Categories
Lifestyle

ခ်ိဳမုိင္မုိင္လုပ္နဲ႔

ျဖစ္ပံုက ဒီလိုေလးးးဗ် က်ေနာ္ ပ်င္းးလို႔ဆုိ သူငယ္ခ်င္းးေတြနဲ႔ ကလပ္ သြားမူးးပီးးးက ေနတုန္းးးေဘးးနားး အသားးျဖူျဖူေဒါင္ေကာင္းးေကာင္းး ကိုယ္လံုးးလွလွ နဲ႔အမ်ိဳးးးသမီးးတစ္ဦးးးကေနတာေတြ႔ေတာ့ နည္းးနည္းးစိတ္ဝင္စားးသြားတယ္တစ္ခ်က္လွည့္ၾကည့္မိေတာ့ သူအက်ီၤ လည္ဟုိက္ေလးး ၾကားထဲက မုိ႔ထြက္ေနတဲ႕ရင္သားေလးးက သူ႕ရဲ႕ ကခုန္မႈၾကားမွာ လႈပ္ခါ ေနေတာ့ လူလဲ က ေနရင္းးက ခဏျငိမ္ မသြားးတယ္ ဒါကိုသူလဲ သတိထားမိပံုရတယ္သူ႔မ်က္လံုးးေလးးအၾကည့္တစ္ခ်က္ကလဲ ရင္ကိုလုပ္ခါသြားေစသလို ဆြဲေဆာင္မႈအျပည့္ရွိတဲ႔ အျပံုးးေလးးေၾကာင့္ က်ေနာ္သူ႔နား အသာတုိးးသြားမိေတာ့ သူဘက္က လဲ welcome ပါလို႔ လက္ရပ္ မေခၚေသာ္လည္း ေရွာင္ထြက္သြားျခင္းးမရွိေသာေၾကာင့္ က်ေနာ္ေရွ႕ဆက္တုိးးရန္ဝန္မေလးေတာ့ပဲသူနဲ႔တြဲကဖို႔ လက္ကမ္းေပးလိုက္ေတာ့ တီလံုသံမ်ားနဲ႔အတူဟန္ခ်က္ညီစြာပဲ က်ေနာ့္လက္ေလးကို ဖမ္းဆုတ္ကိုင္ကာ အတူတြဲကၾကတာေပါ့ က်ေနာ္ဆုိတဲ႕ငပဲကလဲ အခြင့္အေရးးကိုရသလို အသံုးခ်တက္သူမို႔ဟန္ေဆာင္္ေနေတာ့ပဲ။

 

သူ႔ရင္ ခါးးေသးးေသးးသြယ္သြယ္ေလးကုိ ဖက္ကာ ရင္ခ်င္းးကပ္ တြဲကမိျပန္သည္ ဒီလိုနဲ႔ ကုိယ္လဲေမာသူလဲေမာ လာေတာ့ သူက လာဘီယာေလးေသာက္ရင္စကားေျပာရေအာင္ဟု ဖိတ္ေခၚကမ္းလွမ္းမႈေၾကာင့္ ေဘးးနားးက အေျခေနေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတဲ႔ေဘာ္တာေတြကို မ်က္စိေလးမွိတ္ျပပီးး အနားယူရာ ခံုတန္းးသို႔ နွစ္ေယာက္သားထြက္ခြာသြားမိသည္ ဘီယာေလးးေသာက္စကားေျပာရင္းးး က်ေနာ္စတင္အၾကံဖန္ျပဳေလေတာ့သည္ ” ေအာ္ဒါနဲ႔မမ ကတစ္ေယာက္ထဲလာတာလားး ” ဟု ေမးးလိုက္ေသာအခါ သူက ျပံဳးးျပီးး ျပန္ေျဖတယ္ ”ေမာင္ေလးးက ဘယ္နွစ္ေယာက္ေတြ႔ေနလို႔လဲ ” တဲ႔က်ေနာ္ နည္းးနည္းးေအာင့္သက္သက္ခံလိုက္ရသလို စိတ္ထဲလဲ အရမ္းးေပ်ာ္မိသြားတယ္ က်ေနာ္အတြက္စားဂြင္ေလ ဟဲဟဲဟဲ က်ေနာ္ ေရွ႔ဆက္တုိးရန္ အဆင္သင့္ျဖစ္သြားသည္ ” မမ ဘယ္ခ်ိန္အိမ္ျပန္မွာလဲ ” ” အင္းး ေပ်ာ္သေလာက္ထိေတာ့ေနမွာေပါ့ မေပ်ာ္ေတာ့ရင္ျပန္မွာ မမ ျပန္ျခင္းးမျပန္ျခင္းးက မင္းးအေပၚမူတည္ေနပီေလ မင္း မမ ကိုေပ်ာ္ေအာင္ထားနုိင္ရင္ ဒို႔ မျပန္ဘူး တစ္ညလံုးးေနမယ္ ဘယ္လိုလဲ” အတုိင္းးစမသိေပ်ာ္တာေပါ့ေလ ဒီေလာက္ဆုိ အေနထားက ေကာင္းးေနပီ လမ္းေၾကာင္းးစခင္းးတာေပါ့ အသက္ေတာင္မေမးးရေသးးေတာ့ ေမးးၾကည့္တာေပါ့ ”။

 

မမ အသက္ ဘယ္ေလာက္လဲ ” ” မင္းးမွန္းးၾကည့္ေလ” ”အင္းးက်ေနာ့္ အထင္ ၂၇ ေပါ့ ” ”ဟဟ မင္းကိုမုန္႕ဝယ္ေကြ်းးမယ္ မမ အဲ႔ေလာက္မငယ္ေတာ့ဘူးး မမ အသက္ ၃၃ ရွိပီေကာင္ေလးးရေျပာစမ္းပါဦးးမင္းးအသက္ေကာ” ” မမ မွန္းးေလ” ” အင္းး ၂၃ ေပါ့” ခံလုိက္ရျပန္ပီသူေျပာတာကြက္တိ ” မမေတာ္ပါတယ္ ” ” မမ ဒီမွာတစ္ညလံုးးပ်င္းးဖို႔မေကာင္းဘူးလားးး” ” ေကာင္ေလးမင္းးေတာ့လုပ္ပီ ဒီ ည ၁၁ နာရီေက်ာ္ ဒီမွာမေနရင္ ဘယ္သြားးမတုန္းး မင္းးေတာ့ေနာ္ မမသိေနတယ္ ” ” မဟုတ္ပါဘူး မုန္႕လိုက္ေကြ်းးေလ က်ေနာ့္ကို ”” မင္းစားခ်င္တာ မုန္႔ဟုတ္လို႔လားး တျခားတခုခုျဖစ္ေနမလားးမမထင္ေနတယ္ ဒို႔လဲ ေဝးးေနတာၾကာပီေနာ္ မင္းး မမ ကိုစိတ္တုိင္းးက်ေအာင္ ျပဳစုေပးးနုိင္လို႕လားးးးး ” မမ က အေပးေကာင္းးမွသေဘာက်တာေကာင္းေလးးရဲ႕” ” ဟိုးးမမ စမ္းးၾကည့္လိုက္ေလ ” ” ဟြန္းးေကာင္းးေလးးေနာ္ မင္းအေျပာကေတာ့ ေရႊမန္းး လက္ေတြ႔က်မွ ခ်ိဳမုိင္မုိင္မလုပ္နဲ႔” ” မမေျပာေနၾကာတယ္ကြာ လစ္ရေအာင္” ” အမေလးး ေျဖးးေျဖးးေကာင္ေလးး။

 

မမ ဒါေလးးေတာ့ကုန္ေအာင္ေသာက္ပရေစအံုးးး မင္းေလးကေတာ့ ေစာင္းးထဲက ျမင္းလိုပါပဲေနာ္ လႊတ္တာနဲ႔ ကစံုေပါက္ပီးးေျပးးဖို႔ပဲစဥ္းးစားးေနတယ္ ဒါေလးေသာက္ပီးသြားမယ္ မင္းးလဲ က်န္တာေလးးလက္စသက္လိိုက္ ” ေျပာေျပာဆုိဆုိ လက္က်န္ဘီယာခြက္ေလးးေသာက္ပီးး သူငယ္ခ်င္းးေတြကို အခ်က္ျပကာ က်ေနာ္ တစ္ေယာက္မမ အေနာက္သို႕ ထပ္ခ်ပ္မကြာ လိုက္သြားးခဲ႔မိေလျပီေလ ရွည္ရွည္ ေဝးေဝးးမစဥ္းးစားးနီးးစပ္ရာ စတုိးတစ္ခုထဲဝင္ပီးး စားေသာက္စရာ အနည္းးငယ္ဝယ္ကာ အနီးးဆံုးး တည္ခိုးးခန္းးတစ္ခုသို႕ က်ေနာ္တို႕နွစ္ေယာက္ ဦးးတည္ခဲ႕ၾကတာေပါ့မမ က ေတာ္ေတာ္ခ်မ္းသာပံုေပါက္တယ္ ကုန္က်စရိတ္အကုန္က်ေနာ့္ကိုတစ္ျပားးမွ ေပးးခြင့္မေပးး သူၾကီးပဲ ဒိုင္ခံရွင္းးတာ က်ေနာ္ျဖင့္အားေတာင္နာမိသည္ ဟိုတည္ခန္းးဖုိးးက အစ သူပဲထုတ္ရွင္းးေလသည္ ဒီလိုနဲ႔ က်ေနာ္တုိ႔ နွစ္ေယာက္သား အခန္းးထဲသို႔ေရာက္ခဲ႔ေလ ျပီ ကာမ ရဲ႕စိတ္ဆႏၵေတအထြတ္ အထိပ္ေရာက္ေနတဲ႔က်ေနာ္ အခန္းတံခါးးပိတ္ပီးးသည္ ဆုိသည္နွင့္ တစ္ျပိုက္နက္ မမ ကို ေနာက္က ဖတ္ပီးး မမ နို႕မ်ားကို အားရပါးရ ဆုပ္နယ္လိုက္ေတာ့။

 

” ဟိတ္ေကာင္ေလးးဟိုးထားးသိပ္မေလာနဲ႔ မမ ဒီတစ္ညလံုးးမင္းးနဲ႔ တူတူ ရွိေနမွာ ေျဖးးေျဖးးေပါ့ မမ ေရေလးးခ်ိဳးလိုက္မယ္ မင္းလဲ ခ်ိဳးလိုက္ ကထားတာေခြ်းးေတြနဲ႔ သန္႔သ္႔သန္႕ေလးလိုးခ်င္တယ္ကြာ ” ေျပာေျပာဆုိုဆုိ မမ တစ္ေယာက္ သူ႔ အကီ်ၤေလးကိုအသာပင့္ခ်ြတ္လိုက္ပီးး ထဘီစက္ကပ္ဇစ္ေလးးျဖဳတ္ကာ ခ်ြတ္ခ်လိုက္သည္ ” ေကာင္ေလးး မမ ဘလာ ခ်ိတ္ေလးျဖဳတ္ေပးေလကြာ ” ”ဟုတ္မမ ” ေျပာေျပာဆုိဆုိ ဘာလာခ်ိတ္ေလးက်ေနာ္ျဖဳတ္ေပးလိုက္ေတာ့ မမ တစ္ေယာက္ ေရခ်ိဳးခန္းးရွိရာသို႔ ဦးတည္သြားေလေတာ့သည္။က်ေနာ္လဲ မမျပန္အထြက္ကို ကုတင္ေပၚထုိင္ေစာင့္ရင္းး စိတ္ကူးးးေလးးနဲ႔ မမကို မွန္းးေနမိရာ ပါတ္ဝန္က်င္ကိုပင္သတိမထားမိ ရုတ္တရက္ ” ဟိတ္ေကာင္ေလးးဘာေတြေတြးးးးေနတုန္းးသြားးေရသြားခ်ိဳးးေတာ့ မမေစာင့္ေနမယ္”။

 

က်ေနာ္ လန္႔သြားတာေပါ့ သတိထားမိေတာ့မွၾကည့္လိုက္ေတာ့ သပါတ္ေလးး ပါတ္ကာ မမတစ္ေယာက္ က်ေနာ့္ေရွ႕ကိုေရာက္နွင့္ေလျပီ က်ေနာ္လဲ ေရခ်ိုးခန္းးထဲ ေရခ်ိုးဖို႔သြားလိုက္ေတာ့သည္။ေရခ်ိုးပီးျပန္ထြက္လာေတာ့ ကုတင္ေပၚမွာ အသင့္လွဲေနေနတဲ႔ မမ ကိုေတြ႔လိုက္ရတယ္ သပါတ္ေလးးရင္ရွားထားေသာ္လည္းးျဖဴဝင္းးပီးးမို႔ေဖာင္းးေနတဲ႔ မမ ရင္နစ္မႊာက သပါတ္ေလးးကို ေက်ာ္လြန္ကာ အျပင္သို႔ေဖာင္းးထြက္ေနတာေပါ့ ေပါင္တံေလးးေတြက လဲျဖူစင္း စိတ္ထဲ ဘယ္လိုမွမေနနုိင္တာနဲ႔ မမ ရွိရာ ကုတင္ဘက္ကိုသာေျခဦးးတည့္ေလွ်ာက္လွမ္းးလာရင္းး မမ ေဘးးနားတြင္အသာဝင္ထိုင္လိုက္မိသည္။

 

ပီးးေတာ့မွ မမ ရရဲ႕ ခါးေလးကို ဖတ္ပီးးမမကိုဆြဲထူ ကာ မမနႈတ္ခမ္းးေလးးနဲ႔ေတ့ပီးး ကစ္စင္ စဆြဲေရာ မမလဲ က်ေနာ္နဲ႔ အျပိုင္ ကစ္စင္ ေတြေပးးရင္ က်ေနာ့္လက္ေတြ မမ ရဲ႕ ရင္သားေလးးေတြကို သပါတ္ေလးးေပၚကေနဆုတ္နယ္တယ္ ပီးးမွာ မမ သပါတ္ေလးးကိုအသာခ်ြတ္ခ် လိုက္ပီးး က်ေနာ္ မမလည္ပင္းးေတြကိုနမ္းးတယ္ မမတစ္ေယာက္လဲ က်ေနာ့္ အနမ္းးေတြ ရဲ႕ၾကားမွာ မ်က္စိေလးေမွးးကားး ျပုသမွ် ခံေနေလေတာ့သည္။စိတ္ထန္လွတဲ႔က်ေနာ့္ မမ ရဲ႕ မ်က္နွာက မမ ရဲ႕လွပလွတဲ႔ ရင္နွစ္မႊာ ရဲ႔ ၾကားး ေရာက္ယက္ခပ္ ေနေတာ့တာေပါ့ မမကုိအသာ ေလးးတြန္းးလွဲ လိုပ္ပီးး မမ ရဲ႔ဗိုက္သားးေလးးေတြက ေန မမ ဆီးးခံုအစပ္ေလးးအထိ ေတာက္ေလွ်ာက္ နမ္းး လာကာ မမ အတြင္းးခံ ေဘာင္ဘီေလးးကို အသာဆြဲခ်ြတ္လိုက္ေလေတာ့သည္ အတြင္းးခံေဘာင္းးဘီေလးးကြ်တ္သြားေတာ့ မမ ရဲ႕ စက္ပက္ေလးကို ေတြ႔လိုက္ရသည္ အေမႊးးတစ္စက္မွ မရွိေအာင္ ရွင္းးထားးပီးး ေတာ့ လံုးးဝထင္းးသားး အတြင္းးသားေလးးေတြက ပန္းးနုေရာင္ေလးးသန္းးေနတယ္မမ စက္ပက္ေလးးကို အသာ လွ်ာေလးးနဲ႔ ယက္ ေပးးလိုက္ေတာ့ မမခါးးေလးးေကာ့တက္လာတယ္ ေနာက္မွ စပက္ေလးးကိုလက္ေလးးနဲ႔ျဖဲပီးး အစိေလးးကို လွ်ာေလးးးနဲ႔ထုိးးကလိေပးးလိုက္ေတာ့ မမ ပါးစပ္က ခပ္တုိးးတုိုးး ျငီးးသံေလးးၾကားလိုက္ရတယ္ ” အားး ေကာင္းလိုက္တာ ေမာင္ေလးးရာ ” မမ စပက္ေလးကို မႈတ္ေပးပီးး မမကိုဆြဲထူေတာ့ မမ က်ေနာ့္လီးးကိုျမင္ပီးး ” ဟိိုးးမင္းးက အေကာင္သာေသးးတာလီးးကေတာ့ ရွယ္ပဲ မွန္းးစမ္းး မမ စုပ္ေပးၾကည္မယ္” ေျပာေျပာဆုိဆုိ မမတစ္ေယာက္ က်ေနာ့္လီးးကုိ ပါးစပ္ထဲ အျပည့္ငံု ကာ လွ်ာေလးးျဖင့္ထိုးးနက္ေစာကစားးပီးးး မွ ”။

 

ေကာင္ေလးးလိုးးေတာ့ကြာ ဒို႔မရေတာ့ဘုူးး” ဟုေျပာပီးးမမ ပက္လက္ေလးးလွန္ကာ ေပါင္ကိုကားထားေပးသည္ က်ေနာ္လဲ က်ေနာ့္လီးထိပ္နဲ႔မမ စပက္ေလးးရဲ႕ အပ္ကြဲေၾကာင္းေလးးအတိုင္းးအထက္ေအာက္အသာေလးငါးးခ်က္ပြတ္ေပးးပီးးမွ လီးးၾကီးးကို ေစာက္ဖုတ္ အတြင္းးထိုးးထည့္လိုက္ေလသည္ ”အားး လိုးး ေမာင္ေလးး မမကိုမျငွာနဲ႔ လိုးး ”မမ ရဲ႕ ဖီလ္း တက္သံေတြနဲ႔အတုူ က်ေနာ္ တစ္ေယာက္ ေရွ႔တိုးးေနာင္ဆုတ္ ပံုစံေလးးျဖင့္ ေစာင့္ခ်က္မ်ားး သြပ္ လာသည္ ” အ အ အ အ အ အင့္ အင့္ အင့္” ”ေမာင္ေလးး မင္းးေအာက္က ေနကြာ မမ အေပၚကတက္ေစာင့္မယ္ ” မမ ေတာင္းးဆုိမႈေၾကာင့္ က်ေနာ္ ပက္လက္ အေနထားး ေလးးေနေပးလိုက္သည္ မမလဲ အေပၚတက္ ကာ က်ေနာ့္လီးးၾကီးးကို င္ပီးး သူမေစာက္ဖုတ္ထဲ ထည့္ပီးးအေပၚကေန အားရပါးရေစာင့္ေလေတာ့သည္။

 

”ျပြတ္ ျပြတ္ ျပြတ္” ”အား အား အ အ အ အင့္ အင္းး” မမ ရဲ႕ လံုးျပည့္ေနတ႔ဲ တင္ပါးးၾကီးးေတြနဲ႔ က်ေနာ့္ေပါင္ေတြ ရဲ႕ ရိုက္ခံ သံ က အခန္းးတစ္ခန္းးလံုးး ညံေနေလသည့္ ” ေျဖာင္း ေျဖာင္းး ေျဖာင္းး ေျဖာင္းး” ခဏေနေတာ့ မမ ျငိမ္က်သြားသည္ ေစာက္ဖတ္တစ္ခုလံုးးေကာ က်ေနာ့္လီးးတစ္ေခ်ာင္းးလံုးး ဆုိရြဲေနသည္ က်ေနာ္ထင္သည္ မမ တစ္ခ်ီပီးးသြားးျပီ ဘီယာေတြေသာက္ပီး မူးးေနေတာ့ က်ေနာ္ မပီးးနုိင္မမ ကိုထခို္င္းး ပီးးက်ေနာ္ ထပ္လိုးသည္ မမလဲ ဒုတ္ိယ အခ်ီစရန္ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနဟန္ ျဖင့္ ေလးးဘက္ေလးေထာက္ကာကုန္းးေပးးထားသည္ က်ေနာ္လဲ ဒုူးေထာက္ပီးေနာက္က ေနပင့္ လိုးးေလသည္ ”’ျပြတ္ ျပြတ္ အားး အားး အားး” ” နာနာ ေလးးေစာင့္ ေမာင္ေလး မမ အရမ္းးေကာင္းးေနပီ လိုးပါ နာနာ လိုးး မင္းးလီးတစ္ေခ်ာင္းးလံုးးအကုန္ဝင္ေအာင္လိုုးး ခပ္ျပင္းးျပင္းးေစာင့္လိုးးပါေမာင္ေလးး။

 

အ အ အ အ အ အ အ ” ခဏေနေတာ က်ေနာ္ လဲ ပီးးခ်င္လာသည္ကိုသတိထားမိလိုက္သည္ မမလဲ ဒုတိတစ္ခ်ီးးပီးးသြားျပန္သည္။ ” မမ က်ေနာ္ပီးးေတာ့မယ္” ” ေမာင္ေလးး ေစာက္ဖုတ္ထဲ မွာမပီးးနဲ႔ေနာ္ မမ ပါးစပ္ထဲ မွာပီးး မမ စုပ္ေပးခ်င္တယ္” မမ က်ေနာ့္ လီးးၾကီးကို အားရပါးးရ စုပ္ေပးးေလသည္ ခဏေနေတာ့ က်ေနာ္လဲ မထိန္းးနုိင္ မမ ပါးးစပ္ထဲ မွာ ပဲ လႊတ္ေပးလိုက္သည္မမကလဲ ထြက္လာတဲ႔ လရည္ ေတြကို မေထြးပစ္ ပဲမ်ိဳခ်လိုက္သည္ က်ေနာ္တုိ႔နွစ္ေယာက္လဲေလးဆယ္ငါးးမိနစ္ေလာက္လိုးးပီးး ပင္ပန္းးကာ ဖတ္ပီ အိပ္လိုက္ၾကသည္ မနက္က်ေတာ့ မမ လဲ အိမ္ျပန္ က်ေနာ္လဲ အိမ္ျပန္ခဲ့သည္ မမက ေနာက္တစ္ပါ စေနေန႔ ည ထပ္ေတြ႔ ရန္ခ်ိန္းးကားး လက္ျပ နႈတ္ဆက္ ထြက္ခြါ သြားးေလေတာ့ သည္ —- ျပီးးးပါျပီ။

Categories
Lifestyle

ျပိဳင္ပြဲ

ဦးရဲသူ ညႊန္ျပသည့္ ကုတင္ေျခရင္းကို လွမ္းၾကည့္လိုက္စဥ္တြင္ သူမကိုယ္ေလးအား ေနာက္မွ တြန္းျခင္းကို ခံလိုက္ရသည္။ ဘာလုပ္တာလဲဟု လွမ္းေမးလိုက္စဥ္မွာပင္ ဦးရဲသူ ကိုယ္ကေနာက္ကေန ပိက်လာသည္။ ၀မ္းလ်ားေလးေမွာက္သြားသည့္ ေရႊပိုးအိမ္ကိုယ္ေပၚတြင္ ဦးရဲသူရဲ ႔အ၀တ္မဲ့ကိုယ္က ထပ္ေနသည္။ အတြင္းခံေအာက္မွ ထြားက်ဳိင္းသည့္အေကာင္ႀကီးသည္ သူမရဲ ႔တင္ပါးလံုးလံုးေလးေပၚ ေထာက္ကာေနသည္။ ေရႊပိုးအိမ္ စိတ္ေတြ ကတုန္ကယင္ ျဖစ္သြားသည္။ “အာ .. ဆရာ .. မလုပ္နဲ႔ .. စာေၾကာင္းေပေၾကာင္း ေဆြေႏြးေနတာ ဒါမ်ဳိး မလုပ္နဲ႔” (ကိုယ္ကေလးကို တြန္႔၍ ရုန္းေပမယ့္ ဦးရဲသူက သူမလက္ေတြကို ခ်ဳပ္၍ ဖိထားရာ ရုန္းထြက္လို႔မရေခ်) “တကယ္ေတာ့ မင္း ေရးတာ ေကာင္းပါတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ဖီလင္မပါသလိုပဲ .. စာအျဖစ္ေရးေနတယ္ဆိုတာပဲ ရွိတယ္ .. စိတ္လႈပ္ရွားမႈ မရွိဘူး .. မင္းရဲ ႔ဘ၀လိုပဲ ေပါ့ရႊတ္ရႊတ္ျဖစ္ေနတယ္” ဒီစကားက သူမရင္ထဲကို ကိုင္လႈပ္လိုက္သျဖင့္ ေရႊပိုးအိမ္ ၿငိမ္က်သည္။ ဦးရဲသူက ဒီအခ်က္ကို အျပည့္အ၀အသံုးခ်ကာ သူမကိုယ္ေလးအား ေက်ာျပင္တေလွ်ာက္ တရႊတ္ရႊတ္နမ္းရင္း ေအာက္ဘက္သို႔ ဆင္းသြားသည္။ ခါးက်ဥ္က်ဥ္ေလးကို ေက်ာ္၍ တင္ပါးလံုးလံုးေဖြးေဖြးနား အေရာက္တြင္ ပင္တီေလးအား အရင္လိပ္ခ်သည္။ ၿပီးမွ ႏူးညံ့လွသည့္ တင္သားတစ္ဖက္တစ္ခ်က္ကို နမ္းရင္း ဖင္ၾကားကေျမာင္းေလးအတုိင္း လွ်ာျပားကို ထိုးထည့္လိုက္သည္။

“အာ့ … ဆရာ .. မလုပ္နဲ႔ .. မရြံမရွာနဲ႔ ကြာ” (ေရႊပိုးအိမ္ အသက္ရွဴသံျမန္လာၿပီး ျငင္းဆန္သည့္အသံက အားမပါေတာ့ေပ) “ၿငိမ္ၿငိမ္ေန အဲဒီအတိုင္း” (တင္ပါးလံုးလံုးေလး ႏွစ္ဖက္အား ခြ၍ ဖိထို္င္လိုက္ရင္း ဦးရဲသူေျပာသည္) “ဆရာ အရမ္းမလုပ္နဲ႔ေနာ္” “မလုပ္ဘူး .. ေဟာဒီမွာ သာသာေလး” (ဖင္ၾကားကေန ျပဴတစ္တစ္ ေပၚေနသည့္ အဖုတ္၀ေလးအား လီးဒစ္ကိုေထာက္ရင္း ဖိသြင္းလိုက္သည္) “အာ့ .. ဒါလား သာသာေလး … အထဲမွာ ေအာင့္သြားတယ္” “လွ်ာရွည္မေနနဲ႔ .. နားေထာင္ .. ဒီမွာ အႏွစ္ေတြေပးေတာ့မွာ” “အာ့ .. ဘာ .. အာ့ .. အႏွစ္လဲ” “ဇာတ္ေကာင္တစ္ေယာက္ သံုးမယ္ဆိုရင္ အဲဒီ ဇာတ္ေကာင္ရဲ ႔ကာရိုက္တာကို အဆံုးစြန္ေရာက္ေအာင္ ေမာင္းေပးရတယ္ .. လံုး၀ ထြက္ေပါက္မရွိတဲ့ အထိပဲ .. ဒါေပမယ့္ မင္းဇာတ္လမ္းမွာ ဇာတ္ေကာင္မေျပာနဲ႔ .. စာေရးသူကိုယ္တိုင္ေတာင္ သူဘာေရးခ်င္ေနလဲဆိုတာ မသဲကြဲဘူး .. ဇာတ္လမ္းက ဟိုမေရာက္ဒီမေရာက္ ျဖစ္ေနတာ အဲဒါေၾကာင့္ပဲ ..” “ဆရာ ေနာက္မွ ေျပာေတာ့ .. ေဆာင့္ .. ေဆာင့္ေပး .. အာ့” (ဒင္ျပည့္က်ပ္ျပည့္ ၀င္လာသည့္ အတန္ႀကီးေၾကာင့္ ေရႊပိုးအိမ္စိတ္ေတြ ဆူေ၀တက္လာသည္)“တိတ္တိတ္ေန .. မင္း သိထားဖို႔ သမၼာက်မ္းစာထဲက စကားတစ္ခြန္းကို ေျပာမယ္ .. ဘုရားသခင္ က ေျပာဖူးတယ္ .. မင္းတို႔ဟာ ေအးတာလည္းမဟုတ္၊ ပူတာလည္း မဟုတ္ဘဲ .. ဟိုမေရာက္ဒီမေရာက္ ျဖစ္ေနရင္ ပါးစပ္ထဲကေန ေထြးထုတ္ပစ္ရမွာပဲတဲ့ .. အဲဒီေတာ့ ဆရာ ေျပာခ်င္တာက .. အဓိက ဇာတ္လိုက္က ဓါတ္ခြဲခန္းပညာရွင္ဆိုမွေတာ့ .. လူသတ္ဖို႔ေနရာမွာ အဆိပ္ကိုပဲ သံုးရမွာေပါ့ .. ဒါမွ သဘာ၀က်မွာ ..ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း ပတ္ခ်ာလည္ စဥ္းစားၿပီး ေ၀ခြဲမရ ျဖစ္မေနေစခ်င္ဘူး .. သေဘာေပါက္လား ေရႊပိုးအိမ္” “ဟုတ္ .. ဟုတ္ကဲ့ … အာ့ .. အာ့” (ဦးရဲသူရဲ ႔ေဆာင့္ခ်က္မ်ားက ပိုမိုျပင္းထန္လာသည့္အတြက္ ေရႊပိုးအိမ္ အသက္ရွဳသံေတြ မွားလာသည္) “ဘုရားသခင္က ဘာေျပာလဲ” (အားႏွင့္ တစ္ခ်က္ခ်င္း လီးႀကီးကို ဖိဖိသြင္းသည္) “ပူပူ .. ေအးေအး .. ထြက္ေအာင္ .. ထုတ္ .. ထုတ္ပစ္ရမယ့္တဲ့ …. အာ့ အာ့” “ဟုတ္တယ္ … အား … ထြက္ .. ထြက္ၿပီ” ေရႊပိုးအိမ္ တင္ပါးလံုးလံုးအိအိေတြနဲ႔ သူ႔ဆီးစပ္ တဖတ္ဖတ္ရိုက္မိေအာင္ တရမ္းၾကမ္း ဖိေဆာင့္ရင္း ဦးရဲသူ အေကာင္းႀကီးေကာင္းသြားသည္။ သူ႔လီးႀကီးအား ရစ္ပတ္ထားသည့္ ေရႊပိုးအိမ္ရဲ ႔အဖုတ္အတြင္းသားေတြသည္လည္း အဆက္မျပတ္လႈပ္ရွားသည္။ အင္အားျပင္းသည့္ လႈိင္းတံပိုးႏွစ္ခု ေပါင္းဆံုသလို ႏွစ္ေယာက္စလံုးရဲ ႔အရည္မ်ားသည့္ ေရႊပိုးအိမ္ရဲ ႔အဖုတ္အတြင္း၌ ျပည့္လွ်ံကာ ရွိေနေလသည္။ စိုးသူဇာ စားေသာက္ဆိုင္ရဲ ႔ အေပၚဆံုးထပ္ရွိ သီးသန္႔စားဖိုေဆာင္ထဲတြင္ ရဲေ၀ယံတစ္ေယာက္ အလုပ္မ်ားေနသည္။ ေသသပ္က်နစြာ ျပင္ဆင္ထားသည့္ ထမင္းလိပ္လံုးေလးမ်ားကို ပန္းကန္ထဲတြင္ အသည္းပံုေပၚေအာင္ အစီအရီ ထည့္သည္။ လုပ္ရင္းကိုင္ရင္းႏွင့္ ဆရာမျဖစ္သူကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေဒၚစိုးသူဇာက သူႏွင့္မလွမ္းမကမ္းရွိ စားပြဲခံုက်ယ္ေပၚ ေမးေထာက္ရင္း သူ႔အား ေငးၾကည့္ေနသည္။ တစ္ပတ္လွ်ဳိဆံထုံးေလး ထံုးထားသျဖင့္ ရွင္းသန္႔ေနေသာ ဆရာမရဲ ႔မ်က္ႏွာေလးသည္ ၀င္းပေနၿပီး သူ႔ကို ၾကည့္ေနေသာ မ်က္၀န္းေတြက ရႊန္းလဲ့ေနသည္။ ရဲေ၀ယံ ရင္ခုန္ႏႈန္းေတြ ျမန္လာၿပီး ဆရာမစားဖို႔ ျပင္ဆင္ေနသည့္ အလုပ္ကို ျမန္ျမန္လက္စသပ္သည္။

ရဲေ၀ယံႏွင့္ ေဒၚစိုးသူဇာသည္ တီဗီြပရိုဂရမ္ ရိုက္ကူးရာဌာနတြင္ အမွတ္မထင္ အစြမ္းကုန္ ရင္းႏွီးသြားၾကၿပီးေနာက္၊ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ဖြင့္ဟ မေျပာေပမယ့္ သံေယာဇဥ္ေႏွာင္ႀကိဳး ရစ္တြယ္ေနၾကၿပီ ျဖစ္သည္။ အရြယ္ေရာက္ၿပီးသား ဖိုႏွင့္မ ျဖစ္သည့္အျပင္ ႏွစ္ေယာက္စလံုး အခ်စ္ကိစၥတြင္ အေတြ႕အႀကံဳရွိၿပီးသားမို႔ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ပြင့္လင္းမႈက ျမန္ဆန္လွသည္။ ဆက္စ္ကိစၥသည္ အဆန္းတၾကယ္ ျဖစ္မေနေတာ့။ ရဲေ၀ယံက စလွ်င္စ၊ မစလွ်င္ ေဒၚစိုးသူဇာက အစျပဳသည္သာ။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ တစ္ခုတည္းေသာ အခက္အခဲကား ဘယ္ေနရာတြင္ ေတြ႕ၾကမလဲဆိုတာပင္။ ေဒၚစိုးသူဇာ အဆင့္ႏွင့္က ဟိုတယ္ေတြ ဘာေတြမွာ ခ်ိန္းေတြ႔ဖို႔ ခက္ခဲသည္မို႔၊ လတ္တေလာတြင္ အဆင္ေျပဆံုးအျဖစ္ ႏွစ္ေယာက္စလံုး အလုပ္လုပ္ရာ စားေသာက္ဆိုင္တြင္သာ က်ိတ္ပုန္းခုတ္ခဲ့ၾကသည္။ မီးဖိုေခ်ာင္က စားပြဲႀကီးေပၚတြင္ ေဒၚစိုးသူဇာကို တင္၍ လိုးခဲ့ၿပီးသလို၊ ၀န္ထမ္းမ်ား ေရခ်ဳိးဖို႔ သတ္မွတ္ေပးထားသည့္ အခန္းထဲတြင္လည္း လိုက္ကာႀကီးကို ဆြဲပိတ္ၿပီး အခ်စ္နလံထျဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ ႏွစ္ေယာက္သားက ပိပိရိရိ ရွိလွသျဖင့္ အခုထက္ထိေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ ႔အေနအထားကို ဘယ္သူကမွ မရိပ္မိပါ။ တခါတရံတြင္ ေဘးနားတြင္ လူရွိေနလွ်င္ေတာင္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က မသိမသာႏွင့္ အခ်င္းခ်င္း ဟိုႏိႈက္ဒီႏိႈက္လုပ္ၾကေသးသည္။ ထိုသို႔ ပါပလစ္ တြင္ ဆက္စ္လုပ္ရသည္က ႏွစ္ေယာက္စလံုးအတြက္ ဆန္းသစ္ေသာ အေတြ႕အႀကံဳကို ဖန္တီးေပးေနသည့္အျပင္၊ လူမ်ား မိသြားမလားဆိုသည့္ စိတ္လႈပ္ရွားမႈက ရွိေနရာ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ထိုအရသာတြင္ မက္ေမာစြာခံုမင္ေနသည္ဟု ဆိုလွ်င္လည္း ရေပလိမ့္မည္။ “ဘယ္လိုလဲ ဆရာမ .. စားလို႔ေကာင္းလား … အရသာက??” ထမင္းလိပ္တစ္ခုကို တူႏွင့္ညွပ္ကာ ေကာက္ယူၿပီးေနာက္ ပါးစပ္ထဲထည့္ အရသာခံကာ ၀ါးေနသည့္ ေဒၚစိုးသူဇာအား ၾကည့္ရင္း ရဲေ၀ယံ မေအာင့္ႏိုင္ဘဲ ေမးခြန္းထုတ္မိသည္။

ေဒၚစိုးသူဇာက အေသအခ်ာ ၀ါးေနရင္းမွ သူ႔အား မ်က္လံုးအရင္ ျပဴးျပသည္။ ဘာသေဘာလဲဟု မ်က္ေမွာင္ကုတ္ၿပီးၾကည့္ေနစဥ္ ဆရာမရဲ ႔လက္က ေျမာက္တက္သြားၿပီး လက္မေလး ေထာင္ျပသည္။ ရဲေ၀ယံ ေဟးခနဲ ထေအာ္သည္။ ေဒၚစိုးသူဇာက သူ႔အား သေဘာက်သလို ၿပံဳးရယ္ကာ ၾကည့္ရင္း ထိုင္ရာမွထလာသည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ထမင္းစားပြဲနားတြင္ လူခ်င္းပူးကပ္သြားသည္။ “အရမ္းေတာ္တာပဲ သားက .. ဆရာမက ထမင္းလိပ္ကို ဒီလိုလုပ္လို႔ရမယ္မွန္း စဥ္းကို မစဥ္းစားမိဘူး” “မဟုတ္ပါဘူး ဆရာမရယ္ .. က်ေနာ္က ဒီလုိနည္းကို စဥ္းစားမိတာေတာ့ ၾကာပါၿပီ .. ဒါေပမယ့္ ဒီရက္ပိုင္းမွ ေသခ်ာေတြးမိတာပါ” “ဟင္ .. ဘာျဖစ္လို႔လဲ ??” ရဲေ၀ယံ စကားကို နားမလည္စြာႏွင့္ ေဒၚစိုးသူဇာ ေမးသည္။ သူမကို ၾကည့္ေနသည့္ ရဲေ၀ယံ မ်က္ႏွာက ၿပံဳးၿဖီးၿဖီး ျဖစ္ေနသျဖင့္ သူမစိတ္ထဲ သို႔ေလာသို႔ေလာ ျဖစ္သြားသည္။ အခုတေလာ ကိုယ့္အသက္ကိုယ္ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ ျပန္ငယ္ေနသလို ေဒၚစိုးသူဇာ ခံစားေနရရာ အလိုလို ႏႈတ္ခမ္းစူသည္။ မ်က္ေစာင္းတစ္ခုကို ဒိုင္းခနဲေနေအာင္ ထိုးသည္။ ရဲေ၀ယံက ဆရာမပံုစံအား သေဘာက်သလို ၾကည့္ရင္း ေခါင္းကုတ္ကာ သူ႔အိုင္ဒီယာရသည့္ အေတြးကို ရွင္းျပသည္။ “ထမင္းလိပ္ရဲ ႔အထဲမွာ က်ဴနာငါးအသားနီနီေလးကို ထည့္ထားတာ မဟုတ္လား .. ဆရာမေသခ်ာၾကည့္ေလ .. ေဘးနားက အဖတ္ေလးႏွစ္ခုနဲ႔ အလယ္ေခါင္က နီနီရဲရဲေလးဆိုေတာ့ ..” ရဲေ၀ယံက ဆက္ရွင္းမျပသျဖင့္ ေဒၚစိုးသူဇာ မ်က္ေမွာင္ေလးက်ဳံ ႔၍ အေျပးအလႊား စဥ္းစားမိသည္။ သူေျပာခ်င္တာ ဘာမွန္း သိသြားသည့္အခ်ိန္တြင္ သူမမ်က္ႏွာေလး တစ္ခုလံုး ေဆးနီႏွင့္ျဖန္းသလို ရဲတြတ္သြားသည္။ “အယ္ .. ေကာင္စုတ္ေလး .. ညစ္ညစ္ပတ္ပတ္ .. မင္းမို႔လို႔ ရွာရွာေဖြေဖြ ေတြးတယ္ .. မေကာင္းဘူး .. မေကာင္းဘူး .. လူဆိုးေလး ..” ရွက္ရမ္းရမ္းစြာ ေျပာမိသည့္အျပင္ အက်င့္ပါေနသည့္လက္က ေျမာက္တက္သြားၿပီး ေဒါက္ခနဲျမည္ေအာင္ ရဲေ၀ယံ နဖူးကိုေခါက္သည္။ ၿပီးသည္ႏွင့္ ကိုယ္ကေလးလွည့္ၿပီး ခ်ာခနဲ သူ႔အနားမွ ထြက္သြားမည္ျပဳသည္။ သို႔ေသာ္ ရဲေ၀ယံက လက္သြက္လွသည္။ နဖူးထိပ္ကိုလက္တစ္ဖက္ႏွင့္ ပြတ္ေနေပမယ့္ က်န္သည့္လက္က ဆရာမအား လွမ္းဆြဲလိုက္သည္။

ေဒၚစိုးသူဇာကိုယ္ကေလး တန္႔သြားၿပီး ေနာက္ျပန္လန္က်သည္။ ရဲေ၀ယံက အဆင္သင့္ ေစာင့္ေနသည္မို႔ သူ႔ရင္ခြင္ထဲ တင္းတင္းရင္းရင္း ကိုယ္လံုးေလး ေရာက္လာသည္။ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ သိုင္းဖက္လိုက္ၿပီး တစ္ပတ္လွ်ဳိ ဆံထံုးေလးေၾကာင့္ ရွင္းသန္႔ေနသည့္ လည္တိုင္ေလးကို ဖိနမ္းသည္။ “အာ .. ေကာင္ေလး .. ဘာလုပ္တာလဲ??” (မ်က္ႏွာေလး ေစာင္းၾကည့္ရင္း ေဒၚစိုးသူဇာ မူႏြဲ႔ႏြဲ႔ေျပာသည္) “ဘာလုပ္မယ္ဆိုတာ ဆရာမ သိသားနဲ႔ .. ဘာလဲ မေပးခ်င္ဘူးလား” (ဂ်ီက်သည္စတိုင္ႏွင့္ ေျပာလိုက္ရင္း ေဒၚစိုးသူဇာရဲ ႔တင္ပါးၿဖိဳးၿဖိဳးႀကီးေတြကို သူ႔ဆီးစပ္ႏွင့္ အတင္းဖိကပ္ထားသည္) “ဟြန္းေနာ္ .. မင္းေလး .. ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္” “ဆိုးတဲ့ေကာင္ကို ေပ်ာ့သြားေအာင္ ဆံုးမရမွာ ဆရာမ အလုပ္မဟုတ္လား” စကားအျဖစ္ ေဒၚစိုးသူဇာကို ျပန္ေထာက္လိုက္သလို၊ တင္ပါးႀကီးႏွစ္ဖက္ၾကား ေထာက္စျပဳေနသည့္ သူ႔အေကာင္ႀကီးေပၚသို႔လည္း သူမလက္ကို ဆြဲ၍ တင္ေပးလိုက္သည္။ ဆရာမရဲ ႔လက္က ခ်ည္သားေဘာင္းဘီပြေအာက္မွ မာမာႀကီး ျဖစ္ေနသည့္ လီးကို စမ္းမိသြားတြင္၊ ရဲေ၀ယံက သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ေရွ႔ဘက္ပိုင္းက ရင္သားၿဖိဳးၿဖိဳးေတြကို လွမ္းဆြဲသည္။ “ေကာင္ေလး .. အကၤ် ီေတြေၾကမယ္ေနာ္ .. တအား မလုပ္နဲ႔ဦး” “အင္းပါ .. သိပါတယ္ .. လည္ပင္းေပါက္ကေနပဲ ႏႈိက္မယ္ .. ဆရာမႏို႕ႀကီးေတြက ကိုင္ရတာ ေကာင္းလို႔” “ဟြန္း .. မင္း ကိုင္ဖို႔ လည္ဟိုက္ဘေလာက္စ္ ၀တ္လာတာ က်ေနတာပါပဲ” “အာ .. ဆရာမကလဲ .. က်ေနာ္ ကိုင္ဖို႔မဟုတ္ရင္ ဘယ္သူကိုင္ဖုိ႔လဲ .. ဒါဆို က်ေနာ့္ဟာလည္း မကိုင္နဲ႔” “ေကာင္ဆိုးေလး .. ဒီလို ဂ်ီက်ရလား .. ဟြန္း” မ်က္ေစာင္းတစ္ခ်က္ကို ေနာက္ျပန္လွည့္၍ ထိုးလိုက္သည္တြင္ အကြက္ေခ်ာင္းေနသည့္ ရဲေ၀ယံ ႏႈတ္ခမ္းနီေလး ရဲေနသည့္ ႏႈတ္ခမ္းေလးကို ဖမ္း၍ငံုလိုက္သည္။

သင္းပ်ံ ႔သည့္ အနံ႔ႏွင့္အတူ ခ်ဳိျမသည့္ အနမ္းရဲ ႔အရသာေၾကာင့္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ေတာ္ေတာ္ၾကာတဲ့အထိ ပါးစပ္ျခင္းမခြာမိ။ “ေတာ္ေတာ့ကြာ .. သား လုပ္ခ်င္လဲ ျမန္ျမန္လုပ္ေတာ့” ေသြးၾကြဖြယ္ အနမ္းရဲ ႔အရွိန္ႏွင့္အတူ လက္ထဲကိုင္မိထားသည့္ တုတ္ခိုင္မာေၾကာေသာ လီးႀကီးရဲ ႔အေတြ႔ေၾကာင့္ စိတ္လႈပ္ရွားလာၿပီျဖစ္သည့္ ေဒၚစိုးသူဇာကပင္ ဖြင့္ဟကာ ေတာင္းဆိုလိုက္သည္။ ရဲေ၀ယံကလည္း အလိုက္တသိႏွင့္ ဆရာမျဖစ္သူရဲ ႔ကိုယ္ကေလးကို ဖက္ထားရင္း စားပြဲဘက္သို႔ တြန္း၍ ေနရာေရႊ ႔လိုက္ရာ၊ ေဒၚစိုးသူဇာ စားပြဲစြန္းတြင္ လက္ေထာက္လ်က္သားျဖစ္သည္။ ေျခတန္ႏွစ္ဖက္ကိုလည္း ခပ္ကားကား ခြဲေပးမိသည္။ ရဲေ၀ယံက ေဒၚစိုးသူဇာရဲ ႔စကပ္ကို မကာ ခါးေပၚတင္သည္။ ဇာအနားသပ္္ ကြပ္ထားေသာ ပင္တီပါးပါးေလးက ႀကီးမားသည့္ တင္ပါး၀ိုင္း၀ိုင္းႀကီးေတြကို လံုၿခံဳစြာ ဖုံးမထားႏိုင္ရွာ။ အႀကိမ္ႀကိမ္ ျမင္ဖူးခဲ့ေပမယ့္ ဒီျမင္ကြင္းက ရဲေ၀ယံ စိ္တ္ထဲတြင္ ရိုးမသြား။ သူ႔စိတ္ကို အၿမဲလႈပ္ရွားေအာင္ ဖမ္းစားေနၿမဲမို႔ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ပင္တီစထဲ လက္ထိုးထည့္ကာ ဆြဲမရင္း ဖင္သားေဖြးေဖြးႀကီး တစ္ျခမ္းေပၚသို႔ လွမ္းတင္လိုက္သည္။ ျပဴးထြက္လာသည့္ အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးကိုၾကည့္ၿပီး လီးကို တံေတြးဆြတ္သည္။ ၿပီးတာႏွင့္ အ၀ကိုေတ့၍ ေထာက္ကာ ေကာ့သြင္းလိုက္သည္။ “အား … တအားပဲကြာ … အင္း … အင့္ .. လုပ္ … လုပ္” အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးထဲ သူ႔လီးႀကီး အ၀င္အထြက္ျဖစ္ေနသည္ကို အရသာခံကာၾကည့္ရင္း ရဲေ၀ယံ ခပ္ျပင္းျပင္းေဆာင့္သည္။ တက္သုတ္ရိုက္ၿပီး လုပ္ရသည္မို႔ အခ်ိန္ဆြဲေနဖို႔ မႀကိဳးစား။ စတာလႊတ္ကတည္းက အရွိန္ကိုျမွင့္တင္ထားသည္မို႔ ေဒၚစိုးသူဇာရဲ ႔တင္ပါးသားေတြက လိႈင္းလံုးမ်ားလိုေတာင္ လႈပ္ခါေနသည္။

“ငရဲ .. ငရဲ .. နင္ ဘယ္မွာလဲ .. ဒီအေပၚက မီးဖိုခန္းထဲမွာလား” အျပင္ဘက္စႀကၤ ံဆီမွ စူးစူးရွရွ ေအာ္သံေၾကာင့္ ရဲေ၀ယံတို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုး ျပဴးျပဴးၿပဲၿပဲ ျဖစ္သြားသည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္အတူ ရွိေနသည္ကို လဲ့ယမင္းသိသြားရင္ ျပသနာအႀကီးႀကီးတတ္ႏိုင္သည္။ ကုန္းေပးထားရာမွ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ဖယ္လိုက္သည္။ ျဗစ္ဆိုၿပီး ကြ်တ္ထြက္လာသည့္လီးကို ရဲေ၀ယံ ေဘာင္းဘီထဲ အျမန္ထည့္သည္။ ေဒၚစိုးသူဇာကေတာ့ ပုန္းဖို႔ေနရာရွာသည္။ အေရးထဲ ဒီမီးဖိုခန္းထဲတြင္ ပစၥည္းပစၥယက မ်ားမ်ားစားစား မရွိသျဖင့္ လူတစ္ေယာက္ပုန္းႏိုင္မည့္ ေနရာရယ္လို႔ မရွိ။ အျပင္ဘက္မွ ေျခသံက တေျဖးေျဖးႏွင့္ နီးလာသည္။ ႀကံရာမရသည့္ အဆံုး ေဒၚစိုးသူဇာ ရဲေ၀ယံ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြကို လွီးျဖတ္ေနသည့္ စားပြဲႀကီးေအာက္ ငံု႔ကာ၀င္လိုက္သည္။ “ငါ ေခၚေနတာ မၾကားဘူးလား .. ငရဲ .. နင္ နားပင္းေနလား” ေဂၚဖီထုပ္တစ္လံုးကို လွီးေနသည္ဟန္ ျပဳလုပ္လိုက္ေသာ ရဲေ၀ယံက လဲ့ယမင္းအား ခပ္တည္တည္ႏွင့္ လွမ္းၾကည့္သည္။ သူ႔ရင္ထဲတြင္ေတာ့ လဲ့ယမင္း မီးဖိုခန္းထဲ ဆက္၀င္မလာဖို႔ ဆုေတာင္းေနသည္။ ဆရာမျဖစ္တဲ့သူက သူ႔ခါးေအာက္တြင္ စားပြဲႏွင့္ကြယ္၍ ပုန္းေနမွန္း သိေနရာ ရင္ထဲတြင္လည္း စိုးရိမ္စိတ္ႏွင့္ စိတ္လႈပ္ရွားေနသည္။ ရဲေ၀ယံ ဆုေတာင္းမျပည့္ပါ။ လဲ့ယမင္းက မီးဖိုခန္းထဲ ၀င္လာၿပီး စားပြဲ၍ တျခားဘက္တြင္ ရပ္ကာ သူ႔ကို စူးစမ္းသလို ၾကည့္သည္။ “နင္ ငါ့ကုိစကားမေျပာခ်င္လဲ ေန .. ငါ ေမးစရာတစ္ခု ရွိတယ္ .. နင္ ဆရာမကိုေတြ႔ေသးလား” “ခု .. န .. ကေတာ့ ျဖတ္သြားတာ ေတြ႔လိုက္တယ္ .. ဘာလုပ္ .. ” ဘာလုပ္မလို႔လဲ ဟု ေမးမည္အျပဳ သူ႔ေဘာင္းဘီိဂြၾကားကုိ လာထိသည့္ လက္အစံုေၾကာင့္ စကားမဆက္ႏိုင္ဘဲျဖစ္သည္။

ထိုလက္က ၿငိမ္ၿငိမ္မေနဘဲ ေဘာင္းဘီဇစ္ကို အသာဆြဲ၍ ဖြင့္လိုက္သည္တြင္ လဲ့ယမင္းကို အလြတ္မေပးဘဲ ၾကည့္ေနမိေသာ သူ႔မ်က္လံုးေတြက အလိုလိုျပဴးသြားသည္။ “ငရဲ .. နင္ ငါ့ကို ဘာလို႔ မ်က္လံုးျပဴးၾကည့္ေနတာလဲ .. ဆရာမအေၾကာင္းေမးတာ ဘာထူးဆန္းေနလို႔လဲ .. ကဲပါ မထူးပါဘူး .. နင့္ကိုပဲ ေျပာလိုက္မယ္ .. မနက္ျဖန္ ငါကိစၥတစ္ခုရွိလို႔ အျပင္သြားစရာ ရွိတယ္ .. အဲဒါ မီးဖိုေခ်ာင္သန္႔ရွင္းေရးကို နင္ႀကီးၾကပ္ၿပီး လုပ္လိုက္” ရဲေ၀ယံ အႀကီးႀကီး မေက်နပ္ျဖစ္သြားသည္။ ပံုမွန္ဆို ဒီအလုပ္က သူလုပ္ေနစရာမလိုပါ။ ဆိုင္တစ္ဆိုင္လံုးရဲ႕ ႀကီးၾကပ္သူအျဖစ္ တာ၀န္ယူထားသူ လဲ့ယမင္းလုပ္ရမည့္ကိစၥ။ အခုေတာ့ ဒီဟာမက သက္သက္လူလည္က်ၿပီး သူ႔ကိုခိုင္းျခင္းျဖစ္သည္။ “ဒါမ်ဳိး မလုပ္နဲ႔ !!” စူစူပုပ္ပုပ္ႏွင့္ သူ႔အား မခိုင္းဖို႔ဆင္ေျခေပးမည္အျပဳ ေဘာင္းဘီထဲကေန အျပင္ေရာက္သြားသည့္ လီးအား ဆရာမက ပါးစပ္ႏွင့္ ဖမ္းငံုလိုက္ရာ ရဲေ၀ယံမ်က္ႏွာက မခ်ိမဆန္႔အသြင္ အလိုလိုေျပာင္းသည္။ ရဲေ၀ယံမ်က္ႏွာ ဘယ္လိုျဖစ္ေနမွန္း ေဒၚစိုးသူဇာက ေအာက္ကေန ေမာ္ၾကည့္ေနသျဖင့္ ျမင္ေနရသည္။ သူမစိတ္ထဲ ရယ္ခ်င္ပက္က်ိ ျဖစ္ေနသလို၊ ဒီေကာင္ေလးကို ထပ္၍လည္း ကလိကာစခ်င္ေနသည္။ ပါးစပ္ထဲေရာက္လာသည့္ ထိပ္ဖူးကို ပါးကေလးမ်ားခြက္သည္အထိ အားႏွင့္စုပ္လိုက္ၿပီး လွ်ာႏွင့္ထိပ္ဖူး၀ကို ထိုးဆြသည္။ ရဲေ၀ယံ မ်က္ႏွာ ရႈံ ႔မဲ့တက္သြားသည္။ “ဟေရာင္ … ငရဲ .. မ်က္ႏွာက ဘာျဖစ္ေနတာလဲ .. ဘာလဲ နင္က မေက်နပ္ဘူးလား” “မ .. မေက်နပ္” (ဆရာမျဖစ္သူက လွ်ာႏွင့္ထိုးဆြေပးေနယံုမက သူ႔ေပါင္ႏွစ္ဖက္ကို လွမ္းကိုင္အားျပဳၿပီး ပါးစပ္ထဲ လီးကို အသြင္းအထုတ္လုပ္ေနရာ ရဲေ၀ယံ လဲ့ယမင္းအား ဘာစကားမွ ပီပီျပင္ျပင္ေျပာလို႔မရေခ်) “ေကာင္စုတ္ .. နင့္ဖာသာနင္ မေက်နပ္လဲ လဲေသလိုက္ .. ငါ့လာၿပီး အံႀကိတ္ျပမေနနဲ႔” (လဲ့ယမင္းကေတာ့ ရဲေ၀ယံ ဘာျဖစ္ေနသည္ကို မသိဘဲ သူမကို စိန္ေခၚသည္ဟုထင္က အပီပြဲၾကမ္းေနသည္) “အာ … အင္း” “အင္းေတြ အဲေတြ လုပ္မေနနဲ႔ … နင္မေက်နပ္ရင္ ငါနဲ႔ အခုရွင္းမယ္ ..” (လက္သီးဆုတ္တစ္ဖက္ကို တျခားလက္ဖ၀ါးထံ ဖတ္ခနဲထိုးျပၿပီး လဲ့ယမင္းက တံု႔ျပန္သည္) “ရ .. ရတယ္ … ေတာ္ပီ … မ .. မရွင္း .. ေတာ့ .. ဘူး” “ဟြန္း … ေၾကာက္ရင္ေၾကာက္တယ္ ၀န္ခံ … ဘာမွ စကားေတြ ထစ္ျပေနစရာမလိုဘူး .. သြားၿပီ” ေတာ္ပါေသး၏။ အတင္းအၾကမ္းကို အာေခါင္ထဲေရာက္မတတ္ ငံုထားၿပီး စုပ္ေပးေနသည့္အရွိန္ေၾကာင့္ ရဲေ၀ယံ သုတ္ေတြထိန္းမထားႏိုင္ဘဲ ပန္းထြက္သည္။

သို႔ေသာ္ လဲ့ယမင္းက သူ႔ကိုေက်ာခိုင္းကာ ထြက္သြားၿပီမို႔ မ်က္ႏွာျပင္တစ္ခုလံုး ဖီးလ္တက္ၿပီး ရံႈ ႔မဲ့သြားသည္ကို မျမင္လိုက္ပါ။ မဟုတ္လွ်င္ သူ႔ကို ေကာင္းေကာင္းထပ္ျပသနာ ရွာေနဦးမွာ ေသခ်ာလွသည္။ ရဲေ၀ယံ သူ႔အား ၿပံဳးစစ မ်က္ႏွာေပးႏွင့္ ၾကည့္ေနေသာ ဆရာမအား ငံု႔ၾကည့္ကာ စိတ္ထဲက ေကာင္းေကာင္းႀကီး ႀကံဳး၀ါးေနေလသည္။ “ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ဆရာမ .. ေတြ႔မယ္ .. ဖင္လွန္ၿပီးေတာ့ကို ထပ္လိုးပစ္ဦးမယ္ .. ဟင္း ဟင္း” အတန္းၿပီးလွ်င္ ထိုင္ေနၾကထံုးစံအတိုင္း အလကၤာစံအိမ္တြင္ သူတို႔အားလံုး ၀ိုင္းစုမိၾကသည့္တိုင္ ဦးရဲသူစိတ္က စားေသာက္သည့္အထဲတြင္ ေရာက္မေနပါ။ အတန္းၿပီးလွ်င္ၿပီးခ်င္း ေနမေကာင္းလို႔ အိမ္ေစာေစာျပန္မယ္ေနာ္ဆိုၿပီး အားလံုးၾကားေအာင္ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ထြက္သြားသည့္ ေရႊပိုးအိမ္ထံတြင္ ေရာက္ေနသည္။ အလကၤာစံအိမ္ ေရာက္ေရာက္ျခင္း ဖုန္းထဲ၀င္လာသည့္ မက္ေဆ့ခ်္ေၾကာင့္လည္း ေနရထိုင္ရပိုခက္ေနသည္။ မခက္ခံႏိုင္ယိုးလား။ မက္ေဆ့ခ်္ထဲတြင္ ေရးထားသည္က ဟိုနာမည္ေက်ာ္မင္းသမီေလးရဲ ႔ဒိုင္ေလ။ ကိုႀကီးေနရာတြင္ ဆရာဆိုသည့္ နာမ္စားသာလြဲသည္။ ေတာက္ေတာက္ယိုေနတယ္ကေတာ့ လံုး၀ဆင္တူပင္။

“ဆရာ ေသာက္ေလ .. ဘာေတြ ေတြးၿပီးေငးေနတာလဲ” “ေအာ္ … အင္း .. ေသာက္မယ္ .. ဘာမွ မဟုတ္ပါဘူး” ေဘးနားတြင္ ထုိင္ေနသူ ေက်ာ္ထူးရဲ ႔အေျပာကို ေငးတိေၾကာင္ေတာင္ အမူအရာႏွင့္ တံု႔ျပန္လိုက္ၿပီး စားပြဲေပၚရွိ ဘီယာပုလင္းကို ေကာက္ကိုင္ကာမသည္။ ပုလင္းထက္၀က္က်ဳိးေအာင္ေလာက္ တရွိန္ထိုးေမာ့ေသာက္ၿပီးလို႔ စားပြဲေပၚသို႔ ျပန္အခ်တြင္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္တြင္ ေနရာယူထားသူ ျမလြန္းခ်ဳိက သူ႔အား စူးစိုက္ၾကည့္ေနသည္ကို ေတြ႔လိုက္သည္။ ဦးရဲသူ မလံုမလဲျဖစ္သြားၿပီး ျမလြန္းခ်ဳိအား တန္ျပန္ၾကည့္မေနေတာ့ဘဲ စားပြဲေပၚက အၾကြပ္ေၾကာ္ပန္းကန္ဆီ လက္လွမ္းသည္။ “ဆရာ .. ဆရာ့ေနာက္ဇာတ္လမ္းကို ထုတ္ေ၀သူဆီ ေပးလိုက္ၿပီဆို .. ဟုတ္လား” “ျမလြန္းခ်ဳိ .. နင္က စျပန္ၿပီ ..” အားလံုးက သူ႔အား အားနာသလို ျမလြန္းခ်ဳိအား ၀ိုင္းဟန္႔ၾကေပမယ့္ ဒီတစ္ခါေတာ့ ဦးရဲသူ တပည့္ေတြကို ရင္ဆိုင္ႏိုင္စြမ္းရွိသြားၿပီ ျဖစ္သည္။ တကယ္လည္း သူ႕ရဲ ႔ေနာက္ဇာတ္လမ္းကို ထုတ္ေ၀သူျဖစ္သူ ဦးေဇာ္ေမာင္အား ၿပီးခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ေက်ာ္က ေပးအပ္ခဲ့သည္။ အဲဒီတုန္းက စာမူၾကမ္းကို ဖတ္ေနရင္း သူ႔အား အံ့အားတႀကီးႏွင့္ လွမ္းလွမ္းၾကည့္ေနသည့္ ဦးေဇာ္ေမာင္ရဲ ႔အသြင္ကို အခုထက္ထိ ျမင္ေယာင္ေနေသးသည္။ ေနာက္ဆံုး ဇာတ္သိမ္းပိုင္းကို ဖတ္ၿပီးသည့္အခ်ိန္တြင္ ဦးေဇာ္ေမာင္တစ္ေယာက္ ဘယ္လိုမွ မေနႏိုင္ဘဲ သူ႔လက္ကိုဆြဲ၍ ကြန္ဂရက္က်ဴးေလးရွင္းလုပ္သည္။

ဒါက ဆရာ့ရဲ ႔ .. အမ်ဳိးသားစာေပဆုေတာ့ က်ိန္းေသပဲဆိုသည့္ စကားကို သူ႔နားထဲက မထြက္ေတာ့ေပ။ “ဟုတ္တယ္ ေပးလိုက္ၿပီ … ဘာဇာတ္လမ္းလဲလို႔ေတာ့ မေမးနဲ႔ .. စာအုပ္ထြက္မွသာ ဖတ္ၾကည့္ေတာ့” ၀ံ့ၾကြားသည့္ ေလသံႏွင့္ ေျပာလိုက္သည့္ ဦးရဲသူအား ျမလြန္းခ်ဳိက မ်က္ေစာင္းလည္းထိုး၊ ႏွာေခါင္းလည္း ရႈံ ႔ျပသည္။ ေသခ်ာသာၾကည့္လွ်င္ ထိုပံုစံက တျခားေသာေယာက်္ားေလးတစ္ေယာက္အတြင္ ရင္ထဲထိသြားႏိုင္သည့္ စတိုင္လ္ျဖစ္ေသာ္လည္း အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဦးရဲသူ ရင္ထဲ မတိုးပါ။ သူ႔ရင္ထဲ အေတြးထဲတြင္ ရွိေနသည္က သူ႔အား စိတ္ကူး ေပးခဲ့သူ၊ သူ႔စာမူအား ဖတ္ရႈၿပီး ေ၀ဖန္ေထာက္ျပေပးခဲ့သူ ေရႊပိုးအိမ္ရဲ ႔အသြင္သာ ရွိသည္။ တိတိက်က် ေျပာရရင္ အလကၤာစံအိမ္နားက တည္းခိုခန္းတြင္ ေစာင့္ေနမယ္ေနာ္ဆိုၿပီး မက္ေဆ့ခ်္ ပို႔ထားသူ ခ်စ္တပည့္မေလး ေရႊပိုးအိမ္ရဲ ႔ပကတိ ကိုယ္လံုးေလး … တင္ခနဲ ျမည္သံႏွင့္အတူ ထပ္မံ၀င္လာသည့္ မက္ေဆ့ခ်္သံေၾကာင့္ ဦးရဲသူ ဖုန္းစကရင္က ေလာ့ခ္ဘားကို ေဘးတိုက္ဆြဲရင္း ဖြင့္လိုက္သည္။ စကရင္ေပၚတြင္ ျမင္လိုက္ရသည့္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရဲ ႔ကိုယ္လံုးကို ဆယ္ဖီရိုက္ထားသည့္ ပံုေၾကာင့္ ရင္ေတြဒိန္းခနဲ ခုန္သည္။ မ်က္ႏွာမပါေပမယ့္ ဒါဘယ္သူ႔ကိုယ္လံုးလဲဆိုတာ ဦးရဲသူ ေကာင္းေကာင္းသိသည္။ ထို႔အျပင္ တမင္တကာ ၀တ္လာတာျဖစ္ရမည့္ အျဖဴေရာင္ဇာ၀မ္းဆက္ ၀တ္စံုက သူမကုိယ္ကို ပို၍စြဲမက္ဖြယ္ေကာင္းေအာင္ ဖန္တီးေပးေနသည္။ ဂလုခနဲ ျမည္ေအာင္ပင္ လည္ေခ်ာင္းထဲတက္လာသည့္ တံေတြးကို မ်ဳိခ်ရသည္။

“ဆရာ .. ဒီေန႔အလုပ္မ်ားေနတာလား .. ဘီယာလည္း ဟုတ္တိပတ္တိ မေသာက္ဘူး” “ေအာ္ .. ေအး .. ဟုတ္တယ္ .. အေရးႀကီး အလုပ္ကိစၥတစ္ခု ေခါင္းထဲရွိေနတာေရာ .. လူလည္းသိပ္ေနမေကာင္းတာနဲ႔ ..” လင္းဟန္ရဲ ႔အေမးကို ျပန္ေျဖလိုက္ရင္း ဦးရဲသူ ေျပာလိုက္သည့္စကားကို အားျပဳၿပီး ၀ိုင္းကေနလစ္ဖို႔ႀကံသည္။ သူ႔အလာကို ေရႊပိုးအိမ္ ဘယ္လိုအေနအထားႏွင့္ ေမွ်ာ္ေနမယ္ဆိုတာ သိသည့္အတြက္ တစ္စကၠန္႔ေတာင္မွ ဒီေနရာတြင္ အခ်ိန္ျဖဳန္းမေနခ်င္ေတာ့။ “ဆရာ အရင္ျပန္လုိက္ဦးမယ္ကြာ .. ဒီေန႔ကားလဲ ယူမလာေတာ့ တက္စီနဲ႔ ျပန္ရမွာ .. မိုးခ်ဳပ္သြားရင္ လြယ္မွာမဟုတ္ဘူး” ျမလြန္းခ်ဳိအပါအ၀င္ တပည့္ေတြက ေနပါဦး၊ အျပန္သူတို႔ လိုက္ပို႔ေပးမယ္ ဘာညာႏွင့္ တားေနေပမယ့္ ဦးရဲသူ အတင္းပင္ ဇြတ္ထြက္လာခဲ့သည္။ အလကၤာစံအိမ္ၿခံ အေပါက္၀ေရာက္ေတာ့ ေနာက္က တစ္ေယာက္ေယာက္မ်ား လိုက္လာမလားလို႔ ျပန္လွည့္ၾကည့္ေသးသည္။ တစ္ေယာက္မွ အျပင္ထြက္လာသည္ကို မေတြ႔သည္တြင္ ကုတ္ေခ်ာင္းကုတ္ေခ်ာင္းႏွင့္ လမ္းအတြင္းဘက္ရွိ တည္းခိုခန္းရွိရာသို႔ ခပ္သုတ္သုတ္ေျပးလာခဲ့သည္။ တစ္ခုေတာ့ ဦးရဲသူ သတိထားဖို႔ ေမ့သြားသည္။ အလကၤာစံအိမ္ရဲ ႔မ်က္ႏွာစာဘက္ရွိ မွန္ခ်ပ္ႀကီးေတြသည္ အျပင္ကိုထြင္းေဖာက္ျမင္ေအာင္ ဖန္တီးထားသည္ကို။ အျပင္လမ္းမက ၾကည့္ရင္သာ အထဲကို မျမင္ရေသာ္လည္း၊ အထဲကေန အျပင္ဘက္ရွိ အေျခအေနကိုေတာ့ လွမ္းျမင္ႏိုင္ပါသည္။

ထိုသို႔ အျပင္ဘက္သို႔ လွမ္းျမင္ႏိုင္သည့္ မွန္ခ်ပ္ေတြရဲ ႔ေနာက္ကြယ္တြင္ မ်က္ေမွာင္က်ံဳ ႔၍သူ႔အား လွမ္းၾကည့္ေနေသာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ရွိေနလိမ့္မည္ဟုလည္း ဦးရဲသူ လံုးလံုးကို ထင္မထားခဲ့ပါ။ တည္းခိုခန္းဆီသို႔ ေရာက္ခါနီးစဲစဲတြင္ ရုတ္တရက္ ထျမည္လာသည့္ ဖုန္းသံေၾကာင့္ ဘယ္သူလဲဆိုတာကို ၾကည့္မေနေတာ့ဘဲ ဦးရဲသူ ေကာက္ေျဖလိုက္သည္။ “လာၿပီ .. လာၿပီဟ .. ဘယ္လိုျဖစ္ေနတာလဲ” “အာ … ကိုရဲသူ .. ခင္ဗ်ားဘယ္ကို လာေနတာလဲ .. က်ေနာ့္ စာအုပ္တိုက္ကိုလား” ဖုန္းဆက္လာသည့္သူက ေရႊပိုးအိမ္မဟုတ္ဘဲ လမ္းျပစာေပတုိက္က ဦးေဇာ္ေမာင္ျဖစ္ေနသျဖင့္ ဦးရဲသူ ေျခလွမ္းေတြ အလိုလိုရပ္သြားသည္။ ဦးေဇာ္ေမာင္သည္ အလုပ္ကိစၥကလြဲလုိ႔ သူ႔ကို အေၾကာင္းမရွိ အေၾကာင္းရွာၿပီး ဖုန္းဆက္တတ္သူမဟုတ္။ စိတ္ထဲထင့္ခနဲ ျဖစ္သည္။ “ကိုေဇာ္ေမာင္ ဘာအေၾကာင္းရွိလို႔လဲဗ် .. ေျပာစရာရွိရင္ ေျပာ” “ဒီလိုဗ် .. ကိုရဲသူ .. ခင္ဗ်ား ပိေတာက္ရိပ္စာေပတုိက္က ကိုခိုင္မာကို သိတယ္မွတ္လား .. က်ေနာ္နဲ႔ ညီအစ္ကိုလိုခင္တဲ့သူေလ” “ဟုတ္ .. သိတယ္ .. ကိုခိုင္မာက ဘာျဖစ္လို႔လဲ” “ကိုခိုင္မာကေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး ..

ျဖစ္တာက က်ေနာ္တို႔ဗ် .. ဒီလိုဗ်ာ .. မေန႔က က်ေနာ္ အားတာနဲ႔ ကိုခိုင္မာဆီ ေရာက္သြားတယ္ .. အဲဒီမွာ ကိုခိုင္မာက အင္မတန္မွေကာင္းတဲ့ စာမူတစ္ခု သူရထားတယ္ .. အမ်ဳိးသမီးကေလာင္ရွင္ အသစ္တစ္ေယာက္ေရးတာတဲ့ … က်ေနာ့္ကို ဖတ္ၾကည့္မလားဆိုၿပီး ေမးေတာ့ က်ေနာ္လဲ ယူဖတ္ၾကည့္လိုက္တယ္ .. အဲဒီမွာ ….” “အဲဒီမွာ ဘာျဖစ္လဲ ကိုေဇာ္ေမာင္ .. တခါထဲသာ အျပတ္ေျပာဗ်ာ” (ေရႊပိုးအိမ္ႏွင့္ ေတြ႔ဖို႔ကိစၥကို စိတ္ေရာက္ေနသျဖင့္ ဦးေဇာ္ေမာင္ စကားရပ္သြားတာကို အလ်င္စလို ေထာက္ကာေမးမိသည္) “ဘာျဖစ္လဲဆိုေတာ့ .. သူ႔ရဲ ႔ဇာတ္လမ္းတစ္ခုလံုးက ခင္ဗ်ားရဲ ႔ဇာတ္လမ္းနဲ႔ သြားတူေနတယ္ .. အဓိက ဇာတ္ေကာင္က ဓါတ္ခြဲခန္းပညာရွင္ဗ်ာ .. လွ်ဳိ ႔၀ွက္သည္းဖိုဆန္ဆန္ ေရးထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းမွာ လူသတ္လုပ္ႀကံဖို႔ဆိုၿပီး အဆိပ္သံုးတာလဲတူတယ္ .. အိုဗ်ာ .. အကုန္လံုးလိုလုိ တူေနတယ္ .. ကြဲတာဆိုလို႔ အဓိကဇာတ္ေကာင္က မိန္းကေလးျဖစ္ေနတာ တစ္ခုပဲ .. က်ေနာ္လဲ ဖတ္ၿပီး ဘာေျပာလို႔ ေျပာရမွန္း မသိဘူး .. အဲဒါ ခင္ဗ်ားမ်ား တေယာက္ေယာက္ကို ခင္ဗ်ားဇာတ္လမ္း ျပလိုက္လား .. ဒါမွမဟုတ္ ဒီဇာတ္လမ္းက တျခားဇာတ္လမ္း မဟုတ္ဘဲ ရွဲဒိုးမ်ား သံုးထားတာလား .. ေဆာရီးဗ်ာ ကိုရဲသူ .. က်ေနာ္ ေမးတာ လြန္သြားရင္ …” ဦးေဇာ္ေမာင္က ဖုန္းထဲကေန စကားတစ္ခ်ဳိ႕ကုိ ထပ္၍ ေျပာေနပါေသးသည္။

သို႔ေသာ္ ဦးရဲသူ ထိုစကားေတြကို မၾကားေတာ့ပါ။ ေရႊပိုးအိမ္က သူ႔ကို ဘာမွမေျပာပဲႏွင့္ သူ႔ဇာတ္လမ္းႏွင့္ဆင္တူ ဇာတ္လမ္းတစ္ခုကို တျခားေသာထုတ္ေ၀သူတစ္ေယာက္အား အပ္လိုက္ၿပီဆိုေသာ အေတြးကသာ ႀကီးစိုးထားသည္။ ရင္ထဲတြင္ စိတ္တိုျခင္း၊ မခံခ်ိမခံသာျဖစ္ျခင္း၊ ၀မ္းနည္းျခင္း၊ အလိုမက်ျခင္း စသည့္ ခံစားမႈေပါင္းစံုသည္ အလံုးႀကီးတစ္ခုသဖြယ္ ေပါင္းစံုသည္။ ထိုအလံုးႀကီးက ေလ်ာ့ပါးသြားျခင္း မရွိဘဲ ႀကီးသထက္ႀကီးလာရာ ေျခလွမ္းေတြက ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္ ျမင္ေနရၿပီျဖစ္ေသာ စြယ္ေတာ္ရိပ္ဆိုသည့္ တည္းခိုခန္းဆီသို႔ အလွ်င္အျမန္ပင္ ဦးတည္သြားေတာ့သည္။ အခန္းတံခါးေခါက္သံၾကားသည္ႏွင့္ တျခားသူ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ သိေနသည့္ ေရႊပိုးအိမ္ သဘက္ေတြဘာေတြေတာင္ ပတ္မေနေတာ့ဘဲ အတြင္းခံေလးႏွင့္ပင္ ဖြင့္ေပးလိုက္သည္။ သူမထင္ထားသည္က ဒီလိုမ်ဳိးစတိုင္လ္ကို ဆရာသာျမင္သည္ႏွင့္ အတင္းေပြ႔ဖက္ၿပီး အငမ္းမရနမ္းမည္ဆိုတာကို။ သို႔ေသာ္ ကမူးထူးရႈိးႏွင့္ အခန္းထဲ၀င္လာသည့္ ဆရာက သူမအားဖက္ရမ္းနမ္းရံႈ ႔သည္ဟူ၍ မရွိ။

လက္ေကာက္၀တ္တစ္ဖက္ကို ဆတ္ခနဲ ဖမ္းဆြဲၿပီး မို႔ရာႀကီးနားေခၚလာရာ ေရႊပိုးအိမ္မွာ ယက္ကန္ယက္ကန္ႏွင့္ ပါလာရွာသည္။ “ဆရာ .. ဘာျဖစ္လာတာလဲ .. သမီး လက္ကိုဆြဲတာလဲ တအားပဲ” (ကုတင္စြန္းနားအေရာက္ တြန္းထုတ္လိုက္သျဖင့္ ေရႊပိုးအိမ္ကိုယ္ကေလး ယိမ္းကာ မို႔ရာေပၚတြင္ ထုိင္က်သည္) “ဘာျဖစ္ရမွာလဲ .. မင္း .. မင္း ငါ့မေျပာဘဲ စာအုပ္တိုက္တစ္ခုနဲ႔ သြားၿပီး စာအုပ္ထုတ္ဖို႔ သေဘာတူထားတယ္ မဟုတ္လား” “ဟင္ .. ဆရာ ဘယ္လိုသိတာလဲ” (ေရႊပိုးအိမ္ အ့ံအားသင့္သြားၿပီး မ်က္လံုေလး၀ိုင္းကာ ေမးမိသည္) “ဘယ္လိုသိရမလဲ .. အဲဒီစာအုပ္တိုက္ပိုင္ရွင္က မင္းစာမူကို ေကာင္းလြန္းလို႔ဆိုၿပီး လူတကာကို လိုက္ျပေနတယ္” “အယ္ .. ဟုတ္လား … ဒါဆို ၀မ္း .. သာ” “ဘာ !! .. ၀မ္းသာ ဟုတ္လား .. ေနပါဦး .. မင္းက ဘာျဖစ္လို႔ ငါေျပာတဲ့အတိုင္း၊ ေ၀ဖန္ထားတဲ့အတိုင္း အကုန္ေလွ်ာက္ေရးရတာလဲ” “ဟင္ .. ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆရာ .. ဆရာအႀကံေပးတာ ေကာင္းေနတာပဲ” (ေရႊပိုးအိမ္ တကယ္ကို နားမလည္ႏိုင္သည့္အသြင္ျဖင့္ မ်က္လံုးေလး ကလယ္ကလယ္ႏွင့္ ေမးသည္)

“ေအး .. ေကာင္းတာ .. ေကာင္းတာမွ သိပ္ေကာင္း .. ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အဲဒီအႀကံေပးထားတာကို ငါကလဲ ငါ့ဇာတ္လမ္းမွာ ျပန္သံုးထားတယ္ .. သိၿပီလား” “ဘယ္လို ဘယ္လို !! .. ဆရာ ဘာေျပာတယ္ .. ဆရာ့ကို ျပတဲ့ သမီးဇာတ္လမ္းထဲက အေၾကာင္းကို ဆရာက .. ဆရာ့ဇာတ္လမ္းထဲမွာ သံုးထားတယ္” “ေအး .. ဟုတ္တယ္ .. ငါ့ ဇာတ္ေကာင္ကလည္း ဓါတ္ခြဲခန္းပညာရွင္ပဲ ..” သူမစာမူအား ထုတ္ေ၀သူက ခ်ီးက်ဴးေနတယ္ဆိုသည့္ အေျပာေၾကာင့္ ၀မ္းသာေပ်ာ္ျမဴးေနသူ ေရႊပိုးအိမ္၊ သူမ အေပ်ာ္က မိနစ္ပိုင္းမွ်ပင္ မခံလိုက္။ ဘာေၾကာင့္ ဦးရဲသူ စိတ္တို၊စိတ္ရႈပ္ေနဟန္ ေပါက္ေနမွန္းလည္း ဒက္ခနဲ သိလိုက္သည္။ သူမကိုယ္တိုင္လည္း သူမဇာတ္လမ္းကို ဖတ္ၿပီး အျပန္အလွန္ ကိုးကားေရးထားသည္ဆိုေသာ ဆရာျဖစ္သူအား မေက်နပ္ေတာ့။ အႏွစ္ႏွစ္အလလက ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့သည့္ အပင္ေလးပြင့္ဖူးလာဖို႔ လမ္းစ ျမင္ယံုေလးရွိေသး .. တျခားတစ္ေယာက္က ဒါသူ႔အပင္လို႔ လက္ညိဳးလာထိုးေနခ်ၿပီ။

ေရႊပိုးအိမ္ အသားေတြ တဆတ္ဆတ္ တုန္လာၿပီး ဦးရဲသူအား ခပ္စိမ္းစိမ္းၾကည့္သည္။ “ဒါက ဆရာမဟုတ္တာဘဲ .. သမီးကို အႀကံေပးၿပီးၿပီဆိုမွေတာ့ သမီးဇာတ္လမ္းေပါ့ .. ဘာျဖစ္လို႔ သမီးဆီက ခိုးခ်ရတာလဲ” “ဘာ !! … ခိုးခ်တယ္ .. မင္းကမ်ား ေျပာရေသးတယ္ .. မင္းက ဘာျဖစ္လို႔ ငါ့ဇာတ္လမ္းထဲက အေၾကာင္းအရာေတြ ယူေရးရေသးတာလဲ” “အို .. ဒါကေတာ့ ဆရာက ဘာျဖစ္လို႔ ဆရာ့ဇာတ္လမ္းကို ေပးဖတ္သလဲ .. ေနာက္ၿပီး ဆရာပဲ လက္ခ်ာမွာတုန္းက ဟိုတုန္းက ဂရိေတြေတာင္ ေအာင္ျမင္တဲ့သူေတြဆီက ကူးခ်ေသးတာပဲဆို” “မင္း .. ကြာ … ေတာက္ !!” ဆတ္ဆတ္ထိမခံ ျပန္ေျပာေနသည့္ ေရႊပိုးအိမ္ေၾကာင့္ ရင္ထဲထိန္းထားရသည့္ ေဒါသက လက္ဖ်ားဆီသို႔ ေရာက္သည္။ ရုတ္တရက္ေျမာက္တက္သြားသည့္ လက္ေၾကာင့္ ေရႊပိုးအိမ္ မ်က္လံုးကေလး ၀ိုင္းစက္သြားသည္။ သို႔ေသာ္ တဒဂၤအတြင္း ဦးရဲသူအား စိမ္းစိမ္းၾကည့္ကာ သူမပါးတစ္ဖက္ကို ေရွ႔တိုးေပးလိုက္သည္။ “ဆရာက ရိုက္မလို႔လားးး … ရိုက္ေလ … ဆရာ့လက္နဲ႔ သမီးပါးထိလိုက္တာနဲ႔ ဆရာနဲ႔သမီး အျပတ္ပဲ” ဦးရဲသူ ငိုင္က်သြားသည္။ သားျဖစ္သူႏွင့္ စကားမ်ားေနၾကထံုးစံအတိုင္း လက္ကိုရြယ္လိုက္မိေပမယ့္ ေရႊပိုးအိမ္အား ရိုက္ဖို႔ေတာ့ မရည္ရြယ္ပါ။ အခုေတာ့ ေရႊပိုးအိမ္က သူ႔အားအထင္လြဲသြားေခ်ၿပီ။ မ်က္၀န္းမ်ားတြင္ ရစ္၀ဲလာသည့္ မ်က္ရည္မ်ားအား ေအာက္သို႔မက်ေအာင္ ထိန္းထားရင္း ေရႊပိုးအိမ္ ဦးရဲသူအနားမွ ခြာကာ အ၀တ္အစားေတြ ျပန္၀တ္သည္။ ေရႊပိုးအိမ္ လုပ္ေနသမွ်ကို လိုက္ၾကည့္ေနေပမယ့္ ဦးရဲသူ ဘာဆိုဘာမွ မေျပာမိ။ ငူငူငိုင္ငိုင္ႏွင့္ မို႔ရာနားတြင္ ဆက္ရပ္ေနမိသည္။ အ၀တ္ေတြျပန္၀တ္ၿပီးသည္ႏွင့္ ေရႊပိုးအိမ္က သူ႔အား တစ္ခ်က္ၾကည့္သည္။

သူမရဲ ႔ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးသည္ တစ္ခုခုကို ေျပာခ်င္ေနဟန္ႏွင့္ တဆတ္ဆတ္ႏွင့္ တုန္ရင္ေနသည္။ သို႔ေသာ္ ဘာစကားတစ္ခြန္းမွ မဆိုဘဲ မ်က္ႏွာကို လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္အုပ္၍ အခန္းထဲမွ ေျပးထြက္သြားသည္။ ဦးရဲသူ ရင္ထဲတြင္ ဟာခနဲျဖစ္ကာ အခန္းထဲတြင္ က်န္ခဲ့ေလသည္။ အခန္း၀ကေန ေရႊပိုးအိမ္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမွ ဦးရဲသူ သတိ၀င္လာသည္။ လႏွင့္ခ်ီၿပီး ရင္းႏွီးခဲ့ၾကသည့္ အခ်ိန္အေတာအတြင္း ေရႊပိုးအိမ္ႏွင့္ သူသည္ လြန္စြာမွ အတြဲညီလွသည္။ ႏွစ္ေယာက္သား အၿမဲေတြ႔ၾကလွ်င္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ေရကုန္ေရခမ္း ခ်စ္ပြဲႏႊဲၾကသည္။ ေရႊပိုးအိမ္ တကိုယ္လံုးတြင္ မနမ္းဘူးသည့္ေနရာရယ္လို႔ မရွိသလို၊ သူ႔တကိုယ္လံုးတြင္ ေရႊပိုးအိမ္ ႏႈတ္ခမ္းႏွင့္ မထိဘူးေသာ ေနရာရယ္လို႔လည္း မရွိပါ။ သူလိုသမွ် ေရႊပိုးအိမ္က ျဖည့္ဆည္းေပးသလို၊ ေရႊပိုးအိမ္ ဆႏၵျပည့္ေအာင္လည္း သူက အၿမဲ စြမ္းေဆာင္ေပးခဲ့သည္။ ဆက္စ္ကိစၥတြင္ ထိုသုိ႔ အတြဲညီသလို၊ စာေရးသည့္ ကိစၥတြင္လည္း ႏွစ္ေယာက္သားက လက္တဲြညီလွသည္။ တကယ္ဆို ေရႊပိုးအိမ္ ေျပာတာ မမွားပါ။

တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး တစ္ေယာက္စာကို တစ္ေယာက္က ဖတ္ရႈအႀကံေပးေနမွေတာ့ အိုင္ဒီယာခ်င္းတူေနတာ အဆန္းတၾကယ္ မဟုတ္။ ဒါက ျဖစ္ၿမဲျဖစ္ေလ့ရွိေသာ ကိစၥသာ။ သူမဇာတ္လမ္းႏွင့္ သူ႔ဇာတ္လမ္း တူသြားတာႏွင့္တင္ ေရႊပိုးအိမ္ႏွင့္ လမ္းခြဲရမည္တဲ့လား။ ေရႊပိုးအိမ္လို မိန္းကေလးမ်ဳိး ဒီတစ္သက္တြင္ ေနာက္ထပ္ေရာ ေတြ႔ဖို႔ျဖစ္ႏိုင္ဦးမွာလား .. ဦးရဲသူ ေျခလွမ္းေတြကို တံခါး၀ဆီသို႔ ေျဖညင္းစြာ လွမ္းမိသည္။ သံုးေလးလွမ္းေလာက္ လွမ္းၿပီးေသာအခါ ေျဖးေျဖးျခင္း ေရြ ႔ေနသည့္ သူ႔ေျခလွမ္းေတြက အရွိန္ရလာသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ တည္းခိုခန္းတေလွ်ာက္ ေျပးလႊားကာ အျပင္ဘက္သို႔ ထြက္လာခဲ့သည္။ ေရႊပိုးအိမ္အား အင္းလ်ားလမ္းဘက္သို႔ ေခါင္းငိုက္စိုက္ခ်ကာ တစ္လွမ္းခ်င္း ေလွ်ာက္ေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ “ေရႊပိုးအိမ္ !!!!” သူမနာမည္အား အက်ယ္ႀကီးေအာ္၍ ေခၚလိုက္မႈေၾကာင့္ ေရႊပိုးအိမ္ ကိုယ္လံုးေလး ဆတ္ခနဲတုန္သြားသည္။ ေျခလွမ္းေတြက ရပ္သြားသည္။

ေနာက္ကိုျပန္လွည့္ၾကည့္ဖို႔ သူမႏွလံုးသားတစ္ျခမ္းက တိုက္တြန္းေနေပမယ့္ က်န္သည့္တစ္ျခမ္းက ခံျပင္းစိတ္ေၾကာင့္ ေျခအစံုသာ ရပ္၍ ေနလိုက္သည္။ သူမေနာက္နားမွ တဖတ္ဖတ္ႏွင့္ ေျခသံေတြ ၾကားရသည္။ ထို႔ေနာက္ … “အုိ .. ဘာလုပ္ !!” လက္ေကာက္၀တ္တစ္ဖက္ကို ဆတ္ခနဲ အဆြဲခံလိုက္ရသျဖင့္ စိတ္တိုတိုႏွင့္ ေငါက္လိုက္မည္အျပဳ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားအေပၚ အားႏွင့္က်လာသည့္ အနမ္းေၾကာင့္ ေရႊပိုးအိမ္ ရင္ေတြပြင့္ထြက္မတတ္ ခံစားရသည္။ တင္းတင္းဖက္ထားသည့္ ဆရာရဲ ႔ကိုယ္လံုးႀကီးကို လက္ကေလးႏွစ္ဖက္ႏွင့္ တြန္းေပမယ့္ ဦးရဲသူကိုယ္က ကြာသြားျခင္း မရွိ။ ကိုယ္က မကြာသလို၊ ႏႈတ္ခမ္ခ်င္း ထိကပ္ထားမႈက မကြာေလရာ စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း ေရႊပိုးအိမ္ရဲ ႔ႏွလံုးသားက ဦးေႏွာက္ကို ေက်ာ္ကာ အလိုလို ေရွ႔တန္းေရာက္လာသည္။ ဦးရဲသူရဲ ႔ ပုခံုးမ်ားကို တြန္းေနသည့္လက္က ေက်ာျပင္ႀကီးအား အလိုလို သိုင္းဖက္မိသည္။ ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြကလည္း တံု႔ျပန္အနမ္းေတြ ေပးဆပ္လာသည္။ ဦးရဲသူ လက္က ေရႊပိုးအိမ္ရဲ ႔ေက်ာျပင္ကို တင္းတင္းဖက္ထားရင္း ေအာက္ဘက္သို႔ အလိုလို ေလွ်ာဆင္းသြားသည္။

တင္ပါးလံုးလံုးေလးေတြေပၚ ေရာက္သြားေသာအခါ ခပ္တင္းတင္းကိုင္ကာ ဖ်စ္ညွစ္မိသည္။ မရိုးႏိုင္သည့္ တင္းရင္းအိစီးေသာ အေတြ႔က ဦးရဲသူရဲ ႔လက္ေခ်ာင္းေတြၾကားထဲ စိမ့္၀င္၍လာသည္။ “ဆရာ !!! … ဆရာ မွတ္လား” ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ စူးစူးရွရွ ေအာ္ဟစ္လိုက္သည့္ မိန္းမသံေၾကာင့္ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ ကင္းကြာသြားသည့္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ အနမ္းေတြရပ္တန္႔ကုန္သည္။ အသံလာရာသို႔ မ်က္ႏွာမူထားသည့္ ေရႊပိုးအိမ္ မ်က္ႏွာေလး ကြက္ခနဲ အရင္ပ်က္သည္။ ေခါင္းကိုပုကာ ဦးရဲသူရဲ ႔ကိုယ္ႏွင့္ သူမအား ကြယ္လိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ အနားသို႔ အေျပးအလႊား ေရာက္ရွိလာသည့္ ျမလြန္းခ်ဳိတို႔ လူသိုက္ေၾကာင့္ ထြက္ေျပးဖို႔ေတာ့ အခ်ိန္မရလိုက္ပါ။ “ဆရာ .. ရွင္းျပ ..” “ဘာမွ ရွင္းျပစရာ မလိုဘူး … ဆရာတို႔က ဒီလို က်ိတ္ပုန္းခုတ္ေနတာကိုး .. အ့ံေရာ .. အံ့ေရာ .. အေရးႀကီးလုပ္စရာရွိတယ္ဆိုတာ ဒါလား .. လူသြားလမ္းႀကီးမွာ ဒီလိုမ်ဳိးေတာင္ ျဖစ္ေနတယ္ေပါ့” စက္ေသနတ္ပစ္သလို တဒက္ဒက္ႏွင့္ အဆက္မျပတ္ထြက္ရွိလာသည့္ ျမလြန္းခ်ဳိပါးစပ္က စကားေတြကို ဦးရဲသူတို႔ ဘယ္လိုတံု႔ျပန္ရမွန္းမသိ။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္အား အထင္ေသး ရႈံ ႔ခ်သည့္ အၾကည့္ႏွင့္ ၀ိုင္းၾကည့္ေနၾကသည့္ တပည့္ေတြရဲ ႔မ်က္ႏွာမ်ားကိုလည္း ရဲရဲရင္မဆိုင္ရဲ။ ႏွစ္ေယာက္သား လက္ခ်င္းခ်ိတ္တြဲကာ ေခါင္းငံု႔၍ ေျပာသမွ် ခံေနရသည္။ ျမလြန္းခ်ဳိက ဒီေလာက္ေျပာေနတာေတာင္ အားမရဟန္ႏွင့္ အိတ္ထဲက ဖုန္းကိုထုတ္သည္။

“ဒီတစ္ပတ္ထြက္မယ့္ ဂ်ာနယ္အတြက္ သတင္းလိုေနတာ အခုေတာ့ အေတာ္ပဲ … နာမည္ေက်ာ္စာေရးဆရာႀကီးနဲ႔ သူ႔တပည့္မဆိုလို႔ကေတာ့ ဂ်ာနယ္ေရာင္းေကာင္းလိုက္မယ့္ ျဖစ္ျခင္း” “ျမလြန္းခ်ဳိ … မင္း … မင္းးးး” ဦးရဲသူ ေဒါသတႀကီးႏွင့္ ျမလြန္းခ်ဳိအား ၾကည့္မိသလို၊ ေရႊပိုးအိမ္ မ်က္ႏွာကလည္း ေသြးဆုတ္ကာ ျဖဴေလ်ာ္သြားသည္။ ျမလြန္းခ်ဳိ ဒီေလာက္အထိ လုပ္လိမ့္မည္ဟု မထင္ထား။ သူမမ်က္ႏွာအား လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ျဖတ္ခနဲ ကာလိုက္မိသည္။ အေျခအေနမဟန္ေတာ့သည္ကို ရိပ္မိသည့္ ဦးရဲသူ၊ ေရႊႊပိုးအိမ္ လက္အား ျဖတ္ခနဲဆြဲ၍ တပည့္ေတြေရွ႔ေမွာက္မွ အားကုန္ထြက္ေျပးသည္။ ဆရာရဲ ႔အႀကံကို နားလည္လိုက္သည့္ ေရႊပိုးအိမ္ကလည္း တူယွဥ္တြဲကာ ေျပးသည္။ ျမလြန္းခ်ဳိကမူ ဒီလိုေျပးလို႔ရမလားဟု ႀကံဳး၀ါးကာ ေနာက္ကေန ေျပးလိုက္၍ လာေလသည္။

ဒီတေလာအတြင္း သူ႔ဟင္းေတြကို ေကာင္းလာတယ္ဟု ခ်ီးမြမ္းထားသည့္ အေဖျဖစ္သူေၾကာင့္၊ ညေနစာအတြက္ ဆရာမႏွင့္ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းၿပီး တီထြင္ထားသည့္ ဟင္းတစ္မ်ဳိးခ်က္ေကြ်းဖို႔ ရဲေ၀ယံ စဥ္းစားမိသည္။ ဒီေန႔ညေန အလုပ္က ေစာေစာျပန္လို႔ရသည္ႏွင့္ လမ္းႀကံဳတဲ့ စိုးသူဇာ စားေသာက္ဆိုင္ႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းက စင္တာ ကို ၀င္လိုက္သည္။ လိုအပ္သည့္ စားေသာက္ကုန္ေတြ ၀ယ္ၿပီးလို႔ အိမ္ျပန္ေတာ့မည္ဆိုကာ ထြက္လာေတာ့ မုခ္ေပါက္နားတြင္ ျပဳလုပ္ေနေသာ စာအုပ္အေရာင္းပြဲေတာ္ဆိုသည့္ ဆုိင္းဘုတ္ကို ေတြ႔သည္။ ဘာရယ္မဟုတ္ဘဲ ေငးမိသြားခ်ိန္တြင္ ခုံတစ္ခုေပၚတြင္ အစီအရီႏွင့္တင္ထားေသာ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို သြားေတြ႔သည္။ ရဲေ၀ယံ အထုတ္ေတြဆြဲလွ်က္ႏွင့္ ထိုစာအုပ္စင္နား ကမန္းကတမ္း ေရာက္သြားသည္။ “ဒါ … ဒါ .. အခုမွ ထြက္တာလား” “ဟုတ္တယ္ အကို .. ဒီအပတ္မွ ထြက္တာ .. ထြက္ထြက္ၿပီးျခင္း တအားေရာင္းရလို႔ က်မတို႔ အေရာင္းရဆံုး စာအုပ္စာရင္းမွာ ျပထားတာေလ .. အကို႔မွာ အမ်ဳိးသမီးမိတ္ေဆြရွိရင္ လက္ေဆာင္ေပးလို႔ရတာေပါ့ .. ယူမလား” အေရာင္းေကာင္မေလးက ရဲေ၀ယံရဲ ႔ ခပ္ေခ်ာေခ်ာရုပ္ကို ေငးၾကည့္ရင္း အျပည့္အစံု ရွင္းျပေနသည္။ သို႔ေသာ္ ရဲေ၀ယံ မိုးျပာေရာင္၀န္ထမ္း၀တ္စံုေလး ၀တ္ထားေသာ ေကာင္မေလးကို ျပန္ငမ္းမိဖို႔ စိတ္မ၀င္စားပါ။

စာအုပ္ထဲက ဟင္းခ်က္နည္းေတြကို တစ္ရြက္ခ်င္း လွန္ၾကည့္ရင္း သူ႔နားထဲတြင္ ေကာင္မေလး ေျပာလိုက္သည့္ အမ်ဳိးသမီးမိတ္ေဆြဆိုသည့္ အသံုးကိုသာ ထပ္ျပန္တလဲလဲ ၾကားေနမိသည္။ အမ်ဳိးသမီးမိတ္ေဆြကို ေပးဖို႔တဲ့လား။ ေပးစရာမလိုဘူး။ ဒီစာအုပ္ေရးတဲ့သူက ငါ့ရဲ အမ်ဳိးသမီးမိတ္ေဆြပဲ။ ေနာက္ၿပီး ဒီထဲက နည္းေတြက ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ေပါင္းၿပီး ေဖာ္စပ္ထားတဲ့နည္းေတြပဲ။ “အကို မယူေတာ့ဘူးလား” စာအုပ္ကို ကုန္သည့္အထိ လွန္ၾကည့္ၿပီးေလာက္ မ်က္စိပ်က္မ်က္ႏွာပ်က္ ျဖစ္ေနသည့္ ရဲေ၀ယံအား ေကာင္မေလးက နားမလည္ႏိုင္စြာ ေမးသည္။ ရဲေ၀ယံ ေကာင္မေလးကို ေဒါသထြက္ေနသည့္ မ်က္လံုးမ်ားႏွင့္ စိမ္းစိမ္းၾကည့္သည္။ သူ႔အၾကည့္ေၾကာင့္ ၀န္ထမ္းေကာင္မေလး ထိတ္လန္႔သြားၿပီး ေနာက္သို႔ ေျခတစ္လွမ္းဆုတ္သည္။ ရဲေ၀ယံ ေကာင္မေလးရဲ ႔အျပဳအမူကို သတိထားမိသြားၿပီး လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ရင္း ခ်ာခနဲ လွည့္ထြက္သည္။ “အကို .. ဒီမွာ အကို႔ပစၥည္းေတြ .. အကို .. အကို!!” စာအုပ္စင္ေျခရင္းတြင္ ပစ္ခ်ထားျခင္းခံရေသာ ၾကြတ္ၾကြတ္အိတ္ထုပ္မ်ားကို လက္ညိဳးထုိးျပရင္း ၀န္ထမ္းေကာင္မေလးက ေနာက္ကေန ေအာ္ေခၚသည္။

သို႔ေသာ္ အ၀င္ေပါက္တံခါးရွိ မွန္ခ်ပ္မ်ားကို တြန္းဖြင့္ကာ ေျပးထြက္သြားသည့္ ရဲေ၀ယံက လံုး၀ကို လွည့္ၾကည့္မေနပါ။ ေစ်း၀ယ္သူ မိသားစုတစ္စုကို စူပါမားကတ္ လာပို႔ေပးေသာ တက္စီတစ္စီးရဲ ႔ေနာက္ခန္းတြင္ ခပ္ျမန္ျမန္၀င္ထိုင္လိုက္ရင္း ေလသံျပတ္ႏွင့္ ကားေမာင္းသူကို လွမ္းေျပာသည္။ “စိုးသူဇာ စားေသာက္ဆိုင္ကို အျမန္ဆံုးပို႔ေပးဗ်ာ” ရံုးခန္းထဲကေန ဆိုင္ရဲ ႔အမိုးထိပ္သို႔ လက္ကိုဆြဲ၍ ေခၚလာတာခံခဲ့ရစဥ္က ဒီေကာင္ေလး ဘာျဖစ္လာတာလဲလို႔ တစ္ခြန္းမွ ေဒၚစိုးသူဇာ ေမးလို႔မရ။ျပင္ဖုိ့ အတြက္ ထားသည့္ တံခါးေပါက္ကေန ထြက္ၿပီး ေရတိုင္ကီႀကီးမ်ားရဲ ႔အကြယ္တြင္ ထိုင္မိေတာ့မွ ေကာင္ေလးဆီက ေဒါသတႀကီးႏွင့္ သူမအား စြပ္စြဲသည့္ စကားေတြကို ၾကားရသည္။ ဒီေတာ့မွ ေဒၚစိုးသူဇာ သေဘာေပါက္ရသည္။ ေၾကာင္ေပါက္စေလး မာန္ဖီကာ တဂီးဂီးႏွင့္ ေအာ္ေနသလုိ စကားေတြက်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ ေျပာေနသည့္ ရဲေ၀ယံအား သူမ ဘာမွ မတံု႔ျပန္ေသး။ သူ႔ေနရာမွာ သူမဆိုလွ်င္လည္း ဒီလိုမ်ဳိး ျဖစ္မည္ဆိုတာ သိေနသည္မို႔ ေျပာခ်င္တာမွန္သမွ် ေျပာပါေစဆိုၿပီး လႊတ္ေပးထားလိုက္သည္။ သူ႔အား ဘာမွ မတံု႔ျပန္ဘဲ စိတ္မေကာင္းသည့္ မ်က္လံုးမ်ားႏွင့္သာ ရီေ၀စြာ စိုက္ၾကည့္ေနသည့္ ေဒၚစိုးသူဇာေၾကာင့္ ရဲေ၀ယံ ေနာက္ထပ္ဘာစကားလံုးေတြ သံုးကာ ရန္ေထာင္ရမွန္း မသိေတာ့။ သူ႔အေနႏွင့္က သူ႔အား တစ္ခုခုတုံ႔ျပန္မွ အျပန္အလွန္ျငင္းခုန္တတ္တာ ျဖစ္သည္။

ဘာမွ မေျပာဘဲ ၿငိမ္ခံေနသည့္သူက်ေတာ့ ရဲေ၀ယံ ဆက္ေျပာစရာ စကားမရွိ။ ရင္ထဲရွိရွိသမွ်ကို ေျပာခ်လိုက္ရလို႔လား မသိ။ အနည္းငယ္ေတာ့ ေက်နပ္သလို ျဖစ္သည္။ ေျခေထာက္ေလးႏွစ္ဖက္ကို ေထာင္လ်က္ေကြးကာ ငုတ္တုပ္ထုိင္ေနသည့္ ေဒၚစိုးသူဇာႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းတြင္ ေျခပစ္လက္ပစ္ ၀င္ထိုင္မိသည္။ “မင္းေျပာလို႔ ၿပီးရင္ .. ဆရာမေျပာမယ္ .. ေခါင္းေအးေအးထားၿပီး ေသခ်ာနားေထာင္ .. ဟုတ္တယ္ .. ဒီစာအုပ္ထဲမွာ မင္းေျပာခဲ့တဲ့ ဟင္းခ်က္နည္းေတြ ပါတယ္ဆိုတာ အမွန္ပဲ .. အဲဒီအတြက္ မင္းနာမည္ကို နည္းစနစ္ျပဳစုသူေနရာမွာ အတူတြဲၿပီး ေဖာ္ျပသင့္တာလဲ ဟုတ္တယ္ .. ဒါေပမယ့္ မင္းစဥ္းစားၾကည့္စမ္း .. အဲဒီလိုသာ ဆရာမနဲ႔အတူ မင္းနာမည္ကို တြဲၿပီး ေဖာ္ျပလိုက္ရင္ ဘယ္လိုျဖစ္မလဲ .. လူေတြလူေတြ ေျပာၾကမယ့္ အတင္းအဖ်င္းေတြကို မင္း ခံနုိင္မလား” ငိုက္စိုက္က်ေနသည့္ ရဲေ၀ယံရဲ ႔ေခါင္းက ေျဖညင္းစြာ ေမာ့တက္လာၿပီး ဆရာမျဖစ္သူကို လွည့္ၾကည့္သည္။ ေဒၚစိုးသူဇာက ၾကင္နာသည့္ မ်က္၀န္းမ်ားျဖင့္ ၾကည့္ေနၿပီး တည္ၿငိမ္စြာ ဆက္ရွင္းျပသည္။ “ပထမအႀကိမ္ထုတ္ေ၀တဲ့ ဒီစာအုပ္မွာ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဆရာမနာမည္ပဲ ထည့္ထားတယ္ .. ဒါေပမယ့္ ဒီဟင္းခ်က္နည္းေတြဟာ ဘယ္သူ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္လာတယ္ဆိုတာ ဆရာမရင္ထဲက အသိဆံုးပါ .. မင္းကို ဘယ္ေတာ့မွ ပစ္မထားပါဘူး ..

” “ဆရာမ !!” မိခင္ရယ္လို႔ ဘ၀တေလွ်ာက္လံုး ေသခ်ာမသိခဲ့ေသာ ရဲေ၀ယံ .. ဆရာမရဲ ႔စကားေၾကာင့္ ရင္ထဲၿငိမ္းခ်မ္းသြားသည္ “ေနဦး .. ဆရာမေျပာတာ မၿပီးေသးဘူး .. မင္းအေနနဲ႔က ဒီထက္မက ပိုၿပီးေတာ့ နားလည္တတ္ကြ်မ္းေအာင္ ႀကိဳးစားရမယ္ .. အၿမဲေလ့လာေနရမယ္ .. ေနာင္တစ္ႏွစ္၊ ႏွစ္ႏွစ္ေနလို႔ မင္း လုပ္ငန္းသေဘာနားလည္လာရင္ ဒီစိုးသူဇာဆိုင္ကို မင္းဦးစီးရလိမ့္မယ္” “ဒါ .. ဒါဆို .. လဲ့ယမင္းက??” “ဘာ .. လဲ့ယမင္းလဲ .. မင္း အခုထက္ထိ ဒီေကာင္မေလး အရည္အခ်င္းကို သေဘာမေပါက္ေသးဘူးလား .. သူက ေနာက္လိုက္အေနနဲ႔ပဲ ေကာင္းတာ .. ေရွ႔ကိုခြ်န္ၿပီးထြက္လာႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းရွိလို႔လား .. ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ကို အလကားသပ္သပ္ ငါအျပစ္မေျပာခ်င္လို႔သာ .. ပင္ကိုယ္အရည္အခ်င္း ဘာမွမရွိတဲ့ဟာေလး” ေလသံျမင့္ျမင့္ႏွင့္ ေတာက္ေလွ်ာက္ေျပာသြားၿပီးေနာက္ ေဒၚစိုးသူဇာ မ်က္၀န္းေတြက ျပန္လည္၍ ရီေ၀သြားသည္။ ရဲေ၀ယံနားသို႔ ဖင္ေရႊ ႔ကာ ကပ္ထိုင္လုိက္ရင္း သူ႔ပုခံုးတစ္ဖက္တြင္ ေခါင္းေလးတစ္ဖက္ကို အသာတင္သည္။ “ဆရာမကို အထင္မလြဲပါနဲ႔ကြာ .. မင္းနဲ႔အတူ ရွိေနတဲ့အခ်ိန္ေတြကို ဆရာမ တကယ္တန္ဖိုးထားပါတယ္ .. မင္းေၾကာင့္ ဆရာမဘ၀ေလး စိုျပည္ၿပီး အုိင္ဒီယာသစ္ေတြ ထြက္လာရတာပါ သားရယ္ ..” တိုးညင္းလွသည့္ စကားသံဆိုေပမယ့္ ရဲေ၀ယံရဲ ႔ႏွလံုးသားထဲတြင္ေတာ့ အက်ယ္ႀကီးကို ၾကားလိုက္ရပါသည္။ ပုခံုးေပၚတြင္ ရွိေနေသာ ဆရာမရဲ ႔ မ်က္ႏွာေလးကို ေမးဖ်ားေလးကေန တဆင့္မလိုက္ေသာအခါ ေဒၚစိုးသူဇာႏွင့္ ရဲေ၀ယံမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ျဖစ္သြားသည္။ ထို႔ေနာက္ ရဲေ၀ယံ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားက ႏႈတ္ခမ္းနီစိုစိုေလး ဆိုးထားေသာ ဆရာမရဲ ႔ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးမ်ားေပၚသို ဇတ္ကနဲ က်ေရာက္လာ၏။

ေဒၚစိုးသူဇာတစ္ေယာက္ ရဲေ၀ယံရဲ ႔ရင္ခြင္ထဲ တင္းက်ပ္စြာ ထပ္တိုး၀င္လိုက္ၿပီး အရွိန္ျပင္းျပင္းႏွင့္ ျပန္လည္နမ္းစုပ္မိသည္။ သင္သာလိင္ကိစၥတြင္ အေတာ္အသင့္ အေတြ႔အႀကံဳရွိလွ်င္ ၾကားဖူး၊ ႀကံဳဖူးမွာ ေသခ်ာပါသည္။ လင္မယားအခ်င္းခ်င္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သမီးရည္းစားအခ်င္းခ်င္းပဲျဖစ္ျဖစ္ အႀကီးအက်ယ္ ကေတာက္ကဆႏွင့္ စကားမ်ားၿပီးသည့္အခ်ိန္တြင္ ျပန္လည္အဆင္ေျပသြားပါက ထိုကိစၥက ျဖစ္ေပၚေလ့ရွိသည္။ လိင္ကိစသည္ နွစ္ေယာက္သားၾကားရွိ အျပင္းထန္ဆံုးေသာနည္းျဖင့္ ေျဖထုတ္ျခင္း ျဖစ္သျဖင့္ အရွိန္အဟုန္ႀကီးလွသည္။ မိုးမျမင္ေလမျမင္ဆန္လွသည္။ အခုလည္း ရဲေ၀ယံက ေဒၚစိုးသူဇာရဲ ႔ႏႈတ္ခမ္းေတြကို အလြတ္မေပးဘဲ နမ္းသလို၊ ေဒၚစိုးသူဇာကလည္း ရဲေ၀ယံမ်က္ႏွာအား လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ညွပ္ကိုင္ရင္း အတင္းအၾကမ္း ျပန္နမ္းသည္။ နမ္းေနရာမွ ရဲေ၀ယံ လက္ေတြက ဆရာမရဲ ႔ဖင္သားအိအိထြားထြားႀကီးေတြဆီ ေလွ်ာဆင္းသြားၿပီး အားရပါးရ ညွစ္နယ္သည္။ စကပ္ေပၚမွ ဆုပ္နယ္ရင္း အားမရသည့္အခါ ေနာက္ဘက္မွဇစ္ကို ေျဖခ်သည္။

စကပ္ေလး ခါးစပ္မွ ေခ်ာင္၍ လြတ္သြားသည္တြင္ ေပၚလာသည့္ ပင္တီသားေပၚကေန ေနာက္ထပ္တစ္ခါ ထပ္နယ္ျပန္သည္။ “ေမာင္ … ” “ဆရာမ !!” ေဒၚစိုးသူဇာရဲ ႔ႏႈတ္မွ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ ေမာင္ဆိုသည့္ ေခၚသံေၾကာင့္ ရဲေ၀ယံ အံ့ၾသတႀကီးႏွင္ တု႔ံျပန္မိသည္။ မ်က္ႏွာေလး နီေရာင္သန္းေနသည့္ ေဒၚစိုးသူဇာက သူ႔အား ရွက္ကိုးရွက္ကန္း အမူအရာေလးႏွင့္ စိုက္ၾကည့္ေနသည္။ ၿပီးသည္ႏွင့္ ၀တ္ထားသည့္ ဘေလာက္စ္အား လက္တစ္ဖက္လွ်ဳိကာ ဆြဲထုတ္ရင္း ေခါင္းေပၚကေန လွန္၍ ခြ်တ္လိုက္သည္။ ရဲေ၀ယံ အၿမဲတပ္မက္ခဲ့ရေသာ ႏို႔အံုေဖြးေဖြးႀကီးေတြက အျဖဴေရာင္ေအာက္ခံတြင္ အနက္ေရာင္ဇာေျပာက္မ်ားႏွင့္ လွပစြာကြပ္ထားသည့္ ဘရာေလးထဲမွာ ထင္းခနဲ ေပၚထြက္လာသည္။ ရဲေ၀ယံ ကမန္းကတမ္း သူ႔တီရွပ္ကို ေခါင္းေပၚကေန ဆြဲခြ်တ္ေတာ့ ေဒၚစိုးသူဇာကပါ ကူညီရွာသည္။ ၿပီးသည္ႏွင့္ ရဲေ၀ယံေခါင္းအား သူမရင္ခြင္ထဲသို႔ ဆြဲသြင္းသည္။ ရဲေ၀ယံက ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ႏို႔အံုေဖြးေဖြးႀကီးတစ္ခုရဲ ႔အေပၚပိုင္းကို ဆတ္ခနဲ ငံု႔နမ္းသည္။ ေဒၚစိုးသူဇာ အင္းခနဲ ညည္းၿပီး သူ႔ရဲ ႔ေခါင္းက ဆံပင္ေတြကို လက္တစ္ဖက္ႏွင့္ ဖြကာဆုပ္သည္။ က်န္သည့္ လက္တစ္ဖက္က ဘရာခ်ိတ္ကေလးကို ေနာက္ျပန္စမ္းကာ တြန္းဖြင့္ေပးလိုက္သည္။

ႏို႔အံုမ်ားကို တင္းက်ပ္စြာ ထိန္းထားသည့္ ဘရာက ေခ်ာင္သြားသည္ဆိုသည္ႏွင့္ ရဲေ၀ယံ ႏို႔သီးေခါင္း နီနီညိဳညိဳေလး တစ္ဖက္ကို အားရပါးရ ဆြဲစို႔သည္။ အရြယ္ေရာက္ၿပီးသည့္ မိန္းမႀကီးမို႔ ေဒၚစိုးသူဇာရဲ ႔ႏို႔သီးေတြက ေသးေသးေလးေတြ မဟုတ္။ သူ႔လက္သန္း တစ္ဆစ္စာေလာက္ ရွိသည္။ စုိ႔လို႔ကေတာ့ ဘာေကာင္းသလဲ မေမးနဲ႔။ ႏုိ႔သီေလးေတြ တင္းမာစူတက္လာသည္အထိ ဘယ္ျပန္ညာျပန္ စို႔ပစ္လိုက္သည္။ ေဒၚစိုးသူဇာ တစ္ေယာက္ ရဲေ၀ယံရဲ ႔ေခါင္းအား တင္းတင္းဖက္ထားရင္း တအင္းအင္းႏွင့္ ညည္းေနရသည္။ “ေမာင္ .. မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး .. ေမာင့္လီးႀကီး အျပင္ထုတ္လိုက္ေတာ့” “ဟုတ္ … ေမာင္လည္း ဆရာမကို လုပ္ခ်င္ေနၿပီ” “ေမာင္ .. အခုထက္ထိ ဆရာမလို႔ ေခၚေနေသးတယ္ .. ဟုတ္လား” “အင္း .. ဆရာမလို႔ ေခၚရတာ အာေတြ႔တယ္ .. ဆရာမ စိတ္မဆိုးဘူး မွတ္လား” “မဆိုးပါဘူး .. ေမာင္ ဘာလုပ္လုပ္ စိတ္ဆိုးစရာလား” “တကယ္ .. ဒါဆို” ရဲေ၀ယံက ေျပာရင္းႏွင့္ ေဒၚစိုးသူဇာရဲ ႔ေပါင္တံတစ္ဖက္ကို ၾကြခိုင္းၿပီး စကပ္ေအာက္ လက္ထုိးထည့္ရင္း ပင္တီေလးကို လွမ္းခြ်တ္သည္။ ေျခဖမိုး ေဖာင္းေဖာင္းေလးတစ္ဖက္မွ လြတ္သြားသည္ေနာက္ ေနာက္တစ္ဖက္ ကြ်တ္တာေတာင္ ေစာင့္မေနႏိုင္ေတာ့ဘဲ ဆရာမအား သူ႔ေပါင္ေပၚ ေပြ႔တင္သည္။ ေဒၚစိုးသူဇာ ကိုယ္တိုင္လည္း ရမၼက္လိႈင္းေတြ ျပင္းထန္ေနၿပီျဖစ္ရာ သူမလက္ႏွင့္ ေဘာင္းဘီထဲမွ ဆြဲထုတ္ထားသည့္ လီးမာမာႀကီးအား လက္သြယ္သြယ္ေလးႏွင့္ လွမ္းကိုင္သည္။ အရည္ေတြရႊဲစျပဳေနေသာ အဖုတ္၀ႏွင့္ေတ့ကာ တင္ပါးႏွစ္ဖက္ကို အေပၚကေန အားႏွင့္ဖိခ်လိုက္သည္။

“ရွီး … အာ့ … အာ့” “အား .. ေကာင္းတာ ဆရာမရယ္” တစ္ခ်က္ထဲႏွင့္ နက္နက္ရိႈင္းရိႈင္း တိုး၀င္သြားသည့္ လီးႀကီးေၾကာင့္ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ေအာ္ကာညည္းမိၾကသည္။ ေတာ္ေတာ့ေတာ္ေသးသည္။ ဒီအမိုးေပၚသို႔ တက္ေရာက္ႏိုင္သည့္ လူက ၀န္ထမ္းေတြေလာက္ပဲ ရွိေပရာ၊ သူတို႔ေတြ ကိုယ္စီကိုယ္စီ အလုပ္မ်ားေနသည့္ အခုလိုအခ်ိန္မ်ဳိးတြင္ ရဲေ၀ယံတို႔ႏွစ္ေယာက္ စိတ္ႀကိဳက္ကဲလို႔ ရေနသည္။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀းလည္း ထိုအခ်က္ကို မစဥ္းစားေနမိပါ။ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ တပ္မက္မႈ ရမၼက္အရွိန္ႏွင့္ ရင္ခ်င္းအပ္ကာ ေပြ႔ဖက္ထားရင္း ကာမစိတ္မႊန္ေနၾကရာ ပတ္၀န္းက်င္ႏွင့္ ကင္းကြာေနသည္ဟု ေျပာလည္း ရႏိုင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ … လဲ့ယမင္းသည္ အလုပ္ပင္ပန္းမႈေရာ၊ အခုတေလာ ခံစားေနရသည့္ စိတ္ပင္ပန္းမႈေၾကာင့္ေရာ မြန္းက်ပ္လာသလို ခံစားရသျဖင့္ စီးကရက္ခိုးေသာက္ရန္ဆိုၿပီး အမိုးေပၚသို႔ တိတ္တဆိတ္ တက္လာခဲ့သည္။ လဲ့ယမင္း စိတ္ထဲ ဆရာမက သူမအား ဆက္ဆံသည္မွာ တအားတင္းက်ပ္လြန္းသည္ဟု ခံစားရသည္။ ဆူပူတယ္ရယ္လို႔ေတာ့ မဟုတ္ေပမယ့္ မ်က္ႏွာသာေပးျခင္းလည္း မရွိလွ။ အခုတေလာ ဆရာမႏွင့္ ပလဲနလံသင့္ေနသူက ရဲေ၀ယံရယ္။ တစ္ခုခုဆို ဆရာမက ရဲေ၀ယံကိုပဲ ခိုင္းေတာ့သည္။ ဟိုေကာင္ကလည္း သူမ ခိုင္းလွ်င္သာ မလုပ္ခ်င္တာ။ သူ႔ဆရာမမ်ား ေျပာလိုက္ရင္ေတာ့ ပါးစပ္က စကားမထြက္ေသး ရက္စ္ဆိုသည့္ အေကာင္ …။ ဘယ္သူမွ မသိေအာင္ တိတ္တဆိတ္ တက္လာရသည္မို႔ အမိုးေပၚသို႔ ထြက္သည့္ ေပါက္ေရာက္ေတာ့ တံခါးရြက္ကိုေတာင္ အတင္းတြန္းမဖြင့္ရဲ။

တေျဖးေျဖးခ်င္းသာ တြန္းဖြင့္ရသည္။ လူတကိုယ္စာ ထြက္ေလာက္အာင္ ဟသြားသည္ႏွင့္ ကိုယ္ကို လွစ္ခနဲ တိုးထြက္လိုက္သည္။ အျပင္ဘက္သို႔ ေရာက္သြားသည့္ လဲ့ယမင္း နားထဲတြင္ ပီပီသသ ၀င္လာသည့္ စကားသံမ်ားကို ၾကားလိုက္ရေသာအခါ တကိုယ္လံုး ေအးခဲသြားသလို ခံစားရသည္။ နားထဲ၀င္လာသည့္ စကားသံေတြကို ပထမေတာ့ လဲ့ယမင္း မယံုႏိုင္ေသး။ သူမမ်ား ထင္ေယာင္ထင္မွား ျဖစ္ေနတာလားဟု ေတြးလိုက္သည္။ အသံေတြလာရာ ေရတိုင္ကီမ်ားဘက္သို႔ ျမင္ရေအာင္ ကိုယ္ကို မသိမသာေရႊ႕လိုက္သည္။ ေရတိုင္ကီ ႏွစ္လံုးၾကားရွိ လြတ္ေနေသာ ေနရာေလးမွတဆင့္ တစ္ဖက္ျခမ္းကို လွမ္းျမင္ရေသာအခါ သူမ နားၾကားလြဲတာ မဟုတ္ဆိုတာ ေသခ်ာသြားသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ ေခ်ာင္းၾကည့္ေနသည့္ သူမအား သတိမျပဳမိဘဲ ျဖစ္ခ်င္တိုင္းျဖစ္ေနၾကသည့္ စံုတြဲေၾကာင့္ လဲ့ယမင္း ေဒါသေတြ ရင္ထဲက အလိပ္လိုက္ တက္လာရွာသည္။ “ေတာက္ .. ေတြ႔ၾကေသးတာေပါ့ .. ငါကေတာ့ ကိုယ့္မ်ား ပစားေပးလာမလားဆိုၿပီး ဆရာမ ဆရာမနဲ႔ တဖြဖြ ျဖစ္ေနလိုက္ရတာ .. အခုေတာ့ ရွင္ႀကီး ရင္ထဲမွာ က်မက ဘာမွ မဟုတ္တဲ့ မေလာက္ေလးမေလာက္စားလား .. လဲ့ယမင္းတဲ့ .. တမင္းထဲ ရွိတယ္ .. သိၾကေသးတာေပါ့” အံကိုတင္းတင္းႀကိတ္ကာ စိတ္ထဲကေန ႀကံဳး၀ါးရင္း ဘာလုပ္ရင္ ေကာင္းမလဲဟု လဲ့ယမင္းေတြးသည္။ မ်က္စိက ဟိုဟိုဒီဒီ ေလွ်ာက္ၾကည့္ရင္းႏွင့္ ခပ္လွမ္းလွမ္းက အဂၤေတနံရံတြင္ ဆင္ထားသည့္ အရာတစ္ခုကို သြားေတြ႔သည္။ လဲ့ယမင္း မ်က္ႏွာေလး ၀င္းခနဲ ျဖစ္သည္။

ခ်က္ခ်င္းကိုယ္ကို အသာေလး တံခါးေပါက္ရွိရာသို႔ ျပန္ေရႊ ႔လာၿပီး အိတ္ထဲက ဖုန္းကိုထုတ္သည္။ “ကိုေအးထြန္းလား” “မေခၚစဖူး ဖုန္းေခၚေနပါလား ယမင္းရ .. ေျပာေလ .. ကိုေအးထြန္း ဘာလုပ္ေပးရမလဲ .. အလကားေတာ့ မရဘူး လက္ဖက္ရည္ကို လူကိုယ္တိုင္ လိုက္တိုက္ရမယ္” စားေသာက္ဆိုင္ရဲ ႔ အျပင္အင္ဂ်င္နီယာ အျဖစ္ခန္႔ထားသူ ကိုေအးထြန္းက အေရးထဲ သူမကို လာၾကဴေနေသးသည္။ ေလသံတိုးႏိုင္သမွ် တိုးေအာင္ထားရင္း စပီကာေနရာႏွင့္ ပါးစပ္ကပ္ကာ သူမျဖစ္ခ်င္သည္ကို အေရးတႀကီးေျပာရသည္။ “က်မေျပာတာ လုပ္ေပးရင္ လက္ဖက္ရည္မကဘူး .. ဘီယာပါ တိုက္မယ္” “နင္ .. တကယ္ေျပာတာလား .. ယမင္း” “တကယ္ေျပာတာ .. ကိုေအးထြန္း .. က်မတို႔ အေဆာက္အဦး မွာ ဆင္ထားတဲ့ ပီေအ စစ္စတန္ က အမိုးမွာပါ ရွိတယ္မွတ္လား” “ရွိတယ္ေလ .. ျပင္ရင္ အသံုးျပဳခ်င္ျပဳလို႔ရေအာင္ ဆိုၿပီး အေရွ ႔ဘက္မ်က္ႏွာစာက နံရံမွာ တပ္ထားတာေလ ဘာျဖစ္လို႔လဲ” “ဘာျဖစ္လဲ ေမးမေနနဲ႔ .. က်မေျပာတဲ့အတိုင္းသာလုပ္ .. ရွင့္ကို ျပဳစုဖို႔ က်မတာ၀န္ထား” “သေဘာေပါက္ၿပီ.. ယမင္း .. ဘာလုပ္ေပးရမလဲသာေျပာ” “အဲဒီ အမိုးေပၚက စပီကာကို ဖြင့္ၿပီး ၾကားတဲ့အသံကို အေဆာက္အဦးတစ္ခုလံုးေရာက္ေအာင္ အခုလႊင့္ေပး” “အိုေက .. ခနေစာင့္ .. ရမယ္” အေကာင္းႀကီးေကာင္းကာ အခ်ီႀကီး ၿပီးခဲ့ၾကၿပီးေနာက္ ေဒၚစိုးသူဇာႏွင့္ ရဲေ၀ယံ လူမသိသူမသိႏွင့္ အမိုးေပၚကေန တိတ္တဆိတ္ ျပန္ဆင္းလာၾကသည္။ ပံုမွန္ ဒီလိုအခ်ိန္တြင္ ေဒၚစိုးသူဇာက စားေသာက္ဆုိင္ထဲတြင္ လွည့္ပတ္ၾကည့္ရွဴၿပီး လာေရာက္စားေသာက္သည့္ ကာစတန္မာမ်ားကို ရင္းရင္းႏွီးႏွီး လိုက္ႏႈတ္ဆက္ေနၾကျဖစ္သည္။

ထို႔အတြက္ေၾကာင့္ ဒုတိယထပ္တြင္ ရွိေသာ စားေသာက္ခန္းမထဲသို႔ ေလွ်ာက္၀င္လာခဲ့သည္။ ရဲေ၀ယံကလည္း လိုက္ပါေနၾက ထံုးစံအတိုင္း မလွမ္းမကမ္းမွ လိုက္လာခဲ့သည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ စားေသာက္ခန္းမထဲ ၀င္လိုက္သည္ႏွင့္ အားလံုးရဲ ႔စူးစမ္းေသာ အၾကည့္မ်ားက ျမားအစင္းေပါင္းမ်ားစြာလို က်ေရာက္လာသည္။ စားပြဲ၀ိုင္းထိုင္ေနၾကသူ အခ်င္းခ်င္းလည္း တီးတိုးတီးတိုးႏွင့္ ေဒၚစိုးသူဇာတို႔အား ၾကည့္ရင္း စကားေတြ ေျပာေနၾကသည္။ အခ်ဳိ ႔ေသာ သူမ်ားရဲ ႔အၾကည့္က အထင္ေသးသည့္ဟန္၊ အခ်ဳိ ႔ေသာသူမ်ားရဲ ႔အၾကည့္က ျပစ္တင္ရႈံ ႔ခ်ဟန္ ေပါက္ေနသည္။ တစ္ခုခုေတာ့ လြဲေနၿပီမွန္း ေဒၚစိုးသူဇာ ခ်က္ခ်င္း သေဘာေပါက္လိုက္သည္။ ေဒၚစိုးသူဇာ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိဘဲ စားေသာက္ေနသည့္ မိသားစုတစ္စုရဲ ႔စားပြဲ၀ိုင္းနားတြင္ ရပ္ေနစဥ္ တပည့္မျဖစ္သူ လဲ့ယမင္း ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ ေလွ်ာက္လာသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ဒီအထပ္ရဲ ႔ႀကီးၾကပ္သူအျဖစ္ သူမကို တာ၀န္ေပးထားသျဖင့္ ဘာျဖစ္တာလဲဟု ေမးမည္ျပဳသည္။ သို႔ေသာ္ လဲ့ယမင္းက သူမကို မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ေဘးနားရွိ စားပြဲ၀ိုင္းက မိသားစုကို လွမ္းကာ ၿပံဳးျပသည္။

“ျပန္ၾကေတာ့မလို႔လား .. အန္တီတို႔” “ေအး ျပန္မယ္ေအ .. စားရတာေတာင္ မသတီေတာ့ဘူး .. ဘယ့္ႏွယ့္ေတာ္ .. ကိုယ့္အဆင့္တန္းနဲ႔မွ မလိုက္ .. အရွက္မရွိတဲ့မိန္းမ ဖြင့္ထားတဲ့ဆိုင္မွာ စားခ်င္စိတ္ကို မရွိဘူး .. ေျပာ .. ဘယ္ေလာက္က်လဲ” “ရွင္ .. ဘာေျပာလိုက္တယ္ !!” သူမကို ရြဲ႔ေစာင္း၍ ၾကည့္ကာ ေျပာေနမွန္း သိသျဖင့္ နားမလည္ႏိုင္သည့္အဆံုး ေဒၚစိုးသူဇာ ေလသံမာမာႏွင့္ စားပြဲ၀ိုင္းတြင္ ထိုင္ေနသည့္ ဘြားေတာ္ကို လွမ္းေမးလိုက္သည္။ ဘြားေတာ္က ေဒၚစိုးသူဇာကို စက္ဆုပ္ရြံရွာဟန္ႏွင့္ တစ္ခ်က္ၾကည့္ၿပီး မ်က္ႏွာလဲႊသြားသည္။ သူမထပ္ေမးမည္ျပဳေတာ့ လဲ့ယမင္းက သူမႏွင့္ဘြားေတာ္ၾကားတြင္ ၀င္ရပ္လိုက္သည္။ “ဆရာမရယ္ .. အေျပာမခံႏိုင္ရင္လည္း ကိုယ္က မဟုတ္တာမလုပ္နဲ႔ေပါ့ .. အခုေတာ့ ျဖစ္စရာေနရာရွားလို႔ အမိုးေပၚမွာေတာင္ တက္ျဖစ္ရေသးလား .. အဲဒီအမိုးမွာ ဆင္ထားတဲ့ ပီေအစစ္စတမ္က ေကာင္းေသးတယ္ဆိုတာ ေမ့သြားတယ္ မဟုတ္လား” “လဲ့ယမင္း … နင္ … နင္” ဘာေၾကာင့္ လူေတြအားလံုးက သူမတို႔ႏွစ္ဦးကို မ်က္လံုးစိမ္းမ်ားႏွင့္ ၀ိုင္းၾကည့္ေနၾကသည္ဆိုတာကို ေဒၚစိုးသူဇာ သေဘာေပါက္သြားသည္။ ရွက္ျခင္းေၾကာက္ျခင္းႏွင့္အတူ ဆူေ၀တက္လာသည့္ ေဒါသေၾကာင့္ သူမရဲ ႔ညာလက္က ေျမာက္တက္သည္။

သို႔ေသာ္ ထိုလက္က ဦးတည္ရာသို႔ မေရာက္လိုက္ပါ။ ဒီလိုမ်ဳိး ျဖစ္လာမယ္မွန္း သိေနဟန္တူသည့္ လဲ့ယမင္းက သူမလက္ကုိ ဆီးဖမ္းထားသည္။ “အနာေပၚတုတ္က်တယ္ေပါ့ .. ဟုတ္လား .. ကိုယ့္အသက္အရြယ္နဲ႔ ကေလးကို မုန္႔ေပးႀကိဳက္ရတယ္လို႔ .. ေအာ္ .. မွားသြားလို႔ .. မုန္႔ေပးႀကိဳက္တာ ရွင္မဟုတ္ဘူး .. ဟို ႏြား !!” လက္ညိဳးထိုးကာ လွမ္းေအာ္လိုက္မႈေၾကာင့္ တစ္ဆိုင္လံုးရွိ လူေတြရဲ ႔အၾကည့္က ရဲေ၀ယံဆီသို႔ ေရာက္ရွိလာသည္။ သို႔ေသာ္ ရဲေ၀ယံရဲ ႔အၾကည့္ထဲတြင္မူ သူတို႔ေတြ ရွိမေနပါ။ စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း ဆယ္ႏွစ္စာေလာက္ အိုစာသြားသည့္ ဆရာမရဲ ႔မ်က္ႏွာေလးသာ ရွိေနသည္။ ေဒၚစိုးသူဇာရဲ ႔မ်က္၀န္းမ်ားတြင္ အလုိလုိေနရင္း မ်က္ရည္စေတြ ခိုတြဲလာသည္။ ထို႔ေနာက္ မ်က္ႏွာကို လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္အုပ္ကာ စားေသာက္ခန္းမထဲမွ တဟုန္ထိုး ထြက္ေျပးသြားေလေတာ့သည္။ အခုေတာ့ အရာရာသည္ ၿပီးဆံုးခဲ့တာ တစ္လေက်ာ္ေက်ာ္ ရွိခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ အခုအခ်ိန္ထိ ေရႊပိုးအိမ္ရဲ ႔ရင္ထဲတြင္ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ် ကိစၥရပ္အားလံုး အနည္မထိုင္ေသးပါ။ ဘယ္အခ်ိန္က်မွ သူမ အေတြးထဲကေန ဆရာ့ကို ေမာင္းထုတ္လို႔ရမည္ဆိုတာ တကယ္ကို အေျဖရွာရခက္ေသာ ပုစာၦတစ္ခုျဖစ္ေနသည္။ အကယ္၍ ဦးေႏွာက္ထဲကေန ဆရာ့ကို ေမာင္းထုတ္ပစ္ႏိုင္သည္ဆိုလွ်င္ေတာင္မွ ႏွလံုးသားထဲကေန ဆရာဦးရဲသူရဲ ႔ပံုရိပ္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားႏိုင္ေအာင္ စြမ္းႏိုင္ပါဦးမည္ေလာ။

ေရႊပိုးအိမ္ ထိုေမးခြန္း၏ အေျဖကို မရွာႏိုင္သလို၊ သိလိုစိတ္လည္း မရွိပါေခ်။ ဆရာႏွင့္ ပတ္သက္တာ မွန္သမွ်ကို ေမ့ေပ်ာက္ဖို႔ဆိုေသာ အေတြးႏွင့္ သူမရဲ ႔ပထမဦးဆံုးေသာ ဇာတ္လမ္းကို မထုတ္ေတာ့ဖို႔ ေရႊပိုးအိမ္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။ ျမလြန္းခ်ဳိတို႔ အဖြဲ႔ သူမႏွင့္ ဆရာ့အား ပက္ပင္းမိၿပီး ေနာက္တစ္ရက္မွာတင္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တာျဖစ္သည္။ ထုိအေၾကာင္းကို ဆရာ့ကို အသိမေပးခဲ့သလို၊ သူငယ္ခ်င္းမျဖစ္သူ သိဂၤ ီကိုလည္း မေျပာျပခဲ့ပါ။ သိဂၤ ီက သူမကို ဖုန္းႏွင့္ဆက္သြယ္ဖို႔ ႀကိဳးစားေပမယ့္ မအားဘူးလို႔ အေၾကာင္းျပၿပီးသာ အဆက္အသြယ္ျဖတ္ထားခဲ့သည္။ ၾကာေတာ့ သူ႔အလုပ္ႏွင့္သူ မအားသည့္ သိဂၤ ီကလည္း မဆက္သြယ္ေတာ့ပါ။ ဦးရဲသူႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ သူမရဲ ႔ဘ၀သည္ ကန္႔လန္႔ကာခ်သလို ၿပီးဆံုးခဲ့ေခ်ၿပီ။ သူမဘ၀ႏွင့္ သူမျပန္ျဖစ္သြားၿပီဟု ဆိုလို႔ရေပမယ့္ ေရႊပိုးအိမ္အတြက္ အရာရာသည္ အခုေတာ့ အဓိပၸါယ္မဲ့လြန္းလွ၏။ တစ္ဦးတည္ေသာ သမီးအျဖစ္ ငယ္စဥ္ကတည္းက ႀကီးျပင္းလာခဲ့ရသည့္အျပင္၊ မာမီက ကိုယ့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္ကိုယ္ ရပ္တည္ႏိုင္ေအာင္ ျပဳစုထိန္းေက်ာင္းခဲ့သည္မို႔ ေရႊပိုးအိမ္ရဲ ႔ဘ၀တြင္ အေဖာ္ဆိုတာ တမ္းတရမွန္း မသိခဲ့ပါ။ လူမွန္းသူမွန္း သိတတ္စအရြယ္ကပင္ သူမဖာသာသူမ ဘ၀ကို ရွင္သန္ႀကီးျပင္းလာခဲ့ရသည္။ သို႔ေသာ္ ဆရာဦးရဲသူႏွင့္ ဆံုေတြ႔ၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္ ေရႊပိုးအိမ္ အေဖာ္ဆိုသည့္ စကားကို ေကာင္းေကာင္းနားလည္လာႏိုင္ခဲ့သည္။ ဆရာႏွင့္သူမ အဆင့္ေတြေက်ာ္ၿပီး အဆံုးစြန္ေသာ အေျခအေနသို႔ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ေရာက္သြားခဲ့သည္မွာ မွန္ပါသည္။ ၀တၳဳဇာတ္လမ္းဆက္ေရးလို႔ မရျခင္းအတြက္ ထြက္ေပါက္ရွာရင္း နီးစပ္သြားတာဟုဆိုလည္း ေရႊပိုးအိမ္ မျငင္းခ်င္ပါ။

သို႔ေသာ္ သူမႏွလံုးသားက တစ္သက္မွာတစ္ခါမွ မႀကံဳခဲ့ဖူးေသာ စေကးလ္ ႏွင့္ လႈပ္ရွားခဲ့သည္ဆိုတာကိုလည္း ထည့္ေျပာရေပလိမ့္မည္။ ဆရာ့ရဲ ႔အနမ္း၊ အေတြ႔အထိ၊ အျပဳအစု၊ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ အလိုးအေဆာင့္မ်ားကို သူမ တရံမျပတ္ မေမ့ႏိုင္ခဲ့ပါ။ စာေရးဖို႔ အစီအစဥ္ ေလာေလာဆယ္တြင္ ရွိမေနေပမယ့္ ဒီရက္ပိုင္းအတြင္း ဘယ္လိုမွ ေရႊပိုးအိမ္ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္မေပ်ာ္ခဲ့ပါေခ်။ ဒီေန႔လည္း မေန႔ညကလို အိပ္မေပ်ာ္သည့္ရက္ တစ္ရက္ ထပ္တိုးလာမွာ စိုးသည့္အတြင္း ေအာက္ထပ္ မီးဖိုေခ်ာင္က ထမင္းစားပြဲႀကီးတြင္ တစ္ေယာက္ထဲထိုင္ရင္း ေရႊပိုးအိမ္ မာမီ သိမ္းထားသည့္ ေဗာကာ ႏွင့္ ႏွစ္ပါးသြားေနသည္။ ေရႊပိုးအိမ္ ကိုယ့္အပူႏွင့္ကိုယ္မို႔ မာမီႏွင့္ေတာင္ စကားမေျပာျဖစ္။ အခုတေလာ မာမီလည္း ဘာျဖစ္သည္မသိ။ မ်က္ႏွာမသာမယာျဖစ္ၿပီး အလုပ္ေတြမ်ားေနသည္ကို သတိထားမိသည္။ ေရႊပိုးအိမ္ႏွင့္လည္း တစ္အိမ္ထဲသာ ေနသည္။ စကားကတစ္ခြန္း ႏွစ္ခြန္းထပ္ ပိုမေျပာျဖစ္။ လက္ထဲကိုင္ထားသည့္ ဖန္ခြက္ေလးကို ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ေျမာက္မွန္းမသိ ေျမွာက္ကိုင္ရင္း ပါးစပ္ႏွင့္ေတ့မည္ျပဳစဥ္မွာပင္ အျပင္ဘက္မွ တံခါးဖြင့္သံၾကားသည္။ မာမီ ျပန္လာတာျဖစ္မည္။ ေရႊပိုးအိမ္ စကားေျပာခ်င္စိတ္ ကုန္ခမ္းေနသည္မို႔ အသံလွမ္း၍ မျပဳမိ။ သို႔ေသာ္ ေဒၚစိုးသူဇာက အေပၚထပ္ကို တန္း၍ တက္သြားသည္ မဟုတ္ဘဲ မီးဖိုေဆာင္ထဲ ၀င္လာသည္ကို ေတြ႔လိုက္သည္။

“မာမီ ..” “သမီး ..” တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ခပ္အမ္းအမ္း အမူအရာႏွင့္ ႏႈတ္ဆက္လိုက္ၿပီးေနာက္ ေဒၚစိုးသူဇာက ေရႊပိုးအိမ္ရဲ ႔ေဘးက ခံုတြင္ ၀င္ထိုင္သည္။ သူမရဲ ႔လက္ကလည္း စားပြဲေပၚတြင္ က်န္ေနေသးသည္ ဖန္ခြက္အလြတ္တစ္လံုးကို ဆြဲယူလိုက္သည္။ ရင္ထဲက တင္းက်ပ္ေနမႈကို ေဗာ့ကာႏွင့္ ေမ်ာခ်ၿပီးေနာက္ ေဒၚစိုးသူဇာ သမီးျဖစ္သူအား ၾကည့္သည္။ သမီးျဖစ္သူကလည္း သူမအား ေမးခြန္းထုတ္သလို ျပန္ၾကည့္ေနသည္။ “မာမီ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ” “သမီး တကယ္ မသိတာလား .. မသိခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတာလား” “တကယ္မသိတာ မာမီရ .. သမီးလဲ အခုတေလာ လူနဲ႔စိတ္နဲ႔ မကပ္ဘူး ျဖစ္ေနတာ” “ဘာျဖစ္ေနတာလဲ သမီး” (ေဒၚစိုးသူဇာ ေငးေငးငိုင္ငိုင္ႏွင့္ ေျပာေနေသာ သမီးျဖစ္သူအား ၾကည့္ရင္း အ့ံၾသစိတ္ႏွင့္ ေမးမိ၏) “မာမီကေရာ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ” ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ … ေဒၚစိုးသူဇာရဲ ႔စကားရွည္ႀကီး ဆံုးသြားသည္ႏွင့္ ေရႊပိုးအိမ္သည္ လက္ထဲကိုင္ထားေသာ ဖန္ခြက္ကို စားပြဲေပၚသို႔ ဒုတ္ခနဲျမည္ေအာင္ ခ်သည္။ မာမီျဖစ္သူအား မေက်မနပ္ႏွင့္ လွမ္းၾကည့္လိုက္ၿပီး “မာမီက အဲဒါနဲ႔ပဲ တပည့္ျဖစ္သူနဲ႔ လမ္းခြဲလိုက္တယ္ေပါ့ .. မာမီ မလြန္လြန္းဘူးလား .. သူက သူ႔ဟင္းခ်က္နည္းေတြ မာမီကို ေပးခဲ့တာေတာင္ မာမီက သူ႔အတြက္ မစဥ္းစားခဲ့ဘူး .. ကိုယ့္ကိုယံုၾကည္တဲ့၊ အေလးထားတဲ့ တပည့္တစ္ေယာက္အေပၚ ဒီလိုပဲ ဆက္ဆံရသလား .. ေလာကမွာ ဆရာေတြ အားလံုး ဒီလိုခ်ည္းပဲလား” ေလသံမာမာႏွင့္ ေတာက္ေလွ်ာက္ နမ္းစေတာ့ ေျပာသြားသည့္ ေရႊပိုးအိမ္ေၾကာင့္ ေဒၚစိုးသူဇာ သမီးျဖစ္သူကို မ်က္ေမွာင္ကုတ္၍ ၾကည့္မိသည္။

“ေနပါဦး သမီး .. တျခားတစ္ေယာက္ ရွိေသးလို႔လား” “ေအာ္ .. မ .. ဟုတ္ပါဘူး .. ဟို ဟိုေလ” စိတ္ထဲရွိသည့္အတိုင္း ေျပာမိၿပီးမွ ေရႊပိုးအိမ္ သူမစကားကို ျပန္ေလွ်ာခ်လိုက္ရသည္ “ဒါဆို မာမီက ဘာဆက္လုပ္မွာလဲ” “သူက မနက္ျဖန္ဆို ေအာ္ဇီသြားေတာ့မွာတဲ့ .. အဲဒါ မာမီလည္း လိုက္သြားခ်င္တယ္ .. ဆိုင္ကိုေတာ့ မာမီသူ႔ငယ္ခ်င္း ျဖစ္တဲ့ မေရႊစင္က တာ၀န္ဆက္ယူၿပီး ဖြင့္ထားလိမ့္မယ္ .. အမ်ားအျမင္ေကာင္းေအာင္ေတာ့ ပုိင္ဆုိင္မူ ေျပာင္းသြားတယ္လို႔ ေၾကျငာထားတယ္” “မာမီ ဒီလိုဆံုးျဖတ္ထားတာ သူက သိလို႔လား” “ဟင့္အင္း .. သူ႔နဲ႔ စကားမေျပာျဖစ္ေသးဘူး” “သူက မာမီလိုက္လာတာကို လက္မခံဘူးဆိုရင္ေကာ” “ဒါဆိုရင္ေတာ့လဲ မာမီ ေလ့လာစရာရွိတာေတြ ေလ့လာယံုပဲေပါ့” “အင္း … တကယ္လို႔ သူက မာမီကိုလက္ခံတယ္ဆိုရင္ေကာ .. မာမီ သူ႔ကို လက္ထပ္မွာလား” “ေကာင္မေလး .. အဲဒီကိစၥ နင့္အတြက္ေတာ္ေတာ္အေရးႀကီးေနလား” မ်က္ေစာင္းထိုးကာ ခပ္ေငါက္ေငါက္ေျပာလိုက္ရင္း ေဒၚစိုးသူဇာ လက္ထဲေရာက္ေနသည့္ ခြက္ထဲက အရည္ေတြကို တရွိန္ထိုးေမာ့ေသာက္ပစ္လိုက္ပါေတာ့သည္။ ရန္ကုန္အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ ေလဆိပ္၏ ထြက္ခြာရာဌာနသည္ ခရီးသည္မ်ား၊ လိုက္ပါပို႔ေဆာင္သူမ်ားႏွင့္ ပ်ားပန္းခတ္မွ် လႈပ္ရွားအသက္၀င္ေနေလသည္။

“ကဲ .. အေဖသြားၿပီ” “ေအး .. ေကာင္းေကာင္းသြား .. ဟိုေရာက္ရင္ ဖုန္းဆက္ဦး” “ဆက္မွာပါ .. အေဖလဲ ေကာင္းေကာင္းျပန္ဦး” “အမယ္ .. မင္းကပဲ ေျပာရတယ္ ရွိေသး” ဦးရဲသူ တံု႔ျပန္ေျပာရင္း ရယ္က်ဲက်ဲ မ်က္ႏွာေပးႏွင့္ ရွိေနသူ ရဲေ၀ယံရဲ ႔ ပုခံုးအား လက္သီးျဖင့္ ခပ္ဖြဖြထိုးသည္ “အေဖ့ဇာတ္လမ္းကို ရုပ္ရွင္ရိုက္ဖို႔ ကမ္းလွမ္းတဲ့အခ်ိန္ၾကရင္ေတာ့ က်ေနာ္ ျပန္လာမွာပါ .. အဲဒါေတာ့ က်ေနာ္ မေမ့ပါဘူး .. ကိုယ့္အေဖ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ၾကာေအာင္ ေရးထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းပဲေလ .. ကဲ .. သြားၿပီ အေဖ .. တာ့တာ” လက္ကေလးျပရင္း ႏႈတ္ဆက္သြားသည့္ ရဲေ၀ယံအား ဦးရဲသူ ေယာင္ေတာင္ေတာင္ႏွင့္ လက္ျပရင္း ႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။ ရဲေ၀ယံ ေနာက္ဆံုးေျပာသြားသည့္စကားက သူ႔ရင္ထဲရွိ မက်က္ေသးသည္ ဒဏ္ရာကို အသစ္ျပန္လည္ျဖစ္တည္လာေအာင္ ႏိႈးဆြသလို ျဖစ္သည္။ သတိရတယ္ .. လြမ္းတယ္ .. ေရႊပိုးအိမ္ရယ္ .. မင္း ဘယ္မွာလဲကြယ္ ..။ “ကဲ .. သမီး မာမီသြားေတာ့မယ္” “ဟုတ္ကဲ့ .. မာမီ” အသံငယ္ငယ္ေလးႏွင့္ တံု႔ျပန္လိုက္ရင္း ေဒၚစိုးသူဇာအား ေရႊပိုးအိမ္ သိုင္းဖက္သည္။ ေဒၚစိုးသူဇာက သူမကို ျပန္ဖက္ထားရင္း ေက်ာျပင္ကိုလက္၀ါးျပင္ႏွင့္ ႏူးညံ့စြာသပ္ေပးေလသည္ “သမီးတစ္ေယာက္ထဲေတာ့ ျဖစ္မေနပါဘူးေနာ္” “မျဖစ္ပါဘူး မာမီရယ္ .. စိတ္ခ်လက္ခ်သြားပါ .. သမီး ကေလးေလး မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး” “အဲ့ဒီ ကေလးေလး မဟုတ္လို႔ ေျပာေနရတာပဲ .. ဒါပဲေနာ္ မာမီ ျပန္လာတဲ့ အခ်ိန္ၾကရင္ ပီကာဆိုကို ေတြ႔ခ်င္တယ္” “အင္းပါ .. မာမီရယ္ .. သြားေတာ့ ေလယာဥ္ခ်ိန္ ေနာက္က်ေနလိမ့္မယ္” ေနာက္ကိုလွည့္ၾကည့္လွည့္ၾကည့္ႏွင့္ ထြက္သြားသည့္ မာမီရဲ ႔ေနာက္ေက်ာကို ၾကည့္ရင္း ေရႊပိုးအိမ္ မ်က္၀န္းမ်ား မႈန္ရီေ၀၀ါးလာသည္။ မ်က္ရည္ၾကည္မ်ား ေအာက္ဘက္သို႔ လိမ့္မက်လာခင္ လက္ေခ်ာင္းေလးကို ေကြး၍ သုတ္လိုက္သည္။ မသိသည့္ လူကေတာ့ ထင္ၾကလိမ့္မည္။

မာမီျဖစ္္သူႏွင့္ ခြဲရလို႔ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ငိုေနသည္လို႔။ တကယ္ေတာ့ ထုိအခ်က္က မမွန္ပါ။ ေရႊပိုးအိမ္ရဲ ႔မ်က္ရည္မ်ားက မာမီေျပာသြားသည့္ ပီကာဆို ဆုိေသာ ညႊန္းဆိုခ်က္ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ေငြ႔ရည္ဖြဲ႔သလို ေ၀၀ါးေနသည့္ မ်က္၀န္းထဲတြင္ ဆရာဦးရဲသူရဲ ႔ပံုရိပ္ကို အလိုလို ျမင္ေယာင္လာသည္။ “ေရႊပိုးအိမ္ ” “ဟင္ .. ဆရာ ” သူမနာမည္ကို ခပ္က်ယ္က်ယ္ ေအာ္ေခၚခံရမႈေၾကာင့္ ေရႊပိုးအိမ္ မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္ကို လက္ျဖင့္ အတင္းပြတ္ၾကည့္သည္။ အယ္ .. ဒါ တကယ္ .. သူမ ျမင္ေယာင္ျမင္မွား ျဖစ္ေနတာ မဟုတ္။ ဆရာက သူမႏွင့္ မလွမ္းမကမ္းတြင္ ရပ္ၿပီး သူမကို စိုက္ၾကည့္ေနတာပဲ။ ေရႊပိုးအိမ္ ႏႈတ္္မွ ဆရာလို႔ ေအာ္ေခၚရင္း ေျခလွမ္းေတြက အလိုလိုေရြ႔သြားသည္။ သူမႏွင့္ တစ္ခ်ိန္ထဲတစ္ၿပိဳင္ထဲမွာပင္ ဦးရဲသူက သူမဆီသို႔ ေျပးလာသည္။ ႏွစ္ေယာက္သား လမ္းခုလတ္တြင္ ဆံုၾကသည္။ ေရႊပိုးအိမ္ရဲ ႔ကိုယ္ကေလးက ဦးရဲသူ ရင္ခြင္ထဲေျပး၀င္သြားသလို၊ ဦးရဲသူကလည္း သူမအား လြတ္ထြက္သြားမွာစိုးသည့္အလား တင္းက်ပ္စြာ ဖက္တြယ္ထားေလသည္။

ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ … ေလဆိပ္ေပါက္၀သို႔ လက္ခ်င္းတြဲကာ ထြက္လာၾကသည့္ ေရႊပိုးအိမ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္သား ကားရပ္နားရာဌာနသို႔ သြားမည္ျပင္ေတာ့ ဦးရဲသူ သူမလက္ကို ဆြဲထားရင္း တားသည္။ “ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆရာ” “ဆရာ့ကားနဲ႔ပဲ သြားၾကရေအာင္ေလ” ေရႊပိုးအိမ္က ဘာျဖစ္လို႔ ဒီလိုေျပာရတာလဲဆိုၿပီး မ်က္ေမွာင္ေလးက်ဳံ ႔၍ ေမးခြန္းထုတ္လိုက္စဥ္ စပ္ၿဖီးၿဖီးရုပ္ႏွင့္ ဦးရဲသူ ေျပာလိုက္သည့္စကားေၾကာင့္ မ်က္ေစာင္းထိုးယံုမက လက္ကပါ ခါးကုိဆြဲလိမ္ၿပီးသား ျဖစ္သြားေလသည္။ “ေလဆိပ္နဲ႔ အနီးဆံုး တည္းခိုခန္းမွာ စာအေၾကာင္းေပအေၾကာင္း ေဆြေႏြးရေအာင္လို႔ေလ .. ဟီး” ေနာက္တစ္ႏွစ္ခန္႔ ၾကာၿပီးေသာအခါ … “အခုလို က်ေနာ္ရဲ ႔ေနာက္ဆံုးထြက္ထားတဲ့၀တၳဳကို ရုပ္ရွင္အျဖစ္ ျပန္လည္အသက္သြင္းဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့ပြဲမွာ လာေရာက္ အားေပးၾကတဲ့ ပရိတ္သတ္ႏွင့္တကြ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ မိတ္ေဆြ အေပါင္းကို ဒီေနရာကပဲ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္လို႔ အႏူးအညႊတ္ ေျပာပါရေစ .. တလက္စထဲ အခုရိုက္မယ့္ ရုပ္ရွင္မွာ သရုပ္ေဆာင္မယ့္ မင္းသား၊ မင္းသမီးမ်ား အျပင္ အေရးပါတဲ့လူတစ္ေယာက္ကို စင္ေပၚသို႔ ဖိတ္ေခၚခ်င္ပါတယ္ .. အားလံုးပဲ လက္ခုပ္ၾသဘာေလး ေပးေပးၾကပါ … သူကေတာ့ ..” စတိတ္စင္ျမင့္ေပၚကေန ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာဟန္ႏွင့္ အားရပါးရ ေျပာေနသည့္ ဦးရဲသူရဲ ႔စကား ေခတၱခဏရပ္သြားသည္ႏွင့္ အမ်ဳိးသားဇာတ္ရံုအတြင္းရွိ ထိုင္ခံုတန္းမ်ားဆီသို႔ မီးဆလိုက္ႏွစ္ခုက ဟိုမွဒီသို႔ ထိုးကာျပသည္။

စကၠန္႔ပိုင္းမွ် လူရွာသလို ရွာေနသည့္ ဆလိုက္တန္းႏွစ္ခုသည္ ဟိုဒီေျပးေနရင္းမွ ေရွ႔ဆံုးတန္းအလယ္တြင္ ထိုင္ေနသည့္ ၾကက္ေသြးေရာင္ ပြဲတက္၀တ္စံုရွည္ႏွင့္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ဆီမွာ ရပ္တန႔္သြားသည္။ ထိုအခ်ိန္မွာပင္ ဦးရဲသူထံမွ စကားသံကို ထပ္မံ၍ ၾကားရသည္။ “သူကေတာ့ တျခားသူ မဟုတ္ပါဘူး .. ဇာတ္လမ္းတစ္ခုလံုးကို ဇာတ္ညႊန္းျပန္ဆြဲေပးထားတဲ့ တက္သစ္စ စာေရးဆရာမ ေရႊပိုးအိမ္ ျဖစ္ပါတယ္” ေရႊပိုးအိမ္သည္ ထိုင္ေနရာမွ ထရပ္လိုက္မည္အျပဳတြင္ ေ၀ါခနဲ ထြက္လာသည့္ လက္ခုပ္ၾသဘာသံမ်ားႏွင့္ ခ်ီးက်ဴးအားေပးသံမ်ားေၾကာင့္ ၾကက္သီးေမြးညင္းမ်ားေတာင္ ထသည္။ ေက်နပ္ပီတိ ျဖစ္မႈက ရင္ထဲကို အျပည့္အ၀ လႊမ္းမိုးထားရာ သူမ လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ပါးစပ္ကို အုပ္၍ေတာင္ ထားရသည္။ စတိတ္စင္ေပၚ ေရာက္ရန္ ေလွ်ာက္လာသည္တြင္လည္း လဲၿပိဳျခင္း မျပဳရေအာင္ မနည္းပင္ ထိန္းထားရသည္။ ေတာ္ေသးသည္။ ဆရာက သူမအား စတိတ္စင္အစြန္းထိ ထြက္ႀကိဳကာ လက္ျဖန္႔ၿပီး ေခၚလို႔ ….။ ဆရာဦးရဲသူရဲ ႔လက္ကို သူမ ရဲရဲႀကီး ဆုပ္တြယ္လိုက္ေသာအခါ ပရိသတ္ရဲ ႔ၾသဘာသံမ်ားက ခုနကထက္ပင္ ပို၍တိုးလာသည္။ ေရႊပိုးအိမ္ ဆရာ့အား အခ်စ္ရည္လႊမ္းသည့္ အၾကည့္ႏွင့္ၾကည့္မိသလို၊ ဆရာဦးရဲသူကလည္း သူမအား ၾကင္နာနားလည္ေသာအၾကည့္ႏွင့္ ျပန္၍ စိုက္ၾကည့္ေနသည္သာ …။ ႏွစ္ေယာက္သား လက္ခ်င္းတြဲ၍ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာကို တစ္ေယာက္ ၾကည္ၾကည္ႏူးႏူး ၾကည့္ရင္း ခန္းမအျပင္ဘက္သို႔ ေလွ်ာက္လာစဥ္ ဦးရဲသူရဲ ႔ဖုန္းမွ ေခၚသံကို ၾကားရသည္။ ဦးရဲသူ ဖုန္းေျဖဖို႔ ျပင္လိုက္စဥ္ ေရႊပိုးအိမ္ရဲ ႔ဟန္းဖုန္းမွလည္း အသံျမည္လာသည္။

ဦးရဲသူ ….. သား .. မင္းေရာက္လာၿပီလား .. မင္းေလယာဥ္က ေနာက္က်ေနတာလား ရဲေ၀ယံ ….. ေလယာဥ္က ေနာက္က်တာမဟုတ္ဘူး .. ကာစတမ္က ရစ္ေနလို႔ .. အေဖ့အတြက္ ယူလာတဲ့ အရက္ပုလင္းကို ျမင္သြားၿပီး ေတာင္းေနတာေလ … ဒါနဲ႔ ပြဲကၿပီးသြားၿပီလား ေရႊပိုးအိမ္ ….. မာမီ .. အခု ဘယ္ေရာက္ေနၿပီလဲ .. သမီးတို႔ပြဲက ၿပီးေတာင္ၿပီးသြားၿပီ ေဒၚစိုးသူဇာ ….. လာေနၿပီ သမီးေရ … သူ႔အေဖဖို႔ ၀ယ္လာတဲ့ အရက္ပုလင္းကို ကာစတမ္က ရစ္ေနလို႔ေလ ဦးရဲသူ …. ၿပီးသြားၿပီ .. ထားလိုက္ပါေတာ့ … တို႔တစ္ေတြ တိုင္ပင္ထားတဲ့အတိုင္း ရီေဆာ့ ကိုပဲ တန္းသြားၾကတာေပါ့ ရဲေ၀ယံ …. ေကာင္းတာပဲ အေဖ … အေဖ့ကိုလဲ သားဆရာမနဲ႔ ေသခ်ာမိတ္ဆက္ေပးလို႔ရတာေပါ့ …. သား ဘာျဖစ္လို႔ ဆရာမကို တန္းတန္းစြဲ ျဖစ္ေနတယ္ဆိုတာ အေဖ သိသြားမယ္ .. အခုပဲ ၀င္းထဲကို တက္စီ၀င္လာၿပီ .. ခနေလးေစာင့္ အေဖ ေရႊပိုးအိမ္ …. အခု ဘယ္ေရာက္ေနၿပီလဲ … အေမ့ေကာင္ေလးေရာ အတူတူလာတာ မွတ္လား ေဒၚစိုးသူဇာ ….. ေကာင္ေလး မဟုတ္ဘူး .. သမီးထက္ႀကီးတယ္ေနာ္ … ဒါပဲ .. ေတြ႔ရင္ ေနာက္ေနာက္ေျပာင္ေျပာင္ လုပ္မေနနဲ႔ … မာမီတို႔က ရီေဆာ့ မွာ အတူေနၾကဦးမွာ ဆိုတာ မေမ့နဲ႔ .. ခနေန ေရာက္ေတာ့မွာ ဦးရဲသူ …. ေအးပါ .. ေစာင့္ပါတယ္ .. မင္း ဆရာမ ဘယ္ေလာက္လွတယ္ဆိုတာလဲ ၾကည့္ပါ့မယ္ .. ငါ့တပည့္မ ဘယ္ေလာက္ေခ်ာတယ္ဆိုတာလဲ မင္းကို ျပပါဦးမယ္ေရႊပိုးအိမ္ …. မေနာက္ရဲပါဘူး မာမီရယ္… ကိုယ့္မာမီ ဇီဇာေၾကာင္ႀကီးရဲ ႔အသည္းကို ေပ်ာ့က်သြားေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့သူကို သမီးကလဲ ျမင္ခ်င္ေနတာပါ ….ေနာက္ၿပီး မာမီကိုလဲ သမီးရဲ ႔ပီကာဆိုနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးရဦးမွာ ေရႊပိုးအိမ္က တခစ္ခစ္နဲ႔ ရယ္ရင္း ဖုန္းခ်လိုက္သလို၊ ဦးရဲသူကလည္း တဟင္းဟင္းႏွင့္ ရယ္ရင္း ဖုန္းခ်လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က လက္ခ်င္းျပန္ခ်ိတ္ရင္း ကဇာတ္ရံုရဲ ႔၀င္ေပါက္က်ယ္ႀကီးဆီသို႔ ႏွစ္ေယာက္သား တြဲေလွ်ာက္လာခဲ့သည္။ ၀င္ေပါက္နားေရာက္လို႔ အျပင္ကို ေျခလွမ္းလွမ္းမည္အျပဳ ေလွကားထစ္မ်ားမွ တက္လာၾကသည့္ စံုတြဲကို အျမင္တြင္ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ ႔ေျခလွမ္းေတြ အလိုလို ရပ္သြားသည္။ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ လက္ခ်င္းတြဲထားရင္း တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး တြန္းထိုးကာ က်ီစယ္လာၾကပံု ရေသာ ထိုအတြဲသည္လည္း သူတို႔အား လွမ္းအျမင္တြင္ ေျခလွမ္းေတြရပ္တန္႔သည္။ ေလွကားထစ္မ်ားထိပ္မွ စံုတြဲတစ္တြဲႏွင့္ ေလွကားထစ္ေအာက္မွ စံုတြဲတစ္တြဲသည္ အံ့အားသင့္သည့္ မ်က္ႏွာေတြႏွင့္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး အျပန္အလွန္ လက္ညိဳးထိုးရင္း မ်က္လံုးအျပဴးသား ျဖစ္ေနၾကသည္ကို လမ္းသြားလမ္းလာမ်ားက အထူးတလည္ ၾကည္ရႈသြားၾကသည္။ ကိုယ္စီကိုယ္စီလည္း သို႔ေလာသို႔ေလာႏွင့္ တီးတိုးစကားဆိုသြားၾကသည္။ သို႔ေသာ္ အဆိုပါ လူေလးေယာက္သည္ကား ပတ္၀န္းက်င္ကို သတိမျပဳမိဟန္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ လက္ညိဳးထိုးလွ်က္သာ ရွိေနၾကေလေတာ့သည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ ႔မွ အတန္ငယ္သြားရေသာ ေနရာတြင္ ဖြင့္လွစ္ထားသည့္ ရီေဆာ့ တစ္ခုရဲ ႔ဘန္ဂလို တစ္ခုအတြင္း … ကပ္လ်က္ျဖစ္ေနသည့္ အိပ္ခန္းႏွစ္ခုရဲ ႔ ကုတင္အသီးသီးေပၚမွ ေန၍ အတြဲႏွစ္တြဲသည္ ဟိုဘက္ဒီဘက္ စကားမ်ားေနၾကသည္။

“အေဖ … ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ .. အေဖတို႔ဘက္က တဒုန္းဒုန္းနဲ႔ ျမည္ေနရတာလဲ” “ဒုန္း … အင့္ … အင့္ … ဒုန္း … ဆရာ … ဆရာ့ .. အာ့ .. ေကာင္းတယ္” “ဟ .. မင္းတို႔ ဘက္ကလဲ ဘာျဖစ္လို႔ တကြ်ီကြ်ီနဲ႔ ဒီေလာက္ေတာင္ အသံထြက္ေနရတာလဲ” “ေမာင္ …. အာ့ … ထိတယ္ …. အာ့ … အင္း … လုပ္ … လုပ္” “ကုတင္ေဘာင္က နံရံနဲ႔ ကပ္ေနတာေလ .. ငါ က ဘယ္လိုလုပ္ရမွာလဲဟ” “သားလဲ သူတို႔ ေပးတဲ့ မို႔ရာေပၚမွာပဲ လုပ္ေနတာေလ … အေဖ့ ကုတင္ႀကီး အဆင္မေျပရင္ ေအာက္ဆင္းလုပ္ေပါ့” “ဟင္ .. မင္း … မင္း … ကဲ .. ကြာ” “ဒုန္း … အာ့ .. ဆရာ … အဲဒါ ပိုေကာင္းတယ္ … ေဆာင့္ … ျမန္ျမန္ … ေကာင္းတယ္ … ဒုန္း … ဒုန္း” “သမီး … နင္ ဘယ္လို ျဖစ္ေနတာလဲ … အင့္ … အာ့ … ဒီဘက္မွာ မာမီ ရွိတာလဲ .. အင့္ … သိ .. ဦး” “အာ့ … မာမီကလဲ … ဒီမွာ သမီးေကာင္း .. အာ့ .. ေနတာကို .. ဆရာ့ဟာႀကီးက အႀကီးႀကီးပဲ .. တအား ထိတယ္ … မာမီ ဘာသိလို႔လဲ … အာ့” “အို႔ … ေမာင္ .. ေဆာင့္ … ေဆာင့္ေတာ့ကြာ … အားမနာနဲ႔ … မင္းဟာႀကီးနဲ႔ ထိုးေမႊေပးေတာ့ …. အာ့ ေကာင္းတယ္ … အဲ့လို ဆက္တိုက္သာေဆာင့္ … တစ္စကၠန္႔မွာ ႏွစ္ခ်က္ရေအာင္ ေဆာင့္ … အာ့ … ဟုတ္ၿပီ” “ဆရာ … သမီး ၿပီးေတာ့မယ္ … အာ့ … အာ့ … ျမန္ျမန္ေလး … တစ္စကၠန္႔မွာ သံုးခ်က္ရေအာင္ ေဆာင့္ေပး .. အာ့” “ေမာင္ … တစ္စကၠန္႔မွာ ….” “ဆရာ … တစ္စကၠန္႔မွာ …” ေကာင္တာသို႔ လွမ္းမွာထားေသာ အစားအေသာက္မ်ားအား ဘန္ဂလိုရွိရာသို႔ အေရာက္လိုက္ပို႔ေပးသည့္ ဟိုတယ္၀န္ထမ္းေကာင္ကေလးသည္ ဟင္းပန္းကန္မ်ားထည့္ထားသည့္ လင္ဗန္းကို ကိုင္ထားရင္း ဒူးေတြ တုန္လာရွာသည္။

ဘန္ဂလိုေရွ႔က တံခါး၀တြင္ ရပ္ေနရင္း သူ႔ခမ်ာ ဘဲလ္ကို ႏွိပ္ရမလား၊ ဒီအတိုင္းပဲ ဟင္းပန္းကန္ေတြ အေပါက္၀တြင္ ခ်ထားရင္း ျပန္သြားရမလား ဆံုးျဖတ္လို႔မရ။ တစတစ အထဲမွ ၾကားရသည့္ အသံေတြက အရွိန္အဟုန္ ျမင့္လာသည္တြင္ ဒူးတြင္မကဘဲ လက္ေတြပါ တုန္လာသည္။ ေနာက္ဆံုး ဆြဲဆြဲငင္ငင္ေအာ္လိုက္သည့္ မိန္းမသံႏွစ္ခုတြင္ လင္ဗန္းထဲထည့္ထားသည့္ ဟင္းခ်ဳိပန္းကန္သည္ ေဘာင္ဘင္ခတ္ကာ အျပင္ဘက္သို႔ ဟင္းရည္ေတြ စင္က်သည္။ “အားးးးးးးးးးး !!!” ေဘာင္းဘီဂြၾကားကို ေပစင္သြားသည့္ ဟင္းခ်ဳိရည္ပူေၾကာင့္ ၀န္ထမ္းေကာင္ေလး မခ်ိမဆန္႔ႏွင့္ အသံကုန္ျခစ္ေအာ္မိသည္။ တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ ၿပိဳင္ပြဲဆင္ႏႊဲေနသလို ေရကုန္းေရခမ္း ႀကိဳးစားေနသည့္ ေယာက်္ားသားႏွစ္ေယာက္သည္ ဘန္ဂလို အျပင္ဘက္မွ အျခားေသာ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ရဲ ႔အားခနဲ ေအာ္သံႀကီးေၾကာင့္ လႈပ္ရွားေနမႈေတြ ရပ္ကာ ၾကက္ေသေသကုန္ၾကသည္။ ဘယ္လိုျဖစ္လို႔ ဘာေတြျဖစ္ကုန္တာလဲဆိုတာ ဘယ္သူမွ နားမလည္ၾကေတာ့ပါေခ် ….ၿပီးပါၿပီ။

Categories
Lifestyle

အက်ဳိးအျမတ္

မမ .. ဓါတ္ပံုရိုက္တာေတာ့ ဟုတ္ပါၿပီ .. ဒါေပမယ့္ .. က်ေနာ့္ အလုပ္က ..” “ႏိုး .. ႏိုး .. စိတ္မပူနဲ႔ .. ဇြဲ .. မမတာ၀န္ယူတယ္ .. မင္းရဲ ႔ေဘာ့စ္ မင္းကို လက္ညိဳးနဲ႔ေတာင္ မထိေစရဘူး” ရဲရဲႀကီး အာမခံေနေသာ ေဒၚနန္းယမံုေၾကာင့္ ဇြဲ ပုခံုးတစ္ခ်က္သာ တြန္႔ျပလိုက္သည္။ ဟုတ္သည္ေလ။ သူမက ဒီလိုေျပာမွေတာ့ ဘာဂရုစိုက္စရာ လိုေနေသးသနည္း။ ေနာက္ၿပီး အခုအေျခအေနတြင္ အလုပ္ျပဳတ္မည့္ကိစၥထက္ မမဟု သူမကိုယ္သူမ သံုးႏႈန္းေနေသာ ေဒၚနန္းယမံု .. လက္စားေခ်ရန္ဆိုေသာ ေခါင္းစဥ္ႏွင့္ ဘယ္ေလာက္အထိ လုပ္ေဆာင္ခ်င္သည့္အခ်က္ကို ပိုစိတ္၀င္စားေနမိသည္။ “ဟုတ္ကဲ့ .. ဒါဆို … က်ေနာ္တို႔ ဘယ္လိုဆက္လုပ္ၾကမွာလဲ ..” “အင္း .. ဟုတ္သားပဲ … ဒီလိုလုပ္မယ္ .. တို႔ႏွစ္ေယာက္ ဖက္ထားတာနဲ႔ စၾကတာေပါ့” “အိုေက .. မမ” ေဒၚနန္းယမံု ေပးလိုက္ေသာ ကင္မရာကို ထိုင္ရာမွ ထ၍ လွမ္းယူလိုက္သည္။ ဇြဲႏွင့္ နန္းယမံု .. ဦးမိုးလံုးဟိန္း၏ ခန္႔ညားလွေသာ ရံုးခန္းအတြင္းမွ သစ္လြင္လွေသာ စားပြဲႀကီး၏ အစြန္းတြင္ အတူတူရပ္မိသြားသည္။ နန္းယမံုေတာ့ ဘယ္လိုေနသည္ မသိ .. ဇြဲကေတာ့ ရင္ဘတ္ထဲတြင္ ကုလားဘုရားပြဲ လွည့္ေနသလိုကို ခံစားေနရသည္။ အဲယားကြန္းအသံ တိုးတိုးေလးသာ ျမည္ေနေသာ အလံုပိတ္ရံုးခန္းထဲတြင္ သူ႔ရင္ခုန္သံ တဒုန္းဒုန္းက အေတာ္ပင္ က်ယ္ေလာင္လွသည္။ နန္းယမံု ၾကားသြားမွာေတာင္ စိတ္ပူရသည္။ “ဒီေလာက္ဆို ရမလား .. မမ” ကင္မရာကိုင္ထားေသာ ညာလက္ကို ဆန္႔ထုတ္ၿပီး ဆယ္ဖီရိုက္လို႔ရေအာင္ ဇြဲ ျပင္လိုက္သည္။ ရင္သားထြားထြားေတြ မို႔တက္လာသည္အထိ နန္းယမံုက အသက္ကိုရွဴလိုက္ရင္း ဇြဲအနားသို႔ တိုးကပ္လာသည္။ သင္းပ်ံ ႔ေသာ အေကာင္းစား ေရေမႊးနံ႔က ေစာေစာကထက္ ပို၍ နီးကပ္စြာ ဇြဲထံပါးသို႔ ေရာက္ရွိလာသည္။ “ရၿပီ .. ရိုက္ေတာ့” ကိုယ္ခ်င္းထိကပ္သြားမႈႏွင့္အတူ သူ႔ခါးကို လာဖက္လိုက္သည့္ နန္းယမံုေၾကာင့္ လက္ေျမွာက္ကိုင္ထားေသာ ကင္မရာဘက္ကို ဇြဲ ၾကည့္ေနဖို႔ သတိေမ့သြားသည္။

 

နီးကပ္လာသည့္ မ်က္ႏွာဖူးဖူးလွလွေလးအား ေယာင္ယမ္း၍ ေငးမိသြားၿပီးေနာက္ ကင္မရာခလုတ္ကို ကိုင္ထားေသာ လက္ညိဳးက အလိုအေလ်ာက္ ႏွိပ္မိသြားသည္။ “ကလစ္” “ရိုက္ၿပီးၿပီလား .. ျပဦး” သူ႔လက္ထဲမွ ကင္မရာကို ဆြဲယူသြားေတာ့ ဇြဲ ေယာင္ေတာင္ေတာင္ႏွင့္ ေပးလိုက္၏။ နန္းယမံု ဗီဒရုိမ်က္နွာျပင္ ကို အာရံုစိုက္ေနခ်ိန္တြင္ ေဘးေစာင္းအေနအထားႏွင့္ ျမင္ေနရေသာ သူမအား ခိုးၾကည့္မိသည္။ ဇြဲက နန္းယမံုထက္ စာလွ်င္ ေခါင္းတစ္လံုးစာေလာက္ အသာေလး ျမင့္ေနေလရာ၊ ဖ်ဲသီး (ဖရဲသီး) လို႔ တင္စားေခၚဆိုလို႔ရမည့္ ေရႊရင္ထြားထြားေတြ၏ အထက္ပိုင္းကို အသက္ရွဴမွားဖြယ္ ျမင္ေနရသည္။ “အဆင္မေျပေသးဘူး .. ဇြဲ .. ဒီေလာက္နဲ႔ေတာ့ မမတို႔ႏွစ္ေယာက္က အတြဲနဲ႔ တူမေနဘူး ..” “ဒါ .. ဒါဆို .. ဟိုေလ .. က်ေနာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ နမ္းေနတဲ့ ပံုဆိုရင္ေကာ” ေခ်ာေခ်ာငယ္ႏွင့္တုန္းက အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္စဥ္းစားမိသည့္ ဇြဲ .. အရဲစြန္႔ကာ ေျပာလိုက္သည္။ နန္းယမံုက ၾကည္လင္လွသည့္ မ်က္၀န္းနက္နက္ေလးမ်ားႏွင့္ သူ႔ကို အခုမွ ျမင္ဖူးသည့္ လူတစ္ေယာက္လို စိုက္ၾကည့္သည္။ ဇြဲ ရင္ထဲ ရွိရွိသမွ် တန္ခိုးရွင္ေတြကို တမိျပန္သည္။ စကၠန္႔ပိုင္းေလာက္ အခ်ိန္ၾကာသြားေတာ့မွ ဇြဲ အဆိုကို လက္ခံသည့္ႏွယ္ နန္းယမံု ေခါင္းေလးညိတ္ျပသည္။ သူမလက္ထဲ ကိုင္ထားေသာ ကင္မရာကို ဇြဲအား ျပန္ေပးလိုက္သည္။ ႏွစ္ဦးသား ကိုယ္ခ်င္း ျပန္ပူးကပ္သြားသည္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ပထမတစ္ခါလို ေဘးတိုက္အေနအထားႏွင့္ မဟုတ္ဘဲ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ အေနအထားႏွင့္ ျဖစ္သည္။ ဇြဲတစ္ေယာက္ စိတ္လႈပ္ရွားေနသလို၊ သူ႔ကံၾကမၼာကိုလည္း အံ့ၾသမိသည္။ ဤဘ၀တစ္သက္တာတြင္ ေဘာ့စ္ရဲ ႔ သရဖူမယားျဖစ္သူ ေဒၚနန္းယမံုအား နမ္းရလိမ့္မည္ဟု ဘယ္တုန္းကမွ ထင္မထားခဲ့ပါ။ ဇြဲ၏ ေခါင္းက ေရွ႔တိုးရင္း ငံု႔က်သြားသလို၊ နန္းယမံု၏ မ်က္ႏွာေလးက ေမာ္ေပးရင္း ေရွ႔သို႔ တိုးလာသည္။ ေျခတစ္လွမ္းခ်င္း တိုးလွမ္းလိုက္ၾကသည့္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္စလံုး .. မ်က္ႏွာခ်င္း မထိခင္ နန္းယမံု၏ ေမာက္ထြက္ေနေသာ ရင္ဆိုင္ေတြႏွင့္ ဇြဲရင္ဘတ္ အရင္ဦးဆံုး ပြတ္တိုက္မိသည္။ ထို႔ေနာက္မွ ႏွစ္ဦးသား ႏႈတ္ခမ္းမ်ား ေျဖညင္းစြာ ထိေတြ႔သြားသည္။ (အင္း) စိတ္လႈပ္ရွားလြန္းလို႔ လည္ေခ်ာင္းထဲက လွ်ံထြက္လာေသာ ညည္းသံကို အျပင္မေရာက္ေအာင္ ဇြဲ ေတာ္ေတာ္ထိန္းလိုက္ရသည္။ ကင္မရာကိုင္ထားေသာ တုန္ယင္ေနသည့္ လက္အား ၿငိမ္ေအာင္ ႀကိဳးစားၿပီး ဓါတ္ပံုတစ္ပံုကို ျမန္ျမန္ရိုက္လိုက္သည္။ ကလစ္ဆိုေသာ အသံၾကားေတာ့ နန္းယမံုက ေနာက္သို႔ အျမန္ျပန္ဆုတ္သည္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ လူခ်င္း ျပန္ကြာသြားသည္။

 

“ျပပါဦး .. မမကို” “ဟုတ္” ကင္မရာကို ယူလိုက္သည္ မဟုတ္ဘဲ ဇြဲေဘးနားကေနသာ လွမ္းၾကည့္သျဖင့္ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ လူခ်င္းျပန္ပူးသည္။ ဇြဲ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ သတိေပးရင္း ဗီဒရုိမ်က္နွာျပင္ ကိုသာ နန္းယမံုၾကည့္သလို လိုက္ၾကည့္သည္။ တကယ္ကို သူႏွင့္ နန္းယမံု ႏႈတ္ခမ္းေတြက ထိေတြ႔ပူးကပ္ေနသည္။ သို႔ေသာ္ တစ္ခုခု လိုအပ္ေနမွန္း ၾကည့္လိုက္တာႏွင့္ သိသာေနျပန္သည္။ “ဆိုးေတာ့ မဆိုးဘူး .. ဒါေပမယ့္ ဒီေလာက္နဲ႔ ဒင္းတို႔ ဂ်ဲလက္စ္ မျဖစ္ေလာက္ဘူးနဲ႔ တူတယ္ .. မမတို႔ ပိုၿပီး ပက္စ္ရွင္ လိုမလား မသိဘူး” “ဟုတ္တာေပါ့ မမ” “ဒါဆို .. ထပ္စမ္းၾကည့္ရေအာင္” ဒီတစ္ခါေတာ့ ဇြဲတစ္ေယာက္ ေနာက္တြန္႔မေနေတာ့ပါ။ ေစာေစာတုန္းကေတာ့ ေဒၚနန္းယမံုကို သူေဌးကေတာ္ဆိုေသာ အရွိန္အ၀ါႏွင့္ ရွိန္ေနခဲ့သည္။ အခုေတာ့ ဇြဲ စိတ္ထဲတြင္ ဒီအေတြးေတြ မရွိေတာ့ပါ။ သူ႔ကံ ဘယ္ေလာက္ ထပ္ေကာင္းႏိုင္ဦးမလဲဆိုတာကို လက္ေတြ႔ စမ္းခ်င္လာသည္။ နန္းယမံု အနားတိုးလာသည္တြင္ သူကပင္ လက္ဦးေအာင္ သူမခါးေလးအား လွမ္းဆြဲၿပီး ႏႈတ္ခမ္းေတြကို သာသာေလး ဖိနမ္းပစ္လိုက္သည္။ ခ်ဳိျမသင္းရီေသာ အနမ္း၏ အရသာက နန္းယမံု၏ ႏႈတ္ခမ္းမ်ားမွ တဆင့္ ဇြဲ ကိုယ္ထဲသို႔ စီးဆင္းသြားသည္။ ရင္ခြင္ထဲ ေရာက္ေနေသာ နန္းယမံု၏ ကိုယ္ေလးက ေတာင့္ေတာင့္ေလး ျဖစ္ေနသည္ဆိုတာကို ဇြဲ သတိထားမိသည္။ ႏႈတ္ခမ္းေထာင့္တြန္႔ကာ မခိုးမခန္႔ၿပံဳးလိုက္ၿပီး ထိကပ္ထားေသာ ႏႈတ္ခမ္းႏွစ္ခုၾကားတြင္ သူ႔လွ်ာေလးအား ထိုးထည့္လိုက္သည္။ “အင္” ဆိုေသာ အသံေလး ၾကားလိုက္ရၿပီး သူ႔လွ်ာက နန္းယမံုရဲ ႔ ႏႈတ္ခမ္းလႊာႏွစ္ဖက္ကို ျဖတ္သန္းၿပီး ပါးစပ္လွလွထဲ ေရာက္သြားသည္။ နန္းယမံု ကုိယ္ကေလး ဆတ္ခနဲ တုန္သြားၿပီး ဇြဲ၏ ရင္ခြင္ထဲမွ ရုန္းထြက္သည္။ အလိုက္သင့္ပင္ သူလႊတ္ေပးလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း မကြာေသးခင္ သူမလွ်ာေလးအား သူ႔လွ်ာႏွင့္ တစ္ခ်က္ရေအာင္ လွမ္းပြတ္ဆဲြလိုက္သည္။ “ရ .. ရၿပီထင္တယ္” အနည္းငယ္ အသက္ရွဴမမွန္သည့္ အသံႏွင့္ နန္းယမံု ဇြဲအား လွမ္းေျပာသည္“နမ္းတာေတာ့ ရၿပီ .. မမ ဘာဆက္လုပ္မွာလဲ” ကင္မရာ စကရင္ထဲက အရအမိ ရိုက္ထားေသာ ပံုကို ဇြဲ လွမ္းျပသည္ “မမ မေျပာတတ္ဘူး .. ဇြဲ” နန္းယမံု၏ မ်က္လံုးေတြက စိတ္ရႈပ္ေထြးဟန္ႏွင့္ မတည္မၿငိမ္ ျဖစ္ေနရွာသည္။ သူမကို လိုက္ၾကည့္ေနေသာ ဇြဲကိုေတာင္ တန္ျပန္ မၾကည့္ႏိုင္ရွာ။ နန္းယမံု၏ အၾကည့္က စားပြဲေပၚတြင္ တင္ေနေသာ ဓါတ္ပံုမ်ားကို ေငးၾကည့္သြားမိသည္။

 

ထုိခဏတာအတြင္း သူမ မ်က္၀န္းထဲတြင္ အေရာင္မ်ဳိးစံု လင္းလက္သြားသည္။ “မမ စိတ္မဆိုးဘူးဆိုရင္ က်ေနာ္ အႀကံတစ္ခုေပးမယ္ .. ” “ေျပာ .. ဇြဲ .. ဘာလဲ ??” “မမ ၀တ္စံုရဲ ႔အေပၚပိုင္းကို ခန ဖယ္လိုက္ပါလား” ဒီစကားေၾကာင့္ နန္းယမံု၏ လက္က သူ႔ပါးေပၚ ေျဖာင္းခနဲ က်လာမလားဟု ဇြဲ ရင္တထိတ္ထိတ္ႏွင့္ ေစာင့္ၾကည့္ေနလိုက္သည္။ သို႔ေသာ္ သူထင္သလို မျဖစ္ပါ။ နန္းယမံု၏ ပံုစံက ေတြေ၀တြန္႔ဆုတ္ေနဟန္သာ ရွိသည္။ မထူးေတာ့သည့္အဆံုး ဇြဲလည္း ေဆးတစ္လံုးေလာက္ ထပ္ထိုးေပးလိုက္သည္။“ေဘာ့စ္နဲ႔ ေခ်ာေခ်ာငယ္တို႔ကို ပိုၿပီး ေဆြ႔ေဆြ႔ခုန္တဲ့အထိ ေဒါသထြက္ေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ နမ္းတဲ့အဆင့္ထက္ ပိုမွ ျဖစ္မယ္ .. မမ” ဇြဲ၏ ဒီစကားက ေတာ္ေတာ္ တာသြားပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ေဘာ့စ္ႏွင့္ ေခ်ာေခ်ာငယ္ဆိုေသာ အသံုးက နန္းယမံု၏ စိတ္ကို ဆြေပးလိုက္ဟန္ရွိသည္။ တစ္ခုခုကို ဆံုးျဖတ္လိုက္ဟန္ႏွင့္ ေခါင္းကို ဆတ္ခနဲ ညိတ္ျပရွာသည္။ “ဟုတ္တယ္ .. မင္းေဘာ့စ္က မမ ရင္သားေတြကို သိပ္ႀကိဳက္တာ .. တျခား ေယာက်္ားတစ္ေယာက္သာ ဒါေတြကို ထိေတြ႔ေနတယ္ဆို ေသခ်ာေပါက္ ေဒါသထြက္လို႔ ေနရာမွာတင္ ႏွလံုးရပ္သြားႏိုင္တယ္ .. ေကာင္းၿပီေလ .. မင္းေျပာသလို လုပ္ၾကတာေပါ့” လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ကသာ ဒီစကားကို ဇြဲၾကားမည္ဆိုလွ်င္ ေပ်ာ္လြန္းလို႔ ထပဲခုန္မိမလား၊ ေနာက္ကြ်မ္းေတြဘာေတြပဲ ထိုးမိမလား မသိ။ အခုေတာ့ ရင္ထဲအေပ်ာ္စိတ္ကို မ်က္ႏွာေပၚ တက္မလာေအာင္ မနည္းထိန္းေနရသည္။ ထိုသို႔ မိမိခံစားခ်က္ကို ရုပ္တည္ႀကီးႏွင့္ ထိန္းသိမ္းရသည္မွာလည္း ႀကီးစြာေသာ ဒုကၡဆိုသည္ကို စာဖတ္သူလည္း ဇြဲေနရာေရာက္လွ်င္ နားလည္ႏိုင္ပါလိမ့္မည္။ ဇြဲတစ္ေယာက္ ေနရာကေန တုတ္တုတ္မွ်ကို မလႈပ္မိပါ။ ေသခ်ာသာ ၾကည့္လွ်င္ သူ႔တကိုယ္လံုးတြင္ လႈပ္ရွားေနသာ အရာသည္ နန္းယမံု၏ လက္ကေလးမ်ား လႈပ္ရွားရာသို႔ ထပ္ခ်ပ္မကြာ လိုက္ၾကည့္ေနေသာ မ်က္၀န္းမ်ားသာ ရွိေနေပသည္။ လည္တိုင္ေက်ာ့ေက်ာ့တြင္ ပတ္ထားေသာ ပု၀ါ ၏ အစႏွစ္ဖက္ကို ျဖဳတ္လိုက္သည္ႏွင့္ ရင္သားမို႔မို႔မ်ားအား စည္းေႏွာင္ထားေသာ အျဖဴေရာင္ဘရာက အျပင္ကို ထင္းထင္းလင္းလင္းပင္ ထြက္လာသည္။ နန္းယမံုသည္ ေခတ္မွီလြန္းလွသည္ကို ဒီေနရာတြင္ ဇြဲ ေတြ႔လိုက္ရသည္။ သူမ ၀တ္ထားေသာ ဘရာသည္ ဇာလႊာမ်ားျဖင့္ ဖန္တီးထားေသာ ပံုဆန္းဘရာမ်ဳိးျဖစ္သည္။ ဘရာတစ္ခုလံုးတြင္ ဇာလႊာမ်ားက အမ်ားစု ျဖစ္သျဖင့္ ႏို႔လံုးေဖြးေဖြးေတြကို အတိုင္းသား ျမင္ေနရသည္ႏွင့္ မျခားပါ။ ႏို႕သီးေခါင္းေလးမ်ားကို မျမင္ရသည့္တိုင္ ပန္းႏုေရာင္ ႏို႔ကြင္း၀ိုင္းေလးမ်ားကိုေတာ့ ရိုးတိုးရိတ္တိတ္ ျမင္ေနရေသးသည္။ “၀ိုး !!” (အံ့ၾသမႈကို မထိန္းႏိုင္ဘဲ ဇြဲ ေရရြတ္မိသြားသလို၊ လက္ထဲကိုင္ထားေသာ ကင္မရာ၏ ခလုတ္ကိုလည္း ကလစ္ခနဲ ျမည္ေအာင္ ႏွိပ္မိသည္) “၀ိုး လုပ္မေနနဲ႔ … ဇြဲ .. လက္နဲ႔ကိုင္ထားတဲ့ ဓါတ္ပံု ျမန္ျမန္လာရိုက္” ဘာေျပာေကာင္းမလဲ။

 

ဒါမ်ဳိးေတာ့ ဇြဲတို႔အတြက္ ႏွစ္ခါျပန္ ဖိတ္ေခၚေနစရာမလို။ မသိမသာတုန္ေနေသာ လက္ေတြႏွင့္ပင္ ရင္သားဖြံ႔ဖံြ႔ထြားထြား တစ္ဖက္ကို ဘရာေပၚကေန လွမ္းကိုင္လိုက္သည္။ ႀကီးမားသေလာက္ အိစက္ေႏြးေထြးသည့္ အထိအေတြ႔က သူ႔လက္ဖ၀ါးျပင္ေပၚသို႔ ကူးစက္ကာ ေရာက္လာသည္။ နန္းယမံု၏ ႏို႔လံုးႀကီးတစ္ဖက္ကို ကိုင္ထားရင္း ဇြဲ က်န္သည့္လက္တစ္ဖက္ႏွင့္ ဓါတ္ပံုေတြ တျဖတ္ျဖတ္ ရိုက္သည္။ စိတ္ထဲမွလဲ ဘာျဖစ္လို႔ ေဘာ့စ္က ကင္မရာေထာက္တံကို သိမ္းမထားတာလဲဟု လွမ္းအျပစ္တင္လိုက္ေသးသည္။ ေထာက္တံသာ ရွိလွ်င္ ကင္မရာကို ေအာ္တုိခ်ိန္ထားလိုက္ယံုသာ၊ ဒါဆို သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္စလံုးႏွင့္ ဖ်ဲသီးအရြယ္ရွိသည့္ ႏို႔လံုးေဖြးေဖြးႀကီးေတြကို အားရပါးရ ကိုင္တြယ္လို႔ရမွာျဖစ္သည္။ နန္းယမံု၏ ႏို႔လံုးေတြကလည္း တကယ္ကို သေဘာက်ခ်င္စရာေကာင္းပါသည္။ ဇြဲ၏ လက္တစ္ဖ၀ါးေတာင္ ေကာင္းေကာင္း မအုပ္ႏိုင္ခ်င္။ ႏူးညံ့မႈႏွင့္အတူ အိတင္းမႈကလည္း ထပ္တူတြဲ၍ ရွိေနသည္။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ေဖာ္ျပရခက္ေသာ အေတြ႔ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ထိုအေတြ႕က တပ္မက္ေမာဖြယ္ရာ အျပည့္လည္း ျဖစ္ေနသျဖင့္ ဇြဲတစ္ေယာက္ ကိုင္ထားလ်က္က မသိမသာပင္ ညွစ္မိသြားသည္။ နန္းယမံု ကိုယ္က တြန္႔သြားၿပီး ဘရာေပၚက သူ႔လက္ကို ဖယ္ထုတ္လိုက္သည္။ “ဓါတ္ပံုေတြျပဦး .. ဇြဲ” မလႊတ္ခ်င္လႊတ္ခ်င္ႏွင့္ လႊတ္ေပးလိုက္ရသည့္ ဇြဲ .. ကင္မရာကို ထိုးေပးလိုက္သည္။ နန္းယမံုက ကင္မရာကို ၾကည့္ေနခိုက္၊ သူ႔မ်က္လံုးေတြကမူ ႏို႔လုံးအိအိႀကီးေတြထံပါးမွ တစ္ခ်က္ကေလးမွ မလႊဲ။ မ်က္ေတာင္ေတာင္ ခတ္မိရဲ ႔လား မသိ။ ကင္မရာကို ဇြဲလက္ထဲ ျပန္ေပးလိုက္ၿပီးေနာက္ နန္းယမံုက အလုပ္စားပြဲႀကီးနားသို႔ ကပ္သြားသည္။ ၀တ္စံု၏ အေပၚစႏွစ္စကိုလည္း လည္တိုင္မွာ ျပန္ပတ္လိုက္ရာ ဇြဲ အလြန္အမင္း တပ္မက္ေနေသာ ေရႊရင္ေဖြးေဖြးႀကီးေတြက သူ႔ျမင္ကြင္းမွ ေပ်ာက္သြားသည္။ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ သၾကားလံုးဗူးေပ်ာက္သြားသလို ဇြဲ ခံစားလိုက္ရသည္။ ဟုတ္သည္ေလ။ ဒီအလံုးေဖြးေဖြးႀကီးေတြကို အားရပါးရမွ မနယ္ရေသးတာ ..။ “က် .. က်ေနာ္တို႔ ၿပီးၿပီလား မမ” မေနႏိုင္ေတာ့သည္အဆံုး သူ႔ကို ေက်ာေပးကာ ထားသည့္ နန္းယမံုကို ေနာက္ကေန ေလသံတိုးတိုးေလးႏွင့္ ေမးမိသည္။ နန္းယမံုက ဇြဲကို ခ်က္ခ်င္း ျပန္အေျဖမေပးပါ။ စားပြဲေပၚတြင္ ရွိေနေသာ ဦးမိုးလံုးဟိန္းတို႔အတြဲ၏ ဓါတ္ပံုေတြကို စူးစိုက္ၾကည့္ေနသည္။

 

တေအာင့္ေနမွ “မၿပီးေသးဘူး .. ၿပီးဖို႔ အေ၀းႀကီးလိုေသးတယ္ .. ဇြဲ” “….” “ဇြဲ .. အဲဒီ ကင္မရာနဲ႔ မူဗီြရိုက္လို႔ရလား” “ရတယ္ .. မမ” (နန္းယမံု စိတ္ထဲတြင္ ဘာေတြးေနသည္ကို ဇြဲ မခန္႔မွန္းမိေပမယ့္ ခ်က္ခ်င္းေခါင္းညိတ္ကာေတာ့ အေျဖေပးလိုက္သည္) “အိုေက .. ေကာင္းတယ္ .. ဒါဆို အခုစၿပီး ရီေကာ့လုပ္လိုက္” ေျပာၿပီးသည္ႏွင့္ နန္းယမံုက ဇြဲေရွ႔သို႔ ေလွ်ာက္လာသည္။ သူမဘာလုပ္မွာလဲဆိုတာ မသိခင္မွာပင္ သူ႔ေရွ႔တြင္ ဒူးေထာက္၍ ထုိင္ခ်လိုက္သည္ကို ေတြ႔ရသည္။ အံ့အားသင့္ၿပီး ဇြဲ ငံု႔ၾကည့္မိခိုက္ နန္းယမံု၏ သြယ္ေျပာင္းေသာ လက္တစ္စံုက ေဘာင္းဘီခါးပတ္ေခါင္းအား လွမ္းကိုင္လိုက္သည္။ “မ .. မ .. ဘာလုပ္မလို႔လဲ” “ေမးမေနနဲ႔ … မင္း .. မင္းေကာင္မ အတြက္ ျပန္တံု႔ျပန္ခ်င္တယ္ မဟုတ္ဘူးလား” “အာ .. ဟုတ္ … အိုေက” ကင္မရာကို ကိုင္ထားရင္းႏွင့္ ဇြဲ ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္ ရပ္ေပးေနလိုက္သည္။ လႈပ္ရွားစရာ ရွိသမွ် နန္းယမံုကသာ ဦးေဆာင္၍ ျပဳလုပ္သည္။ ေဘာင္းဘီက သူ႕ေျခရင္းတြင္ ပံုသြားေသာအခါ နန္းယမံုလက္က ေဖာင္းေဖာင္းႀကီးျဖစ္ေနေသာ အတြင္းခံဆီသို႔ ေရာက္လာသည္။ ဇြဲ .. ကင္မရာကို ဗြီဒီယိုသို႔ ေျပာင္းလိုက္ၿပီး စတင္ ရိုက္ကူးသည္။ အရင္ဆံုး ကင္မရာျမင္ကြင္းထဲတြင္ ေပၚလာတာက ျဖဴေဖြးသြယ္တန္းေသာ လက္ကေလး၊ ထိုလက္ကေလးရဲ ႔ လက္သူၾကြယ္ေနရာတြင္ေတာ့ တလက္လက္ေတာက္ေနေသာ စိန္လက္စြပ္ .. နန္းယမံုရဲ ႔လက္ထပ္လက္စြပ္၊ ေဖာင့္ဖေယာင္းပမာ လွပေသာ သူမရဲ ႔လက္ေခ်ာင္းကေလးမ်ားႏွင့္ ထိစပ္ေနသည္က အတြင္းခံေဘာင္းဘီေအာက္က သူ႔လီးႀကီး။ ဇြဲတစ္ေယာက္ နားထင္ေတြ ရွိန္းခနဲ ျဖစ္လာသည္အထိ ခံစားလိုက္ရသည္။ “အိုး .. အေမ့ !!” ေယာက်္ားေတြ၏ လိင္အဂၤါႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး နန္းယမံု မည္မွ် အေတြ႔အႀကံဳရွိသည္ေတာ့ မသိ။ သူ႔လီးအား ေဘာင္းဘီႀကိဳးကို ဖယ္၍ ဆြဲထုတ္လိုက္သည္တြင္ ေယာင္ယမ္း၍ ေရရြတ္လိုက္္သံေလးကမူ ဇြဲအတြက္ နား၀င္ခ်ဳိလွသည္။ စာေတြမွာ ေရးထားသည့္အတိုင္းသာဆိုလွ်င္ ကိုယ့္ေပါင္ကိုယ္ ျပန္ဆိတ္ၾကည့္ရမည့္ကိန္း။ ဒါအိပ္မက္မ်ားလား .. ကိုယ္တိုင္ျမင္ေနရသည့္ ကိုယ့္မ်က္လံုးေတြကိုေတာင္ မယံုႏိုင္ပါ။ တကယ္ကို မုိက္သည့္၊ ဆက္ဆီက်လွသည့္ မမလွလွ နန္းယမံု၏ လက္ထဲတြင္ သူ႔လီးက ေရာက္ရွိေနသည္။ “မမ မ်က္ႏွာကို ပါေအာင္ ရိုက္ဦး .. အဲဒီေတာ့မွ မင္းလီးကို ကိုင္ထားတာ မမျဖစ္မွန္း ဒင္း သိမွာ” လီးကိုကိုင္၍ ေျဖးေျဖးသာသာ ဆုပ္စြဲေနေသာ လက္ကစ၍ တေျဖးေျဖးျခင္း ကင္မရာကို နန္းယမံု၏ မ်က္ႏွာရွိရာသို႔ ေရႊ႔သြားသည္။

နန္းယမံု၏ လွပေသာ မ်က္၀န္းေတြထဲတြင္ ထူးဆန္းသည့္ အရိပ္အေယာင္ေတြ လဲ့့ျဖာေနသည္။ သူမ ဘာေတြ ေတြးေနလဲဆိုတာကို ဇြဲ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာဖို႔ အခိ်န္မအားပါ။ အေပၚစီးကေနၿပီး လွမ္းျမင္ေနရေသာ ႏို႔လံုးေဖြးေဖြးေတြ၏ ထိပ္ပိုင္းအား ကင္မရာကို ဆြဲ၍ လွမ္းခ်ိန္လိုက္သည္။ “အား .. ရွစ္ .. ေကာင္းတယ္” မာေၾကာေနၿပီျဖစ္ေသာ လီးတန္ကို လက္တစ္ဖက္ႏွင့္ ဆုပ္ကာ ဂြင္းတိုက္ေပးေနရာမွ၊ နန္းယမံုက က်န္ေနသည့္ လက္တစ္ဖက္ႏွင့္ သူ႔ေဂြးဥေတြကို ရြရြေလး လွမ္းကိုင္သည္။ လက္ဖ၀ါးေလးထဲတြင္ ထည့္ၿပီး လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားျဖင့္ မာဆက္ လုပ္သလို ႏွိပ္နယ္ေပးေသာအခါ ဇြဲတစ္ေယာက္ မ်က္လံုးမ်ား ေမွးက်သည္အထိ ဖီလင္တက္သြားသည္။ ဘယ္လိုမွ မေနႏိုင္ေတာ့ဘဲ ကင္မရာ မကိုင္ထားသည့္လက္ႏွင့္ နီးစပ္ရာ ႏို႕ႀကီးတစ္လံုးကို လွမ္းဆြဲမိ၏။ “အုိး !!” “ေဆာရီး .. မမ” “ရတယ္ .. ကင္မရာကို ေသခ်ာၾကည့္ဦး” “ဟုတ္ .. မမ ေသခ်ာရုိက္ထားတယ္” ခံစားမႈဖီလင္ေနာက္သို႔ ေမ်ာသြားသည့္ ဇြဲ .. နန္းယမံု၏ သတိေပးသံေၾကာင့္ ကင္မရာကို တည္ၿငိမ္ေအာင္ ျပန္ထိန္းကိုင္လိုက္သည္။ ေအာက္ကိုငံု႔ၾကည့္လိုက္သည့္သူႏွင့္ အေပၚကို ေမာ့ၾကည့္ေနေသာ နန္းယမံု အၾကည့္ခ်င္းဆံုသြား၏။ သူၾကည့္ေနခိုက္ နန္းယမံုတစ္ေယာက္ အသက္ျပင္းျပင္းတစ္ခ်က္ ရွဴလိုက္သည္ကို သတိထားမိသည္။ “ဇြဲ .. မနက္ကတုန္းက မင္း ေရခ်ဳိးလာခဲ့တယ္ မွတ္လား” “ဟုတ္တယ္ .. မမ … ဘာျဖစ္လို႔လဲ” (သူ႔ကိုယ္ကမ်ား အနံ႔အသက္ ထြက္ေနလို႔လားဟု ဇြဲ ေတြးမိသည္။ သို႔ေသာ္ သူ႔အေတြးမွားသည္ကို ခ်က္ခ်င္း သိလိုက္ေလသည္) “မိုး .. လံုး .. ဟိန္း .. က်မ လုပ္သမွ်ကိစၥေတြ အားလံုးဟာ ရွင့္ေၾကာင့္ျဖစ္လာတာ .. ရွင့္အျပစ္ေတြႀကီးပဲ” ကင္မရာကိုၾကည့္ကာ ေျပာေသာ ထိုစကားအဆံုးသတ္ႏွင့္အတူ နန္းယမံု၏ ႏႈတ္ခမ္းလွလွေလးက ဟသြားၿပီး လွ်ာနီနီခြ်န္ခြ်န္ေလးက ထြက္လာကာ ဒစ္လံုးႀကီးကို လွမ္းလ်က္သည္။ ဒစ္ထိပ္ႏွင့္ စိုစြတ္ေသာ လွ်ာထိပ္ေလး ထိမိမႈက နန္းယမံုလက္ထဲရွိ လီးတန္ကို ေထာင္းခနဲ ရုန္းထေစသည္။ ထိပ္ဖူး၀တြင္ စို႔ထြက္ေနေသာ အရည္ၾကည္ေလးက နန္းယမံု၏ လွ်ာဖ်ားေလးတြင္ တြဲခို၍ ပါသြားသည္။ “ေကာင္းတယ္ .. မမရယ္ .. ေကာင္းတယ္ .. လ်က္ လ်က္ေပးပါဦး” ဒင္ျပည့္က်ပ္ျပည့္ မာေနၿပီျဖစ္ေသာ လီးတန္ႀကီး၏ အရင္းပိုင္းကို လက္ႏွင့္ဆုပ္ကိုင္လိုက္ၿပီးေနာက္ လြတ္ထြက္ေနသည့္ ထိပ္ပိုင္းတေလွ်ာက္ နန္းယမံု၏ လွ်ာနီနီေလးက ေရြ႔လ်ားေနသည္။ ေအာက္ဆင္းသြားလိုက္၊ အေပၚတက္လာလိုက္ႏွင့္ အစုန္အဆန္ လႈပ္ရွားၿပီးေနာက္၊ ထိပ္ဖူးလံုးႀကီးဆီ ျပန္အေရာက္တြင္ ပါးစပ္ကို အစြမ္းကုန္ဟ၍ ငံု႔လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ေခါင္းကို ဖိခ်လိုက္သည္တြင္ ႏူးညံ့ေသာႏႈတ္ခမ္းေလးမ်ားကို တြန္းတိုက္၍ လီးဒစ္က ပါးစပ္ေပါက္ထဲသို႔ ၀င္သြားသည္။ “အား .. အရမ္းေကာင္းတယ္ … မမ” ျပြတ္ခနဲ ျမည္သံႏွင့္အတူ လီးထိပ္က နန္းယမံု ပါးစပ္အတြင္းမွ ျပန္ထြက္လာသည္။

 

လီးကို ၉၀ဒီဂရီေထာင္မတ္ေနေအာင္ ကိုင္ထားရင္း လက္ဖ၀ါးႏွင့္ဆုပ္ကာ ဂြင္းတိုက္ေပးသည္။ မ်က္ႏွာလွလွေလးက ေမာ့တက္လာၿပီး ဇြဲအား ထင္မွတ္မထားသည့္ ေမးခြန္းတစ္ခုကို ေမးလိုက္သည္။ “မမနဲ႔ မင္းေကာင္မ .. ဘယ္သူစုပ္ေပးတာ ပိုေကာင္းလဲ” ဇြဲ၏ အသိအာရံုတြင္ ေလာေလာဆယ္ ႀကီးစိုးထားသည္က နန္းယမံုသာ ရွိသျဖင့္ သူ႔ေကာင္မဆိုေသာ ရည္ညႊန္းခ်က္ကို မနည္းေတာင္ ျပန္စဥ္းစားလိုက္ရသည္။ ေနာက္ေတာ့မွ ေခ်ာေခ်ာငယ္ကို ေျပာမွန္းသိလိုက္သည္။ ေခ်ာေခ်ာငယ္ရဲ ႔ အစုပ္အမႈ (ဘလိုးေဂ်ာ့)က ဘယ္ေလာက္ေကာင္းသည္မွန္း ဇြဲ မသိ။ သို႔ေသာ္ နန္းယမံု၏ ဘလိုးေဂ်ာ့က မတရားေကာင္းေနသည္မွန္းေတာ့ ဇြဲ သိေနသည္။ “မမက ပိုေကာင္းတာေပါ့” (ဇြဲ စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေသခ်ာသိေအာင္ ႏွစ္ေယာက္ ၿပိဳင္တူ စုပ္ေပးတာ ခံရလွ်င္ ေကာင္းမည္ဟု ျဖတ္ခနဲ ေတြးလိုက္ေသးသည္) နန္းယမံုကေတာ့ ဇြဲ၏ အေတြးကို သိႏိုင္စြမ္း မရွိပါ။ သူမက ပိုသာသည္ဆိုေသာအခ်က္ေၾကာင့္ ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားသည့္ အသြင္ေျပာင္းသြားၿပီး ေခါင္းကို ခ်က္ခ်င္းပင္ ျပန္ငံု႔၍ လီးကို အားရပါးရစုပ္သည္။ ေကာင္းမြန္လွသည့္ ခံစားခ်က္မ်ားက လီးတန္တေလွ်ာက္မွ တဆင့္ ဇြဲ ကိုယ္အႏွံ႔ ျပန္႔၍ စီး၀င္သြားသည္။ လက္တစ္ဖက္ႏွင့္ နန္းယမံု၏ ေခါင္းကို လွမ္းကိုင္ၿပီး ဖိခ်မိသည္။ ႏူးညံ့အိေထြးေသာ ပါးေစာင္သားေလးမ်ား၏ အထိအေတြ႔ေၾကာင့္ လီးတန္တစ္ေခ်ာင္းလံုးကို နန္းယမံု ပါးစပ္ထဲ သြင္းပစ္လိုက္ခ်င္ေတာ့သည္။ “အား .. ေကာင္းတာ မမ” “အု .. အု” “မမ .. ဒိသရုပ္ လုပ္ဖူးလား ??” နန္းယမံု ကိုယ္လံုးေလး ဆတ္ခနဲ တုန္သြားၿပီး၊ ပါးစပ္ထဲမွလည္း လီးတန္က ကြ်တ္ထြက္လာ၏။ ေခတ္မွီသည့္ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္မို႔ ဒိသရုပ္ဆိုသည္မွာ လိင္တန္ကို အဆံုးထိ ပါးစပ္ထဲသို႔ သြင္း၍ စုပ္ေပးျခင္းမွန္း နန္းယမံု နားလည္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ သူမေယာက်္ား ဦးမိုးလံုးဟိန္းႏွင့္ေတာင္မွ ဒီလိုမ်ဳိး တခါမွ မစမ္းဘူးပါ။ ဦးမိုးလံုးဟိန္း၏ လိင္တန္ကို စုပ္ေပးသည္ဆိုတာကလည္း အၿမဲတမ္းရယ္လို႔ မဟုတ္။ သူမ စိတ္ပါသည့္အခ်ိန္ႏွင့္ ဦးမိုးလံုးဟိန္း အလြန္အမင္း ဆႏၵရွိခ်ိန္သာ ျဖစ္သည္။ အခုေတာ့ သူမေယာက်္ား၏ လူယံုေကာင္ေလးက သူ႔လီးကို ဒိသရုပ္လုပ္ေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုေနၿပီ။ သူမ ဘာလုပ္ရမည္နည္း …. ။ ကင္မရာ ကိုင္ထားေသာ လက္ကို သူ႔မ်က္ႏွာဘက္သို႔ လွည့္လိုက္ၿပီး ဇြဲတစ္ေယာက္ မခိုးမခန္႔ ၿပံဳးရင္း စကားကို တစ္လံုးခ်င္း ေျပာေနသည္။ “ဒီမွာ ေဘာ့စ္ .. ခင္ဗ်ား မိန္းမရဲ ႔ပါးစပ္ထဲကို ခင္ဗ်ား လီးအကုန္ ေသခ်ာေပါက္မထည့္ဖူးဘူး မွတ္လား .. ဘယ္ထည့္ရမလဲ .. ခင္ဗ်ားႀကီးက သူ႔ေနာက္ကြယ္မွာ ေဖာက္ျပန္ေနတာကိုး .. အခု ခင္ဗ်ား မရတဲ့ အခြင့္အေရးကို က်ေနာ္ ရၿပီ .. မမ က က်ေနာ့္လီးကို ဒိသရုပ္လုပ္ေပးေတာ့မယ္ … ဒီမွာ ၾကည့္ ..” ဇြဲေျပာလိုက္သည့္ စကားေတြ အားလံုးကို လံုးေစ့ပတ္ေစ့ နန္းယမံု ၾကားလိုက္ပါသည္။

 

သူမ ဦးေႏွာက္က ထိုအခ်က္မ်ားကို လက္ခံသင့္၊ လက္မခံသင့္ ေ၀ခြဲမရျဖစ္ေနသည္။ သို႔ေသာ္ ဇြဲ၏ လက္က သူမေခါင္းကို အသာကိုင္ၿပီး ဖိခ်လိုက္သည္တြင္ေတာ့ ပါးစပ္ကို အလိုလိုဟေပးမိသြားသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ေတာ့ သူမ၏ သဘာ၀ဗီဇ က ႀကီးစိုးသြားၿပီး ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကို လီးတန္လံုးပတ္၏ ေအာက္ေျခပိုင္းႏွင့္ ထိႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားလိုက္သည္။ ထိပ္ဖူးလံုးလံုးႀကီးက အာေခါင္ကို ေက်ာ္၍ လည္ေခ်ာင္း၀သို႔ ေရာက္လာေသာအခါ ပ်ဳိ ႔ခ်င္သလို ျဖစ္သည္။ အသက္ရွဴရခက္သလို ျဖစ္သည္။ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ျပန္ထုတ္လိုက္သည့္တိုင္ ေခ်ာင္းတဟြတ္ဟြတ္ ဆိုးသည္။ “အားမေလွ်ာ့နဲ႔ မမ ရေတာ့မွာ … နဲနဲပဲ လိုေတာ့တာ” တကယ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္လိုပါေသးသည္။ ဇြဲ လုပ္ခဲ့ဖူးသမွ် ေကာင္မေလးတိုင္းေတာင္မွ ဘယ္သူမွ သူ႔လီးကို အကုန္ငံုႏိုင္တဲ့သူ မရွိခဲ့ပါ။ သို႔ေသာ္ ဇြဲ၏ အားေပးမႈကို နန္းယမုံက အသိအမွတ္ျပဳဟန္ႏွင့္ ေခါင္းညိတ္ျပၿပီး လက္ခံသည္။ ၿပီးေနာက္ အသက္ကို၀၀ရွဴသြင္းလိုက္ၿပီး သူမပါးစပ္ကို လီးထိပ္ဖူးအား ျပန္ငံု၍ ဖိခ်လိုက္ျပန္သည္။ အသက္ကို၀ေအာင္ ရွဴထားခဲ့သည့္အတြက္ လီးဒစ္က လည္ေခ်ာင္းထဲ၀င္လာသည့္အခ်ိန္တြင္ အေစာတုန္းကလို မျဖစ္ေတာ့။ ပ်ဳိ႔ခ်င္သလို ျဖစ္ေနသည့္ အခံေတာ့ ရွိေနေသးေပမယ့္ ထိုစိတ္ကို ထိန္းၿပီး လည္ေခ်ာင္းအတြင္းသားေတြကို ေျဖေလွ်ာ့ကာ ငွက္ေပ်ာသီး မ်ဳိခ်သလို မ်ဳိလိုက္သည္။ လီးတန္လံုးပတ္ကို ဖိပြတ္ေနေသာ ႏႈတ္ခမ္းသားမ်ားက ေအာက္ဘက္သို႔ ေရြ႔သြားၿပီး နန္းယမံု၏ ႏွာတံခြ်န္ခြ်န္ေလးက လီးအရင္းတြင္ ေပါက္ေနေသာ အေမႊးေတြႏွင့္ ေရာယွက္သြားသည္။ သူမ ေမးေလးကမူ ေဖာင္းကားေနသာ ေဂြးဥမ်ားႏွင့္ သြားထိသည္။ “၀ိုး … ေရး .. မိုက္တယ္ မမ” ဇြဲတစ္ေယာက္ေတာ့ နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္သို႔ အရွင္လတ္လတ္ ေရာက္ေနသလိုကို ခံစားရသည္။ နန္းယမံု၏ ေခါင္းကို ေနာက္ဘက္မွ ထိန္းကိုင္ထားရင္း ခ်က္ခ်င္း ျပန္ၾကြတက္မလာေအာင္ စကၠန္႔ပိုင္းေလာက္ ဖိထားသည္။ လီးဒစ္ဖူးႏွင့္ လည္ေခ်ာင္းသားအိအိေတြ ထိေတြ႔ေနမႈသည္ ေျပာမျပႏိုင္ေအာင္ ေကာင္းလြန္းလွသည္။ ခနၾကာမွ ဖိထားမႈကို လႊတ္ေပးလိုက္သည္။ “မမ .. လုပ္ႏိုင္တယ္ .. ေရး !!!” အင္မတန္မွ ေက်နပ္အားရသံႏွင့္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ေၾကြးေၾကာ္ေနသည့္ နန္းယမံုေၾကာင့္ ဇြဲေတာင္ အူေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္ၿပီး အသံတိတ္သြားရသည္။ သူမ စုပ္ေနေသာ လီးသည္ ဘယ္သူ႔လီးဆိုတာကိုေရာ နန္းယမံုေတြးမိပါရဲ႔လား မသိ ..။ ေနာက္ထပ္ဘာမွ ထပ္မံတိုက္တြန္းစရာ မလိုလိုက္ဘဲ နန္းယမံုက သူ႔လီးကို ျပန္၍ ငံုစုပ္သည္။ ဒီတစ္ႀကိမ္တြင္ေတာ့ နည္းစနစ္ကို သိနားလည္သြားၿပီ ျဖစ္သည္မို႔ တစ္ခ်က္ထဲႏွင့္တင္ လီးက သူမပါးစပ္ထဲ ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။ နန္းယမံု၏ ႏွာတံေလးက လီးေမႊးမ်ားၾကား ျပန္လည္ေရာက္ရွိသြားသည္။ ႏွာ၀ထဲသို႔ လီးေမႊးအခ်ဳိ႔ကပင္ တိုး၀င္သြားရာ သူမ ႏွာေခါင္းကို ဘယ္ညာလွည့္ကာ ကစားၿပီး ဖယ္ထုတ္လိုက္သည္။ “အိုး .. ရွစ္” ဇြဲတစ္ေယာက္ ဘယ္လုိမွ မထိန္းႏိုင္ေတာ့။

 

သူ႔လိင္တန္သည္ သံေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္းလို တင္းမာေနၿပီး၊ အခ်ိန္ကိုက္ ဗံုးသလို ေပါက္ကြဲဖို႔ အသင့္ျဖစ္ေနသည္။ နန္းယမံု၏ ေခါင္းကို ဖမ္းကိုင္ၿပီး ခါးကိုလႈပ္ကာ သူမပါးစပ္အား ေဆာင့္လိုးမိေတာ့သည္။ နန္းယမံုက အလိုက္သင့္ပင္ လည္ေခ်ာင္းကို ေျဖေလွ်ာ့ထားေပးယံုမက၊ လွ်ာေလးႏွင့္လည္း အ၀င္အထြက္ ျဖစ္ေနေသာ လီး၏ ေအာက္ဘက္ပိုင္းကို ပတ္၍ လ်က္ေပးသည္။ ႏူးညံ့လွေသာ နန္းယမံု၏ ပါးစပ္လွလွေလးထဲတြင္ လီးတစ္ေခ်ာင္းလံုး ကုန္ေအာင္ ထည့္ထားႏိုင္သည့္ ဖီလင္သည္ ဇြဲအတြက္ေတာ့ ဘာႏွင့္မွကို မလဲႏုိင္ေပ။ သူမပါးစပ္အား အရွိန္ႏွင့္လိုးေနေသာ ဇြဲအား မိနစ္ပိုင္းမွ် ၾကာသည္အထိ နန္းယမုံ လႊတ္ေပးထားလိုက္၏။ နန္းယမံု အေနႏွင့္ အစပိုင္းတုန္းက သူမအေပၚ ေဖာက္ျပန္သည့္ လင္ျဖစ္သူအား ပညာေပး လက္စားေခ်ဖို႔ရန္ ဆံုးျဖတ္ထားခဲ့ေသာ္လည္း ဒီေလာက္အထိေတာ့ ျဖစ္သြားလိမ့္မည္ဟု မထင္ထားခဲ့။ အခုေတာ့ ျဖစ္ခဲ့သမွ်ကို ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ဖို႔ မလြယ္ကူေတာ့ပါ။ သူမအေနႏွင့္လည္း ဒီအေျခအေနေရာက္လာမွ ေနာက္ဆုတ္ဖို႔လည္း မစဥ္းစားခ်င္ေတာ့။ ေရွ႔ဆက္တိုးဖို႔ရန္သာ ဆံုးျဖတ္လိုက္ေတာ့သည္။ “ဇြဲ .. ေနဦး” ျပြတ္ဆိုသည့္ အသံႏွင့္အတူ လီးက ပါးစပ္ေပါက္ထဲမွ ကြ်တ္ထြက္သြားရာ ဇြဲတစ္ေယာက္ တကယ္ကို ဖီးလ္ေအာက္သြားသည္။ ေနာက္ထပ္ တစ္မိနစ္၊ ႏွစ္မိနစ္သာ ဆက္ေဆာင့္ရလွ်င္ သူၿပီးေတာ့မွာ ေသခ်ာေနသည္ေလ။ “ဘာ .. ဘာျဖစ္လို႔လဲ မမ??” အနည္းငယ္ စိတ္ပ်က္သံႏွင့္ ေမးလိုက္သည့္ ဇြဲ .. နန္းယမံုထံမွ အေျဖေၾကာင့္ ေနရာမွာတြင္ ထခုန္ခ်င္သြားျပန္သည္။ အနည္းဆံုး ေတာ့ လူက မခုန္မိတာေတာင္ လီးတန္ႀကီးက ဆတ္ခနဲ ခုန္တက္သည္။ “တို႔တေတြ ဖက္ခ္ ၾကရေအာင္ .. ဇြဲ” “မမ .. တကယ္ ေျပာေနတာလား” (အံ့အားသင့္ၿပီးရင္း သင့္ေနရေသာ ဇြဲ .. ဒီတခါေတာ့ သူ႔မ်က္လံုးေတြ ပန္းကန္ျပား၀ိုင္းေလာက္ ႀကီးသြားသည္ဟု ဆိုလို႔ရသည္) “တကယ္ေျပာေနတာ .. ဇြဲ .. ဒါ ေနာက္စရာ မဟုတ္ဘူး” ေၾကာင္တက္တက္ႏွင့္ ၾကည့္ေနေသာ ဇြဲအား ခပ္ေငါက္ေငါက္လွမ္းေျပာရင္း နန္းယမံု ဒရက္စ္(၀တ္စံု)ရဲ ႔ ေအာက္အနားစကို လွမ္းဆြဲကာ ခါးထက္သို႔ မတင္သည္။ ႀကီးမားေဖြးဥေသာ တင္ပါးႀကီးႏွစ္ဖက္သည္ ခပ္ေသးေသး ပင္တီက ဖံုးမထားႏိုင္သည့္ႏွယ္ လံုးေမာက္ကာ ေပၚထြက္လာသည္။ သူစိတ္ကူးယဥ္ထားသလို ဂ်ီစထရင္း ၀တ္ထားတာ မဟုတ္သည့္တိုင္ ပင္တီေသးေသးေလးက တင္ပါးအထက္ပိုင္းကိုသာ ဖံုးထားႏိုင္သည့္ ဆက္ဆီက်သည့္အမ်ဳိးအစားျဖစ္သည္။

 

ဇြဲ၏ လီးက ဆတ္ခနဲ ထခုန္ျပန္သည္။ မနည္းပင္ ဖင္ေက်ာေတြကို အျမန္ရႈံ႔လိုက္ရၿပီး လရည္မထြက္ေအာင္ ထိန္းထားရသည္။ “မင္း .. သန္႔တာေတာ့ သန္႔တယ္ ေနာ္ ..” “အာ .. သန္႔တယ္ မမ .. ဒါေပမယ့္ မမ အဆင္မေျပရင္ က်ေနာ့္ဆီမွာ ကြန္ဒံုးရွိတယ္” “ဒါဆို ယူလိုက္ေလ .. ဘာလုပ္ေနတာလဲ .. ျမန္ျမန္လုပ္ … အခ်ိန္မရွိဘူး” “ဟုတ္ .. ဟုတ္ .. မမ .. လာ .. လာၿပီ” ဇြဲတစ္ေယာက္ ကမန္းကတမ္း ၾကမ္းျပင္ေပၚပံုေနေသာ ေဘာင္းဘီကို ေျပးေကာက္၊ အိတ္ထဲက ပိုက္ဆံအိတ္ကို ထုတ္၊ အိတ္အလယ္ေခါင္က ဇစ္ကို ဖြင့္ၿပီး တစ္ခုထဲသာ က်န္ေနသည့္ ကြန္ဒံုးကို ျမန္ျမန္ထုတ္ယူရသည္။ ကြန္ဒံုးအိတ္ေထာင့္ကို ပါးစပ္ႏွင့္ကိုက္ကာ ဆြဲေဖာက္လိုက္ၿပီး အစြန္းစထြက္လာေသာ အၾကည္ျပားေလးကို လီးထိပ္တြင္စြပ္ကာ လိပ္ခ်လိုက္သည္။ “ေနဦး !! .. ကင္မရာနဲ႔ ခ်ိန္ရိုက္ထားဖို႔ မေမ့နဲ႔ဦး” ကြန္ဒံုးစြပ္ၿပီးသည္ႏွင့္ သူမနားသို႔ ေျပးကပ္ေတာ့မလို ျဖစ္ေနသည့္ ဇြဲအား နန္းယမံု လွမ္းသတိေပးရသည္။ သူမ သတိေပးလို႔သာ ေတာ္ေတာ့သည္။ အခုအခ်ိန္တြင္ ဇြဲ စိတ္ထား၌ ကင္မရာရိုက္ကူးဖို႔ ကိစၥ လံုး၀ရွိမေနပါ။ စားပြဲစြန္း၌လက္ေထာက္ကာ ေနရာယူထားသျဖင့္ လံုး၀န္းၿပီးထြက္ေနေသာ ပန္းသီးပံုစံဟု တင္စားေခၚေ၀ၚရမည့္ တင္သားေဖြးေဖြးႀကီး ႏွစ္ဖက္ကသာ ႀကီးစိုးထားသည္။ “ရၿပီ .. မမ” ကင္မရာကို ခပ္လွမ္းလွမ္းရွိ အလွစိုက္ ပန္းအိုးေပၚတြင္ သြားေျပးတင္ၿပီးေနာက္ နန္းယမံု ဖင္ေပးထားရာေနရာသို႔ ဇြဲ ေရာက္လာသည္။ လွန္တင္ထားေသာ ဒရက္စ္(၀တ္စံု)စ လိပ္ကာ ဖံုးေနသည့္ ခါးက်င္က်င္ေလးကို ဇြဲ လက္တစ္ဖက္ႏွင့္ ဆုပ္ကိုင္ရင္း၊ ေနာက္တစ္ဖက္က လီးတန္ကို ထိန္းကာ ေစာက္ဖုတ္၀တြင္ ေတ့လိုက္သည္။ နန္းယမံုကလည္း အလိုက္သင့္ပင္ တင္ပါးကို ေကာ့ကာ ကုန္းေပးထားသည္ ျဖစ္ရာ အရည္ၾကည္စို႔ေနေသာ အ၀ေလးႏွင့္ ကြန္ဒံုးစြပ္ထားေသာ ဇြဲ၏ လီးထိပ္ေတ့မိသည္။ ဇြဲ သံုးေလ့ရွိေသာ ကြန္ဒံုးက လု ပါေသာ အမ်ဳိးအစားမို႔ ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀း ေတြးမေနေတာ့ပါ။ ေနရာမွန္သည္ကို သိသည္ႏွင့္ ဖိကာ သြင္းပစ္လိုက္သည္။ (အားပါးပါး .. က်ပ္လွခ်ည္လား) “အီး … အင့္ … အင့္” (နန္းယမံု ကိုယ္ကေလး ဆတ္ခနဲတုန္၍ ေခါင္းေမာ့ကာ မ်က္လံုးေတြ ေမွးစင္းက်သည္) “ဒီမွာ ေဘာ့စ္ .. ခင္ဗ်ားႀကီးေတြ႔ၿပီ မွတ္လား … က်ဳပ္လုပ္ေနတာ ဘယ္သူလဲဆိုတာ .. ေတြ႔တယ္ဟုတ္ .. အဲဒါ ခင္ဗ်ား သစၥာမရွိဘဲ ပစ္ထားတဲ့ မိန္းမေလ … ဟုတ္ၿပီလား” ႀကီးမားတုတ္ခိုင္ေသာလီးႀကီးက သူမကိုယ္တြင္းသို႔ အဖုတ္၀မွတဆင့္ ျပည့္က်ပ္စြာ ၀င္လာမႈေၾကာင့္ မ်က္ေတာင္ေလးမ်ား ေမွးစင္းက်သြားသူ နန္းယမံု .. ေဇာင့္ၾကြားၾကြားေလသံႏွင့္ လွမ္းေျပာေနသူ ဇြဲ၏ စကားမ်ားေၾကာင့္ ၿခံခုန္တဲ့လင္ျဖစ္သူကို မေက်နပ္သည့္စိတ္ေတြ ျပန္ထလာၿပီး သူမတင္ပါးေတြကို ေနာက္သို႔ တြန္းပို႔ပစ္လိုက္သည္။

 

ဇြဲႏႈတ္ဖ်ားမွ ေက်နပ္အားရစြာ ညည္းသံႏွင့္အတူ လီးႀကီးက က်ဥ္းက်ပ္ေနေသာ လမ္းေၾကာင္းတေလွ်ာက္ ေျပး၀င္သည္။ ဇြဲ၏ ဆီးစပ္ႏွင့္ ျဖဴေဖြးအိစက္ေသာ တင္ပါးႀကီးတစ္စံု ထိကပ္သြားသည္။ “အိုး .. ရွစ္ .. ေကာင္းတယ္” စူးစူးရွရွေအာ္ၿပီး ေက်နပ္အားရသံအျပည့္ႏွင့္ ေရရြတ္လိုက္သည့္ နန္းယမံုစကားေၾကာင့္ ဇြဲပင္ အံ့အားသင့္ၿပီး အဖုတ္ထဲအျပည့္၀င္ေနေသာ လီးႀကီးအား ဘာမွမလုပ္ဘဲ ၿငိမ္ေနမိသည္။ ဇြဲကသာ ထိုသို႔ ၿငိမ္ေနေပမယ့္ နန္းယမံုကေတာ့ ၿငိမ္ေနျခင္း မရွိပါ။ သူမဖင္ႀကီးေတြက တုန္ခါေနၿပီး၊ အဖုတ္အတြင္းသားေတြကမူ ဇြဲ၏ လီးကို ပတ္ကာရစ္ဆြဲေနၾကသည္။ “လိုး .. လိုးေလ .. ဇြဲ .. မမ ကို လိုး .. ဖက္ခ္ မီ .. ပလိစ္ !!” သူ႔ေယာက်္ား စိတ္ဆိုးေဒါသထြက္ေအာင္ပဲ နန္းယမံု တမင္ေျပာေနတာလား၊ ဒါမွမဟုတ္ သူ႔လီးေၾကာင့္ပဲ ဆႏၵေတြ တက္ၾကြလို႔ လိုးခိုင္းတာလား ဇြဲ ေသခ်ာေ၀ခြဲမရပါ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီအခ်က္ေတြအား ဇြဲ ဂရုစိုက္မေနေတာ့ပါ။ လံုး၀န္းသေလာက္ တင္းရင္းအိစက္ေနသည့္ တင္ပါးႀကီးႏွစ္ဖက္ကို ဆုပ္ကာဆြဲကိုင္ၿပီး အားကုန္ကို လိုးေတာ့သည္။ လီးက ေစာက္ဖုတ္အတြင္းသားေတြကို ပြတ္တိုက္ၿပီး ထြက္လာလိုက္၊ ၀င္သြားလိုက္ ျဖစ္ေနသည္။ တေျဖာင္းေျဖာင္းႏွင့္ ေျပးလႊားေနေသာ ပစ္စတင္ေခ်ာင္းႏွင့္ေတာင္ တူလွေပသည္။ နန္းယမံု တင္သားေတြက တကယ္ကို ျဖဴေဖြးကားစြင့္ကာ လံုး၀န္းလွသည္။ ေနာက္ကေန ေဒါ့ဂီစတိုင္လ္ႏွင့္ လိုးေနရသူ ဇြဲအဖို႔ ေဆာင့္ခ်က္တိုင္း တင္သားေတြ တုန္တက္သြားသည့္ ျမင္ကြင္း၊ အရည္ၾကည္ေတြ စိုေနေသာ လီးႀကီး အဖုတ္ထဲ ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည့္ ျမင္ကြင္း၊ အဆီရယ္လို႔ မရွိဘဲ ေက်ာ့ရွင္းေနေသာ ေက်ာျပင္ထက္တြင္ ဆံႏြယ္ေလးေတြ လႈပ္ခါသြားသည့္ျမင္ကြင္း .. ရမၼက္ၾကြဖြယ္ရာ ျမင္ကြင္းေပါင္း မ်ဳိးစံုကို ျမင္ေနရသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုအရာမ်ားထက္ ပို၍ သူ႔စိတ္ကို ဖမ္းစားထားသည္က လီးအ၀င္အထြက္ကို ျမင္ေအာင္ ဆိုၿပီး ဖင္သားႏွစ္ဖက္ကို လက္ႏွင့္ဆုပ္ကိုင္ၿပီး ဆြဲၿဖဲထားမႈေၾကာင့္ ထင္ထင္ရွားရွားေပၚေနေသာ စအိုေပါက္ နီနီစူစူေလး။ နန္းယမံုသည္ သူမကိုယ္သူမ ဂရုတစိုက္ႏွင့္ အၿမဲေက်ာ့ရွင္းေနေအာင္ ျပင္ဆင္ထားလို႔လား မသိ။ အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြေရာ ဖင္ၾကား ၊ စအိုေပါက္ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ေရာ အားလံုးက အေမႊးအမွင္ကင္းၿပီး ျဖဴေဖြးသန္႔စင္ေနသည္။ အဖုတ္ကို အပီအျပင္ ေဆာင့္လိုးေနရင္းမွ ဇြဲတစ္ေယာက္ ဖင္ခ်ခ်င္လာသည္။ နန္းယမံုကို ခ်ရဖို႔ အေရးက ဒီတစ္သက္ ျပန္ရခ်င္မွ ရေတာ့မည္ျဖစ္ရာ ႀကံဳႀကိဳက္တုန္း ရွိရွိသမွ် အေပါက္အကုန္ဖြင့္လိုက္ခ်င္သည္။ “အင္း … အင့္ .. မမ ေကာင္းလာၿပီ .. ဇြဲ .. ေဆာင့္ .. နာနာေဆာင့္” ကာမရမၼက္ေဇာတက္ကာ နန္းယမံုတစ္ေယာက္ အပီအျပင္ ေပါက္ကြဲထြက္ေနသည္။

မိမိေယာက်္ားမဟုတ္တဲ့ ငယ္ရြယ္ႏုပ်ဳိတဲ့ ေယာက်္ားသားတစ္ဦးက လီးႀကီးႀကီးႏွင့္ လိုးေပးတာ ခံေနရသည္မို႔ ခံစားမႈအရွိန္ကလည္း ခါတိုင္းႏွင့္ မတူ။ တစ္သက္တာတြင္ မႀကံဳဘူးေသးသည့္ အေတြ႔အႀကံဳႏွင့္ အႀကီးအက်ယ္ ၿပီးေတာ့ဖို႔ နန္းယမံု တဲတဲေလးသာ လိုေတာ့သည္။ “အင္ .. အာ .. ဘာျဖစ္လို႔ ဆြဲထုတ္လိုက္တာလဲ .. ဇြဲ” အရမ္းႀကီး ေကာင္းေနသည့္ အခ်ိန္တြင္ အဖုတ္ထဲမွ လီးဆြဲထုတ္ခံရသျဖင့္ မဲ့တဲ့တဲ့ မ်က္ႏွာေလးႏွင့္ နန္းယမံု လွည့္ၾကည့္ကာ ေမးရွာသည္။ စားပြဲစြန္းအား ေထာက္ထားသည့္ လက္ျဖင့္ လီးတန္ႀကီးအား လွမ္းဆြဲမည္ေတာင္ ျပဳသည္။ ဇြဲကာ အဆြဲမခံဘဲ ေနာက္သို႔ ေျခတစ္လွမ္းဆုတ္သည္။ တင္ပါးႀကီး တစ္ဖက္ကို ကိုင္ထားေသာ လက္ကိုမူ စအိုေပါက္ေလးေပၚ ေရႊ ႔ၿပီး လက္မႏွင့္ စူတူတူအ၀ေလးကို ဖိထိုးခ်သည္။ “မမ ေယာက်္ားက မမဖင္ကို လုပ္ဖူးလား” “အိုး .. ႏိုး .. မလုပ္ဘူး .. မလုပ္ဖူးဘူး” နန္းယမံု၏ စအိုေပါက္ေလးက တင္းရင္းေနေသာ္လည္း ဇြဲက လက္မကို အားႏွင့္ဖိခ်လိုက္သည္မို႔ ထိပ္ပိုင္းေလာက္ ၀င္သြားသည္။ ေခြ်းသီးေလးေတြ စို႔ေနၿပီ ျဖစ္ေသာ နန္းယမံုကိုယ္ကေလး ဆတ္ခနဲ တုန္သြားၿပီး လီးကို လွမ္းဆြဲေသာလက္ကို ကမန္းကတမ္း စားပြဲေပၚသို႔ ျပန္ေထာက္လိုက္ရသည္။ ဖင္ေပါက္ႏုႏုေလးထဲသို႔ ၀င္သြားေသာ သူ႔လက္မကို အသာေလး လႈပ္ေပးရင္း ကင္မရာတင္ထားရာဘက္သို႔ ဇြဲ လွမ္းၾကည့္ကာ စပ္ၿဖီးၿဖီးရုပ္ႏွင့္ ေျပာသည္။ “ကဲ .. ေဘာ့စ္ .. ဒီတစ္ခါေတာ့ ေနာက္ဆံုးပိတ္အျဖစ္ ခင္ဗ်ားႀကီး တခါမွ မေရာက္ဘူးတဲ့ေနရာကို က်ေနာ့္လီးေရာက္ေအာင္ သြားလိုက္မယ္ .. ဘယ္ေနရာလဲဆိုတာ လက္မကို ျမင္တယ္ မွတ္လား .. မမနန္းယမံုရဲ ႔ ဗါဂ်င္ဖင္ေပါက္ေလးေပါ့ဗ်ာ .. ဟား ဟား” ဇြဲေျပာေနသည့္ စကားလံုးတိုင္းကို နန္းယမံု ၾကားပါသည္။ ေယာက်္ားျဖစ္သူ၏ အလုပ္သမားက သူေဌးကေတာ္ျဖစ္သူ သူမကို ဖင္ခ်ဖို႔ ႀကံစည္ေနသည္ဆိုတာ နန္းယမံု နားလည္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ အခုအေျခအေနတြင္ သူမ ျငင္းဆန္ခ်င္စိတ္တစ္ခုမွ မရွိေတာ့ပါ။ အလွ်ံညီးညီး ေတာက္ေလာင္ေနသည့္ ရမၼက္စိတ္တြင္၊ ေဖာက္ျပန္သူ ေယာက်္ားအေပၚ ခံျပင္းေဒါသထြက္မႈက ေပါင္းစပ္လိုက္ေသာအခါ သူမလုပ္သမွ် အမွန္ဟု နန္းယမံု ထင္ျမင္ေနသည္။ ဖင္မကလို႔ ဘာႀကီးပဲခ်ခ် .. ဇြဲ လုပ္ခ်င္တာလုပ္ဖို႔ သူမ သေဘာတူသည္။

 

“လုပ္ .. ဇြဲ .. မမ ဖင္ေပါက္က မင္းအတြက္ပဲ .. ဒါမွ ဒင္းတို႔ ေကာင္းေကာင္းမွတ္မွာ” ဖင္ေပါက္ထဲသို႔ ၀င္ေနၿပီ ျဖစ္ေသာ လက္မေပၚသို႔ ထီြခနဲ ေနေအာင္ တံေတြးေထြးခ်လိုက္သည္။ လက္မကို ႏွဲ႔ၿပီး လႈပ္ေပးလိုက္ရာ တံေတြးမ်ား စိမ့္၀င္လာသည္။ ဖင္၀ေလးက ေအးခနဲ ျဖစ္သြားသည္။ နန္းယမံု စအုိ၀ေလးအား အလိုလုိ က်ံဳ ႔မိသည္။ “မမ .. စိတ္ေလွ်ာ့ထား .. ဖင္၀ကို အရမ္းတင္းမထားနဲ႔ ဟုတ္ၿပီလား ..” “အင္း .. ဇြဲ .. ေျဖးေျဖးေနာ္” “ဟုတ္ .. မမ” တံေတြးအကူအညီေရာ၊ ရႊဲရႊဲစိုေနေသာ အဖုတ္ထဲမွ ထြက္သည့္ ေစာက္ရည္ၾကည္မ်ား၏ အကူအညီေရာ ေပါင္းကာ ျပင္ဆင္ၿပီးေနာက္ လီးထိပ္ဖူး၀ကို ေသခ်ာေတ့သည္။ တအားကို ဖိသြင္းပစ္လိုက္ခ်င္သည့္ စိတ္က မ်ားေနေပမယ့္၊ ေနာက္ေပါက္ကို ဆက္ဆံသည္မွာ နန္းယမံုအတြက္ ပထမဦးဆံုး အႀကိမ္ဆိုတာ ဇြဲ သိပါသည္။ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ အဖုတ္ေပါက္ထက္ မ်ားစြာေသးငယ္ေသာ စအိုေပါက္ထဲသို႔ သူ႔လီးဒစ္ ၀င္ႏိုင္ဖို႔ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ႀကိဳးစားသည္။ အားအရွိန္ကို ၁%ေလာက္မွစ၍ တစ္ႀကိမ္လွ်င္ ဆယ္ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ ထပ္ကာ တိုးတိုးသြားသည္။ ရာခိုင္ႏႈန္း တစ္ရာျပည့္ဖို႔ေတာ့ မေစာင့္လိုက္ရပါ။ နန္းယမံုက စိတ္ကိုေလွ်ာ့ၿပီး ဖင္ေပါက္ကို ဖြင့္ထားေပးရာ ၇၀% ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္တြင္ လီးဒစ္ဖူးက အထဲသို႔ ျမဳပ္၀င္သြားသည္။ “အား … ကြ်တ္ … ကြ်တ္ ..” “ရွစ္ .. အရမ္းက်ပ္တာပဲ မမ .. သိပ္ေကာင္းတယ္ .. ဆိုးဂြတ္” တစ္ေယာက္က နာလို႔ ညည္းတာျဖစ္ၿပီး၊ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ေကာင္းလြန္းလို႔ ညည္းတာျဖစ္သည္။ နာတာေတာ့ နာေနေပမယ့္ နန္းယမံု ရုန္းကန္ၿပီး ထြက္သည္ေတာ့ မလုပ္ပါ။ စားပြဲစြန္းကိုသာ လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားရာ သူမ၏ လက္ဆစ္ေလးမ်ားသည္ အားျပဳထားရသည့္အရွိန္ႏွင့္ အျဖဴေရာင္ေတာင္ သမ္းလာေနရွာသည္။ “မမ .. ဆက္သြင္းမယ္ေနာ္ .. ခန ေအာင့္ခံထား” အျပစ္အနာအဆာဆိုလို႔ အမည္းစက္တစ္စက္ေတာင္ မရွိသည့္ ျဖဴႏုေဖြးအိေနေသာ တင္ပါးႀကီးႏွစ္ဖက္အား ေပါင္းစပ္ထားသည့္ စအိုေပါက္ႏုႏုေလးအား သူ႔လီးႀကီးက ထိုးခြဲကာ ၀င္ေရာက္ေနသည့္ ျမင္ကြင္းသည္ ဇြဲအတြက္ေတာ့ ၂၀၁၅အတြက္ ၾကည့္အေကာင္းဆံုးေသာ ျမင္ကြင္းသာျဖစ္သည္။ ေခ်ာ့သြင္းလိုက္၊ ခနရပ္ထားလိုက္၊ အားစိုက္ကာ ထပ္ဖိထည့္လိုက္ႏွင့္ အခ်ိိန္မည္မွ် ကုန္သြားမွန္း မသိ။ ေတာ္ေတာ့ေတာ္ေသးသည္။ ေစာေစာတုန္းက ၿပီးခ်င္သလို ျဖစ္ေနေသာ ဇြဲ .. ဖင္ေပါက္ထဲ လီး၀င္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနရသျဖင့္ ၿပီးခ်င္စိတ္က နည္းနည္းေပ်ာက္သြားသည္။

 

လီးအရင္းပိုင္းႏွင့္ တင္ပါး၀ိုင္း၀ိုင္းႀကီးေတြ ထိဖို႔ နဲနဲေလးသာ လိုေတာ့သည္အခ်ိန္တြင္ ဇြဲ ခနနားလိုက္သည္။ “မမ အဆင္ေျပလား ..” “တစ္ဆို႔ဆို႔ႀကီးနဲ႔ .. ေနရထိုင္ရတာေတာ့ တမ်ဳိးႀကီးပဲ” “ဒါက အစမွတ္လို႔ပါ .. လီးအ၀င္အထြက္ျဖစ္ရင္ အဆင္ေျပသြားမွာ .. မမ ေဆြမ်ဳိးေမ့သြားရေစမယ္ .. ဟီး .. ဟီး” “ေဆြမ်ဳိးမေမ့လည္း မင္းေဘာ့စ္ကို ေမ့ရင္ ရၿပီ .. ေဆာင့္ေတာ့ကြာ” “စိတ္ခ် .. မမ” (လာၿပီ) ဆိုၿပီး အခ်က္ေပးသံအဆံုး၌ ဇြဲ သူ႔လီးကို ျပန္ဆြဲထုတ္၍ အားႏွင့္တစ္ခ်က္ ေဆာင့္သြင္းလိုက္သည္။ က်ပ္သည္ကေတာ့ တကယ္ကို ျပဳတ္တူႏွင့္ ညွပ္ထားသလား ထင္ရသည္။ သို႔ေသာ္ ထိုျပဳတ္တူသည္ ႏူးညံ့လြန္းေသာ ကတၱီပါသားႏွင့္ အလားသဏၭာန္ တူေနပါသည္။ တစ္ခ်က္ခ်င္း ေျဖးညင္းစြာ ျပန္ထုတ္လိုက္၊ အားႏွင့္ေဆာင့္သြင္းလိုက္ႏွင့္ အပ်ဳိရည္ပ်က္ခါစ ဖင္ေပါက္ေလးကို စိတ္တိုင္းက် လိုးေဆာင့္ေနသည္။ သူ႔ေဆာင့္လိုက္တိုင္း ဖင္ဆံုႀကီး လႈပ္ခါသြားၿပီး စအိုေပါက္ေလးကေတာ့ အစြမ္းကုန္ကို ၿပဲလန္လို႔ေနသည္။ “အင္း … အာ့ .. ဇြဲ .. အား … အာ့ .. ဇြဲ … လုပ္ .. လုပ္ … အာ့” အသြင္းအထုတ္မွန္လာသည္ႏွင့္အမွ် နန္းယမံု၏ ဖင္ေပါက္ေလးသည္ ဇြဲ၏ လီးကို ေကာင္းေကာင္းလက္ခံလာႏိုင္သည္။ နာေသးတာေတာ့ နာေနေသးေပမယ့္ ထိုနာတာႏွင့္တြဲ၍ ရရွိလာေသာ ခံစားမႈဖီလင္ကို မက္ေမာခံုမင္လာသည္။ ဇြဲ၏ ေဆာင့္ခ်က္ႏွင့္ညီညီ သူမတင္ပါးကို ေကာ့ေကာ့၍ ေပးသည္။ ဇြဲကလည္း နန္းယမံုတစ္ေယာက္ ဖင္အလိုးခံရတာ ဇိမ္ေတြ႔လာၿပီဆိုသည္ကို နားလည္သည့္အေလ်ာက္ အေလွ်ာ့မေပးေတာ့ဘဲ လီးကို ေဆာင့္ခ်က္ျပင္းျပင္းမ်ား သံုးကာ လိုးသည္။ “အိုး … ရက္စ္ … ေဆာင့္ … အာ့ .. အား .. မမ ၿပီးေတာ့မယ္ … ၿပီး … ၿပီးၿပီ ..” “အား .. ဖက္ခ္ … ထြက္ .. ထြက္ၿပီ” နန္းယမံု၏ ဖင္ေပါက္ေရာ၊ အဖုတ္ေရာ ရႈံ ႔ပြရႈံ ႔ပြျဖစ္ကာ အႀကီးအက်ယ္ ၿပီးသြားသလို၊ ဇြဲလည္းပဲ ဖင္သားေတြ က်ံဳ ႔ကာတုန္၀င္သြားသည္ အထိ အေကာင္းႀကီးေကာင္းၿပီး လရည္ေတြ ပန္းထုတ္မိသည္။ တကိုယ္လံုးရွိ အားအင္ေတြ နန္းယမံု ဖင္ေပါက္ေလးထဲ စီး၀င္သြားသလို ခံစားရသည္။ “အရမ္းေကာင္းတာပဲ မမ ရယ္ ..” ေနာက္ဘက္နားရွိ ထိုင္ခံုေပၚသို႔ ေျခပစ္လက္ပစ္ ထုိင္ကာ က်သြားရင္း ဇြဲတစ္ေယာက္ ေမာပန္းသံႏွင့္ ေျပာရွာသည္။ နန္းယမံုကလည္း အသက္ကို မွန္မွန္ျဖစ္ေအာင္ တဟင္းဟင္းႏွင့္ ရွဴေနရင္းမွ သူ႔ကို လွမ္းၾကည့္ရင္း ယဲ့ယဲ့ေလး ၿပံဳးျပသည္။

 

“မမလည္း အရမ္းေကာင္းသြားတယ္ .. ဇြဲ” “……” ဘာေျပာရမွန္း မသိဘဲ ဇြဲ ၿငိမ္ေနစဥ္မွာပင္ နန္းယမံုက အံ့ၾသဖြယ္ရာ အျပဳအမူတစ္ခုကို ျပဳလုပ္လိုက္သည္။ ဇြဲ ေရွ ႔တြင္ ဒူးေထာက္ကာ ထိုင္လိုက္ၿပီး အခုထက္ထိ မခြ်တ္ရေသးေသာ ကြန္ဒံုးကို လိပ္ကာ ခြ်တ္ယူလိုက္သည္။ လရည္ေတြ ျပည့္ေနေသာ ကြန္ဒံုးကို လက္ဖ၀ါးေပၚတြင္ကာ ခနၾကည့္ၿပီးေနာက္ မူႏြဲ႔ႏြဲ႔ႏွင့္ ၿပံဳးျပသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ ခြ်ဲက်ိက်ိျဖစ္ကာ က်န္ခဲ့ေသာ သူ႔လိင္တန္အား လက္ႏွင့္စုပ္ကိုင္ၿပီး အေပၚေအာက္ လွ်ာႏွင့္ လ်က္ေပးသည္။ ဇြဲတစ္ေယာက္ ထိုင္ေနရာမွ ဖင္ႀကီး ၾကြမတက္ေအာင္ပင္ မနည္း သတိထားေနလိုက္ရသည္။ စိတ္ေက်နပ္သည္အထိ လ်က္ၿပီးသြားလို႔ နန္းယမံုက ေနာက္ဆံုးပိတ္အေနႏွင့္ သူ႔လီးထိပ္အား ျပြတ္ခနဲေနေအာင္ ႏႈတ္ခမ္းေလးႏွင့္ နမ္းၿပီး လႊတ္ေပးလိုက္သည္တြင္ ဇြဲ၏ လီးက ျပန္၍တင္းမာစေတာင္ ျပဳေနသည္။ “အိုေက .. ဒီေလာက္ဆို ကင္မရာကို ပိတ္လိုက္လို႔ရၿပီ .. မမတို႔ ဟိုသစၥာေဖာက္ႏွစ္ေယာက္ကို တံု႔ျပန္လက္စားေခ်ဖို႔ ေကာင္းေကာင္းႀကီးလံုေလာက္ေနၿပီ ထင္တယ္ .. ေသခ်ာတယ္ ဒင္းတို႔ေတာ့ မမတို႔ကို ဂ်ဲလက္စ္ျဖစ္ယံုမက ဒါေတြျမင္ရင္ ေဆြ႔ေဆြ႔ခုန္ေအာင္ ေဒါသထြက္ေနၾကမွာ ..” ေဒၚနန္းယမံုက တက္ၾကြစြာ ေျပာေနသေလာက္ ဇြဲကေတာ့ ၿပံဳးၿဖီးၿဖီးႏွင့္ ေခါင္းညိတ္ျပယံုသာ တတ္ႏိုင္ေတာ့သည္။ အခု ရိုက္ကူးထားသည့္ ဓါတ္ပံုေတြႏွင့္ ဗီြဒီယိုကို ဦးမိုးလံုးဟိန္း ျမင္လွ်င္ ေသခ်ာတာကေတာ့ သူအလုပ္ျပဳတ္မွာ ျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ သူျပဳလုပ္ခဲ့သည့္ ကိစၥမွန္သမွ်ကို ျပန္စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ ဇြဲအေနႏွင့္ အလုပ္ျပဳတ္မည့္ကိစၥအား လံုးလံုးကို ေခါင္းထဲထည့္္မေနေတာ့ပါ။ ေဘာ့စ္ျဖစ္သူ ကတိေပး ေျပာထားခဲ့သည့္ လကုန္လွ်င္ရမည့္ ေဘာနပ္စ္ကိုလည္း မလိုခ်င္ေတာ့ပါ။ ဦးမိုးလံုးဟိန္းက ေပးမည့္ေဘာနပ္စ္ထက္သာသည့္ အက်ဳိးအျမတ္ကို သူ႔ရဲ ႔အရမ္းကိုဆက္ဆီက်ၿပီး၊ အရမ္းကို လွပသည့္ မိန္းမျဖစ္သူထံမွ ရရွိခဲ့သည္ မဟုတ္ပါလား …ၿပီးပါၿပီ။

Categories
Lifestyle

ဒုတိယလူ

အိျဖဴသဇင္က်ေတာ့လည္း ဇာတ္လမ္းက တမ်ိဳး အေဖေရာ အေမေရာက စည္းကမ္းႀကီးသျဖင့္ သူ႕အတြက္က ဟိုဒီကိစၥဆိုသည္မွာ မဂၤလာေဆာင္ၿပီးမွ လုပ္ရမည့္ အရာလို႕ထင္သည္၊ ညီညီ မွာသူ႕ရီးစားေလး ကိုသူမ်ားေတြလို ဟိုကိုင္ ဒီကိုင္ လုပ္ခ်င္သည္၊ အိျဖဴက လက္မခံ၊ အမိႈက္က ျပႆဒ္ မီးေလာင္ဆိုသလို စကားခနခန မ်ားလာၿပီး ေနာက္ဆံုးေတာ့ ညီညီက ဟိုေကာင္မေလးလိုလို ဒီေကာင္မေလးလိုလို လုပ္လာရမွ အိျဖဴက ဒီေလာက္ သစြာမရွိတာ သူ႕အိမ္ေထာင္ဖက္အျဖစ္မေရြးခ်င္ေတာ့ ဆိုတာ ရီးစားအျဖစ္မွ ျပတ္စဲလိုက္သည္၊ ေနာက္အခ်စ္လည္း မရွာခ်င္ေတာ့၊ စာကိုသာ ဖိက်က္ေနေတာ့သည္၊ ႏိုင္ႏိုင္ကေတာ့ ထည္လဲ တြဲေနေတာ့သည္၊ အခုဆို ေက်ာင္းပိတ္လို႕ အိမ္ျပန္လည္း သူ႕အဖို႕ မပ်င္းေတာ့ၿပီ၊ သူ႕အဖို႕ေတာ့ ေယာက္်ားေလး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုလည္း ျမည္းစမ္းဖူးေလၿပီ၊ သူ႕ ပေထြး ဦးခ်စ္ေဆြေၾကာင့္လားမသိ၊ သူက သူ႕ထက္ႀကီးေသာ ဘဲႀကီးေတြကို ပိုႀကိဳက္တတ္လာသည္၊ ေက်ာင္းမွာလည္း မုဆိုးဖို ေက်ာင္းဆရာမ်ား ႏွင့္ ဘာညာကိြကြေလးေတြ အျမည္းတို႕စားရင္း၊ က ေက်ာင္းစာမ်ားမွာ စာအရမ္းၾကည့္ေနေသာ အိျဖဴႏွင့္ ဂရိတ္တူတူ ရေနသည္။ ဤသို႕ျဖင့္ သူတို႕၏ ပထမအရြယ္ပညာရွာျခင္းၿပီးဆံုးၿပီမို႕ ႏွစ္ဦးသား လမ္းခြဲသြားၾကရေသာ္လည္း အဆက္အသြယ္မွာ မျပတ္ၾကေခ်၊ တဦးႏွင့္တဦး အျမဲတမ္းလိုလို အဆက္အသြယ္ရွိၿပီး အနည္းဆံုးတႏွစ္တခါေလာက္ေတာ့ ဆံုမိၾကေလသည္။ ေနာက္ေတာ့ ႏိုင္ႏိုင္မွာ သူ၏ လည္ပတ္ကၽြမ္းက်င္မႈေၾကာင့္ သူ႕ထက္ အသက္ ၅ႏွစ္မွ်ႀကီးသူ ဗိုလ္မူးေအာင္ႏိုင္ ႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ေလသည္၊ အိျဖဴသဇင္ကမူ မိဘ ေျပာစကားနားေထာင္ၿပီး မိဘခ်င္း ေစ့စပ္သေဘာတူခဲ့သူ ကိုမ်ိဳးေဆြ ဆိုေသာ အာအိုင္တီေက်ာင္းဆင္း၊ သူႏွင့္အသက္တူ ရြယ္တူ တဦးႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်ခဲ့ရေလသည္။

အိျဖဴသဇင္၏ ေယာက္ခမ မ်ားမွာ ဟိုတယ္တည္းခိုခန္းမ်ားပိုင္ဆိုင္ၿပီး သားေလး တေယာက္တည္းရွိရာ သူတို႕ စီးပြားေရးကို ဆက္လက္လုပ္ကိုင္ေစလိုေသာ္လည္း ကိုမ်ိဳးေဆြက သူငယ္ခ်င္းမ်ား လည္း အလုပ္လုပ္ေနေသာ စကၤာပူကို သြားေရာက္လုပ္ကိုင္ၾကည့္ခ်င္ေနေလသည္၊ သူက အဆင္ေျပရင္ အိျဖဴကိုပါ ေခၚသြားၿပီး အတူတူ ေနခ်င္ေပမဲ့ သူကိုယ္တိုင္လည္း အလုပ္ရွာရအုန္းမွာမို႕ တႏွစ္ေလာက္သာ ညားထားရေသးေသာ မယားေလးကို သူတို႕ ျမိဳ႕မွာ ခနထားခဲ့ရေလသည္၊ အိျဖဴမွာလည္း အီကိုက ဆင္းသူမို႕ ေငြစာရင္း မ်ားကိုင္တြယ္ရာတြင္ ကၽြမ္းက်င္သူမို႕ သူ႕မိဖမ်ားမွာလည္း သူတို႕ အလုပ္တြင္ စၿပီး အားကိုးေနရၿပီျဖစ္ရာ၊ အိျဖဴမွာ သူ႕ေယာကၡမ မ်ားႏွင့္ က်န္ေနခဲ့ရေလသည္။ ႏိုင္ႏိုင္မွာ ေတာ့ အရာရွိရိပ္သာ မွာ အေေခၽြရံ အသင္းအပင္း ေတြနဲ႕ ေနထိုင္ရင္း ဘာအလုပ္မွ မလုပ္ေတာ့ပဲ ဘဝစည္းစိမ္ ေကာင္းေကာင္းခံစားေနရ ေလသည္။ တခုေသာ ေႏြရာသီမွာ သူ႕ေယာက္်ား ဗိုလ္မူးေအာင္ႏိုင္ အထူးစစ္ဆင္ေရးျဖင့္ နယ္ကို သြားေနရသျဖင့္ တေယာက္ထည္းပ်င္းလာရာ၊ အိျဖဴသဇင္ ဆီသို႕ ဖုန္းဆက္မိေလသည္၊ အိျဖဴသဇင္ကလည္း သူ႕ေယာက္်ား စကၤာပူသြားအလုပ္လုပ္ေနသည္မွာ တႏွစ္နီးပါးရွိေနၿပီး သူလည္း အခုေတာ့ ေယာကၡမ အလုပ္နဲ႕ ေျခခ်ဴပ္မိသလိုျဖစ္ေနေတာ့ ၊ ေက်ာင္းတုန္းက အခင္ဆံုးသူငယ္ခ်င္း လာလည္မယ္ဆိုေတာ့ ဝမ္းသာအားရ ဖိတ္ေခၚလိုက္ေလသည္။ ေနဖို႕က သူ႕အတြက္က သူတို႕ပိုင္ေဟာ္တယ္ခန္းတခန္းကို ျပင္ေပးလိုက္ရံုပင္။ သို႕ႏွင့္ ႏိုင္ႏိုင္တေယာက္ အိျဖဴရွိရာ ျမန္မာျပည္အလယ္ပိုင္း ျမိဳ႕ႀကီးဆီသို႕ ေရာက္လာခဲ့ရေလေတာ့သည္။ ႏိုင္ႏိုင္ ေရာက္လာေတာ့ အိျဖဴက သူ႕ေယာကၡထီးေယာကၡမ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၊ေဒၚနီလာ တို႕ ႏွင့္ မိတ္ဆက္ေပးလိုက္ေလသည္၊ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြတို႕ကလည္း အိျဖဴသူငယ္ခ်င္းဆိုေတာ့ သူတို႕ ေခၽြးမေလးကို ခ်စ္သလိုပင္ ခ်စ္ခင္မိၾကၿပီး လိုေလေသးမရွိ ျပဳစုေလသည္။ သို႕ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္၊ သူတို႕ ျမိဳ႕ေလး အနားတဝိုက္ ဘုရားစံုဖူး၊ ဟိုေနရာဒီေနရာသြား၊ ဟိုအစားဒီအစား စားျဖင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကေလသည္။

တေန႕ သူတို႕ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ အစားအေသာက္ေသာင္းက်မ္းလိုက္တာ၊ အိျဖဴဇင္တေယာက္ အစားအေသာက္တခုခု က မသန္႔၍လားမသိ အထက္လွန္ေအာက္ေရွာျဖစ္ကာ ဖ်ားေတာ့သည္။ သူ႕ကို ဆရာဝန္က အစားမစားခိုင္းေသးပဲ အရည္ပဲေသာက္ေနရေလရာ၊ အိျဖဴခမ်ာ အိပ္ယာထဲ နားေနရေလေတာ့သည္၊ သူဆီလာလည္ေသာ သူငယ္ခ်င္းကို ပ်င္းေနမွာစိုး၍ ႏိုင္ႏိုင့္အတြက္ ခရီးစဥ္မ်ားကို လုပ္ေပးဖို႕ သူ႕ေယာကၡမ မ်ားကို ေျပာၾကားေပးေလသည္၊ သို႕ႏွင့္ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက အနီးနားရွိေတာင္ေပၚျမိဳ႕ေလးသို႕ သူ႕ကားႏွင့္လိုက္ပို႕ေပးမည္ဟု ေျပာေလသည္၊ ႏိုင္ႏိုင္က ျငင္းေသာ္လည္း အိျဖဴက အတင္းအက်ပ္တိုက္တြန္းေသာေၾကာင့္ ႏိုင္ႏိုင္က သေဘာတူလိုက္ေလသည္။ ေဒၚနီလာက အိျဖဴကို စိတ္မခ်တာႏွင့္ ေဟာ္တယ္ အလုပ္မ်ားလည္း ရွိတာေၾကာင့္ ေနခဲ့ၿပီး ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ ႏွင့္ ႏိုင္ႏိုင္ သာ ကားေလးတစီးျဖင့္ ေစာေစာစီးစီး ထထြက္လာခဲ့ၾကေလေတာ့သည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြမွာ အသက္ ၅၀ ေက်ာ္ေက်ာ္ သာရွိေသးၿပီး အားကစားလည္း လုပ္သူမို႕လားမသိ အရပ္က လည္းျမင့္ျမင့္၊ ရင္အုပ္က်ယ္က်ယ္ႏွင့္ လက္ေမာင္းၾကြက္သားမ်ားလည္း တင္းတင္းရင္းရင္း ရွိသည္၊ မ်က္ႏွာကလည္းအင္မတန္ခန္႕ညားၿပီး ေျပျပစ္သူျဖစ္ေလရာ၊ ႏိုင္ႏိုင့္ အဖို႕ ရင္ခံုခ်င္စရာ ျဖစ္လာရေလသည္၊ သူ႕ေယာက္်ား၊ စစ္ဆင္ေရးသြားေနတာလည္း ၾကာၿပီမဟုတ္လား၊ ေက်ာင္းမွာထည္းက ေယာက္်ားေလး မ်ားစြာ အေတြ႕အႀကံဳရွိဘူးသူ၊ ဦးခ်စ္ေဆြမွ အစ ကိုယ့္ထက္ အသက္ႀကီးသူ အမ်ိဳးသားမ်ား အေပၚမွာ ပို၍ တပ္မက္မႈရွိေနေသာ ႏိုင္ႏိုင္ အဖို႕၊ ငတ္ေနတာလည္းၾကာၿပီမဟုတ္လား၊ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးကထဲက တေခ်ာင္းကိုင္ျဖစ္ေနရတာ ပ်င္းသလိုလိုရွိရသည့္ၾကားက အဲဒီတေခ်ာင္းကလည္း မစားရတာၾကာၿပီ မဟုတ္ပါလား၊ ႏိုင္ႏိုင့္ စိတ္ထဲ မွာေတာ့ ဒီလို အခြင့္အေရးမ်ိဳးဆိုတာ ေတာ္ေတာ့္ကို ကံသီလို႕ရတာပဲလို႕ေတြးေနမိသည္၊ အင္း ဒီခရီးစဥ္အတြင္း မွာ ကိုယ္လိုခ်င္တာကို ရေအာင္မလုပ္ႏိုင္လို႕ကေတာ့ နင္ေတာ္ေတာ္ညံ့တယ္ေျပာရမွာပဲ လို႕ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ေျပာေနမိေလေတာ့သည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြမွာလည္း ေခသူမဟုတ္ေျခ၊ နဂိုထဲက မိန္းမ ဝါသနာပါသူျဖစ္ၿပီး ေဟာ္တယ္လုပ္ငန္း လည္း လုပ္လာခဲ့သူမို႕၊ မိန္းမေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္ အေတြ႕အႀကံဳရွိဘူးၿပီး၊ ယခုထိလည္း ကဲေနသူျဖစ္ေလသည္။ အခုလည္း သူတို႕ ေဟာ္တယ္ သံုးခု အနက္၊ တခုမွာ ခန္႕ထားသည့္ ေဟာ္တယ္မန္ေနဂ်ာမေလး ေမသူစိုး ႏွင့္ ညိွ ေန ေလသည္၊ တခါတေလ ေဟာ္တယ္ သြားစစ္သလိုႏွင့္ ထိုေဟာ္တယ္က အခန္းတခုမွာ ေမသူစိုးကို ျဖဳတ္ေလ့ရွိေလသည္၊ သို႕ေသာ္လည္း ဝန္ထမ္းမ်ား ရိပ္မိသြား ႏိုင္သည့္ အႏၱရာယ္ရွိေသာေၾကာင့္ သူတို႕ မိသားစု ရဲ႕ ေဗေကးရွင္းဟုန္းမ္ လို႕ေခၚလို႕ရတဲ့ ၊ေတာင္ေပၚၿမိဳ႕ကေလး က အိမ္ကို ေခၚသြားၿပီး ျဗင္းေလ့ရွိသည္။

ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက ကားကို ေတာင္တက္လမ္းေကြ႕ေကြ႕ေကာက္ေကာက္ေတြမွာ ကၽြမ္းက်င္စြာ ေမာင္းလာရင္းက ႏိုင္ႏိုင္ေက်ာ့ႏြယ္ႏွင့္ စကားစၿမီ ေျပာလာခဲ့ေလသည္။ ႏိုင္ႏိုင္ ၏ အမူအယာပံုပန္း သ႑န္ကို ေလ့လာလိုက္တာႏွင့္ သူႀကံရင္ ရႏိုင္မည္ဆိုတာကို ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ ကသိေနၿပီ။ ႏိုင္ႏိုင့္ ပံုစံကလည္း မဆြတ္ခင္က ညႊတ္ေနတဲ့ပံုမ်ိဳး၊ သူ႕ကို စကားေျပာတာက အစ၊ ေပါင္ပုတ္လုိက္၊ ပုခံုးစြန္းေလး တိုက္လိုက္ႏွင့္၊ ဆိုေတာ့၊ စားေနၾကေၾကာင္ပါးႀကီး ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ တေယာက္ ပုဆိုးေအာက္မွ လီးက အတြင္းခံေဘာင္းဘီထဲမွာကို အတင္း ရုန္းထေနရသည္။ လမ္းကလည္း ေတာင္တက္လမ္း၊ ေကြ႕ေကြ႕ေကာက္ေကာက္ ဆိုေတာ့ ဂီယာကလည္း တခ်ိန္လံုးခ်ိန္းေနရ သည္၊ သူ႕လက္ေတြက ႏိုင္ႏိုင့္ေပါင္လံုေလးကို ထိမိေနေသာ္လည္း ႏိုင္ႏိုင္က ေနရာအက်ယ္ႀကီးရွိရဲ႕သားနဲ႕ မလႈပ္၊ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက ႏိုင္ႏိုင့္ကို သူတို႕ အပန္းေျဖ အိမ္ေလး သို႕ တန္းေခၚသြားၿပီး လုပ္ရင္ေတာင္ ရေနၿပီဆိုတာသိေနေသာ္လည္း ၊ဒီတခါေတာ့ သူ မုဆိုးမလုပ္ပဲ ႏွင့္ သားေကာင္ အေနျဖင့္ လႈပ္ရွားလိုက္အုန္းမည္ဟု၊ ေတြးရင္း သေဘာက်ေနမိသည္။ ဒီေလာက္ေတာင္ ဆာေနတဲ့ ေကာင္မေလးကို ငါ မလုပ္တတ္မကိုင္တတ္ အဖိုးႀကီးပံု ဖမ္းေနလိုက္အုန္းမည္၊ အဲဒါမွ သူလည္း ပိုၿပီး စိတ္တက္ၾကြမည္ဟု ေတြးလိုက္၏၊ လမ္းမွာ ခနတျဖဳတ္နား ၊ လဘက္ရည္ေရးဘာေလးေသာက္ေတာ့လည္း ျငဳတုတု ဟိုထိဒီထိ လုပ္လာေသာ ႏိုင္ႏိုင့္ကို အားနာသလို၊ မခုပ္တတ္သည့္ေၾကာင္အိုႀကီးလို လုပ္ေနလိုက္သျဖင့္၊ ႏိုင္ႏိုင္တေယာက္ ပိုအတင့္ရဲလာ၏၊ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြလည္း အဲလို ကစားရတာကို ေပ်ာ္ေနမိသည္။ ႏိုင္ႏိုင့္ ကိုယ္လံုးေလးကို မသိမသာခိုးၾကည့္ရင္းလည္း သြားရည္က်ေနရသည္၊ အင္း သူအခု လုပ္ေနရေသာ ေမသူစိုး ကေတာင္ ႏိုင္ႏိုင္ထက္ ၅ႏွစ္ေလာက္ေတာ့ ႀကီးအုန္းမည္၊ ေနာက္ၿပီး ေမသူစိုးက ခေလးတေယာက္အေမ၊ ႏိုင္ႏိုင္က ရုပ္အေခ်ာစားႀကီးမဟုတ္ေသာ္လည္း အသားညိဳညိဳ ျဖင့္ စြဲေဆာင္မႈေတာ့ ရွိသည္၊ ခေလးလည္း မေမြးဘူးေသး၊ ႏို႕ထြားထြား၊ ဖင္ကားကား ဆိုေတာ့ အားမနာ တမ္းလုပ္လို႕ရမည့္ ေဘာ္ဒီမ်ိဳး မဟုတ္လား။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက ေတာင္ေပၚျမိဳ႕ကေလးေရာက္ေတာ့ နာမည္ႀကီး ေရတံခြန္ရွိရာကို ပထမဆံုး သြားလိုက္သည္၊ ရႈခင္းေတြက လွ ေရသံေလးေတြနဲ႕ သာယာလွသျဖင့္ ႏိုင္ႏိုင္တေယာက္ အေတာ္ေပ်ာ္မိသည္၊ ႀကိဳးတံတားေလးကို ျဖတ္ေလွ်ာက္ေတာ့ ႏိုင္ႏိုင္ တေယာက္ေၾကာက္သျဖင့္ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ လက္ေမာင္းကို တြယ္ဖက္ ၍ ေလွ်ာက္သည္၊ သူ႕ႏို႕ႀကီးေတြက ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ လက္ေမာင္းကို အိေနေအာင္ ဖိထားသည္။

ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ ၏ သန္မာေသာ ၾကြက္သား မ်ား၏ အထိအေတြ႕က ႏိုင္ႏိုင့္ ကို ရင္ထဲ တလွပ္လွပ္ျဖစ္ေစသည္၊ ႀကိဳးတံတားေလး ေလွခါးမွ ဆင္းေတာ့ ေရေတြ ရႊဲေနသည့္သစ္သား ေလွခါးထစ္မ်ားမွာ ေဒါက္ဖိနပ္ျဖင့္ ေခ်ာ္က်မည္ စိုးသျဖင့္ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက ႏိုင္ႏိုင့္ လက္ကေလးကို ဆြဲ၊ ခါးကေလးကို ထိန္းကာ ဆင္းလာရသည္၊ ႏိုင္ႏိုင့္မွာ ဒူးေတြ မခိုင္ခ်င္ေတာ့၊ ေပါင္ခြဆံုမွာေတာင္ အရည္ေတြ စို႕ေနရၿပီ။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြကလည္း အရပ္ႀကီးမွာ ျမင့္မားလွသျဖင့္ ႏိုင္ႏိုင့္မွာ သူ႕ကိုယ္ကို လွဲၿပိဳမသြားေအာင္ထိန္းရင္း ျပန္လည္တြယ္ဖက္ထားရာ၊ သူ႕မ်က္ႏွာေလးမွာ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ ရင္ခြင္ထဲ ေရာက္ေနရေလသည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက သူ႕ရင္ခြင္ထဲ မွာ ကိုယ္လံုးေလးတုန္တုန္ရီရီ ျဖစ္ေနရွာေသာ ႏိုင္ႏိုင္ ကို အသာဖက္ထားရင္း ေက်ာျပင္ေလးကို ပြတ္ေပးလို႕၊ ..ဟင္..ႏိုင္ႏိုင္ ကိုယ္လံုးေလးလည္း တုန္လို႕ပါလား၊ အျမင့္ကို ေၾကာက္တယ္ထင္တယ္.. ..ဟုတ္..ဟုတ္..ဦးဦးေအာင္….ႏိုင့္ရင္ထဲ ဘယ္လိုျဖစ္သြားမွန္းမသိဘူး ေအာက္ကို ငံု႕ၾကည့္လိုက္မိလို႕ထင္တယ္… ..အင္း ခနနားလိုက္အုန္းေလ ႏိုင္ႏိုင္..မလႈပ္နဲ႕အုန္း၊ ေနာက္တဆင့္ကို ဦး တြဲေခၚသြားမယ္ ႏိုင္ႏိုင္ မ်က္ေစ့မွိတ္ခ်င္မွိတ္ထားလိုက္ေပါ့… ထိုကဲ့သို႕ေျပာေနစဥ္မွာပင္ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ ရင္ဘတ္တြင္ႏိုင္ႏိုင္ ၏ ႏို႕ႀကီးမ်ားမွာလည္း ဖိကပ္မိေနၿပီး၊ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက ႏိုင္ႏိုင့္ေက်ာျပင္ေလးကို သူ႕လက္ဖဝါးႀကီးျဖင့္ ပြတ္သပ္ေပးေနေလသည္။ ႏိုင္ႏိုင္မွာ သူ႕ ေပါင္ရင္းေပၚသို႕ ထိုးေထာက္လာသည့္ ပူပူေႏြးေႏြး ႀကီးမွာ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ ပုဆိုးေအာက္မွ လီးႀကီးမွန္း သိေနသျဖင့္ တိတ္တခိုးေလး ေပ်ာ္ေနမိေလသည္။ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ ေလွခါးထစ္မ်ားကို ဆင္းၾကတာတြင္ေတာ့ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက ႏိုင္ႏိုင့္ခါးေလးကုိသိုင္းဖက္ၿပီး ဆင္းလာခဲ့ၾကေလေတာ့သည္၊ ေအာက္ေျခမွ လဘက္ရည္ဆိုင္ေလးတြင္ထိုင္ၿပီး ခနနားၾကေတာ့ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြမွာ ေဘာေတာင္ ေအာင့္ခ်င္သလိုျဖစ္လာရေလသည္၊ ထို႕ေၾကာင့္ အခ်ိန္သိပ္မဆြဲခ်င္ေတာ့ပဲ။ ..ႏိုင္ႏိုင္..ဦးတို႕ ဒီၿမိဳ႕တက္လာရင္ အနားယူဖို႕ ဆိုၿပီး ဝယ္ထားတဲ့ အိမ္ေလးရွိတယ္..အဲဒီမွာ ခနသြားနား ၾကရေအာင္လား၊ အဲဒီက ဦးတို႕ ခိုင္းတဲ့သူေတြကို စားစရာသြားဝယ္ခိုင္းၿပီး အဲမွာပဲ စားၾကမယ္ေလ.. ..ေကာင္းသားပဲ ဦးဦးေအာင္…. ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြတို႕ အိမ္ေလးရွိရာသို႕ေရာက္သည္ႏွင့္ သူတို႕၏ ျခံကို ေစာင့္ေပးေသာ ဦးသိန္း ကထြက္လာၿပီး တံခါးဖြင့္ေပးသည္၊ ဦးသိန္းမွာ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ ၏ တပည့္ရင္းၿဖစ္ၿပီး ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ မိန္းမေတြ ေခၚေခၚလာၿပီး ျဖဳတ္သည္မွာ ရိုးေနၿပီ မို႕ ထူးထူးဆန္းဆန္း မေျပာေတာ့ေပ။

ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက ႏိုင္ႏိုင္ က ကိုယ့္ဘာသာ ေလွ်ာက္ႏိုင္ေနၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း စိုးရိမ္သလိုလိုျဖင့္ ခါးေလးကို ကိုင္ၿပီး အိပ္ခန္းရွိရာသို႕ လိုက္ပို႕ေလသည္၊ အိပ္ခန္းထဲမွာ ေရခ်ိဳးခန္း၊ အိမ္သာလည္း ရွိသျဖင့္ ႏိုင္ႏိုင့္ကို သံုးခ်င္က သံုးဖို႕၊ သူ အစားအေသာက္ေတြအတြက္ စီစဥ္လိုက္အုန္းမည္ဆိုကာ ထြက္သြားလိုက္ေလေတာ့သည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ က ဦးသိန္းကို အစားအေသာက္မ်ား ဝယ္ဖို႕ႏွင့္ ၿပီးပါက ေနာက္ေဖးမီးဖိုထဲတြင္ ျပင္ထားေပးဖို႕၊ အိမ္ေရွ႕ႏွင့္ အိပ္ခန္းဖက္ကို မလာဖို႕ မွာလိုက္ေလသည္၊ ဦးသိန္းကလည္း သေဘာေပါက္ပါသည္၊ ေနာက္ေဖးေပါက္မွာပင္ အစားအေသာက္မ်ား ဝယ္ဖို႕ ထြက္သြားေလေတာ့သည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ အိပ္ခန္းတံခါးကို အသာတြန္းၾကည့္ရာ ဂလန္႕မခ်ထားသျဖင့္ ဝင္လာခဲ့လိုက္ရာ ကုတင္ေပၚ၍ နဖူးေပၚလက္တင္လွ်က္ ပက္လက္ေလး လွဲေနေသာ ႏိုင္ႏိုင့္ကို ေတြ႕ရေလသည္၊ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက လိုရမယ္ရ တံခါးကို အသံမၾကားေအာင္ေစ့ၿပီး ဂလန္႕ခ်လိုက္ေလသည္၊ ေနာက္ေတာ့ ကုတင္ေစာင္း ႏိုင္ႏိုင့္ အနားထိုင္လိုက္ၿပီး၊ ..ဘယ္လိုေနေသးလဲ ႏိုင္ႏိုင္.. ..အင္း..သက္သာသြားပါၿပီ၊ ေက်းဇူးပဲေနာ္ ဦးဦးေအာင္… ..အမေလးကြာ ဒါေလးမ်ား ေက်းဇူးတင္စရာမလိုပါဘူး၊.. ႏိုင္ႏိုင္ က မ်က္ေစ့ေပၚမွ လက္ကို ဖယ္ၿပီး ၾကည့္လိုက္ရာ သူ႕ကို ငံု႕မိုးၾကည့္ေနေသာ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြကို ေတြ႕လိုက္ရေလသည္၊ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြမွာ အေတာ္ပင္ တဏွာေၾကာက တင္းေနၿပီ ျဖစ္ရာ ညိဳေခ်ာေလးေခ်ာေနေသာ ႏိုင္ႏိုင့္ကို ငံု႕ကာ နမ္းလိုက္မိေလသည္၊ ပထမေတာ့ နဖူးေလးကို ျဖစ္သည္၊ သို႕ေသာ္လည္း ႏိုင္ႏိုင္က စိတ္ဆိုးပံုမျပပဲ၊ ..အို႕…မေတာ္ဘူးထင္တယ္ ဦးရယ္…. လို႕ေျပာေနတာနဲ႕ ႏူတ္ခမ္းကို ေျပာင္းနမ္းလိုက္ေလသည္၊ ႏိုင္ႏိုင္က ခ်က္ျခင္းပင္ တုန္႕ျပန္အနမ္းေတြ ေပးလာေတာ့သည္၊ ကုတင္ေပၚမွာ ႏွစ္ေယာက္သား လူးလိမ့္နမ္းရင္းက အဝတ္အစားေတြကို တစမက်န္ခၽြတ္ျပစ္လိုက္ၾကေလသည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ အေတြ႕အႀကံဳရွိေနေသာ၊ လက္ေတြ ပါးစပ္ေတြ၊ လွ်ာေတြက ႏိုင္ႏိုင့္တကိုယ္လံုးက ကာမခလုပ္ေတြ ရွိသမွ်ကို အကုန္ဖြင့္ေပးေနသလိုပဲ၊ ႏိုင္ႏိုင့္ခမ်ာ သူ႕ေစာက္ဖုတ္ကေလးမွာ ဒီေလာက္ အရည္ရြမ္းရြမ္း မစိုျဖစ္တာၾကာလွၿပီေကာ။ သူ႕ပေထြး ဦးခ်စ္ေဆြႏွင့္တုန္းက လိုမ်ိဳး အရသာေတြ ျပန္ေတြ႕ေနရေလသည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက ႏိုင္ႏိုင့္ ေပါင္တန္ ေျဖာင့္စင္းစင္းေလး ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ဒူးေထာင္လွ်က္ကားေစၿပီး သူ႕မ်က္ႏွာကို ႏိုင္ႏိုင့္ေစာက္ဖုတ္ေလးေပၚအပ္ကာ ႏိုင္ႏိုင္၏ ေစာက္ဖုတ္ႏူတ္ခမ္းသားေလးမ်ားကို ရက္ေပးေလသည္။

ႏိုင္ႏိုင္က အိပ္ယာေပၚမွာ ေကာ့ျပန္တက္ေနၿပီး တခ်ီၿပီးသြားရွာေလသည္၊ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက ဆက္ၿပီး ရက္ေနေသးသျဖင့္၊ ႏိုင္ႏိုင္ခမ်ာ မေနႏိုင္ရွာေတာ့ပဲ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ လက္ေမာင္းႏွစ္ဘက္ကို အတင္းဆြဲမရင္း၊ …ဦးဦးေအာင္..ႏိုင့္ကို ..လုပ္ေပးပါေတာ့.. ဟုေျပာလိုက္ရွာေတာ့သည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ လိင္တန္ထြားထြားႀကီးက ႏိုင္ႏိုင့္ ကို အားရ ေက်နပ္ေစခဲ့သလို၊ ႏိုင္ႏိုင့္၏ ျပည့္တင္းတင္းႏို႕ကေလးမ်ား၊ႏွင့္ ေစးက်ပ္ေသာ ေစာက္ဖုတ္ကေလးက ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြကို လိုးလို႕ မဝေအာင္ ျဖစ္ခဲ့ရပါသည္၊ ႏိုင္ႏိုင္ကလည္း ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ လိင္ေခ်ာင္းႀကီးကို အားရပါးရ စုပ္ေပးခဲ့သလို၊ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြကလည္း ႏိုင္ႏိုင့္ ေစာက္ဖုတ္ကို ေကာင္းေကာင္းရက္ေပးခဲ့ပါသည္။ သို႕ျဖင့္ သူတို႕ ႏွစ္ဦး၏ ခရီးစဥ္မွာ ေရတံခြန္တခုထည္းျဖင့္ အဆံုးသတ္ခဲ့ၾကပါသည္။ …ေကာင္းလိုက္တာ ႏိုင္ေလးရယ္… ..ႏိုင္ေတာ့ ဦးဦးကို ဆြဲသြားၿပီ ထင္တာပဲ၊ ဦးဦးက အရမ္းကၽြမ္းတာပဲ..ခစ္ခစ္… ႏိုင္ႏိုင္ႏွင့္ ဦးဦးတို႕ ဇာတ္လမ္းက သူတို႕ ၿမိဳ႕ျပန္ေရာက္သည္အထိဆက္လာသည္၊ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ အဖို႕ကလည္း ႏိုင္ႏိုင္တည္းေနတာက သူတို႕ပိုင္တဲ့ ေဟာ္တည္ဆိုေတာ့ ေသာ့အပိုတေခ်ာင္းယူထားလိုက္ရံုပင္၊ ႏိုင္ႏိုင္ကလည္း အျမဲႀကိဳဆိုလွ်က္။ အိျဖဴကလည္း သူ႕သူငယ္ခ်င္းႏွင့္ သူ႕ေယာကၡထီး တို႕ ဆက္ဆံေရးကို ရိပ္မိသည္၊ သူ႕သူငယ္ခ်င္းအေၾကာင္းလည္း သူသိသည္မို႕၊ ..ႏိုင္ႏိုင္ရယ္..နင္ကေတာ့ တကယ္ပဲ.. ဟုသာေျပာမိရွာသည္၊ သူ႕သူငယ္ခ်င္း ေရာက္တုန္း ေပ်ာ္ေနရင္ၿပီးတာပဲေလဟု လႊတ္ေပးထား လိုက္ေလသည္။ အိျဖဴ တေယာက္ တိမ္တိုက္ေတြၾကားမွာ လွဲေလွာင္းလို႕ ၊ တိမ္ေတြကလည္း ျဖည္းျဖည္းခ်င္း လြင့္ေမွ်ာလို႕ ျငိမ့္ျငိမ့္ကေလး သူ႕ကို ပုခက္လြဲၿပီး ေခ်ာ့သိပ္ေနသလိုပဲ၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ တေယာက္ေယာက္က သူ႕ေပါင္ႏွစ္လံုးကို လာခြဲလိုက္သည္၊ သူငံု႕ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကိုမ်ိဳးေဆြ၊ အို ကိုမ်ိဳး ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲ၊ သူ႕ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးကိုလည္း ဆြဲခၽြတ္သြားၿပီ အို႕၊ ကိုမ်ိဳးေနာ္ ေတာ္ေတာ္ ကဲေန၊ ဘယ္ကေနဘယ္လိုေပၚလာသလဲ ကိုမ်ိဳးရယ္၊ အိျဖဴလြမ္းေနတာၾကာလွေပါ့၊ အို အိျဖဴ အဖုတ္ေလးကို သူနမ္းေနတယ္၊ ဟြန္႕ သူတခါမွလည္း မလုပ္ဘူးပဲနဲ႕၊ အိျဖဴၾကည့္ဖူးတဲ့ ဟိုရုပ္ရွင္ကားေတြမွာ ပါပါေနတာေလ၊ အမ်ိဳးသမီးေတြရဲ႕ အဲဒီေနရာေတြကို အမ်ိဳးသားေတြ အားရပါးရ လွ်က္ေပးတာေလ၊ အိျဖဴၾကည့္ၾကည့္ၿပီး ၾကက္သည္းထမိတယ္၊ ကိုမ်ိဳးမ်ား သူ႕ကို လုပ္ေပးေလမလားလို႕ စိတ္ကူးလည္း ခနခန ယဥ္မိတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ကိုမ်ိဳးက မလုပ္ေပးဘူးေလ။

အိျဖဴ ပါးစပ္က ဘယ္လိုေျပာလို႕ထြက္မွာလဲလို႕။ ခုေတာ့ အိျဖဴရဲ႕ ေပါင္ႏွစ္လံုးၾကားမွာ သူ႕ေခါင္းႀကီးဝင္လို႕ အိျဖဴအဖုတ္ေလးကို အားရပါးရ သူ႕လွ်ာစိုစို ေႏြးေႏြးႀကီးနဲ႕ လွ်က္ေနလိုက္တာ၊ အိျဖဴ ဖင္ကေလးပါ ေကာ့ေပးလိုက္မိတယ္၊ အိျဖဴ သူ႕ကိုယ္ေအာက္က တိမ္စိုင္ေတြကိုလည္း လက္နဲ႕ ဆုပ္ကိုင္ထားလိုက္မိတယ္၊ သူ႕လွ်ာႀကီးက အိျဖဴရဲ႕ အေစ့ေလးကို ဖိၿပီးထိုးေပးရင္းက အိျဖဴရဲ႕ ေစာက္ေခါင္းနံရံေလးေတြကို ပါမွီသေလာက္ လွမ္းရက္လိုက္ေတာ့၊ အိျဖဴကိုယ္လံုးေလး တဆတ္ဆတ္တုံခါၿပီးေတာ့ ကာမ အရသာကို အထြတ္အထိတ္ေရာက္သြားခဲ့ရတယ္၊ အိျဖဴေမာလိုက္တာ ကိုမ်ိဳးရယ္။ ေနာက္ေတာ့ အိျဖဴ အေမာေျဖေနလို႕မွ မဆံုးေသးဘူး အိျဖဴရဲ႕ ေပါင္ႏွစ္လံုးကို ထပ္ၿဖဲၿပီးေတာ့ သူ႕ကိုယ္ႀကီးဝင္လာတယ္၊ ေနာက္ေတာ့ အိျဖဴ ေစာက္ဖုတ္ေလး အဝမွာ ပူေႏြးေႏြး မာမာ အေခ်ာင္းႀကီး ေတ့ၿပီး အသာဖိသြင္းလာတယ္၊ အား နာတယ္ ကိုမ်ိဳးရယ္၊ ကိုမ်ိဳး အရင္ကလိုမဟုတ္ပါလား အရမ္းက်ပ္ေနတယ္၊ အို႕၊ အိျဖဴအိပ္ယာကလန္႕ႏိုးလာတယ္၊ သူ႕အိပ္မက္ကလည္း တကယ္လိုပဲလို႕ေတြးေနတုန္းပဲ သူ႕ေစာက္ဖုတ္ေလးထဲ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ႀကီးခံစားလိုက္ရတယ္၊ ဟင္ဒါဆိုရင္ တကယ္ေပါ့၊ အို၊ ကိုမ်ိဳးဘယ္တုန္းကျပန္ေရာက္ေနတာလည္း၊ တခါထဲဘာမေျပာညာမေျပာနဲ႕၊ အိျဖဴျပံဳးေတာ့မလိုျဖစ္သြားရာက တခ်ိန္ထည္းမွာ ထိပ္လန္႕သြားခဲ့ရသည္။ ဟင္၊ ငါ၊ ငါ၊ အိပ္ေနတာ ငါ့အိပ္ယာမွ မဟုတ္တာ၊ ဒါဆိုရင္၊ ေဟာေတာ့။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ ေရမိုးခ်ိဳး အေမႊးနံ႕သာ ဆြတ္ျဖန္းၿပီးေတာ့ ဘလက္ေလဘယ္ေလး လက္ႏွစ္လံုးေလာက္ကို ေရခဲေလးနဲ႕ အသာလႈပ္ခပ္ေဖ်ာ္ရင္း ဇိမ္ခံစုပ္လိုက္သည္၊ တခြက္ကုန္သြားေတာ့ နာရီကို လွမ္းၾကည့္လိုက္သည္၊ အင္း သြားဖို႕ေတာ့ အခ်ိန္က်ၿပီ၊ အခုန ေရမခ်ိဳးခင္တုန္းက ေသာက္ထားတာနဲ႕ ဆိုေတာ္ေတာ္ေတာ့ေရခ်ိန္ကိုက္ေနၿပီ မဟုတ္လား၊ ဒီညမွာ သူ႕သူငယ္ခ်င္း ႏိုင္ငံျခားမွာ ျပန္လာလည္တုန္းလက္ေဆာင္ေပးသြားတဲ့ ဆီယားလာ့ ကို စမ္းဖို႕ စဥ္းစားထားလို႕ ရင္နည္းနည္းခံုေနသည္၊ အဲဒီေကာင္အေျပာအရေတာ့၊ မင္းစိတ္လာလို႕ကေတာ့ လီးက ႏွစ္ရက္ေလာက္ ဆက္တိုက္ေထာင္ႏိုင္တယ္ ဆိုပဲ၊ ဟ မင္းဟာက အဲေလာက္လီးအၾကာႀကီးေတာင္ရရင္ေသၿပီေပါ့ကြလို႕ ေျပာလိုက္ေတာ့၊ သူငယ္ခ်င္းက အားရပါးရရီေမာၿပီး၊ အဲလို မဟုတ္ဘူးကြ၊ သူက မင္းစိတ္ထလာတာနဲ႕ေတာင္ၿပီး လုပ္ဖို႕ရယ္ဒီျဖစ္တာ၊ မင္းတခ်ီၿပီးသြားရင္ခနေပ်ာ့သြားေရာ၊ မင္းစိတ္ျပန္ထလာမွ ျပန္ေတာင္တာ၊ မင္းစိတ္ျပန္မထေတာ့ဘူးဆိုရင္လည္း မေတာင္ေတာ့ဘူး၊တဲ့။

ဆိုေတာ့စိတ္ဝင္စားစရာပဲ၊ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြမွာ လီးေတာင္ဖို႕က ျပႆနာမရွိ၊ သို႕ေသာ္လည္း အခု အသက္အရြယ္မွာ က ငယ္ငယ္ကလိုမဟုတ္ေတာ့ တခ်ီၿပီးသြားရင္ ေနာက္တခါျပန္ေတာင္ဖို႕ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္မလြယ္ေတာ့ ကံေကာင္းရင္ေတာ့ ေန႕တဝက္ေလာက္ႏွင့္ျပန္ထႏိုင္သည္၊ သို႕ေသာ္ ႏိုင္ႏိုင့္ လိုမ်ိဳးေကာင္မေလး မ်ိဳးက ကိုယ့္ေဘးမွာ တခ်ိန္လံုးမရွိ၊ ငယ္ငယ္တုန္းကလို တညထဲ ႏွင့္ ေလးခ်ီေလာက္ဆြဲဖို႕ဆိုတာက ေဆးမပါရင္မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့၊ သူဒီည ႏိုင္ႏိုင္ႏွင့္ တညလံုးေနမည္ဟု မွန္းထားသျဖင့္ သူ႕သူငယ္ခ်င္းေပးေသာ ေဆးကို အိမ္အထြက္မွာ ေသာက္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္ေတာ့သည္။ ေဟာ္တယ္ေရာက္ေတာ့ ဟိုလိုလို ဒီလိုလိုႏွင့္ ႏိုင္ႏိုင္ရွိေသာ အထပ္သို႕ တက္သြားၿပီး သူ႕မွာပါလာသည့္ေသာ့ျဖင့္ အသာဖြင့္ဝင္လိုက္ေလသည္၊ အခန္းတခုလံုးလည္း ေမွာင္ေနၿပီး ႏိုင္ႏိုင္တေယာက္ ကုတင္ေပၚမွာ အသက္မွန္မွန္ရႈရင္း အိပ္ေပ်ာ္ေနသည္ကို ေမွာင္ထဲမွာ မွန္းလို႕ရလိုက္သည္၊ ႏိုင္ႏိုင့္ကိုလည္း စခ်င္တာႏွင့္ အသံမၾကားေအာင္ ေျခဖ်ားေထာက္ၿပီး ကုတင္ေဘးကိုလာလိုက္သည္၊ ေမွာင္ထဲမွာပဲ လက္ျဖင့္အသာစမ္းၿပီး အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးကို ရေအာင္ခၽြတ္လိုက္သည္၊ ထမိန္ကို ေပါင္ရင္းနားထိလွန္တင္ရင္း ဘာဂ်ာ ေကာင္းေကာင္းစေပးလိုက္သည္၊ သူ႕စိတ္ထဲမွာ တခုခုေတာ့ မွားေနသည္ဟု ထင္မိေသာ္လည္း ဘာမွန္း ေသျခာမသိ၊ ေစာက္ဖုတ္အနံ႕ႏွင့္ အရသာက သူ႕ဦးေႏွာက္ကိုလည္း ေတြးေခၚစဥ္းစားဆင္ျခင္သည့္အလုပ္ကို ခန အနားယူခိုင္းထားလိုက္တာလည္းျဖစ္ႏိုင္သည္၊ ဘာမွ ေတြးလို႕မရ၊ လွ်က္ေကာင္းေကာင္းႏွင့္ ေစာင့္ဖုတ္တျပင္လံုးႏွင့္ ေပါင္တြင္းသားေလးေတြပါ ရက္ျပစ္လိုက္မိသည္၊ ေစာက္ေစ့ေလးေနရာကို လွ်ာထိပ္ျဖင့္ထိုးထိုးဆြရင္းက ေစာက္ဖုတ္ႏူတ္ခမ္းတြန္႕တြန္႕ေလးေတြကိုပါ ဆြဲစုပ္လိုက္ေတာ့ ႏိုင္ႏီုင္ သူ႕ေခါင္းက ိဆံပင္ေတြကို ဆြဲဆုပ္ကိုင္ရင္း တခ်ီၿပီးသြားခဲ့ရသည္။ ထိုအခါမွာေတာ့ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ လီးႀကီးမွာလည္း မတရားကို ေတာင့္တင္း ေနၿပီ ျဖစ္ရာ သူ႕ပုဆိုးကို ျဖည္ခ်ရင္း ႏိုင္ႏိုင့္ ေပါင္ႏွစ္လံုးၾကားမွာ ေနရာယူလိုက္သည္၊ ႏိုင္ႏိုင္တေယာက္ တခ်ီသာၿပီးသြားသည္ခုထိ အိပ္မက္လို႕ထင္ေနေသးလားမသိ အဲေလာက္ေတာင္ ဇိမ္ခံတဲ့ေကာင္မေလး ေကာင္းေကာင္းလိုးထည့္လိုက္အုန္းမယ္ဟု စိတ္ကူးႏွင့္ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ တေယာက္၊ သူ႕လီးႀကီးကို အဖုတ္ဝမွာ စမ္းေတ့ရင္း အသာဖိသြင္းခ်လိုက္ေလေတာ့သည္။ ..အာ့..အီး..အေမ့… ထိုအခါက်မွ ညီးသံထြက္လာေတာ့သည္၊ ထိုညီးသံကို ၾကားလိုက္ရေသာခန ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ နည္းနည္းေၾကာင္သြားသည္၊ ဟင္ ႏိုင္ႏိုင့္အသံမဟုတ္ပါလား၊ သို႕ေပမဲ့ သူ႕လီးက အဖုတ္ထဲ ဒစ္ျမဳပ္ေနၿပီ၊ ဒီလိုအခ်ိန္မွာေတာ့ ဘယ္ေယာက္်ားမွ ေနာက္ျပန္ဆုပ္မည္မထင္ေတာ့၊ သူက ေရွ႕ကိုသာတိုး၍ လီးတေခ်ာင္းလံုးဝင္ေအာင္ဖိသြင္းခ်လိုက္သည္။

..ဖြတ္…ဗ်ိ… ..အား….. ညေနခင္း အိျဖဴက စာရင္းေတြပိတ္ေနသျဖင့္ အလုပ္ရႈတ္ေနၿပီး ႏိုင္ႏိုင့္ကို ညက်မွ ငါနင့္လာေခၚမယ္ဟု ေျပာထားသျဖင့္ ႏိုင္ႏိုင္ကလည္း ေအးေဆးပါ ငါဒီနားဟိုနား ေရွာက္သြားလိုက္အုန္းမယ္ဟု ေျပာထားခဲ့ေလသည္။ ႏိုင္ႏိုင္တေယာက္ ေဟာ္တယ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ သူ႕သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က သူေရာက္ေနတယ္ၾကား၍ လွမ္းဖုန္းဆက္ထားသည္၊ သူက ဖုန္းျပန္ေခၚေတာ့ သူ႕ကို လာေခၚမည္၊ တခုခု ေကၽြးမည္ ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္ၾကမည္ဟု အစီအစဥ္ဆြဲသည္၊ အင္း အိျဖဴကို ေနာက္မွ ေျပာေတာ့မယ္ဟု ဆံုးျဖတ္ကာ လာေခၚေသာ သူ႕သူငယ္ခ်င္းႏွင့္လိုက္သြားခဲ့ေလသည္။ ရုပ္ရွင္ၾကည့္၊ စားေသာက္၊ စကားေတြေျပာႏွင့္ ေတာ္ေတာ္ညနက္မွ သူ႕သူငယ္ခ်င္းက ေဟာ္တယ္ေရွ႕မွာ ျပန္လာခ်ေပးသြားခဲ့ေလသည္၊ ႏိုင္ႏိုင္လည္း မနက္က်မွ အိျဖဴကို ေျပာျပေတာ့မည္ဟု ေတြးကာ သူ႕အခန္းရွိရာသို႕တက္လာခဲ့ေလသည္၊ သူ႕အခန္းတံခါးကို ေသာ့ဖြင့္ၿပီး တံခါးကို တြန္းလိုက္သည္ႏွင့္အခန္းထဲမွ အသံက သူ႕လက္ေတြကို တုန္႕ဆိုင္းသြားေစခဲ့သည္၊ ဟင္၊ ဘယ္သူေတြလဲ၊ သူခ်က္ျခင္းတံခါးကို ျပန္ေစ့လိုက္သည္၊ သို႕ေသာ္လည္း အဆံုးထိမပိတ္ပဲ နည္းနည္းေလးခ်န္ထားၿပီး အသံကို နားႏွင့္ကပ္နားေထာင္လိုက္မိသည္၊ လိင္ဆက္ဆံေနၾကတဲ့အသံ၊ အဲဒါကေတာ့ ဘယ္လိုမွ မမွားႏိုင္၊ အရွိန္ရၿပီး ေကာင္းခန္းေရာက္ေနၿပီ၊ သူ႕ေခါင္းထဲ မွာ ခ်က္ခ်င္း ေတြးမိတာက သူ႕အခန္းကိုလာၾကမွာ သူ႕သူငယ္ခ်င္း အိျဖဴရယ္၊ သူ႕လက္ရွိဘဲႀကီး ဦးဦးေအာင္ရယ္၊ တကယ္လို႕သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္သာဆိုရင္ေတာ့ ၊ ေယာကၡထီးနဲ႕ ေခၽြးမပဲ၊ အီး၊ အေတြးနဲ႕ပင္ ႏိုင္ႏိုင့္အဖုတ္ေလး ေဖာင္းသြားခဲ့ရသည္၊ အရည္ေလးေတာင္ စို႕လာရ၏၊ ဟင္း အိျဖဴတေကာင္ ေအးပီေအးရက္နဲ႕၊ ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့ ဒီလိုပါလားဟု ေတြးလိုက္မိေလသည္။ ဒါဆိုအခု သူဘာလုပ္ရမွာလည္း ၊ႏိုင္ႏိုင္တေယာက္ အခန္းတံခါးဝမွာရပ္ၿပီးေတြေဝေနမိေတာ့သည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြႏွင့္ အိျဖဴတို႕ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ကိုယ္ႏွင့္ ခ်စ္ပြဲဝင္ေနတာ ဘယ္သူလည္းဆိုတာ သိေနၾကၿပီ။ အခုခ်ိန္မွာေတာ့ ဘယ္သူမွ ရပ္လိုက္ၾကဖို႕လည္းမစဥ္းစား၊ အထူးသျဖင့္ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၊ သူက အိျဖဴခါးကေလးကို တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ဆုပ္ကိုင္ထားသည္။

သူ႕စိတ္ထဲမွာ အရင္ကလည္း အိျဖဴကို လုပ္လိုက္ရလွ်င္ ဆိုတာ ခနခနေပၚလာဖူးသည္။ ကိုယ့္ေခၽြးမ မို႕မေကာင္းပါဘူးေလဟု စိတ္ကို ဖိႏွိပ္ခ်ိဳးႏွီမ္ထားခဲ့ရသည္။ အခုေတာ့ ကုတင္ေပၚမွာ ေခၽြးမေခ်ာေလး အဖုတ္ထဲ လီးႀကီး ထည့္ကာ အားရပါးရလုပ္ေနရၿပီ မဟုတ္လား ၊ စိတ္က ပိုေတာင္ တက္ၾကြလာသည္။ အိျဖဴကလည္း သူ႕ တသက္တာမွာ တေခ်ာင္းထဲသာ ႀကံဳဖူးသူ၊ ခုေတာ့ သူ႕ေယာက္်ားႏွင့္ အကိုင္အတြယ္ မတူ၊ အေတြ႕အႀကံဳလည္း ရင့္က်က္ေနသူ ေယာကၡမ ႀကီး၏ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ ေဆာင့္ခ်က္ေတြေအာက္မွာ ထူးကဲတဲ့ အရသာကို ခံစားေနရတာမို႕ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြရဲ႕ ေက်ာျပင္ႀကီးကို တင္းတင္း ျပန္ဖက္ရင္း သူ႕ဖင္ကေလးကို ၾကြကာၾကြကာ ျပန္ေကာ့ေပးေနမိေလၿပီ။ ခုမွေတာ့ မထူးေတာ့ၿပီ မလား။ အိျဖဴတေယာက္ ကိုယ္ေလး တုန္တက္ကာ ကာမ အရသာအထြတ္အထိပ္ေရာက္သြားေတာ့ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြကို တင္းတင္းဖက္ထားရင္းက သူ႕လက္သည္းေလးေတြႏွင့္ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ ေက်ာျပင္ကို ကုတ္ျခစ္မိသည့္အျပင္၊ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ ပုခံုးကိုပါသူ႕ပါးစပ္ျဖင့္ ကိုက္ဆြဲမိလိုက္ေလသည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက အိျဖဴအၿပီးမွာ ေလးငါးဆယ္ခ်က္ဆက္ေညွာင့္ ေပးလိုက္ေသးသည္။ ၿပီးမွ သူ၏ မာတင္းေနေသးေသာ လိင္တန္ႀကီးကို အိျဖဴ ေစာက္ေခါင္းတြင္းထဲမွာ စိမ္ထားရင္း၊ အိျဖဴေစာက္ေခါင္း အတြင္းသားမ်ား၏ ရြစိရြစိလႈပ္ရွားေနသည္ကို အရသာခံေနမိသည္။ အိျဖဴ ကိုယ္လံုးေလး ေတာင့္တင္းေနရာမွ ေပ်ာ့က်သြားသည့္အခါ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ က အိျဖဴ ဆံပင္ေလးေတြကို ေမွာင္ထဲမွာပင္စမ္း၍ ပြတ္သတ္ေပးေနေလသည္။ အိျဖဴတေယာက္ကေတာ့ ရွက္လြန္းလို႕ အသံလည္းမထြက္၊ ေခါင္းကိုသာ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ ရင္ဘတ္မွာ တိုးကပ္ဖိ ၿပီးဖြက္ထားေလသည္။ အိျဖဴ၏ အဖုတ္ထဲမွာ မာတင္းေနေသးသည့္ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ လိင္ေခ်ာင္းႀကီး အေတြ႕အႀကံဳကလည္း အိျဖဴအတြက္ ထူးဆန္းေနသည္။ သူေယာက္်ား ကိုမ်ိဳးေဆြ ဆိုလွ်င္ တခါတေလ သူ အရွိန္ရတုန္း သုတ္ရည္ေတြ ထြက္ၿပီး ၿပီးသြား ခါ လိင္တန္ႀကီးေပ်ာ့ေခြ သြားတတ္သည္။ တခါတေလေတာ့လည္း ျပိဳင္တူ ကာမ အရသာ အထြတ္အထိပ္သို႕ေရာက္ေလ့ရွိပါသည္။ သို႕ေသာ္လည္း အိျဖဴၿပီးသြားခ်ိန္ မွာ ကိုမ်ိဳးေဆြ၏ လိင္တန္ႀကီးက မာဆဲ ရွိေနသည့္အခ်ိန္မ်ိဳး မႀကံဳဖူးခဲ့ေျခ။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း အိျဖဴ ၿပီးလို႕ သူ႕ေစာက္ေခါင္းတြင္းက အသားႏုေတြက အထိမခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနခ်ိန္ မွာ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ ၏ မာတင္းကာ အေၾကာေတြ ဖုထ ေနသည့္လိင္တန္ႀကီးျဖင့္ ပြတ္ဆြဲလိုက္တိုင္း အိျဖဴခမွ်ာ တံုကနဲ ၾကက္သည္းေတြပါ ထသြားရသည္။ ထိုအရသာမ်ိဳးကို အခုမွ အိျဖဴခံစားဖူးလိုက္ရသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ကာမ အထြတ္အထိပ္ေရာက္သြားၿပီးသည္ႏွင့္ ထံုးစံအတိုင္း အသိစိတ္ဝင္လာေတာ့ ကိုယ့္ေယာက္်ား အေဖ ႏွင့္ လိင္ဆက္ဆံမိသည္ ဆိုသည့္အသိက လည္း သူ႕ကို တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားေစသည္သာ မက၊ ရွက္ရြံ႕ျခင္းလည္း ျဖစ္ေစခဲ့သည္။

သူ႕ဘဝတေလွ်ာက္လံုးမွာ အဲလိုမ်ိဳးလည္း တခါမွ မေဖါက္ျပန္ခဲ့ဖူးဘူး ဆိုေတာ့ ေနာင္တ လည္းရမိသည္၊ အခု ေန ထၿပီး ကိုယ့္ထမိန္၊ အတြင္းခံေဘာင္းဘီ ေတြရွာျပန္ဝတ္ရမွာ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြကို ဘယ္လိုမ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရမလည္း ၊မေတြးတတ္သျဖင့္ အေမွာင္ထဲမွာပင္ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြကို အတင္းဖက္ထားမိျခင္းျဖစ္ေလသည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ ၏ လက္မ်ားက အိျဖဴဆံပင္ေလးေတြကို ပြတ္ေပးေနရင္းက ေအာက္ကို ေရြ႕လာၿပီး အိျဖဴ ဘေလာက္အကၤ် ီႏွိပ္ၾကယ္သီး ေတြကို တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ျဖဳတ္လာေတာ့ အိျဖဴ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ျဖစ္သြားသည္။ ..အို..ဟင့္အင္း..ဟင့္အင္း.. ပါးစပ္က အသံတိုးတုိးေလး ထြက္သြားၿပီး ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ လက္ေတြကို လွမ္းဖိတြန္းလိုက္မိသည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက အိျဖဴလက္ကေလးကို ျပန္ဖမ္းဆုပ္ကိုင္လိုက္ၿပီး ေခါင္းကိုငံု႕ကာ အိျဖဴလည္တိုင္ေလးကို နမ္းလိုက္သည္။ သူ႕အဖုတ္ထဲမွာ မာေတာင္ ေတာင့္တင္းေနေသာ လိင္ေခ်ာင္းႀကီးကို စိမ္ထားခံရရင္းမွ လည္တိုင္ေလးကို စိုစြတ္စြတ္အနမ္းခံလိုက္ရေတာ့ အိျဖဴၾကက္သည္းေတြထသြားရျပန္သည္။ ေနာက္ ေတာ့ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ လွ်ာႀကီးက အိျဖဴလည္တိုင္မွ တဆင့္ ေမးရိုးေလးတေလွ်ာက္ရက္လာခဲ့သည္။ ေခါင္းအတင္းငံု႕ထားေသာ အိျဖဴမ်က္ႏွာေလးကို ဆြဲမကာ အိျဖဴႏူတ္ခမ္းအစံုကို ငံုစုပ္တာခံလိုက္ရသည္။ အိျဖဴ၏ ခႏၶာကိုယ္က အလိုလို တုန္႕ျပန္လာၿပီး ပါးစပ္ေလးကို ဟ ေပးလိုက္မိသည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ လွ်ာႀကီးက အိျဖဴပါးစပ္ထဲ တိုးဝင္လာၿပီး အိျဖဴလွ်ာေလးကို ပြတ္တိုက္လိုက္ေတာ့ ၊ ဘယ္လို အေၾကာ ေတြဆက္ေနမွန္းမသိ၊ အိျဖဴ ရဲ႕ ေစာက္ေခါင္း အတြင္းသားေလးေတြ ယားက်ိက်ိ ျဖစ္သြားရသည္။ ဘယ္က ဘယ္လို အိျဖဴတေယာက္ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ လည္ဂုတ္ကို တြယ္ဖက္ ကာ တုန္ျပန္အနမ္းေတြ ေပးေနမိသည္မသိ။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ ၏ ကၽြမ္းက်င္လွေသာ လက္ေတြက အိျဖဴ ဘေလာက္အက်ီ ၾကယ္သီးတင္မက အိျဖဴေက်ာေနာက္က ဘရာဇီယာဂ်ိတ္ေတြကိုပါ ျဖဳတ္ၿပီးေနေလၿပီ။ ေဖာင္းအိတင္းေနသည့္ အိျဖဴ ႏိူ႕လံုးေလးေတြက ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ လက္ဖဝါးေအာက္မွာ အဖ်စ္အညွစ္ အဆုပ္အႏွယ္ ခံေနရခ်ိန္မွာ အိျဖဴတေယာက္ အရွက္ကို ေမ့ေနေလၿပီ၊သူ၏ တင္ပါးေလးကို ေကာ့ကာေကာ့ကာ ျဖင့္ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ ျငိမ္ေနေသာ လိင္တန္ႀကီးကို ဆြေပးမိေလသည္။ ထိုအခါက်မွ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက အနမ္းကို မခြာပဲ၊ သူ႕လက္ဖဝါးႏွစ္ဘက္ကို အိျဖဴတင္ပါးလံုး ေအာက္သို႕ တဖက္ဆီ ထိုးသြင္းကာ ဆြဲမ ၿပီး အားရပါးရေဆာင့္ေလေတာ့သည္။ ..စြတ္..ဖတ္..ဖတ္.. ..အ..အင့္….အီး……. အိျဖဴဒီတခါေတာ့ ပါးစပ္မပိတ္ႏိုင္ေတာ့ တအိအိ ႏွင့္ ျငီးညဴ မိေလာက္ေအာင္ကို အရသာေကာင္းေကာင္းခံစားေနရေလေတာ့သည္။

ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြကလည္း ဒီတခါေတာ့ မီးကုန္ယမ္းကုန္ေဆာင့္ေလရာ မ်ားမၾကာမွီပင္ ႏွစ္ေယာက္စလံုး တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ေပြ႕ဖက္လိုက္ၾကကာ ကာမအရသာအထြတ္အထိပ္သို႕ ျပိဳင္တူ ေရာက္ရွိသြားၾကေလေတာ့သည္။ အိျဖဴ မွာ သူ႕ေစာက္ဖုတ္တြင္းသို႕ တဒုတ္ဒုတ္ ပန္းထုတ္လိုက္ေသာ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ လရည္မ်ားကို ေႏြးကနဲ ေႏြးကနဲ ေနေအာင္ခံစားလိုက္ရေလေတာ့သည္။ ဒီတခါ ေတာ့ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ က အနားယူရင္း အိျဖဴ ၏ မ်က္ႏွာအႏွံ႕ကို အျမတ္တႏိုးနမ္းရံႈ႕ေလရာ အိျဖဴကလည္း ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြကို ျပန္လည္ဖက္ရမ္းနမ္းရံႈ႕ေပးမိေလေတာ့သည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက အခုမွ ႏိုင္ႏိုင့္ကို သတိရသြား၏ သို႕ေသာ္လည္း အိျဖဴကို လုပ္ရတာ မဝေသးေတာ့ မျပန္ေစခ်င္ေသးသျဖင့္၊ ေအာက္ထပ္ဆင္းၿပီး အႀကံအဖန္လုပ္ဖို႕ စဥ္းစားလိုက္ေလသည္။ ..သမီး အိျဖဴ ခနေလးေနာ္ ေဖေဖ ျပန္လာခဲ့မယ္ ဘယ္မွ မသြားနဲ႕အုန္း.. အိျဖဴက အသံမထြက္ ေခါင္းကိုသာျငိမ့္ျပသည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက လံုခ်ည္ေကာက္ဝတ္ၿပီး အခန္းျပင္ကို ထြက္လာကာ ေအာက္ထပ္သို႕ဆင္းလာခဲ့ေလသည္။ သူ႕စိတ္ထဲမွာေတာ့ ႏိုင္ႏိုင္ျပန္လာရင္ ေအာက္ထပ္က ေကာင္ေလးေတြကို သူ႕အခန္းေျပာင္းေပးထားသည္ဟု ေျပာရရင္ေကာင္းမလား ဟု စဥ္းစားလာခဲ့သည္။ သို႕ေသာ္လည္း ေဟာ္တယ္ေလာ္ဘီ တြင္း ဆိုဖာေပၚတြင္ထိုင္၍ အခန္းထဲမွာ ဖြင့္ထားေသာ တီဗီထိုင္ၾကည့္ေနသည့္ ႏိုင္ႏိုင့္ကို ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ ပါးစပ္အေဟာင္းသားျဖစ္သြားရ၏။ ..ဟင္ ႏုိင္ေလး ျပန္ေရာက္ေနတယ္..ၾကာၿပီလား ေရာက္ေနတာ.. ..ဟင့္ ..ဦးတို႕ အရွိန္ အျမင့္ဆံုးေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္တုန္းကေပါ့.. ခိခိ..အဲဒါေၾကာင့္ တံခါးပြင့္သြား တာေတာင္မသိလိုက္ဘူးမလား.. ..အင္းေဆာရီးပဲ ႏိုင္ေလးရယ္.. ..အမ္မယ္ ေဆာရီးမေနပါနဲ႕ ရပါတယ္..ဒါနဲ႕ ဦးတို႕က ျဖစ္ေနတာ ဘယ္ေလာက္ၾကာၿပီလဲ..ခစ္ခစ္. ႏိုင္က ႏိုင့္သူငယ္ခ်င္းကို ေက်ာင္းတုန္းက လိုရိုးရိုးႀကီးေလးေမ မွတ္ေနတာခစ္ခစ္.. ..ႏိုင္ေလး ကို ဦးေျပာရင္လည္းယံုပါ့မလား..အခုဟာက ပထမဆံုးအႀကိမ္ပဲ… ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက ျဖစ္ပ်က္ပံုကို ရွင္းျပလိုက္သည္။ ႏုိင္ႏိုင္ တေယာက္ နားေထာင္ရင္း အဖုတ္မွ အရည္ေတြေတာင္ စို႕လာသည္။ သူႏွင့္ သူ႕ပေထြးတုန္းက အျဖစ္အပ်က္ေတြကိုေတာင္ မ်က္ေစ့ထဲျပန္ေပၚ လာခဲ့ရသည္။ …အင္း အဲေတာ့ အိျဖဴက ႏိုင္ျပန္လာတာသိလား.. ..ဘယ္သိအုန္းမလဲ အခုအခန္းထဲမွာ အိပ္က်န္ခဲ့တယ္.. ..ႏိုင္ဘယ္လိုလုပ္ေပးရမလဲ ဦးျပန္ေတာ့မွာလား.. ..အဟီး ႏိုင္ေလး ဦးကို စိတ္မဆိုးဘူးမလား.. ..ဘာလို႕ဆိုးရမွာလည္း.. ဦးကို ႏိုင္က ပိုင္တာမွ မဟုတ္တာ ..ခစ္ခစ္..ႏိုင္ဆိုလိုခ်င္တာက ဦးျပန္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ႏိုင္က အခုမွ ေရာက္လာသလိုနဲ႕အခန္းကိုျပန္လိုက္မယ္ေလ..မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္မွာေပါ့. ..အဲဒါေျပာမလို႕ ႏိုင္ေလးဦးကို စိတ္ဆိုးမလားဆိုတာ.. ဦး အိျဖဴကို ခ်စ္လို႕မဝေသးဘူး အခြင့္အေရးရတုန္းဆက္ခ်စ္ခ်င္လို႕. ..ေဟာေတာ့ ခစ္ခစ္..ဦးကေတာ့ ေလ တကယ္ပဲ၊ ခစ္ခစ္ ဒါဆိုႏိုင္က ဘာလုပ္ေပးရမွာလဲ.. ..ႏိုင္ေလးကို တခန္းေပးမယ္ကြာ ဒီညေတာ့ အဲဒီအခန္းမွာပဲ အိပ္လိုက္၊ ဦးက အိျဖဴဆီျပန္သြားၿပီးေျပာလိုက္မယ္.. ႏိုင္ေလးက ေဟာ္တယ္ရီဆက္ရွင္းကို ဖုန္းဆက္ၿပီးမက္ေဆ့ထားခဲ့တယ္လို႕.. ဒီညျပန္လာမအိပ္ေတာ့ဘူး သူငယ္ခ်င္းတေယာက္အိမ္မွာအိပ္မယ္လို႕… ..။

ဦးက ေတာ္ေတာ္ဥာဏ္ထြက္တယ္ေနာ္ ဒါမ်ိဳးဆို ခစ္ခစ္..ႏိုင့္ကိုလည္းမေမ့ရဘူးေနာ္ ဒါပဲ ဟင့္.. ထိုျဖင့္ ေဟာ္တယ္မွာ အခန္းကိစၥ ႏိုင္ႏိုင့္ကို စီစဥ္ေပးၿပီးတာႏွင့္ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ တေယာက္ အိျဖဴရွိရာသို႕ အေျပးေလး ျပန္လာခဲ့ပါေတာ့သည္။ ..ျဖဴေလး.. ..အို႕..ကိုရီး.. လန္႕လိုက္တာ ကိုရီးကလည္း… ဘာလုပ္မလို႕လဲ ဒီထဲမွာ… …ျဖဴေလးကို သတိရလို႕ေပါ့..မခ်စ္ရတာၾကာၿပီေလ… ..အို..မျဖစ္ႏိုင္တာ ..ေတာ္ၾကာ ေမေမ ဝင္လာအုန္းမယ္.. ..မလာပါဘူး…အခုသူ ဘုရားရွစ္ခိုးေနတယ္..ေနာက္ ပုတီးစိတ္အုန္းမွာ၊ နာရီဝက္ေလာက္ကေတာ့ အနည္းဆံုးပဲ… ..ဟင့္အင္း ကိုရီးရယ္…မီးလန္႕တယ္…အို႕..အဲဒီလက္ႀကီးကလည္းေနာ္..ခက္ေတာ့တာပဲ.. အထက္ပါစကားေျပာသံမ်ားမွာ ေယာကၡထီးႀကီး ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြႏွင့္ ေခၽြးမေခ်ာေလး အိျဖဴသဇင္ တို႕ ၊ အိျဖဴသဇင္၏ အိပ္ခန္းထဲ မွာ ေျပာဆိုေနၾကျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္၏ အမွတ္မထင္ ပဲ ႏိုင္ႏိုင့္ ေဟာ္တယ္ အခန္းမွာ မွားယြင္းခဲ့ၾကၿပီးေနာက္ ေသာက္လို႕ ငတ္မေျပႏိုင္တဲ့ ဆားငံရည္ထက္ေကာင္းေသာ အရာ ဆိုေတာ့ ဆက္ခါ ဆက္ခါမွားယြင္းခဲ့ၾကေလသည္။ ယခင္က အိျဖဴက ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြကို ေဖေဖ ဟုေခၚခဲ့ေသာ္လည္း သူတို႕ ခ်င္း ေတြ႕လွ်င္ ကိုရီး ဟုေခၚရန္ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက ေျပာထားသျဖင့္ အိျဖဴ က အသံုးအႏူန္းကို ေျပာင္းလဲခဲ့ေလသည္။ တကယ္ေတာ့ ႏိုင္ႏိုင္ျပန္သြားၿပီး ေနာက္ အိျဖဴက ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြကို ေရွာင္ေနခဲ့ေသာ္လည္း၊ အံတိုေနၿပီ ျဖစ္ေသာ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ ၏ လက္မွ အိျဖဴ လြတ္ဖို႕ ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္ႏိုင္ခဲ့ေပ။ ႏွစ္ေယာက္ထည္း ရွိေနေစရန္ အခြင့္အေရးမ်ားမရ ရေအာင္ဖန္တီးကာ အိျဖဴကို အရွက္ကုန္ ၿပီး ကာမအရသာ ႏွစ္သက္သြားသည္ အထိ စြမ္းေဆာင္ ေပးႏိုင္ ခဲ့ေလရာ၊ ခုေတာ့ ကိုရီးႏွင့္ မီး ဘဝသို႕ပင္ ေရာက္ေနခဲ့ေျခၿပီ။ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္၊ ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္၊ ေႏြရာသီ အပန္းေျဖအိမ္ေလးသို႕သြားေရာက္ၿပီး တေန႕လံုးအခ်စ္တလင္းေခၚ ခဲ့ၾကသည္မွာ တပတ္ေလာက္ရွိ ခဲ့ၿပီျဖစ္ေလသည္၊ ထိုအခါၿပီးေတာ့ အခုခ်ိန္ထိ ႏွစ္ေယာက္ထည္းေတြ႕ဖို႕ အခြင့္အေရးကလည္းမရ၊ အိမ္မွာလည္း ေန႕တိုင္းေတြ႕ေနရၿပီး၊ ျမင္သာျမင္ မၾကင္ရဆိုေတာ့ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ တေယာက္ အလြန္တင္းေနရသည္။

ထို႕ေၾကာင့္လည္း စေနေန႕တရက္၊ အိမ္မွာ ခိုင္းသည့္လူမ်ားအလစ္၊ သူ႕မိန္းမ ဘုရားခန္း အဝင္၊ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ တေယာက္၊ သူ႕သားႏွင့္ေခၽြးမ အိပ္ခန္းသို႕ အသာဝင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေလသည္။ မနက္အိပ္ယာထ၊ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး ကိုယ္မွာ မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါ အႀကီးကို ပတ္၊ ေခါင္းမွာလည္း ေလွ်ာ္ထားေသာ ဆံပင္ေတြကို ဆံပင္အေျခာက္ခံစက္နဲ႕ မႈတ္ၿပီးကာစ မို႕ ဖားယားခ် လွ်က္ မွန္တင္ခုန္ေရွ႕ထိုင္ကာ မ်က္ႏွာလိုးရွင္း ေလးပြတ္ေနစဥ္၊ အေနာက္မွာ ရုတ္တရက္ေရာက္လာေသာ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ ေၾကာင့္ အိျဖဴ တေယာက္ထိတ္ကနဲ ျဖစ္သြားရခ်င္းပင္။ ..ကိုရီး အခန္းတံခါး.. ..ဘာမွ စိတ္မပူနဲ႕ ကိုရီး ဂလန္႕ေသျခာခ်ခဲ့တယ္.. ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက အိျဖဴ၏ မေျခာက္တေျခာက္ ဆံပင္ေတြကို ဂုတ္နားေလးမွ ဖယ္ရင္းပုခံုးေလးကို ငံု႕ နမ္းလိုက္သည္။ အိျဖဴယားလို႕တခ်က္တြန္႕သြားသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ေခါင္းေလး လွည့္ၾကည့္လာေသာ အိျဖဴ ၏ ႏူတ္ခမ္းေလးေတြကို ငံုစုပ္တာ ခံလိုက္ရေတာ့ အိျဖဴတေယာက္လည္း ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ ၏ လည္ဂုတ္ကို တြဲလဲခိုၿပီး တုန္႕ျပန္နမ္းလာေတာ့သည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက အိျဖဴကို ဂ်ိဳင္းႏွစ္ဖက္ေအာက္မွ အသာ မလိုက္ရာ အိျဖဴတေယာက္ မတ္တတ္ထလွ်က္ပါလာေတာ့သည္၊ ႏွစ္ဦးသား တတ္မတ္တေမာ နမ္းေနၾကစဥ္မွာပင္ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက အိျဖဴကိုယ္မွာ ပတ္ထားေသာ မ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါႀကီးကို ဆြဲခၽြတ္ခ်လိုက္ေလသည္။ အိျဖဴ၏ ေဖာင္းအိတင္းေနေသာ ႏို႕ႏွစ္လံုးကို ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ သူ႕မ်က္ႏွာႀကီးျဖင့္ ပြတ္သတ္ရင္း ေထာင္မတ္လာေသာ ႏို႕သီးေခါင္းကေလးမ်ားကို လည္း တျပြတ္ျပြတ္စုပ္ေပးေနေပရာ အိျဖဴခမ်ာ ဒူးမ်ားညႊတ္ေခြမက်သြားေအာင္ မနည္းထိန္း ၍ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ၏ လည္ဂုတ္ႀကီး ကို တြဲလြဲခိုထားရေပေတာ့သည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက ႏို႕စို႕လို္႕ဝသြားေတာ့ အိျဖဴ မခ်ီၿပီး ကုတင္ေပၚတင္လိုက္ေတာ့သည္။ ..ျဖဴေလး အဲလို ေရခ်ိဳးၿပီးကာစ လတ္လတ္ဆပ္ဆပ္ ကေလးကို အကိုရီးက တကိုယ္လံုးရက္ျပစ္ခ်င္တာကြ.. .ဟင့္..အခ်ိန္ သိပ္မရွိဘူးေနာ္ ကိုရီး၊ မီးလန္႕တယ္၊ ေတာ္ေတာ္ ေမေမ တံခါးလာေခါက္ေနရင္ ျပႆနာတက္ေနမယ္.. ..အင္းပါကြာ ျဖဴေလး အဖုတ္ေလး လတ္လတ္ဆပ္ဆပ္ေလးကို ပဲ ရက္သြားေတာ့မယ္ ဒါဆိုလည္း… ဒါကလည္းတကယ္ေတာ့ အေျပာပါ၊ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြတေယာက္ အိိျဖဴ အဖုတ္ေလးကို အားရပါးရ ရက္ၿပီးခ်ိန္မွာ အိျဖဴက ဒီတိုင္းဘယ္ျပန္လြတ္ေတာ့မည္နည္း။

သူ႕လက္ကေလးေတြက ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ ေကာင္ႀကီးကို ဆုပ္ကိုင္ပြတ္ေနၿပီး သူ႕ဟာေလးထဲ အတင္းထည့္ခိုင္းေနသည္။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက လည္း အရင္စုပ္ေပးမွ ထည့္ေပးမည္ဟု ဆိုသျဖင့္ ကုတင္ေပၚေလးဘက္ေထာက္ၿပီး ကုန္းစုပ္ေပးရွာသည္။ လိုက္လည္းလိုက္သည့္ ေခၽြးမႏွင့္ ေယာကၡထီး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြ တေယာက္၊ သူ႕သားလင္မယားအိပ္သည့္ ကုတင္ႀကီးေပၚမွာ သူ႕ေခၽြးမေခ်ာေလး အိျဖဴသဇင္ကို ေလးဘက္ေထာက္ ခိုင္းကာ အေနာက္မွ လုပ္ ရင္း ကာမ အရသာ အထြတ္အထိပ္ သို႕ ႏွစ္ဦးသား ေရာက္ရွိသြားရေလေတာ့သည္။ …ကိုရီး… ဒုကၡ ေတာ့ေရာက္ကုန္ၿပီထင္တယ္.. …ဟင္ ဘာျဖစ္လို႕လည္း ျဖဴေလး… …မီး မွာ ဟိုဟာ ဒီလ မလာဘူး ေနာက္က်ေနတယ္…. ..ဟင္ ဟုတ္လား၊ ေသျခာရဲ႕လား ျဖဴေလးရယ္… ..ေသျခာတယ္ ထင္တာပဲ ကိုရီး မေသျခာလည္းပဲ ဟုတ္ခဲ့ရင္ ဆိုတာ ေျပာလို႕ရမလား..မီးအရမ္းေၾကာက္တာပဲ…ဟင့္ဟင့္..ရႊတ္..အီးးးး ဟင့္…ဟင့္.. ..အို ျဖဴေလးက လည္း ငိုမေနပါနဲ႕ ..ကိုရီး စဥ္းစားလိုက္ပါအုန္းမယ္…. ခ်န္ဂီ ေလဆိပ္၊ စကာၤပူ။ ..ေဟာ ..အခ်စ္ကေလး ..မေတြ႕တာေတာင္ၾကာလို႕..လွလိုက္တာကြာ…. ..အင္း ..ကိုေရာဘဲ တခါထဲ စလံုးနဲ႕တည့္လို႕ထင္တယ္ ဝလို႕ ျဖဴလို႕၊ ဗိုက္ေတာင္နည္းနည္းရြဲလာတယ္၊ အိုဗာရွိတ္ျဖစ္ေနၿပီေနာ္ ဟင္း… ..ဟာကြာ အခ်စ္ကလည္း ခုတေလာ အစားေကာင္းေနလို႕ပါ၊ ဟဲဟဲ..ခုလည္း ခ်စ္ကေလး ေရာက္တုန္း ေရာက္လည္မယ္ဆို ၿပီး ခြင့္ယူထားတယ္၊ အလုပ္မလုပ္ပဲနဲ႕ အစားေတြ ပဲစားဖို႕ကိန္းျမင္တယ္၊ အဟစ္ဟစ္.. ..ျဖဴက မလည္ခ်င္ပါဘူး ကိုနဲ႕ေတြ႕ရေအာင္ပဲလာခဲ့တာ၊ အခုတေလာ အလုပ္ကလည္းနည္းနည္းပါး၊ အေဖကလည္း နင့္ေယာက္်ားမေတြ႕ရတာၾကာၿပီ သြားလည္ပါလားတဲ့ ငါတို႕ ႏွစ္ေယာက္နဲ႕ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ ေမေမကလည္း အင္း သူျပန္မလာတာၾကာၿပီ နင္လိုက္သြားအုန္းတဲ့ ခစ္ခစ္၊ သူ႕သားေတာင္သူ စိတ္မခ်လို႕ ေခၽြးမကို အတင္းလြတ္ေနတာ.. …ဟဲဟဲ ကိုကလည္းျပန္လာခ်င္တာေပါ့ကြာ၊ အလုပ္က ခြင့္အၾကာႀကီးယူမရလို႕ တပတ္ေလာက္နဲ႕လည္း ျပန္မလာခ်င္ဘူးေလ၊ အခု အခ်စ္လာေတာ့ ကိုယ္က တပတ္ေလာက္ခြင့္ယူမယ္ အခ်စ္က တလေလာက္ေနၿပီးမွ ျပန္၊ ဟုတ္လား.. စကၤာပူ က တကယ္ေတာ့ ႏွစ္ရက္ေလာက္လည္ၿပီးရင္ သြားစရာမရွိေတာ့ၿပီ၊ မ်ိဳးေဆြတေယာက္ကေတာ့ ငတ္သမွ် ကို အတိုးခ်စားေလေတာ့သည္။ အိျဖဴလည္း အႀကိဳက္ေတြ႕ ေနရသည္။

ကိုမ်ိဳးေဆြတေယာက္ စလံုးမွာ ေနတာ ၾကာေတာ့ လိင္ကိစၥ မွာလည္း ေတာ္ေတာ္ေလး တိုးတက္လာတာကို ေတြ႕ရသည္။ အင္တာနက္ထဲ တခ်ိန္လံုးသြားေနလို႕လားမသိ။ တခါတေလ အိျဖဴႏွင့္ အခ်စ္စခန္းဖြင့္ၿပီးရင္ေတာင္ ခနတျဖဳတ္ကြန္ျပဴတာေရွ႕သြားထုိင္ၿပီး ကီးဘုတ္ တေဂ်ာက္ေဂ်ာက္နဲ႕ ရိုက္ေနတတ္သည္။ အိျဖဴကေတာ့ မစပ္စုခ်င္သလိုပင္၊သိပ္လည္းစိတ္ေတာ့မဝင္စား။ သူ ရာသီလာေနာက္က်သည့္ကိစၥေလး အစဥ္ေျပသြားတာကို ပင္ စိတ္ခ်မ္းသာေနသည္။ တညေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း သူႏွင့္ကိုမ်ိဳးေဆြတို႕ အခ်စ္စခန္းဖြင့္ၿပီး ပန္းတိုင္ေရာက္သြားေတာ့ ေရေဆးသန္႕စင္ၿပီးသူက ကုတင္ေပၚတက္ ေစာင္ေအာက္ဝင္တုန္း ကိုမ်ိဳးေဆြက ကြန္ျပဴတာေရွ႕မွာ တေဂ်ာက္ေဂ်ာက္လုပ္ေနသည္။ ခနေနေတာ့ ကိုမ်ိဳးေဆြ အိမ္သာထဲ ဝင္သြားေတာ့ ကြန္ျပဴတာ ဝင္းဒိုးကို ေသးေအာင္လုပ္ထားခဲ့သည္။ အိျဖဴက အသာထၿပီး ဝင္းဒိုးကို ႀကီးၾကည့္လိုက္သည္။ ဗမာစာလံုးေတြ အတန္းလိုက္အတန္းလိုက္တက္တက္လာတာေတြ႕ရသည္၊ အင္း ခ်ပ္ဆိုတာပဲေနမွာပဲ၊ ၾကည့္ရတာ လူေတြ နဲ႕စကားေျပာေနပံုပဲ။ နာမည္ေတြကလည္း ဘာနာမည္ေတြလည္းမသိဘူး၊ တခုက တရုပ္ဖုန္းနာမည္။ ညီဟြေဟြ ဆိုလား၊ စီးခရက္ဘိြဳင္းတဲ့၊ ေနာက္တေယာက္က ေမခ်စ္သူေမာင္ ဆိုလား၊ဟင္ ေကာင္မေလးမ်ားလား၊ ေမာင္ဆိုေတာ့ ေယာက္်ားေလးေနမွာေပါ့။ ဟင္၊ ေယာက္်ားေတြနဲ႕ ဘာလို႕ ကိုမ်ိဳးေဆြက ခ်ပ္လုပ္ေနတာလည္း။ အိျဖဴၾကည့္ေနတုန္းစာတန္းေလးေတြတက္လာသည္။ ..ကိုအိုဗာရွိေသးလား…. ..ကိုအိုဗာ အျမန္လာပါ..က်ေနာ္လိုင္းမက်ခင္.. အင္း ဘာေတြလည္းမသိပါဘူး၊ အိျဖဴ ဝင္းဒိုးကို ခုနက ကိုမ်ိဳးေဆြထားခဲ့သလို ျပန္ထားလိုက္သည္။ ေနာက္ေတာ့ ကုတင္ေပၚျပန္လွဲကာ ေစာင္ေခါင္းျမီးျခံဳအိပ္ေနလိုက္ေတာ့သည္။ အိျဖဴ တို႕ ဆီက ျပန္လာေတာ့ လမ္းမွာ ႏိုင္ႏိုင္တေယာက္၊ ရထားေပၚမွာ အိပ္စင္ပါသည့္ အတန္းမွ စီးလာခဲ့သည္။ သူ႕ ႏွင့္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာ အမ်ိဳးသားႀကီးတဦး၊ သူ႕ေဘးမွာ က တကၠသိုလ္ေက်ာင္း သားတဦးလိုက္ပါလာခဲ့ၾကသည္။ ေကာင္ကေလးမွာ ေမာင္ေစာၾကည္ ဟုေခၚၿပီး စက္မႈတကၠသိုလ္တက္ေန သူျဖစ္ေလသည္။

အမ်ိဳးသားႀကီးကေတာ့ ပုတီးအလံုးႀကီး မ်ားပါေသာ စိတ္ပုတီးႀကီးကို သာ မ်က္လံုးပိတ္ၿပီး စိတ္ေန ေလသည္။ ေမာင္ေစာၾကည္ ႏွင့္ ႏိုင္ႏိုင္ တို႕ကေတာ့ ရထားထြက္ၿပီး တနာရီေလာက္မွာပင္ ခင္မင္သြားၾကေတာ့သည္။ ႏိုင္ႏိုင္က ဘူတာရံုေတြေရာက္လွ်င္ စားစရာ တိုလီမႈတ္စေလး ေတြကို ဝယ္ ေမာင္ေစာၾကည္ ကို ပါ မွ်ေကၽြး စကားေတြတေျပာေျပာႏွင့္၊ လိုက္လာခဲ့ၾကေလသည္။ ညေနေစာင္းၿပီးေမွာင္လာေတာ့ အိပ္ဖို႕ရာျပင္ၾကရေလသည္။ အေပၚထပ္မွ ဆြဲခ်ရေသာ အိပ္စင္ကို ဦးေလးႀကီး အတြက္ေပးလိုက္ရၿပီး သူတို႕ထိုင္ေနေသာ ခုံမ်ားကို ဆြဲဆန္႕လိုက္သျဖင့္ အိပ္ယာျဖစ္သြားေသာ ေနရာတြင္ ႏိုင္ႏိုင္ ႏွင့္ ေမာင္ေစာၾကည္တို႕ ေနရာယူၾကရသည္။ ႏိုင္ႏိုင္ကေတာ့ အေတြ႕အႀကံဳရွိေနၿပီး လိင္ကိစၥ မွာ တက္ၾကြသူ တဦးမို႕၊ ယခုလို တစိမ္းေကာင္ေလး ႏွင့္ ကပ္ရက္ အိပ္ရမွာႏွင့္။ ျဖစ္ႏိုင္ေျခ ရွိေသာ အကြက္တို႕ကို ျမင္မိၿပီး ရင္ခံုလာရသည္။ သို႕ေသာ္လည္း သူ႕လို အသက္ႀကီးႀကီး အိမ္ေထာင္သည္ မိန္းမ ကို ေမာင္ေစာၾကည္လို တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားေလးက စိတ္ဝင္စားပါ့မလားဟု ေတြးရင္း ညေနေစာင္းကထဲက မသိမသာ ေလ့လာေနမိသည္။ ေမာင္ေစာၾကည္ ၏ တခ်က္တခ်က္ ခိုးၾကည့္ေသာ မ်က္လံုးေတြက သူ႕ ရင္သား ေတြ ေပါင္လံုးေတြစီ ေရာက္ေရာက္လာ တာကို ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္ေျခရွိသည္ဟု ေတြးထားလိုက္သည္။ သို႕အတြက္ေၾကာင့္လည္း ညအိပ္ယာဝင္ေတာ့ ေအာက္ခံမပါ ပဲ ထမိန္တထပ္ထည္း ဝတ္၊ အေပၚကလည္း တီရွပ္ကို ေအာက္က ဘရာဇိယာမခံပဲ ဝတ္ ထားလိုက္သည္။ သုိ႕ေသာ္လည္း ရထား လႈပ္ေတာ့ အရမ္းခုံေနမွာ စိုးသျဖင့္ အေပၚက ဆြယ္တာတထည္ထပ္ဝတ္ထားလိုက္ရသည္။ …ရထားက အရမ္းခံု တာပဲေနာ္၊ ငါေတာ့ မိုးလင္းရင္ အိပ္ယာေပၚမွာေတာင္ ရွိပါေတာ့မလားမသိဘူး၊ ေအာက္ျပဳက်ၿပီ ခစ္ခစ္… ..ဟာ အန္တီက လည္း က်ေနာ္က ပိုဆိုးေသးတယ္၊ အေဆာင္အိပ္ခန္းထဲမွာ အိပ္ရင္ေတာင္ မနက္က်ရင္ ေခါင္းက ေျခရင္းဘက္ေရာက္ေနတတ္တာ၊ အဟီး..က်ေနာ္ ေျခေထာက္နဲ႕ အန္တီ့ကို ကန္မိရင္ ကန္ေတာ့ေနာ္ အဟားးး ႀကိဳ ကန္ေတာ့ထားတာ.. …ေအာင္မေလးကြယ္ ငါကလည္း အိပ္လိုက္ရင္ တုံး ကနဲပဲ၊ ဆင္နင္းသြားရင္ေတာင္ ႏိုးခ်င္မွ ႏိုးမွာ၊ မင္းကန္တာေလာက္ကေတာ့ အေပ်ာ့ေပါ့… …ဟားဟား..အဲဒါကေတာ့ က်ေနာ့္အတိုင္းပဲ..အဟီး… ေကာင္ေလးက လည္း စကားေခၚထားတဲ့ပံုက မဆိုးပါလား၊ ငလည္ေလးပဲ လို႕ ႏိုင္ႏိုင့္စိတ္ထဲ ေတြးေနမိသည္။

တကယ္အိပ္ယာဝင္ၾကေတာ့ တေယာက္ႏွင့္တေယာက္က တေတာင္ေလာက္ေတာ့ ကြာေဝးပါေသးသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ရထားကပဲ တဝုန္းဝုန္းခံုလို႕လား ေမာင္ေစာၾကည္ကပဲ တမင္ေရြ႕လာတာလားမသိ တနာရီေလာက္မွာ သူတို႕ ႏွစ္ဦး ကိုယ္ခ်င္းကပ္လို႕ ျခားထဲမွာ ေစာင္ႏွစ္ခုသာ ျခားေတာ့သည္။ ႏိုင္ႏိုင္က ေမာင္ေစာၾကည္ဘက္ကို ေက်ာေပးကာ ေကြးေကြးေလးအိပ္ေနလိုက္သည္။ သူ႕တင္ပါးေပၚ ေမာင္ေစာၾကည္လက္ဖဝါးေတြ ေရာက္လာတာ သိလိုက္ၿပီး ရင္ထဲမွာ ေပ်ာ္သြားသည္၊ အဟိ လာၿပီ လာၿပီ ေပါ့။ ေမာင္္ေစာၾကည္က လည္း လူသာငယ္သည္၊ ပညာက ေခသူမဟုတ္ ဆိုသူေပတည္း။ လူပ်ိဳ ေပါက္စျဖစ္ကထည္းက သူတို႕ အိမ္နီးခ်င္း မုဆိုးမ တေယာက္၏ ပညာေပးမႈေၾကာင့္ သာအိ တစိုစို ျဖစ္ေနခဲ့ရၿပီး၊ အမ်ိဳးသမီးႀကီးေတြ ကို စိတ္ပိုလာေနခဲ့ရသူၿဖစ္ရံုသာမက လက္ေတြ႕ အေတြ႕အႀကံဳကလည္း မနည္းေတာ့ၿပီ။ သူ၏ အေတြ႕အႀကံဳမ်ားကို ပါးစပ္အေဟာင္းသားႏွင့္ သြားရည္တမွ်ားမွ်ား က်ေအာင္ အေဆာင္က သူငယ္ခ်င္းမ်ားေရွ႕တြင္ ေဖါက္သည္ခ်တတ္ သည္မွာလည္း သူ႕ဝါသနာ။ ႏိုင္ႏိုင့္ကို ျမင္ကထဲက ျဖစ္ႏိုင္ေျခ ရွိသည္ဆိုတာ သူတြက္ထားၿပီးသား၊ ေယာက္်ားက ဗိုလ္မူး ေရွ႕တန္းမွာ အေနမ်ားသည္ဆိုေတာ့ ပိုေသျခာသည္။ ေတာင္းတေနမွာပဲ။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါကလည္း အႏၱရာယ္ မ်ားသည္။ အသြားမေတာ္တလုပ္ဆိုသလို၊ ဒုကၡ ေရာက္မွာလည္းစိုးသည္။ ထံုးစံအတိုင္း စၾကည့္လို႕ အေျခအေနမေကာင္းရင္ ေရွ႕ဆက္မတိုးနဲ႕ေပါ့။ ဒါက ေမာင္ေစာၾကည္ရဲ႕ အထာ။ ေမာင္ေစာၾကည္လက္ဖဝါးက ေစာင္ေအာက္က အသာလ်ိဳဝင္ၿပီး ႏိုင္ႏိုင့္ တင္ပါးလံုးလံုးေလးေပၚတင္လိုက္ၿပီး မသိမသာ ပြတ္ေပးေနတာကို ျငိမ္ခံေနကထဲက ေမာင္ေစာၾကည္က မီးစိမ္းကို ေတြ႕ေနၿပီ၊ သူ႕လက္ဖဝါးေတြကို တင္ပါးေပၚမွ အေရွ႕ဘက္ ဘိုက္သားေလးေပၚေရႊ႕လိုက္သည္။ ႏိုင္ႏိုင့္ဖင္ေလးပိုေကာက္လာသည္၊ သူ၏ မာေတာင္ေနေသာ ေကာင္ႀကီးႏွင့္ ေထာက္မိေနၿပီ။ ေမာင္ေစာၾကည္က ႏိုင္ႏိုင့္ဗိုက္သားေလးေတြကို တီရွပ္ေအာက္မွ ပြတ္ေနရင္း အေပၚဖက္သို႕တက္လာေတာ့။ ဘရာဇီယာဝတ္မထားေသာ ႏို႕ႀကီးေတြကို သြားစမ္းမိသည္။

ဟိုက္ ထင္တာထက္ေတာင္ ေဟာ့ေနပါလား၊ ေမာင္ေစာၾကည္ ေပၚတင္ပဲ ၾကမ္းေတာ့သည္။ သူ႕လက္ဖဝါးေတြႏွင့္ ႏို႕ႀကီးေတြကို ဆုပ္ႏွယ္၊ ေထာင္မတ္ေနေသာ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို လွိမ့္ေခ် ပြတ္သတ္ လုပ္ေပးေနလိုက္သည္။ ေနာက္ သူတို႕ ျခံဳေနေသာ ေစာင္ႏွစ္ထည္ကို တထည္ထည္း ႏွစ္ထပ္ျဖစ္သြားေအာင္လုပ္လိုက္သည္။ သူ႕ပုဆိုးကေတာ့ ခါးမွာ ကြင္းလံုးတက္ေနၿပီ ႏိုင္ႏိုင့္ ထမိန္ကိုသာ ႏိုင္ႏိုင့္တင္ပါးေက်ာ္ေအာင္ ဆြဲလွန္လိုက္သည္။ ေအးစက္ေပမဲ့ အိေနသည့္ ႏိုင္ႏိုင့္ ဖင္လံုးႀကီးၾကားသို႕ ေမာင္ေစာၾကည္၏ ပူေႏြးေႏြး ဒုတ္ႀကီး လွ်ိဳဝင္သြားသည္။ …ဟင့္..အင္းးးးး..အင္း…. ႏိုင္ႏိုင့္ဆီက ျငီးသံေလးထြက္လာခဲ့သည္။ ေမာင္ေစာၾကည္က သူ႕ဒူးေခါင္းတဘက္ကို ႏိုင္ႏိုင့္ေပါင္လံုးႏွစ္ခုၾကားကို ထိုးထည့္လိုက္ေတာ့ အဆင္ေျပေစရန္ႏိုင္ႏိုင္က လည္း သူ႕ေျခေထာက္တဖက္ကို အသာ ေျမွာက္ေပးလိုက္သည္။ ေမာင္ေစာၾကည္က ကိုယ္လံုးကို ေအာက္အနည္းငယ္ေလွ်ာခ်ၿပီး ဖင္ကို ေကာ့လိုက္ေတာ့ သူ႕လီးထိပ္ႀကီးက ႏိုင္ႏိုင္ ၏ အရည္ရြဲေနၿပီျဖစ္ေသာ ေစာက္ဖုတ္ဝသို႕ လာထိေတာ့သည္။ ႏိုင္ႏိုင္က အေနာက္ကို ပိုေကာ့ေပး၊ ေမာင္ေစာၾကည္ကလည္း အေပၚကို ေကာ့ထိုးလိုက္ေတာ့ ေမာင္ေစာၾကည္လီးႀကီးက ေႏြးေထြးႏူးညံ့ လွေသာ ႏိုင္ႏိုင့္ေစာက္ေခါင္းထဲ တိုးဝင္သြားေတာ့သည္။ ႏွစ္ေယာက္စလံုးက အေတြ႕အႀကံဳရွိၾကသူမ်ားမို႕ ခနေလး ျဖင့္ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္မွာ တေပါင္ေက်ာ္ပံုစံျဖင့္ လိုးေနၾကေလၿပီ၊ ႏိုင္ႏိုင္က သူ႕လက္ကို ေနာက္ျပစ္ၿပီး ေမာင္ေစာၾကည္၏ ဖင္ကို အတင္းဆြဲၿပီး သူ႕ကိုယ္ထဲ ေမာင္ေစာၾကည္လီးႀကီး ဝင္ႏိုင္သမွ်ဝင္ေအာင္ လုပ္ေပးေလသည္။ ထိုပံုစံအတိုင္းလုပ္ေနရင္းမွ ေမာင္ေစာၾကည္က အားမရလာေတာ့ သူ႕လီးႀကီးကို ျပန္ခၽြတ္ၿပီး ႏိုင္ႏိုင့္ကို ပက္လက္လွန္ခိုင္းကာ ေပါင္ႏွစ္လံုးၾကားဝင္၊ ေလွႀကီးထိုးပံုႏွင့္လုပ္ေတာ့သည္၊ ရထား ခံုေဆာင့္ေနတာကလည္း သူတို႕ အတြက္ အလြန္အဆင္ေျပေနေတာ့သည္။ ႏိုင္ႏိုင့္ႏူတ္ခမ္းဖူးဖူးေတြကို ေမာင္ေစာၾကည္က ငံုစုပ္ေတာ့ ႏိုင္ႏိုင္က လည္း သူ႕လွ်ာကေလး ေမာင္ေစာၾကည္ပါးစပ္ထဲ ျပန္ထိုးထည့္ေပးလိုက္သည္။ အရွိန္ေတြရလာၾကေတာ့ သူတို႕ ႏွစ္ေယာက္ စလံုး အငမ္းမရ တေယာက္ကို တေယာက္ ဆြဲဖက္လိုးေနၾကရင္း ကာမ အရသာအထြတ္အထိပ္ကို ပထမဆံုးေရာက္သြားၾကရေတာ့သည္။ …အား…ေကာင္းလိုက္တာ အန္တီရယ္…. ..ဟင္း..မင္း လူဆိုးေလးေနာ္..သူမ်ားမွာ ေယာက္်ားရွိပါတယ္ ဆိုတာကိုေတာင္ အတင္းတက္လုပ္တယ္၊ ခါထဲ.. ..အဟိ..အန္တီက လည္း မႀကိဳက္တာၾကေနတာပဲ၊ ဟီးဟီး… ခနေလးပါပဲ၊ ေနာက္တခ်ီ ျပန္စၾကျပန္ေတာ့သည္။ ႏိုင္ႏိုင္ ဘူတာႀကီးမွာ မခြဲခ်င္ခြဲခ်င္ႏွင့္ ေမာင္ေစာၾကည္ေလး နဲ႕ ခြဲလာခဲ့ရသည္။

ဖုန္းနံပါတ္ေတြ ဖလွယ္၊ ၿပီး ေနာက္ အခြင့္အေရးရလွ်င္ ဆံုၾကစို႕ဟု၊ ေျပာလာခဲ့ၾကသည္။ သူတို႕ေနေသာ အရာရွိရိပ္သာ သို႕ေရာက္ေတာ့ တညလံုး ရထားကလည္းခံု၊ ေမာင္ေစာၾကည္နဲ႕ လည္းကဲထားသျဖင့္ ကိုယ္ေတြလက္ေတြနာ၊ အိပ္ခ်င္လာသျဖင့္ အဝတ္ေတာင္မလွဲႏိုင္ပဲ အိပ္ေပ်ာ္သြားရသည္။ တေရးႏိုးလာေတာ့ အိမ္မွာလည္း တေယာက္ထဲ ဆိုေတာ့ ရင္ထဲ ဟာတာတာျဖင့္ ပ်င္း သလိုလို ၊ ေရွာ့ပင္ထြက္ရမွာေတာင္ စိတ္မပါေတာ့သျဖင့္အိပ္ယာထဲ လွဲေနတုန္း၊ ..ကလင္း… ဖုန္းကျမည္လာလို႕ေကာက္ကိုင္လိုက္ေတာ့။ ..ႏိုင္ေလးလား… ..ဟင္ ေဖႀကီးလား ခုဘယ္မွာလည္း.. …ေဖႀကီး တို႕အသိအိမ္တအိမ္မွာ ျမိဳ႕ကို ေရာက္တယ္၊ သမီးတို႕ဆီေရာက္ေတာ့ ခရီးထြက္သြားတယ္တဲ့ ဒီေန႕ေလာက္ျပန္ေရာက္မလားမသိဘူး ဆိုတာနဲ႕ ေဖႀကီးအသိတေယာက္အိမ္သြားတည္းေနတာ.. ..အင္ ဒါဆိုရင္ အေတာ္ပဲ မီးဆီမွာလာတည္းေတာ့ ဒီမွာတေယာက္ထည္းပ်င္းေနတာ … ..ေအာ္ ေမာင္ေအာင္ႏိုင္ ကေရာဘယ္သြားလို႕လဲ.. ..သူက အထူးစစ္ဆင္ေရးရွိလို႕ေလ၊ ေဖႀကီးရဲ႕ ခုမီးက အိျဖဴတို႕ဆီသြားလည္ၿပီးျပန္လာတာ၊ ခုလာခဲ့လိပ္စာေျပာလိုက္ မီးကားလြတ္လိုက္မယ္..ေမေမေရာ ေနေကာင္းလား… သူတို႕ႏွစ္ေယာက္စလံုးခရီးထြက္ဖို႕ မျဖစ္ႏိုင္ အိမ္မွာတေယာက္ေယာက္က်န္မွ ရမည္ဆိုတာ ႏိုင္ႏိုင္က သိထားသည္။ မၾကာခင္မွာပင္ သူ႕ကို အႀကိဳလႊတ္လိုက္ေသာ ကားျဖင့္ ဦးခ်စ္ေဆြ ေရာက္ခ်လာသည္။ ဦးခ်စ္ေဆြ အထုပ္အပိုးေတြကို ဒရိုင္ဗာ တပ္သားေလးက ကူသယ္ အခန္းတြင္း ခ်ေပးၿပီး ျပန္ထြက္သြားသည္။ ႏိုင္ႏိုင္က တံခါးမ ကိုပိတ္ၿပီး ေလာ့ခ်ေနခ်ိန္မွာပင္ ဦးခ်စ္ေဆြက ႏိုင္ႏိုင့္အေနာက္မွ သိုင္းဖက္ ၿပီး ဂုတ္ေလးကို ငံုနမ္းလိုက္ေလသည္။ ..ႏိုင္ေလးက ပိုၿပီးလွလာ ေတာင့္လာလိုက္တာကြာ….ခ်စ္စရာႀကီး…. ..ဟြန္႕ ေဖႀကီးကလည္း မာမာေတာင္ေတာင္ ပဲမဟုတ္လား ခစ္ခစ္… ႏိုင္ႏိုင္က သူ႕ဖင္ႀကီးကို လာေထာက္ေနသည့္ ဦးခ်စ္ေဆြ၏ လီးမာမာႀကီးကို ပုဆိုးေပၚမွ ပင္လွမ္းဆုပ္ကိုင္ ရင္းပြတ္ေပးလိုက္ေလသည္။ ႏိုင္ႏိုင္က တံခါးပိတ္အၿပီး ဦးခ်စ္ေဆြႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ လွည့္လိုက္သည့္အခ်ိန္မွာေတာ့ ဦးခ်စ္ေဆြက သူ႕ပုဆိုးကို ျဖည္ခ်လိုက္လို႕ ၾကမ္းေပၚမွာ ကြင္းလိုက္ပံုေနေလၿပီ။

သူ႕ေကာင္ႀကီးက ေတာ့ သူ႕ဆီးခံုမွ ေလးဆယ့္ငါးဒီဂရီ ေထာင္မတ္လို႕ ႏိုင္ႏိုင့္ရင္ဘတ္ကို အေျမွာက္ႏွင့္ ခ်ိန္ထားသလိုပင္။ ..ဟြန္႕ေဖႀကီးကလည္း ေရာက္တာနဲ႕ တခါထဲ တန္းၿပီးေတာ့….တန္းေနတာပဲ ခစ္ခစ္.. ႏိုင္ႏိုင္က လည္းေျပာသာေျပာေနတာပါ သူ႕လက္ေတြက အလိုလို သူႏွင့္ ရင္းႏွီးၿပီးသား ဦးခ်စ္ေဆြ၏ လိင္တန္ႀကီးကို သူ႕လက္ခေလးျဖင့္ ဆုပ္ကိုင္ရင္း ေရွ႕တိုးေနာက္ငင္လုပ္ေပးရင္းက ဦးခ်စ္ေဆြေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္ထိုင္ခ်လိုက္ေလသည္။ ႏိုင္ႏိုင့္လွ်ာကေလးက ဦးခ်စ္ေဆြ၏ ဒစ္ဖ်ားကို အသာရက္လိုက္ၿပီးမွ ႏူတ္ခမ္းေလးႏွစ္လႊာကို ဟေပးလိုက္ေတာ့ ဦးခ်စ္ေဆြက ေရွ႕ကို ေျခတဖဝါးစာေရႊ႕ၿပီး ႏိုင္ႏိုင့္ အာခံတြင္းထဲ ထိုးသြင္းလိုက္ေလေတာ့သည္။ ေႏြးေထြး ႏုူးည့ံေသာ ႏိုင္ႏိုင့္အာခံတြင္းေလးက ဦးခ်စ္ေဆြ၏ လိင္တန္ႀကီးကို စုပ္ယူလိုက္ေသာ အခါမွာေတာ့ ဦးခ်စ္ေဆြခမ်ာ ဒူးမ်ားပင္ ေခ်ာင္ခ်င္သလိုျဖစ္သြားရသည္။ ဦးခ်စ္ေဆြမွာ မ်က္လံုးကို စံုမွိတ္လို႕ ႏိုင္ႏိုင့္ ဆံပင္ေတြကို ဆုပ္ကိုင္ကာ ဖင္ႀကီးေကာ့ကာေကာ့ကာ ျဖင့္ သူ႕လိင္ေခ်ာင္းႀကီးကို ႏိုင္ႏိုင့္ပါးစပ္တြင္းသို႕ ထိုးသြင္းေနမိေလေတာ့သည္။ ႏိုင္ႏိုင္ကလည္း သူ႕ဦးဦးခ်စ္ အေၾကာင္းသိၿပီးသားမို႕ ဦးဦးခ်စ္ အတန္ႀကီးအာေဂါင္မထုိးမိေစရန္ လိင္တန္အရင္းကို သူ႕ကေလးႏွင့္ ဆုပ္ကိုင္ထားၿပီး သူ႕ႏူတ္ခမ္းထူထူ ေလးကိုလည္းေစ့ေပးထားလိုက္ေလသည္။ ဦးခ်စ္ေဆြကေတာ့ ေအာင္းထားရတာလည္းၾကာ၊ စုတ္အားလည္းေကာင္းလွေသာ ႏိုင္ႏိုင့္အိမ္ေရွ႕တံခါးဝ အနီးမွာပင္၊ အမႈတ္ခံေနရေတာ့ ၾကာၾကာမထိန္းႏိုင္၊ ခနေလးျဖင့္ သုတ္ရည္ေတြကို ႏိုင္ႏိုင့္လည္ေခ်ာင္းတြင္း တဒုတ္ဒုတ္ပန္းထုတ္ပစ္ေနမိေလေတာ့သည္။ ..ကလင္းးးးးးးးးးးးးးး… ေစာေစာစီးစီး ထျမည္လာေသာ တယ္လီဖုန္းေၾကာင့္ အိပ္ယာမွ လန္႕ႏိုးလာေသာ ႏိုင္ႏိုင္တေယာက္ ကေယာင္ကတမ္းႏွင့္ လက္က ကုတင္ေဘးက စားပြဲေလးေပၚလက္ကို ဆန္႕တန္းလိုက္သည္။ သူလက္ထဲဖုံးေရာက္လာမွ သတိရၿပီး ကမန္းကတန္း စကားေျပာခြက္ေနရာကို လက္ဖဝါးေလးျဖင့္ဖုံးလိုက္မိသည္။ ေနာက္ သူ႕ေဘးမွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ ဦးဦးခ်စ္ကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူလည္း ဖံုးသံေၾကာင့္ ႏိုးသြားဟန္တူသည္၊ မ်က္လံုးပြင့္လို႕ ႏိုင္ႏိုင့္ကို ၾကည့္ေနသည္။ ႏိုင္ႏိုင္က အသံမထြက္နဲ႕ ဟု သူပါးစပ္မွာ လက္ညိဳးေထာင္ျပလိုက္ ေတာ့ ေခါင္းျငိမ့္ျပသည္။ ..ဟယ္လို… ..အန္တီ ႏိုင္ႏိုင္ေက်ာ့ႏြယ္ လား… ..ဟဲ့ေမာင္ေစာၾကည္၊ ေစာေစာစီးစီးကြယ္၊ လန္႕ေတာင္သြားတယ္ ဖံုးသံက.. ..ဟင္မေစာေတာ့ပါဘူးအန္တီရဲ႕ အန္တီက အိပ္ယာမထေသးတာလား ေဆာရီးပဲေနာ္.. ခုမွ ႏိုင္ႏိုင္လည္း နာရီကို လွမ္းၾကည့္မိသည္၊ ေဟာေတာ့ မြန္းေတာင္တည့္ေတာ့မယ္။ ခစ္၊ ညက ဦးဦးခ်စ္နဲ႕ မေတြ႕ရတာ ၾကာလို႕ ကဲလိုက္ၾကတာ ၊ ဦးဦးခ်စ္ကလည္း အနားကို မေပးဘူးေလ၊ မနက္ အာရံုတက္ေလာက္မွ အိပ္ေမာက်သြားတာကိုး။

အဲဒါေၾကာင့္ မႏိုးၾကတာ၊ ခု ဖုံးလာမွ ပဲႏိုးေတာ့တာကိုး။ ..ေအာ္ေအး ဟုတ္သားပဲ၊ ညက အိပ္ယာဝင္တာ ေနာက္က်သြားလို႕ မႏိုးဘူးျဖစ္သြားတာ ခစ္ခစ္၊ ခုေတာ့ ထရေတာ့မွာေပါ့၊ ကဲေျပာ ေမာင္ေစာၾကည္ ဘာထူးလည္း.. ႏိုင္ႏိုင္ က ကုတင္ေခါင္းရင္းကို ခပ္ေလွ်ာေလွ်ာေလး ေက်ာမွီၿပီး ဖုံုးေျပာေနသည္။ ညအိပ္ယာဝင္ကထည္းက ကိုယ္လံုးတီးမို႕ ႏို႕ႀကီး ႏွစ္လံုးက ျပတင္းေပါက္ မွန္ကို ျဖတ္ ဝင္လာတဲ့ ေနေရာင္ ေအာက္မွာ ဝင္းေနတယ္။ ဦးခ်စ္ေဆြက အသာအိပ္ယာေပၚမွာ တေတာင္ေထာက္လို႕ ႏိုင့္ႏိုင့္ ႏို႕သီးေခါင္းေလးေတြကို လာစို႕သည္။ ႏိုင္ႏိုင္က ဖံုးေျပာေနရင္းက ဦးခ်စ္ေဆြ လက္ေမာင္း ကို လက္သည္းနဲ႕ ဆိပ္လိုက္ရင္း မ်က္ေစာင္းေလးပါ တခ်က္ထိုးလိုက္သည္။ ခုထိမဝေသးဘူးလား ဆိုသည့္သေဘာ။ ..အန္တီလား၊ အင္း ဘာမွ လုပ္စရာမရွိပါဘူး ကြယ္၊ ခရီးပန္းလာလို႕ အိမ္မွာ ပဲ နားေနတာ.. ဦးခ်စ္ေဆြလက္က ႏိုင္ႏိုင့္ေပါင္ၾကားက အဖုတ္ေလးဆီ ေရာက္လာျပန္တယ္၊ အဖုတ္ႏူတ္ခမ္းသားေလးေတြ ေစာက္ေစ့ေလး ေတြကို ဆြေနျပန္တယ္။ ..အင္ အန္တီ့ဆီ လာလည္မို႕..ဒီေန႕ကေတာ့… ႏိုင္ႏိုင္က အေၾကာင္းတခုခု ျပၿပီးျငင္းမလို႕ ႀကံေနတုန္းသူ႕ကို လက္နဲ႕တို႕လိုက္ၿပီး လက္မေထာင္ျပေနတဲ့ ဦးခ်စ္ေဆြကို ေတြ႕လိုက္လို႕ ဖုန္းစကားေျပာခြက္ကို သူ႕လက္ဖဝါးနဲ႕ ဖုန္းၿပီး။ ..ဘာလည္း ေဖႀကီး ဘာေျပာမလို႕လဲ.. ..ေခၚလိုက္ အိမ္ကို..ေဖႀကီး ေခ်ာင္းခ်င္လို႕.. ..အင္ ေဖႀကီးက လည္း .. ႏိုင္ႏိုင္က မ်က္ေမွာင္ေလးတခ်က္တြန္႕ကာ ျပန္ေမးလိုက္ရင္းမွ ၊ ေတြးလိုက္မိၿပီး ၾကက္သည္းပါထသြားသည္။ ..တကယ္လားေဖႀကီး.. ဦးခ်စ္ေဆြ ေခါင္းျငိမ့္ျပတာေတာင္ မေစာင့္ေတာ့၊ ..ေအးေလ အန္တီတေယာက္ထဲလည္းပ်င္းေနတာနဲ႕ အေတာ္ပါပဲ၊ ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္ေရာက္မွာလည္း…. ႏိူင္ႏိုင္ ဖံုးျပန္ခ်လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာေတာ့ ဦးခ်စ္ေဆြ ကလိထားလို႕ သူ႕ေစာက္ဖုတ္တခုလံုးလည္း ရြဲစိုေနၿပီ။ ေနာက္ၿပီး သူနဲ႕ ေမာင္ေစာၾကည္လုပ္တာကိုလည္း ဦးခ်စ္ေဆြ ေခ်ာင္းၾကည့္ေနမွာဆိုေတာ့ စိတ္လႈပ္ရွားမႈက အရမ္းျဖစ္ေနသည္။ ဦးခ်စ္ေဆြကလည္း မနက္အိပ္ယာထ အားအျပည့္နဲ႕မို႕ ႏိုင္ႏိုင့္ေပါင္ႏွစ္လံုးကို ပုခံုးေပၚတင္လို႕ တေဖာင္းေဖာင္းခ်ေနလိုက္သည္မွာ ေနာက္တေန႕ဆိုတာ မရွိေတာ့ဘူးလားဟုပင္ထင္ရေလေတာ့သည္။ ဦးခ်စ္ေဆြႏွင့္ ႏိုင္ႏိုင္မွာ တေယာက္ႏွင့္တေယာက္ ဘာမွ လ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္မရွိၾကေပ။

မေန႕ညက ဦးခ်စ္ေဆြႏွင့္ ခ်စ္ပြဲဝင္ရင္း နားေနရေသာ အခ်ိန္ေတြမွာ ႏိုင္ႏိုင္က သူခရီးသြား စြန္႕စားခန္းမ်ားကို ေျပာျပေနေပရာ၊ ေကာင္းခန္း ေရာက္လိုက္ ဦးခ်စ္ေဆြက ထဆြဲလိုက္၊ တခ်ီၿပီးတာနဲ႕ ေနာက္တခန္းေျပာ၊ ဦးခ်စ္ေဆြ စိတ္ထလာၿပီး တခ်ီဆြဲလိုက္ ျဖစ္ေနရသည္။ ထို႕အတြက္ေၾကာင့္လည္း ေမာင္ေစာၾကည္ ဆိုတာ ဘယ္သူလည္း ဦးခ်စ္ေဆြက သိႏွင့္ၿပီးသားျဖစ္သည္။ အေျပာႏွင့္ေတာင္ သူ စိတ္တက္ၾကြရသျဖင့္ တကယ္ျမင္ခ်င္လာ မိေနတုန္း ေမာင္ေစာၾကည္ ဖံုးဆက္သည္ဆိုေတာ့ ဒါလိုခ်င္လို႕ပဲ ဆိုတာ ဦးခ်စ္ေဆြ သိလိုက္သည္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ႏိုင္ႏိုင့္ကို မီးစိမ္းျပလိုက္တာ။ ႏုိင္ႏိုင့္ သူငယ္ခ်င္း အိျဖဴ ဆိုတာကိုလည္း လုပ္ခ်င္ေနမိသည္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါက အလွမ္းေဝးသည္ေလ။ ႏိုင္ႏိုင္က သူတို႕ အခန္း ႏွင့္ ကပ္ရက္ ဧည့္သည္ခန္းမွာ ဦးခ်စ္ေဆြကို ဝင္ေနေစၿပီး အျပင္က ေသာ့ခတ္ထားလိုက္သည္။ ထိုအခန္းမွေန၍ သူတို႕ အခန္းကို ေခ်ာင္းဖို႕ အေပါက္ေတြရွာရ၊ ခ်ဲ႕ရႏွင့္ ဦးခ်စ္ေဆြ တေယာက္ အလုပ္ရႈတ္သြားရသည္။ ေန႕ခင္း ႏွစ္နာရီေလာက္က်ေတာ့ ေမာင္ေစာၾကည္တေယာက္ ေပါက္ခ်လာေတာ့သည္။ ႏိုင္ႏိုင္ႏွင့္ ေမာင္ေစာၾကည္တို႕ အိမ္ေရွ႕ခန္းမွာ စကားေတြ ေျပာေနၾကၿပီး အိပ္ခန္းထဲ ေရာက္မလာေသးသျဖင့္ ဦးခ်စ္ေဆြတေယာက္ နည္းနည္းတင္းလာမိသည္။ သူက ေစာင့္ေနရတဲ့သူမို႕ပါ။ တကယ္က ဘယ္ေလာက္မွ မၾကာ။ ႏိုင္ႏိုင္ တံခါးဖြင့္ေပးလိုက္တာႏွင့္ ေမာင္ေစာၾကည္တေယာက္အိမ္ထဲ ဝင္လာရင္း ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္လည္းလုပ္ ႏိုင္ႏိုင့္ကိုလည္း ၾကည့္ရင္း မ်က္လံုးေတြက တခုခု သိခ်င္ေနသလိုလို။ ႏိုင္ႏိုင္က အထာေပါက္ၿပီးသား ေမာင္ေစာၾကည္ ၏ ဂဏွာမျငိမ္ပံု ကို ၿပံဳးၾကည့္ေနၿပီးမွ။ ..အန္တီ တေယာက္ထဲပါကြယ့္ ဘယ္သူမွ မရွိပါဘူး ။အန္တီ့ အမ်ိဳးသားက ေရွ႕တန္းမွာေလ၊ အထူးစစ္ဆင္ေရးဆိုလား သြားေနလို႕.. ..အဟီး..အန္တီက အရမ္းေခ်ာ၊အရမ္းလွတာပဲေနာ္..ေသျခာၾကည့္ေလ ပိုေခ်ာေလပဲ.. ..ေအာင္မေလး ေျမွာက္မေနနဲ႕ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာ ဘာစားမလဲေျပာ ေကာ္ဖီေသာက္မလား… ..စားလာခဲ့ၿပီ အန္တီရဲ႕ က်ေနာ္ဆာေနတာ က ဒီျပင့္ဟာ.. ..ေအာင္မေလး .ဘာမ်ား ဆာေနရတာလဲ.. ..ဟီးဟီးသိရဲ႕သားနဲ႕ဗ်ာ..ဒါနဲ႕ အန္တီအန္တီနဲ႕ လုပ္ေနတာ အဲေလာက္လည္းမႀကီးေသးပဲနဲ႕ဟာကို.. ..အဲဒါ ဆိုလည္းမမ ေျပာင္းေခၚ ကဲ..ခစ္ခစ္.. ..မမ.. ကိုနမ္းခ်င္တယ္… ..ဟင္ ဧည့္သည္က လည္း ထိုင္ေတာင္မထိုင္ရေသးဘူး .. ထေနၿပီ အဟိ.. ..မမ ရယ္ မေနာက္ပါနဲ႕ တကယ္ေျပာတာပါ.. ..အို႕.. ..ျပြတ္စ္.. ေမာင္ေစာၾကည္က လည္း လက္သြက္ ေျခသြက္ မီးစိမ္းျမင္တာနဲ႕ စဆြဲၿပီ။

ႏိုင္ႏိုင့္ကိုယ္လံုးေလးကို အတင္းဆြဲဖက္ၿပီး မ်က္ႏွာအႏွံ႕ ဖက္နမ္းေတာ့သည္။ ..အို အိမ္ေရွ႕ႀကီးမွာ ကြာ.. အခန္းထဲသြားမွ ဦးဦးခ်စ္ ျမင္ရမွာမို႕ ႏိုင္ႏိုင္က နည္းနည္းမူလိုက္သည္။ ..ဒါဆိုလည္း မမ အခန္းထဲ သြားမယ္ေလ.. ..ေအာင္မယ္ သူက ပိုင္စိုးပိုင္နင္းနဲ႕ ဘယ္သူက အခန္းထဲ သြားမယ္ေျပာလို႕လည္း.. ေနာက္ေတာ့လည္း အခန္းထည္း ေရာက္လာၾကတာပဲေပါ့။ ဦးဦးခ်စ္မွာေတာ့ စိတ္ထဲမွာ ႏွေျမာသလို မနာလိုသလိုလို ေတာ့ျဖစ္မိသည္။ ဒါေပမဲ့ ႏိုင္ႏိုင္က သူ႕မယားမွ မဟုတ္တာေလ။ နဂိုထဲက မွ သူလည္း သူမ်ားမယားကို ဆြဲေနတာ ဆိုေတာ့။ ဒါေပမဲ့ သူက ႏိုင္ႏိုင့္ကို ေယာက္်ားမယူခင္ကထည္းက ဆြဲခဲ့ရတာမဟုတ္လား၊ အဟီးး။ ဒါေတာင္မွ သူလက္ေႏွးလို႕ ဒုတိယလူ ျဖစ္သြားရတာ။ ဦးခ်စ္ေဆြ တေယာက္ အေတြးနဲ႕ကို သူ႕ေကာင္ႀကီးက ေတာင့္တင္းေနၿပီး ထိပ္ဖ်ားက ပုဆိုးကို ပြတ္ေနတာ နာသလိုရွိလာသျဖင့္ ပုဆိုးကို ကြင္းလံုးခၽြတ္ခ်ထားလိုက္ေတာ့သည္။ ႏိုင္ႏိုင္တို႕ ႏွစ္ေယာက္ေရႊ႕လွ်ားေနရာကို ျမင္ကြင္းေကာင္း သည့္အေပါက္လွည့္ပတ္ကာ ေခ်ာင္းေနေလေတာ့သည္။ ႏိုင္ႏိုင္ မွာ ဒီတခါေတာ့ ေတာ္ေတာ့္ကို အရည္စိုရြဲေနရေလသည္။ မေန႕တေန႕က မွ သိေသာ ေကာလိပ္ေက်ာင္းသား ေကာင္ေလးတေယာက္ကို ကိုယ့္အိမ္ေပၚက လင္မယားအိပ္သည့္ကုတင္ႀကီးေပၚမွာ ကိုယ့္ ခ်စ္ပေထြး ဦးဦးခ်စ္ေရွ႕ အလိုးခံ ရမွာက ေန႕တိုင္းႀကံဳရမဲ့ အေတြ႕အႀကံဳမ်ိဳးမွ မဟုတ္တာကို။ ေမာင္ေစာၾကည္က သူႏွင့္ ႏူတ္ခမ္းခ်င္းစုပ္နမ္းေနရင္း လက္ေတြက ႏိုင္ႏိုင့္တကိုယ္လံုးကို သမေနသည္။ ႏိုင္ႏိုင္ ကအိမ္ေနရင္းေပမဲ့ ေမာင္ေစာၾကည္လာမယ္ ဆိုေတာ့၊ ျမဴဆြယ္မဲ့ပံုမေပါက္ေမာင္၊ အပ်ံစား အသားေကာင္းေကာင္း ရင္ဖံုးအကၤ် ီ ႏွင့္ အခ်ိတ္ထမိန္ မရမ္းေစ့ေရာင္ ဝမ္းဆက္ ကို ပြဲေနပြဲထိုင္ သြားမလို ဝတ္ထားသည္။ ေမာင္ေစာၾကည္ မ်က္လံုးထဲ မွာ အရမ္းလွေနေပမဲ့ သူက အတြင္းပစၥည္းေတြကို လင္းလင္းခ်င္းခ်င္း အလင္းေရာင္ ေအာက္မွာ ၾကည့္ခ်င္ေနၿပီ ဆိုေတာ့ အျမန္ခၽြတ္ျပစ္ေနေတာ့သည္။ အတြင္းကလည္း အသားေရာင္ ဘရာဇီယာ အေပ်ာ့၊ အသားေရာင္ ဖင္ၾကားညွပ္ပင္တီ တို႕ကို ဝတ္ထားေပရာ ေမာင္ေစာၾကည္ တေယာက္ သရည္တမွ်ားမွ်ား ကို က်သြားရသည္။ ေမာင္ေစာၾကည္က ႏိုင္ႏိုင့္ကို ကုတင္ေစာင္းတြင္ထိုင္ခိုင္းၿပီး ႏိုင္ႏိုင့္ဖင္ၾကားညွပ္ေဘာင္းဘီကို ဆြဲခၽြတ္ ခ်လိုက္သည္။

ေနာက္မွ ေပါင္ႏွစ္လံုးၾကား ေခါင္းဝင္ကာ ကမူးရူးထိုး နမ္းရံႈ႕ ေတာ့၏။ ႏိုင္ႏိုင့္ အဖုတ္တခုလံုးအရည္ေတြနဲ႕ ရႊဲစိုေနတာေတြ႕လိုက္ရေတာ့ သူ႕ကို ေစာင့္ေနရင္း ဒီေကာင္မႀကီး စိတ္အရမ္းထေနတာျဖစ္မယ္ဟု ေတြးရင္း ဝမ္းသာအားရ ျဖစ္သြားခဲ့ရသည္။ သူ႕လွ်ာႀကီးျဖင့္ တျပတ္ျပတ္ျမည္ေအာင္ရက္ေပးေလေတာ့သည္။ ေမာင္ေစာၾကည္၏ ေႏြးေထြးေသာလွ်ာႀကီးမွာ ႏိုင္ႏိုင့္အဖုတ္ႏူတ္ခမ္းသားေလးေတြ ေစာက္ေစ့ကေလးေတြကို ထိုးဆြ ရက္ေပးေနေတာ့ ႏိုင္ႏိုင့္ခမွ်ာ တဖက္ခန္းက ေခ်ာင္းေနေသာ ဦးဦးခ်စ္ ကိုပင္ေခတၱမွ် ေမ့သြားခဲ့ရသည္။ မ်က္လံုးကို စံုမွိတ္ကာ ေစာၾကည္ ဦးေခါင္းကို သူ႕လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ကိုင္ထားလိုက္မိေလေတာ့သည္။ ေမာင္ေစာၾကည္ဘာဂ်ာမႈတ္တာ ေကာင္းလြန္းသျဖင့္ ႏိုင္ႏိုင့္ခမ်ာ ေမြ႕ယာေပၚ ပက္လက္လွန္က်သြားခဲ့ရေလသည္။ ေမာင္ေစာၾကည္က လည္း သူ႕သြားရည္မ်ားႏွင့္ ႏိုင္ႏိုင့္ ေစာက္ရည္ၾကည္မ်ားကို သူ႕လက္ခလည္မွာလူးၿပီး ႏိုင္ႏိုင့္ခေရပြင့္ေလးကို လက္တဆစ္ခန္႕ ထိုးကစားေလရာ ႏိုင္ႏိုင္တေယာက္ ခနေလးျဖင့္ ကာမ အရသာအထြတ္အထိတ္ကို ေရာက္သြားရေလေတာ့သည္။ ႏိုင္ႏိုင္တေယာက္ ကိုယ္လံုးေလး ေတာင့္တင္းၿပီးမွ တကိုယ္လံုးေပ်ာ့ေခြသြားတာေတြ႕ရေတာ့ တခ်ီၿပီးသြားမွန္း ေမာင္ေစာၾကည္သိလိုက္သည္။ သူလည္း ပါးစပ္ေညွာင္းဇက္ေညွာင္းၿပီမို႕ အေမာေျဖသည့္အေနျဖင့္၊ အိပ္ယာေပၚ ႏိုင္ႏိုင့္နေဘးဝင္ကာ ပက္လက္လွဲေနလိုက္သည္။ သူ႕ပုဆိုးကိုလည္း ကန္ခၽြတ္ထားခဲ့ၿပီမို႕ သူ႕ေကာင္ႀကီးက အလံတိုင္ႀကီးလို မတ္ေထာင္လွ်က္ရွိေနေပသည္။ ..ကဲ ငါ့ေမာင္နားအုန္း အမျပဳစုအုန္းမယ္.. ႏိုင္ႏိုင္ က အိပ္ယာေပၚထထိုင္လိုက္ၿပီး ေမာင္ေစာၾကည္၏ အလံတိုင္ႀကီးကို ကုန္းကာ ငံုစုပ္လိုက္သည္။ ေနာက္ေတာ့ သူ႕ေခါင္းကို နိမ့္ကာျမင့္ကာျဖင့္၊ ေမာင္ေစာၾကည္လိင္ေခ်ာင္းႀကီးကို သူ႕ပါးစပ္ျဖင့္လုပ္ေပးေနေတာ့သည္။ လုပ္ေပးေနရင္းလည္း ဦးဦးခ်စ္ ၾကည့္ေနမည္ျဖစ္ေသာ နံရံဘက္ကို လည္း လွမ္းလွမ္းႀကည့္ၿပီး မ်က္ခံုးပင့္ပင့္ျပေနေပသည္။ ဦးဦးခ်စ္ခ်စ္တေယာက္လည္း သူ႕ေျပာင္ႀကီး သူကိုင္ကာ၊ ဆုပ္လိုက္ ပြတ္တိုက္လိုက္ျဖင့္ တကုန္းကုန္းေခ်ာင္းေနေလသည္။ ေမာင္ေစာၾကည္မွာ အရင္းတင္းေနၿပီမို႕ ေရရွည္မထိန္းထားႏိုင္ရွာေပ၊သို႕ေသာ္သူကလည္း ပထမဆံုးအခ်ီကို ပါးစပ္ထဲမထုတ္ခ်င္ေပ။ ..အား..အမ ..ခန က်ေနာ္ ထြက္သြားလိမ့္မယ္ခနေလး.. ႏိုင္ႏိုင္က ေမာင္ေစာၾကည္လီးႀကီးကို သူ႕ပါးစပ္မွ ခၽြတ္လိုက္ၿပီး၊ ..ပါးစပ္ထဲ ၿပီးခ်င္ၿပီးလိုက္ေလ.. ရပါတယ္ကြယ့္… ..ဟင့္အင္း..က်ေနာ္က မမ ေစာက္ဖုတ္ကိုပဲ ပထမဆံုးလုပ္ခ်င္တာ..အဟီး.. ..ကဲပါ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာေလးသေဘာ.. ေမာင္ေစာၾကည္ တေယာက္ ဘာေဆးေတြမ်ားစားလာသလည္းမသိ။

ႏိုင္ႏိုင္တေယာက္ေတာ့ ကားဆင္းသြားရသည္။ လုပ္လိုက္တာလည္း ပံုစံမ်ိဳးစံု အေပါက္လည္းကုန္၊ ႏိုင္ႏိုင့္ေမြ႕ယာခင္းတခုလံုးလည္းေပပြ။ ေမာင္ေစာၾကည္ျပန္လို႕ တံခါးဝကို ႏိုင္ႏိုင္ လိုက္ပို႕ေတာ့ေတာင္ ႏိုင္ႏိုင္ တေယာက္ ႏုံးခ်ည့္ေနၿပီ။ ေမာင္ေစာၾကည္အိမ္ျပင္ထြက္သြားလို႕ လမ္းထိပ္ေတာင္မေရာက္ေသး၊ သရဲမရဲ စီးေနေသာ ဦးခ်စ္ေဆြက ေရေဆးေတာင္မေစာင့္၊ အသားကုန္ဗ်င္းေတာ့သည္။ ႏိုင္ႏိုင့္အတြက္ တပတ္စာဖူလံုသြားသည္လို႕သာေျပာရေတာ့မည္။ ေနာက္ေန႕ ဦးခ်စ္ေဆြ ျပန္သြားၿပီး ႏွစ္ရက္ေလာက္မွာ ႏိုင္ႏိုင့္ေယာက္်ား ဗိုလ္မူးေအာင္ႏိုင္ျပန္ေရာက္လာသည္။ ႏိုင္ႏိုင္လည္း အသားျပန္ေသစ ဟိုက ငတ္ျပတ္ၿပီး ျပန္လာတဲ့ေကာင္က ထပ္ၿပီး ဗ်င္းျပန္ေတာ့ ၿပိဳင္းသြားရျပန္ပါသည္။ ေနာက္ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ေနေတာ့ သူ႕ေယာက္်ားခရီးျပန္ထြက္ရသည္၊ ဒီတေခါက္က တျခားကိစၥ။ သူ႕ေယာက္်ားခရီးထြက္သြားၿပီး ေနာက္တရက္ႏွစ္ရက္မွာ လူက မအီမသာျဖစ္၊ မနက္အိပ္ယာထ အံခ်င္သလိုဘာလိုလို ျဖစ္ေတာ့ ဆရာဝန္သြားျပသည္။ ဆရာဝန္က သူ႕သူငယ္ခ်င္း ေမနန္းေခါင္ ၏ ခဲအို ေဒါက္တာေနာင္ရဲ ျဖစ္သည္။ သူ႕ကို ကိုယ္ဝန္ရွိေနၿပီလို႕ထင္သည္ဟု ေျပာသည္။ ေနာက္ဆိုင္လားမဆိုင္လားမသိ ဟိုဟာကို ေသျခာစစ္ေဆးၿပီးမွ ေျပာလို႕ရမည္ဆိုၿပီး အဖုတ္ကို လွန္ၾကည့္သည္၊ ေနာက္ သူ႕ လက္အိပ္စြတ္ထားေသာ လက္ေခ်ာင္းႀကီးႏွင့္ ဟိုျဖဲဒီျဖဲၾကည့္ေသးသည္။ ဟြန္႕ အမ်ိဳးသား ေတြ အိုဂ်ီဘီဝိုင္ လုပ္ေနၾကတာ သူသိပ္မသကၤာ၊ မိန္းမ လူနာလာတိုင္း ဟိုဟာျဖဲၾကည့္ခြင့္ လိုင္စင္ရေနၾကသည္။ ေတာ္ေတာ္ဝါသနာႀကီးသည့္သူေတြပဲျဖစ္မည္ဟု သူေတြးေနမိသည္။ ေမနန္းေခါင္က ေတာ့ ေျပာပါတယ္၊ ငါ့အမ ေယာက္်ားက ရိုးပါတယ္တဲ့။ ငါ့တုန္းကေတာင္ မီးမမွန္တာ သူၾကည့္ေပးတာပဲတဲ့။ အင္း။ ထားလိုက္ပါေတာ့ေလ။ ဒါေပမဲ့ ႏိုင္ႏိုင္စိတ္ပူေနတာက သူ႕ေယာက္်ား ႏွင့္သူ ဆက္ဆံျဖစ္တာက လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ကမွ ဆိုေတာ့ အခုေန သူကိုယ္ဝန္ရွိတယ္ သြားေျပာရင္၊ သူေယာက္်ားက ျပႆနာရွာေတာ့မည္။ ေမနန္းေခါင္ ကိုကပ္ၿပီး ေျပာၾကည့္သည္။ သူကိုယ္ဝန္ရွိတယ္ ဆိုတာကို ရက္ေရြ႕ၿပီးေျပာေပးလို႕ရမလားေပါ့၊ သူစိုးရိမ္မိတာကိုလည္းေပၚတင္ပဲေျပာလိုက္သည္။

ေမနန္းေခါင္က ဘာမွ စိတ္မပူနဲ႕ သူ႕ခဲအိုသူပိုင္ေၾကာင္း၊ နင္ၾကိဳက္တဲ့ေန႕ကို ေျပာအဲဒီေန႕မွာ ကိုယ္ဝန္ရွိတယ္လို႕ သူ႕ကို ေျပာခိုင္းေပးမည္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာလို႕ စိတ္နည္းနည္းေအးသြားရေလသည္။ ေမနန္းေခါင္တေယာက္ သူ႕ခဲအိုကို ေတာ္ေတာ္ပိုင္ပါလားလို႕ စိတ္ထဲမွာလည္း တမ်ိဳးေတာ့ျဖစ္မိသည္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါ ငါ့အလုပ္မဟုတ္ဘူးေလဟု သာ ႏိုင္ႏိုင္တေယာက္ေတြးလိုက္မိပါေတာ့သည္။ …အဲဒါပါပဲ အိျဖဴရယ္၊ ငါေတာ့ ေျပာရခက္ေနၿပီ အဲဒီတုန္းက ေသျခာလည္းမသိပါဘူး။ ကိုယ္ဝန္ရွိၿပီ ဆိုေတာ့မွ ငါသြားစဥ္းစားလိုက္မိတာ။ အဲဒီအေတာအတြင္းမွာ နင့္ေယာကၡထီးႀကီးရယ္၊ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေလး တေယာက္ရယ္၊ ငါ့ပေထြး ရယ္၊ ငါ့ေယာက္်ားရယ္၊ အဲဒီေလးေယာက္နဲ႕ သြားခဲ့ဘူးတယ္။ ေမာင္ေစာၾကည္နဲ႕ ဦးဦးခ်စ္ကေတာ့ ခြဲလို႕ရမယ္မထင္ဘူး၊ တေယာက္ကေန႕ တေယာက္ညလိုျဖစ္ေနတာ၊ ခစ္ခစ္.. ..ေစာက္ေကာင္မစုတ္ အေရးထဲ ရီေနေသးတယ္၊ ငါ့မွာဟယ္ သားအဖႏွစ္ေယာက္နဲ႕ပဲ ျဖစ္ပါတယ္၊ ဘယ္သူ႕ဟာမွန္းေသျခာမသိဘူး၊ တကယ္ေတာ့ ငါ့ သမီးက အေရးမႀကီးဘူး ဘယ္သူ႕ခေလးျဖစ္ျဖစ္ ဒီေသြးပဲ နင့္ခေလးကို ပဲ စစ္ဖို႕လိုမယ္ဟ… ..အင္း စစ္ဆိုရင္လည္း နင့္ေယာကၡမႀကီးကိုပဲ ေသြးစစ္မွ ရေတာ့မွာပဲ။ ေမာင္ေစာၾကည္ကလည္း ဘယ္နားသြားရွာရမယ္မွန္းမသိေတာ့ဘူး၊ ငါ့ပေထြးကလည္း ဆံုးသြားၿပီလြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ကပဲ… ..အင္း ဒါဆိုရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလည္း… ..နင့္ေယာကၡထီးႀကီး ဆီက ေနနင္ေသြးစစ္ခ်င္လို႕ဆိုၿပီးယူလို႕မရဘူးလားဟ..မထူးပါဘူးဟာ ငါလာခဲ့မယ္၊ ငါ့သား ကိုပါ တခါထဲ ေသြးစစ္ၿပီး ဒီအန္ေအ တက္စ္လုပ္ၾကည့္မွ ရမွာေပါ့.. ..အင္း.. ငါေျပာရင္ေတာ့ ရမွာပါ..ဒါေပမဲ့ ခု သူမရွိဘူး၊ အခု စလံုးမွာ ငါ့ေယာက္်ား ဆီလိုက္သြားတယ္ က်န္းမာေရး စစ္မလို႕တဲ့ ေလ.. ေဟာေတာ့ အေရးထဲမွာဟယ္..တိုက္ဆိုင္လိုက္တာ.. ဒါဆိုဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲဟဲ့.. .. ငါ့ ေယာကၡမ ႀကီးကို ေမးၾကည့္လိုက္ရင္ ေကာင္းမလား သူ႕ဆီက အႀကံညဏ္ေလးဘာေလးရေအာင္.. ..အင္ ျဖစ္ပါ့မလား နင့္ေယာကၡမႀကီးက ရိပ္မိသြားမွာေပါ့.. ..ေအးဟယ္ နင့္ကို ငါမေျပာျဖစ္တာေတြရွိေသးတယ္.. ..ဘာလည္း ေျပာစမ္းပါအုန္းေကာင္မရယ္ နင္ကလည္း လ်ိဳ႕ဝွက္လိုက္တာ တခါထဲ.. ..ငါနဲ႕ ေယာကၡထီးႀကီးတို႕ ျဖစ္တာကို ေယာကၡမႀကီး မိသြားတယ္.. ..။

ဟဲေတာ့..ဘုရားေရ..အင္း ဒါေပမဲ့ နင္အခုမွ ငါ့ကို ေျပာပံုေထာက္ရင္ နင္တို႕ ျပႆနာ အႀကီးအက်ယ္မတက္လိုက္ဘူး မဟုတ္လား… ..အင္းဟဲ့ ပထမေတာ့ ငါ လည္း ေသေတာ့မတတ္ေပါ့လန္႕သြားတာ.. ..ဟဲ့ ဒါနဲ႕ ေနပါအုန္း နင္က အဲဒီတုန္းက နင့္ေယာက္်ားဆီ မသြားခင္ နင္တို႕ကို မိသြားတာလား.. ..မဟုတ္ဘူးဟဲ့ ျပန္လာမွ..အဟီးး.. ..ေအာ္ေကာင္မ ေတာ္ေတာ္ထ… ျပန္လာေတာ့ ဆက္ျဖစ္ေသးတယ္ေပါ့… ..ခစ္ခစ္..နင္ကလည္းဟာ သိရဲ႕သားနဲ႕ နင္က ငါ့ထက္ေတာင္ဆိုးေသးတာကို.. ..ေအးပါေအးပါ ဆက္ေျပာစမ္းပါအုန္း သြားရည္က်စရာေလးေတြကို..ခစ္ခစ္.. ..ေအး. ငါျပန္လာၿပီးေတာ့ ငါလည္း စိတ္နည္းနည္းေအးသြားတာေပါ့ဟ၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ေဖႀကီးက ျပန္လာႏူးတယ္ကြာ..ငါလည္း နဂိုထဲက စိတ္ပါပါ ဆိုေတာ့ ျဖစ္သြားတာေပါ့ဟာ..ေနာက္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္း အတင့္ရဲလာၾကၿပီး တခ်ိဳ႕ ဟာေတြ လစ္ဟာသြားၾကတာ တေန႕ေတာ့ တန္းတိုးေတာ့တာပဲ၊ ပိုဆိုးတာက ငါက ကိုယ္ဝန္ႀကီး ေတာ္ေတာ္ရင့္ေနၿပီ.. …ဟဲေတာ့ ေကာင္မစုတ္ ကဲလိုက္တာ.. ခိြခိြ.. …ေယာကၡမ ႀကီးက ေတာ္ေတာ္ ပြက္တာေပါ့၊ ငါ့ကိုေတာ့ မဟုတ္ဘူး သူ႕ေယာက္်ားကို .. ခေလးထိခိုက္မွာစိုးလို႕တဲ့ ၊ သူ႕ေျမး ကေလးကိုတဲ့၊ ဒီေလာက္ေတာင္ႏွာပြစရာ ရွားလားေပါ့ကြာ..ဟိုေဟာ္တယ္က ေကာင္မေတြ သြားလုပ္ပါလား ဘာညာနဲ႕၊ ငါလည္းရွက္လိုက္တာကြာ လဲေသခ်င္ေတာ့တယ္ အဲဒီေနရာမွာ.. ….ခစ္ခစ္…ခစ္ခစ္… ..ငါလည္းေတာ္ေတာ္အံၾသသြားတယ္က ေယာကၡမႀကီးက သူ႕ေယာက္်ား ေဖာက္ျပန္တာေရာ ငါ့ကိုေရာ ဘာမွ မေျပာပဲနဲ႕ သူ႕ေျမးေလး ထိခိုက္မွာစိုးလို႕ ေဒါပြတာကို ငါေနာက္မွ ေတြးမိတယ္… အဟီး.. ..ေကာင္မ နင္ ငါ့ကို မလ်ိဳနဲ႕ေတာ့ နင္ခေလးေမြးၿပီးေတာ့ေရာ နင့္ေယာကၡထီးႀကီးနဲ႕ ဆက္ျဖစ္တယ္ မဟုတ္လား… ..အင္း .. ငါ့သမီးေလး ႏို႕တိုက္ေတာ့ ၊ ပထမ ငါ့ႏို႕ေခ်ာင္းက ပိတ္ေနတယ္ကြာ၊ သမီးေလး စို႕လို႕မရဘူး အဲဒါနဲ႕ ေယာကၡထီးႀကီးက စုိ႕ေပးရင္း နဲ႕ ခိခိ..ေတာ္ၿပီကြာ ရွက္လာၿပီ၊ နင္က ငါ့ကို တမ်ိဳးထင္ေတာ့မွာပဲ… ..အင္း နင့္ဟာက ငါေတာင္အားက်လာၿပီ၊ ခစ္ခစ္ အနားမွာ တေယာက္မရွိ တေယာက္ရွိဆိုတာလိုပဲ ဟြန္း..ေအး နင့္ ေယာကၡမ ႀကီးဆီကို နည္းနည္း အႀကံေတာင္းၾကည့္ပါလား ဘာလုပ္ရမလဲ၊ ဘယ္လိုေျပာၾကရမလည္းဆိုတာ၊ သူက လူႀကီးဆိုေတာ့ အေတြ႕အႀကံဳပိုရွိမွာေပါ့… ..ေအးေအး ငါညေနက်ရင္ဖုန္းဆက္မယ္.. ။

နင္သာ လာဖို႕ျပင္ထားလိုက္လက္မွတ္ေတြဘာေတြ ဘုတ္ခ္ လုပ္ထားေတာ့… ..ေအးပါ.. ေအးပါ… …ကလင္..ကလင္… …ဟယ္လို… …မိႏိုင္လား…. ..ေအးအိျဖဴ ဘာထူးလဲ… ..နင္လက္မွတ္ဝယ္ၿပီးပလား…မဝယ္ရေသးရင္ မလာနဲ႕ေတာ့… ..ေဟ…ဘယ္လိုျဖစ္ရျပန္ၿပီလဲ ဟ…ဖုန္းပဲဆက္ထားတာ ျပန္ေျပာလိုက္ရင္ရတယ္ မယူေတာ့ဘူးလို႕… ..အဲဒါဆိုလည္းဖုန္းဆက္လိုက္ေတာ့ ငါတို႕ကိစၥ ရွင္းသြားၿပီ… ..ဟဲ့ ေျပာစမ္းပါအုန္း ဟ.. ရွင္းရွင္းလင္းလင္း.. ..ဒီလိုဟဲ့ .. ကိုမ်ိဳးေဆြက ငါ့ေယာကၡထီး နဲ႕ ရတာမဟုတ္ဘူးတဲ့ ငါ့ေယာကၡမႀကီးက ေျပာတယ္၊ အဟီးး ဘယ္သူ႕မွ မေျပာဖို႕လည္းငါ့ကို ႏူတ္ပိတ္တယ္ အဟီး။ ငါ့ေယာကၡမႀကီး ေဒၚနီလာက တျခားေကာင္နဲ႕ ျဖစ္ၿပီးရထားတာတဲ့။ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြက မ်ိဳးမေအာင္ဘူးတဲ့။ ခိခိ။ တကယ္ေတာ့ ဦးေအာင္ေအာင္ေဆြကလည္းသိတယ္တဲ့ဟဲ့။ ခိခိ။ ငါက တကယ္ေတာ့ အေအးမိၿပီး ဟိုလာလာတာ ေနာက္က် တာကို ဆရာဝန္နဲ႕ မစစ္ပဲ ေၾကာက္လန္႕ၿပီး ငါ့ေယာက္်ားဆီကို ထြက္သြားလိုက္တာ၊ ဟိုမွာက်မွ တကယ္ ဗိုက္ႀကီးသြားတာဟ။ အခုမွ ငါလည္း ေယာကၡမႀကီးေျပာမွ ရက္ေတြ ျပန္တြက္ၾကည့္မိတာ။ ငါ့ေယာကၡထီးႀကီးကလည္း သူ႕တို႕ လ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ကို ငါမသိေစခ်င္ေတာ့ မသိခ်င္ဟန္ေဆာင္ၿပီး ငါ့ကို ကိုမ်ိဳးေဆြ ဆီပို႕လိုက္တာ၊ ခစ္ခစ္။ ကဲ အဲေတာ့ ငါတို႕ ကေလးႏွစ္ေယာက္ က ဘာမွ မဆိုင္ေတာ့ဘူး။ နင္ပဲ သေဘာတူသလား ဒါပဲေျပာ.. ..ခစ္ခစ္.. ေကာင္မရယ္ နင္နဲ႕ငါက ဘာေျပာစရာရွိလို႕လဲ၊ ခစ္ခစ္.၊ ေအာ္ ငါတို႕လည္တယ္ ဆိုတာ နင့္ေယာကၡမႀကီး ေျခဖ်ားေတာင္မမွီပါလားဟယ္၊ ခစ္ခစ္။ ငါတို႕က ေတာင္ ငါတို႕ ေယာက္်ားေတြ မသိေအာင္ ဖုံုးေနရေသးတယ္။ နင့္ေယာကၡမႀကီးကေတာ့ သူ႕ေယာက္်ားကေတာင္ လိုက္ဖံုးေနရတာပါလား ခစ္ခစ္… ၿပီးပါၿပီ။

Categories
Lifestyle

စခဲ႔တဲ႔ဇာတ္လမ္း

ဆယ္​တန္​းေအာင္​ၿပီးေတာ့ ကြၽန္​မ ဘာလုပ္​ရမယ္​ ေရေရရာရာမသိ။ အမွတ္​ကလဲ မေကာင္​းေတာ့ အသက္​ေမြးဝမ္​းေက်ာင္​းတကၠသိုလ္​တက္​ဖို႔ မမိီ။ အိမ္​ကလဲ စီးပြားေရးအဆင္​ေျပလွသည္​ခ်ည္​းမဟုတ္​ေတာ့ အေဝးသင္​တက္​ၿပီး အလုပ္​ေလ်ွာက္​ဖို႔ ဆုံးျဖတ္​လိုက္​ရတယ္​။ ဘြဲ႕မ်ားမ်ားရတဲ့သူေတြေတာင္​ အလုပ္​ရဖို႔ခက္​ေနတဲ့ ေခတ္​ႀကီးထဲ ကြၽန္​မလို ဆယ္​တန္​းေအာင္​ခါစသူအတြက္​ အပုံႀကီးခက္​တာအမွန္​ပါပဲ။ ရွိစုမဲ့စု ပိုက္​ဆံေလးနဲ႔ ကြၽန္​မ ကြန္​ျပဴတာသင္​တန္​းတက္​တယ္​။ အလုပ္​ရဖို႔ ႀကိဳးစားတယ္​။ သတင္​းစာေတြမွာ အလုပ္​ေခၚတဲ့ေၾကာ္​ျငာရွာတယ္​။ လမ္​းသြားရင္​းလဲ ကပ္​ထားသမ်ွ အလုပ္​ေခၚစာဖတ္​တယ္​။ သြားေလ်ွာက္​တယ္​။ ဒါေပမဲ့ အျငင္​းခံရတယ္​။ အင္​တာဗ်ဴးေတာင္​ မေျဖရဘူး။ စိတ္​ဓာတ္​ေတာ့မက်ပါဘူး။ တေန႔ေတာ့ အလုပ္​ရမွာပဲလို႔ ယုံၾကည္​ထားတယ္​။ တရက္​ ကြၽန္​မ ကြန္​ျပဴတာသင္​တန္​းကအျပန္​ လမ္​းေလ်ွာက္​လာရင္​း အလုပ္​ေခၚစာတခုေတြ႕တယ္​။ (အမ်ိဳးသမီး ဝန္​ထမ္​း အလိုရွိသည္​) အစခ်ီၿပီး ဘာညာဘာညာေပါ့။ ေခၚတဲ့ကမ္​ပဏီလိပ္​စာလဲ ေရးထားတယ္​။ ကြၽန္​မေရာက္​ေနတဲ့ ေနရာနဲ႔ သိပ္​မေဝးေတာ့ ခ်က္​ခ်င္​းသြားလိုက္​တယ္​။ ကမ္​ပဏီေရာက္​ေတာ့ ညေနေစာင္​းေနၿပီ။ ငါးနာရီေလာက္​ရွိမယ္​ထင္​တယ္​။ အထဲဝင္​စုံစမ္​းေတာ့ ေနာက္​ေန႔ ညေန ေျခာက္​နာရီမွာ အမ္​ဒီနဲ႔ အင္​တာဗ်ဳးေျဖဖို႔ ခ်ိန္​းလိုက္​တယ္​။

 

အလုပ္​ ရ မရက မေသခ်ာေပမဲ့ ေျဖဖို႔က ကြၽန္​မတာဝန္​ပဲေလ။ အိမ္​ကိုျပန္​လာၿပီး အင္​တာဗ်ဴးအတြက္​ျပင္​ဆင္​ရတယ္​။ တခါမွ အင္​တာဗ်ဴး မေျဖဘူးေတာ့ ကမ္​ပဏီတခုမွာ အလုပ္​ဝင္​ေနတဲ့ သူငယ္​ခ်င္​းဆီက အကူအညီယူရတယ္​။ သူက ကမ္​ပဏီဝတ္​စုံျဖစ္​တဲ့ ရွပ္​အျဖဴ လယ္​သာစကပ္​အနက္​ငွားေပးတယ္​။ တျခားသိသင္​့တာေလးေတြေျပာျပတယ္​။ ကြၽန္​မက အကိတ္​ႀကီးမဟုတ္​ေပမဲ့ ရွိသင္​့တဲ့ အမို႔အေမာက္​ေတြေတာ့ရွိတယ္​။ သူငယ္​ခ်င္​းကေတာ့ ကြၽန္​မထက္​ ကိုယ္​လုံးကိုယ္​ေပါက္​ေသးတယ္​။ သူ႔အဝတ္​အစားေတြက ကြၽန္​မဝတ္​လိုက္​ေတာ့ တင္​းက်ပ္​ၿပီး ဆက္​ဆီက်ေနတယ္​။ ရွပ္​အျဖဴေအာက္​က ကြၽန္​မရင္​သားေတြ ရုန္​းကန္​ထြက္​ေနသလို လယ္​သာစကပ္​အနက္​ေအာက္​မွာလဲ တင္​သားအလွကေပၚလြင္​ေနတယ္​။ အင္​တာဗ်ဴးေျဖမဲ့ေန႔မွာေတာ့ ရင္​သားေတြဖုံးေအာင္​ ကုတ္​အက်ီႌေလးထပ္​ဝတ္​လိုက္​တယ္​။ ကမ္​ပဏီေရာက္​ေတာ့ ငါးနာရီေလးဆယ္​့ငါးရွိၿပီ။ အင္​တာဗ်ဴးေနတဲ့အခန္​းအျပင္​ ထိုင္​ခုံေလးမွာ ကြၽန္​မေစာင္​့ေနရတယ္​။ ကြၽန္​မလက္​ဖဝါးက ေခြၽးေစးေတြျပန္​ေနတယ္​။ ဆာကူလာၿမိဳ႕ေတာ္​ ရန္​ကုန္​ရဲ႕ရာသီဥတုေၾကာင္​့ လယ္​သာစကပ္​ေအာက္​မွာလဲ အိုက္​စပ္​စပ္​ျဖစ္ၿပီး ေခြၽးထြက္​စျပဳေနတယ္​။ ကြၽန္​မ ထိုင္​ေစာင္​့ေနရတာ မသက္​မသာရွိလိုက္​တာ။ ကမ္​ပဏီက ပုရိသအခ်ိဳ႕က ကြၽန္​မကို ေခၚေတာေငး ေငးေနၾကတယ္​။ ကြၽန္​မအတြက္​ကေတာ့ ဒါလိုအၾကည္​့ေတြ ရိုးေနပါၿပီ။ စိတ္​ထဲဘယ္​လိုမွကို မေနေတာ့တာ။ ညေန ေျခာက္​နာရီ ေဒါင္​ဆိုတာနဲ႔ ကြၽန္​မကို အင္​တညဗ်ဴးေျဖဖို႔ေခၚပါေတာ့တယ္​။ အခန္​းဝကို တုန္​တုန္​ရီရီေလ်ွာက္​သြားၿပီး တံခါးေခါက္​လိုက္​တယ္​။ အထဲက ဝင္​ခဲ့ဖို႔ ေျပာသံၾကားရတယ္​။ ေၾကာက္​ေၾကာက္​႐ြံ႕႐ြံ႕နဲ႔ အခန္​းထဲဝင္​ခဲ့တယ္​။

 

အသက္​ေလးဆယ္​စြန္​းစြန္​း အမ်ိဳးသားတေယာက္​က စားပြဲတဘက္​မွာ ထိုင္​ေနတယ္​။ သူက အမ္​ဒီတဲ့။ ကြၽန္​မကိုယ္​ ကြၽန္​မ မိတ္​ဆက္​လိုက္​တယ္​။ အမ်ိဳးသားက ကြၽန္​မကို မထိုင္​ခိုင္​းေသးဘဲ ေခါင္​းအစေျခအဆုံး အႏွံ႔ၾကည္​့တယ္​။ ထိုင္​ၿပီးေတာ့လဲ သာမန္​ကာလ်ွံကာ ေမးခြန္​းေတြေမးတယ္​။ စားပြဲေအာက္​က သူ႔ေျခေထာက္​က ကြၽန္​မေျခေထာက္​ကို လာလာထိေနတယ္​။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္​မမိဘေတြအေၾကာင္​းေမးတယ္​။ ပုံမွန္​ေျဖေနေပမဲ့ ကြၽန္​မစိတ္​ထဲ စိုးရိမ္​ေၾကာင္​့ၾကေနမိတယ္​။ ရွပ္​အျဖဴေအာက္​က ကြၽန္​မရင္​သားေတြ ရုန္​းကန္​ထြက္​ေနသလို လယ္​သာစကပ္​အနက္​ေအာက္​မွာလဲ တင္​သားအလွကေပၚလြင္​ေနတယ္​။ အင္​တာဗ်ဴးေျဖမဲ့ေန႔မွာေတာ့ ရင္​သားေတြဖုံးေအာင္​ ကုတ္​အက်ီႌေလးထပ္​ဝတ္​လိုက္​တယ္​။ ကမ္​ပဏီေရာက္​ေတာ့ ငါးနာရီေလးဆယ္​့ငါးရွိၿပီ။ အင္​တာဗ်ဴးေနတဲ့အခန္​းအျပင္​ ထိုင္​ခုံေလးမွာ ကြၽန္​မေစာင္​့ေနရတယ္​။ ကြၽန္​မလက္​ဖဝါးက ေခြၽးေစးေတြျပန္​ေနတယ္​။ ဆာကူလာၿမိဳ႕ေတာ္​ ရန္​ကုန္​ရဲ႕ရာသီဥတုေၾကာင္​့ လယ္​သာစကပ္​ေအာက္​မွာလဲ အိုက္​စပ္​စပ္​ျဖစ္ၿပီး ေခြၽးထြက္​စျပဳေနတယ္​။ ကြၽန္​မ ထိုင္​ေစာင္​့ေနရတာ မသက္​မသာရွိလိုက္​တာ။ ကမ္​ပဏီက ပုရိသအခ်ိဳ႕က ကြၽန္​မကို ေခၚေတာေငး ေငးေနၾကတယ္​။ ကြၽန္​မအတြက္​ကေတာ့ ဒါလိုအၾကည္​့ေတြ ရိုးေနပါၿပီ။ စိတ္​ထဲဘယ္​လိုမွကို မေနေတာ့တာ။ ညေန ေျခာက္​နာရီ ေဒါင္​ဆိုတာနဲ႔ ကြၽန္​မကို အင္​တညဗ်ဴးေျဖဖို႔ေခၚပါေတာ့တယ္​။ အခန္​းဝကို တုန္​တုန္​ရီရီေလ်ွာက္​သြားၿပီး တံခါးေခါက္​လိုက္​တယ္​။ အထဲက ဝင္​ခဲ့ဖို႔ ေျပာသံၾကားရတယ္​။ ေၾကာက္​ေၾကာက္​႐ြံ႕႐ြံ႕နဲ႔ အခန္​းထဲဝင္​ခဲ့တယ္​။

 

အသက္​ေလးဆယ္​စြန္​းစြန္​း အမ်ိဳးသားတေယာက္​က စားပြဲတဘက္​မွာ ထိုင္​ေနတယ္​။ သူက အမ္​ဒီတဲ့။ ကြၽန္​မကိုယ္​ ကြၽန္​မ မိတ္​ဆက္​လိုက္​တယ္​။ အမ်ိဳးသားက ကြၽန္​မကို မထိုင္​ခိုင္​းေသးဘဲ ေခါင္​းအစေျခအဆုံး အႏွံ႔ၾကည္​့တယ္​။ ထိုင္​ၿပီးေတာ့လဲ သာမန္​ကာလ်ွံကာ ေမးခြန္​းေတြေမးတယ္​။ စားပြဲေအာက္​က သူ႔ေျခေထာက္​က ကြၽန္​မေျခေထာက္​ကို လာလာထိေနတယ္​။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္​မမိဘေတြအေၾကာင္​းေမးတယ္​။ ပုံမွန္​ေျဖေနေပမဲ့ ကြၽန္​မစိတ္​ထဲ စိုးရိမ္​ေၾကာင္​့ၾကေနမိတယ္​။ အဲဒါေတြၿပီးေတာ့ အမ္​ဒီကမတ္​တပ္​ရပ္​ၿပီး ကြၽန္​မေဘးကို ေလ်ွာက္​လာတယ္​။ သူ႔လက္​ႏွစ္​ဖက္​ကို ကြၽန္​မပခုံးေပၚတင္​ၿပီး စိ္​တ္​မပူဖို႔ေျပာတယ္​။ အားလုံးအဆင္​ေျပသြားလိမ္​့မယ္​တဲ့။ သူ႔လက္​ေတြ ကြၽန္​မရင္​ဘတ္​ေပၚလွမ္​းလိုက္​ေတာ့ ကြၽန္​မလဲ မတ္​တပ္​ရပ္​လိုက္​တယ္​။ လက္​ဖဝါးမွာ ေခြၽးေစးေတြ ရႊဲနစ္​ေနတယ္​။ အင္​တာဗ်ဴး ေမးလို႔ၿပီးၿပီလား ကြၽန္​မေမးလိုက္​ေတာ့ မၿပီးေသးဘူးတဲ့။ သူ႔မ်က္​ႏွာေပၚမွာလဲ မရိုးသားတဲ့ ဟန္​ေဆာင္​ျပဳံးတခုျဖတ္​ေျပးသြားတယ္​။ ကြၽန္​မတကိုယ္​လုံးလဲ ေခြၽးျပန္​ေနေတာ့ အေပၚထပ္​ကုတ္​ေလးကို ခြၽတ္​တယ္​။ သူက ကြၽန္​မကို ကုတ္​က အင္​တာဗ်ဴးမစခင္​ကတည္​းက ခြၽတ္​လာရမွာတဲ့။ ကြၽန္​မ မသက္​မသာပဲ ျပန္​ျပဳံးျပလိုက္​ရတယ္​။ ကြၽန္​မကိုျပန္​ထိုင္​ခိုင္​းတာနဲ႔ ထိုင္​ခ်လိုက္​ရတယ္​။ သူ႔လက္​ေတြက ဒီတခါ ကြၽန္​မတင္​ပါးေပၚေရာက္​လာတယ္​။ စကပ္​က လယ္​သာအစစ္​လားတဲ့။ သူ႔မိန္​းမေတာင္​ လယ္​သာစကပ္​တထည္​ေလာက္​ဝယ္​ခ်င္​ေနတာဆိုပဲ။ ကြၽန္​မတင္​ပါးေပၚက အမ္​ဒီ့လက္​ေတြကို ညင္​ညင္​သာသာပဲ ဖယ္​ၿပီး ေခါင္​းညိတ္​ျပတယ္​။ အဲဒီအခ်ိန္​မွာပဲ သူ႔ဖုန္​းျမည္​လာလို႔ ဖုန္​းေျပာေနတယ္​။ မ်က္​စိကေတာ့ ကြၽန္​မဆီက မခြာဘူး။ ေပါင္​ၾကားထဲ ေခြၽးထြက္​ေနေတာ့ ကြၽန္​မလက္​နဲ႔ ပြတ္​သပ္​လိုက္​မိတယ္​။ အဲ့ဒါကို သူျမင္​သြားၿပီး ဆႏၵရွိရင္​ စကပ္​ပါခြၽတ္​လို႔ရတယ္​တဲ့။

 

ဒီအခန္​းထဲ တျခားသူမလာဘူးတဲ့။ ရိသဲ့သဲ့ၿပံဳးၿပီးေျပာတယ္​။ အမ္​ဒီက ဖုန္​းေျပာလို႔မၿပီးေသးဘူး။ အခန္​းေထာင္​့မွာ ဆိုဖာတခုေတြ႕တာနဲ႔ ကြၽန္​မသြားထိုင္​ေနလိုက္​တယ္​။ အမ္​ဒီရဲ႕အလုပ္​စားပြဲမွာ ထိုင္​ေနရတာထက္​ ဆိုဖာက သက္​ေတာင္​့သက္​သာပိုရွိေနတယ္​။ သူ ဖုန္​းေျပာၿပီးတဲ့အထိ ကြၽန္​မေၾကာက္​ေၾကာက္​နဲ႔ ေစာင္​့ေနတယ္​။ အမ္​ဒီက ဖုန္​းခ်ၿပီး ကြၽန္​မေဘး ဆိုဖာေပၚလာထိုင္​လိုက္​တယ္​။ ကြၽန္​မ အင္​တာဗ်ဴးအေျခအေန အမ္​ဒီကို ေမးလိုက္​တယ္​။ အမ္​ဒီက အင္​တာဗ်ဴးလို႔ေတာ့ မၿပီးေသးဘူးတဲ့။ ကြၽန္​မ အလုပ္​ေတာ္​ေတာ္​လိုခ်င္​ေနရင္​ေတာ့ တေနရာရာကိုလာသင္​့တယ္​တဲ့။ အဲဒီလိုေျပာၿပီး အမ္​ဒီက လိပ္​စာကဒ္​တခု လွမ္​းေပးတယ္​။ သူ႕ဖုန္​းနံပါတ္​နဲ႔ လိပ္​စာက ကဒ္​ေပၚမွာပါတယ္​။ ေျပာေနရင္​း အမ္​ဒီ့လက္​က ကြၽန္​မေပါင္​ေပၚေရာက္​လာတယ္​။ ျဖည္​းျဖည္​းခ်င္​းနဲ႔ စကပ္​ေအာက္​တိုးဝင္​တယ္​။ ကြၽန္​မအတြက္​ စဥ္​းစားခ်ိန္​ ေပးပါဦးလို႔ ေတာင္​းဆိုလိုက္​တယ္​။ အဲဒ္ီအခ်ိန္​မွာ သူ႔လက္​က ကြၽန္​မပင္​တီေပၚေရာက္​ေနေတာ့တယ္​။ အခ်ိန္​မျဖဳန္​းဘဲ ျမန္​ျမန္​စဥ္​းစားလို႔ အမ္​ဒီက ျပန္​ေျပာရင္​း ပင္​တီကို ေဘးတဘက္​ကပ္​ၿပီး လက္​က ကြၽန္​မေစာက္​ဖုတ္​ကို လာပြတ္​ေနတယ္​။ အမ္​ဒီ လက္​ျပန္​ထုတ္​ေတာ့ ကြၽန္​မ အိမ္​ျပန္​လာခဲ့တယ္​။ ကမ္​ပဏီက ထြက္​လာတဲ့အခ်ိန္​ ကြၽန္​မအဲဒီကို ဘယ္​ေတာ့မွျပန္​မသြားေတာ့ဘူးလို႔ ဆုံးျဖတ္​လိုက္​တယ္​။ တျခား တျခားအလုပ္​ေတြ ရွာတယ္​။ ေလ်ွာက္​တယ္​။ အင္​တာဗ်ဴးေျဖရတယ္​။ ဒါေပမဲ့ လူထက္​ ေအာက္​ပါအရည္​အခ်င္​းကိုပဲ ဦးစားေပးေနၾကတာခ်ည္​းပဲ။ အလိုးခံဖို႔က အဓိကလိုျဖစ္​ေနၾကတာ။ အလုပ္​မရလို႔ စိတ္​ညစ္​တာနဲ႔ စကားေတြေတာင္​ ရိုင္​းကုန္​ၿပီ။ ေဆာရီး…။ ဒါနဲ႔ပဲ အရင္​ကမ္​ပဏီဆီျပန္​သြားဖို႔ျဖစ္​လာတယ္​။ အလိုးခံရမွာခ်င္​းအတူတူ အဲဒီကမ္​ပဏီက လစာအေတာ္​မ်ားတယ္​။

 

က်န္​တဲ့အလုပ္​ေတြနဲ႔ ယွဥ္​ရင္​ေပါ့။ တညေနမွာေတာ့ အမ္​ဒီေပးလိုက္​တဲ့ လိပ္​စာကဒ္​ေလးကိုင္​ရင္​း ကြၽန္​မစဥ္​းစားခန္​းဖြင္​့ေနမိတယ္​။ အခ်ိန္​အၾကာႀကီးမေပးလိုက္​ရဘဲ အမ္​ဒီဆီ ဖုန္​းဆက္​ၿပီး အလုပ္​ကိုလက္​ခံမဲ့အေၾကာင္​းေျပာ လိုက္​တယ္​။ သူကေတာ့ ဘာလို႔အဲေလာက္​အခ်ိန္​ဆြဲေနတာလဲတဲ့။ ကြၽန္​မလဲ စဥ္​းစားေနတာၾကာသြားလို႔ေပါ့။ အမ္​ဒီက ရယ္​သြမ္​းေသြးၿပီး လိပ္​စာကဒ္​ထဲက ေနရာကို ည ရွစ္​နာရီအေရာက္​လာဖို႔ေျပာတယ္​။ ဆက္​ဆီက်က်ဝတ္​လာခဲ့ဖို႔လဲ မေမ့ေစနဲ႔တဲ့။ အမ္​ဒီ့ဆီဖုန္​းဆက္​တဲ့အခ်ိန္​က ညေနငါးနာရီထိုးခါနီး။ ကြၽန္​မလဲ ခပ္​သြက္​သြက္​ျပင္​ဆင္​ရတာေပါ့။ အေပၚက တီရွပ္​နဲ႔ ေအာက္​မွာ ဂ်င္​းေဘာင္​းဘီတိုတိုဝတ္​သြားလိုက္​တယ္​။ တက္​စီတစီးငွားၿပီး လိပ္​စာကဒ္​ထဲကေနရာကိုသြားတယ္​။ တက္​စီဆရာက ကားေနာက္​ၾကည္​့မွန္​ကတဆင္​့ ကြၽန္​မကို ငမ္​းတယ္​။ ကြၽန္​မ လ်စ္​လ်ဴရွဳထားလိုက္​တယ္​။ သိပ္​မၾကာခင္​မွာပဲ အမ္​ဒီခ်ိန္​းတဲ့ေနရာေရာက္​တယ္​။ အရမ္​းလွတဲ့ေနရာတခုပါပဲ။ သုံးထပ္​တိုက္​ေလးက ေရကန္​ကို မ်က္​ႏွာမူၿပီးေဆာက္​ထားတယ္​။ ကမ္​းေျခက ဘန္​ဂလိုပုံစံေလးပါ။ အထပ္​မ်ားတာကလြဲရင္​ေပါ့။ ရန္​ကုန္​ၿမိဳ႕ရဲ႕ ဆိတ္​ၿငိမ္​ရပ္​ကြက္​မွာ ေသခ်ာေဆာက္​ထားတယ္​။ တိုက္​ေလးဆီေလ်ွာက္​သြားေတာ့ တံခါးကိုေသာ့ခတ္​ထားတယ္​။ ကန္​ေရျပင္​ကိုျဖတ္​ၿပီး တိုက္​လာတဲ့ေလေၾကာင္​့ တခ်က္​တခ်က္​ခ်မ္​းသြားတယ္​။ အမ္​ဒီကို တိုက္​အျပင္​မွာထိုင္​ေစာင္​့ေနလိုက္​တယ္​။ သူေရာက္​လာေတာ့ ညရွစ္​နာရီခြဲေတာ့မယ္​။ ကားကို ပါကင္​ထိုးၿပီး အမ္​ဒီဆင္​းလာတယ္​။ လက္​ထဲမွာလဲ ဘီယာကဒ္​လိုက္​ဆြဲလာတယ္​။ သူက ကြၽန္​မဝတ္​လာတာ သူ႔အႀကိဳက္​ပဲတဲ့။ ခ်ီးက်ဴးသလိုလိုေျပာေသးတယ္​။ အမ္​ဒီက တံခါးဖြင္​့ၿပီး တိုက္​ထဲဝင္​တယ္​။ ကြၽန္​မလဲ ထပ္​ခ်ပ္​မကြာ လိုက္​ခဲ့တယ္​။

 

တိုက္​ေလးရဲ႕ ဧည္​့ခန္​းကအက်ယ္​ႀကီးပဲ။ အမ္​ဒီက အိမ္​ေသာ့ကိုအတြင္​းက ေသခ်ာပိတ္​တယ္​။ ၿပီးေတာ့ ကြၽန္​မကိုေနာက္​ကေန သိုင္​းဖက္​လိုက္​တယ္​။ သူ႔လက္​တဖက္​က ကြၽန္​မေဘာင္​းဘီတိုအေရွ႕ေပၚမွာ။ ေနာက္​တဖက္​က ေဘာင္​းဘီတိုရဲ႕ေနာက္​အတြင္းထဲမွာ။ ၿပီးေတာ့ လက္​ေတြျပန္​ရုတ္​ၿပီး ဘီယာကဒ္​ကိုဆြဲ ကြၽန္​မခါးကိုဖက္​ၿပီး အေပၚဆုံးထပ္​က အခန္​းဆီတက္​ခဲ့ၾကတယ္​။ အခန္​းက အိပ္​ခန္​းကို လသာေဆာင္​နဲ႔ ဆက္​ထားတယ္​။ ေရကန္​ကို မ်က္​ႏွာမူထားေတာ့ ေလကတျဖဴးျဖဴးတိုက္​ေနတယ္​။ အမ္​ဒီရဲ႕ ေယာကၡမက သူ႔ကို ဒီတိုက္​ေလး လက္​ဖြဲ႕ခဲ့တာတဲ့။ အမ္​ဒီက သူ႔အက်ီႌကိုခြၽတ္​ၿပီး ကုတင္​ေပၚတက္​တယ္​။ ဘီယာတဘူးေဖာက္​ေသာက္​တယ္​။ ကြၽန္​မက လသာေဆာင္​ဆီသြားၿပီး ကန္​ေရျပင္​အလွကိုခံစားေနတယ္​။ အဲဒီအခ်ိန္​မွာပဲ အမ္​ဒီက ကြၽန္​မကိုေခၚလာတာ ေရကန္​ၾကည္​့ခိုင္​းဖို႔မဟုတ္​၊ အလုပ္​လုပ္​ဖို႔ဆိုတဲ့အေၾကာင္​းလွမ္​းေအာ္​ေျပာတယ္​။ ကြၽန္​မလဲ ကုတင္​ေဘးျပန္​လာရတာေပါ့။ သူက ဘီယာတဘူး ကြၽန္​မဆီလွမ္​းတယ္​။ ကြၽန္​မ ဘီယာကို နည္​းနည္​းခ်င္​းစုပ္​ေနလိုက္​တယ္​။ အမ္​ဒီက မ်က္​ႏွာကိုလာလ်က္​တယ္​။ ကြၽန္​မ ဘီယာတဘူးကုန္​ေတာ့ ကုတင္​ေပၚထိုင္​ခ်လိုက္​တယ္​။ အမ္​ဒီက မ်က္​ႏွာကိုနမ္​းေနရင္​း ဘီယာထပ္​ေသာက္​တယ္​။ ကြၽန္​မဆီလဲ ထပ္​ေပးတယ္​။ ၿပီးေတာ့ေျပာေသးတယ္​။ ဒီတဘူးက ဘီယာသက္​သက္​မဟုတ္​ဘူးတဲ့။ သူ႔လရည္​ေတြေရာထားတယ္​။ ကုန္​ေအာင္​ေသာက္​တဲ့။ ကြၽန္​မလဲ တုန္​႔ဆိုင္​းမေနဘဲ ဘီယာကို တက်ိဳက္​ခ်င္​းေသာက္​ခ်လိုက္​တယ္​။ အမ္​ဒီက အဲဒါကိုၾကည္​့ၿပီးအံ့ၾသေနတယ္​။ ၿပီးေတာ့ သူက ကြၽန္​မရဲ႕အက်ီ္​ႌနဲ႔ ဘရာကိုခြၽတ္​တယ္​။ ဘီယာဘူးကို ကြၽန္​မႏို႔ေတြၾကားညႇပ္​တယ္​။ ဘီယာကို အကုန္​ေသာက္​ၿပီး အမ္​ဒီက အနမ္​းမိုးေတြ စ႐ြာတယ္​။ ႏႈတ္​ခမ္​းခ်င္​း ခပ္​ၾကမ္​းၾကမ္​းစုပ္​နမ္​းတယ္​။ ကြၽန္​မ ေဘာင္​းဘီတိုနဲ႔ ပင္​တီကိုလဲ ခြၽတ္​လိုက္​တယ္​။

 

အမ္​ဒီေရွ႕ေမွာက္​ ဝတ္​လစ္​စလစ္​နဲ႔ ခစားတယ္​။ သူလဲ အဝတ္​ေတြအကုန္​ခြၽတ္​တယ္​။ ၿပီးေတာ့ သူ႔လီးႀကီး ပါးစပ္​နားလာေတ့ၿပီး စုပ္​ခိုင္​းတယ္​။ ကြၽန္​မလဲ တတ္​သေလာက္​ မွတ္​သေလာက္​ျပဳစုေပးတယ္​။ အမ္​ဒီလက္​က ကြၽန္​မေစာက္​စိနဲ႔ ေစာက္​ဖုတ္​ကို ကလိေနတယ္​။ သိပ္​ၾကာၾကာမစုပ္​လိုက္​ရဘူး။ အမ္​ဒီက လရည္​ေတြ ကြၽန္​မကိုယ္​ေပၚပန္​းထုတ္​လိုက္​တယ္​။ သူက ကုတင္​ေပၚလွဲတယ္​။ ကြၽန္​မက သူ႔လီး ျပန္​မတ္​ေအာင္​ဆြေပးတယ္​။ လီးျပန္​ေတာင္​လာေတာ့ အေပၚကခြၿပီး ေစာက္​ဖုတ္​ထဲ ဆြဲယူသြင္​းတယ္​။ အမ္​ဒီလီးက ပုံမွန္​ဆိုဒ္​ဆိုေတာ့ ကြၽန္​မအတြက္​ သိပ္​မသိသာလွ။ အရွည္​က သူမ်ားထက္​သာေတာ့ ဖိထိုင္​ခ်လိုက္​တိုင္​း လီးဒစ္​က သားအိမ္​ေခါင္​းကို လာလာထိတယ္​။ ငါးမိနစ္​ေလာက္​ အမ္​ဒီေပၚကေန ေဆာင္​့ေပးလိုက္​တယ္​။ ၿပီးေတာ့ အမ္​ဒီကကြၽန္​မကို လီးေစာက္​ဖုတ္​တပ္​လ်က္​လွဲခ်တယ္​။ ေလွႀကီးထိုးရိုးရိုးနဲ႔ ဆယ္​မိနစ္​ေလာက္​ တဖန္​းဖန္​းေဆာင္​့လိုးတယ္​။ လီးကိုဆြဲထုတ္​ၿပီး ကြၽန္​မႏို႔ၾကားထဲကိုလိုးျပန္​တယ္​။ သူ အဲလိုလုပ္​ေနတုန္​း ကြၽန္​မမ်က္​စိမွိတ္​ၿပီး ဖိီးလ္​ခံေနမိတယ္​။ အမ္​ဒီက ကြၽန္​ကို ပါးရိုက္​ၿပီး မ်က္​စိဖြင္​့ခိုင္​းတယ္​။ ႏို႔ကိုလိုးလို႔အားရေတာ့ ေစာက္​ဖုတ္​ကို ေဒါ့ဂီစတိုင္​နဲ႔ ထပ္​လိုးတယ္​။ အမ္​ဒီ့လီးက ရွည္​ေတာ့ အေတာ္​ထိထိမိမိရွိတယ္​။ ခဏေလာက္​ပဲ ေဆာင္​့လိုးၿပီး ကြၽန္​မ ဖင္​တုံးနဲ႔ေက်ာေပၚ လရည္​ေတြ ပန္​းထုတ္​တယ္​။ အဲဒီညက ညလုံးေပါက္​ အခါခါလိုးျဖစ္​တယ္​။ ခေရကိုျဖဳတ္​မယ္​ထင္​ေပမဲ့ အမ္​ဒီက ေစာက္​ဖုတ္​သီးသန္​႔ပဲေဆာ္​တယ္​။ ေနာက္​ေန႔ေတြေတာ့ အေပါက္​စုံခံရတာေပါ့။ စေနေန႔ညက ခ်ိန္​းၿပီး လိုးလိုက္​တာ တနလၤာေန႔ မနက္​မွ အိမ္​ျပန္​ပို႔ေပးတယ္​။ တနလၤာ ညေနက် ဖုန္​းလာတယ္​။ အလုပ္​ခန္​႔လိုက္​ၿပီတဲ့။ ရင္​းရက်ိဳးနပ္​တယ္​ဆိုရမလား။

 

တအိမ္​လုံးကို အလုပ္​ရတဲ့အထိမ္​းအမွတ္​နဲ႔ ေဟာ့ေပါ့လိုက္​ေကြၽးလိုက္​တယ္​။ အလုပ္​ဝင္​ၿပီး မၾကာမၾကာ ေရကန္​ေရွ႕ကတိုက္​ေလးမွာ အမ္​ဒီနဲ႔ လိုးျဖဳတ္​ျဖစ္​တယ္​။ သူ႕ဘယ္​ႏွေယာက္​ေျမာက္​မွန္​းမသိတဲ့ မယားငယ္​အေနနဲ႔ေပါ့။ ေျခာက္​လေလာက္​ေနေတာ့ အမ္​ဒီ တျခားၿမိဳ႕က ကမ္​ပဏီခြဲတခုကို ေျပာင္​းသြားတယ္​။ တိုက္​ရဲ႕ေသာ့က ကြၽန္​မဆီလဲ တစုံရွိေတာ့ သူ ရန္​ကုန္​လာတိုင္​း သြားေနျဖစ္​တယ္​။ သူမလာေတာ့လဲ တျခားသူေတြနဲ႔ အပတ္​တိုင္​းေပ်ာ္​ပါးရတာေပါ့။ အမႈတ္​နဲ႔ စခဲ့ရတဲ့ ကမ္​ပဏီအလုပ္​ကို ကြၽန္​မ အရမ္​းသေဘာက်ႏွစ္​သက္​မိတာပါပဲရွင္​….ၿပီးပါၿပီ။

Categories
Lifestyle

အပ်ိဳရိုင္းေလး

လြန္ခဲ့ေသာ ရက္ ၂၀ ခန႔္တြင္ ဦးစံေမာင္မွာ မိခင္ျဖစ္သူ ကိစၥအား ဖခင္ျဖစ္ သူအား ဖြင့္ေျပာ ေတာ့မည္ဟု ထပ္မန္ ေျပာဆိုလာျပန္ သည္။ သူမ ဘက္ကလည္း ဖြင့္မေျပာဖို႔ ေတာင္းပန္ရင္း တျဖည္း ျဖည္း ဦးစံေမာင္ ေလသံမွာ အၾကပ္ ကိုင္ခ်င္ သည့္ အရိပ့္ အေငြ႕ေလးမ်ား ပါလာခဲ့၏။ စၾကားၾကားခ်င္း ေသာ္တာထြန္း တေယာက္ ေပါက္ကြဲ သြားေတာ့သည္။ မိခင္ ဖခင္ ထက္ အသက္ ႀကီးေသာ သူစိမ္း ေယာက်ၤားအား ၁ပတ္ ၁ခါ အလိုး ခံရမည္ ျဖစ္၏။ သူမ အိမ္မွ ၿခံေစာင့္ သက္ၾကား႐ြယ္အို ဦးစံေမာင္ အား ေအာ္ဟစ္ ပစ္သည္။ ” ဟာ ……… ရိုင္းလွ ခ်ည္လား ……… အဘစံ ….. ကိုယ့္ ေျမး ….. အ႐ြယ္ကို ….. ၿပီးေတာ့ …. ေသာ္ေသာ္က ….. မိန္းမပဲ ယူမွာ …… မွတ္ထား ” ” အင္းေလ …… ဒါဆိုလည္း …… ညေန ဆရာ ျပန္လာရင္ …… ဖြင့္ ေျပာလိုက္႐ုံေပါ့ ” ဦးစံေမာင္ ေျပာၿပီးသည္ႏွင့္ ေသာ္တာထြန္း အနားမွ ထြက္ခြာ လာေတာ့၏။ ေန႕လည္စာလည္း စားမရ အခ်စ္ေတာ္ ပိုးရတီ ဖုန္းဆက္ေတာ့လည္း မကိုင္ခ်င္ ေတာ့ မိသားစု မၿပိဳကြဲဖို႔ သူမေပၚ မူတည္ေန ၏။ ညေန ေရာက္လ်င္ ေပ်ာ္႐ႊင္ဖြယ္ မိသားစုေလး ၿပိဳကြဲ ေတာ့မည္။ ” ေသာ္ေသာ္ … ဘာျဖစ္နာလည္း … နင့္ မ်က္ႏွာက ” ဧည့္ခန္းထဲ မတ္တပ္ ရပ္လ်က္ အေနထားျဖင့္ ေတြး ေနစဥ္ အကိုျဖစ္သူ အျပင္မွ ျပန္လာကာ လွမ္းေမး ေန၏။

 

” ဘာ …… ဘာ …ဘာမွ ……… မျဖစ္ပါဘူး …..ကိုကို ” ” ငါ့ …… ၃သိန္းေလာက္ …… ခဏေပးဟာ …… လကုန္မွ……. ျပန္ယူ ” ” ဟင္ …. ဟုတ္ ဟုတ္ ” ” ေဟာ္ …… ဘာျဖစ္ ေနတာလဲ …… ေသာ္ေသာ္ ” ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ျဖစ္ေနေသာ ညီမ ျဖစ္သူအား ဇင္ေအာင္ တေယာက္ ဒုတိယ အႀကိမ္ ထပ္ေမးေန သည္။ေသာ္တာထြန္း အိပ္ခန္းထဲ ဝင္ကာ ပိုက္ဆံ ယူၿပီး ျပန္ထြက္ လာ၏။ မိခင္ ျဖစ္သူမွာ မနက္က တည္းမွ ခ်ိန္းဝိုင္း သြားသျဖင့္ ဖခင္ျဖစ္သူ လာကာနီးမွ အိမ္ျပန္ ေရာက္ေတာ့မည္။ ” ခု …… ကိုကို …… အျပင္ ျပန္ထြက္မွာ မလား ” ” ေအးေလ …… ဘာျဖစ္လို႔ ” ” ဘာမွ …… မ ျဖစ္ ပါ ဘူး …. ဟို ……. ဟို ……ဘယ္ ခ်ိန္ ျပန္ လာ မွာလည္း ….ေမး မ လို႔ ” အက္ကြဲ ေနေသာ ညီမ ျဖစ္သူ အသံေၾကာင္ မ်က္ ေမွာင္ ကုတ္ကာ စဥ္းစားရင္း တစုံတခု ေတြးမိကာ ၿပဳံးေနမိ၏။ ” ဟားဟား ……… နင္ ………ပိုးရတီ ကို … အိမ္ေခၚမလို႔ … မလား ….. ငါ သေဘာ ေပါက္ပါတယ္ … လြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ေနၾက … ငါ ဒိုးၿပီ … ညၾကမွ …… အိမ္ျပန္ လာမွာ ” ဇင္ေအာင္ ထြက္သြား မွ ဟူးကနဲ႕ သက္ျပင္းရွည္ ႀကီး ခ်ကာ ခုံေပၚ ခဏ ထိုင္ေနလိုက္သည္။ အိမ္တြင္ လူရွင္း ေနမွ ျဖစ္မည္။ မ်က္ရည္မ်ား ဝဲလာရင္း ဆုံးျဖတ္ခ်က္ တခုအား မျဖစ္မေန ခ်လိဳက္ဟန႔္ျဖင့္ ေအာက္ႏူတ္ခမ္း ေလး ကိုက္ထားမိ၏။ ေျခလွမ္း မ်ားက ေနာက္ေဖး ကားဂို ေဒါင္ဘက္ ဦးတည္ လိုက္ေတာ့သည္။ ” ဖိုးလုံး ေရာ …… အဘစံ ” သူမ အိပ္ခန္းေလးထဲ ၿခံေစာင့္ ဦးစံေမာင္ ဝင္လာ သည္ႏွင့္ ခ်က္ခ်င္း ေမးလိုက္၏။ သူမ အတြက္ တအိမ္လုံး လူရွင္း ေနမွ အဆင္ေျပမည္ ျဖစ္သည္။ ” မနက္ ကတည္းက …… ဆရာနဲ႕ ပါသြားတာေလ …… ညေနမွ ျပန္ေရာက္မွာပါ မပူနဲ႕ ” အဲကြန္း ဖြင့္ထားေသာ္လည္း ေသာ္တာထြန္း ႏွာေခါင္း ထိပ္ေလး ေခြၽးသီးမ်ား ဥေနရွာ၏။ ” ႁပြတ္ ….. ပလပ္ ……. ႁပြတ္ ႁပြတ္ ……… လွလိုက္တာကြယ္ ……… ႁပြတ္ ” ေသာ္တာထြန္းမွာ မိခင္ျဖစ္သူႏွင့္ ဖိုးလုံး ကိစၥအား ဖခင္ ျဖစ္သူအား ျပန္မေျပာရန္ ၿခံေစာင့္ ဦးစံေမာင္ ဆႏၵအား လိုက္ေလ်ာဖို႔ ဆုံးျဖတ္ထား လိုက္၏။

 

ပထမဆုံး ႏူတ္ခမ္း ခ်င္း ဆြဲစုပ္ေနရာ ဦးစံေမာင္ ပါးစပ္မွ ေဆးလိပ္နံ႕ မ်ား ေၾကာင့္ အသက္ ေအာင့္ထား လိုက္ရေတာ့သည္။ ႏူတ္ခမ္းခ်င္း ဆြဲစုပ္ရာမွ လည္ပင္းအား ေ႐ြ႕စုပ္စဥ္ အလိုက္သင့္ ေမာ့ေပး ေန၏။ ရွပ္အက်ၤ ီ လက္တိုအား ၾကယ္သီးမ်ား ျဖဳတ္ ကာ ဗလာစီယာ အျပင္မွ နို႔အုံေလး အား ညွစ္ေခ်ခံ ရျပန္သည္။ အက်ၤ ီခြၽတ္ကာ ဗယာစီယာ ခ်ိတ္ေလး ျဖဳတ္စဥ္ မ်က္ႏွာေလး ရဲတက္လာကာ မ်က္ရည္ စီးက်လာရ၏။နို႔အုံထိပ္မွ နို႔သီးေခါင္းေလးအား ဖိစို႔ရာ ေသာ္တာ ထြန္း တေယာက္ ခါးေလး ေကာ့ေနျပန္ သည္။ သူမ ဘဝတြင္ ေယာက်ၤား တေယာက္ႏွင့္ အတူေနရန္ ဘယ္ေတာ့မွ မစဥ္းစား ခဲ့ေပ။ သို႔ေသာ္ ခုခ်ိန္ ေယာက်ၤား တေယာက္၏ အလိုးခံရ ေတာ့မည္ကို ေတြးရင္း ဝမ္းနည္းလာမိသည္။ ေသာ္တာထြန္း ဝမ္းနည္း ေနသေလာက္ ဦးစံေမာင္မွာ တက္ႂကြေနေတာ့သည္။ အသက္ႀကီးမွ ကာမ စမ္းပြင့္ ေနသလို႔ လိုးရေတာ့မည့္ မိန္းမလွေလးမွာ ေက်းဇူးရွင္ ဆရာသမား၏ သမီးေခ်ာေလး ျဖစ္၏။ ေယာက်ၤားစိတ္ ေပါက္ေနသူမို႔ တမ်ိဳးေလး ျဖစ္ေနကာ လိုးခ်င္ စိတ္ မ်ား ျပင္းထန္ ေနသည္။ ေသာ္တာထြန္း မွာလည္း ရင္ေတြ တဒိတ္ဒိတ္ ခုန္ေန၏္။ မိန္းမ ခ်င္းသာ ဆက္ဆံဘူးရာ ေယာက်ၤားႏွင့္ အတူ မေနဘူး ခဲ့ေပ။ ဦးစံေမာင္ ပုဆိုးထဲမွ ေထာင္ေနေသာ အရာအား ၾကည့္၍ ေၾကာက္ေနမိသည္။ ” ေသာ္ေသာ္ ” ” ဗ်ာ ” ေၾကာက္စိတ္ ႀကီးစိုးေနေပမယ့္ ေယာက်ၤားစိတ္ အေငြ႕ အသက္ ေလးမ်ား မေပ်ာက္ေသးေပ။ ကုတင္ေစာင္း ထိုင္လ်က္ အေနထားျဖင့္ သူမေရွ႕ ရပ္ေနေသာ ဦးစံေမာင္ အား မ်က္လုံး ပင့္ၾကည့္ လိုက္သည္။ အက်ၤ ီအား ခြၽတ္လိုက္သျဖင့္ ေၾကး နီေရာင္ အသားအရည္ျဖင့္ လက္ေမာင္း အိုးႏွင့္ ရင္အုပ္သားမ်ားမွာ တင္းေတာင့္ ေနေသး၏။ အသက္ ႀကီးသူမို႔ အသားအရည္ ေလ်ာ့တိ ေလ်ာရဲ ျဖစ္လိမ့္ မည္ဟု ထင္ထားရာ အျမင္ မွား သြား ခဲ့သည္။ အရင္ အိမ္က ၿခံေစာင့္ အဖိုးႀကီးမို႔ ပါသည့္ပါသာ ေနခဲ့ ေသာ္လည္း ယခုခ်ိန္မွာ သူမအား လိုးေတာ့မည့္ လူတေယာက္ အျဖစ္ အနီးကပ္ ၾကည့္မိ ေန၏။

 

” နင္ … ဟိုေကာင္မေလးကို … လိုးေတာ့ … အတုနဲ႕ လိုးတာလား ” ” ဟာ ” ေယာက်ၤားစိတ္ ေပါက္ေနေသာ္လည္း သူစိမ္း ေယာက္်ားက တစ္တစ္ခြခြ ေမးစဥ္ ေသာ္တာထြန္း တေယာက္ မိန္းကေလး ပီပီ ရွက္႐ြံ႕လာက မ်က္ႏွာ ေလး ရဲတက္လာသည္။ သူမ ေခါင္းငုံ႕ထားကာ ဘယ္လိုေျပာရမွန္း မသိ။ ” နင့္မွာ ဒီလိုဟာ …… ရွိလို႔လား ” ” အာ …. မ ……. မ ….. မ ရွိ ……..မရွိပါဘူး ” ေသာ္တာထြန္း ေျခဖ်ား လက္ဖ်ားမ်ား ေအးစက္ လာရ၏။ဦးစံေမာင္မွာ ပုဆိုးအား ေျခရင္း ပုံရင္း ဘယ္လက္ႏွင့္ သူမ ေမးစိအား ပင့္မကာ ညာလက္က လီးအား ကိုင္ျပ ေနသည္။ ” မိန္းမခ်င္း … လိုးတာက … အဖုတ္ခ်င္း ပြတ္ၾကတာပါ …… တကယ့္ လီးအစစ္ နဲ႕ ……… ေတြ႕ရင္ …… စြဲလမ္း သြားေရာပဲ ” ” ေတာ္ ေတာ္ …… ေတာ္ပါေတာ့ …… အဲ လို ေတြ ……… မေျပာပါနဲ႕ ” ဦးစံေမာင္ ဘယ္လက္မွာ ေသာ္တာထြန္း ေမးစိ ေလးအား ပင့္မ ထားရာမွာ ေနာက္ေစ့ဘက္ လက္ဖဝါးျဖင့္ ဖမ္းကိုင္ လိုက္ျပန္သည္။ ပန္းေရာင္ သန္းေနေသာ မ်က္ႏွာ ေခ်ာေခ်ာ ေလးအား လီးျဖင့္ ထိုးပြတ္ေနသည္။ ေသာ္တာ ထြန္း ေခါင္းေနာက္ ဆုတ္လည္း မရ ေခါင္းအား ဘယ္ လက္က ဖမ္း ထိန္းထား၏။ ေသာ္တာထြန္း အသက္ ေအာင့္ကာ မ်က္ရည္ေလး ဝဲတက္လာရွာသည္။ သူမ ႏွာေခါင္းဝ နား လီးထိပ္ ကပ္လာတိုင္း လခ်ီးနံ႕ ေၾကာင့္ ပ်ိဳ႕တက္ မတတ္ ခံစားေနရသည္။ ဦးစံေမာင္မွာ ေသာ္တာ ထြန္း မ်က္ႏွာ တျပင္လုံး လီးနဲ႕ ထိုးကာ အားရ ေအာင္ ပြတ္သပ္ၿပီးမွ ကုတင္ေပၚ လွဲခ်ပစ္၏။ အေပၚပိုင္း အက်ၤ ီ ဗလာျဖစ္ေနေသာ္လည္း ခါးေပၚမွ ဒူးဖုံး ေဘာင္းဘီ တိုေလး အား ဆြဲခြၽတ္လိုက္သည္။ ေဘာင္းဘီေလး ကြၽတ္ သြားသည္ႏွင့္ ေပါင္ဂြေလး ထဲမွ ေစာက္ပတ္ေလးအား ၿဖဲၾကည့္ကာ ဆီးခုံးေပၚမွ ေစာက္ ေမႊးေလး မ်ားအား ႏူတ္ခမ္း ၂ခုျဖင့္ ညွပ္ကာ ဆြဲဆြဲေပး၏။ တခ်က္တခ်က္ ေအာက္ဖက္မွ အစိ ေလးအား ေမးစိျဖင့္ ဖိေခ်လိဳက္ျပန္ သည္။ ” အ ” ေသာ္တာထြန္းမွာ ပိုးရတီ အဖုတ္ယက္ေပးသည္ ကိုသာ ခံစာဖူး၏။ အဖုတ္မ်က္ႏွာျပင္အား မႏုူးမႏွပ္ပဲ ေစာက္စိ ေလးအား ေမးစိျဖင့္ ဖိေခ် ခံရစဥ္ ေမးစိ ေပၚမွ ေမးေမႊး ငုတ္တို႔ေလးမ်ား ေၾကာင့္ စူးကနဲ႕ ခံစားမႈအသစ္ ေလးထဲ ေရာက္ရွိ သြားရသည္။

 

နို႔အုံေလးအား ညွစ္ခံရခ်ိန္ မ်က္လုံး မ်ားစင္းကာ ေပါင္တန္ေလး မသိမသာ ၿဖဲေပး ေနမိ၏။ေပါင္ၿဖဲ လိုက္သည္ႏွင့္ ေစာက္ပတ္နီတာရဲေလး ထိပ္ရွိ အစိေလးမွာ သိသိသာသာ ေထာင္ထြက္လာသည္။ ဦးစံေမာင္ တံေတြးၿမိဳခ်ရင္း ေပါင္ၾကားထဲ မ်က္ႏွာ အပ္ကာ လွ်ာအျပားလိုက္ ဖိယက္ေတာ့သည္။ ေစာက္ပတ္ ႏူတ္ခမ္းသားမ်ား ခ်က္ခ်င္း ေဖါင္းႂကြ လာကာ အတြင္းသား ႏုႏုေလးအား ႏူတ္ခမ္းေမႊး ငုတ္တို႔ေလး မ်ားႏွင့္ ထိေတြ႕မိရာ မ်က္ျဖဴလန္မတတ္ ခံစား ေနရ၏။ ခံစားမႈ႕မ်ား ဖုံးကြယ္ ထားေသာ္လည္း ခါးေလး ေကာ့ တက္ လာကာ ေပါင္၂ဖက္ျဖင့္ ဦးစံေမာင္ ေခါင္းအား ညွပ္ထားမိသည္။ ေယာက်ၤား တေယာက္၏ ကာမ အထိ အေတြ႕က စတင္ လႊမ္း မိုးလာ၏။ ေစာက္စိေလးအား စုပ္ရင္း ေစာက္ေခါင္း ေပါက္ ထဲ လက္ခလယ္ ထိုးသြင္း ေမႊခံ ရကာ ထိန္း ခ်ဳပ္မူႈ႕မ်ား ပြင့္ထြက္ကုန္သည္။” အားးးးး ….. အ ……. မ ……မ ……… မ ရ ေတာ့ ဘူး …… ရပ္ …… ရပ္ …… အားးးးး ……. သြား ၿပီ ……. ထြက္……… ထြက္ ……. အမေလးးးး …… အ …….. အ ” ေစာက္ေခါင္း ေပါက္ေလးထဲမွ အရည္မ်ား ပန္းထြက္ လာရာ ဦးစံေမာင္ မ်က္ႏွာႏွင့္ အိပ္ယာ ေပၚပါ ႐ႊဲႏွစ္ကုန္သည္။ ညည္းေအာ္သံမ်ာ က်ယ္လာကာ တကိုယ္လုံး တြန္လိမ္ ေန၏။ ေယာက်ၤား တေယာက္ ၏ အထိအေတြ႕ မွာ ဒီေလာက္ ေကာင္းမွန္း ေသာ္တာ ထြန္း မစဥ္းစား ခဲ့ေပ။ ဦးစံေမာင္မွာ ေစာက္ရည္ ပန္းထြက္ေနစဥ္ ေသာ္တာထြန္း ေပါင္ၾကား ဒူး ေထာက္ ေနရာယူကာ ေစာက္ေခါင္းဝ ေလးအား လီးထိပ္ ေတ့ကာ ဖိသြင္းလိုက္ ေတာ့သည္။ ” အ …..အမေလး ” ေစာက္ပတ္ေလးမွာ က်ဥ္းေနသျဖင့္ ဒစ္ႀကီးမွာ မဝင္ပဲ တစ္ေနျပန္သည္။ ဦးစံေမာင္ အားထည့္ ဖိသြင္းရာ ေသာ္တာထြန္း ရင္ဘတ္ေလး ေကာ့တက္လာ ၏။ ” အမေလး …. ေသပါၿပီ …. အ ……. အား ……..နာလိုက္တာ အရမ္းပဲ …… ေသာ္ေသာ္ …..မခံနိုင္ဘူး အရမ္းနာတယ္ ……. အီးးး ……. အေမ့ ” ” ခဏေလးပါ … ေအာင့္ခံလိုက္ေနာ္ …… ဗ်စ္ …….. ဗ်စ္ ….. ဇြိ ….. ဖလြပ္ …..ဘြတ္ ” ဦးစံေမာင္ ေခ်ာ့ေျပာေနရင္း ခါးအားျဖင့္ ထပ္ဖိရာ ဒစ္ျမဳတ္ ေနရာမွ လီးတဝက္ ေက်ာ္ေက်ာ္ ဝင္သြား ေတာ့သည္။ ေစာက္ေခါင္းထဲ လီးက ၾကပ္ေနသည့္ အျပင္ ေသာ္တာ ထြန္းမွာ မခံနိုင္သျဖင့္ ေအာ္ဟစ္ ႐ုန္းကန္ေနျပန္၏။

 

” အေမ့ …..အားးး …… အီး ဟီး ……ေသၿပီ … ေသၿပီ …… အားးးး …… အီးးးးး ………… နာတယ္ ……အဟင့္ ဟင့္ ” ဦးစံေမာင္ မွာ အသက္ႀကီးမွ မထင္မွတ္ပဲ ေယာက်ၤား စိတ္ ေပါက္ေနေသာ အပ်ိဳရိုင္းေလးအား လိုးခြင့္ ရေနသျဖင့္ ရမၼက္ စိတ္မ်ား ျပင္းထန္ေနေတာ့၏။ ေဆာင့္လိုး လိုက္ တိုင္း ရင္ဘတ္ေလး ေကာ့တက္ လာကာ မခ်ိမဆန႔္ ျဖစ္ေနေသာ ေသာ္တာထြန္း မ်က္ႏွာေလးအား ၾကည့္ရင္း မနားတမ္း ဖိလိုးပစ္ သည္။ ေသာ္တာထြန္းမွာ ပထမဆုံး အႀကိမ္ အလိုး ခံရသည္ျဖစ္ရာ ကာမ အရသာ မေတြ႕ ေသးပဲ နာက်င္ မႈ႕မ်ား ႀကီးစိုးေနရွာ၏။” အီးးးးးး ………အီးးးးးးး ……….. အ …….. အေမ့ …… အားးးးးးး ……. အ အ ……..အဟင့္ ဟင့္ ….. ျဖည္း ျဖည္း ………အ …. နာတယ္ …… အရမ္းနာတယ္ ေျဖးေျဖး လုပ္ပါ …………… အဘစံ ရယ္ …..အ ဟင့္ ဟင့္ ” ေစာက္ပတ္ အက်ဥ္းေလးထဲ လီးႀကီး မဆန႔္မၿပဲ ဝင္ထြက္ ေနရာ ေသာ္တာထြန္း ေတာင့္ခံေလ လီးအား ညွစ္ေပး သလို ျဖစ္ကာ ဦးစံေမာင္မွာ အရသာ ထူးကဲ ေနေတာ့ ့သည္။ တျဖည္းျဖည္း ေစာက္ရည္မ်ား ေၾကာင့္ လီး အဝင္အထြက္ ေကာင္းလာရာ ေသာ္တာ ဦး တေယာက္ ၿငိမ္က် သြားရ၏။ ေစာက္ေခါင္းေလး ထဲ လီးအရည္ျပားျဖင့္ ပြတ္တိုက္ ဆြဲေနရာ အလိုးခံရ သည့္ လီး အရသာေလး စတင္ ရရွိ လာသည္။ လီးျဖင့္ အလိုးခံရာ ဒီလို ေကာင္း မွန္း အစက မသိေသာ္ လည္း ခုခ်ိန္ အလိုးခံရသည့္ အရသာမွာ နာလဲနာ ေကာင္းလဲေကာင္း မွန္း သိရွိ လာ၏။ တျဖည္းျဖည္း အရွိန္ရလာရာ မသိမသာေလး ေအာက္မွ ပင့္ကာ ေဆာင့္ၾကည့္လိုက္သည္။ ဆီးခုံး ခ်င္း ကပ္သြား တိုင္း ဦးစံေမာင္ လေမႊးအုံ ေအာက္ ဖက္ေနရာ ႏွင့္ ေခါင္းေထာင္ ေနေသာ ေစာက္စိေလး ထိမိကာ တကိုယ္လုံး အီ စိမ့္ေနေအာင္ ေကာင္းလာ ခဲ့၏။ ေသာ္တာထြန္း ပင့္ေဆာင့္ ေပးသည္ကို ရိပ္မိ သည္ႏွင့္ ဦးစံေမာင္မွာ ကုတင္တိုင္မ်ား ရမ္းခါေန ေအာင္ ဖိလိုးေတာ့သည္။ ” ေသာ္ေသာ့္ … ေစာက္ဖုတ္ ေလးက …… အရမ္းလိုးလို႔ ေကာင္းလိုက္တာ …….. ရွီးးးးး… အင့္ …..ဗ်စ္ ဗ်စ္ ……… ရွီးးးးး းးးးးး ” ေသာ္တာထြန္း ကိုယ္လုံးေလး တုန္ခါေနၿပီး မ်က္ႏွာ ေလး ရံႈ႕ကာ အံႀကိတ္ ခံေနရွာသည္။

 

အနည္းငယ္ နာက်င္ ေသးေပမယ့္ နာက်င္မႈ႕ထက္ လီးအရသာက သာလြန္ ေနျပန္၏။ ” အ …… အဘစံ …. အ အားးးး ” လီးဝင္လာတိုင္း ဒစ္ႀကီးမွ ေစာက္ေခါင္း အတြင္းသား မ်ားအား ဖိပြတ္ၿပီး လီးျပန္ အထြက္ အတြင္းသား မ်ားအား ခ်ိတ္ဆြဲ ေနသျဖင့္ နာက်င္မႈ႕မ်ား ေပ်ာက္ ကာ လီး အရသာ ခံစားလာရေတာ့သည္။ ဦးစံ ေမာင္မွာ ေသာ္တာ ထြန္း ခံနိုင္ လာသည္ႏွင့္ ဒုတိယ အႀကိမ္ မနားတမ္း ေဆာင့္လိုးျပန္၏။ ” အေမ့ …. အား …….လိုး လိုး ……အထဲက …. ၿပီး ၿပီးးးး …. အားးးး … အဟင့္ ….. ေဆာင့္ လိုး ေပး ……. အင့္ ………… အားး…… ထြက္ၿပီ … ထြက္ၿပီ …… ဟူးးးးး ရွီးးးးးး ” ဦးစံေမာင္ စိတ္ရွိသမွ် ေဆာင့္လိုးေနရာ ေသာ္တာ ထြန္း ၿပီးမွန္း သိသည္ႏွင့္ အခ်က္ ၃၀ခန႔္ ဆက္လိုး ရင္း လီးအား ဆြဲထုတ္ကာ ေစာက္ပတ္ နီတာရဲ ေလးေပၚ ပန္းထုတ္ လိုက္ေတာ့သည္…ျပီး။

Categories
Lifestyle

အန္တီးႀကီးရဲ႕

လြန္ခဲ့ေသာ ၃လခန႔္က ေဒၚသီတာမိုးမွာ ခင္ပြန္းျဖစ္သူ ဦးသန႔္စင္ ႐ြာသို႔ ျပန္ၿပီး ကထိန္ခင္းရာ လိုက္ပါ သြားခဲ့ရ ၏။ သားျဖစ္သူ ဇင္ေအာင္ႏွင့္ သမီးျဖစ္သူ ေသာ္တာထြန္း တို႔မွာ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ႏွင့္ မဆုံသျဖင့္ အိမ္မွာပဲ ေနခဲ့ ၾကသည္။ ဦးသန႔္ဇင္တို႔ လင္မယားမွာ တာက္တိုမယ္ရ ခိုင္းေသာ ဖိုးလုံးအား ေခၚကာ ကထိန္ခင္း သြားခဲ့ၾက၏။ဖိုးလုံးပင္  ဖိုးလုံးမွာ အသားမဲမဲ အရပ္ပုကာ ကိုယ္လုံး ခပ္ျပတ္ျပတ္ ႏွင့္ အသက္ ၂၁ ႏွစ္ထဲ ေရာက္ရွိေန၏။ ဖိုးလုံးမွာလည္း ႐ြာသို႔ ခဏ ျပန္လိုက္ရမည္ ျဖစ္သျဖင့္ တလမ္းလုံး ေပ်ာ္႐ႊင္ ေနသည္။ ႐ြာေရာက္သည့္ေန႕ ဦးသန႔္ဇင္မွာ ငယ္ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္ ေသာက္ရင္း စားရင္း ညပိုင္း ထမင္းပင္ မစားနိုင္ပဲ အိပ္ ေပ်ာ္ သြားေတာ့၏။ ေဒၚသီတာမိုးမွာ ဦးသန႔္ဇင္တို႔ တည္း သည့္အိမ္အား ဖိုးလုံးအား ေခၚၿပီး ညအိပ္လိုက္ရ သည္။ ဖိုးလုံးတေယာက္လည္း သူ႕အိမ္ မအိပ္ေတာ့ပဲ ဦးသန႔္ဇင္ တို႔ လင္မယား တည္းေသာ အိမ္သို႔ လိုက္အိပ္ ရ၏။ ဦးသန႔္ဇင္တို႔ အိပ္ေသာ အိပ္ခန္း၏ ခပ္လွမ္း လွမ္းတြင္ ျခင္ေထာင္ေလး ေထာင္ကာ အိပ္ေနရင္း ည၁၀နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္တြင္ ဦးသန႔္ဇင္ ထအမ္ရာ ေဒၚသီတာမိုးႏွင့္ အတူ ဦးသန႔္ဇင္အား ႏွိပ္နယ္ ျပဳစုရင္း ျပန္အိပ္လိုက္ သည္။ ႏွစ္ခ်ိဳက္စြာ အိပ္ေပ်ာ္ေနရင္း ညလယ္တြင္ ဆီးပုံး တင္း လာကာ ေသးေပါက္ခ်င္သျဖင့္ အိမ္၏ ေနာက္ေဖး တံခါး အား ဖြင့္ကာ အိမ္သာ သြားရန္ ထြက္ခဲ့လိုက္သည္။ ခပ္လွမ္းလွမ္း အိမ္သာနား အေရာက္ ေဒၚသီတာမိုးမွာ ထမိန္ေအာက္နားစအား မကာ တ႐ႊီး႐ႊီးႏွင့္ ေသးထိုင္ ေပါက္ေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရ၏။

 

လေရာင္ ေအာက္ ေဒၚသီတာမိုး ေပါင္ဂြမွ အေမႊးအုံႀကီးက အတိုင္း သား ျမင္ေနရသည္။ဖိုးလုံး ႐ုတ္တရက္ ေၾကာင္ၾကည့္ရင္း ေဘးသို႔ လွည့္ကာ မတ္တပ္ ရပ္လ်က္ အေနထားျဖင့္ ေသးေကာ့ ပန္းေနမိ၏။ ေဒၚသီတာမိုးမွာလည္း အိမ္မွ ခိုင္းတဲ့သူမို႔ အေလး မထား တာလား သားအမိ အ႐ြယ္မို႔ ဂ႐ု မစိုက္တာ လား မသိ မတ္တပ္ရပ္ ေသးေပါက္ေနေသာ ဖိုးလုံး အား ၾကည့္ကာ ေသး ဆက္ေပါက္ေနေတာ့သည္။ ေနာက္မွ ေရာက္ေသာ ဖိုးလုံးမွ အရင္ၿပီးကာ အိမ္ထဲ ျပန္ဝင္ သြား၏။ျခင္ေထာင္ထဲ ဖိုးလုံး တေယာက္ အိပ္ မေပ်ာ္ေတာ့ေပ။ အရင္က မိခင္ အ႐ြယ္မို႔ ဘာစိတ္မွ မရွိ ေသာ္လည္း ေဒၚသီတာမိုး ေစာက္ပတ္အုံအား ျမင္မိကာ စိတ္လႈပ္ရွား ေနရ၏။ လိုးခ်င္စိတ္ မ်ား တဖြားဖြား ေပၚလာသျဖင့္ ဂြင္းထုၿပီး အိပ္လိုက္ရသည္။ မနက္ အိပ္ယာနိုးသည္အထိ ေဒၚသီတာမိုး ေစာက္ဖုတ္ အုံႀကီး မ်က္လုံးထဲ ျမင္ေယာင္ ေနမိ၏။ ကထိန္ခင္းၿပီး ၿမိဳ႕သို႔ ျပန္အေရာက္ ၅ရက္ခန႔္ အၾကာ ေဒၚသီတာမိုးတေယာက္ အိမ္၏ ေတာင္ဘက္ ကား ဂိုေဒါင္ ေဘး ဦးစံေမာင္ႏွင့္ ဖိုးလုံး ေနေသာ အခန္း ေလးဆီ ေလွ်ာက္ လာခဲ့၏။ အခန္းတံခါး ဟေနသျဖင့္ အသာတြန္း ဖြင့္ကာ ဝင္လာခဲ့သည္။ ” ဖိုးလုံး …… ဦးစံေမာင္ …… ရွိလား ” ဖိုးလုံး ႐ုတ္တရက္ လန႔္သြားမိသည္။ ကုတင္ေပၚ ေခါင္းရင္းဘက္ ဖုန္းအားေထာင္ကာ အျပာကား ဖြင့္ၾကည့္ ရင္း ဖုန္ႏွင့္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ တင္ပလင္ေခြ ထိုင္ၿပီး ဂြင္း ထု ေနစဥ္ ေနာက္ေက်ာဘက္မွ ေပၚလာ ေသာ အသံေၾကာင့္ ခႏၶာကိုယ္ ဆက္ကနဲ႕ တုန္သြား ရ၏။ ” ဟုတ္ …… ဟုတ္ …… ရွိပါတယ္ …… လမ္း ထိပ္ ေဆးလိပ္ …. သြား သြား ….. သြား ဝယ္ ေန တာ ” ဖိုးလုံး စကားသံ တုန္ရင္ေနသည္။ ” ဟဲ့ …. အို …… နင္ နင္ ….. ဖုန္း ဖြင့္ ၿပီး …… မေကာင္းတဲ့ ကားေတြ… ၾကည့္ ….. ၾကည့္ ……. ဟင္ ” ေဒၚသီတာမိုးမွာ ကုတင္နား ဖိုးလုံး ေဘး အေရာက္ ဖုန္းထဲမွ တအားအား ေအာ္သံမ်ားေၾကာင့္ အမွတ္တမဲ့ ၾကည့္မိရာ အျပာကား ျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႕ရသျဖင့္ ဖိုးလုံးဘက္ လွည့္ေျပာလိုက္၏။

 

ဖိုးလုံးဘက္ အလွည့္ တင္ပလင္ေခြထိုင္ကာ ေပါင္ၾကားမွ လီးအား ျမင္လိုက္ ရျပန္သည္။ ဖိုးလုံး လက္သီးစုပ္ထဲမွ လီးမွာ ဒစ္ႀကီး ကားထြက္ ေနကာ ဒစ္ေအာက္ လီးအရည္ျပားေပၚ အေၾကာမ်ား ထေနသည္ကို ထပ္မန္ ေတြ႕ေနမိ၏။ ” က်ေနာ္ ….. ဟို ……ဟို …..” ဖိုးလုံးမွာ ေဘးနား ရပ္ေနေသာ ေဒၚသီတာမိုးအား ျပန္ေျဖရင္း လက္ထဲမွ လီးအား စိုက္ၾကည့္ ေနမွန္း သိသျဖင့္ လီးအား လြတ္ကာ ပုဆိုးျဖင့္ အျမန္ ဖုံးလိုက္ ရေတာ့သည္။ လက္မွ လြတ္လိုက္ေသာ ပုဆိုးအတြင္း မွ လီးမွာ တဆက္ဆက္ တုန္ခါေနရွာ၏။ ေဒၚသီတာမိုး မွာ လည္း ဘာဆက္ ေျပာရမွန္း မသိ ဆြံ႕အေနမိ သည္။ ရင္တုန္ပန္းတုန္ျဖစ္ ဖိုးလုံး ပုဆိုးထဲမွ ဆက္ကနဲ႕ ဆက္ကနဲ႕ တုန္ေနေသာ လီးအား ေၾကာင္ ၾကည့္ ေနမိသည္။ ရွက္စိတ္ႏွင့္ အတူ ေပါင္ၾကားထဲ အဖုတ္ဆီမွ ဆစ္ကနဲ႕ ခံစားလိုက္ရရွာ၏။ အျပင္ မထြက္ပဲ အိမ္ထဲ အေနမ်ားသူမို႔ အက်ၤ ီလက္ျပတ္ ေလးႏွင့္ ဒူးဖုံးစကပ္ အပါးေလးသာ ဝတ္ထားမိသည္။ ဖိုးလုံးတေယာက္ ေဒၚသီတာမိုးအား ၾကည့္ရင္း ရွက္စိတ္ ထိတ္လန႔္စိတ္မ်ားမွ တဆင့္ ရမၼက္စိ္တ္မ်ား ဝင္ေရာက္ လာေတာ့၏။ ကုတင္ေပၚမွ ဆင္းကာ ေဒၚသီတာမိုးအား သိုင္းဖက္ရင္း ပါးျပင္၂ဖက္အား ဖိနမ္းပစ္သည္။ ” ဟဲ့ …..အို႔ ……. ဖိုးလုံး ….. လြတ္ လြတ္ …… လြတ္စမ္း ……နင္ နင္ …..ဒါ ဘာ လုပ္ … လုပ္ … အု …… ဖလု …. ႁပြတ္ ပလပ္ ……. အြန႔္ …… ႁပြတ္ ႁပြတ္ ” ေဒၚသီတာမိုး ႐ုန္းကန္ရင္း ေျပာေနစဥ္ ႏူတ္ခမ္းခ်င္း ေတ့စုပ္ ခံရသျဖင့္ အသံ ထပ္မထြက္ေတာ့ေပ။ ဖိုးလုံးမွာ လူေကာင္ ေသးေသာ္လည္း အလုပ္ၾကမ္း လုပ္ကိုင္ ေနသူမို႔ သန္မာေန၏။ ဖိုးလုံး လက္၂ဖက္ ထဲမွ ႐ုန္းကန္ ေနစဥ္ ေပါင္ဂြေလးထဲ စကပ္အပါးေလး ေပၚမွ မာထင္ေန ေသာ အရာ တခုက ဖိေထာက္မိ သျဖင့္ တကိုယ္လုံး တုန္ခါ သြားရျပန္သည္။ အထိ အေတြ႕နဲ႕ ေဝးေနသျဖင့္ ကာမစိတ္ေလး ဝုန္းကနဲ႕ ေတာင္ေလာင္ လာမိ၏။

 

သို႔ေသာ္ သူမ အိမ္မွ ေတာက္တို မယ္ရ ခိုင္းေသာ လူ တေယာက္မို႔ မာနက ထြက္ေပၚလာျပန္သည္။ ႐ုတ္တရက္ ဖိုးလုံး လက္တဖက္ ေျပေလ်ာ့ သြားၿပီး သူမ ေပါင္ၾကားထဲမွ အဖုတ္အား ပြတ္ေပးရာ ႐ုန္းကန္ေနရင္း အားေလ်ာ့လာမိသည္။ ဖိုးလုံးမွာ ရာဂနတ္ ဖမ္းစား ထားသျဖင့္ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ ေရွ႕ဆက္တိုးေနေတာ့၏။ ေဒၚသီတာမိုးမွာ တျဖည္းျဖည္း ဖိုးလုံး လွ်ာဖ်ားေလးအား ဆြဲစုပ္ရင္း မသိမသာေလး တုံ႕ျပန္ ေပးလာသည္။ ကာမစိတ္ တဝက္ မာနစိတ္ တဝက္ျဖင့္ ေဒၚသီတာမိုး အရသာ ၂မ်ိဳး ပူးတြဲ ခံစားေနမိရွာသည္။ ေပါင္းၾကားမွ အဖုတ္မွာလည္း ယားလာကာ အရည္မ်ား စိမ့္ထြက္ ေန၏။ ထိုစဥ္ ဖိုးလုံးတေယာက္ ႏူတ္ခမ္းခ်င္း စုပ္ အဖုတ္ပြတ္ ေနရာမွ ႐ုတ္တရက္ ဒူးေထာက္ ထိုင္ခ် လိုက္ သည္။စကပ္ ေအာက္နားစ ေလးအား ဆီးခုံးထိ ပင့္တင္ကာ ေပါင္တန္ ေဖြးေဖြး တုတ္တုတ္ ၂လုံးၾကား ညွပ္ေန ေသာ အဖုတ္အုံႀကီးအား စိုက္ၾကည့္လိုက္သည္။ ႐ြာသို႔ ဦးသန႔္ဇင္ ကထိန္ခင္း သြားစဥ္ အိမ္သာထဲ ျမင္လိုက္ရ ေသာ ေစာက္ေမႊးအုံ ထူထူႀကီးအား အနီးကပ္ ျမင္ေန ရ၏။ လက္တဖက္ ျဖင့္ ၿဖဲၾကည့္ရာ အေမႊးမဲမဲ မ်ားေအာက္ ႏူတ္ခမ္း ၂ဖက္ အနည္းငယ္ လန္ေနကာ ေဘးသား၂ျခမ္း မွာ ေဖါင္းႂကြေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ မိသည္။ ” လွလိုက္တာ … အန္တီမိုးရယ္ … ေစာက္ဖုတ္က …… အႀကီးႀကီးပဲ ” ဖိုးလုံးဆီမွ အက္ကြဲေသာ စကားသံ ထြက္ေပၚလာၿပီး ေစာက္ပတ္အုံႀကီးအား တ႐ႊတ္႐ႊတ္ နမ္းေနရွာ၏။ေဒၚသီတာမိုး ဖင္သားမ်ား ႀကဳံ႕သြားကာ ေပါင္ၾကား ထဲမွ အဖုတ္အား နမ္းေနေသာ ဖိုးလုံးေခါင္းအား တြန္းထုတ္ လိုက္ေတာ့သည္။ ” ဟာ …… အန္တီမိုး …… က်ေနာ္ ……… ” ” ဦးေလးစံ ျပန္လာရင္ … မေကာင္းဘူး ” ေဒၚသီတာမိုးမွာ ဖိုးလုံး ဆိုလိုသည့္ အဓိပၸယ္အား နားလည္သျဖင့္ ဖိုးလုံး စကား မဆုံးခင္ ျဖတ္ေျပာကာ အခန္းေလးထဲမွ ထြက္ခြာ သြား၏။ ဖိုးလုံးလည္း ဖင္ႀကီး တရမ္းရမ္း ျဖင့္ ထြက္သြားေသာ ေဒၚသီတာမိုး ေနာက္မွာ ဟိုၾကည့္ ဒီၾကည့္ျဖင့္ ခပ္ခြာခြာ လိုက္လာ ခဲ့သည္။ အိမ္ေနာက္ေဖး ေပါက္မွ ဝင္ကာ အိပ္ခန္းထဲ အေရာက္ ေဒၚသီတာမိုးတေယာက္ ကုတင္ေပၚ တင္ပလြဲထိုင္ၿပီး ေခါင္းငုံထားလိုက္ျပန္သည္။

 

ရွက္စိတ္ႏွင့္ ရဲေနေသာ မ်က္ႏွာေလးအား ဖိုးလုံးမွ ဆြဲေမာ့ကာ ႏူတ္ခမ္းခ်င္း ေတ့ စုပ္ပစ္၏။ တဆက္ထဲ အက်ၤ ီလက္ျပတ္ေလး ေပၚမွ နို႔အုံ၂ဖက္အား ညွစ္ေခ် ေပးရာ ေဒၚသီတာမိုးမွာ ဖိုးလုံး ေခါင္းအား လက္တ ဖက္ျဖစ္ ဖမ္းကိုင္ကာ လွ်ာထိပ္ေလး အား ဖိစုပ္ေပး လိုက္သည္။ ဖိုးလုံး စိတ္ရဲ လာကာ နို႔အုံအား ညွစ္ေပးေနရင္း ေအာက္ သို႔ ေ႐ြ႕ကာ ေပါင္တန္ ၂ဖက္အား ပြတ္သပ္ ေပးရာ ေဒၚသီတာမိုးမွာ ေပါင္၂ဘက္ မသိမသာ ကားေပး ေန၏။ ေပါင္ၿဖဲေပးသည္ႏွင့္ ဖိုးလုံးလက္မွာ စကပ္ ေအာက္နားစ ထဲ လက္လ်ိဳသြင္းကာ ေပါင္ၾကား ထဲ စမ္းၾကည့္ လိုက္ျပန္ သည္။ အရည္႐ႊဲ ေနေသာ အဖုတ္အား စမ္းမိသည္ႏွင့္ လက္ခလယ္ ျဖင့္ အက္ကြဲေၾကာင္း အတိုင္း အထက္ ေအာက္ ဖိဆြဲေပးကာ ေဒၚသီတာမိုး ကိုယ္လုံးအား ကုတင္ေပၚ လွဲခ်ပစ္၏။ ေဒၚသီတာမိုး ကိုယ္လုံးမွာ ကုတင္ေပၚ ပက္လက္အေနထား လွဲေနေသာ္လည္း ေျခသလုံး တုတ္တုတ္ ခဲခဲေလးမွာ ကုတင္ေစာင္းမွ ေအာက္သို႔ တြဲေလာင္း က်ေနရသည္။ပါးျပင္၂ဖက္ နမ္းရင္း အက်ၤ ီ အေပၚမွ နို႔ႏွစ္လုံး အား ညွစ္ေခ်ေပးလိုက္ ၏။ အက်ၤ ီ လက္ျပတ္ေလးအား ခြၽတ္ရာ အနက္ေရာင္ ဇာေဘာ္လီေအာက္ ႐ုန္းထြက္ေနေသာ နို႔အုံ အေပၚ ျခမ္း အား ျမင္ေနရသည္။ ဇာေဘာ္လီခ်ိတ္အား ကိုယ္တေစာင္း လွည့္ျဖဳတ္ရာ ပက္လက္ ျပန္လွန္ သည္ႏွင့္ အနည္းငယ္ အိတြဲေနေသာ နို႔အုံထိပ္ နို႔သီးေခါင္း နီညိုေလးမွာ မာခဲေန ၏။ နို႔သီးေခါင္း ေလးအား လွ်ာထိပ္ေလးျဖင့္ ဝိုက္ကာ ဖိစို႔ ေပးစဥ္ ေဒၚသီတာမိုး ခႏၶာကိုယ္မွာ တအီးအီး ညည္းရင္း လူးလြန႔္လာေတာ့သည္။ တအင္းအင္းႏွင့္ ႏြယ္ႏြယ္ လြန႔္လူးလို႔ေနသည္။ ခပ္မို႔မို႔ ဗိုက္သားေလးအား လွ်ာ အျပားလိုက္ ယက္ရင္း စကပ္ ေမွ်ာ့ႀကိဳးေလးအား ေပါင္ရင္း ဘက္ ဆြဲခ်စဥ္ ဖင္သားစိုင္ႀကီး ႂကြေပး ေနျပန္ ၏။ ဆီးခုံးနား လွ်ာျပားေလး အေရာက္ ညွီစို႔စို႔ ႏွင့္ ေစာက္ ရည္နံ႕ေလး ဖိုးလုံး ႏွာေခါင္းထဲ တိုးဝင္ လာေတာ့ သည္။

 

ဖိုးလုံး မတ္တပ္ ထရပ္ကာ ေဒၚသီတာမိုး၏ ကုတင္ေစာင္း တြဲေလာင္းက်ေနေသာ ေျခသလုံး ၂ဖက္အား ကုတင္ေပၚ ေပြ႕တင္ပစ္၏။ ေပါင္ရင္း လိပ္ေနေသာ စကပ္ ေမွ်ာ့ႀကိဳး ေလးအား ဆြဲခြၽတ္ကာ ကုတင္ၾကမ္းျပင္ ေအာက္ ပစ္ခ် လိုက္ျပန္သည္။ ေပါက္တန္ ေဖြးေဖြး တုတ္တုတ္ ၂ဖက္ ၾကား ဒူးေထာက္ေနရာယူကာ ေစာက္ပတ္ေပၚ မ်က္ႏွာ အပ္ခ် ပစ္၏။ ေစာင္ေမႊးအုံအား ပါးျပင္ ၂ဖက္ျဖင့္ ဘယ္ညာ ပြတ္ကာ ခဏ စိုက္ၾကည့္ ေနသည္။ ေဒၚသီတာမိုးမွာ လင္ျဖစ္သူႏွင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္ လိုးခဲ့ ေသာ ကုတင္ေပၚတြင္ ကိုယ္လုံးတီးျဖင့္ ဖင္ႀကီးႂကြ ကာ ေခါင္း ေထာင္ၾကည့္ေနေသာ ဖိုးလုံး ဆံပင္အား ဆြဲၿပီး ေစာက္ ဖုတ္ႏွင့္ ကပ္ေပးလိုက္ေတာ့၏။ ဖိုးလုံး ၏ လွ်ာစြမ္းအား သိခ်င္စိတ္ ျပင္းျပကာ ပါးစပ္ေနရာ ေလးအား ေစာက္ပတ္ ျဖင့္ လွမ္းပြတ္ ေပးေနသည္။ ဖိုးလုံးမွာလည္း ႐ြာမွာ တခါ ျမင္ၿပီး အိပ္မက္ထဲထိ စြဲလမ္းေနေသာ ေဒၚသီတာမိုး အဖုတ္အား လွ်ာ အျပားလိုက္ ပင့္ကာ တျပတ္ျပတ္ႏွင့္ ယက္ေပးလိုက္ သည္။ ေစာင္ေမႊးအုံအား တံေတြးႏွင့္ အရည္ၾကည္မ်ား ကပ္ကာ အဖုတ္ ႏူတ္ခမ္းသား ၂ဖက္ ေဖါင္းကား လာသည္ႏွင့္ အက္ကြဲ ေၾကာင္းထဲ လွ်ာထိပ္ ျဖင့္ အထက္ေအာက္ ဖိဆြဲေပးျပန္၏။ တျဖည္းျဖည္း အက္ကြဲ ေၾကာင္းထိပ္ရွိ ေစာက္စိ ေလးမွာ ေခါင္းေထာင္လာ ျပန္ သည္။ အစိထိပ္ေလး အား လွ်ာဖ်ား ေလးတင္ကာ ဖိေခ်ရင္း ပါးစပ္ထဲ ဆြဲစုပ္ပစ္ရာ ေဒၚသီတာမိုး ဖင္ႀကီး ေလထဲ ျမႇောက္ တက္ လာ၏။

 

အ …..အ ……ရွီးးးးး ……. ေကာင္းလိုက္တာ …… ဖိုးလုံးရယ္ …….အင္း ……ဟုတ္တယ္ …..အစိေလး ……စုပ္ထား ….. အ ……..အားးးး …….. ကြၽတ္ကြၽတ္ ” ၁၀မိနစ္ခန႔္ အၾကာတြင္ ေဒၚသီတာမိုး ဖင္ႀကီး ေကာ့တက္ လာကာ ေစာက္ရည္မ်ား ေထာင္ပန္း ပစ္ေတာ့သည္။ ဖိုးလုံး တေယာက္ ေစာက္ေခါင္း ေပါက္အား ပါးစပ္ျဖင့္ ေတ့ကာ ပန္းထြက္ေနေသာ ေစာက္ရည္မ်ားအား တဂြတ္ ဂြတ္ျဖင့္ မ်ိဳခ် ေန၏။ အထိအေတြ႕ ေဝးေနေသာ ေဒၚသီတာမိုး တေယာက္ ပထမ အခ်ီမွာပင္ ေစာက္ရည္ မ်ား အားရပါးရ ပန္းထုတ္ရင္း ကုန္စင္မွ ဘုတ္ကနဲ႕ ဖင္ႀကီး ေမႊ႕ယာ ေပၚ ျပန္က်လာသည္။ ” ေကာင္းလား ……… အန္တီမိုး ” ” ေကာင္းတာေပါ့ …… ဖိုးလုံးရယ္ …… ငါ ဒီလို …… မခံစား ရတာ ………… ၾကာပီေလဟာ ” ေမးၿပီး ဖိုးလုံးမွာ ထရပ္ရင္း အေပၚအက်ၤ ီအား ခြၽတ္ ေနစဥ္ ေဒၚသီတာမိုးမွာ ထရပ္ရင္း မ်က္ႏွာခ်င္း ဆိုင္ အေနထားႏွင့္ ဖိုးလုံး ႏူတ္ခမ္းေဒါင့္မွာ သူမ ေစာက္ ရည္မ်ားအား ယက္ကာ မ်ိဳခ်ေန၏။ ဖိုးလုံး အက်ၤ ီ ခြၽတ္ ၿပီးသည္ႏွင့္ ဒူးေထာက္ထိုင္ကာ ပုဆိုး ခါးပုံ စအား သူမလက္ႏွင့္ ဆြဲျဖည္ရင္း ေပါင္ၾကားမွ ေထာင္ ေနေသာ လီးအား ၾကည့္ကာ မ်က္လုံးေလး ျပဴးေန ရွာသည္။ ” ႀကီးလိုက္တာ …… ဖိုးလုံးရယ္ …… နင္ နင္ .. ေဆးေတြ ဘာေတြမ်ား ….. ထိုးထား ေသးလား … ဟင္ ” ” မထိုးပါဘူး …… အန္တီမိုးရယ္ ” ေဒၚသီတာမိုး တေယာက္ ေလာေလာ လတ္လတ္ ၿပီးထား ေသာ္လည္း ကာမစိတ္ မက်ေသးပဲ ဖိုးလုံး လီးထိပ္အား တ႐ႊတ္႐ႊတ္ နမ္းေနျပန္သည္။ ညာလက္ ျဖင့္ လီးတဝက္ ေလာက္မွ ဆုပ္ကိုင္ရင္း ဒစ္အားၿဖဲကာ လီးတန္အား ေအာက္နိမ့္ရင္း ဒစ္အေပၚၾကားထဲ လွ်ာ ထိပ္ေလးျဖင့္ ဖိယက္ ေပးလိုက္၏။ ” အ ….. ရွီးးးးးးးးးးး ” ဖိုးလုံး ကိုယ္လုံး ဆက္ကနဲ႕ တုန္ကာ အကနဲ႕ ညည္း လိုက္ရသည္။ ဒစ္အေပၚျခမ္း ယက္ၿပီး လီးအား ေထာင္ ကိုင္ၿပီး ဒစ္ဖူးေအာက္ ေမးသိုင္းႀကိဳးေလး ႏွင့္ ေဘးပတ္ ပတ္လည္အား လွ်ာျဖားျဖင့္ ဝိုက္ယက္ကာ လီးထိပ္အား ဆြဲစုပ္ပစ္၏။ လီးထိပ္အား ငုံရင္း လီးတန္ ကိုင္ထားေသာ လက္အား လြတ္ကာ လဥ ၂လုံးအား ညွစ္ေခ်ေပးျပန္ သည္။

 

ဖိုးလုံး တေယာက္ ဖင္သားမ်ား ႀကဳံ႕ကာ အံႀကိတ္ ခံေနရေတာ့၏။ ” အ ……..အားးးးးးး …….အ ….. ကြၽတ္ ………..အ အ ” ဖိုးလုံး အရွင္လတ္လတ္ နတ္ျပည္ ေရာက္ေနရွာသည္။ ဒီလို အေျခေနမ်ိဳး အိပ္မက္ပင္ မမက္ဖူးေပ။ ထမင္း ရွင္ ဟင္းရွင္ ေက်းဇူးရွင္ ေဒၚသီတာမိုးမွ သူ၏ လီး အား စုပ္ ေပးလိမ့္မည္ဟု ေယာင္လို႔ေတာင္ မေတြးရဲ။ ေခါင္းေလး ေရွ႕တိုး ေနာက္ဆုတ္ႏွင့္ စုပ္ေပးေနေသာ ေဒၚသီတာမိုး ပါးစပ္အား လီးတဝက္ခန႔္ အထုတ္သြင္း လုပ္ကာ လိုးေနမိ၏။ လီးဝင္သြားတိုင္း လီးထိပ္ အေပါက္ေလးအား လွ်ာထိပ္ေလးႏွင့္ ထိုးရင္း လီးျပန္ အထြက္ လီးအရည္ျပား အား ခပ္တင္းတင္း ဆြဲစုပ္ ေနသည္။ တျဖည္းျဖည္း လီးတန္ တေလွ်ာက္ က်ဥ္ လာၿပီး လရည္ထြက္ခ်င္ လာ၏။ ထိန္းထားရင္း မခံ နိုင္ေတာ့သျဖင့္ ေဒၚသီတာမိုး ပါးစပ္မွ လီးအား ဆြဲ ထုတ္ လိုက္ေတာ့သည္။ ” အ …….အားးးးး …… ထြက္ …… ထြက္……. ထြက္ေတာ့မယ္ …….. ရွီးးးးးး ……. မ ရ ေတာ့ ……… ေတာ့ …… အ ……..အားးးး …….အားးးးးး….. ထြက္ ကုန္ ၿပီ … ရွီးးးးး …. ရွီးးးးးး ” ပါးစပ္ထဲမွ လီးအား ဆြဲထုတ္ရာ ထိန္းထားေသာ လရည္ မ်ား တဗ်စ္ဗ်စ္ႏွင္ ေဒၚသီတာမိုး မ်က္ႏွာ တဝိုက္ ပန္းမိ ကုန္၏။ ေဒၚသီတာမိုးမွာ မေရွာင္ပဲ လရည္ ကုန္သည္ႏွင့္ ဆက္ကနဲ႕ ဆက္ကနဲ႕ တုန္ ေနေသာ ဖိုးလုံး ဒစ္အား ဆြဲစုပ္ ေပးျပန္သည္။ လီးထိပ္ အေပါက္ထဲ ဥေနေသာ လရည္ စက္ေလး အား ႁပြတ္ကနဲ႕ စုပ္ၿပီးမွ ပါးစပ္ထဲက ထုတ္ ေပး လိုက္ေတာ့၏…..ျပီး။

Categories
Lifestyle

ပထမဆံုး

မိုးက အရမ္းသဲသဲမဲမဲ ရြာေနသည္ .. ။ ေလေရာမိုးေ၇ာ သည္းထန္ေနသည္ ..။ အိမ္မွာ စနိုး တေယာက္ထဲ ..။ အေမက..ဒီေန႕,အလုပ္ပိတ္ရက္မို႕ .. အန္တီေဒၚလီတို႕အိမ္ကို သြားသည္ . .။ အၾကီးမ မိုနာ က ဒီေန႕ .. အလုပ္သြားသည္ . .။ အိပ္ရာထဲ ေစာင္ၿခံဳကာ ေကြးေနမိသည္ . .။ ေက်ာင္းက အတန္းေဖၚသူငယ္ခ်င္း မီရွယ္လ္ ဆီက ငွားလာတဲ႕ ဒီဗီြဒီ ကို သတိရၿပီး စက္ထဲထိုးထည္႕ၿပီး ၾကည္႕လိုက္သည္ ..။အာရွသူေတြနဲ႕ အၿဖဴေကာင္ေတြ ႏွစ္ပါးသြားတာေတြ ကိုၾကည္႕ၿပီး စနိုး စိတ္ေတြ မရိုးမရြ ၿဖစ္လာသည္ .။ ေလးဘက္ကုန္းကာ ဖင္ေထာင္ေပးထားေနတဲ႕ အာရွသူေလးကို အၿဖဴေကာင္ က လီးတုတ္တုတ္ၾကီးနဲ႕ ေဆာင္႕လိုးေနတာၾကည္႕ၿပီး.. စနိုးမွာ ခံခ်င္စိတ္ေတြ တဖြါးဖြါး ေပၚေပါက္ၿပီး ထၾကြလာရေတာ႕ သည္ ..။ မီရွယ္လ္ က ဒီ . ..ဒီဗီြဒီထဲက အာရွသူတေယာက္ က စနိုးနဲ႕ ခြ်တ္စြတ္ဘဲ … ၾကည္႔ပါဆိုၿပီး ငွားလိုက္တာပါ . .။ စနိုး အိမ္ေနရင္း ထမိန္ႏြမ္းေလး ၀တ္ထားးသည္ ..။ကုတင္ေပၚေစာင္ၿခံဳရင္းၾကည္႕ေနတာ..အၿပာကားထဲက ေယာက်ၤားလိင္တန္ထြားထြားေတြကို ၾကည္႕ၿပီး အသဲယားလာသည္ . .။ စနိုး ရဲ႕ ၿဖိဳးၿဖိဳးေရႊရင္ေတြ ရဲ႕နို႕သီးေလးေတြ ..မာေတာင္လာသည္ . .။ ေပါင္ၾကားထဲက ဆီးခံုၾကီး က ဖါးခံုညင္းၾကီးတေကာင္လို ခံုးေမာက္ၿပီး အဖုတ္ထဲက ယားလာသည္ .. ။ အဖုတ္ႏွဳတ္ခမ္းသားေတြ ထူအမ္းၿပီး ယားလာသည္ . .။ ေၿပကြ်တ္ေနေသာ ထမိန္အေပၚကဘဲ အဖုတ္ကို ကိုင္စမ္းမိေနသည္ . .လက္ေခ်ာင္းေတြက အဖုတ္ ႏွဳတ္ခမ္းသားေတြ ကို စမ္းေနမိသည္ .. ။အေရေတြ စိုေနၿပီ ..။လက္တဖက္က အဖုတ္ကို ပြတ္ေနမိတဲ႕အခ်ိန္ က်န္ လက္တဖက္က နို႕သီးေတြကို စမ္းၾကည္႕ၿပီး .. ပြတ္ေနမိသည္ .. ။ စနိုး အခုအခ်ိန္အထိ အပ်ိဳစစ္ေနေသးသည္ ..။ သူမ ဖါသာ ပြတ္ႏွိဳက္တာကလြဲလို႕ ေယာက်ၤားလီး နဲ႕ မေတြ႕ဘူးေသး ..။ လီးနဲ႕.. အထိုးမခံဘူးေသးတာကို ေၿပာတာပါ..။ လီးကိုေတာ႕ စနိုး ကိုင္ၾကည္႕ဘူးၿပီးၿပီ ..။ စနိုးနဲ႕..အၿမဲတြဲၿဖစ္တဲ႕..ေက်ာင္းအတူတက္တဲ႕ မီရွယ္လ္ေၾကာင္႕ေပါ႕ . .။ ဒီတိုင္းၿပည္ေရာက္မွ စနိုး အပ်ိဳ ၿဖစ္သည္ လို႕ ေၿပာရမွာပါ ..။ နယ္စပ္ က စခန္းတံုးက ရင္ၿပားတင္ၿပားေလး နဲ႕ အပ်ိဳေပါက္စ ေလး ..။

ဒီ အေမရိကန္ၿပည္ ေရာက္ၿပီး မွ စနိုး ထြားလာ သည္ ..။ အေမ ေၿပာတာ ထင္တာကေတာ႕ ဒီ မွာ စားတဲ႕ နို႕ ..ေထာပတ္..ဒိန္ခဲ ေတြ နဲ႕ ေဟာ္မုန္းေတြ မ်ားတဲ႕ အသားေတြ ေၾကာင္႕ ၿဖစ္မယ္ ..တဲ႕ . .။ မီရွယ္လ္နဲ႕တည..ကလပ္တခုကိုလိုက္ ရင္း.. ဘီယာေသာက္ၾကသည္ .. ။ ကလပ္ကအၿပန္. . ေယာက်ၤားေလးတအုပ္ နဲ႕..ေတာအုပ္ေလးထဲ.. ေဆးေၿခာက္ရွဴၾကၿပီး…မီရွယ္လ္ ရဲ႕အကိုတင္မီ က စနိုးကို နမ္းသည္ . .။ စနိုးလဲ.. ဘီယာေသာက္ထားတဲ႕အရွိန္နဲ႕.. သူ႕ကိုၿပန္နမ္းသည္ ..။ ရီးစားလဲမဟုတ္.. ဘာမွလဲမဟုတ္ ..။ တင္မီက စနိုး ၇ဲ႕ နို႕ကို ကိုင္သည္ ..။ နို႕သီးေလးေတြကို ပြတ္သည္ . .။လက္မ နဲ႕ လက္ညွိဳးကိုသံုးၿပီး ဖြဖြေလး ေခ်သည္ . .။ သူ႕ ေဘာင္းဘီ ဇစ္ကို ဖြင္႕ခ်ၿပီး လီးကို ထုတ္သည္ . .။ … စနိုး ..ကိုင္ၾကည္႕ …..ဆိုၿပီး စနိုးလက္ထဲ လီးၾကီး လာထည္႕သည္ . .။ စနိုးလဲ စိတ္ေတြ လွဳပ္ရွားၿပီး တင္မီ႕ … လီးတန္ၾကီးကို ကိုင္သည္ . .။ ဖ်စ္ညွစ္ သည္ . .။ ေရွ႕တိုးေနာက္ငင္ ကစား သည္ . .။ ဒီထက္ေတာ႕မပို .. ။ ေအာ္ . .မေန႕ညကလဲ တအိမ္ထဲေနတဲ႕ .. ကိုတိုးၾကီး ရဲ႕လီးကို..စနိုးေတြ႕ဘူးလိုက္ရသည္.. ။ ကိုတိုးၾကီး က ေၿမေအာက္ထပ္ … ေဘ႕စ္မင္႕ … မွာ ေနသည္ ..။ ေၿမေအာက္ထပ္မွာလဲ အိမ္သာ နဲ႕ ေရခ်ိဳးခန္းတြဲရက္ ပါ သည္ ..။ စနိုး..မိုနာတို႕.. ညီအမနဲ႕ကိုတိုးၾကီးက တအိမ္ထဲေနၿပီး ေမာင္ႏွမေတြလိုဘဲ.. အတူခ်က္စား.. အတူ.. ဗီြဒီယို.. ၾကည္႕ၾက သည္ ..။ ဒီအိမ္မွာ စနိုး ..မိုနာ ..အေမ ..နဲ႕ ဖူးဖူးတို႕ေနသည္ . .။ ကိုတိုးၾကီး ရွိတဲ႕ ေၿမေအာက္ထပ္ ကို စနိုး ..မိုနာတို႕ ညီအမေတြ နဲ႕ ဖူးဖူးတို႕ တံခါးမရွိ ဒါးမရွိ ဆင္းသြားေနၾက.. ရုပ္၇ွင္ အတူ ထိုင္ၾကည္႕ေနက် ၿဖစ္သည္ .. ။ ဖူးဖူး က စနိုးတို႕နဲ႕ ဘာမွ မေတာ္ ။ နယ္စပ္စခန္းထဲက ေဆြမ်ိဳးလိုဘဲ အတူတူေနခဲ႕ၾကတဲ႕ သူေတြ ေပါ႕ .. ။ ကိုတိုးၾကီး က စနိုးတို႕ဖူးဖူးတို႕ လို ထိုင္းနယ္စပ္ က လာခဲ႕တာ မဟုတ္ဘူး ..။ ကိုတိုးၾကီးက.. သေဘၤာ၀မ္းဘိုက္ထဲမွာ တရုတ္လူမ်ိဳးေတြနဲ႕အတူ.. ခိုး၀င္ၿပီး. .နယူးေယာက္ကို ေရာက္လာတဲ႕ လူ ..။ ဒီေရာက္မွ ..အလုပ္လုပ္ခြင္႕ … ၀က္ပါမစ္… ရေအာင္ ၾကံဖန္ၿပီး တဆင္႕ၿပီးတဆင္႕ အဆင္ေၿပ လာသူတေယာက္ပါ . .။ အလုပ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး လုပ္လာသူ တေယာက္…။ မေန႕ညက ကိုတိုးၾကီး ေနတဲ႕ ေအာက္ထပ္ စနိုး ဆင္းသြားေတာ႕ ကိုတိုးၾကီးအၿပာဒီဗီြဒီ ရုပ္၇ွင္ၾကီး ၿပရက္တန္းလန္းၾကီး နဲ႕ ထိုင္ရက္ၾကီး အိပ္ေပ်ာ္ေနသည္ . .။

သူ အိပ္မေပ်ာ္ခင္က လံုခ်ည္ကိုေၿဖခ်ၿပီး ကြင္းထုေနပံုဘဲ . .။ ၾကည္႕ရတာ အလုပ္ ၃ခုေလာက္ ဆက္တိုက္လုပ္တဲ႕လူမို႕.. အရမ္းပင္ပန္းၿပီး. ကြင္းထုေနရင္း.. ထိုင္၇က္ၾကီး…. အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ႕ပံုပါ . .။ သူ႕လံုခ်ည္ က ေၿပက်ေနၿပီး သူ႕လီးညိဳညိဳၾကီး က မတ္မတ္ၾကီး ေတာင္ေနသည္ . .။ စနိုးလဲ ရုတ္တရက္ ကိုတိုးၾကီး ရဲ႕ လီးတုတ္တုတ္ၾကီးကို ၿမင္လိုက္ရေတာ႕ .. ရင္ေတြတ အားခုန္..စိတ္ေတြ လွဳပ္ရွားရသည္ . .။ ၾကက္သီးေတြ ထရသည္ . .။ ကိုတိုးၾကီးနဲ႕.. သြားအတူလာအတူ… နီးနီး.စပ္စပ္ေနလာၾကတာ.. သူ႕မွာ…ဒီလို..လီးတုတ္တုတ္ ရွည္ရွည္ၾကီး ရွိေနတာ မသိရဘူး . .။ စနိုးလဲ သူ႕ေဘးနားကပ္ၿပီး လီးၾကီးကို.. ေသေသခ်ာခ်ာၾကည္႕တာေတာင္ ကိုတိုးၾကီး..တရွဴးရွဴးနဲ႕ အိပ္ေမာက်ေနၿပီး . . ဘာမွမသိ. .။ … ဟိတ္..စနိုး . …. ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ၾကည္႕ေကာင္းေကာင္း နဲ႕ ၾကည္႕မိေနသလဲ မသိဘူး ..။ အေနာက္က ေခၚသံေၾကာင္႕ လွည္႕ၾကည္႕မိလိုက္ေတာ႕ . .ဖူးဖူး ေအာက္ထပ္ ဆင္းလာတာၿဖစ္ေနသည္ . .။ ဖူးဖူး က စနိုးနဲ႕ မိုနာတို႕ ညီအမေတြထက္ အသက္နဲနဲ ပိုၾကီး သည္ . .။ ၂၅ႏွစ္ေလာက္ ရွိၿပီ . .။ ရီးစားထားဘူးၿပီး ေယာက်ၤား အေတြ႕အၾကံဳရွိသည္။ စနိုးက . . … ရွဴး . …. ဆိုၿပီး လက္ညွိဳးကို သူ႕ႏွဳတ္ခမ္းေလးမွာကပ္ၿပီး ..ကိုတိုးၾကီး လီးေပၚေနတာကို ဖူးဖူး ကို ၿပလိုက္သည္ . .။ ဖူးဖူး လဲ ေၿခေဖါ႕နင္းၿပီး အနားကပ္လာသည္ . .။ ကိုတိုးၾကီး လီးၾကီးကို ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကည္႕သည္ ..။ ဖူးဖူး သည္ ကိုတိုးၾကီး ရဲ႕ လီးတုတ္တုတ္ၾကီး ကို အနီးကပ္ၾကည္႕၇င္း . .သူမေပါင္ၾကားကို လက္နဲ႕ ကိုင္လိုက္သည္ .. ။ စနိုးက သေဘာက်စြာနဲ႕ တခိခိ ရယ္ သည္ .။ မေန႕ည က အေၾကာင္း ၿပန္ေတြးလိုက္မိေတာ႕ ..ကိုတိုးၾကီး လီးၾကီးကို ၿပန္ၿမင္ေယာင္သြားၿပီး ကိုတိုးၾကီး လီးၾကီးကို ထပ္ၿမင္လိုစိတ္ၿဖစ္မိရ သည္ ..။ ကိုတိုးရဲ႕လီးၾကီး က ညိဳညိဳၾကီး ..။ အေၾကာၾကီးေတြ ေထာင္ထေနၿပီး . .ထိပ္ က ဒစ္ဆိုတဲ႕ ဟာၾကီး က ေကာက္ေကာက္ၾကီး .. ။ ဒါၾကီး နဲ႕ ေစာက္ပတ္ထဲ ထိုးထဲ႕ ရင္ ဆန္႕မွ ဆန္႕ပါ႕မလား မသိဘူး . .။ ေစာက္ပတ္ က လက္ညွိးေတာင္ မနဲ သြင္းေနရတာ . .။ ကြဲၿပဲသြားမလား . .ဆိုၿပီး ၾကက္သီးေတြ ထရ သည္ . .။ စနိုး ကိုတိုးၾကီး ရဲ႕ လီးညိဳၾကီးကို ၿမင္ေယာင္ရင္း . .သူမ အဖုတ္ကို ဖိဖိပြတ္ရင္း တဟင္းဟင္း နဲ႕ ကာမ အရွိန္ေတြ တက္လာသည္ .. ။

အေရေတြ စိုစိုရႊဲေနတဲ႕ မိမိ အဖုတ္ထဲကို တခုခုနဲ႕ ထိုးသြင္းကာ အာသာေၿဖေဖ်ာက္လိုတဲ႕စိတ္ေတြ အလြန္အမင္း ၿဖစ္ေပၚေနၿပီ .. ။ ဖူးဖူးကေတာ႕ေၿပာသည္ ..။ ဒါသဘာ၀ဘဲ စနိုး …တဲ႕ . .။ ေယာက်ၤားေတြ က မိန္းမ ေစာက္ပတ္ကို ၿမင္ရင္ စိတ္ၾကြ သလို ..မိန္းမေတြ ကလဲ ေယာက်ၤားလီးကိုေတြ႕ရင္ စိတ္ၾကြၾကရတာဘဲေပါ႕.. တဲ႕ . .။ ကိုတိုးၾကီး သည္ စနိုးတို႕အေမ ေဒၚအယ္နာ နဲ႕ အလုပ္ .. အတူတူ လုပ္ရာ က … ေဒၚအယ္နာ က ေယာက်ၤားေလး အေဖၚလဲ ရေအာင္ သူတို႕နဲ႕ စပ္ၿပီး .. အိမ္ငွားေနဖို႕ေၿပာတာနဲ႕ ေဒၚအယ္နာတို႕နဲ႕ အခုလို လာေပါင္းၿပီး ေနတာ ၿဖစ္သည္ …။ သမီး၂ေယာက္ အေမ ေဒၚအယ္နာ သည္ .. ၿဖဴေဖြးေတာင္႕တင္းဆဲ.. ကိုယ္လံုး ပိုင္၇ွင္ ေဒၚအယ္နာ ..ၿဖဴလြန္းေဖြးလြန္းလို႕ ..အိမ္နံမည္ စနိုးလို႕ ေခၚတဲ႕ ခင္ႏွင္းၿဖဴ …သူမထက္ တႏွစ္ဘဲ ၾကီးတဲ႕ ေတာင္႕တင္းစိုေၿပတဲ႕ မိုနာ .. သူတို႕ နဲ႕ အရမ္း ရင္းႏွီးတဲ႕ ဖူးဖူး ..မိန္းမေခ်ာ ၄ေယာက္ နဲ႕ တအိမ္ထဲ ေနရတဲ႕ ကိုတိုးၾကီး ..သည္ မေခ်ာေလးေယာက္ ကိုယ္တေယာက္ ဆိုတဲ႕ ဇာတ္လမ္း ၿဖစ္ေနၿပီ . .။ အတူတူေနေတာ႕ . .ဒီ မေခ်ာ၄ေယာက္ ေအာက္စ လြတ္တေတြ .. ဖင္ေပၚတာေတြ ေတြ႕လာရသည္ . .။ တခါတေလ. …. သူတို႕ဖါသာေပါင္ၾကားပြတ္ေနတာ…. နွိဳက္ေနတာေတြေတာင္ ေတြ႕ဘူးရသည္ . .။ ဒါေတြကို သာယာမိေနၿပီး ကိုတိုးၾကီးလဲ … ဒီမိန္းမေတြ ရဲ႕ ခိုင္းဘတ္ၾကီး ၿဖစ္မွန္းမသိ ၿဖစ္လာ သည္ .. ။ ေဒၚအယ္နာ သည္ ကိုတိုးၾကီး ကို အလြန္ဘဲ အားကိုးသည္ ..။ အားထားသည္ ..။ လင္ေသ မုဆိုမ ၿဖဴၿဖဴေဖြးေဖြး ေတာင္႕ေတာင္႕တင္းတင္းၾကီးမို႕ ကိုတိုးၾကီး သည္ ေဒၚအယ္နာ နဲ႕နီးနီးစပ္စပ္ ေနရတာကိုေရာ ..ခ်စ္စရာ စိုေၿပေခ်ာေမာတဲ႕ ညီအမ စနိုး နဲ႕ မိုနာ ..ဖူးဖူး တို႕နဲ႕ ေဒြးေရာရွက္တင္ နီးစပ္စြာ ေနရတာေကာ .. စိတ္ေတြ လွဳပ္ရွားမိ.. ေဖါက္ၿပန္တဲ႕ စိတ္ေတြ ၿဖစ္ေပၚမိရ သည္ . .။ ကိုတိုးၾကီး ..အလုပ္ကဆင္းေတာ႕ ညေနေစာင္းေနၿပီ .. ။ မိုးက တေနကုန္ သဲသဲမဲမဲ ရြာေနတာ ခုထိ ေလေရာမိုးေရာ သဲေနသည္ . .။ အိမ္အၿပန္ . .စနိုးမုန္႕မွာလိုက္တာ သတိရၿပီး အိမ္အၿပန္လမ္း မွာ ရွိေနတဲ႕ လာေဟာ . .ဆုိတဲ႕ .. ပါကစၥတန္ဆိုင္ေလး ကို၀င္ၿပီး စနိုး မွာလိုက္တဲ႕ မလိုင္မုန္႕ေတြ ၀င္၀ယ္ သည္ . .။ စႏိုးနဲ႔ မိုနာတို႕ ညီအမေတြ နဲ႕ တအားရင္းႏွီးသည္။ ဖူးဖူး ဆိုတဲ႕ တေယာက္ နဲ႕လဲ ဒီလိုဘဲ ..။ ဖူးဖူး က ပုတ္လားခတ္လား . . ကလိထိုးလိုက္ ဆြဲဆိတ္လိုက္ အၿမဲ လုပ္တတ္ သည္ ..။ မိုနာ နဲ႕ သူ သူတို႕ အားလံုး ခ်က္စားဖို႕ ေစ်းအတူ အၿမဲ ထြက္၀ယ္ၿဖစ္သည္ ..။ ေနြရာသီ မွာ မိုနာသည္ ေပါင္ရင္းအထိ တိုေသာ ေဘာင္းဘီ ပါးပါး ၿပတ္ၿပတ္ေလး ၀တ္ေလ႕ရွိ သည္ ..။ ေစ်း၀ယ္ၿပီး ဘိုက္ဆာ ရင္ ….. ဆိုင္မွာ အတူတူထိုင္စားေလ႕ ရွိရာ မိုနာ ရဲ႕ ေပါင္တန္ရွည္ ေတြကို သူ အနီးကပ္ ၿမင္ရသည္ . .။

ေပါင္ၿဖဴၿဖဴေတြ မွာ ေမြးညင္းစိမ္းနုနုေလးေတြ ကိုေတြ႕ႀမင္ရတာ သူ႕စိတ္ေတြ မရိုးမရြ ထၾကြရ သည္ . .။ တၾကိမ္မွာ ကိုတိုးၾကီး သည္ မိုနာ႕ ေပါင္တန္ကို လက္ညွိဳးေလးနဲ႕ တို႕မိသည္ . .။ လက္ညွိဳးေလးနဲ႕ ပြတ္ေနမိသည္ . .။ မိုနာ သည္ သူ႕ကို စိတ္မဆိုး . .။ သူ လုပ္တာကို မတား ..မရုန္းတဲ႕အၿပင္..တခစ္ခစ္ နဲ႕ သေဘာက် သည္ . .။ ေအာက္ ႏွုဳတ္ခမ္း ေဖါင္းေဖါင္းေလးကို သြာေလးနဲ႕ ကိုက္ၿပီး … ယားတယ္. .အကို . …. လို႕ေၿပာသည္ ..။ သူလဲ မိုနာ႕ ေပါင္ေတြ ကို ကားေပၚမွာလဲ ပြတ္မိသည္ ..။သမီးရီးစားလဲ မဟုတ္ . .ဘာလဲ မဟုတ္..ေပါင္ေတာ႕ ပြတ္ေပးေနမိၿပီ . .။ တေန႕ ကိုတိုးၾကီး ရုပ္၇ွင္အေခြ ထိုင္ၾကည္႕ေနခိုက္ မိုနာ ေအာက္ထပ္ ဆင္းလာ သည္ .။ … ဟိတ္..ဘာ လုပ္ေနလဲ . .ဗီြဒီယို ပိတ္လိုက္ . …. ကိုတိုးၾကီး..မိုနာ႕စကားကို နားေထာင္သည္ . .။ ရီမုတ္ နဲ႕ ေထာက္ကနဲ တီဗီြ ကို ပိတ္လိုက္သည္ . .။ မိုနာ သည္ စီဒီစက္ဆီ ေလ်ာက္သြားကာ . .သီခ်င္း ဖြင္႕လိုက္ သည္ .။ … အကို႕ကို ကၿပမလို႕ . .ၾကည္႕ . …. သီခ်င္းသံ စတင္ ထြက္ေပၚလာ သည္ . .။ ဗနင္လာအိုက္စ္ ရဲ႕ အိုက္စ္အိုက္စ္ေဘဘီ ဆိုတဲ႕ သီခ်င္း …. ကိုတိုးၾကီး က ဆိုဖါမွာ ..ထိုင္ေနေတာ႕ မတ္တပ္ရပ္ေနတဲ႕ မိုနာ ရဲ႕ေဘာင္းဘီ တိုတိုေလးေၾကာင္႕ ေပါင္အရင္းကေနစၿပီး ၿဖဴ၀င္းေနတဲ႕ ေပါင္တန္ကို သူ႕မ်က္ႏွာ နားကပ္ၿပီး ၿမင္ေတြ႕ေနရ သည္ ..။ တံုတံုတံု . ..တံုတံုတံု . .. . အိုက္စ္အိုက္စ္ ေဘဘီ..ေဘဘီ..တံုတံုတံု . . တံုတံုတံု ..တံု႕တံု . . မိုနာ က သည္ ..။ မေမွာင္႕တေမွာင္ အခန္းထဲ သူတို႕ ၂ေယာက္ထဲ ရွိေနသည္ . .။ အခုအခံ မပါတဲ႕ ဘေလာက္စ္ ေၾကာင္႕ ကေနတဲ႕ မိုနာ႕ ရင္သားစိုင္ေတြ က တုန္ခါ ..လွဳပ္ေနၾက သည္ ..။ ရင္သားထိပ္သီးေလးေတြ က ဘေလာက္စ္ ပါးပါးအသားမွာ ကပ္ၿပီး အရာေလး ထင္းေနသည္ .. ။ အသဲယားစရာပါလား . .မိုနာရယ္. . .။ ကိုတိုးၾကီး စိတ္ေတြ အရမ္း လွဳပ္ရွားၿပီး လံုခ်ည္ၾကားက လီးတန္ၾကီး ဒိုင္းကနဲ မတ္မတ္ေတာင္လာရ သည္ . .။ ကားက အိမ္ေ၇ွ႕ကို ေရာက္ၿပီး ထိုးဆိုက္လိုက္ရတာေၾကာင္႕ ကိုတိုးၾကီး ရဲ႕ .. အေတြးၿမင္ေယာင္မွဳေတြ ရပ္သြား သည္ .. ။ ကိုတိုးၾကီး စနိုးအတြက္ မလိုင္မုန္႕ထုပ္ကေလးဆြဲၿပီး .. အိမ္ထဲေၿပး၀င္သည္ ..။ မိုးကသဲေနဆဲ . .။ ေလကလဲ ၿပင္းေနဆဲ .. ။ …စနိုး . .နင္႕အတြက္ မလိုင္မုန္႕ပါတယ္ . …. စနိုး ဘယ္ေ၇ာက္ေနလဲ .. ။ …စနိး…စနိုး . ….. … ကိုတိုးၾကီး . ….. စနိုးကို ၾကည္႕ရတာ အိပ္ရာထဲက ထလာတဲ႕ ပံုဘဲ ..။ တြန္႕ေက်ေနတဲ႕ ဘေလာက္စ္ အထဲမွာ ဘာမွ ခံ၀တ္ထားပံုမေပၚဘူး . .။လံုး၀န္းတဲ႕ ရင္သားေတြက လွဳပ္တုတ္တုတ္ နဲ႕ .။

ထမိန္ေဟာင္းေလးကလဲ ႏြမ္းေက်ေနသည္ . .။ … စနိုးက အိ္ပ္ေနတာကိုး . …. … အိပ္ပါဘူး . .မိုးေအးလို႕ ေစာင္ၿခံဳထဲ ေကြးေနၿပီး ဗီြဒီယို ၾကည္႕ေနတာ . …. စနိုး က မလိုင္မုန္႕ သိပ္ၾကိဳက္သည္ . .။ ကိုတိုးၾကီး ယူလာေသာမလိုင္ေတြကို..ဖြင္႕နွိဳက္ေနတံုး ..သူမ ဖင္အေနာက္ဖက္ ထမိန္ မွာ အေရေတြ စိုကြက္ေနတာ ကိုတိုးၾကီး ေတြ႕လိုက္ သည္ ..။ ၾကည္႕၇တာ ရာစီေသြးေတာ႕ မဟုတ္ေလာက္ဘူး . .။ မာစတာေဗးရွင္း ..လက္ နဲ႕ အာသာေၿဖေနတာ ၿဖစ္ဖို႕မ်ားသည္ ..။ အိမ္မွာ ဘယ္သူမွ မရွိခိုက္မို႕ ကိုတိုးၾကီး .. စိတ္ေတြ ေဖါက္ၿပန္မိေနသည္ . .။ စနိုး က မလိုင္မုန္႕ေတြ ပလုပ္ပေလာင္း စားေနခ်ိန္ . .စနိုး ရဲ႕စြင္႕ကားၿပီး.. အေနာက္ဖက္ကို ေကာ႕ေကာက္ ဖုထြက္ေနတဲ႕ ဖင္ေတြကို မသိမသာ ဖတ္ကနဲ ရိုက္လိုက္သည္ ..။ … ဟိတ္..ဘာလဲ ကိုတိုးၾကီး . …. … မလိုင္ၾကိဳက္လို႕လား မသိဘူး . .စနိုး ဖင္ေတြ ၾကီးလာသလုိဘဲ . …. … အို..ကိုတိုးၾကီးကလဲ . .ၾကီးလို႕လား . …. … ၾကီးတာေပါ႕ . .ဒီမွာ ၾကည္႕ေလ . …. ကိုတိုးၾကီး လက္ က ဖင္တံုးေတြ ကို ဆုတ္ကိုင္ၿပလိုက္ သည္ . .။ … အိုး . …. စနိုး ရင္ေတြတုန္သြား သည္ ..။ … ဟိတ္..ဘာလို႕ကိုင္တာလဲ . …. … ဖင္ၾကီးလို႕ေပါ႕ . …. စနိုး က နွဳတ္ခမ္းေလးစူၿပီး .. … ကိုတိုးၾကီး လဲ ၾကီးတာဘဲ . .မလိုင္ခဲေတြ အရမ္းစားလို႕လား. …. လို႕ေၿပာသည္ .. ။ … ဘာ . .ငါက ဘာၾကီးလို႕လဲ . …. … ဟီး . .ကိုတိုးၾကီး က ၾကီးတာေပါ႕ . .မဲမဲတုတ္တုတ္ၾကီး . …. … ဘာေၿပာတယ္ . …. … ကိုတိုးၾကီး ရဲ႕ ေပါင္ၾကားက ဟာၾကီးေလ .. အၾကီးၾကီး ဘဲ . …. … အံမာ..စနိုး .. ဘယ္လိုသိလဲ…ေၿပာစမ္း . . ဘယ္တံုးက ၿမင္လို႕လဲ . …. … ဟိုတေန႕က ကိုတိုးၾကီး ရုပ္၇ွင္ၾကည္႕ၿပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနတာ . .အတန္ၾကီး က မတ္မတ္ၾကီး ေထာင္ေနတာ ေတြ႕တာေပါ႕ . .မဖူးဖူး ေတာင္ ေတြ႕ေသးတယ္ . …. ကိုတိုးၾကီး က … နင္တို႕ေတြကေတာ႕ စိတ္ထဲ ဘာၿဖစ္သြားလဲ . .ရင္ေတြ ဘာေတြခုန္သြားလား . …. လို႕ စပ္ၿဖဲၿဖဲ နဲ႕ ေမးသည္ . .။ စနိုးလဲ မလိုင္ေတြကို ပလုပ္ပေလာင္းနဲ႕ စားရင္း …အသဲယားသြားတာေပါ႕… . .ေၾကာက္စရာၾကီး . …. လို႕ ေၿပာသည္ .. ။ … စနိုး..လာ..လာထိုင္စမ္း . .ဒီမွာ….. ဆိုၿပီး..စနိုးကို လွမ္းဆြဲၿပီး သူ႕ေပါင္ေပၚထိုင္ေစသည္ ..။ … အိ..ကိုတိုးၾကီး . .ဘာၾကီး လဲ ..မာမာၾကီး . …. ေတာင္ေနတဲ႕ ကိုတိုးၾကီးရဲ႕ လီးတန္ၾကီးေပၚ ထိုင္မိလို႕ စနိုး သူမဖင္အိအိၾကီးေတြ ကို ၾကြလိုက္သည္ .. ။ … ကိုတိုးၾကီးဟာၾကီး မာေထာင္ေနတယ္ . .အဟိ. …. ကိုတိုးၾကီး ကစနိုးထမေၿပးနိုင္ေအာင္ ဆြဲဖိထားသည္ . .။ ကိုတိုးၾကီး ရဲ႕ လီးတန္ထိပ္ဖူးၾကီး က လံုခ်ည္ နဲ႕ ထမိန္ ၾကားက ခံေနလင္႕ကစား ..စနိုးရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ အကြဲေၾကာင္းၾကီးကို ဖိထိုးမိေနသည္ . .။ စနိုး တအားစိတ္လွဳပ္ရွားသြားသည္ . .။

တကိုယ္လံုး .. တုန္ခါသြားသည္..။ … အို..အို . ..ကိုတိုးၾကီး . .ထိုးမိေနတယ္ . …. … ဘာထိုးမိတာလဲ . …. … ကိုတိုးၾကီး ဟာၾကီး က စနိုးဟာကို ထိုးေနတယ္ ….. … စနိုးရဲ႕ ဘာကို ထိုးမိေနတာလဲ . …. … အို . .ေၿပာခ်င္ဘူး . …. …ေၿပာပါ..ရွက္မေနပါနဲ႕ဟာ..ဘယ္သူမွ ၾကားတာမွ မဟုတ္တာ . …. စနိုးက မ်က္ေစာင္းေလးထိုးလိုက္ၿပီး.. … ေစာက္ပတ္ကို….. လို႕ေၿပာလိုက္သည္ . .။ ကိုတိုးၾကီးရဲ႕ လီးတန္ၾကီးက ဆတ္ကနဲဆတ္ကနဲ သူမ ေစာက္ပတ္ကို ထိုးေနသည္ . .။ က်င္ကနဲက်င္ကနဲ ၿဖစ္သြားရသည္ . .။ ၾကက္သီးေတြလဲ တအားထရသည္ . .။ … ကိုတိုးၾကီး . .စနိုး..စနိုး . ….. … ဘာၿဖစ္လဲ . …. … စိတ္ေတြ တမ်ိဳးၾကီးဘဲကြာ . …. … လာ..ဒီစိတ္ေတြ ေပ်ာက္သြားေအာင္ ကိုတိုးၾကီး လုပ္ေပးမယ္ . …. ကိုတိုးၾကီးသည္စနိုးလက္ကေလးကိုဆြဲကာသူ႕လီးတန္ၾကီးေပၚအုပ္တင္ေပးၿပီး… ..ဆုတ္ကိုင္ေစသည္ .. ။ မာမာေႏြးေႏြးအတန္ၾကီးကို ဆုတ္ကိုင္ထားမိရခ်ိန္ စနိုး ရဲ႕ ေပါင္ၾကားမွာ အေရေတြ တသြင္သြင္စီးဆင္းေနၿပီ . ..။ … ၾကီးလိုက္တာ ကိုတိုးၾကီးရယ္ . …. … ပြတ္ေပး…လက္ကေလးနဲ႕ ပြတ္ေပး . …. စိတ္ညွိဳ႕ခံထားရတဲ႕ လူလို . .စနိုးသည္ သူ ခိုင္းတာက္ု နာခံေနမိၿပီ . .။ သူ႕ လီးတန္ၾကီး ကို ဆုတ္ကိုင္ပြတ္သပ္ေပးေနမိသည္ . ..။တင္မီဆိုတဲ႕ ေကာင္ေလးကို ေတာင္ စနိုး လီးကိုင္ေပးဘူး သည္ ..။ ကိုတိုးၾကီး သည္ သူ႕အေပၚ အၿမဲ ေကာင္းသည္ . .။ မုန္႕လဲအၿမဲ၀ယ္ေကြ်းသည္ . .။ သူ႕ကို လုပ္ေပးခ်င္ေနသည္ . .။ … စနိုး . …. … ဟင္. .ဘာလဲ . …. … အၿပာကားၾကည္႕ဘူးတယ္မွဳတ္လား . …. … အင္း . …. … စုတ္တာေတြ ေတြ႕ဘူးတယ္မွဳတ္လား . …. … အင္း . …. … ငါ႕ကို စုတ္ေပးပါလားဟင္ . …. … စနိုးတခါမွ မလုပ္ဘူးဘူး . …. … အခု လုပ္ၾကည္႕ေပါ႕ . .လာ . …. ကိုတိုးၾကီး က သူ႕ လံုခ်ည္ကို ေၿဖခ်လိုက္သည္ . .။ ေၿမြေဟာက္ၾကီးတေကာင္ပါးပ်ဥ္းေထာင္ေနသလို မတ္မတ္ေတာင္ေနတဲ႕ လီးမဲမဲၾကီး ကို စနိုး ေတြ႕လိုက္ရပါေတာ႕ သည္ . .။ … ငံုလိုက္..စနိုး . …. စနိုး လီးတန္ၾကီး ရဲ႕ ထိပ္ ကို လ်ာထိပ္ နဲ႕ တို႕ၾကည္႕လိုက္သည္ .. ။ ဒစ္ၿပဲၾကီး က .. ကားကားၾကီး . .။ … ငံုလိုက္ စနိုး . …. စနိုး သူခိုင္းတဲ႕အတိုင္းငံုလိုက္ေတာ႕ ငံက်ိက်ိ အရသာကို ရလိုက္သည္ . .။ … စုတ္. .စုတ္ေပး . …. စနိုးလဲ အၿပာကားေတြ ၾကည္႕ဘူးထားေတာ႕ အၿပာကားထဲက လီးစုတ္တာေတြ ေတြ႕ဘူး ေနၿပီးသားပါ . .။ လီးမဲမဲ တုတ္တုတ္ၾကီးကို စုတ္ေပးေနခိုက္ အိမ္ေ၇ွ႕တံခါးၾကီး ေခ်ာက္ကနဲ ဖြင္႕လိုက္သံ ၾကား လိုက္ရပါသည္ ..။ … ဟာ..မာမီ ၿပန္လာၿပီ ထင္တယ္ . .စနိုး တက္ေတာ႕မယ္. . … စနိုး အိမ္အေပၚထပ္ကို တက္ေၿပးသြားပါသည္ . .။

လီးၾကီးေတာင္ရက္ နဲ႕ ကိုတိုးၾကီး က်န္ရစ္သည္ . .။ ေဒၚအယ္နာ နဲ႕ ကိုတိုးၾကီး သည္ … ေဆ႕ဖ္ေ၀း … ဆိုတဲ႕ စူပါမားကက္ၾကီးမွာ လုပ္ၾက သည္ . .။ အတူတူလုပ္ၾကတယ္ ဆိုေပမဲ႕ ..ေနရာခ်င္းေတာ႕ ကြဲ သည္ .. ။ ကိုတိုးၾကီး က စတိုကီပါ ..။ အေနာက္ဘက္ က စတိုခန္းၾကီးထဲ မွာ လုပ္ရ သည္ .. ။ ပစၥည္းေတြ ကုန္ကားၾကီးေတြ နဲ႕ ေရာက္လာ ရင္လဲ သူတို႕ ဆိုင္ၾကီးထဲကို သြင္းယူဖို႕ . .ေနရာ ခ်ထားေပးဖို႕ လုပ္ရ သည္ ..။ ေဒၚအယ္နာကေတာ႕ သစ္သီးေတြ နဲ႕ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ ေတြ ကို .. တာ၀န္ယူရ သည္ . . ..။ ကိုတိုးၾကီးသည္ သူ႕ရဲ႕ ထမင္းဒစားခ်ိန္ မွာ ဆိုင္ၾကီး ရဲ႕ ေခါင္မိုးေပၚ  ကို တက္ၿပီး ထမင္းစားတတ္ သည္ ..။ ေခါင္မိုးေပၚကေနၿပီး သူတို႕ ဆိုင္ၾကီး ေဘးက တၿခားဆိုင္ေလးေတြ ဘက္ကို ေငးၾကည္႕ ရင္း အစားစား .. အေရေသာက္တတ္သည္. . .။ ေခါင္မိုးေပၚကို လူတိုင္း တက္လို႕ မရေပမဲ႕ ကိုတိုးၾကီး က စတိုကိပါ မို႕ ေသာ႕ေတြ ကိုင္သူ ၿဖစ္တာရယ္ .. သူက ေခါင္မိုးေပၚတက္တက္ၿပီး ရွင္းလင္းရတာေတြ ရွိတာရယ္ေၾကာင္႕ တက္နိုင္တာ ၿဖစ္သည္ ..။ ကိုတိုးၾကီး ေခါင္မိုးေပၚတက္တက္ၿပီး ထမင္းစားတတ္မွန္း သိတဲ႕ ေဒၚအယ္နာ လဲ ကိုတိုးၾကီးကို စကားေၿပာစရာ ..ရွိရင္. . ..ဘယ္မွာရွာရမလဲ သိေနသည္ . .။ ေခါင္မိုးေပၚကို တက္လိုက္လာေလ႕ ရွိ သည္ ..။ ဒီေန႕ ကိုတိုးၾကီးေရာ ေဒၚအယ္နာေရာ ညေနပိုင္း လုပ္ရ သည္ . .။ ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္ေတာ႕ ေမွာင္ေနၿပီ ..။ ေခါင္မိုးေပၚကို တက္ ၿပီး သူ အိမ္က လုပ္လာတဲ႕ ေပါင္မုန္႕ယိုသုတ္ ကို စား သည္ . .။ ဆိုင္ ကေန ၀ယ္တဲ႕ ပက္ဆီဘူး ကို ဖြင္႕ေသာက္သည္ . .။ ကိုတိုးၾကီး သည္ မေန႕ည ကအိမ္မွာ .. မိုနာနဲ႕ၿဖစ္ခဲ႕တာကို.. ၿပန္စဥ္းစားမိေတာ႕သူ႕ လီး က ဒိုင္းကနဲ မတ္လာ သည္ . .။ မေန႕ညက သူနဲ႕ မိုနာ ဘဲ အိမ္မွာ ရွိသည္ . .။ ေဒၚအယ္နာ နဲ႕ စနိုး တို႕ တနဂၤေႏြညမို႕ဘုရားေက်ာင္း သြား သည္ ..။ ဖူးဖူးကေတာ႕ အလုပ္ရွိလို႕ သြားသည္ …။ မိုနာက အလုပ္ မနက္ပိုင္း လုပ္ခဲ႕လို႕ ပင္ပန္းတယ္ ဆိုၿပီး မလိုက္ ။ ကိုတိုးၾကီး သည္ သူေနတဲ႕ ေၿမေအာက္ထပ္မွာ စတီရီယို စီဒီ စက္ . .ဒီဗီြဒီစက္. .တီဗီြ ..အစံု ၀ယ္ထားသည္ ..။ ေဒၚအယ္နာတို႕လဲ ကိုတိုးၾကီး ဟာေတြ ယူ သံုးနိုင္ေနတာနဲ႕ ..အိမ္ေပၚထပ္ မွာ ၀ယ္ထားမေနေတာ႕ . .။ သူတို႕..သီခ်င္းဖြင္႕လိုရင္.. ကာရာအိုေက ဆိုခ်င္ရင္.. ဒီဗီြဒီၾကည္႕လိုရင္ ကိုတိုးၾကီး ဆီ .. ဆင္းသြားၿပီး သံုးေလ႕ ရွိ သည္ ..။ သတင္းၾကည္႕နိုင္ရန္ ရိုးရိုးတီဗီြ အေသးေလး ဘဲ အေပၚထပ္ သူတို႕ အိပ္ခန္းထဲ ထား သည္ . .။ မေန႕ညက မိုနာ သည္ ကိုတိုးၾကီး ေနတဲ႕ ေၿမေအာက္ထပ္မွာ ေရာက္ေနသည္ . .။

ကိုတိုးၾကီးနဲ႕ အတူ ရုပ္၇ွင္ထိုင္ၾကည္႕ေနတာ ..။ ႏွစ္ေယာက္ထိုင္ ဆိုဖါၾကီးမွာ အတူတူ ထိုင္ၾကည္႕ေနၾကသည္ .. ။ ဗီြဒီယို က စံုေထာက္ အက္ရွင္ကားတခု ၿဖစ္ေပမဲ႕ ေတာ္ေတာ္ၾကမ္း သည္ ..။ နံမည္ၾကီး သရုပ္ေဆာင္ေတြ နဲ႕ ရိုက္ထားေပမဲ႕ .. လိင္ဆက္ဆံေရးေတြကို အသားေပးထားသည္ ..။ ၀တ္လစ္စလစ္ ကိုယ္လံုးတီး ခန္းေတြတင္မက . .လိင္ ဆက္ဆံတာေတြ ကို ..အေသးစိတ္ ပီပီၿပင္ၿပင္ ၿပ သည္ . .။ ကိုတိုးၾကီး သည္ သူ႕နေဘးမွာ အတြင္းခံ ခံ၀တ္မထားတဲ႕ တီရွပ္ပါးပါး နဲ႕ . .ေဘာင္းဘီ အတိုေလး ၀တ္ထားးၿပီး . . ေပါင္တန္ရွည္ေဖြးေဖြး ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ေထာင္ကာ ရုပ္ရွင္ စိတ္၀င္တစား ၾကည္႕ေနေသာ မိုနာနဲ႕ အေမွာင္ခ်ထားတဲ႕ အခန္းထဲ .. လိင္အသားေပးရုပ္၇ွင္ကို ၾကည္႕ေနရလို႕ စိတ္ေတြ ေဖါက္ၿပန္ေနေပ သည္ . .။ မိုနာ သည္ စနိုးထက္ ပိုၿပီး အသားေဖြးၿဖဴ ..ၿပီး ပိုလဲ ေခ်ာသည္ လို႕ ကိုတိုးၾကီး ထင္ သည္ . .။ ရုပ္ရွင္ကၾကမ္းတာအၿပင္ မိုနာရဲ႕ ေပါင္တန္ေတြကလဲ..လွလြန္းေဖြးလြန္းတာေၾကာင္႕ကိုတိုးၾကီးေပါင္ၾကားက လီးတုတ္တုတ္ၾကီး ဟာ မာေက်ာေတာင္မတ္ေနသည္ . .။ မိုနာမွာလဲ ကိုတိုးၾကီးနည္းတူဘဲ စိတ္ေတြ ထၾကြေနသည္ ..။ အိမ္ၾကီးတခုလံုး သူမ နဲ႕ ကိုတိုးၾကီး ဘဲ ရွိေနတဲ႕အၿပင္ အေမွာင္ကလဲ ခ်ထားသည္ ..။ ရုပ္၇ွင္က လဲ ဘာၾကမ္းသလဲ မေမးနဲ႕ . .။ ေယာက်္ားက မိန္းမ ကို ေဆာင္႕တာကို အနီးကပ္ေတာင္ ၿပလိုက္ေသး သည္ .. ။ အင္း.. ကနဲ.. အင္းကနဲ …ေဆာင္႕လိုက္တိုင္း အသားခ်င္း ဖပ္ကနဲဖပ္ကနဲ ရိုက္ခတ္တဲ႕ အသံ က တိတ္ဆိတ္ေနတဲ႕ အခန္းထဲ ..စိတ္လွဳပ္ရွားဖြယ္ ၿဖစ္ေနသည္ . .။ ၾကမ္းတဲ႕ အခန္းေတြ ၿပီးသြားၿပီး အက္ရွင္အခန္းေတြ ေရာက္လာေတာ႕ … … အကို . …. … ဟင္..မိုနာ . …. … ရုပ္၇ွင္က .. အရမ္းေဟာ႕တာဘဲကြာ . .မိုနာ . . စိတ္ေတြ တမ်ိဳးၾကီး ၿဖစ္လာတယ္ . . … … အကိုေရာဘဲ . …. … တခု ေၿပာၿပလို႕ရမလား…. … ေၿပာေလ . .ဘာလဲ . …. … မိုနာေလ.အဲလိုဆက္စ္ရုပ္ရွင္ေတြၾကည္႕ရင္.. မိုနာ႕နို႕ေတြက.. တအားတင္းလာတယ္သိလား. .. အထူးသၿဖင္႕ နို႕သီးေလးေတြ ..မာေတာင္ၿပီး တင္းမာလြန္းလို႕ .. မကိုင္ဘဲ မေနနိုင္ဘူး ေခ်ပြတ္မိရတယ္ . …. … ေဟ..ဟုတ္လား . …. … အကို စမ္းၾကည္႕ပါလား . .လာ..အကို႕လက္ ေပး . …. မိုနာက သူမ နို႕သီးေလးေတြ မာေတာင္ေနတာ စမ္းခိုင္းေတာ႕ ကိုတိုးၾကီး တုန္ရီတဲ႕ လက္ေတြ နဲ႕ စမ္းလိုက္မိသည္ ..။ … ေအး..ဟုတ္တယ္..မိုနာ . .အို..မာေတာင္ေနတာဘဲ .. အကို ေခ်ပြတ္ေပးရမလား . …. … အင္း . …. မိုနာ႕ နို႕သီးဖုေလးေတြ ကို တီရွပ္ အေပၚကဘဲ သူ လက္မနဲ႕ လက္ညွိဳးသံုးၿပီး ဖြဖြေလး ေခ်နယ္ေပးေနသည္ . .။ … နဲနဲ သက္သာလား . …. မိုနာ ညည္းသည္ ..။ … အင္း..အင္….အင္း…… … မိုနာ႕ ကိုယ္တၿခားေနရာေတြမွာေ၇ာ . . ဘာၿဖစ္ေသးလဲ . …. … ၿဖစ္တယ္. …. … ဘာၿဖစ္လဲ . .ဘယ္ေနရာမွာလဲ . …. … ေၿပာမထြက္ဘူး..ရွက္တယ္. …. … ေၿပာပါ မိုနာရယ္ . .ဒို႕ ၂ေယာက္ထဲရွိတာဘဲ . .ရွက္မေနပါနဲ႕ . …. ကိုတိုးၾကီး က မိုနာ႕ နို႕သီးေလးေတြသာမက လဲ နို႕တခုလံုးကိုလဲ ခပ္ဖြဖြ ဆုတ္နယ္ေပးေနသည္ ။

မိုနာလဲ ကိုတိုးၾကီး ရဲ႕ နားနားကို ကပ္ၿပီး တိုးတိုးေလး ေၿပာလိုက္သည္ . .။ … ေစာက္ပတ္ . .ေစာက္ပတ္မွာ ၿဖစ္ေနတယ္ . …. … ဘာၿဖစ္ေနလဲ မိုနာ . …. … ယားတယ္..အရမ္း..ယားေနတယ္ . …. … စိုေရာစိုလား . …. … အင္း . .တအား..စိုေနတယ္. …. … သက္သာေအာင္ အကို လုပ္ေပးရမလား . …. … အကို က ဘယ္လို လုပ္မွာလဲ လို႕ . …. … အကိုနမ္းေပးမယ္ေလ . …. … ရွက္စရာၾကီး . .အကို .မိုနာရွက္တယ္ . …. … မရွက္နဲ႕ ..ေမွာင္ေနတာဘဲ..ေနာက္ၿပီး ဒို႕ ၂ေယာက္ထဲ . …. … အကို ဘယ္သူ႕ကိုမွ မေၿပာနဲ႕ေနာ္ . …. … အင္း . .မေၿပာဘူး . …. ကိုတိုးၾကီးလဲ ကာမစိတ္ ..အရမ္းၾကြေနၿပီ ၿဖစ္တဲ႕ မိုနာ႕ကို ဆိုဖါေပၚလွဲခ်လိုက္ၿပီး .နဂိုထဲက ေလ်ာ႕ရဲရဲၿဖစ္ေနတဲ႕ အိမ္ေနရင္း၀တ္ထမိန္ေလးကို..ဆြဲခြ်တ္လိုက္ၿပီး..ေပါင္ၿဖဴၿဖဴႏွစ္ေခ်ာင္းၾကားကို ေခါင္း ထိုးသြင္းလိုက္ သည္ . .။ မိုနာ႕ ေစာက္ဖုတ္ သည္ အေရေတြ တအားစိုရႊဲေနသည္ . .။ကိုတိုးၾကီး ရတဲ႕အခြင္႕အေရးကို လက္လြတ္မခံဘူး . .။ မိုနာ႕ ေစာက္ဖုတ္ အကြဲေၾကာင္း ကို ပထမဆံုး ေအာက္ကေန အထက္ကို ပင္႕ၿပီး ေကာ္တင္ယက္လိုက္ သည္ . .။ … အ…အ….အာ…အကိုရယ္. . .အို…အကိုရယ္… …. ကိုတိုးၾကီး ရဲ႕လ်ာက အၿပားလိုက္ၾကီး မိုနာ႕ ေစာက္ပတ္ နွဳတ္ခမ္းႏွစ္မႊာၾကားကို ဖိပြတ္ ယက္တင္ကာ လ်ာထိပ္က ေစာက္စိေလးကို ခလုပ္တိုက္သြားသည္ . .။ မိုနာ . .တကိုယ္လံုး တုန္ခါသြားရ သည္ ။ မ်က္လံုးေလးေမွးစင္းကာ .. ခါးေလးေကာ႕တက္သြားသည္ .. ။ မိုနာ႕ ခါးသိမ္သိမ္ေလးကိုဘယ္လက္ နဲ႕ ဆြဲကိုင္ ညာလက္က မိုနာ႕ နို႕တလံုးကို မမွီမကမ္း လွမ္းဆုတ္ကိုင္ၿပီး ကိုတိုးၾကီး ဆက္တိုက္ အေပၚေအာက္ စံုခ်ီဆန္ခ်ီ လ်က္ေပးပါေတာ႕ သည္ . .။ … အ..အ…အ….အ….အို..အို….အို…အို……….အို. ………ဟင္႕ဟင္႕ …အကို . . …. မိုနာမွာ . .ေစာက္ပတ္ယားတဲ႕ ေ၀ဒနာကို ရရေနတာ ၾကာၿပီ . .။ ကိုတိုးၾကီးနဲ႕ သူမ အတူတူ ပူးပူးတြဲတြဲ အၿမဲ သြားလာေနတဲ႕ အခ်ိန္ . စိတ္ေတြ အၿမဲ နိုးၾကြ ေဖါက္ၿပန္ခဲ႕ရတာ..အခုေတာ႕ ကိုတိုးၾကီး သည္ သူမ ေပါင္ၾကားထဲ ေခါင္းၾကီး ေရာက္ေနၿပီ .. ။ ယက္ေနၿပီ..။ ကိုတိုးၾကီး သည္ မိုနာ႕ ေစာက္ပတ္ က ဘာမွ မေကာင္းတဲ႕ အနံ ့အသက္မရ ..။ ဆပ္ၿပာနံ ့ သင္းသင္းေလးသာ ရေန သည္ .. ။ မိုနာ႕ ဆႏၵေတြ ၿပည္႕၀သြား သည္ . .။

မ်က္လံုးကို စံုမွိတ္ခါ အကို႕ အယက္ကို ခံပစ္ေနသည္ ..။ အကိုတိုးၾကီး သည္ တကယ္ အယက္ေတာ္ သည္ . .။ ေနာက္က်ရင္ . .အကို႕ကို … ဘာဂ်ာတိုးၾကီး … လို႕ စၿပီးေနာက္ၿပီး .. ေခၚဦးမည္ . .။ … အို . .အို႕ . .ဟ…… မိုနာ ထြန္႕ထြန္႕လူး သြားရ သည္ . .။ကိုတိုးၾကီး ရဲ႕ လ်ာၾကီးရဲ႕ ထိပ္က မိုနာ႕ .. ေစာက္ပတ္အတြင္း ထဲကို အတင္းတိုး၀င္ၿပီး ေမႊေႏွာက္ လာလို႕ပါ . .။ … ေကာင္းလားဟင္..မိုနာ . …. … အင္း..အင္း..ေကာင္းတယ္ . .သိပ္..သိပ္ေကာင္းတယ္ . …. အရမ္းေကာင္းေနတံုး ၿဗံဳးကနဲ အကို ရပ္လိုက္သည္ ..။ … ဟင္..ဘာ…ဘာလို႕ရပ္လိုက္တာလဲ . …. ေကာင္းေနဆဲ ရပ္လိုက္လို႕ ဖီလင္ပ်ယ္သြားသည္ ..။ ကိုတိုးၾကီး သည္ ဆိုဖါၾကီးေပၚက ဆင္းလိုက္သည္.. ။ ပက္လက္ေလးလွဲေနတဲ႕မိုနာ႕ေဘးနားမွာ လာရပ္လိုက္ၿပီး.. ကိုတိုးၾကီး သည္ ခါးက လံုခ်ည္ကို ကြင္းလံုးပံု ..ခြ်တ္ခ်ပစ္လိုက္ သည္ . .။ ဟယ္ေတာ႕ . .မိုနာ..တုန္လွဳပ္သြားသည္ .. ။ ကိုတိုးၾကီး ရဲ႕ လီးတန္မဲမဲၾကီးကို အနီးကပ္ ေတြ႕ၿမင္လိုက္ရလို႕ဘဲ . .။ ဒါ …ပထမဆံုး..အကို႕ လီးကို ေတြ႕ဘူးရတာပါ . .။ တအိမ္ထဲ နိးနီးစပ္စပ္ ေနၾကေတာ႕ . .အကိုလီးေတာင္တာကိုေတာ႕ ခဏခဏ ၿမင္ဘူးခဲ႕ သည္ .. ။ လံုခ်ည္၀တ္ထားရက္ လံုခ်ည္ ေအာက္က ေထာင္ထတာကိုဘဲ .. ၿမင္ဘူးတာပါ . .။ … အၾကီးၾကီးဘဲ အကို . …. ကိုတိုးၾကီး က သူ႕ လီးတုတ္တုတ္ၾကီး ကို မိုနာ႕ မ်က္ႏွာနား တိုးကပ္ေပးလိုက္ သည္ ..။ မိုနာသည္ အၿပာဇာတ္ကားေတြကို နယ္စပ္မွာေနကထဲက ၾကည္႕ဘူးသူ ၿဖစ္ သည္ . .။ အကို ဘာလို႕ သူ႕ လီးၾကီးသူမပါးစပ္နား .. တိုးကပ္ေပးသလဲ.. ဆိုတာ.သေဘာေပါက္ပါသည္. .။ အကို သည္ မိုနာ႕ ကို လီးစုတ္ေစခ်င္လို႕ ဆိုတာ သိသည္ . .။ … တခါမွ စုတ္ဖူးဘူး . …. … စမ္းစုတ္ၾကည္႕မိုနာ . .အကို႕ကို ေကာင္းေအာင္ လုပ္ေပးခ်င္တယ္မွဳတ္လားဟင္ . …. မိုနာ ေခါင္းေလးညွိမ္႕သည္ ..။ … အင္း . …. မိုနာသည္ ကုိတိုးၾကီး ရဲ႕ လီးၾကီးကို လက္ကေလးနဲ႕ မရဲတရဲ ဆုတ္ကိုင္လိုက္သည္ . .။ ၿပီးေတာ႕ ပါးစပ္ နဲ႕ ဖမ္းငံုလိုက္ သည္ . .။ ပူေႏြးေနတဲ႕ လီးၾကီးရဲ႕ ဒစ္လံုးကားကားၾကီး ကို အသာ .. စုတ္ၾကည္႕လိုက္ သည္ . .။ … အိုး . .အင္း . .စုတ္..စုတ္. …. လီးၾကီးထိပ္ က လ်ံက်ေနတဲ႕ အေရၾကည္ေတြ က ငံက်ိက်ိ ..နဲ႕ . ..။ ကိုတိုးၾကီး က သူလိုခ်င္တဲ႕ ပံုစံကို ေၿပာၿပ သည္ . .။

သင္ေပးသည္ . .။ မိုနာ ပထမဆံုး လီးစုတ္ဘူးၿခင္း …။ … အင္းဟင္း . .ေကာင္းတယ္ . .ေကာင္းတယ္ . .စုတ္.. စုတ္. . …. တခ်က္တခ်က္ ..ၿပြတ္ၿပြတ္ . .နဲ႕ ၿမည္ သည္ . .။ ကိုတိုးၾကီး အရမ္းေကာင္းလာၿပီး..မိုနာ႕ကို သူ လိုးခ်င္တာေၾကာင္႕..ၿပီးလိုက္လို႕..မၿဖစ္ေသးဘူးဆိုၿပီး..စိတ္ကို ထိန္းေနဆဲ . .ေခ်ာက္ကနဲ အိမ္ထဲ တံခါးဖြင္႕၀င္လာတဲ႕ အသံၾကားလိုက္ရတာေၾကာင္႕ .. မိုနာ႕ ပါးစပ္ထဲ ေရာက္ေနတဲ႕ သူ႕ လီးတန္ၾကီး ကို ဆြဲထုတ္လိုက္ရသည္ . .။ … ေဟ႕..ဘယ္သူ ရွိၾကလဲ . .မိုနာ . .ကိုတိုးၾကီး . ….. ဖူးဖူး ရဲ႕ အသံ . .။ မိုနာ က အသံၿပန္ၿပဳလိုက္သည္ . .။ … ဖူးဖူး..ၿပန္လာၿပီလား . .မိုနာတို႕ ေအာက္ထပ္မွာ . .. …. … မိုနာ . .ငါ . .ၾကက္သားေၾကာ္ေတြ ပါလာတယ္ . .လာစား . .ကိုတိုးၾကီးေရာ . …. ကိုတိုးၾကီး နဲ႕ မိုနာ အ၀တ္အစားေတြ ၿပန္၀တ္ၾက သည္ . .။ ကိုတိုးၾကီး သည္ သူ႕ ထမင္းစားခ်ိန္မွာ ဆိုင္ၾကီး ရဲ႕ ေခါင္မိုးေပၚ မွာ ပါလာတာေတြ စားရင္း . .မေန႕ည က မိုနာ နဲ႕ ညိစြန္းၾကတာေတြ ကို ၿပန္လည္ ၿမင္ေယာင္ေနၿပီး ေဘာင္းဘီေအာက္က လီးတန္ၾကီး က မတ္မတ္ေတာင္ေနသည္ .. ။ … ကိုတိုး . . …. အေနာက္က လွမ္းပုတ္ၿပီး ေခၚလိုက္သံေၾကာင္႕ လန္႕သြားသည္ . .။ ေဒၚအယ္နာ . .။ … ဟာ..အန္တီ. …. … ကိုတိုး . .အန္တီ အေရးတၾကီး ေၿပာစရာ ရွိလို႕ . …. ကိုတိုးၾကီး ဒိတ္ကနဲ စိတ္ပူသြား သည္ . .။ မိုနာ နဲ႕ သူ႕ အေၾကာင္းမ်ား . .ေဒၚအယ္နာသိသြားၿပီလား ။သူ ေဒၚအယ္နာ႕ မ်က္ႏွာကို အကဲခတ္လိုက္ သည္ . .။ ေဒၚအယ္နာ က သူ႕ လက္တဖက္ကို ဖမ္းဆုတ္ကိုင္လိုက္ၿပီး . . … ကိုတိုး . .အန္တီအကူအညီတခု လိုေနတယ္ကြာ.. ကူညီအံုး . . … လို႕ ေၿပာသည္ . ..။ … အင္း..ေၿပာေလ..အန္တီ. .ဘာလိုလဲ . …. … ဒီလို . .ကိုတိုးရာ ..အန္တီ႕ ညီမ လင္မယားေလ . .ဖါးအံမွာ . .ေလမုန္တိုင္းေၾကာင္႕.. အိမ္ေခါင္မိုး လန္သြားတယ္ တဲ႕ . .အန္တီ႕ဆီ စာေရာက္တယ္ . .အဲဒါ..အန္တီ.သူတို႕ဆီကိုေငြပို႕ခ်င္တယ္ . .သိတဲ႕ အတိုင္းဘဲ . .အန္တီ လဲ သမီးေတြ အတြက္ အ၀တ္အစား ၀ယ္ၿခမ္းေပးလိုက္တာ နဲ႕ ေငြမပိုဘူး . .ကိုတိုး ခဏ လွည္႕ပါအံုး . …. … ရတယ္အန္တီ. .ဘယ္ေလာက္ လိုလဲ . ….. … ရွစ္ရာ . …. … ရတယ္ေလ . .အန္တီ ဘယ္ေတာ႕ လိုလဲ . …. …  ဒီည က်ေနာ္တို႕ အလုပ္က ၿပန္ရင္ ..ေပးမယ္ေလ . …. … ATM က ၃၀၀ အမ်ားဆံုး..ဘဲ ထုတ္လို႕ ရတယ္ ဆို . …. … က်ေနာ္ အိမ္မွာ သိမ္းထားတာ ရွိပါေသးတယ္ . …. … ေက်းဇဴးတင္လိုက္တာ ကိုတိုးရယ္ . .အားကိုးပါတယ္ . .ကြာ . …. ေဒၚအယ္နာ က ကိုတိုးၾကီး ကို ဖက္လိုက္ သည္ . .။

ကို္ယ္ခ်င္းပူးကပ္သြားတာေၾကာင္႕ကိုတုိးၾကီး ရဲ႕ ေပါင္ၾကားက အတန္မာမာ ေတာင္႕ေတာင္႕ၾကီး . .ေဒၚအယ္နာ ရဲ႕ေပါင္ၾကားက ဆီးခံုၾကီးကို ဖိကပ္ ေထာက္မိသြား သည္ ..။ ကိုတိုးၾကီးက လဲ သူမ ဖက္သလို ၿပန္ဖက္လိုက္ေတာ႕ သူ႕ လက္ဖ၀ါးေတြ က ေဒၚအယ္နာ႕ ဖင္အိအိၾကီးေတြ ကို ကိုင္တြယ္မိရက္သားၾကီး ၿဖစ္သြား သည္ . .။ အသားခပ္ေပ်ာ႕ေပ်ာ႕ အနက္ေရာင္ ေဘာင္းဘီ ၀တ္ထားတဲ႕ ေဒၚအယ္နာ ရဲ႕ ဖင္ကားကားၾကီးေတြ ကို ကိုင္ထားမိေတာ႕ သူ႕ လီး က ဆတ္ကနဲ ဆတ္ကနဲ ..လွဳပ္သြားသည္။ေဒၚအယ္နာ က ဖက္ထားတာကို ၿပန္မခြါ . .။ … ကိုတိုး . …. လို႕ ခပ္တိုးတိုး ေခၚသည္ ..။ … အန္တီ. …. … ေက်းဇဴးတင္တယ္ကြာ . .အရမ္းဘဲ . .သိလား . …. … ရပါတယ္. .အန္တီ. …. ေဒၚအယ္နာ သည္ ကိုတိုးၾကီး ပုခံုးေပၚ ေခါင္းတင္မွီထားၿပီး ေက်ာၿပင္ကို ဖြဖြေလး ပြတ္ေပးေနသည္ . .။ ကိုယ္ေအာက္ပိုင္းမွာေတာ႕ ကိုတိုးၾကီး ရဲ႕ လီးမာမာၾကီး က သူမ ေပါင္ၾကားကို တန္းေနေအာင္ဘဲ ဖိကပ္မိေနသည္ . .။ … ကိုတိုး . …. … ဗ်ာ ..အန္တီ. …. … တခု ေၿပာလို႕ ရမလား . …. … ေၿပာပါ အန္တီ . …. ကိုတိုးၾကီး သူ႕ လက္ဖ၀ါးထဲ ေရာက္ေနတဲ႕ ဖင္တံုးၾကီးေတြ ကိုအုပ္ၿပီး ..ကိုင္ပြတ္မိေနသည္ . ။ … အန္တီ ေလ . .ေယာက်္ားဆံုးၿပီးကထဲက .. ေယာက်ၤားနဲ႕ ကင္းကြာေနခဲ႕တယ္ကြာ. .သိပ္ အထီးက်န္ဆန္ခဲ႕တာဘဲ . .တခါတခါ ေနလို႕ေတာင္ မေကာင္းဘူး . …. သူ႕ ေက်ာၿပင္ကို ေဒၚအယ္နာ ပြတ္ေနသည္ . .။ တင္းတင္းၾကီး ဆက္ ဖက္ထားေနဆဲ . .။ ေအာက္ဖက္မွာ လီးၾကီး က ဖိကပ္ထားေနဆဲ . .။ … အဲဒါ . .ဟိုေလ . .ကိုတိုး နဲ႕ ေအးေအးေဆးေဆး . .တေနရာရာ မွာ ေတြ႕ခ်င္တယ္ကြာ .. အန္တီ ပြင္႕ပြင္႕လင္းလင္းဘဲ ေၿပာပါရေစေတာ႕ . .အိမ္မွာ က သမီးေတြနဲ႕ ဖူးဖူး နဲ႕ ..ဆိုေတာ႕ . မလြတ္လပ္ဘူးကြယ္ .. ….. … က်ေနာ္ သေဘာေပါက္ၿပီ . .အန္တီ. အန္တီ လိုအပ္ေနတာေတြ အားလံုး က်ေနာ္ တာ၀န္ယူၿပီး ၿဖည္႕ဆည္းေပးမယ္ . ….. … ေကာင္းၿပီေလ . .ထမင္းစားခ်ိန္လဲ ၿပီးေနၿပီ.. ညအၿပန္ က်မွ ဆက္ ေၿပာၾကမယ္ေနာ္ . …. … ဟုတ္ကဲ႕ အန္တီ . …. ကိုတိုးၾကီး အလုပ္ခြင္ ၿပန္၀င္ရေပမဲ႕ .. ေစာေစာက ေဒၚအယ္နာ႕ဖင္ေတြကိုဆုတ္ကိုင္ခဲ႕ရတာကို ေက်နပ္ေနသည္ . .။ အလုပ္ဆင္းရင္ ေဒၚအယ္နာ႕ကို တေနရာ ေခၚသြားၿပီး သူမ ၾကာရွည္စြာ ၿပတ္လပ္ေနရတဲ႕ လီး အရသာ ကို ပီပီၿပင္ၿပင္ ေပးလိုက္မည္ လို႕ စဥ္းစားေနသည္ . .။ အလုပ္ဆင္းလို႕ အတူတူ အိမ္ၿပန္ၾကေသာအခါ ..ကိုတိုးၾကီး သည္ အိမ္တန္းမၿပန္ဘဲ .. ေဒၚအယ္နာကို ေစ်းေပါတဲ႕ မိုတယ္ တခု ကို ေခၚသြားပါ သည္ .. ။

ေဒၚအယ္နာ က သူ .. အိုဗာတိုင္ ဆင္းရ သည္ လို႕ သမီးေတြ ကို ဆိုင္မွာကထဲက ဖုန္းဆက္ထားလိုက္ သည္။ မိုတယ္ အခန္းထဲ ၀င္တယ္ ဆိုတာ နဲ႕ ေဒၚအယ္နာ သည္ အငမ္းမရဘဲ သူ႕ ႏွဳတ္ခမ္းေတြကို စုတ္နမ္းေတာ႕ သည္ ..။ ႏွစ္ေယာက္သား ကုတင္ေပၚကို လဲက်သြားၾကရ သည္ ..။ ႏွစ္ေယာက္သား ၿပိဳင္တူလိုဘဲ ကိုယ္ေပၚက အ ၀တ္အစားေတြကို အၿမန္ဘဲ ခြ်တ္ခြါၾကကုန္ေလသည္ ..။ … ဒီလိုၿဖစ္တာ ကိုတိုး နုတ္လံုပါေစေနာ္ . . ဘယ္သူ႕ကိုမွ မေၿပာနဲ႕ကြာ . …. … စိတ္ခ်ပါ..အန္တီ. …. ေဒၚအယ္နာ သည္ အ၀တ္အစားလံုး၀ မရွိေတာ႕ေသာအခါ . . ၿဖဴ၀င္းေတာင္႕တင္းဆဲ ကိုယ္လံုး ေတြေၾကာင္႕ သူ႕စိတ္ေတြကို ဟုန္းကနဲ ထၾကြေစေတာ႕ ..ကိုတိုးၾကီး လဲဆူၿဖိဳးတင္းမာဆဲ နို႕ၾကီးေတြကို အငမ္းမရဘဲ စို႕ပါေတာ႕ သည္ . .။ ေဒၚအယ္နာ႕ဖင္တံုးၾကီးေတြကို သူ ဆုတ္နယ္သည္ .. ။ ေဒၚအယ္နာသည္ လဲ ကိုတိုးၾကီးရဲ႕ တုတ္ခိုင္တဲ႕ လီးမဲမဲၾကီးကို တအံ ့တၾသ ၾကည္႕ၿပီး .. မရွက္နိုင္ေတာ႕ဘဲ ..ဆုတ္ကိုင္ဖ်စ္ညွစ္ေနသည္ . .။ … အို..ေကာင္းလိုက္တဲ႕ ဟာၾကီးကြယ္ . .ဆိုင္ေခါင္မိုးေပၚထဲကအန္တီ ..သတိထားမိတယ္ . .. မာေတာင္ေနတာၾကီး . .ဟင္း . …. … ဒါ အန္တီ႕အတြက္ ..အန္တီ စိတ္ၾကိဳက္ ၿဖစ္ေအာင္ က်ေနာ္ လိုးေပးမွာ . …. ကိုတိုးၾကီး က လိုးေပးမွာ လို႕ ေၿပာလိုက္သံၾကားရတာေၾကာင္႕ ေဒၚအယ္နာ ၾကက္သီးေတြ ဖ်န္းကနဲ ထသြားရ သည္ . .။ လီး နဲ႕ကင္းေ၀း ..ကင္းကြာေနတာ …အရမ္းၾကာေနၿပီ . .။ လီးၾကီး ကို တင္းတင္း ဆုတ္ကိုင္ေနသည္ ..။ ဟြန္း . ..စံခ်ိန္မွီလီးၾကီးပါလား . .။ တဏွာအရွိန္ေၾကာင္႕လားမသိ..။ လီးတန္ၾကီးသည္ ပူေႏြးေနသည္ ..။ ကိုတိုးၾကီး က ေဒၚအယ္နာ႕ ကို ကုတင္ေစာင္းမွာ ပက္လက္လွန္လွဲအိပ္ေစလိုက္ၿပီး သူမေပါင္ ေဖြးေဖြးၿဖဴၿဖဴၾကီးေတြကို ၿဖဲကားလိုက္ၿပီး . .ဒူးေထာက္ထိုင္ခ်ကာ.. ေဖါင္းခံုးေနတဲ႕ေစာက္ပတ္ၾကီး ကို စၿပီး နမ္းပါေတာ႕ သည္ . .။ … ကိုတိုး . .ကိုတိုး . ..ဘာေတြ လုပ္ေနတာလဲ . .အို . .. မင္း..မင္း….ေစာက္ပတ္..ေစာက္ပတ္ကို ယက္မလို႕လား . . .အိုကြယ္. .မင္းမို႕ မ၇ြံမရွာ. …. ဟန္လုပ္ခါ ေၿပာသာ ေၿပာေနရ သည္ . .။ ေစာက္ပတ္ အယက္ ခံၾကည္႕ခ်င္ေနတာ ၾကာပါၿပီ . .။ သြားေလသူ လင္ၾကီးကလဲ လူရိုးၾကီးေလ . .။ ထမိန္လွန္ၿပီး… တက္ေဆာင္႕တာဘဲ သူ နားလည္တာ . .ေစာက္ပတ္ယက္မခံခဲ့ရဘူးဘူး . ..။ ကိုတိုးၾကီး ..ေဒၚအယ္နာ ရဲ႕ ေစာက္ပတ္ၾကီး ကို အားရပါးရ ယက္ပါၿပီ . ..။ကိုတိုးၾကီး ရဲ႕ လ်ာၾကီးကအၿပားလိုက္ၾကီး ဖိကာဖိကာ ယက္ေပးေနသည္ . .။

ကိုတိုးၾကီး ရဲ႕ လက္ေတြ က ေဒၚအယ္နာ ရဲ႕ ဖင္ေအာက္ကို သြင္းကာ ဖင္တံုးေတြ ကို ဆုတ္ကိုင္လိုက္ သည္ . .။ တၿပတ္ၿပတ္ ယက္ေနရာ က ေဒၚအယ္နာ႕ ေစာက္စိကို ပြက္ကနဲ စုတ္ေပးလိုက္ၿပန္သည္။ … အို..ဟင္႕ . . … ေဒၚအယ္နာ ဖင္ၾကီးေတြ ေၿမာက္တက္သြားရ သည္ ..။ အရသာဖူး..ေစာက္စိကိုအစုတ္ခံရတာ ဘယ္ေလာက္အရသာထူးသြားသလဲဆိုတာ..မေၿပာၿပနိုင္ေလာက္ေအာင္ပါဘဲ..။ …ကိုတိုးရယ္ . ..အန္တီ႕ ကို ႏွိပ္စက္ေနတာလား . .ေတာ္..ေတာ္…ေတာ္ေတာ႕ . …. ကိုတိုးၾကီး က ေစာက္ပတ္က မ်က္ႏွာခြါလိုက္ၿပီး ေမာ႕ၾကည္႕သည္ . .။ … လုပ္ေတာ႕ . .အန္တီ႕ကို လုပ္ေပးေတာ႕ . . …. ကိုတိုးၾကီး က ၿပံဳးစိစိ နဲ႕ … ဘာလုပ္ရမွာလဲ . …. လို႕ ၿပန္ေမးသည္ ..။ ေဒၚအယ္နာ မ်က္ေစာင္းေလးထိုးလိုက္သည္ . .။ … လိုးေပး…. မင္း ရဲ႕ လီးတန္ၾကီး နဲ႕ အန္တီ႕ အဖုတ္ထဲကို လိုးေဆာင္႕ေပး . .ကဲသိပလား . …. ကိုတိုးၾကီး က ပက္လက္အိပ္ေနေသာ ေဒၚအယ္နာ အေပၚက တက္ေမွာက္ၿပီး ေလွၾကီးထိုးပံုစံနဲ႕ဘဲ… စၿပီးလိုးေလသည္..ေဒၚအယ္နာရဲ႕..ေစာက္ပတ္မွာ..မလိုးတာၾကာလို႕..စထည္႕ထည္႕ခ်င္းမွာအေရေတြ စိုရႊဲေနသည္႕တိုင္ က်ပ္ေနသည္ . .။ ႏွစ္ေပါင္းေတာ္ေတာ္ၾကာမွ ၿပတ္လပ္ေနတဲ႕လီး နဲ႕ၿပန္အလိုးခံရတာမို႕ ေဒၚအယ္နာမွာ တဆတ္ဆတ္ တုန္ရင္ေနသည္ . .။ … ေၿဖးေၿဖး ..ကိုတိုး . . နာတယ္. . … ကိုတိုးၾကီး ရဲ႕ လီးက တုတ္လွ သည္ . .။ ေဒၚအယ္နာရဲ႕..ေစာက္ပတ္ထဲ.. .. တစ္ဆို႕ေနေလာက္ေအာင္ ..တုတ္ သည္ . .။ ကိုတိုးၾကီးက သိပ္ေတာ႕ ညွာမေန ..။ သူ သိသည္ . .။ မလိုးတာၾကာေနလို႕ စလိုးလိုးခ်င္းမို႕ ၿဖစ္တာပါ..။ ေနာက္က်ရင္ အဆင္ေၿပမွာ ဆိုတာ သိသည္ . .။ ေဒၚအယ္နာ မွာ ေကာင္းလွတဲ႕ လိုးေဆာင္႕ေပးခ်က္ေတြေၾကာင္႕ မ်က္ေရေတြေတာင္ လည္လာရ သည္ . .။ ကိုတိုးၾကီး က ေဒၚအယ္နာ လို ေတာင္႕ေတာင္႕ ေဆာ္ၾကီးကို ဘယ္လို လိုးေပးရမယ္ဆိုတာ သိသည္ . .။ ကိုတိုးၾကီး လိုးေပးတာကို ေဒၚအယ္နာ စြဲသြားရေတာ့ေလသည္ . .။ … ကိုတိုး ရယ္ . .သူ သိပ္ လုပ္တတ္ပါလား . …. လို႕ေတာင္ ေအာက္ကေန ၿပန္ပင္႕ပင္႕ေပးရင္း ေၿပာေနလိုက္ေသးသည္ ..။ … ေကာင္းလား . .အန္တီ. …. … အရမ္းအရမ္း ေကာင္းတယ္ကြာ . …. ေဒၚအယ္နာ ေပါင္ေတြ ကို အစြမ္းကုန္ ၿဖဲကားေပးထားသလို ေအာက္ကေန တအားေကာ႕ေပးသည္ . .။ ဖင္ၾကီးေတြကို ေမြ႕ရမ္းေပးသည္ ။

ကိုတိုးၾကီး အသားကုန္ ေဆာင္႕ေဆာင္႕လိုးေပးသည္ . .။အေရေတြ တအားစိုေနရႊဲေနတာေၾကာင္႕ လိုးေဆာင္႕လိုက္တိုင္း . .ဘြတ္..ဘြတ္..ဖြတ္..ဖပ္ ဆိုတဲ႕ အသံေတြ ညံေနေလသည္ . .။ … အို..အား…အား . .အား . .. ေကာင္းတယ္ . . ေဆာင္႕..ေဆာင္႕ . . .တအားေဆာင္႕ေပး . … ေဆာင္႕ေပးတာကေတာ႕ တကယ္ ပီပီၿပင္ၿပင္ဘဲ . .။ … ေဆာင္႕..ေဆာင္႕ ..အို…ေကာင္း..ေကာင္း . . အဟာ… အား…….အင္း . …. ကိုတိုးၾကီး ေရာ ေဒၚအယ္နာေရာ ၿပိဳင္တူ . . ၿပီးသြားၾကရ သည္ . .။ေဒၚအယ္နာ က ကိုတိုးၾကီး ေက်ာၿပင္ကို တအားဆြဲဖက္ထား သည္ . .။ … မထုတ္နဲ႕. .မထုတ္နဲ႕ . .တဆံုးထည္႕ထားပါအံုး.. ကိုတိုး….. ကိုတိုးၾကီး က ေနာက္ထပ္ လိုးလ်င္ေသးေပမဲ႕ ေဒၚအယ္နာ က အိမ္ၿပန္သိပ္ ေနာက္က်ေနမွာမို႕ ေနာက္တခါ မွကြာ ..ဆိုၿပီး . .ၿပန္ၾကဖို႕ ေၿပာေလသည္ . .။ ကားေပၚမွာ ေဒၚအယ္နာ သည္ ကိုတိုးၾကီး ပုခံဳးေပၚမွာ ေခါင္းေလးမွီကာ .. ေစာေစာက လိုးခဲ႕ရတာကိုၿပန္ေတြးၿပီး ပီတိေတြ ၿဖစ္ေနသည္ .. ။ … အိမ္မွာလဲ ဘယ္သူမွ မရွိရင္ ကိုတိုး နဲ႕ ေတြ႕ၾကမယ္ ..သိလား . …. … အန္တီ လိုခ်င္ရင္ ေခၚလိုက္ဗ်ာ ..အန္တီ ႕ကို က်ေနာ္ စိတ္ၾကိဳက္ လိုးေပးမယ္ . …. ကိုတိုးၾကီး သည္ေဒၚအယ္နာကို ေကာင္းေကာင္း လိုးေပးခဲ႕ရတာ ေတာ္ေတာ္ဘဲ ေက်နပ္ေနေတာ့သည္..။ ေနာက္ေန႕မွာမနက္အေစာၾကီးကိုတိုးၾကီး… အိပ္ေပ်ာ္ေနခိုက္… ေဒၚအယ္နာ သည္..အိပ္ရာထဲမွာ မေန႕က အလိုးခံခဲ႕ရတာကို ၿပန္သတိရ ၿပီး စိတ္ေတြ ထလာရၿပန္သည္ . .။ သမီးေတြ အိပ္ေနဆဲ အခ်ိန္မို႕ အသာ .. ေၿခေဖါ႕နင္းကာ ေၿမေအာက္ထပ္ ေဘ႕စ္မင္႕ ကိုဆင္းသြားလိုက္ သည္ ..။ ေဒၚအယ္နာ ရဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ၾကီး သည္ အထဲက လွိဳက္ၿပီးယားေနသည္ . .။ ခံခ်င္စိတ္ေတြက တားဆီးလို႕မရနိုင္.. ။ထိန္းလို႕ မရေတာ႕ . .။ အ၇မ္း ခံခ်င္ေနၿပီ . .။ ကိုတိုးၾကီး သည္ လီးၾကီးေပၚၿပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနသည္ . .။အေမွာင္ထဲမွာဘဲ ေဒၚအယ္နာက ကိုတိုးၾကီးရဲ႕ လီးၾကီး ကို စမ္းလိုက္သည္ . .။ အို…ေတာင္ေနလိုက္တာ.. မာမာၾကီး . .။ ေဒၚအယ္နာ အခ်ိန္ဆြဲမေနေတာ႕ . .။ ကိုတိုးၾကီးအေပၚကို တက္ခြထိုင္လိုက္သည္ ..။ … ဟင္..ဘယ္သူလဲ .. အို..အန္တီ. …. … ကိုတိုး . .အန္တီ အိပ္လို႕မရဘူးကြယ္ . .အရမ္း လိုခ်င္လာတယ္ . .အရမ္းယားေနတယ္.. ဒါေၾကာင္႕ ဆင္းလာတာ . .လိုးရေအာင္ကြယ္ . …. ေဒၚအယ္နာ အိပ္ခ်င္မူးတူး ၿဖစ္ေနဆဲ ကိုတိုးၾကီး ရဲ႕ လီးတန္ၾကီးကို ဖမ္းဆြဲကာ သူမ ေစာက္ပတ္ေပါက္မွာ ေတ႕လိုက္သည္ .. ။ ၿပီးေတာ႕ ေၿဖးေၿဖး ဖိထိုင္ခ်သည္ . .။

အေရေတြ စိုစိုရႊဲေနတဲ႕ ေစာက္ပတ္ထဲ ဗ်ိကနဲ စြပ္မိသြား သည္ ..။ အင္း . .နဲတဲ႕ လီးၾကီးမဟုတ္ဘူး ..။ ေဒၚအယ္နာ..စြဲေနရၿပီ . .။ ဆက္ၿပီး ထိန္းၿပီး ဖိခ်သည္ . .။ တင္းကနဲ.. ထိထိမိမိၾကီး လီးၾကီးတဆံုး၀င္သြားသည္ ..။ … အီး…ရွီး . .. … ေဒၚအယ္နာ ..ဖင္ကို အသာၿပန္ၾကြၿပီး အသာထိန္းကာ ၿပန္ထိုင္ခ်သည္ . .။ … အင္း . .ဟင္း. . ေကာင္းလိုက္တာ ကြာ . …. လီးၾကီး သည္ ေစာက္ပတ္ထဲ အၿပည္႕အသိပ္ၾကီး က်ပ္က်ပ္ၾကီး ၿဖစ္ေနသည္ . .။ ကိုတိုးၾကီး လဲ ေဒၚအယ္နာကို ေအာက္ကေနစၿပီး ပင္႕ေပးလာသည္ . .။သူမ ဖင္ၾကီးေတြ ကို ဆုတ္ကိုင္ၿပီး မလိုက္ ဆြဲ ဖိလိုက္ လုပ္ေပးသည္ .. ။ေစာက္ပတ္ နဲ႕လီး ၀င္ထြက္ ပြတ္တိုက္မွဳ က ႏွစ္ဦးစလံုးကို ေကာင္းလြန္းေစတဲ႕ ကာမအရသာေတြ ေပးေနၿပီ ။ … ဘြတ္ …ဘြပ္..ဘြတ္..ဘြပ္ …..ဗ်ိ. . …. အရွိန္ရလာသည္ ..။ ေဒၚအယ္နာ တအား ေဆာင္႕ေနၿပီ ..။ ေအာက္ကလဲ ကိုတိုးၾကီး က ပင့္လိုးေပးေနသည္ .. ။ သည္ အခ်ိန္မွာ…ေရငတ္လို႕ နိုးလာတဲ႕ ဖူးဖူး သည္ မီးဖိုထဲ ေရဆင္းေသာက္တံုး ေၿမေအာက္ခန္းထဲက တအင္းအင္း ..အသံေတြ နဲ႕ ဖြတ္ဖပ္ ဘြတ္ဘပ္ လိင္ဆက္ဆံတဲ႕ အသံေတြ ၾကားလိုက္ရတာေၾကာင္႕ ကိုတိုးၾကီး နဲ႕ မိုနာတို႕ေတာ႕ လိုးေနၾကၿပီ ဆိုၿပီး … ေခ်ာင္းၾကည္႕လို တာေၾကာင္႕ ေလွခါးက ေၿခေဖါ႕နင္းကာ …ဆင္းသြားေလ သည္ ..။ သည္ အခ်ိန္မွာ လိုးေနၾကသူ ေဒၚအယ္နာ နဲ႕ ကိုတိုးၾကီးတို႕မွာ ကာမ ေဇာကပ္ေနၾကတဲ႕ သူေတြမို႕ .. ဖူးဖူး ဆင္းလာတာကို လံုး၀ သတိမထားမိဘဲ . .သူတို႕ ပန္းတိုင္ကို ေရာက္ရွိဖို႕ကိုဘဲ အာရံုထားေနၾကသည္ . .။ ဖူဖူးမွာ အေမွာင္ထဲ မ်က္စိ က်င္႕သားမရေသးလို႕ ကုတင္ေပၚ လိုးေနၾကတဲ႕ သူေတြသာ ဘယ္သူဆိုတာ ပထမ သတိမထားမိေသးပါဘူး ..။ သူမ ထင္တာက မိုနာ နဲ႕ကိုတိုးၾကီး ဘဲ လို႕ထင္ေနသည္ . .။ လိုးေနၾကသူေတြ လဲတေၿဖးေၿဖးနဲ႕ အရွိန္ၿမင္႕လာၾကသည္ ..။ ကိုတိုးၾကီး လဲ ေအာက္က ေနရတာ အားမလိုအားမရ ၿဖစ္လာ သည္ .. ။ … အန္တီ. .က်ေနာ္ အေပၚက လိုးေပးေတာ႕မယ္ . …. လို႕ ေၿပာလိုက္သည္ .. ။ ေခ်ာင္းေနေသာ ဖူးဖူး လဲ ကိုတိုးၾကီး စကားသံၾကားလိုက္ရမွ မိုနာ မဟုတ္ဘဲ ေဒၚအယ္နာ ၿဖစ္ေနတာကို သိလိုက္ၿပီး အလြန္ဘဲ အံ ့ၾသသြားရေလ သည္ .. ။ ကိုတိုးၾကီး လဲေဒၚအယ္နာ နဲ႕ ပထမဆံုး စလိုးတံုးက ၿပီးစလြယ္ဘဲ ေလွၾကီးထိုးပံုစံနဲ႕ဘဲ အၿပီး ..လိုးခဲ႕ေပမဲ႕..အခု ေဒၚအယ္နာ ကို ဖင္ေထာင္ခိုင္းၿပီး လိုးခ်င္တာေၾကာင္႕ .. … အန္တီ..ဖင္ကုန္းေပးပါလား . …. လို႕ ေၿပာလိုက္သည္ ..။

ဒါကို ၾကားလိုက္တဲ႕ ဖူးဖူး သည္ .. သူရိုေသေလးစားတဲ႕ .. အန္တီေဒၚအယ္နာတေယာက္ ဖင္ကုန္းရေတာ႕မည္ကို ေတြးၿပီး ခစ္ကနဲ ရယ္လိုက္မိသည္ ..။ ေတာ္ပါေသးသည္ .. ။ လိုးေနေသာ ေဒၚအယ္နာ နဲ႕ ကိုတိုးၾကီး မၾကားလိုက္ဘူး . .။ ဒါေပမဲ႕ ..ေဒၚအယ္နာ သည္ ကိုတိုးၾကီး ဖင္ကုန္းခိုင္းတာကို မလုပ္ ..။ …ေနာက္မွ..ကိုတိုးရယ္ . .အေပၚထပ္မွာ သမီးတို႕ ရွိေနတယ္ . .ဒီအတိုင္းဘဲ လုပ္ပါေတာ႕. . အခ်ိန္မရွိဘူး. …. လို႕ေၿပာတာနဲ႕ကိုတိုးၾကီးလဲ.ေဒၚအယ္နာကို..ကုတင္ေစာင္းမွာေပါင္ကားၿပီး…သူမရဲ႕ ေပါင္တန္ ၿဖဴၿဖဴၾကီးေတြကို သူ႕ ပုခံုးေပၚထမ္းတင္ၿပီး လိုးသည္ .. ။ အင္းကနဲအင္းကနဲ ေဆာင္႕ေဆာင္႕လိုးတာ..။ ေခ်ာင္းၾကည္႕ေနတဲ႕ ဖူးဖူး ..ရင္ေတြတုန္ေနသည္ .. ။ ၾကက္သီးေတြ တၿဖန္းၿဖန္း ထရသည္ ..။ ေဒၚအယ္နာ…အီးအီး.. အီးနဲ႕က်ိတ္ညည္းၿပီး ေဆာင္႕ခ်က္မ်ား ကို ေက်နပ္ေနသည္ . .။ ကိုတိုးၾကီး လဲ အခ်ိန္ဆြဲမေနေတာ႕ဘဲ ဒလစပ္ လိုးေဆာင္႕ကာ ၿပီးသြားေတာ႕ သည္ . .။ … ေကာင္းလား . .အန္တီ. …. … အရမ္းေကာင္းတာဘဲကြာ…..အီဆိမ္႕ေနတာဘဲ….. … အန္တီ ၿပီးရဲ႕လား . …. … ၂ၾကိမ္ေတာင္ ၿပီးတယ္ . .ေက်းဇူးဘဲ ကိုတိုး . .ကဲ အန္တီ တက္ေတာ႕မယ္ . …. ေဒၚအယ္နာ ထမိန္ေကာက္၀တ္ေနခ်ိန္ ေခ်ာင္းေနတဲ႕ ဖူးဖူး လဲ ကဗ်ာကရာ တက္ေၿပးရ သည္ . .။ ဖူးဖူး ရဲ႕ ထမိန္အေနာက္ဘက္မွာ အေရ အကြက္ၾကီး ရႊဲေနသည္ .. ။ ဖူးဖူး လဲ ရင္ေတြ တလွပ္လွပ္ နဲ႕ သိလိုက္ ၿမင္လိုက္ရတာကို မယံုနိုင္ . .။ အန္တီအယ္နာ နဲ႕ကိုတိုးၾကီး လိုးၾကတာမ်ားကို ၾကည္႕ၿပီး ဖူးဖူး လဲ စိတ္ေတြထၾကြကာ … အလိုးခံခ်င္စိတ္ေတြအရမ္း ၿဖစ္ေပၚေနေတာ႕ သည္ ..။ ဟိုတေန႕က သူမ..ေတြ႕လိုက္ရေသာ ကိုတိုးၾကီးရဲ႕ လီးမဲမဲတုတ္တုတ္ၾကီးကို တမ္းတလိုလားေနေပသည္..။ ဖူးဖူး ရဲ႕ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြက သူမေပါင္ၾကားက အေရေတြ .. စိုစိုရႊဲေနသည္႕ .. ခံုးေမာက္ေနေသာ ေစာက္ဖုတ္ၾကီး ကို ဖိကာဖိကာ ပြတ္ေနမိပါေတာ႕သည္ . . ၿပီးပါၿပီ . .။

Categories
Lifestyle

စြဲမိသြားသည္

သူငယ္ခ်င္း ငါေတာ္ေတာ္အခက္အခဲ ျဖစ္ေနလို႔ပါကြာ။ ကူညီေပးပါလား””ခက္တယ္ကြာ။မင္းကလဲ ဇြတ္ႀကီးပဲ။ ေအး ရရင္ ငါေျပာမယ္။ မင္းကိုဆက္သြယ္လို႔ရမယ့္ဖုန္းေပးခဲ့””ေအးေအး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကြာ” ၿငိမ္းခ်မ္း တေယာက္ မၿငိမ္းခ်မ္းႏိုင္ေသးပါ။ သူေထာင္က လြတ္လာတာမၾကာေသး။ သူေထာင္က်ရတာလဲ ခုသူမ်က္ႏွာေအာက္က်ၿပီး အကူအညီေတာင္းေနရတဲ့ ေဝယံဟိန္းရဲ႕ အျပစ္လဲမကင္းေပ။ သူတို႔ေတြက ေတာင္ႀကီးနည္းပညာတကၠသိုလ္က ပထမႏွစ္ကတည္းက တေဆာင္တည္း ေနခဲ့ခင္ခဲ့ၾကတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြ။ ေမဂ်ာေတြ မတူၾကေပမယ့္ ဆိုးေဖာ္ဆိုးဖက္ ငတ္ေဖာ္ငတ္ဖက္ေတြမို႔ ညီအကိုေတြထက္ ခ်စ္ၾကသည္။ သူက မိဘမ႐ွိ။ ဦးေလးျဖစ္သူက ၾကည့္႐ွဴ႕ေစာင့္ေ႐ွာက္ထားတာ။ ညီအကိုသားခ်င္းမ႐ွိေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို အရမ္းမင္သည္။ ဒါေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ပတ္သတ္လာရင္ အစစအရာရာ အနစ္နာခံသည္မို႔ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းေတြေပါသည္။ ေနာက္ဆံုးႏွစ္စာေမးပြဲေျဖၿပီးညမွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ခြဲရေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ေသာက္ၾကစားၾကသည္။ ၿပီးေတာ့ ေလ်ွာက္လည္ၾကေတာ့ သူက မသြားခ်င္။ မူးေနလို႔ တခုခုျဖစ္မွာစိုးလို႔တားေသးသည္။ေဝယံထက္က မရ။ အတင္းကိုသြားခ်င္ေနသည္။ သူကေတာ္ေတာ္မူးေနသည္။ ဆိုင္ကယ္သူစီးမယ္ဆိုေတာ့လဲ ေပးမစီး။ သူ႔ေနာက္က ဘယ္သူ႔မွမလိုက္ရဲ။ သူကလိုက္ၿပီး ထိန္းရသည္။ ေလွ်ာက္လည္ၾကရင္း လံုျခံဳေရးရဲေတြနဲ႔ ၿငိကာ ျပသာနာတက္ၾကသည္။ သူက အတန္တန္တားတဲ့ ၾကားက ေဝယံထက္က တားမရ။ ရဲေတြကစက္နဲ႔ လူေခၚေတာ့ ေရာက္လာတဲ့အခါ ထြက္ေျပးၾကရင္း ဆိုင္ကယ္တစ္စီးကို ျဖတ္က်ံဳးလိုက္သည္။ သူတို႔လဲ ေဆးရံုေရာက္သြားသည္။ ေဝယံထက္တိုက္လိုက္တဲ့ ဆိုင္ကယ္က ေမာင္းတဲ့ေကာင္မေလး ေနရာမွာ ပြဲခ်င္းၿပီး ဆံုးသြားလို႔ ေကာင္မေလးရဲ႕မိဘေတြက အမႈဖြင့္ထားသည္လို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေျပာသည္။ ေဝယံထက္ေၾကာက္ေနသည္။

 

သူ႔မိဘေတြ ခ်က္ခ်င္းလိုက္လာၿပီး အမႈပိတ္ေပးဖို႔ လုပ္ေပမယ့္မရ။ ေထာင္က ေသခ်ာေပါက္က်မည့္မို႔ ေဝယံထက္ အဖမ္းမခံပဲ ထြက္ေျပးမယ္လုပ္သည္။ သူငယ္ခ်င္းေတြက အတင္းတားရသည္။ ေနာက္ဆံုး သူက သူ႔မွာ ဘာမွမ႐ွိ။ သူ႔ဦးေလးကလဲ သူ႔ဟာနဲ႔သူ။ သူေထာင္က်လို႔ ဝမ္းနည္းမယ့္သူမ႐ွိ။ ေဝယံထက္က မိဘအသိုင္းအဝိုင္းနဲ႔ သူ႔ေကာင္မေလးကလဲ တငိုငိုတရီရီ။ ေနာက္ဆံုး သူဘယ္သူ႔ကိုမွ မတိုင္ပင္ပဲ ဆိုင္ကယ္ကို သူေမာင္းတာပါလို႔ ဝန္ခံလိုက္သည္။ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးအံ့ျသကုန္ၾကသလို သူတို႔ကိစၥကို သိတဲ့ရဲတေယာက္ကေတာင္သူ႔ကို မင္းေထာင္က်မွာေနာ္လို႔ သတိေပးသည္။ ေနာက္ဆံုး သူေထာင္က်သြားေတာ့ ေဝယံထက္က ေထာင္ကထြက္လာရင္ ဘာပဲအကူအညီလိုလို သူ႔ဆီလာခဲ့ပါ သူျပန္ၿပီးေက်းဇူးဆပ္ခ်င္ပါတယ္လို႔ ေျပာသည္။ သူေထာင္က်ေတာ့ အင္းစိန္ေထာင္က်သည္။ ေထာင္ဝင္စာလာေတြ႔မယ့္သူမ႐ွိ။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္က သူ႔သူငယ္ခ်င္း ဇြဲႏိုင္က လာေတြ႔သည္။ သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုး အေၾကာင္းေျပာျပသည္။ ေဝယံထက္က အိမ္ေထာင္က်ေနၿပီ။ သူ႔ေကာင္မေလးနဲ႔မဟုတ္။ သူေဌးသမီးနဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ၿပီး သူေဌးျဖစ္ေနၿပီ။ က်န္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြက ဘယ္သူက ဘယ္မွာ႐ွိတယ္ဆိုၿပီးေျပာသည္။ ေနာက္ပိုင္း သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ တေယာက္ၿပီးတေယာက္လာေတြ႔ၾကသည္။ ေဝယံထက္ေတာ့မပါ။ သူေထာင္ကလြတ္ေတာ့ သြားစရာမ႐ွိ။ ဦးေလးက ဆံုးသြားတာ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ။ တေကာင္ႂကြက္တစ္မ်က္ႏွာ။ ေနစရာမ႐ွိ။ စားစရာမ႐ွိ။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာ ကပ္ေနၿပီး အလုပ္႐ွာေပမယ့္ ေထာင္ထြက္တစ္ဦးမို႔ အလုပ္ကမခန္႔ခ်င္။ သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြက ႏိုင္ငံျခားမွာ ေရာက္တဲ့သူနဲ႔ နယ္မွာေရာက္တဲ့သူနဲ႔။ ေနာက္ဆံုး ေဝယံထက္ဆီသြားၿပီ အကူအညီေတာင္းေတာ့ ေ႐ွာင္ဖယ္ဖယ္။ ”ေတာက္ ဒီေခြးသား ေက်းဇူး႐ွိလို႔ ေက်းဇူးဆပ္တာေပါ့ကြာ” ”ထားလိုက္ပါကြာ။ငါလဲအရမ္းကိုအခက္အခဲ ျဖစ္ေနလို႔။ ေအးေလ သူလဲ ငါလိုေထာင္ထြက္တစ္ဦးကို ဘယ္လိုအလုပ္ေပးခ်င္မလဲ။ သူကခုဆို ကုမၸဏီရဲ႕တာဝန္႐ွိတဲ့သူ။

 

ၿပီးေတာ့ သူေဌးအငယ္စားေလ” ”ဘာဆိုင္လဲကြာ သူအစား မင္းေထာင္က်ခံတာေလ။ အားလံုးသိတာပဲ” ”ေနပါေစကြာ” ”ခ်မ္းႀကီး မင္းနည္းနည္းေတာ့ သည္းခံေပးကြာ။ ငါအျမန္ဆံုး အလုပ္႐ွာေပးမယ္။ ငါလဲ အလုပ္ေတြမျပတ္ေသးလို႔။ သူငယ္ခ်င္းစိတ္ခ်။ မင္းကိုမွမယံုရင္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ယံုစရာမ႐ွိဘူး။ မင္းရဲ႕ အေၾကာင္းကို ငါတို့အသိဆံုးပဲ။ ေရာ့သူငယ္ခ်င္း မင္းအသံုးလိုေနမွာစိုးလို႔။ ဒီတိုင္းေပးရင္ မင္းကယူမွာမဟုတ္ဘူး။ မင္းအဆင္ေျပတဲ့တေန႔က် ျပန္ဆပ္ ဟုတ္ၿပီလား” ”ေအးေက်းဇူးကြာငါမင္းဆီက ယူေနရတာ မ်ားလွၿပီ” ”မလိုဘူးေဟ်ာင့္။ ေနာကတခါဆို လက္သီ ဟားဟားဟား” ဒီလိုနဲ႔ ဆယ့္ငါးရက္ေလာက္ၾကာေတာ့ ဇြဲႏိုင္က အေပါင္းအသင္းေတြကို ေျပာလိုက္သည္ထင္သည္။ ေဝယံထက္ သူ႔ကို သူ႔အိမ္မွာ ျခံေစာင့္ အလုပ္ကိုေပးသည္။ သူလဲ ဝမ္းသာသြားသည္။ အိမ္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ေဆာက္နဲ့ထြင္းသလို သူ႔မိန္းမ ဥမၼာခင္က သူ႔ကို ၾကည့္ၿပီး ကိုကိုက ဘယ္လိုလူနဲ႔အေပါင္းအသင္းလုပ္တာလဲမသိဘူး ဒီလိုေထာင္ထြက္တစ္ဦးကို အေရးအရာလုပ္ၿပီး အလုပ္ေပးေသး လို႔သူ႔ကို အထင္ေသးတဲ့အၾကည့္နဲ႔ၾကည့္ကာ ေျပာေတာ့ သူ႔ဘဝမွာ တခါမွဒီလို အထင္အျမင္ေသးတဲ့ အၾကည့္နဲ႔ ၾကည့္ကာ ေျပာတာမခံခဲ့ရဘူးေပ။ ေထာင္က်ေတာ့လဲ ေထာင္ထဲမွာ အလိုက္သိမႈ အနစ္နာခံမႈေတြေၾကာင့္ လူခင္မ်ားရသလို ေထာင္ကထြက္ေတာ့လဲ ေထာင္ထြက္မွန္းမသိၾက။ သိေတာ့လဲ သူ႔ရဲ႕အေျပာအဆို အျပဳအမူေနပံုထိုင္ပံုေတြေၾကာင့္ အထင္ေသးမခံရ။ အလုပ္လိုခ်င္ေသာ္လည္း ေထာင္ထြက္တစ္ဦးမို႔ မခန္႔ခ်င္တာကို နားလည္သည္။ ခုလို ေ႐ွ႕မွာ ေပၚတင္ေျပာၿပီး အထင္ေသးတဲ့ အၾကည့္မ်ိဳးႏွိမ့္ခ်တဲ့ အမူအရာမ်ိဳးကို ခံလိုက္ရေတာ့ စိတ္ထဲမွာေတာ္ေတာ္ကို ေဒါသထြက္သြားရေပမယ့္ မ်က္ႏွာမပ်က္မိေအာင္ ထိန္းလိုက္ရသည္။ ႐ုပ္ေလးလွသေလာက္ အထင္ေသးအျမင္ေသး႐ွိတဲ့ ဥမၼာခင္ပါလား။ သူေဝယံထက္တို႔အိမ္မွာေနစဥ္အတြင္း ေဝယံထက္ကတစ္မ်ိဳး ဥမၼာခင္ကတမ်ိဳး ႏွိမ္ကာ ဆက္ဆံတက္သည္။ ေဝယံထက္က သူငယ္ခ်င္းေကာင္းမပီသ။

 

သူ႔ကို သူငယ္ခ်င္းမ်ားက ဆက္သြယ္လို႔အဆင္ေျပေစရန္ သူေထာင္ကထြက္လာခ်င္း ဖုန္းတစ္လံုးဝယ္ေပးထားသည္။ အဆင္ေျပလားေမးေတာ့ အဆင္ေျပတယ္လို႔သာ ေျပာရသည္။ သူငယ္ခ်င္းေတြဆံုတဲ့အခါမ်ိဳးတြင္ ေဝယံထက္က ဘယ္ေတာ့မွမေခၚ။ ေနာက္မွ သူငယ္ခ်င္းေတြေမးမွ သိရသည္။ ဆံုမည္ကိုသူမသိဘူးေျပာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက မင္းမလိုက္ခ်င္ဘူးလို ေဝယံထက္ကေျပာတယ္လို႔ ျပန္ေျပာၾကသည္။ သူတခါတေလေတာ့ ေဝယံထက္တို႔လင္မယားအေျကာင္း ေျပာမိသည္။ သူ႔ကို သူငယ္ခ်င္းတေယာက္အေနနဲ႔ မဆက္ဆံခ်င္ေတာင္မွ အိမ္ေစတေယာက္လို မဆက္ဆံသင့္ဘူးလို႔ျမင္မိသည္။ ထမင္းဟင္းစားရတာေတာင္ ခြဲျခားမႈ႐ွိသည္။ စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ကို စိတ္နာမိသည္။ သူတို႔မွာသမီးေလးတေယာက္႐ွိသည္။ နွစ္ႏွစ္နီးပါး႐ွိၿပီး ခ်စ္စရာအေတာ္ေကာင္းသည္။ ကေလးက သူ႔ကိုခင္ေပမယ့္ သူတို႔ေတြက မဆက္ဆံခိုင္း။ တစ္ႏွစ္နီးပါလုပ္ၿပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္း သက္ဦးရဲ႕အကူအညီနဲ႔ ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ အလုပ္ရသည္။ အင္ဂ်င္နီယာတစ္ဦးလဲျဖစ္တာမို႔ လစာကမဆိုးေပ။ သူ႔ရဲ႕လုပ္ရည္ကိုင္ရည္နဲ႔ အနစ္နာခံမႈ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံမႈေတြေၾကာင့္ တစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ ျသစေၾတးလ်ကိုသြားဖို႔ တာဝန္ေပးခံရသည္။ သံုးႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ့ သူျပန္လာေတာ့ ပိုက္ဆံအေတာ္မ်ားမ်ားစုမိတာမို႔ တိုက္ခန္းတစ္ခန္းနဲ႔ ကားတစ္စီးဝယ္ကာ ပိုတဲ့ေငြေတြကို ဘဏ္မွာစုထားႏိုင္သည္။ အပိုသံုးစရာလဲ မ႐ွိတာမို႔ သူ႔အတြက္ လစာက ပိုရံုမက စုပင္စုႏိုင္သည္။ ခ်စ္ရမယ့္သူလဲ မေတြ႔ေသးတာေၾကာင့္ ေၾကးစားေတြနဲ႔ ေတြ႔လိုက္ ကကေတြနဲ႔ေတြ႔လိုက္နဲ႔ ဘဝကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးျဖတ္သန္းေနသည္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ဆံုေတာ့ ေဝယံထက္နဲ႔ပါ ေတြ႔သည္။ သူကေတာ့ မ်က္ႏွာေျပာင္ေျပာင္ပင္။ သူ႔စိတ္ထဲမွာေတာ့ သိပ္မေက်နပ္ေပမယ့္ ဘာမွေတာ့မေျပာေတာ့။ ေဝယံထက္တို႔က အိမ္ကို ငွါးကာ ကြန္ဒိုတိုက္ခန္းမွာ ေျပာင္းေနသည္တဲ့။ သူသြားလည္ေတာ့ ဥမၼာခင္ကပါ အေျပာအဆိုေျပာင္းလဲလာသည္။

 

သူက ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ မန္ေနဂ်ာတစ္ဦးျဖစ္ေနသည့္အျပင္ အေနအထားကလဲ ေျပာင္းလဲလာသည္ကိုး။ ေျသာ္ လူေတြ လူေတြ ပိုက္ဆံမ႐ွိရင္ သူငယ္ခ်င္းကအစ ေျပာင္းလဲ လာပါလားလို႔ေတြးမိလိုက္သည္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ သူေဝယံထက္တို႔ လင္မယားနဲ႔ မၾကာခဏဆံုျဖစ္သည္။ ဘန္ေကာက္တို႔ စင္ကာပူတို႔သြားရင္လဲ တူတူသြားျဖစ္သည္။ ေဝယံထက္တို႔ ေဆာက္လုပ္ေရးကုမၸဏီနဲ႔ သူတို႔ကုမၸဏီက အျပန္အလွန္ဆက္ဆံမႈ႐ွိသည္ကိုး။ သူတို႔ဆီက ယနၱယားေတြကို ငွါးရမ္းအသံုးျပဳတာမို႔ အျမဲဆက္ဆံမႈ႐ွိေနသည္။ သူလဲခုဆို ကုမၸဏီက အေရးပါတဲ့ေနရာတစ္ခုကို အခ်ိန္တိုအတြင္းမွာ ရယူႏိုင္ခဲ့သည္။ သူ႔ရဲ႕ ႐ိုးသားမႈ ႀကိဳးစားမႈေၾကာင့္ အသိအမွတ္ျပဳခံရသည္လို႔ သူထင္မိသည္။ ဒီလိုနဲ႔ တစ္ရက္မွာ သူ ဘန္ေကာက္ကို အလုပ္ကိစၥနဲ႔ သြားရသည္။ သံုးရက္ေလာက္ေနၿပီး အလုပ္ၿပီးေတာ့ အျပန္အတြက္ လက္ေဆာင္ဝယ္ဖို႔အသြားမွာ ဥမၼာခင္နဲ႔ဆံုသည္။ ”ဟယ္ ကိုၿငိမ္းခ်မ္း ဒီေရာက္ေနတာလား” ”ဟုတ္တယ္။ ဥမၼာတို႔လဲေရာက္ေနတာလား။ တေယာက္တည္းလား။ သမီးေရာ” ”သမီးကမပါဘူး။ ေက်ာင္းတက္ရတာမို႔ သူ႔အဘြားေတြနဲ႔ေနခဲ့တယ္။ ကိုကိုက အလုပ္ကိစၥနဲ႔ စကၤာပူကို မေန႔ကသြားတယ္။ ဒီေန႔ျပန္ေရာက္မယ္ ေျပာတာပဲ” ”ေအာ္ ဟုတ္လား ဒါဆိုတေယာက္တည္းေပါ့။ မေန႔က ေရာက္တာလား” ”ဟုတ္တယ္ ကိုကိုကတစ္လေလာက္႐ွိၿပီ။ လွမ္းေခၚလို႔လာေတာ့မွ အေရးေပၚကုမၸဏီက ခိုင္းလို႔သြားရတာ” သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာထိုင္ရင္း ေျပာေနၾကသည္။ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေတာ့ ဥမၼာခင္လဲ ျပန္သြားသည္။ သူလဲဥမၼာခင္ရဲ႕ ေနာက္ပိုင္းကိုၾကည့္ရင္းနဲ႔မွ အင္း ဒီေဆာ္က မဆိုးပါဘူး။ ကိုယ္လံုးကငါးရံ႕ကိုယ္လံုးေလးနဲ႔။ အသားကလဲျဖဴ။ သူေဌးသမီးဆိုေတာ့ တစ္သင္လံုးအလုပ္ၾကမ္းလဲမလုပ္ဖူးေတာ့ အသားအရည္က အစေတာ္ေတာ္လွတာပဲ။

 

စိတ္ဓာတ္ေလးကသာ မေကာင္းတာ။ ေဝယံေတာ့ ဘယ္လိုစားလဲေတာ့မသိဘူး။ သူသာဆိုရင္ဆိုတဲ့ အေတြမ်ိဳးေတြးေနမိလိုက္သည္။ ကိုယ္လံုးကေတာ့ သူ႔အႀကိဳက္ ငါးရံ႕ကိုယ္လံုးေလးပင္။ ဥမၼခင္ကို အရင္ကအေၾကာင္းေတြျပန္ေတြးမိရင္း ဒီေဆာ္ကို ျဖဳတ္ရလို႔ကေတာ့ အရွက္ဆိုတာ ဘာမွန္းမသိေအာင္ကို လုပ္မယ္ဆိုၿပီးစိတ္႐ိုင္းေတြ ဝင္မိသည္။ သူဟိုတယ္ကိုျပန္ေရာက္ေတာ့ ဥမၼခင္ဆီ ဖုန္းဆက္ကာ ျပန္ေရာက္ၿပီလားေမးေတာ့ ေရာက္ၿပီဆိုၿပီးေျပာသည္။ နာရီဝက္ေလာက္ စကားေျပာျဖစ္ၾကသည္။ ညေနေျခာက္နာရီခြဲေက်ာ္ေတာ့ ဥမၼာခင္က သူ႔ဆီဖုန္းဆက္သည္။ ေဝယံထက္က ျပန္မလာျဖစ္ေတာ့ဘူးတဲ့။ သူ႔ဟာသူျပန္ဖို႔ေျပာတာမို႔ ဘယ္ေန႔ျပန္မွာလဲေမးေတာ့ သူကလဲ ဥမၼာခင္ဘယ္ေန႔ျပန္မလဲေမးလိုက္သည္။ မနက္ျဖန္ေလယာဥ္လက္မွတ္မရႏိုင္တာမို႔ သဘက္ခါမွ ျပန္မယ္ေျပာတာနဲ႔ သူလဲ တူတူျပန္ၾကတာေပါ့ေျပာလိုက္သည္။ ညေနစာတူတူစားၾကမလားေမးလိုက္ေတာ့ ဥမၼာခင္ကလဲ စားမယ္လို႔ေျပာသည္။ သူလဲ ေရခ်ိဳးအဝတ္လဲကာ ဥမၼာခင္ တည္းတဲ့ဟိုတယ္ဆီ ထြက္လာလိုက္ၿပီးေခၚေတာ့ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ၾကာမွ ထြက္လာသည္။ ဇီး႐ိုးကြာတားဂ်င္းေဘာင္းဘီအၾကပ္ေလးနဲ႔ ခ်ိဳင္းျပတ္အနက္ေလးကိုဝတ္ထားသည္။ ျဖဴတဲ့အသားနဲ႔လို္က္ဖက္သလို ေျခအိတ္အျဖဴ ေဝါ့ကင္း႐ူးအနက္ကိုဝတ္ထားတာမို႔ တကယ့္လူငယ္စတိုင္လ္အျပည့္ပင္။ သူတိူ႔ဆိုင္ေကာင္းေကာင္းတစ္ဆိုင္မွာ ဝင္ၿပီး ညေနစာစားလိုက္ၾကသည္။ သူ႔ကို ေသာက္ခ်င္ေသာက္ေလလို႔ ေျပာတာနဲ႔ သူလဲ ဘီယာေလာက္သာမွာၿပီးေသာက္သည္၊ ဥမၼာခင္ကလဲ သူလဲေသာက္မယ္ဆိုၿပီး ယူေသာက္သည္။ ႏွစ္ခြက္ေလာပ္ေသာက္ၿပီးေတာ့ ဥမၼာခင္မူးေနၿပီ။ သူ႔ေယာက္က်ားကို မေက်နပ္တာရင္ဖြင့္သည္။ စီးပြားေရးကိုပဲ မဲလုပ္ၿပီး သူနဲ႔သမီးကို သိပ္ဂ႐ုမစိုက္ေၾကာင္း၊ ဒီလိုေတြသြားလာရတာ သူက အတင္းလိုက္ေနလို႔သာ သြားေနရေၾကာင္း။ မိသားစုကို အခ်ိန္မေပးေၾကာင္းေျပာသည္။

 

သူလဲ အလိုက္သင့္နားေထာင္ရင္း ဘီယာကို ထည့္ေပးေနသည္။ ခုလဲ သူမကို သူစိမ္းနယ္မွာ တေယာက္တည္းထားခဲ့ေၾကာင္း ၿပီးေတာ့ ျပန္မလာႏိုင္ေတာ့ပဲ တေယာက္တည္း ျပန္ခိုင္းေၾကာင္း မေက်နပ္ခ်က္ေတြကို ရင္ဖြင့္ေနသည္။ ေတာ္ေတာ္ေလးလဲ မူးေနတာမို႔ ျပန္မယ္ေျပာေတာ့ မျပန္ခ်င္ေသးဘူး ကခ်င္ေသးတယ္လုပ္ေနသည္။ သူလဲ ကိုယ့္ႏိုင္ငံမဟုတ္တာမို႔ ျပန္တာပဲ ေကာင္းတယ္ေျပာေပမယ့္မရ။ ဒါေၾကာင့္သူလဲ တကၠစီတစ္စီးတားကာ ကလပ္တခုကို သြားခိုင္းလိုက္သည္။ ကလပ္ေရာက္ေတာ့ ဥမၼာခင္ ကေနေလသည္။ သူလဲ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔သာ ၾကည့္ေနေတာ့သည္။ ခဏၾကာေတာ့ သူ႔ကို အတင္းလာဆြဲေခၚကာ တြဲကဖို႔ ေခၚတာနဲ႔ သူလဲ အလိုက္သင့္ ကလိုက္သည္။ ကေနရင္းနဲ႔ သူမရဲ ရင္ေတြတင္ေတြကို မၾကာခဏထိမိသည္။ သူမကေတာ့ မသိ။ ေမာလာေတာ့ ဘီယာထပ္ေသာက္ျပန္သည္။ ဒီလို လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ကဲခ်င္တာၾကာၿပီတဲ့။ ကဲခ်င္လို႔ သမီးကိုထားခဲ့ၿပီးလာတာ ေယာက္က်ားကမ႐ွိလို႔ မကဲရဘူးဆိုၿပီးစိတ္ပ်က္ေနတာ သူ႔ကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေျပာေနသည္။ ကလပ္ကေနျပန္လာေတာ့ သူမေတာ္ေတာ္မူးေနၿပီ။ သူလဲ သူမဟိုတယ္ထိလိုက္ပို႔ၿပီး အခန္းထိ လိုက္ပို႔ေပးရသည္။ ဓာတ္ေလွကားစီးေတာ့ သူမ မဟန္ႏိုင္။ သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွာ။ သူလဲ ဖက္ထားရင္းနဲ႔ ႏို႔ေတြကိုမၾကာခဏထိမိရသည္။ေသာက္လဲ ေသာက္ထားတာမို႔ စိတ္ကလဲ စိတ္႐ိုင္းဝင္မိသည္။ အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ တံခါးပိတ္ၿပီးသူမကို ကုတင္ေပၚ ကန္႔လန္႔ျဖတ ္ပက္လက္တင္လိုက္သည္။ သူမကေတာ့ မူးေနၿပီမို႔ မသိေတာ့။ သူေဘးနားမွာထိုင္ရင္း အက်ႌလတ္ျပတ္ အၾကပ္ေအာက္ကေန အသက္႐ွဴတိုင္း မို႔မို႔တက္လာတဲ့ ရင္သားေတြၾကည့္ရင္း စိတ္က ထလာသည္။ ဥမၼာခင္ကို အရင္ကမေက်နပ္တာေတြကို ေတြးမိၿပီး ဥမၼာခင္ရဲ႕ ႏို႔ေတြကိုလက္ကလွမ္းလိုက္ၿပီး ကိုင္လိုက္သည္။ အက်ႋကိုေအာက္ကေန မၿပီးခြၽတ္လိုက္သည္။ အတြင္းခံကိုပါ တခါတည္းခြၽတ္လိုက္သည္။ ႏို႔ေတြကိုလက္နဲ႔ အသာပြတ္သပ္ကိုင္လိုက္ၿပီး ႏို႔သီးေခါင္းညိဳညိဳေလးကို ငံု႔ကာစို႔လိုက္ေတာ့ အင္းခနဲ အသံနဲ႔အတူရင္ဘတ္က ေကာ့လာသည္။ ဥမၼာခင္မ်က္လံုကမဖြင့္ေပ။

 

သူႏို႔ေတြကိုစို႔ရင္း လက္က ေပါင္ေတြကို ပြတ္သပ္ေနလိုက္သည္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီတိုကို ဖိနပ္ကိုမခြၽတ္ေတာ့ပဲ ခြၽတ္လိုက္သည္။ ပင္တီမရမ္းေရာင္ေလးပဲ က်န္ေတာ့သည္။ ျဖဴဝင္းတဲ့အသားအရည္နဲ႔ လိုက္ဖက္လွသည္။ ပင္တီေပၚကေန လက္နဲ႔ ထက္ေအာက္ပြတ္ဆြဲခ်လိုက္သည္။ ပင္တီကို ခြၽတ္လိုက္ေတာ့ အေမႊးေတြက ေဆးနဲ႔ခြၽတ္ထားသည္ထင္သည္။ ပါးပါးစုစုေလး။ သူေပါင္ႏွစ္ဖက္ကို ကားလိုက္ၿပီး လက္ခလယ္နဲ႔ အဖုတ္ထဲကိုထည့္လိုက္ေတာ့ အဖုတ္က အရည္ေတြနဲ႔။ အတြင္းထဲကို ဝင္သြားေတာ့ သူလဲ ကလိေပးလိုက္သည္။ ဂ်ီစေပါ့ေနရာကို မွန္းကာ ခပ္ဆက္ဆက္ကလိလိုက္ေတာ့ ဥမၼာခင္ ဖင္က ႂကြႂကြတက္လာၿပီး ပါးစပ္က မတိုးမက်ယ္အသံနဲ႔ ညည္းေနသည္။ သူလဲ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို အသာမကာ ကုတင္ေပၚေထာက္ထားတဲ့ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ခ်ိတ္လိုက္ၿပီးကိုယ္ကို ငိုက္လိုက္ေတာ့ ဖင္ကႂကြလာသည္။ သူလဲ ဥမၼာခင္အဖုတ္ထဲကို ထည့္လိုက္ရာ ”ဗ်စ္ ဗ်စ္ ” ”အ ဟ ဟ အာ့ ဟင္ ကို ၿငိမ္းခ်မ္း” အဖုတ္ထဲသို႔ လီးက ၾကပ္ၿပီးဝင္သြားရာ ဥမၼာခင္ ညည္းသံနဲ႔အတူ မ်က္လံုးပြင့္သြားၿပီးၾကည့္လိုက္ရာ ၿငိမ္းခ်မ္းကို ေတြ႔လိုက္ရေတာ့ အလန္႔တၾကား ျဖစ္သြားသည္။ အစက သူမ မူးမူးနဲ႔ကိုကိုက လုပ္ေပးေနတာလို႔ ထင္ေယာင္ထင္မွားျဖစ္ေနၿပီး အဖုတ္ထဲကို လီးႀကီးၿပီးဝင္လာေတာ့ နာသြားလို႔ ေယာင္ယမ္းမ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္လိုက္ရာမွ ၿငိမ္းခ်မ္းကို ေတြ႔ေတာ့ အတင္း ႐ုန္းေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းက သူမကို ဖိထားၿပီးလီးကို အဆံုးထိ ထည့္လိုက္သည္။ ဥမၼာခင္ခမ်ာ အဖုတ္ထဲမွာ ျပည့္သိပ္စြာလီးကဝင္သြားၿပီး နာသြားရသည္။ ”ဖယ္ ကိုၿငိမ္းခ်မ္း မယုတ္မာနဲ႔ေနာ္။ ႐ွင့္သူငယ္ခ်င္း မိန္းမကို ဒီလိုလုပ္စရာလား ဖယ္ေနာ္ ကြၽန္မေအာ္လိုက္မွာ” ”မထူးပါဘူး ဥမၼာရယ္။ ကိုယ့္လီးတေခ်ာင္းလံုး မင္းအဖုတ္ထဲကို ဝင္ေနၿပီဟာကို။ ေအာ္ေတာ့လဲ ဘာထူးမွာလဲ။ ဘယ္သူကၾကားမွာမို႔လဲ ၿငိမ္ၿငိမ္သာ လိုးတာခံလိုက္စမ္းပါ” ”႐ွင္ လူယုတ္မာ။ ေအာက္တန္းစား။ ေထာင္ထြက္ပီပီ ေခြးက်င္းေခြးၾကံ ၾကံတယ္ ေခြးႀကီး ဟင့္ ဟင့္ ” ”ငို ငို ႀကိဳက္သေလာက္သာငိုစမ္း ဟဲဟဲ ေကာင္းလိုက္တာကြာ။ မင္းအဖုတ္က ကေလးတေယာက္အေမဆိုေပမယ့္ ၾကပ္ေနတာပဲ။

 

လိုးလို႔ေကာင္းတာ ဟား” ၿငိမ္းခ်မ္းၾကမ္းၿပီ။ အစက ဒီေလာက္ထိ ၾကမ္းဖို႔မ႐ွိေပ။ ဥမၼာခင္က သူ႔အ႐ိႈက္ထိေစမယ့္ စကားကို နစ္နစ္နာနာေျပာတာေၾကာင့္ အရင္ကတည္းက နာေနတဲ့အခံ႐ွိေတာ့ စိတ္က လြတ္သြားသည္။ ဥမၼာခင္ ႐ုန္းရင္းကန္ရင္းနဲ႔ တျဖည္းျဖည္းေမာလာသည္။ လူက မူးလဲမူးေနတာမို႔ အားမပါ။ ၿငိမ္းခ်မ္းလဲ လီးကို မေဆာင့္ေသးပဲ အဆံုးထိထည့္ထားရင္းနဲ႔ ဥမၼာခင္႐ိုက္ပုတ္ေနတာေတြကို လက္နဲ႔လိုက္ဆြဲရင္း ပါးစပ္က ေျပာခ်င္ရာေတြေျပာေနသည္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဥမၼာခင္အားေပ်ာ့လာေတာ့ ႏို႔ေတြကို လက္နဲ႔ပယ္ပယ္နယ္နယ္ကိုင္ရင္း ”အား ေကာင္းလိုက္တာကြာ။ႏို႔ေတြက အိတင္းေနတာပဲ။ ေကာင္မ ေဆးေတြသံုးၿပီး ေယာက္က်ားကို ဆြဲေဆာင္ထားတာမဟုတ္လား ဟားဟားဟား” ”ကိုၿငိမ္းခ်မ္းရယ္ ေတာ္ပါေတာ့ ဥမၼာကို သနားပါ။ လႊတ္ပါေတာ့ အဟင့္ဟင့္ အိ အိ” ဥမၼာခင္ မ႐ုန္းႏိုင္ေတာ့ ေလေပ်ာ့နဲ႔ေတာင္းပန္သည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းခုခ်ိန္မွေတာ့မရေတာ့။ လူကလဲ မူေနၿပီမို႔ စိတ္႐ိုင္းက ဝင္ေနၿပီ။ ေနာင္ခါလာေနာင္ခါေစ်းလို႔ သေဘာထားကာ ေ႐ွ႕ဆက္တြန္းေနသည္။,ႏို႔ေတြကို ကိုင္လိုက္ ညႇစ္လိုက္နဲ႔ ပါးစပ္ကလဲ ညစ္ညစ္ညမ္းညမ္းေတြေျပာေနသည္။ ဥမၼာခင္ ဘဝမွာ ဒီလိုတစ္တစ္ခြခြေျပာတာတခါမွ မၾကားဖူးသလို အေျပာလဲမခံရဘူး။ ခုလို တစိမ္းတဦးရဲ႕ ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ကိုင္ျခင္းခံရတာ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ပင္။ သူမေယာက္က်ားေတာင္ ခုလို တခါမွမကိုင္ဖူး။ ၿငိမ္းခ်မ္းက တစ္တစ္ခြခြေျပာသလို ေနရာအစံုကို လိုက္ၿပီးကိုင္ေနတာမို႔ စိတ္ကအရမ္းကို ဝမ္းနည္းလာၿပီး ကိုကို႔ကို အရမ္းသတိရမိသည္။ ကိုကို႔ကို သူမသစၥာေဖာက္သလို ျဖစ္သြားၿပီလို႔ ေတြးမိၿပီး မ်က္ရည္က က်လာျပန္သည္။ ဒါကိုၿငိမ္းခ်မ္းက ေတြ႔ေတာ့ တဟားဟားနဲ႔ ရယ္ၿပီး ႏို႔ႏွစ္လံုးကို ညႇစ္ကိုင္ကာ ခါးအားနဲ႔ လီးကို ဆြဲထုတ္လိုက္ၿပီး ခပ္ဆက္ဆက္ေဆာင့္ခ်လိုက္ေတာ့ ”အ့ ကြၽတ္ကြၽတ္ နာတယ္ ဖယ္ပါေတာ့ ေတာ္ပါေတာ့ အီးဟီးဟီး ” ”ေကာင္းလိုက္တဲ့ အဖုတ္။ ၾကပ္ေနတာပဲ လိုးရတာ။ ေစာက္ေကာင္မ အရမ္းလိုးလို႔ေကာင္းတယ္ကြာ” ေျပာေျပာဆိုဆို ၿငိမ္းခ်မ္းတေယာက္ ၾကမ္းၿပီ။ ဥမၼာခင္တေယာက္ ဝမ္းနည္းပက္လက္နဲ႔ ငိုေနေပမယ့္ တျဖည္းျဖည္း အဖုတ္ထဲက လီးကို မသိမသာ လက္ခံလာသည္။ အရည္ေတြက ထြက္လာကာ လီးက အဝင္အထြက္ေခ်ာလာသည္။

 

ၿငိမ္းခ်မ္းရဲ႕ေဆာင့္အားက အားနဲ႔မာန္နဲ႔ ေဆာင့္ေနတာမို႔ တခ်က္ေဆာင့္တိုင္း အင့္ခနဲ အင့္ခနဲ ျဖစ္ျဖစ္သြားကာ သားအိမ္ဝက ပူခနဲ ပူခနဲျဖစ္သြားသည္။ အသိစိတ္နဲ႔ လူက ျငင္းဆန္ေနေပမယ့္ ကိုယ္ခနၶာအစိတ္အပိုင္းေတြက တျဖည္းျဖည္းလက္ခံလာသည္။ ျပည့္ဝတဲ့အရသာက တကိုယ္လံုးကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ပ်ံ့ႏွံ႔လာသည္။ၿငိမ္းခ်မ္းက ဥမၼာခင္းနားကိုကပ္ကာ တစ္တစ္ခြခြေတြေျပာၿပီး ေဆာင့္ေနဆဲပင္။ ”အဟင့္ ဟင့္ အင့္ အင့္ အင့္ ေတာ္ၿပီ ေတာ္ၿပီ ဟင့္ ဟင့္” ႏႈတ္ခမ္းက ျငင္းေနေပမယ့္ သူမေယာက္က်ားနဲ႔ ကြာျခားစြာ ကာမအရသာကို ျပည့္ဝစြာေပးေနတာကို စိတ္က တျဖည္းျဖည္းပါလာသည္။ သူမ ျငင္းဆန္ခ်င္သည္။ မဟုတ္ဘူး ဒါငါမဟုတ္ဘူး။ ငါ့ကို တျခားလူတေယာက္က မုဒိန္းက်င့္ေနတာ ။ ငါလက္သင့္မခံဘူး ေတြးေနေပမယ့္ မူးကလဲမူး ေဆာင့္ခ်က္တိုင္းက သူမအရင္က ဘာလိုအပ္မွန္း မသိတာ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေမးမိတဲ့အရာက ဒါပါလား ဆိုတာသိသြားၿပီး စိတ္ကႏွစ္ခြျဖစ္ေနသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းလဲ ဥမၼာခင္ရဲ႕ အေျပာင္းအလဲ ကိုသတိထားမိတာေၾကာင့္ ဥမၼာခင္နားကိုကပ္ကာ စိတ္ႂကြေစရန္ ထပ္ၿပီးတစ္တစ္ခြခြေျပာလိုက္ကာ လိ္းကိုတဆံုးထုတ္ တဆံုးထည့္ မွန္မွန္ေဆာင့္ေနသည္။ အဖုတ္က အရည္ေတြနဲ႔ လီးဝင္တိုင္း တႁဗြတ္ႁဗြတ္ တဗ်စ္ဗ်စ္နဲ႔ အသားျခင္း႐ိုက္တဲ့အသံကလဲ အခန္းထဲမွာ ဆူညံေနသည္။ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို လက္နဲ႔ခ်ိတ္ကာ ကိုယ္က ေ႐ွ႕ကိုငိုက္ထားတာမို႔ ဖင္ႀကီးက ႂကြတက္ေနကာ လီးတခ်က္ေဆာင့္လိုက္တိုင္း အတြင္းထဲကို နက္နက္ဝင္သြားကာ ဖိလိုက္တိုင္း ေမြ႔ရာက အတြင္းဖက္ဝင္သြားၿပီးျပန္ကန္လာျပန္တာမို႔ တခ်က္ေဆာင့္လိုက္တိုင္း ျပန္ျပန္ကန္ကန္ တက္လာတာမို႔ ေဆာင့္ခ်က္တိုင္းက ဥမၼာခင့္အတြက္ ႐ူးသြပ္မႈျဖစ္ေစသည္။ မရေတာ့ေပ။ ဥမၼခင္ ဆနၵကို အသိနဲ႔ ဘယ္လိုမွ ထိန္းခ်ဳပ္လို႔မရေတာ့။ အထိအေတြ႔ေနာက္ကို ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္လိုက္သြားၿပီ။ မိန္းမကိစၥကို ကြၽမ္းက်င္ဆရာက်တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းရဲ႕ေအာက္မွာ က်႐ွံုးသြားၿပီ။ ”အ ဟ ဟ အင့္ အင့္” ”ေကာင္းလား ဥမၼာေကာင္းလား” မေျဖ။ ဒါေၾကာင့္ သူ ႏို႔သီးေခါင္းေတြကို ညႇစ္လိုက္ရင္း ”ေကာင္မ ေမးေနတယ္ ငါလိုးတာေကာင္းလားလို႔ ခံလို႔ေကာင္းလား ေျဖစမ္း” ”အား ကြၽတ္ကြၽတ္ ေကာင္းတယ္ အ ဟင့္ ဟင့္ နာတယ္” ၿငိမ္းခ်မ္းျပံဳးလိုက္သည္။

 

သူတခ်က္ခ်င္းေဆာင့္လိုက္ၿပီး ႏို႔ေတြကိုငံု႔ကာ စို႔လိုက္သည္။ ဥမၼာခင္ စိတ္ကအရမ္းကို ႂကြလာသည္။ ၿပီးခ်င္လာသည္။ အရမ္းအရမ္းကို ေကာင္းလာကာ ”အ အင့္ အင့္ ေဆာင့္ ေဆာင့္ မရပ္နဲ႔ ခပ္နာနာေလးေဆာင့္ေပး ေကာင္းတယ္ ဟား ေကာင္းတယ္ အား အား ၿပီးၿပီ အစ္ အစ္ ၿပီးၿပီ အ အ ဟားးးး” ဥမၼာခင္ ၿပီးသြားၿပီသူ႔ကိုအတင္းဖက္ကာဖင္ကို အတင္းေကာ့ကာ ကပ္ထားၿပီးတဆက္ဆက္နဲ႔ ျဖစ္ေနသည္။ ေျခေတြက ကုပ္ေကြးတက္ကာ ပါးစပ္က ဘယ္လိုအသံေတြမွန္းမသိ။ သူ ဥမၼာခင္ကို ျပန္ဖက္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းကို နမ္းလိုက္ရာ ဥမၼာခင္လဲ မြတ္သိပ္စြာ ျပန္နမ္းေလသည္။ ”ဥမၼာ ကိုယ္မၿပီးေသးဖူး လိုးခ်င္ေသးတယ္” ”အဟင့္ ဒီေလာက္အၾကာႀကီးကို မၿပီးေသးဘူးလား။ စိတ္ညစ္ပါတယ္” မူေနသည္။ ”ကုန္းေပးစမ္းပါ” ”သူ႔စိတ္ႀကီးပဲ လူကိုအ႐ုပ္ေလးက်ေနတာပဲ။ ဖယ္ဦးေလ သူကဖိထားမွေတာ့ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲလို႔” ၿငိမ္းခ်မ္းလဲ ထလိုက္ရာဗလြတ္ဆိုတဲ့အသံနဲ႔အတူ အဖုတ္ထဲမွ အရည္ေတြ လွ့်ံက်လာသည္။ ဥမၼခင္လဲ ရင္ထဲ ဟာခနဲ ျဖစ္သြားသည္။ အနားက ပင္တီကိုအျမန္ယူကာ အဖုတ္ကိုအုပ္ကာ သုတ္လိုက္ၿပီးၿငိမ္းခ်မ္းလီးကို ၾကည့္မိလိုက္ေတာ့ ရင္ထဲဖိုသြားသည္။ ဟယ္အႀကီးႀကီးပဲ။ ကုတင္အစြန္းမွာပဲ ကုန္းေပးလိုက္သည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းလဲ ဥမၼာခင္ရဲ႕ တင္ပါးေတြကို ညႇစ္လိုက္ၿပီး ဖ်န္းခနဲ႐ိုက္ကာ ”ေတာက္ လွလိုက္တဲ့ဖင္ကြာ ” ”အ နာတယ္ ဘာလို႔႐ိုက္တာလဲ” ”လွလို႔႐ိုက္တာ မင္းဖင္က လံုးေနတာပဲ” ေျပာရင္တဖတ္ဖတ္နဲ႔႐ိုက္ေနသည္။ ျဖဴေဖြးတဲ့တင္ပါးေတြက လက္ရာေတြနဲ႔ နီရဲလာသည္။ ဥမၼာခင္မွာ သိတက္စ အရြယ္ကတည္းက ခုခ်ိန္ထိ သူေဌးသမီးတစ္ဦးလဲ ျဖစ္တာမို႔ ဒီလိုၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း မဆက္ဆံခံရဖူးေပ။ ေယာက္က်ားရေတာ့လဲ ေယာက္က်ားက ႏုႏုည့ံညံ့သာ ဆက္ဆံသည္။ လင္မယားခ်င္းလုပ္ရင္လဲ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္းမလုပ္။ ဒါေၾကာင့္ခုလို ဆက္ဆံခံရတာ ပထမဆံုးမို႔ စိတ္ထဲမွာ အထူးအဆန္းျဖစ္ကာ သေဘာက်လာသလိုလို။

 

ၿငိမ္းခ်မ္းက တင္ပါးေတြကို႐ိုက္ရင္း ဖင္ႏွစ္ျခမ္းကို ျဖဲလိုက္ရာ နီရဲရဲ ခေရပြင့္ေလးကိုေတြ႔လိုက္ရေတာ့ အဖြင့္မခံရေသးမွန္းသိလိုက္တာမို႔ တရက္ေတာ့ ခေရေႁခြပစ္မယ္လို႔စိတ္ကႀကိမ္းရင္း စအိုကို လက္မနဲ႔ကုတ္ျခစ္ကာ ”ေတာက္ ခေရပြင့္ေလးက ခ်စ္စရာေလးကြာ ” ဥမၼာခင္ ဖင္ဝယားသြားၿပီး ႐ွံုသြားသည္။ ”ဟင့္ လုပ္စရာ႐ွိတာမလုပ္ဘူး ယားတယ္ ဘာေတြေလွ်ာက္လုပ္ေနတာလဲ အို အဟင့္ ယားပါတယ္ဆို” ၿငိမ္းခ်မ္းရဲ႕အေျပာအဆို အကိုင္အတြယ္ ေတြေၾကာင့္ ဥမၼာခင္ စိတ္က တက္ႂကြလာရျပန္သည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းလဲ ကုန္းတဲ့ပံုစံကို ျပင္ၿပီးေနာက္ကေန ဥမၼာခင့္အဖုတ္ဝကိုေတ့ကာ လီးနဲ႔ထည့္လိုက္ရာ ”ၿဗိ ျဗစ္ ျဗစ္ ျဗစ္” ”ဟ အ အ ေျဖးေျဖး နာတယ္ အာ့ ႐ွီး ” လီးကတဆံုဝင္သြားၿပီး သားအိမ္ဝကို ဒုတ္ခနဲေဆာင့္လိုက္ရာ ဥမၼာခင္ေအာင့္ခနဲ ျဖစ္သြားၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းလဲ က်င္ခနဲ ျဖစ္သြားသည္။ ”အ ေျဖးေျဖး ေအာင့္တယ္” ၿငိမ္းခ်မ္းလဲ တင္ပါးႏွစ္ဖက္ကို ညႇစ္ကိုင္ၿပီး လီးကိုေျဖးေျဖးခ်င္းတဝက္ေလာက္ဆြဲထုတ္ကာ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ျပန္ထည့္လိုက္ေတာ့ ဥမၼာခင္ ႐ွီးခနဲ ျဖစ္သြားၿပီး အရသာခံေနသည္။သူလဲ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း တခ်က္ခ်င္းေဆာင့္ေပးလိုက္သည္။ အခ်က္ေပါင္းသံုးဆယ္ေလာက္က် ဥမၼာခင္ ခံႏိုင္လာကာ ေဆာင့္ေစခ်င္လာသည္။ တအင့္အင့္နဲ႔ ေနာက္ကို ျပန္ျပန္ေဆာင့္ေပးေနသည္။ သူလဲ ခပ္သြက္သြက္ေဆာင့္ေပးလိုက္ရာ ေကာင္းသြားသည္။ ေဆာင့္ခ်က္တိုင္း ဖင္ကတုန္တုန္သြားသလို ပခံုးေက်ာ္ေက်ာ္ဆံပင္ နီညိဳေရာင္ကလဲ ဝဲခနဲ ဝဲခနဲခါသြားသည္ကို ၾကည့္ရင္း သူသေဘာက်မိသည္။ ခပ္သြက္သြက္ေဆာင့္ရင္းနဲ႔ ခါးကို ကိုင္ကာ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းလိုးလိုက္ေတာ့ ”အား ကြၽတ္ကြၽတ္ ေကာင္းလိုက္တာ ဟ ဟ အင္းေဆာင့္ ေဆာင့္ အိ အိ အိ” သူေမးစရာမလိုေတာ့။ သူ႔အလိုလို ျဖစ္လာၿပီ။ သူခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေဆာင့္ ရင္း ၿပီးခ်င္လာၿပီ။ ဒါေၾကာင့္သူ ”ဥမၼာခင္ ငါအထဲမွာၿပီးလိုက္ရမလား” ”အင္း ၿပီးလိုက္ ရတယ္ ေဆာင့္ေဆာင့္ ဥမၼာလဲ ၿပီးေတာ့မယ္ ဟား အ အ” သူလဲ ဆက္တိုက္မရပ္မနားေဆာင့္ခ်လိုက္သည္။ လီးတစ္ခုလံုး က်င္တက္လာကာ လီးကို အဆံုးထိေဆာင့္ထည့္လိုက္ၿပီး အရည္ေတြကို ပန္းထည့္လိုက္ခ်ိန္ပဲ ဥမၼာခင္လဲ ၿပီးသြားကာ သူ႔လီးကို တခ်က္တခ်က္ညႇစ္ေနသည္။ ႏွစ္ေယာက္သာ ကုတင္ေပၚသို႔ ေဘးတိုက္လွဲခ်ကာ အနားယူလိုက္ၾကသည္။

 

ဥမၼာခင္ ႏို႔လံုးက်စ္က်စ္ကို ဆုပ္ကိုင္ထားလိုက္သည္။ ေတာ္ေတာ္ေလးၾကာေတာ့မွ ဥမၼာခင္က ေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္သြားသည္။ သူလဲ တစ္႐ွဴးထယူကာ သုတ္လိုက္ၿပီး အမိႈက္ျခင္းထဲထည့္ကာ အတြင္းခံဝတ္ၿပီး ကုတင္ေပၚမွာ အနားယူလိုက္သည္။ ဥမၼာခင္ျပန္ထြက္လာေတာ့ တပတ္ကို ပတ္ထားသည္။ ကုတင္နားေရာက္ေတာ့ ”ဟင့္ ဘာလုပ္ေနတာလဲ ျပန္ေတာ့ေလ” ”မျပန္ပါဘူး မင္းကို လိုးလို႔မွမဝေသးတာ” ”ဟင့္ စကားကလဲ ၾကမ္းလိုက္တာ” သူမကို ဆြဲခ်လိုက္ကာ နွုတ္ခမ္းကိုနမ္းလိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ေစာင္ျခံဳ ၿပီး ႏွစ္ေယာက္သားဖက္ရင္းနဲ႔ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ မနက္ေျခာက္နာရီေလာက္က် သူႏိုးလာေတာ့ ဥမၼာခင္ကသူ႔ေဘးနားမွာ မႏိုးေသး။ သူလဲ ဥမၼာခင္ပတ္ထားတဲ့တပတ္ကိုခြၽတ္လိုက္ကာ ႏို႔ေတြကိုကိုင္လိုက္ေတာ့ ”အင္ ဟာကြာ သူမ်ားအိပ္ခ်င္ေနေသးတဲ့ဟာကို။ ညတုန္းကလဲ သူႏွိပ္စက္ထားၿပီးၿပီ။ ခုအိပ္ခ်င္ေသးတယ္ကြာ” ”အိပ္ေလ။ ကိုယ္ဟာကိုကိုင္တာကို” ဥမၼာခင္ဆက္ၿပီးအိပ္ေနေတာ့ သူႏို႔ေတြကို ကုန္းစို႔လိုက္ၿပီး လက္တဖက္က်န္တဲ့ႏို႔ကို ရြရြေလးပြတ္ေခ်ကစားေနလိုက္သည္။ ႏို႔သီးေခါင္းေတြကို ကလိလိုက္ေခ်လိုက္နဲ႔လုပ္ေနရာ ဥမၼာခင္ လဲ အသက္႐ွဴသံျပင္းလာကာ သူ႔ေခါင္းကို ထိုးဖြေနၿပီး ရင္ကေကာ့ေကာ့တက္လာသည္။ ႏို႔ေတြစို႔ေနရင္းနဲ႔ လက္ကတျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေအာက္ဖက္ကိုဆင္းကာ ေပါင္ေတြကို ပြတ္ေပးလိုက္သည္။ ဥမၼာခင္လဲ တရြရြျဖစ္လာၿပီး ေပါင္ကကားလိုက္စုလိုက္ျဖစ္ေနသည္။ သူလဲ ႏို႔ေတြကိုစို႔ရင္းတျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေအာက္ကို ဆင္းကာဗိုက္ေတြကို လိုက္စုပ္လိုက္ကာ ႏို႔ေတြကိုလက္နဲ႔ေခ်ေနလိုက္သည္။ တျဖည္းျဖည္းခ်င္းေအာက္ကိုဆင္းလိုက္ေတာ့ ”အို႔ မလုပ္နဲ႔ေလ။ ငရဲေတြႀကီးကုန္ေတာ့မယ္ အို မလုပ္နဲ႔ အ အ ႐ွီး ဘယ္လိုလုပ္ေနတာလဲကြာ” သူလဲေပါင္ႏွစ္ဖက္ကိုျဖဲကာအေစ့ကို လ်ွာနဲ႔ ကေလာ္လိုက္ရာေကာ့တက္သြားသည္။ အေစ့ကို ဆက္တိုက္ လ်ွာနဲ႔ကလိလိုက္ရာ ထြန္႔ထြန္႔လူးသြားၿပီး ေမြ႔ရာခင္းေတြကို လက္နဲ႔ဆုတ္ေခ်ကာ ကိုယ္က ႂကြတက္လာလိုက္ ျပဳတ္က်သြားလိုက္နဲ႔။ အဖုတ္ထဲက အရည္ေတြက ထြက္လာသည္။ သူအဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို စုပ္လိုက္ရာ အ ခနဲအသံနဲ႔အတူ လူက တဆက္ဆက္တုန္ေနသည္။ အဖုတ္အတြင္းထဲကို လ်ွာနဲ႔ဝင္ႏိုင္သေလာက္ထည့္ကာ ကလိလိုက္ေတာ့ ဥမၼာခင္တေယာက္ အသံေတြကမရပ္ေတာ့။ ဖင္ဝကို လ်ွာနဲ႔ကလိလိုက္ျပန္ရာ ဆက္ခနဲ တုန္သြားရျပန္သည္။

 

လက္မနဲ႔ အေစ့ကိုေခ်ၿပီး အဖုတ္ထဲကို လက္နဲ႔ကလိ ခေရကိုဝလံုးေရးေနေတာ့ ဥမၼာခင္ ဘယ္လိုမွမခံႏိုင္ေတာ့။ လူကတဆက္ဆက္တုန္လာကာ အုခနဲ မပီမသအသံနဲ႔အတူ ေျခေခ်ာင္းေတြ ေကြးတက္သြားၿပီး ၿပီးသြားသည္။ ”ကိုရယ္ ဘယ္လို လုပ္တာလဲကြာ။ဥမၼာ့ကို ငရဲေပးေနတာလား” ”မေကာင္းဘူးလား” ”ေကာင္းတယ္” ႐ွက္သံနဲ႔ေျဖသည္။ ”ဒီလို တခါမွမခံဖူးဖူးလား” ”ဟင့္အင္း မခံဖူးဘူး” ”ကဲ ဒီတခါ ကိုယ့္အလွည့္ လီးစုပ္ေပး” ေျပာၿပီးဥမၼာခင္ပါးစပ္နားလီးကို ထိုးေပးလိုက္သည္။ ဥမၼာခင္တေယာက္ ၿငိမ္းခ်မ္းကို စြဲသြားသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းနဲ႔မွ သူမ မရဖူးတာရခဲ့ရတာပင္။ ခုေလာေလာဆယ္မွာ သူမေယာက္က်ားနဲ႔သမီးကို ေမ့ထားလိုက္သည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းရဲ႕ လီးကို စိတ္ပါလက္ပါစုပ္ေပးေနသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းက အေျပာအဆို သူမအေပၚဆက္ဆံတာက သူမကို တန္ဖိုးမထားမွန္းသိေပမယ့္ သူမ ႏွစ္သက္ေနမိသည္။ ဒါလဲ အထက္တန္းလႊာထဲက ေပါက္ဖြားလာတဲ့သူမရဲ႕ စိတၱဇလားပင္။ သူမကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဆက္ဆံတာ ေျပာဆိုတာ ႏွစ္သက္သေဘာက်မိကာ သာယာေနသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းရဲ႕ ျပဳစုမႈေတြကို တန္းတန္းစြဲမိေနသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းက သူမ ပါးစပ္ထဲမွာပင္ၿပီးသြားတာမို႔ ညႇီစို႔စို႔အရည္ေတြ ပိုၿမိဳခ်မိေပမယ့္ မေထြးထုတ္မိ။ အန္ခ်င္သလိုလိုျဖစ္သြားေပမယ့္ သေဘာက်မိသည္။

 

ႏွစ္ေယာက္သား ေရအတူတူခ်ိဳးလိုက္ၾကသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းက ဆက္ဆံတဲ့အခ်ိန္သာ သူမကို ဖာသာသာသေဘာထားဆက္ဆံေပမယ့္ က်န္တဲ့အခ်ိန္မွာ သူမေယာက္က်ားထက္ ယုယကာ အေျပာေကာင္းတာေတြေၾကာင့္ သူမ သေဘာက်ရျပန္သည္။ ေရခ်ိဳးအဝတ္လဲ ၿပီး မနက္စာစားကာ ေလယာဥ္လတ္မွတ္ သြားဝယ္လိုက္သည္။ သူမေယာက္က်ား ဖုန္းဆက္ေတာ့ မနက္ျဖန္ျပန္မယ္လို႔ေျပာသည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းနဲ႔ ေတြ႔တယ္ေျပာေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းနဲ႔ စကားေျပာခ်င္တယ္ဆိုလို သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ေျပာေနၾကသည္။ ဂ႐ုစိုက္ေပးဖို႔ ဘာညာမွာေနတာေနမည္။ ႏွစ္ေယာက္သား ၿငိမ္းခ်မ္းတည္းတဲ့ ဟိုတယ္ကိုသြားကာ အဝတ္အစားေတြ အိတ္ေတြယူကာ သူမဆီကိုေျပာင္းလာခဲ့သည္။ သူမကလဲ ၿငိမ္းခ်မ္းကို ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္တာနဲ႔ ဒီကကိစၥေတြကိုေမ့ပစ္လိုက္ၿပီး အရင္လို ပဲဆက္ေနၾကမယ္ေျပာေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းကလဲ လက္ခံသည္။ ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ သူတို႔ လုပ္ၾကျပန္သည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းက ဥမၼာခင္ကို ၾကမ္းၾကမ္းတမ်ိဳး ႏုႏုည့ံညံ့တသြယ္ မႏုမၾကမ္းတဖံုးဆက္ဆံသည္။ သူမ အစြဲႀကီးစြဲမိသြားသည္။ တရက္နဲ႔တညလံုး ပံုစံမ်ိဳးစံု ခံစားလိုက္ရေလျခင္းေပါ့….ျပီးပါျပီ။

Categories
Lifestyle

အလြယ္တကူ

ျဖစ္ရပ္မွန္ေလးပါ။ နာမည္ လိပ္စာလႊဲထားပါတယ္။ လြန္ခဲ႕ေသာ ၃ ႏွစ္ေလာက္က မႏၲေလးျမိဳ႕ ရပ္ကြက္တစ္ခုမွာေပါ့ ငမ်ိဳးဆိုတဲ႕ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ ငမ်ိဳးက ကားေဘာ္ဒိ ျပင္တဲ႕ အလုပ္လုပ္တယ္။ ရိုးသားတယ္။ ႀကိဳးစားတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ သက္ႀကီးနဲ႕ ေကတီဗြီ သြားေလ့ရွိတယ္။ ေနာက္ပိုင္း သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ သက္ႀကီးက ေကတီဗြီ ကေဆာ္နဲ႕ အိမ္ေထာင္က်သြားတယ္။ ေဆာ္က ရွမ္းျပည္ဇာတိ နာမည္က နန္းေလး ။ နန္းေလး ေကတီဗြီ မွာလုပ္တုန္းက ငမ်ိဳး နန္းေလးနဲ႕ အတူ ဆက္ရွင္ ဝင္ဖူးတယ္။ သက္ႀကီး ကတရုတ္လူမ်ိဳး မိဘေတြက အရက္ဆိုင္ဖြင့္ထားတယ္။ သက္ႀကီးက အလုပ္မရွိဘူး မိဘကူလုပ္ေပးေနသူျဖစ္တယ္။ သက္ႀကီးက နန္းေလးနဲ႕ အိမ္ေထာင္က်ေတာ့လည္း အလုပ္မရွိဘူး။ မိဘအရက္ဆိုင္ ကူေရာင္းေပးၿပီးေနတယ္။ သက္ႀကီး မိဘေတြက နန္းေလးကို သေဘာမက်ဘူး။ ေကတီဗြီ မွာ အလုပ္လုပ္ဖူးလို႔တဲ႔။ ေနာက္ဆံုး နန္းေလးနဲ႕ သက္ႀကီး မိဘေတြ အဆင္မေျပေတာ့ဘူး။ နန္းေလး ရွမ္းျပည္ျပန္တယ္။ သက္ႀကီး လိုက္သြားတယ္။ ရွမ္းျပည္မွာ ႏွစ္ႏွစ္ခြဲေက်ာ္ၾကာတယ္။ နန္းေလး သမီးတစ္ေယာက္ရတယ္။ သက္ႀကီး ရွမ္းျပည္က နန္းေလးဘိုးဘြားပိုင္ ျခံေလးေရာင္းျပီး နန္းေလးနဲ႕ သမီးကို မႏၲေလးျပန္ေခၚလာတယ္။

 

သက္ႀကီး မႏၲေလးျပန္ေရာက္ေတာ့ သက္ႀကီးမိဘေတြက နန္းေလးကို လက္မခံဘူး။ သက္ႀကီးမိဘေတြနဲ႕ နန္းေလး အႀကီးအက်ယ္ ရန္ျဖစ္ၾကတယ္။ ေနာက္ဆံုး သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ငမ်ိဳးကို သက္ႀကီး အကူအညီေတာင္ျပီးငမ်ိဳးဆီ လာေနတယ္။ ငမ်ိဳးက ကား ေဘာ္ဒိ ရံု ပိုင္ရွင္၏ တူျဖစ္သည္။ ပိုက္ဆံရွိသည္။ ငမ်ိဳးလည္း သူငယ္ခ်င္း သက္ႀကီးတို႕ လင္မယားကို သူေနသည့္ အလုပ္ရံုတိုက္ခန္း အိပ္ခန္းမွာ ထားသည္။ ငမ်ိဳးက ဧည့္ခန္းေဘး သမံသလင္း ကြက္လပ္မွာ ဖ်ာခင္းအိပ္သည္။ ျခံထဲတြင္ အလုပ္ရံုႏွင့္ အလုပ္သမား အေဆာက္အဦ စုစုေပါင္း ၃ လံုး ရွိပါသည္။ အလုပ္ရံုတြင္ အလုပ္သမား ၂၀ ခန္႔ရွိျပီး ၁၀ခန္႕သာ အလုပ္ရံုတြင္ အိပ္ပါသည္။ ထိုညအိပ္ ၁၀ ဦးကို ငမ်ိဳးက ႀကီးၾကပ္ရပါသည္။ သက္ႀကီး စိတ္ညစ္ေနသည္။ မိဘႏွင့္ အဆင္မေျပသည့္ နန္းေလးကိုလည္း စိတ္ဆိုးမိသည္။ ငမ်ိဳးဆီမွာ ေနတာ ၄ ရက္ေျမာက္ေန႔ျဖစ္သည္။ ညေနတြင္ သူငယ္ခ်င္း ငမ်ိဳး မွ အာမီရမ္ သံုးလံုးနဲ႕ အမည္းဝယ္လာသျဖင့္ သက္ႀကီးနဲ႕ ငမ်ိဳးအတူတူအရက္ ေသာက္ၾကၿပီး အရင္က ကဲခဲ႔ေပ်ာ္ခဲ႔တာကို ျပန္ေျပာျဖစ္ၾကသည္။ ထို႕မွ သက္ႀကီး မိန္းမအေၾကာင္း ကို ေျပာၾကသည္။ ” ငမ်ိဳး မင္း ငါ့မိန္းမနဲ႕ ေကတီဗြိ မွာ အတူတူထိုင္ဖူးတယ္မဟုတ္လား” ”ေအး ထိုင္ဖူးတယ္ေလး ဘာျဖစ္လို႕လဲ” ” မင္း ငါ့မိန္းမကို ေခၚစားေသးလား” ” ဟာ မစားပါဘူးကြာ” ငမ်ိဳးမ်က္ႏွာ အနည္းငယ္ပ်က္သြားသည္ကို သက္ႀကီး သိသည္။ ” မင္း ငါ့မိန္းမကို စားမလား” ” ဟာ မစားပါဘူးကြာ မင္းကလဲ မူးျပီး ေပါက္ကရေတြ ေလွ်ာက္ေျပာမေနနဲ႕ ” ”ငါ မူးလို႕ေျပာေနတာ မဟုတ္ဘူးဟ မင္း ငါ့မိန္းမကို လိုးတာ ငါၾကည့္ခ်င္လို႕ဟ ငါ့မိန္းမကို ရွမ္းျပည္ျပန္ပို႔ေတာ့မွာ ငါလဲ ျပန္လိုက္မသြားေတာ့ဘူး။

 

မင္းကို သူငယ္ခ်င္းအရင္မို႕ ေပးေကြ်းတာ မစားခ်င္ေန မင္းမလုပ္ တစ္ျခားတစ္ေယာက္ေပးေကြ်းလိုက္မယ္” ” သက္ႀကီး မင္းတကယ္ေျပာေနတာလား” ” တကယ္ေပါ့ဟ မင္းလုပ္မလား” ”မင္းမိန္းမက လက္ခံပါ့မလား” ” ညၾက မင္းအခန္းထဲ တိတ္တိတ္ေလး ဝင္လာခဲ႕ မီးပိတ္ထားေတာ့ ငါ့မိန္းမ သိမွာမဟုတ္ဘူး ျပီးမွ ငါနဲ႕ ေနရာခ်င္းလဲၿပီး လုပ္ေပါ့ကြာ” ငမ်ိဳး သက္ႀကီး စကားေၾကာင့္ ရင္ထဲ ႏွလံုးခုန္ျမန္သြားသည္။ နန္းေလးက လွသည္။ ကေလးအေမျဖစ္မွ ခႏၶာကိုယ္က ပိုလွလာသည္။ ငမ်ိဳး နန္းေလးကို အလိုးရတာ ၂ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာျပီျဖစ္သည္။ ငမ်ိဳးနဲ႕နန္းေလး မွာ ဇာတ္လမ္းေတြ ရွိသည္။ သက္ႀကီးလည္း သိသည္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနခ်င္ျဖစ္သည္။ အခုက သက္ႀကီး ကိုယ္တိုင္ လမ္းဖြင့္ေပးေနခ်င္း ျဖစ္သည္။ နန္းေလးကေတာ့ သိလည္း မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနမွာကို ငမ်ိဳးသိသည္။ ”အိုေက သက္ႀကီး ငါသေဘာတူတယ္ ဒီညငါ မင္းမိန္းမကို လိုးမယ္” ”အိုေက ငမ်ိဳး အားေဆးေသာက္ထား” ညက ၁၂ နာရီေက်ာ္ျပီျဖစ္သည္။ အလုပ္ရံုတစ္ခုလံုး တိတ္ဆိတ္ေနသည္။ ငမ်ိဳး သက္ႀကီးတို႕ လင္မယားအိပ္ခန္းဆီ ျဖည္းျဖည္းခ်င္ ကပ္လာသည္။ မီးပိတ္ထားသျဖင့္ ဘာမွ မျမင္ရ။ သက္ႀကီးက အိပ္ခန္းတံခါးကို ဖြင့္ေပးထားသျဖင့္ အဆင္ေျပသည္။ ငမ်ိဳး သက္ႀကီးတို႕ လင္မယား အိပ္ခန္းထဲ ေရာက္သြားသည္။ တံခါးဘက္အျခမ္းမွာ သက္ႀကီးက အိပ္ေနမည္ေျပာသျဖင့္ လက္ျဖင့္ စမ္းလိုက္ရာ သက္ႀကီးလက္ကို စမ္းမိသည္။ သက္ႀကီးက ငမိ်ဳးလက္ကို ျပန္ကိုင္ျပီး သူ႕ေဘးတြင္ ခပ္ခြာခြာက အိပ္ခိုင္းလိုက္သည္။

သက္ႀကီး သူမိန္းမကို စျပီး လႈပ္ရွားလိုက္သည္။ သက္ႀကီး၏ညာဘက္တြင္ ငမ်ိဳးရွိျပီး ဘယ္ဘက္ျခမ္းတြင္ နန္းေလး နန္းေလး၏ ဘယ္ဘက္ျခမ္းတြင္ ကေလးရွိသည္။ ရွမ္းျပည္က ျပန္လာကတည္းက လင္မယားႏွစ္ေယာက္ မလိုးၾကရေသးေပ။ သက္ႀကီးက နန္းေလး ထဘီကို ဆြဲခြ်တ္လိုက္ျပီး နန္းေလး ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို ဖိပြတ္လိုက္သည္။ နန္းေလးလည္း အလိုးခံခ်င္ေနသျဖင့္ ထဘီကို ကူခြ်တ္ျပီး ေပါင္ကို ျဖဲေပးလိုက္သည္။ သက္ႀကီး ထျပီး နန္းေလး ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို လွ်ာနဲ႕ လ်က္ေတာ့သည္။ နန္းေလးလည္း ေစာက္ပတ္လ်က္ခံရတာ ေကာင္းသျဖင့္ ေကာ့ျပီး ခံေနသည္။ ခဏအၾကာ သက္ႀကီးက နန္းေလးပါးစပ္ကို နမ္းလိုက္သည္။ ျပီးေတာ့ ငမ်ိဳးကို လက္ျဖင့္ လွမ္းကုတ္ျပီး အခ်က္ျပလိုက္သည္။ ငမ်ိဳးက အထာနပ္သည္။ ျဖည္းျဖည္းေလးထျပီး သက္ႀကီး ေက်ာေနာက္သြားကပ္ေနလိုက္သည္။ သက္ႀကီး မိန္းမျဖစ္သူ နန္းေလးကို နမ္းေနရာမွ ထျပီး ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းၿဖဲလိုက္သည္။ နန္းေလး လည္း ေယာက္်ားျဖစ္သူ သက္ႀကီး လိုးေတာ့မည္ ဆိုတာသိသျဖင့္ ေဘးကသမီးကို ဖိမိမည္ စိုးရိပ္သျဖင့္ ေဘးကိုတြန္းပို႕လိုက္သည္။ ရုတ္တရက္အျမန္ သက္ႀကီး ေဘးကို ကပ္လိုက္သည္။ ငမ်ိဳးလည္း ေနာက္ကေန သက္ႀကီးေနရာဝင္ယူလိုက္ျပီး ခ်က္ခ်င္း လီးႀကီးကို နန္းေလးေစာက္ဖုတ္ထဲ ထိုးသြင္းလိုးလိုက္သည္။ ငမ်ိဳး နန္းေလးကိုလိုးေနတာကို နန္းေလးမသိေသးေပ။ ငမ်ိဳး နန္းေလး ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ၿဖဲျပီး ေဆာင့္လိုးေတာ့သည္။ နန္းေလး ေစာက္ဖုတ္ကို ၿဖဲၿပီး လိုးရတာ ငမ်ိဳး ႀကိဳက္သည္။ နန္းေလးမွာ ေယာက်္ားျဖစ္သူ ငမူး ဒီေလာက္လိုးႏိုင္မည္မထင္ထားေပ။ နန္းေလး ေစာက္ပတ္ထဲ ခံရတာေကာင္းသျဖင့္ အရည္ေတြ ထြက္လာသည္။

 

ငမ်ိဳး ကာမအားတိုးေဆး ၾကာေဆးေသာက္ထားသည္။ သက္ႀကီးမွာ ေဘးတြင္ မိန္းမျဖစ္သူကို သူငယ္ခ်င္း ငမ်ိဳး လိုးေနသံေတြကိုၾကားျပီး လီးႀကီးက မာေတာင္လာသည္။ ငမ်ိဳး လိုးျပီးမွ နန္းေလးထပ္လိုးေတာ့မည္ဟု စဥ္းစားေနသည္။ ခဏေနေတာ့ ငမ်ိဳး နန္းေလး ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ပုခံုးေပၚ တင္ျပီး ေဆာင့္လိုးေတာ့သည္။ ငမ်ိဳး နည္းေျပာင္းျပီး လိုးခ်င္လာသည္။ နန္းေလး ေစာက္ဖုတ္ထဲက လီးကို ဆြဲႏႈတ္ျပီး နန္းေလးကို ဆြဲေမွာက္လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ခါးကိုဆြဲျပီး ဖင္ကုန္းခိုင္းလိုက္သည္။နန္းေလးက ခါးလွသည္။ နန္းေလး အံ႔ၾသသြားသည္။ ေယာက်္ားျဖစ္သူက ပလက္လွန္တက္လိုးကာ ခဏေလးနဲ႕ျပီးသြားတတ္သူ ျဖစ္သည္။ ယခု ထူးထူးဆန္းဆန္း လုပ္ေနသျဖင့္ သတိေပးလိုက္သည္။ ”ကိုသက္ ဘာေတြ လုပ္ေနတာလဲ ကိုမ်ိဳး ၾကားသြားဦးမယ္ ” ငမ်ိဳး နန္းေလး ပါးစပ္ကို လွမ္းပိတ္လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ နန္းေလး ဖင္ေနာက္ျပဴးထြက္ေနတဲ႕ ေစာက္ဖုတ္ႀကီးကို အေမွာင္ထဲ လက္နဲ႕စမ္းက ဆြဲၿဖဲၿပီး ကုန္းလ်က္လိုက္သည္။ ‘အာ အ အား” နန္းေလး ေစာက္ပတ္ႀကီးထဲ ယားတက္လာျပီး ေကာင္းလြန္းသျဖင့္ အသံ ထြက္သြားသည္။ ငမ်ိဳး လည္း ခဏေလာက္ ေစာက္ဖုတ္လ်က္ျပီး အားရေတာ့မွာ လီးႀကီးကို နန္းေလး ေစာက္ဖုတ္ထဲ ဖိသြင္း ေဆာင့္လိုးေတာ့သည္။ နန္းေလး တစ္ခါမွ မခံစားဘူးသည့္ အရသာေတြ ခံစားေနရသည္။ ငမ်ိဳးလည္း သူငယ္ခ်င္း မိန္းမကို ခိုးလိုးရတာ အရသာရွိေနသည္။ နန္းေလး ေစာက္ဖုတ္ႀကီးမွာ စီးပိုင္တင္းၾကပ္ျပီး လိုးရတာ ေကာင္းသျဖင့္ ငမ်ိဳး ျပီးခ်င္လာသည္။ ငမ်ိဳးလည္း နန္းေလး ခါးကို ကိုင္ျပီး အေသေဆာင့္လိုးေတာ့သည္။ ခဏအၾကာ ငမ်ိဳးသုတ္ရည္ေတြ နန္းေလး ေစာက္ပတ္ထဲ ပန္းလႊတ္လိုက္သျဖင့္ ျပည့္လွ်ံက်ကုန္ေတာ့သည္။ ငမ်ိဳး လည္း ေကာင္းလြန္းသျဖင့္ လီးကို နန္းေလး ေစာက္ဖုတ္ထဲ ဖိကပ္စိမ္ထားျပီး နန္းေလး ႏို႕ႏွစ္လံုးကို ဆုပ္ကိုင္ပြတ္သပ္ေနမိသည္။

 

နန္းေလးလည္း ေစာက္ပတ္ထဲ ပူေႏြးေကာင္းလြန္းသျဖင့္ အားေပ်ာ့ကာ ေမွာက္ခ်လိုက္၍ ဖင္ကို ေကာ့ေပးထားျပီး သူမႏို႕ကို ကိုင္ထားသည့္ ေယာက္်ားျဖစ္သူလက္ကို ျပန္လည္စုပ္ကိုင္လိုက္မိသည္။ ”ဟင္း ” ငမ်ိဳးသတိဝင္ျပီး အျမန္ထလိုက္သည္။ ရုတ္တရက္ေဘးက အိပ္ေနေသာ ကေလးကို လက္ျဖင့္ ေထာက္မိသြားသည္။ ကေလးလည္း နာက်င္သျဖင့္ ထငိုေတာ့သည္။ ေနာက္ေန႕တြင္ ရဲစခန္းတြင္ ငမ်ိဳးတစ္ေယာက္ မုဒိမ္းမႈျဖင့္ အေရးယူခံရေတာ့သည္။ အမႈက ေၾကာက္စရာ အေမကို မုဒိန္းက်င့္ျပီး ကေလးကို မဖြယ္မရာ ျပဳက်င့္သျဖင့္ ၃၇၆ ၃၇၆/၅၁၁ ျဖင့္ အေရးယူခံလိုက္ရသည္။ ေယာက်္ားျဖစ္သူက လက္ခံတိုင္းလည္း အလြယ္တကူ မလုပ္သင့္ေၾကာင္း ငမ်ိဳးက သက္ေသျပသြားခဲ႔ၿပီ ျဖစ္သည္။ အႏၲရာယ္ကင္းစြာ စားသံုးႏိုင္ပါေစ။