပၚတက္လာေသာအခါ ကိုခင္ေ႐ႊက မတင္လွ အခန္းထဲသို႔လိုက္ဝင္လာေလသည္။ ” ဟင္.. ကိုယ့္အခန္း ကိုယ္သြားေလ.. ” မတင္လွ မ်က္ႏွာက ၿပဳံးစစႏွင့္ျဖစ္သည္။ ” နင္႐ြာမွာတုန္းက ေျပာထားတဲ့ စဥ္းစားအုံးမယ္ဆိုတာ စဥ္းစားၿပီးၿပီလား ” မတင္လွက စဥ္းစားသလို လုပ္ၿပီး ကုတင္ေစာင္း၌ ဝင္ထိုင္သည္။ ” က်မ ဘာကို စဥ္းစားမယ္လို႔ ေျပာတာလဲ.. က်မေျပာမိလို႔လား.. ဟုတ္လဲ ဟုတ္ပဲနဲ႕.. ” ၿပီတီတီမ်က္ႏွာေပးႏွင့္ ေျပာေနေသာ မတင္လွမ်က္ႏွာေလးမွာ ကိုခင္ေ႐ႊစိတ္ထဲ အသဲယားစရာျဖစ္လို႔ေနသည္။ ကိုခင္ေ႐ႊ အသက္ရႉသံျပင္းျပင္းႀကီးႏွင့္ ေတြေတြႀကီးရပ္ကာ သူမကို စိုက္ၾကည့္ေနသည္။ ဘာစကားမွျပန္မေျပာ။ ” ဟြန္း.. ၾကည့္လွေခ်လား.. ဘာမ်ား ထူးျခားေနလို႔လဲ.. ” အတန္ၾကာေအာင္ ေခါင္းေလးငုံ႕၍ အၾကည့္ခံေနၿပီးမွ မတင္လွက ျပန္ေျပာျခင္းျဖစ္သည္။ ” တငႅြ.. နငၠ တကယႅြတာပဲဟာ ” ” ဟင္း.. က်မက ကေလးတေယာက္အေမရွင့္.. ကေလးမေမြးေသးတဲ့ ရွင့္မိန္းမေလာက္ လွပါ့မလား.. ” ” ေတာ္စမ္းပါဟာ.. ဒီေကာင္မအေၾကာင္းမေျပာစမ္းပါနဲ႕.. နင္ကသူ႕ထက္ အျပန္တရာလွတယ္ ” ေယာက္်ားေတြမ်ား ေတာ္ေတာ္ေၾကာက္စရာေကာင္းတာပဲဟု မတင္လွ ေတြးလိုက္မိသည္။ ” ဟုတၱယ္..ဟ နငၠ တကယႅြတာ ” ေျပာရင္း မတင္လွေဘးသို႔ ကိုခင္ေ႐ႊ ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ အသားခ်င္းထိသြားေပမယ့္ မတင္လွက ေ႐ႊ႕မသြားေခ်။ ကိုခင္ေ႐ႊက သူမ၏ ပုခုံးေလးကို လွမ္းဖက္လိုက္ေတာ့လဲ မတင္လွ မ႐ုန္းေပ။ ” ရွင္.. ရွင္ က်မကို ဘာလုပ္မလို႔လဲ.. ဟင္.. ” သူ႕ဖက္သို႔လွမ္း၍လိုက္ေသာ မတင္လွမ်က္ႏွာေလးက ကိုခင္ေ႐ႊမ်က္ႏွာႏွင့္ တထြာခန႔္သာ ေဝးေတာ့သည္။ ” ဟို.. ငါ.. ငါ.. နင့္ကို..လုပ္ခ်င္တယ္..ဟာ ” ” အိုး.. ဒါမ်ား.. ရွင္ကလဲ..  ဟုဆိုကာ မတင္လွက သူမႏွင့္ ယွဥ္လွ်က္သား ထိုင္ေနေသာ ကိုခင္ေ႐ႊ႕ရင္ခြင္ထဲသို႔ သူမ၏ ကိုယ္လုံးေလးကို ေဘးသို႔ယိုင္နဲ႕၍ တိုးဝင္လိုက္ေလသည္။

 

ကိုခင္ေ႐ႊက သူမ၏ လည္ပင္းကို သိုင္း၍ဖက္လိုက္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးမ်ားကို ဆြဲ၍စုပ္နမ္းလိုက္သည္။ မတင္လွမွာ ရင္ဘတ္ေလးေကာ့တက္သြားသည္။ ၿပီးေနာက္ ႏွစ္ေယာက္သား တေျဖးေျဖးကုတင္ေပၚသို႔ လဲၿပိဳက်လာေလသည္။ အိပ္ယာႏွင့္ေက်ာထိမိသည္ႏွင့္ ကိုခင္ေ႐ႊက ကုတင္ေဘးတြင္ တြဲေလာင္းက်ေနေသာ သူ၏ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ကုတင္ေပၚဆြဲတင္ၿပီး မတင္လွ၏ ႏႈတ္ခမ္းအစုံကို လႊတ္ေပးကာ ထထိုင္လိုက္သည္။ မတင္လွမွာ ေမာေနဟန္ႏွင့္ မ်က္လုံးေလးမ်ားမွိတ္ကာ မွိန္းေနသည္။ ကိုခင္ေ႐ႊက အိပ္ယာေပၚထထိုင္ၿပီးသည္ႏွင့္ သူမေျခေထာက္မ်ားကို ဒေကာက္ေကြးမွ မကာ ကုတင္ေပၚဆြဲတင္လိုက္ၿပီး သူမ၏ကိုယ္လုံးေလးကိုပါ ေပြ႕၍ ကုတင္ေပၚေနရာခ်ေပးလိုက္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ကိုခင္ေ႐ႊက သူမေဘးတြင္ ထိုင္လွ်က္ မတင္လွကို မ်က္ေတာင္မခတ္စိုက္ၾကည့္ရင္း သူ႕ကိုယ္ေပၚမွ ရွပ္အက်ၤ ီကို ခြၽတ္လိုက္သည္။ မတင္လွက မွိတ္ထားေသာ မ်က္လုံးႏွစ္လုံးကို ခပ္ေမွးေမွးေလးဖြင့္၍ ကိုခင္ေ႐ႊကို ၾကည့္လိုက္သည္။ ” ဟင္.. ရွင္.. အက်ၤ ီခြၽတ္ၿပီး ဘာလုပ္အုံးမလို႔လဲ.. ကိုယ့္အခန္းကိုယ္ျပန္ေလ.. ” မတင္လွ မ်က္ႏွာက အတည္ေပါက္ႏွင့္ေျပာေနေသာ္လည္း သူမ၏ေလသံက သာယာညင္သာစြာျဖင့္ ေျပာေနသည္။ ” နင့္ကို လိုးေတာ့မလို႔..သိလား.. လိုးေတာ့မလို႔ ” ” အို..မသိဘူး.. မသိဘူး.. ” မတင္လွက သူမ၏ နားႏွစ္ဖက္ကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ပိတ္ၿပီး မ်က္လုံးေလးမ်ားစုံမွိတ္ကာ ေခါင္းေလးတခါခါေျပာေနလိုက္ပုံမွာ ကိုခင္ေ႐ႊ႕စိတ္ေတြကို ပို မခ်င့္မရဲျဖစ္လာေစရန္ တမင္လုပ္ေနသည္ႏွင့္ တူေနသည္။ ပက္လက္ကေလးျဖစ္ေနေသာ သူမ ကိုယ္ေပၚသို႔ ကိုခင္ေ႐ႊက ေဘးမွ ေမွာက္ခ်လိဳက္ၿပီး သူမ၏ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြကို ဖိစုပ္နမ္းလိုက္႐ုံမွ်မက ေ႐ႊရင္အစုံကိုလည္း အက်ၤ ီေပၚမွပင္ ပယ္ပယ္နယ္နယ္ႀကီး ကိုင္ပစ္လိုက္ေလသည္။ မတင္လွမွာ ကိုခင္ေ႐ႊလုပ္သမွ်ကို အလိုက္သင့္ေလး ၿငိမ္ခံေနသည္။ ကိုခင္ေ႐ႊမွာ မတင္လွႏႈတ္ခမ္းကို စုပ္နမ္းေနရာမွ အားမရျဖစ္လာကာ သူမလည္တိုင္ေလးကို ငုံခဲလိုက္ၿပီး လက္တဖက္ကလည္း ေအာက္ထဲေ႐ႊ႕သြားကာ မတင္လွ ေပါင္ၾကားကို ထမီေပၚမွ အုပ္ကိုင္လိုက္သည္။ ” အို.. ဟင့္.. အကို.. ” ေဖာင္းေဖာင္းကားကား ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို လက္ဖဝါးျဖင့္ အုပ္ကိုင္လိုက္မိကာမွ မတင္လွက သူမ၏ ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကိုညွပ္၍ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို လိမ္လိုက္သည္။ ထိုအခါ ကိုခင္ေ႐ႊ႕လက္က ဆြဲထုတ္လို႔မရေတာ့ဘဲ ေစာက္ဖုတ္ေပၚ အုပ္ကိုင္လွ်က္သား သူမ၏ေပါင္ႏွစ္လုံးၾကား ညွပ္ေနေတာ့သည္။

 

လက္ကိုေရွ႕တိုးေနာက္ငင္လုပ္လို႔မရေသာ္လည္း ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကိုဖိလိုက္၊ လက္သန္းလက္မတို႔ျဖင့္ ညွပ္ကာ အနည္းငယ္ညွစ္လိုက္ႏွင့္ လုပ္လို႔ရသေလာက္လုပ္ေပးသည္။ မတင္လွက သူမေပါင္ၾကားမွ ကိုခင္ေ႐ႊ႕လက္ကို ဆြဲဖယ္သည္။ ” ကဲ.. ဖယ္အံုး.. ” ” တင္လွရယ္.. အကိုေတာ့ ႐ူးေတာ့မယ္ကြယ္ ” ” မီးသြားပိတ္..လို႔ ေျပာမလို႔.. က်မအဝတ္ေတြ..ခြၽတ္လိုက္ဦးမယ္.. ” တုန္ရီေနေသာ အသံကို အေတာ္ထိန္း၍ ေျပာေနရမွန္းသိသာလွသည္။ ကိုခင္ေ႐ႊ ကုတင္ေပၚမွ ဆင္းကာ မီးခလုတ္ကို ပိတ္လိုက္သည္။ မတင္လွက ကုတင္ေပၚထိုင္ကာ သူမ အက်ၤ ီေတြ ခြၽတ္လိုက္ၿပီး ခါးမွထမီကိုဆြဲတင္၍ ရင္လ်ားကာ ကုတင္ေပၚျပန္လွဲေနလိုက္သည္။ မီးပိတ္လိုက္ေသာ္လည္း လုံးဝေတာ့ ေမွာင္မသြားေခ်။ အျပင္ဘက္ လူသြားလမ္းတြင္ ထြန္းထားေသာ မီးေခ်ာင္းအလင္းေရာင္က အခန္းအေပၚနားကာထားသည့္ ျခင္လုံဇကာမွတဆင့္ အခန္းထဲဝင္ေနသည္။ ဒီေတာ့ အခန္းထဲတြင္ ထင္းထင္းလင္းလင္းႀကီးမဟုတ္သည့္တိုင္ သဲသဲကြဲကြဲေတာ့ျမင္ေနရသည္။ ကိုခင္ေ႐ႊ ကုတင္ေပၚတက္လာေတာ့ မတင္လွ ရင္ေတြ တဒိန္းဒိန္း ခုန္ေနသည္။ လင္ေယာက်္ားမဟုတ္သည့္ တျခားဘယ္သူနဲ႕မွ မျဖစ္ဖူးသည့္ မတင္လွမွာ အခု ပထမဆုံးအႀကိမ္အျဖစ္ တျခားေယာက္်ားတေယာက္ လိုးတာကို ခံရေတာ့မည္ဆိုသည့္ အသိျဖင့္ ရင္ေတြ ခုန္လာ႐ုံမက ကာမစိတ္ေတြကလည္း ပို ျပင္းျပလာသည္… ျပီး။