Categories
Local News

အတိတ္မွာ

လြန္ခဲ့ေသာ၂၀၀၆ခုႏွစ္ကေတာ့က်မအသက္ ၂၃ႏွစ္အရြယ္ေလာက္ကေပါ့ရွင္။ က်မေက်ာင္းၿပီးၿပီ အလုပ္အတြက္သင္တန္းေတြေျပးတက္ရင္း ေပါ့ၾကဳံခဲ့ဆုံခဲ့တာေလးေျပာပါရေစ။ဟီးဟီး ေျပာခ်င္ေဇာကမ်ားေနေတာ့နာမည္ေျပာဖို႔ေမ့ေနတယ္။က်မကပန္းသဇင္တဲ့။ပင္ျမင့္မွာပြင့္တဲ့ပန္းေလး လို႔ေဖေဖကနာမည္ေလးေပးခဲ့တာ။ က်မဘဝတိုးတက္ျမင့္မားဖို႔ရည္ရြယ္ၿပီးေပးထားတဲ့နာမည္ေလးေပါ့။ဒါေပမယ့္က်မကိုအရမ္းလွသလားလို႔ေမးရင္အရမ္းမလွေပမယ့္ခ်စ္စရာေကာင္းပါတယ္။အသားျဖဴတယ္။မ်က္ႏွာအက်ေကာင္းတယ္။ႏွာေခါင္းစင္းတယ္။မ်က္လုံးမ်က္ခုံးေကာင္းတယ္။အင္းကိုယ္လုံးလားလွတယ္လို႔ပဲေျပာရမွာေပါ့။ ဖြင့္ထြားတဲ့ရင္သားႏွင့္စြင့္ကားတဲ့တင္ရွိတယ္။ ကိုယ္ေရးေသြးတာေတာ့ဟုတ္ပါဘူးရွင့္ အင္းလိုရင္းပဲေျပာပါ့မယ္။ဒီလိုပါ က်မသင္တန္းတ၇စ္ခုတက္ရမယ္ဆိုေတာ့အလုပ္ကေနအေျပးအလႊားတက္တယ္။DMLမွာ ေပါ့။အလုပ္ထဲကလာရေတာ့ေနာက္က်သြားတယ္။

သင္တန္းေရာက္ေတာ့ထိုင္စရာခုံလိုက္ရွာတယ္။ေနာက္ဆုံးမွာ ခုံတန္းမွာတစ္ေယာက္တည္းထိုင္ေနတဲ့သူအနားက်မသြားၿပီး။ “ဟီး ေနာက္က်သြားလို႔အကိုထိုင္လို႔ရလား” “ဟာ ရပါတယ္ဗ်၊ရပါတယ္ထိုင္ပါ” “ဟုတ္ကဲ့ေက်းဇူးရွင့္”ရည္ရည္မြန္မြန္ေျပာေနေပမယ့္ကိုယ့္အာရုံကသင္တန္းေနာက္က်ေနလို႔သူ႔ကိုဂရုမစိုက္မိဘူး။ထိုင္ၿပီးမွ သူ႔ဘက္လွည့္ၾကည့္လိုက္တယ္။ေနေလာင္အသားအရည္မို႔ညိဳေနပုံရေပမယ့္မူလအသားျဖဴပုံရတယ္။ေယာက္်ားပီသတဲ့မ်က္ႏွာေပါက္ပဲ။ဝတယ္လို႔ေျပာစရာမရွိတဲ့ကိုယ္လုံးပိုင္ရွင္။စပို႔ရွပ္ႏွင့္စတိုင္ေဘာင္းဘီက်က်နနဝတ္ထားတယ္။သင္တန္းမွာစာေတြသင္ရတဲ့အခ်ိန္ေတာ့ သူ႔ကိုအာရုံမထားမိေပမယ့္ကိုယ့္အနားမွာတစ္စိမ္းေယာက်ားေလးရွိတဲ့ဆိုတဲ့စိတ္ကမလုံမလဲႏွင့္ေပါ့။ခဏခဏေခ်ာင္းၾကည့္မိတယ္။ဟီးက်မကလည္းအေခ်ာင္းသူကလည္းအၾကည့္မွာႏွစ္လိုဖြယ္အျပဳံးႏွင့္တခ်က္ျပဳံးျပတယ္။ “အိုး ..”က်မရင္ခုန္ၿပီးရွက္သြားတယ္။က်မအပ်ိဳစင္ေလးပါ။ တစိမ္းတစ္ေယာက္ရဲ႕အျပဳံးမွာအရည္ေပ်ာ္သလိုျဖစ္သြားတယ္။က်မျပန္ျပဳံးျပလိုက္တယ္ ၿပီးေတာ့သင္တန္းဆရာျပတဲ့ဖက္ကိုအာရုံစိုက္ေပမယ့္ခုန္ေနတဲ့ရင္ကို မဖုံးဖိႏိုင္ဘူးေလ သင္တန္းခဏနားခ်ိန္မွာေတာ့။

သူကက်မဖက္လွည့္ၿပီး “က်ေနာ္ ျပည့္ၿဖိဳးဦးပါ” “ဟုတ္ကဲ့အကိုက်မကပန္းသဇင္ပါ” “ဟုတ္ကဲ့နာမည္ေလးကအရမ္းလွတယ္” “ဟင္းးးမုန္႔္ဝယ္ေကြ်းပါ့မယ္” “ဟားး က်ေနာ္မုန္႔စားခ်င္လို႔မဟုတ္ပါဘူး၊နာမည္နဲ႔လူႏွင့္လည္းအရမ္းလိုက္ဖက္တယ္အာ့ေၾကာင့္ပါ” “ခစ္ခစ္ အရမ္းအေျပာေကာင္းတယ္” “အေျပာမေကာင္းရပါဘူးဗ်ာ။က်ေနာ္ကစစ္သားပါဗ်ာ” “ခစ္ ခစ္ ကိုကိုစစ္သားႀကီးကအေျပာ၂ေကာင္းတယ္’” “ဟားးဟားးတကယ္လားဗ်ာ၊က်ေနာ္ေတာင္ ေျမာက္ခ်င္လာၿပီ” “ေအာဒါႏွင့္ ဘယ္တပ္ကလဲ” “က်ေနာ္၆၇၇၇ ကေလာတပ္နယ္မွာတာဝန္က်ပါတယ္” “ဟုတ္ကဲ့ရွင့္” “ဘာရာထူးလဲရွင့္” “ဗိုလ္ႀကီးအဆင့္ပါပဲ” “ဟုတ္ ဗိုလ္ႀကီး” “ဟာ မပန္းသဇင္ကလည္းဗ်ာ” “ဟုတ္ ..ဗိုလ္ႀကီး ေျပာပါ” “ဟားးးးဟားးမပန္းသဇင္ေတာ္ေတာ္ေနာက္တယ္ဗ်ာ။ကိုျပည့္လို႔ပဲေခၚပါ” “ဟုတ္ ဗိုလ္ႀကီးသဇင္လို႔ေခၚပါ ဟီးး” သင္တန္းၿပီးဆုံးခ်ိန္က်ေတာ့ညဘက္ေရာက္ေနၿပီ။ “သဇင္ဘယ္ျပန္ရမလဲ” “သဇင္က ယုဇန ကိုျ၇န္မွာပါ၊ကိုျပည့္ကေရာ” “က်ေနာ္လည္းအဲဒီျ၇ဘက္ျပန္မွာပါ” “ေအာလမ္းေၾကာင္းတူတယ္ေပါ့” “ဟုတ္ကဲ့ လာအတူတူျပန္ၾကရေအာင္သဇင္” “ဟုတ္ကဲ့ရွင့္” ၠယုဇနကားေတြကအရမ္းၾကပ္တယ္။သူအရင္ဆုံးတက္ၿပီးေနရာဦးတယ္။က်မတက္လာေတာ့”သဇင္..ဒီမွာေနရာရၿပီ” “ဟုတ္ကဲ့ေက်းဇူးရွင့္” “အာသဇင္ကလည္းဗ်ာ”တလမ္းလုံးစကားေတြဟိုေျပာဒီေျပာေပါ့။

က်မထင္ထားတာကစစ္သားဆိုတာစကားေျပာျပတ္တယ္။သာမန္အရပ္သားေတြႏွင့္မေျပာတတ္ဘူးဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့။သူကဗဟုသုတလည္းစုံတယ္ရွင့္။ “ယုဇနေရာက္ေတာ့ သဇင္ ေမွာင္ေနၿပီလာႀကိဳ မယ့္သူရွိလား” “မရွိဘူးကိုျပည့္” “က်ေနာ္လိုက္ပို႔ပါရေစ” “အားနာတယ္ရွင္ က်မေနတာ A..Blockမွာဆိုေတာ့ေဝးတယ္” “ဟာ သဇင္ကလည္းစစ္သားတစ္ေယာက္အေနႏွင့္ ဒီဟာေလးကနီးလြန္းေနတယ္” “အားနာလို႔ပါ” “က်ေနာ္တို႔ကတေန႔ေလးမိုင္ အီေကြးမင့္အျပည့္နဲ႔ေျပးေနက်။ထရိန္နင္းရၿပီးသား” “မလြယ္ဘူးေႏွာ္အဲလိုေျပးႏိုင္ဖို႔” “အေလ့အက်င့္ရေနပါၿပီ” “ဟုတ္ကဲ့ ” ဒီလိုနဲ႔က်မေနတဲ့တိုက္ခန္းေရွ႕အထိလိုက္ပို႔တယ္” က်မလည္းတိုက္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ “ကိုျပည့္ျပန္ေတာ့ေလ သဇင္လည္းအေပၚတက္ေတာ့မယ္” က်မလည္းကိုျပည့္ကိုေတာ္ေတာ္ခင္သြားတယ္ ေနာက္ရက္ေတြလည္းသင္တန္းတက္ရင္းကိုျပည့္နဲ႔ပဲအတူထိုင္ျဖစ္တာေပါ့။သူပဲလိုက္ပို႔တယ္။က်မလည္း ေက်နပ္မိတယ္။ တေန႔ေတာ့ကိုျပည့္မ်က္ႏွာမေကာင္းဘူး “ကိုျပည့္ဘာျဖစ္လာလဲ” “အိမ္နဲ႔အဆင္မေျပာျဖစ္ေနတယ္” “ဟင္ဘယ္လိုျဖစ္တာလဲ” “သဇင္ ကိုျပည့္ကိုတစ္ခါမွမေမးဖူးဘူးေႏွာ္” “ဘာေမးရမွာလဲကိုျပည့္” “က်ေနာ္အိမ္ေထာင္ရွိမရွိေပါ့” “က်မတို႔ခင္တာအဲဒါေတြလိုလို႔လားကိုျပည့္” “က်ေနာ္အရမ္းစိတ္ညစ္တယ္” “ေအာ ဘာျဖစ္လဲက်မကူညီႏိုင္ရင္ကူညီပါ့မယ္” “အင္း ဗ်ာ သဇင္ ၊က်ေနာ့္ကိုခြင့္လြတ္ပါ” “ရွင္ဘာျဖစ္လို႔လဲ ” “က်ေနာ္သဇင္ နဲ႔အေတြ႕ေနာက္က်တယ္” “ရွင္ ဘယ္လိုဘယ္လို” :က်ေနာ္မွာအိမ္ေထာင္ရွိတယ္” “ေအာ္ ဟုတ္ကဲ့” “က်ေနာ္ကစစ္ဗိုလ္၊ မိန္းမဘက္ကခ်မ္းသာတယ္။

ရန္ကုန္မွာ သူတို႔အိမ္ေလ လမ္းမေတာ္က…… တိုက္ပဲ” “ဟုတ္ကဲ့ ” “သူကက်ေနာ့္ကိုခ်စ္လို႔ယူတာမွမဟုတ္တာ” “အာကိုျပည့္ကလဲ””က်ေနာ့္ေရွ႕ေရးေကာင္းတယ္ဆိုၿပီးယူတာေလ””အင္းး””စစ္သားကိုခ်စ္ရင္စစ္သားမယားလိုေနႏိုင္မွေပါ့၊အခုသူကသူေဌးသမီးဆိုေတာ့တပ္မွာလည္းအဆင္မေျပဘူးဗ်ာ။က်ေနာ္စိတ္ညစ္တယ္””ေအာ္ကိုျပည့္ရယ္”က်မတို႔မိန္းမသားဆိုတာမိခင္စိတ္ရွိတယ္။မူလကတည္းကသနားတတ္တဲ့က်မကိုျပည့္အေပၚစာနာမိတယ္။သူရင္ဖြင့္သမၽွကိုမၽွေဝခံစားရင္းႏွင့္ပဲသာယာမိတယ္။သူ႔အေျပာခ်ိဳခ်ိဳမွာက်မ အရည္ေပ်ာ္တာေပါ့ရွင္ “သဇင္ ” “ရွင့္ ေျပာကိုျပည့္” “က်ေနာ္သဇင္ ကိုခ်စ္တယ္ဗ်ာ” “အာ ကိုျပည့္ကလဲ” “က်ေနာ္သိပါတယ္။က်ေနာ္လူမႈ့ေရးေဖာက္ဖ်က္တာကို၊က်ေနာ္သဇင္အေပၚအမွန္တကယ္ခ်စ္မိတာပါ” “ေအာ္ ….ကိုျပည့္ရယ္” “က်ေနာ့္ဘဝက ေသမထူးေနမထူးဘဝပါ။

က်ေနာ္သဇင္နဲ႔သာေတြ႕ခြင့္ရမယ္မွန္းသိခဲ့မယ္ဆိုရင္က်ေနာ္ဒီအိမ္ေထာင္ေရးကိုယူျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး၊တကယ္ဆိုက်ေနာ္ကမလိုက္ဖက္တဲ့အိမ္ေထာင္ေရးကိုေရြးခ်ယ္မိခဲ့တာပါ။” “ေအာ္ ကိုျပည့္ရယ္” “သဇင္ စဥ္းစားၾကည့္ေလ ကိုလိုဗိုလ္ၿကီဘဝပဲ ရွိေသးတဲ့လူကိုသူ႔မိဘေတြကလူရာမသြင္းဘူး တပ္ထဲမွာအေကာင္ျဖစ္ေပမယ့္အိမ္ေရာက္ရင္က်ေနာ့္အခန္းထဲဝင္ၿပီးဘာမွမေျပာတာ။က်ေနာ္အရမ္းသိမ္ငယ္တယ္” :ေအာ ကိုျပည့္ရယ္” “သဇင္နဲ႔ေတြ႕မွစိတ္ခ်မ္းသာရတဲ့ဘဝပါ” “အာ ကိုျပည့္” “က်ေနာ့္ကိုစာနာနားလည္ေပးႏိုင္တဲ့ သဇင္ကိုဒီရင္ဘတ္ႀကီးထဲကခ်စ္မိတာဆန္းလားဗ်ာ” “အင္း” ကိုျပည့္ေလသဇင့္လက္ကိုကိုင္ၿပီးသူ႔ရင္ဘတ္မွာကပ္ထားတယ္။အိန္ေထာင္ရွင္မို႔လို႔လားမသိဘူးလက္ရဲဇက္ရဲႏိုင္လြန္းတယ္။

ဒီအပ််ိစင့္ရင္မွာတဒိန္းဒိန္းခုန္ေနၿပီ” “အာ ကိုျပည့္ လႊတ္ပါ” “က်ေနာ္အရမ္းခ်စ္တယ္ဗ်ာ။က်ေနာ့္ကိုစိတ္ခ်မ္းသာခြင့္ေလးေတာ့ေပးပါ” “သဇင္စဥ္းစားပါရေစကိုျပည့္” တကယ္ေတာ့သဇင္မစဥ္းစားမိပါဘူး။ဒီလိုမ်ိဳးကိုယ့္အေပၚၾကင္နာတတ္တဲ့လူမ်ိဳးကိုသဇင္မေတြ႕ဖူးေသးေတာ့ရင္ခုန္ရင္အခ်စ္ပဲထင္ခဲ့တယ္။တကယ္လည္းခ်စ္သြားတယ္ေလ””သင္တန္းရက္ေတြဟိုလည္ဒီလည္အတူတူေပါ့၊သဇဧင္လည္းေပ်ာ္ေနတယ္၊ကိုျပည့္ကတကယ့္ကိုလက္ရဲဇက္ရဲပဲဖက္တာနမ္းတာအရမ္းကြ်မ္း။သဇင္မွာရင္တဖိုဖိုနဲ႔။ႏႈတ္ခမ္းခ်င္းနမ္းရင္ေတာင္သဇင္မွာေက်ာထဲစိမ့္ေနေအာင္ခံစားရတယ္။အင္းမရွက္မေၾကာက္ေျပာရရင္ပိပိထဲအရည္ေတြစိမ့္ထြက္ေနတာ။

လည္တိုင္ေတြနမ္းရင္ေတာ့အရည္ေတြကပင္တီေတာင္ေဖာက္ထြက္တတ္လို႔သဇင့္မွာေနစဥ္အမ်ိဳးသမီးသုံးအခုအခံေတြပါခံထားရတယ္” သူကလည္းအိမ္မျပန္ဘူးေလ။သဇင္ကိုအိန္လိုက္ပို႔တဲ့ေန႔ေတြဆိုသဇင္မွာရင္ထဲေမာဟိုက္ေနသလိုခံစားရတယ္။သင္တန္းၿပီးတဲ့တေန႔မွာ “သဇင္ ကိုျပည့္တပ္ထဲျပန္သြားရမယ္”သဇင္ဝမ္းနဲသလိုေဆြးေျမ့သြားသလိုခံစားရၿပီးကိုျပည့္ကို ဖက္ထားမိတယ္ “အင္း ကိုအလြမ္းရေတာ့မွာပဲကြာ” “ေတာ္ပါ ဟိုေရာက္ရင္သဇင့္ကိုေမ့သြားမွာပဲ” “ဘယ္လို႔မွမေမ့ပါဘူးသဇင္ ကိုတို႔အတူတူေနရေအာင္” “ကိုျပည့္သဇင္ေၾကာက္တယ္” “မေၾကာက္ပါႏွင့္သဇင္ရယ္ခ်စ္သူတို႔ဘဝတစ္ခါတေဘ ခ်စ္ၾကတဲ့ဥစၥာ” သဇင္ကိုျပည့္ကိုသနားလည္းသနားခ်စ္မိတယ္ “အင္းပါ ကိုျပည့္ရယ္” ကိုျပည့္Taxi ငွားၿပီး”လာသဇင္ကိုတို႔သြားၾကမယ္၊သဇင္ကားေပၚတက္ခဲ့ေပမယ့္ရင္ထဲမွာခ်ီတုံခ်တုံနဲ႔ေၾကာက္သလိုရြံသလိုခံစားရတယ္။ကိုျပည့္ကအလိုက္သိစြာပဲသဇင္ကိုရင္ခ့င္ထဲေပြ႕ထားကာ”အရမ္းခ်စ္တယ္သဇင္ရယ္””သဇင္လည္းအတူတူပါပဲကြယ္”သဇင္ကိုျပည့္ေခၚရာေနာက္ကိုလိုက္ခဲ့တယ္။ကိုျပည့္ကဟိုတယ္တစ္ခုကိုပဲေခၚတာပါ။

ဟိုတယ္ထဲဝင္ရမွာမ်က္ႏွာေတာ့ပူတယ္။ဒါေပမယ့္ကားကဟိုတယ္ထဲအထိဝင္လို႔ရတယ္။ေနာက္ကေနၿပီးအေပၚတက္ရတာမို႔ဘယ္သူမွမျမင္ႏိုင္ဘူး။ “လာ သဇင္ကိုကိုနဲ႔လိုက္ခဲ့” “ထူးဆန္းတာက ဟိုတယ္ ကဝန္ထမ္းေတြႏွင့္မေတြ႕တာပဲ။ “ကိုျပည့္ဘယ္သူမွလည္းမေတြ႕ဘူးေႏွာ္” “အင္း” ကိုျပည့္ကသူ႔ေဘာင္းဘီအိပ္ထဲကေသာ့ထုတ္ၿပီးအခန္းတံခါးဖြင့္မွ သတိထားမိတယ္” “ၾကည့္စမ္းလူလည္ႀကီး တစ္ခါတည္းအခန္းငွားထားတာပဲ” “ဟုတ္တယ္သဇင္မဟုတ္ရင္အေရွ႕ကReceptionကိုျဖတ္ရမွာေလ” “ဟင္း ေတာ္ေတာ္လည္တယ္” “ဟဲဟဲ ခ်စ္လို႔ပါကြာ” “ဟင္း သဇင္ေၾကာက္ေနတယ္ကိုျပည့္””မေၾကာက္နဲ႔သဇင္ရယ္၊ဒီအထိေတာင္ေရာက္ၿပီ””ဟုတ္ကဲ့ဒါေပမယ့္”သဇင္စကားကေရွ႕မေရာက္ေတာ့ဘူးကိုျပည့္ကက်မကိုဖက္ၿပီး နမ္းေတာ့တာပဲ သူ႔အနမ္းကပိုၿပီးရင္ခုန္ေစတယ္။

က်မစိတ္ထဲမွာငါ့ေတာ့ကိုျပည့္နဲ႔အတူေနရေတာ့မယ္ဆိုတဲ့စိတ္ကႀကီးစိုးၿပီး ရင္ထဲတသိမ့္သိမ္တုန္ကာပိပိထဲကေတာင္လႈပ္လာတယ္။ရင္ထဲမွာတမ်ိဳးႀကီး “အင္းးဟင္းးဟင္းကိုျပည့္ ရယ္ အဝတ္အစားေတြေၾကကုန္ပါ့မယ္” “ကိုျပည့္ခြ်တ္ေပးမယ္ကြာ” “ဟင္းဟင္းရတယ္ သဇင္ဘာသာခြ်တ္ပါ့မယ္” “အင္းပါ သဇင္ရယ္”သဇင္ေရခ်ိဳးလခန္းဖက္သြားၿပီးအဝတ္အစားေတြခြ်တ္ၿပီးသန္႔ရွင္းေရးလုပ္လိုက္ေသးတယ္။ၿပီးမွသဘက္တထည္ပတ္ၿပီးအိပ္ခန္းထဲျပန္ဝင္လိုက္တယ္။ကိုျပည့္ကအဝတ္အစားေတြခြ်တ္ ၿပီးၿပီ။သူ႔လီးႀကီးကမတ္ေထာင္ေနတာ။ဒါေပ မယ့္သူ႔လီးကအႀကီးႀကီးမဟုတ္ဘူး” “အာ ကိုျပည့္ကလည္းရွက္စရာႀကီး” “ဟဲ အဲဒါဆိုဟိုဘက္လွည့္ေန” “ကိုျပည့္ေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္သြားၿပီးျပန္ထြက္လာတယ္။သဇင္ကေတာ့အိပ္ရမွာလားဘာလုပ္ရ မွန္းမသိေတာ့ကုတင္ေအာက္ေျခခ်ရင္းထိုင္ေနတာ။ “ခ်စ္တယ္သဇင္ရယ္” “ကိုျပည့္ရယ္အတူတူပါပဲ” ကိုျပည့္ကေဘးကထိုင္ကာက်မကိုဖက္နမ္းေတာ့က်မလည္းစိတ္လိုလက္ရျပန္ၿပီးအနမ္းႏွင့္တုန္႔ျပန္လိုက္တာေပါ့။ ကိုျပည့္ကသဇင္လည္တိုင္ေတြနမ္းရင္းနဲ႔သဘက္ႀကီးခြာလိုက္တယ္။အသားစိုင္ေတြကအဝတ္မရွိေတာ့ပူးကပ္သြားတဲ့အခါက်မစိတ္ေတြပိုၿပီးႏိုးၾကားလာေတာ့တယ္။ ကိုျပည့္ေလသဇင့္ႏို႔ေတြကိုတႁပြတ္ႁပြတ္စို႔တယ္။အေတြ႕အၾကဳံရွိတဲ့လူတစ္ေယာက္ရဲ႕လက္ထဲမွာက်မအပ်ိဳရိုင္းေလးတစ္ေယာက္စိတ္ေတြအရမ္းထေနတယ္။

မိန္းမရဖူးသူျဖစ္လို႔မိန္းမက်မ္းေၾကတယ္ေျပာရမယ္။သူႏို႔စို႔ေပးရုံႏွင့္ပိပိထဲကအရည္ေတြတစိမ့္စိမ့္ထြက္လာၿပီးေနရတာတမ်ိဳးႀကီးက်မစိတ္ေတြေရာကိုယ္ေရာေလထဲလြင့္ေမ်ာေနသလိုပါပဲ။စိတ္ေဆြမရိုးမယြျဖစ္လာၿပီးအသံေတြအလိုအေလ်ာက္ထြက္မိတယ္။ႏို႔စို႔တာကလည္းကေလးေတြႏို႔စို႔သလိုနဲ႔မတူဘူး၊၊လၽွာဖ်ားႏွင့္ေမႊတယ္။ႏို႔အံုႀကီးကိုငုံစို႔တယ္။ႏို႔သီးေခါင္းပတ္ဝန္းက်င္ကိုလၽွာႏွင့္ထိုးတယ္။”အာ့…..အင့္ဟဟင့္အင္းးအင္း”ႏို႔ေတြစို႔ရင္းက်မေပါင္ၾကားထဲလက္ႀကီးႏွင့္ႏွိုက္ၿပီးပိပိေလးကိုပြတ္ေတာ့သဇင္ၾကက္သီးေမြးညင္းေတြထလာတယ္။အေစ့ကေလးကိုလက္ႏွင့္ထိမိေတာ့က်င္ကနဲေတြ႕ၿပီးတြန္႔သြားေသးတယ္။ဆန္႔က်င္ဘက္လိင္ရဲ႕အထိအေတြ႕မွာက်မနစ္ေျမာေနသလိုပါပဲ။ကိုျပည့္ကသဇင့္အေစ့ကေလးကိုေျဖးေျဖးေလးပြတ္တယ္။ “အာ့ ကိုျပည့္ က်င္တယ္ အာ့ဟင့္အင့္” အရည္ေတြအရမ္းထြက္သြားတယ္။ကိုျပည့္ကအကြဲေၾကာင္းထဲလက္တစ္ေခ်ာင္းသြင္းၿပီး ေမႊေသးတယ္။ “အာ့ကိုျပည့္ အာ ့ရွီးရွီးးရွီးအိုးးး” လူလည္းတဆတ္ဆတ္တုန္ေနသလိုခံစားရၿပီး ေလထဲလြင့္ေနသလိုပါပဲ။ “ကိုျပည့္ကႏို႔စို႔ရပ္လိုက္ေတာ့က်မႏို႔သီးေခါင္းေလေတြေထာင္ထေနသလိုပဲ။သူရပ္ၿပီးမွ က်မ ေပါင္ကိုကားလိုက္တယ္။သူလိုးေတာ့မယ္လို႔ က်မထင္မိၿပီးမ်က္လုံးေလးမွိတ္ကာေနလိုက္တယ္ “ႁပြတ္.. ႁပြတ္…ႁပြတ္” “အာ့ အမေလးး အာ့ ေလထဲေျမာက္တက္သြားသလိုပါပဲ။အိပ္ရာ ေပၚကခါးေတာင္ေကာ့တက္သြားတယ္။ဘယ္လိုခံစားခ်က္မွန္းမသိဘူးတမ်ိဳးႀကီးမို႔သဇင္ အိပ္ရာခင္းေတြကိုတဖက္တခ်က္လက္ႏွင့္ဆုပ္ကိုင္မိတာပါ။

က်မထင္သလိုက်မပိပိထဲလီးဝင္ တာမဟုတ္ပဲက်မအေစ့ေလးကိုကိုျပည့္ကတ ႁပြတ္ႁပြတ္စုပ္ေနတာပါ” “အာ့ ကိုျပည့္….ငရဲႀကီးပါ့မယ္ ကိုျပည့္ရယ္” “မႀကီးပါဘူးသဇင္ရယ္၊ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးသာေနပါ”ကိုျပည့္ေလက်မပိပိအကြဲေၾကာင္းတေလ်ာက္လၽွာအျပားလိုက္လုပ္ၿပီးယက္လိုက္တာ။ေအာက္ကေနအေပၚကိုပင့္တင္ၿပီးယက္ေတာ့အရည္ေတြကသူ႔လၽွာမွာကပ္ပါလာတယ္။လွ်ာသိမ္းၿပီးၿမိဳခ်တာကိုေတြ႕ၿပီးရင္ထဲသိမ့္ကနဲခံစားမိတယ္။ “ပလပ္ ပလပ္ ပလပ္” “အား အင့္ဟင္းးဟင္းးအားးး” ပိပိအကြဲေၾကာင္းထဲလၽွကိုဝင္ႏိုင္သမၽွဝင္ေအာင္စုခြ်န္ၿပီးထိုူေတာ့သဇင္ခါးေကာ့ၿပီး “အာ့ အင္းဟင္းးးဟင္းးး ကိုျပည့္သဇင္မေနႏိုင္ေတာ့ဘူးးး အာ့ အင့္…ဟင့္ ေတာ္ပါေတာ့ ဟင့္အင့္အင္း” မခံႏိုင္ေတာ့ဘူးေလကိုျပည့္ကိုတားယူရတယ္။ “သဇင္ကို႔ကိုလုပ္ေပးပါလား” “ဟင့္အင္းကိုျပည့္ သဇင္မလုပ္ရဲဘူး” “လုပ္ေပးပါလားသဇင္ရယ္” “ဟင့္အင္း ကိုျပည့္…သဇင္အခုမလုပ္ရဲေသးဘူးကြာ” “ဟုတ္ ေနာက္အေခါက္ဆိုလုပ္ေပးေႏွာ္” “အင္းပါကိုျပည့္ရယ္” ကိုျပည့္ေလ ဒူးေထာက္ၿပီး က်မေပါင္ၾကားထဲဝင္ကာပိပိအေခါင္းထဲလီး ကိုေတ့ၿပီးစလိုးတယ္။အပ်ိဳစစ္စစ္မို႔လီးဝင္လာမွာေၾကာက္ၿပီးမ်က္လုံးေလးမွိတ္ “ဗ်စ္ ဖ်စ္ ဖ်စ္ ေဖာက္” “အာ့ အမေလး၊ေသၿပီ” သဇင္သတိထားမိတာကလီးကအရမ္းမႀကီးေပမယ့္အဖုတ္တင္းတင္းေလးဝင္သြားေတာ့ကိုျပည့္လီးေၾကာင့္သဇင့္အပ်ိဳအေမွးပါးေပါက္သြားရၿပီဆိုတာပါပဲတင္းဆို႔ဆို႔အရသာရယ္နာက်င္မႈ့ေတြရယ္ေပါင္းၿပီးခံစားရတယ္။

“အာ့…ကိုျပည့္…သဇင္နာတယ္” “ခဏေလးပါသဇင္ရယ္..ေႏွာ္” “အင္းပါ ကိုျပည့္ရယ္ ေျဖးေျဖးေလးပဲလုပ္ေႏွာ္ “အင္းပါသဇင္ ေတာ္ၾကာေကာင္းသြားမွာပါ” “ဟင့္အင္း အခုေတာ့နာတာပဲသိတယ္” ကိုျပည့္ သဇင့္ႏို႔ကိုျပန္ၿပီးကုန္းစို႔ၿပီးသဇင္နာက်င္မႈ့သက္သာေစၿပီးဖီလ္းရွိေစဖို႔လုပ္လိုက္တယ္ “ႁပြတ္ ႁပြတ္ ႁပြတ္” “အာ့အင္းးအင္းးဟင္းးးးးးးးး” ကာမစိတ္ကနာက်င္မႈ့ေၾကာင့္ေပ်ာက္ကြယ္လုနီးပါးျဖစ္ေနတဲ့စိတ္ကျပန္ႏိုးထလာတယ္။ “အင့္…ဟင္းးးဟင္းးးး ကိုျပည့္ ” သဇင္ကိုျပည့္ေက်ာကိုအတင္းဖက္ရင္း ဖိခ်မိတယ္။အရမ္းလည္းေကာင္းလာၿပီေလ။ “အာ့ ကိုျပည့္ ” ကိုျပည့္လည္းသဇင္ဖီးအျပည့္ရလာမွန္းသိေတာ့ တခ်က္ခ်င္းေဆာင့္ရကေနအရွိန္ျမႇင့္ၿပီးေဆာင့္လိုးေတာ့တယ္။ “ဘြတ္ဖတ္ ဖတ္ ဗ်စ္ ျဗစ္ ဘြတ္….” “အာ့အင့္ဟင္းးဟင္းးးးအင္းးး’ “သဇင္လည္းအရမ္းေကာင္းလာၿပီ။အခန္းထဲမွာလိုူသံတဖြတ္ဖြတ္ႏွင့္ဥရိုက္သံတဖတ္ဖတ္ ျမည္ေနၿပီေလ။သဇင့္ေအာ္ညည္းသံႏွင့္ကို ျပည့္မာန္သြင္းသံကလည္းအခန္းထဲဆူေနၿပီးေရျမဳပ္ေမြ႕ရာကလည္းတခ်က္ခ်က္ေဆာင့္လိုက္တိုင္းအိကနဲအိကနဲႏွင့္မို႔လိုးရတာလည္းအရမ္းေကာင္းေနတယ္။တေန႔ေလးမိုင္ေျပးၿပီး၊ပါးႏွင့္ေျမႀကီးကပ္ေနေအာင္ဒိုက္ထိုးတဲ့အ ေလ့အက်င့္ရွိသူမို႔ကိုျပည့္ကသက္လုံေကာင္း ေကာင္းႏွင့္လိုးႏိုင္တယ္။ၾကာၾကာေလးလည္းလိုးႏိုင္တာေၾကာင့္သဇင့္မွာပထမအႀကိမ္မွာပဲ “ဗ်စ္ ဗ်စ္ ျဗစ္ ဗ်ိ ဗ်ိ ဘြတ္ ဖန္းးဖန္းး” “အာ့ အင္းးးဟင္းးရွီးရွီးး အိုးး အီးးးး” “ကို႔ျပည့္ အားးဟားး ကို႔ျပည့္အီး ..ဘယ္လိုႀကီးမွန္းလည္းမသိဘူးး” “သဇင္ ၿပီးေတာ့မလား” “အားးမသိဘူးး အူးးအရည္ေတြ ထြက္ေနသလိုႀကီး အားးရွီးရွီးးး” သဇင္တကိုယ္လုံးအေၾကာေတြလႈပ္ရွားၿပီး ပိပိထဲကအရမ္းလႈပ္ရွားၿပီးကိုျပည့္လီးကို ညႇစ္ထားမိသလိုပါပဲ. လိုးဖူးတာဒီတျကိမ္ဆိုေပမယ့္တႀကိမ္ဆိုသ ေလာက္အရသာရွိလွတယ္။

သဇင္ၿပီးေပမယ့္ကိုျပည့္ကေတာ့ဆက္လိုးေနတယ္။သဇင္ႏို႔ကိုဆက္စို႔ၿပီးသဇင့္ကာမစိတ္ေတြျပန္ထလာဖို႔ႀကိဳးစားလိုက္တယ္။သဇင္မွာပထမအႀကိမ္ကၿပီးဆုံးသြားေတာ့အားကုန္သြားသလ္ုသဇင္ျဖစ္ေပမယ့္ကိုျပည့္ရဲ႕ႏို႔စို႔မႈ့ႏွင့္အဆက္မျပတ္လိုးမႈ့ေၾကာင့္ဒုတိယအႀကိမ္ ကာမစိတ္ကႂကြလာျပန္တယ္။ “ဗ်စ္ ဗ်စ္ ျဗစ္ ဗ်ိ ဗ်ိ ဘြတ္ ဖန္းးဖန္းး” “အာ့ အင္းးးဟင္းးရွီးရွီးး အိုးး အီးးးး”သဇင္ဒီတႀကိမ္မွာပထမထက္ပိုၿပီးေအာ္ ညည္းတယ္။အရသာလည္းပိုရွိတယ္။ “ဗ်စ္ ဗ်စ္ ျဗစ္ ဗ်ိ ဗ်ိ ဘြတ္ ဖန္းးးးးးး” “အာ့ အင္းးးဟင္းးရွီးရွီးး အိုးး ” ကို႔ျပည့္ကအရမ္းကိုလိုးႏိုင္တယ္” “သဇင္ ကုန္းေပးပါ လားကြာ” ဒီတႀကိမ္သဇင္ မျငင္းေတာ့ဘူး။အရမ္းလည္းစိတ္ႂကြေနၿပီေလ” သဇင္ျမန္ျမန္ပဲလူးလဲထၿပီးကုန္းလိုက္တယ္ ကိုျပည့္လည္းသဇင့္ေနာက္ကေနဒူးေကြးၿပီး သဇင့္ႏို႔ေတြကိုဆြဲကာ လိုးလိုက္တယ္။လူပ်ိဳမဟုတ္တဲ့ကိုျပည့္ကအထာသိပ္ကြ်မ္းက်င္ေတာ့သဇင့္ကိုျပည့္လိုးခ်က္ေအာက္မွာအရမ္းကိုစိတ္ပါၿပီးတအင့္အင့္တအားအားျဖစ္ေနေတာ့တာပဲ။ “ဗ်စ္ ဗ်စ္ ျဗစ္ ဗ်ိ ဗ်ိ ဘြတ္ ဖန္းးးးးးး” “အာ့ အင္းးးဟင္းးရွီးရွီးး အိုးး ” ဒုတိယအႀကိမ္သဇင္ၿပီးေတာ့မယ္ “အာ့းးးး ျဖစ္လာၿပီ၊ျဖစ္လာၿပီကိုျပည့္” “သဇင္ၿပီးေတာ့မလား” “အင္းးးကိုျပည့္လည္းၿပီးေတာ့မယ္” “”ဗ်စ္ ဗ်စ္ ျဗစ္ ဗ်ိ ဗ်ိ ဘြတ္ ဖန္းးးးးးး” “အာ့ အင္းးးဟင္းးရွီးရွီးး အိုးး သဇင္ၿပီးေတာ့မယ္ အားးရွီးရွီး” “””ဗ်စ္ ဗ်စ္ ျဗစ္ ဗ်ိ ဗ်ိ ဘြတ္ ဖန္းးးးးးး” “”အာ့ အင္းးးဟင္းးရွီးရွီးး အိုးး ၿပီးၿပီး ၊ၿပီးၿပီအား” သဇင္ၿပီးဆုံးသလိုကိုျပည့္လည္းၿပီးသြားတယ္ ပူေႏြးေႏြးသုတ္ေတြသဇင့္ပိပိအေခါင္းထဲဝင္လာၿပီးသားအိမ္နံရံေတြကိုပန္းထည့္လိုက္တာ ေၾကာင့္သဇင့္မွာအရသာအရမ္းရွိသလိုခံစားလိုက္ရတယ္။

“အားးးးေကာင္းလိုက္တာသဇင္ရယ္””ဟင္းကိုျပည့္ကသာေကာင္းေနတာဒီမွာက်ိမ္းစပ္ေနတာပဲ၊လမ္းေတာင္ဘယ္လိုေလ်ာက္ရမွန္းမသိေတာ့ဘူး၊ေပါင္တြင္းေၾကာေတြလည္းေအာင့္ေနတာပဲ” “ဟီး လိုးရတာအရမ္းေကာင္းတယ္ေစးပိုင္ေနတာပဲသဇင္ရယ္” “ေတာ္ၿပီေနာက္မလုပ္ႏွင့္ေတာ့၊ကိုျပည့္မွာ လည္းအိမ္ေထာင္ရွိေတာ့ေက်နပ္ေတာ့ေႏွာ္””ဟာကြသဇင္ကလည္းကြာ””ကိုသဇင္ကိုမခြဲႏိုင္ဘူး”ကိုျပည့္ကသဇင္ကိုဖက္ၿပီးေဆြးေဆြးေျမ့ေျမ့ေလးေျပာေတာ့သဇင္ရင္ထဲလွိုက္ကနဲျဖစ္ၿပီး ကိုျပည့္ကိုလည္းသနားမိျပန္တယ္။ “အာ ကိုျပည့္ရယ္” ေနာက္တႀကိမ္ထၿပီးကိုျပည့္လိုးမယ္လုပ္ေတာ့ “အာကိုျပည့္ေတာ္ၿပီကြာ သဇင္ အခုေတာင္ေတာ္ေတာ္နာေနၿပီ” “သဇင္ကလည္းကြာ ကိုျပည့္အားမရေသးဘူး” “ေနာက္တစ္ေခါက္မွလုပ္ေတာ့ေႏွာ္ကိုျပည့္” “အင္းပါကြာ သဇင္သေဘာပါကြာ” အဲေန႔ကျပန္လာခဲ့ၾကတယ္။ကိုျပည့္ကလမ္းမွာအကိုက္အခဲေပ်ာက္ေဆးရယ္တားေဆးရယ္ဝင္ဝယ္ေပးတယ္။အိမ္ေရွ႕မေရာက္ခင္ပဲ “ကိုျပည့္ဒီကဆင္းေတာ့ကြာ” “အမ္ ဘာျဖစ္လို႔လဲ..သဇင္” “ဒီပုံႀကီးႏွင့္အိမ္ျပန္ရင္လူေတြရိပ္မိမယ္။ဒီမွာလမ္းေလ်ာက္ရတာတမ်ိဳးႀကီးျဖစ္ေနတယ္။ “အင္းပါသဇင္ရယ္။ကိုျပည့္အိမ္နားမေရာက္ခင္ကားေပၚကဆင္းသြားတယ္။အိမ္ေရွ႕အထိတက္စီကားကိုေမာင္းခိုင္းၿပီး။သဇင္ကားေပၚကဆင္းလိုက္ၿပီးတိုက္ေပၚတက္တယ္။ဘယ္တုန္းကမွလက္ရန္းကိုင္မတက္ခဲ့တဲ့သဇင္အခုေတာ့လက္ရမ္းကိုတင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ၿပီးတက္ခဲ့ရ ေတာ့တယ္။

သဇင္လည္းအိမ္ေရာက္ေတာ့တကိုယ္လုံးနာက်င္ကိုက္ခဲေနလို႔အကိုက္အခဲေပ်ာက္ေဆးေလးေသာက္ၿပီးအိပ္ရေတာ့တာေပါ။ သဇင္ႏွင့္သူ သင္တန္းၿပီးသြားေတာ့အဆက္အသြယ္မျပတ္ဘူး။ခုေခတ္လိုဖုန္းမေပါတဲ့အတြက္VZOေလးႏွင့္အဆက္အသြယ္လုပ္ရတာေပါ့။အခုဆိုအရင္ထက္ပိုၿပီးရင္းနီးလာၿပီ။အရွက္နည္းလာတယ္လည္းေျပာလို႔ရတယ္။ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့လိုးၿပီးၾကၿပီေလ။တခါတေလလည္းchattingေလးလုပ္ရင္းအရင္လုပ္ခဲ့တာေလးသတိရတာေပါ့။တစ္ခုရွိတယ္သူကသူ႔အိမ္ေထာင္ေရးမသာယာတာပဲေျပာတယ္။သူေဌးသမီးယူထားလို႔သူ႔လိုခ်င္တာေတြမရဘူးေပါ့တဲ့။သဇင္သိတာေပါ့သူဘာလိုခ်င္ေနလဲဆိုတာကိုေလ။သူတပ္ျပန္သြားၿပီးသုံးလေလာက္အၾကာမွာသူ႔ဆီကအဆက္အသြယ္ရတယ္။သူရန္ကုန္လာမွာတဲ့။သဇင္အလိုလိုေနရင္းရင္ခုန္ေနတာ။စဥ္းစားၾကည့္ေပါ့သဧင္ရဲ႕ခ်စ္ဦးသူပဲ။သူ႔မိန္းမရွိလဲသဇင္သူ႔ကိုခ်စ္မိေနၿပီ။မိန္းကေလးဆိုတာတကယ္ခ်စ္မိၿပီဆိုရင္ကိုယ့္ဘက္ကေပးဆပ္ဖို႔အသင့္ပဲေလ။တစ္ခုေတာ့ရွိတာေပါ့ လင္မယားလိုေနၿပီးၿပီဆိုေတာ့သဇင့္အတြက္ငိပ္မထူးဆန္းေတာ့ဘူး၊လိုးဖူးၿပီးၿပီပဲေနာက္ထပ္လိုးၾကမွာေတာ့မဆန္းေတာ့ဘူးဧလ။မလိုးဖူးခင္သာေၾကာက္တာပါလိုးဖူးၿပီးလီးအရသာသိသြားတဲ့က်မလိုးရမွာကိုတကယ္မေၾကာက္တာ။ဘယ္လိုေျပာရမလဲအဲအရသာကရင္ခုန္မႈ့ႏွင့္ အရမ္းေကာင္းတာေလ။ သူေရာက္လာေတာ့SE sloonကားေလးႏွင့္ လာေခၚတယ္။

အခုေတာ့သူဗိုလ္မႉးျဖစ္ေနၿပီ “သဇင္ ကိုအရမ္းလြမ္းတယ္” “သဇင္လည္းလြမ္းေနတာပဲကိုျပည့္ရယ္” “သဇင္ကိုတို႔ဟိုတယ္သြားမယ္” အင္းလိုက္ခဲ့မွာေပါ့ကိုျပည့္”က်မတို႔ဟိုတယ္ျပန္ေရာက္ခဲ့တယ္။ဒီတစ္ခါေတာ့က်မရွက္မေနေတာ့ဘူး။ရွက္စရာလည္းမလိုေတာ့ဘူးေလ။အဲဒါေၾကာင့္ပဲအခ်ိန္ေလးရွိတုန္းျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ပဲစလိုက္တယ္။သူလည္းအဝတ္အစားေတြခြ်တ္ကိုယ္လည္းအဝတ္အစားေတြခြ်တ္ပဲ”အင္းသူ႔လီကတဆတ္ဆတ္ေတာင္ေနၿပီ။က်မသူ႔လီး ၾကည့္ၿပီးအသဲေတြယားလာသလို အဖုတ္လည္းယားလာတယ္။အရည္ေတြေတာင္စို႔ေနၿပီ။ကိုျပည့္ကက်မကိုနမ္းၿပီး ႏို႔ေတြကိုကိုင္တယ္။က်မလည္းသူ႔လိးကိုကိုင္ၿပီးဂြင္းထုသလိုလုပ္ေပးတယ္။သူကႏို႔စို႔ၿပီးက်မအဖုတ္ကိုယက္တယ္။ဒီအရသာကလည္းေကာင္းတယ္။သူအရမ္းမႈတ္တတ္တယ္။အရင္လိုေၾကာက္ရြံ႕မေနေတာ့သူ႔မႈတ္တာနဲ႔တႀကိမ္ၿပီးတယ္။က်မၿပီးသြားေတာ့သူရပ္လိုက္ၿပီးသဇင္ကိုဆြဲထူတယ္။သဇင့္မ်က္ႏွာေရွ႕သူ႔လီးကိုထားေပးေတာ့သဇင္အလိုက္သိရၿပီ”သူ႔လီးညိဳညိဳကိုတခ်က္ေလးကိုက္ၿပီးသူ႔မ်က္ႏွာေလးကိုလွမ္းၾကည့္တယ္။သူေမးဆတ္ျပတယ္။စုပ္ေပးဆိုတဲ့သေဘာပါ။သဇင္မဝံ့အရဲေလးစုပ္ျပည့္တယ္။အနံ႔မရဘူး၊သူကအေရခြံဖုံးေနတဲ့သူ႔လီးကိုအေရခြံေနာက္ဆုတ္ၿပီးပါးစပ္ထဲထိုးထည့္တယ္။အေရၾကည္ခြ်ဲခြ်ဲေလးေတြႏွင့္စိုေနတဲ့လီးကို သဇင္ငုံစုပ္လိုက္တယ္။အရသာေလးကတစ္မ်ိဳးႀကီးပဲ။သာမန္အသားစုပ္သလိုမဟုတ္ဘူး။ထုံထုံေလး အရသာငံက်ိက်ိေလးပါ။စုပ္ၾကည့္ တာအရသာေကာင္းလို႔တႁပြတ္ႁပြတ္ျမည္ေအာင္စုပ္ေပးလိုက္တယ္။စုပ္လိုက္မွအေရၾကည္ေတြကပိုထြက္တယ္။ေထြးမထုတ္မိဘဲသဇင္ၿမိဳခ်ရင္းစုပ္ေပးတယ္။ကိုျပည့္လည္းတအားအား ညည္းတယ္။သူညည္းေလစိတ္ပိုပါေလသဇင္ပိုစုပ္မိတယ္။

“သဇင္ဒစ္ကိုလၽွာႏွင့္ယက္ေပး” က်မလည္းသူ႔လီးဒစ္ကိုလွ်ာႏွင့္ယက္လိုက္လီးကိုစုပ္လိုက္လုပ္ပစ္လိုက္တယ္။ :”သဇင္ေဂြးဥေလးပါစုပ္ေပးေလ” “အမ္ ေဂြးဥလည္းစုပ္ရလား” “အင္းအဲဒါလည္းေကာင္းတယ္ေျပာတယ္” သဇင္လီးစုပ္ရင္းေဂြယဥေတြကို ဖြဖြေလးကိုင္ၾကည့္ၿပီးသူ႔ေဂြးဥေတြကိုတလွည့္စီစုပ္ေပးလိုက္ေတာ့။ “အားးးး ေကာင္းလိုက္တာသဇင္ရာလိုးခ်င္ၿပီ’” “ဟုတ္ကိုျပည့္လိုးေလ” သဇင္ေတာင္လိုးဆိုတဲ့စကားပိုရဲရဲေျပာထြက္မိေတာ့ရွက္မိတယ္” “သဇင္ကုတင္ေပၚကုန္းကြာ” သူ႔အလိုလိုက္ခ်င္တဲ့အတြက္ကုတင္ေစာင္းေပၚမွာဒူးေထာက္ၿပီး မ်က္ႏွာအိပ္ရာေပၚကပ္ထားလိုက္တယ္။ကိုျပည့္ကကုတင္ေအာက္ကေနၿပီးသဇင္ခါးကိုလက္တဖက္နဲ႔ကိုင္ကာက်န္တဖက္ကလီးကိုကိုင္ ၿပီးသဇင့္အဖူတ္ကိုေတာ့ၿပီးလိုးလိုက္တယ္။ “ဗ်စ္ ဗ်စ္ ဘြတ္ ဘြတ္ ဖြတ္ ဖြတ္ဖြတ္” “အာ့အင္းးးဟင္းးးဟင္းးးး..” လီးႏွင့္အဖုတ္ေတြ႕သံတဖြတ္ဖြတ္တဘြတ္ဘြတ္နဲ႔အရမ္းေကာင္းေနတယ္။သဇင့္ေအာ္ညည္းသံကအလိုအေလ်ာက္ပဲထြက္တယ္။ “”ျဗစ္ ဗ်စ္ ဘြတ္ဖတ္ဖတ္ ..ဖန္းဖန္းးဖန္း” “အားအိုး အာ့ အင္းဟင္း….းဟင္း” သူ႔လိုးခ်က္ကျမန္ေလသဇင္အရမ္းေကာင္းေလျဖစ္ေနတာေပါ့။ “””ျဗစ္ ဗ်စ္ ဘြတ္ဖတ္ဖတ္ ..ဖန္းဖန္းးဖန္း” “အားးးေကာင္းေနၿပီ ကိုျပည့္ အားးးဟားး” “ဗ်စ္ ဗ်စ္ ဘြတ္ ဘြတ္ ဖြတ္ ဖြတ္ဖြတ္” “အာ့အင္းးဟင္းးရွီး ရွီး အာ့ ဟားးဟားးးရွီး” “””ျဗစ္ ဗ်စ္ ဘြတ္ဖတ္ဖတ္ ..ဖန္းဖန္းးဖန္း” “အားးးအရမ္းေကာင္းတယ္ အားၿပီးၿပီ။ၿပီးၿပီ” သဇင္ၿပီးသြားတယ္။ “အားေကာင္းလိုက္တာကိုျပည့္ေရ ” “သဇင္ ကို..မၿပီးေသးဘူးကြာ” “အင္းပါကိုျပ ည့္ခဏနားရေအာင္ေလ” “အင္းပါ” သဇင္ခါးေညာင္းသြားတယ္။သူ႔ေဆာင့္လိုးအားကိူေတာင့္ခံေနရလို႔ပါ။ ခဏေတာ့ခါးဆန္႔ၿပီးအေညာင္းေျဖတယ္။

ကိုျပည့္ကမတ္တပ္ႀကီးရပ္လ်က္ေပါ့ “သဇင္ျပန္စရေအာင္ကြာ” “အင္းစခ်င္စေလ” “သဇင္ ကို႔လီးကိုစုပ္ေပးဦးကြာ” “အင္းပါကိုျပည့္” “သူ႔လီးမွာ သဇင့္အဖုတ္ကထြက္တဲ့အရည္ေတြ သူ႔လီးကအရည္ေတြႏွင္ရႊဲစိုေနတဲ့လီးကိုသဇင္တႁပြတ္ႁပြတ္ျမည္ေအာင္စုပ္လိုက္ျပန္တယ္။ ခဏနားနာခ်ိန္ညိဳးေနသလိုျဖစ္ေနတဲ့ ကိုျပည့္လီးကျပန္ၿပီးမာေတာင္လာျပန္ေတာ့ “သဇင္ကို႔အေပၚကတက္ေပးပါလား” “အမ္ ဘယ္လိုေနေပးရမလဲ” “ကို႔လီးအေပၚခြထိုင္လိုက္ေလ” “အင္းပါ ကိုျပည့္” သဇင္ကိုျပည့္အေပၚခြထိုင္ၿပီး။ကိုျပည့္လီးကိုကိုင္ၿပီးအဖုတ္ထဲေတ့ၿပီးထိုင္ခ်လိုက္တယ္။ “ဇိြ ဗ်ိ ၿဗိ ဗ်စ္ ဗ်စ္” “အာ့ ..အိုးးး” သဇင္အေပၚကေနၿပီးေဆာင့္လိုးခ်တယ္။အဖုတ္ကသူဆီးခုံထိၿပီး တဖန္းဖန္းျမည္ေနတာေပါ့ “””ျဗစ္ ဗ်စ္ ဘြတ္ဖတ္ဖတ္ ..ဖန္းဖန္းးဖန္း” “အာ့အင္းဟင္းးဟင္းးးး” အခ်က္ေလးငါးေျခာက္ဆယ္ေလာက္ေဆာင့္ခ်ၿပီးဒူးကမခံႏိုင္လို႔လီးကိုအဖုတ္ထဲမွာထားရင္း ေရွ႕တိုးေနာက္ဆုတ္လိုးလိုက္တယ္။ဒီအႀကိမ္ေတာ့ကိုျပည့္ရင္ဘတ္ကိုလက္နဲ႔ေထာက္ၿပီး လိုးလိုက္တယ္။အေလ့အက်င့္မရွိတဲ့အတြက္ ၾကာၾကာမလိုးႏိုင္ဘူးေလ။ “အားကိုျပည့္အရမ္းေညာင္းတယ္ကြာ” “အဲဒါဆို ရင္ သဇင္ကုတင္ေစာင္းမွာဒူးေကြးၿပီးေစာင္းအိပ္ေပး” “သဇင္လည္းကုတင္ေစာင္းဖင္ေပးၿပီး ေစာာင္းလွဲကာအိပ္လိုက္တယ္။

ကိုျပည့္ကုတင္ေအာက္ကေနၿပီးေတာ့အဖုတ္ထဲလီးသြင္းၿပီးလိုးေတာ့တာပဲ။ဒီအခါမွာေတာ့ေတာ္ေတာ္အရသာရွိပါတယ္။သူ႔လီးကေသးတယ္ေစာင္းအိပ္ေပးေတာ့သူ႔လီးကအရမ္းၾကပ္ေနသလိုျဖစ္ၿပီးသဇင္အရမ္းေကာင္းေနတယ္။”””ျဗစ္ ဗ်စ္ ဘြတ္ဖတ္ဖတ္ ..ဖန္းဖန္းးဖန္း “ဗ်စ္ ဗ်စ္ ဘြတ္ ဘြတ္ ဖြတ္ ဖြတ္ဖြတ္” အားးးအရမ္းေကာင္းေနၿပီ ကိုျပည့္ အားးး” “ဗ်စ္ ဗ်စ္ ဘြတ္ ဘြတ္ ဖြတ္ ဖြတ္ဖြတ္” “အာ့အင္းးဟင္းးရွီး ရွီး အာ့ ဟားးဟားးးရွီး” တကယ္ပဲလီးၾကပ္ၾကပ္ကေလးတိုးဝင္လိုက္တိုးထြက္လိုက္နဲ႔အရမ္းေကာင္းတယ္ “အားေကာင္းလိုက္တာကိုျပည့္ရာ” ဗစ္ ဗ်စ္ ဘြတ္ဖတ္ဖတ္ ..ဖန္းဖန္းးဖန္း” အာ့အင္းးဟင္းးရွီး ရွီး အာ့ ဟားးဟားးးရွီး” “အားၿပီးေတာ့မယ္ အားးဟားးၿပီးၿပီ ျမန္ျမန္လိုးေပး” “””ျဗစ္ ဗ်စ္ ဘြတ္ဖတ္ဖတ္ ..ဖန္းဖန္းးဖန္း” ကိုျပည့္လည္းအသံတရႉးရႉးတရွဲရွဲျမည္လာၿပိး “အားသဇင္ကိုလည္းၿပီးေတာ့မယ္” “အားၿပီးေတာ့မယ္ သဇင္လည္းအားးဟားးၿပီးၿပီ..အား” သဇင္ၿပီးသလိုကိုျပည့္လည္းသုတ္ေတြပန္း ထုတ္ရင္းေနာက္ထပ္အခ်က္ငါးဆယ္ေလာက္ထပ္လိုးၿပီး “အားးေကာင္းလိုက္တာသဇင္ရယ္ အိုးးးဟားးး” ႏွစ္ေယာက္လုံးၿပိဳင္တူနီးပါးၿပီးသြားလို႔ကာမအရသာကိုခံစားလိုက္ရတယ္။ အဲေန႔က သဇင္ႏွင့္ကိုျပည့္ေနာက္တႀကိမ္ထပ္လိုးၾကၿပီး အိမ္ျပန္လာခဲ့တယ္။က်မလိုးတဲ့အရသာႀကိဳက္ခဲ့ၿပီေလ။ေနာက္ထပ္လည္းသုံးလတႀကိမ္ေလာက္ကိုျပည့္ႏွင့္ေတြ႕ရင္းလိုးၾကခဲ့ေသးတယ္။အနည္းဆုံးေလးႀကိမ္ေလာက္လိုးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ၾကာလာေတာ့သူကသဇင့္ကိုလက္ထပ္မယ့္အရိပ္အေယာင္ေတာင္မျပဘူး။သဇင္လည္းမေတာင္းဆိုပါဘူး။သူသဇင္နဲ႔လက္ထပ္ရင္သူလည္းအလုပ္ျပဳတ္မယ္။သူ႔မိန္းမကတိုင္ရင္ေထာင္က်မယ္။သဇင္သူ႔ဘဝကိုနားလည္ေပးတယ္။

သူ႔နဲ႔မေတြ႕တဲ့အခ်ိန္မွာသဇင္စာေတြဖတ္ရင္းသေဘာေပါက္လာတာက။ငါအခ်စ္ကိုကိုးကြယ္ေနရင္ငါေတာ့ကီပင္ဘဝမွာပဲလူမသိသူမသိေနရေတာ့မယ္ဆိုၿပီးသေဘာေပါက္လာတယ္ေလ။အဲဒါေၾကာင့္ သဇင္သူ႔ကိုေမ့ဖို႔ၿကိဳးစားရင္းစကၤာပူမွာအလုပ္ထြက္ၿပီးလုပ္ခဲ့တယ္။ဒါေပမယ့္အခုထိေမ့မရဘူးေလ။ေနာက္ေတာ့ျမန္မာျပည္ျပန္လာရင္း Seaman ျဖစ္တဲ့ကိုကိုေက်ာ္နဲ႔ေတြ႕ၿပီး၊လက္ထပ္ခဲ့တယ္ကိုကိုေက်ာ္ဆိုတာကသေဘၤာသားဝင္ေငြေကာင္းတယ္ကိုယ့္အေပၚလည္းအျမဲခ်စ္ေပးႏိုင္မည့္သူမို႔လို႔သဇင္ေရြးခဲ့တယ္။သူကသဇင္ထက္အသက္ကရွစ္ႏွစ္ႀကီးတယ္။သူ႔ကရိုးတယ္ေလ။သူႏွင့္လက္မထပ္ခင္ေတာ့အတူမေနပါဘူး။မေတာ္လို႔အပ်ိဳမဟုတ္ဘူးဆိုတာသိသြားရင္သဇင္ေနာက္တစ္ေယာက္ႏွင့္အလိုးခံၿပီးကြဲရမယ့္အျဖစ္မ်ိဳးေလ။အဲဒါေၾကာင့္စကားပဲေျပာျဖစ္တယ္။မဂၤလာေဆာင္မယ္ဆိုေတာ့သဇင္ဖက္ကျပင္ဆင္စရာေတြျပင္ရတယ္ေလ။အဓိကကမဂၤလာဦးညကအေရးႀကီးတယ္မလား။အဲေန႔မတိုင္ခင္တပတ္ေလာက္မွာပဲေက်ာက္ခ်ဥ္ေတြဝယ္စိမ္ရေတာ့တာေပါ့။ေနာက္ၿပီးမအဂၤါက်ဥ္းေဆးေတြဝယ္ထားလိုက္တယ္။မဂၤလာဦးညမွာေတာ့ကိုကိုေက်ာ္သူ႔အေပါင္းအသင္းေတြႏွင့္စားေသာက္ဆိုင္သြားတယ္။အဲဒါကသဇင့္အတြက္အခ်ိန္ရတယ္။မဂၤာက်ဥ္းေဆးဆိုတာကပိပိထဲထိုးထည့္ၿပီးပက္လက္လွန္ေျခေတြအေပၚေျမႇာက္ေနရတယ္။အခ်ိန္ကနာရီဝက္ေလာက္ေပးရတယ္ေလ။နာရီဝက္ေက်ာ္သြားရင္ေရေဆးလိုက္ရုံပဲ။အဲဒါေၾကာင့္က်မအတြက္အဆင္ေျပတယ္။တစ္ခုေတာ့သတိထားရတာေပါ့ေလ။သူကကမၻာပတ္ေနတဲ့လူမလိုးဖူးဘူးႀကိဳက္သလိုေျပာယုံရတာမွမဟုတ္တာ။ သူတို႔ကမေဆာ့ဘူးဆိုရင္ေတာင္ေမ်ာက္ေလာက္ေတာ့ရွိတယ္လို႔ထင္ထားတာေလ။ဒါ

ႏွင့္ညကိုးနာရီေလာက္ကိုကိုေက်ာ္ေရာက္လာၿပီး “ေဒါက္ ..ေဒါက္ သဇင္ေရ” “ဟုတ္ကိုကို မူးလာၿပီလား” “အင္းနည္းနည္းေတာ့မူးသြားတယ္ခ်စ္” “အင္းပါ ေနာက္အမ်ားႀကီးမေသာက္ႏွင့္ေႏွာ္” “အင္းပါခ်စ္ကလည္း” သူမူးေနရင္သဇင္အတြက္ပိုအဆင္ေျပတယ္ေလ။သဇင္ပလီလို႔ရတယ္ “စားၿပီးၿပီးလားသဇင္” “အင္း စားၿပီးၿပီေလ အခ်ိန္လည္းၾကည့္ဦး” “အင္းအာဆိုလည္းအိပ္ရေအာင္” “အမ္ ကိုကိုကလည္းအဝတ္အစားလဲဦးေလ” “အင္းပါ ကြာ” “ေရာ့ဒီမွာလဲရမယ့္အဝတ္ေတြ””အင္းပါကြာ”သဇင္လည္းေရခ်ိဳးခန္းထဲအရင္ဝင္ၿပီးသန္႔ရွင္းေရးလုပ္လိုက္တယ္။မဂၤလာဦးညနံေစာ္ေနလို႔မွမျဖစ္တာ။ေရခ်ိဳးခန္းထဲကထြက္လာေတာ့ကိုကိုေက်ာ္အဝတ္အစားလဲၿပီးကုတင္ေပၚလွဲေနၿပီ။သဇင္လည္းကိုကိုေက်ာ့္အဝတ္ေတြေခါက္သိမ္းၿပီးမီးပိတ္လိုက္တယ္ “ခ်စ္ ဘာလို႔မီးပိတ္တာလဲကြာ” “သဇင္ရွက္လို႔ပါကိုကို” အဓိကျပသနာကိုေျဖရွင္းရဖို႔ကမီးပိတ္ထားဖို႔လိုတယ္” သဇင္ကုတင္ေပၚတက္ၿပီးအိပ္ရာေပၚလွဲလိုက္တယ္ဆိုရုံပဲကိုကိုေက်ာ္ကလွမ္းဖက္တယ္ “အင့္ ကိုကို သဇင္တမ်ိဴးႀကီးပဲ” “ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးကြာ” “ရင္ေတြတဒိတ္ဒိတ္ခုန္ေနသလိုေမာေနသလို ႀကီး”ကိုကိုေက်ာ္ေလသဇင္ရင္ဘတ္ႀကီးကိုစမ္းတယ္။သဇင္ရင္ေတြတုန္ေနတယ္။ရင္တုန္တာကဒီလိုေလ သဇင္အျဖစ္ေတြရိပ္မိမွာလည္းစိုးသလိုကိုကိုေက်ာ္ဆီလည္းအလိုးခံရေတာ့မွာေၾကာင့္ေပါ့ “ဟဲဟဲ ေၾကာက္ေနလားသဇင္” “အင္းေၾကာက္တယ္အဲဒါႀကီးကအရမ္းနာတယ္ဆို” “မနာဘူးခ်စ္ကလဲ” “အင္းပါ မနာေအာင္လုပ္ေပး” “အင္းပါကြာ” ကိုကိုေက်ာ္သဇင္ႏို႔ေတြကိုပြတ္ေနတာ။

သဇင္မွာဖီးလ္တမ်ိဳးေပါ့ၿပီးေတာ့အဖုတ္ထဲလက္သြင္း ၿပီးပြတ္ေတာ့လူလည္းတုန္တက္သလိုျဖစ္သြား ၿပီး “ဟင့္ယားတယ္ကိုကိုရဲ႕”ကိုကိုေက်ာ္သဇင့္ႏိူ႔ကိုတႁပြတ္ႁပြတ္စို႔ေနတယ္”အာ့အင့္ယားတယ္အင့္ဟင့္အင္း”တကယ့္အပ်ိဳစင္တစ္ေယာက္လိုျပဳမူရတာေပါ့။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပိပိကအရည္ေတြထြက္လာတယ္။ႏို႔ကိုစို႔ၿပီးပိပိကိုလာနမ္းေတာ့တာပဲ။ “အာ့ကိုကို မလုပ္နဲ႔ေလ သဇင္ငရဲႀကီးပါ့မယ္” “ႀကီးပါဘူးသဇင္ကလည္း ကိုကိုကို႔လည္းျပန္လုပ္ေပးေလ” “အင္း ကိုကိုသဇင္မလုပ္ရဲဘူး” “လင္မယားျဖစ္ေနၿပီ ရြံ႕လို႔လားသဇင္” “ဟင့္အင္း အခုလုပ္ရဲေသးဘူးကြာ” “ဒါဆိုေနာက္လုပ္ေပးေလ” “ဟုတ္ကဲ့ ပါကိုကို” ကိုကိုေက်ာ္ေျပာၿပီးေရာ ပိပိကိုယက္ေတာ့တာပါပဲ ‘”ဟင့္ အင္းးဟင္းးးဟင္းးဟီးး အာ့ ဟင့္အင့္” သဇင္လည္းအယက္မခံရတာၾကာၿပီမို႔အရသာအရမ္းရွိေနတယ္။သူကသိပ္ၿပီးအကြ်မ္းက်င္ ႀကီးမဟုတ္ဘူး၊ဒီေနရာမွာကိုျပည့္ကပိုကြ်မ္းက်င္တယ္ေလ။ သဇင္စိတ္ထဲကိုျပည့္ကိုသတိရမိတယ္။ေမ့ထားခ်င္ေပမယ့္ေမ့မရဘူးေလ။အခ်စ္ဦးမို႔လား ေတာ့သိပါဘူး။ရင္ထဲတေနရာမွာသူရွိေနတယ္ ကိုကိုကအေစ့ဖူးေလးကိုတႁပြတ္ႁပြတ္စုပ္တယ္ “ႁပြတ္..ႁပြတ္..ႁပြတ္” “အားးးေနမရေတာ့ဘူး.အားး အင့္ဟင့္ဟင့္” “အာ့ရွီးရွီး အားးကိုကို အိုးး” “သဇင္ကိုကို႔လီးကိုင္ေပးပါလား” အင္းကိုင္ေပးမယ္ေလ” သဇင္အေတြ႕အၾကဳံမရွိသူလိုတြန္႔တြန္႔လုပ္ၿပီးကိုင္လိုက္တယ္။စမ္းၾကည့္ေတာ့ကိုျပည့္လီးထက္ႏွစ္ဆေလာက္ရွိတယ္ “အားကိုကို အႀကီးႀကီးပဲ” “ဟင္ သဇင္ကဘယ္သူ႔့ဟာျမင္ဖူးလို႔လဲ” “ကေလးေတြဟာ” “ဟားးးသဇင္ကလည္းကိုကိုကလူႀကီးျဖစ္ေနၿပီေလ” “လူႀကီးေတာ့အဲဒါႀကီးလာတာလားဟင္” အင္းေလ” ကိုကိုသဇင္ခံႏိုင္ပါ့မလားဟင္ေၾကာက္တယ္”အမွန္လည္းေၾကာက္မိတယ္။

ဒီလီးႏွင့္ဆိုသဇင္အဖုတ္ေတာ့စုပ္ျပတ္သြားႏိုင္တယ္ “ဟင္းးးမေတာ္လို႔ျပန္အမ္းရတာမရွိပါဘူးသဇင္ရယ္” “ကိုကိုေျဖးေျဖးလုပ္ေႏွာ္” “အင္းပါသဇင္ရဲ႕” သဇင့္ေပါင္ၾကားကို ..ကိုကိုေက်ာ္ဒူးေထာက္ဝင္လာၿပီးပိပိကိုစမ္းကာလီးႏွင့္ေတ့ၿပီးကိုကိုေက်ာ္ဖိသြင္းလိုက္တယ္။ “ဗ်စ္ ၿဗိ ၿဗိ ဗ်စ္” “အာ့ အမေလး အိုးးးေသပါၿပီ၊ကိုကိုအားးးး” “ကိုကိုသဇင္ဟာကြဲပါၿပီ အားးး” “ေသြးေတြမ်ားထြက္ကုန္ၿပီလားမသိဘူး” “ကိုကိုမီးထြန္းလိုက္မယ္” “အာ မထြန္းနဲ႔ရွက္တယ္ ကြာ”အမွန္လည္းနာတယ္သူ႔လီးကႀကီးတယ္ေလ။ဒါေပမယ့္ပိုေအာ္ျပတာေလ။သားအိမ္က်ဥ္းေဆးရဲ႕အာနိသင္ကအစြမ္းျပတယ္။အရမ္းလည္းက်ပ္တယ္။အပ်ိဳစင္တစ္ေယာက္ဒီလိုလီးႀကီးႏွင့္ေတြ႕ေတာ့အဲေလာက္ေတာ့ေအာ္ေပးရမယ္မွန္းသဇင္သိတဲ့အတြက္ပိုေအာ္လိုက္တာပါ “”ဗ်စ္ ျဖစ္ ျဖစ္ျဗစ္ ဘြတ္ ဖတ္ဖတ္” “အိုးအမေလးးအားးဟားးဟားး” လီးႀကီးကအဖုတ္ထဲတိုးဝင္လိုက္တိုးထြက္လိုက္နဲ႔ခံရဆိုးတယ္။ေကာင္းတာထက္နာက်င္ေနတယ္။ “”ဗ်စ္ ျဖစ္ ျဖစ္ျဗစ္ ဘြတ္ ဖတ္ဖတ္ဖန္းဖန္း” “အိုးအမေလးးအားးအင္းဟင္းဟင္း” ငါးမိနစ္ေလာက္ကိုကိုေက်ာ္လိုးေတာ့ နာက်င္မႈ့ေတြေပ်ာက္ၿပီးဖီးကေကာင္းလာ တယ္။ကိုကိုေက်ာ္ဆီကေမာဟိုက္သံလည္းထြက္လာတယ္” “”ဗ်စ္ ျဖစ္ ျဖစ္ျဗစ္ ဘြတ္ ဖတ္ဖတ္ဖန္းဖန္း” “အင့္ဟင္းဟင္းးရွီးရွီးးး” သိပ္မၾကာပါဘူးပူေႏြးတဲ့သုတ္ေတြသားအိမ္ထဲပန္းထြက္လာေတာ့ကိုကိုေက်ာ္တစ္ေယာက္ၿပီးသြားၿပီးသဇင္ေဘးမွာ လွဲခ်လိုက္တယ္။သဇင္မွာမၿပီးဘူး၊ကိုျပည္ႏွင့္ဆိုသူတႀကိမ္မွာသဇင္ႏွစ္ႀကိမ္ၿပီးတယ္၊အခုေတာ့ကိုကိုေက်ာ္ကမလုပ္ႏိုင္ဘူးေလ။

အရသာသိဖူးေနတဲ့သဇင္ အခုလိုမ်ိဳးမၿပီးေတာ့စိတ္ထဲကိုကိုေက်ာ္ကိုသတိရတယ္။ “သဇင္ကိုကိုၿပီးသြားၿပီ” “ဟုတ္ကိုကို အဲဒါဆိုအိပ္ေတာ့ေႏွာ္ကိုကို” “အင္း အိပ္ၾကမယ္ေလ” ဒီလိုႏွင့္မဂၤလာဦးညကိုျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ရတယ္မဂၤလာဦးညၿပီးဆုံးၿပီးေနာက္ရက္ေတြမွာေတာ့သဇင္နာက်င္မႈ့ကိုမခံစားရဘူး။ကိုကိုကပထဆုံးရက္မို႔လို႔ၾကာၾကာမလိုးႏိုင္ဘူးထင္ခဲ့တာ။ေနာက္ရက္ေတြလည္းၾကာၾကာမလိုးႏိုင္ဘူးေလ။ဒီေတာ့ကိုျပည့္နဲ႔လိုးတိုင္းၿပီးခဲ့တဲ့သဇင္အတြက္ေက်နပ္မႈ့ကသိပ္မရဘူး။ၾကာေလအဲဒုကၡကႀကီးမားေလပါပဲ။လီးႀကီးရင္ေကာင္းတယ္ဆိုတာအလကားပဲဆိုတာသဇင္သေဘာေပါက္တယ္။တကယ္တန္းက်ေတာ့ၾကာၾကာလိုးႏိုင္ေလအရသာရွိေလပါပဲေလ။တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္။အိမ္မွာလူေတြရွိလို႔မ်ားျဖစ္ေနလားေပါ့။ခရီးထြက္ဟိုတယ္မွာလိုးလည္းထိုနည္းလည္းေကာင္းပဲ။ဒီၾကားထဲဖုန္းကဝင္လာတယ္။ကိုျပည့္ဖုန္းနံပါတ္မို႔ကိုကိုမသိေအာင္အျပင္ထြက္ၿပီးစကားေျပာရတယ္ “ဟလို” “သဇင္လားကိုျပည့္ပါ” “ဟုတ္ကိုျပည့္” “ဘယ္လိုလဲသဇင္ ကိုျပည့္ကိုေမ့သြားၿပီလား” “”ေအာကိုျပည့္ဒီအခ်ိန္မွာ ဒီစကားမေျပာသင့္ဘူးထင္တယ္” “ကို အရမ္းလြမ္းလို႔ပါကြာ” “ကိုျပည့္ သဇင္အိမ္ေထာင္က်ေနၿပီ” “ကိုသိပါတယ္သဇင္” “ဟုတ္ကဲ့ပါ” “ကိုျပည့္အိမ္ေထာင္ေရးအဆင္မေျပဘူးကြာ” “အဆင္ေျပေအာင္ညႇိပါကိုျပည့္” “အခ်စ္မပါတဲ့အိမ္ေထာင္ေရးကအဆင္မေျပဘူးေလ” “ဟုတ္ ..ဒါေပမယ့္ကေလးေတြေတာင္ရွစ္တန္းေလာက္ေရာက္ၿပီမလား” “အင္း အဲကိစၥေတြလည္းစိတ္ညစ္ေနတာပဲ” “ဘာျဖစ္လို႔လဲ ကိုျပည့္” “ဒီေကာင္အရမ္းဆိုးတယ္ အိမ္ကက်ေနာ္အေပၚဖုံးကြယ္ထားၾကတယ္။

အခုစာေမးပြဲက်တယ္ဗ်ာ၊က်ေနာ့္ကိုမေျပာဘူး လူရာမသြင္းၾကဘူး၊အခုက်ေနာ္တပ္ရင္းမႉးျဖစ္ေနၿပီ” “ေအာ္..ကိုျပည့္မိသားစုကိုလည္းဂရုစိုက္ေပး ပါရွင္” “ဟုတ္ကဲ့၊ဒါေပမယ့္က်ေနာ္စိတ္ကသဇင့္ဆီမွာပဲေရာက္ေနတယ္” “အာ ကိုျပည့္ေတာ္ၿပီေႏွာ္ အိမ္မွာကိုကိုရွိတယ္” က်မဖုန္းခ်လိုက္တယ္။ “မိန္းမေရ ဘယ္သုဆက္တာလဲ” အသိတစ္ေယာက္ပါကိုကို” အာ္ေအးေအးမိန္းမ”က်မေယာက္က်ားကိုကိုေက်ာ္က်မကိုခ်စ္တယ္။က်မခ်စ္ဖူးတဲ့ကိုျပည့္ကိုေမ့မရေပမယ့္က်မေမ့ႏိုင္ေအာင္လုပ္ရမယ္ေလ။ကိုကိုလည္းသေဘၤာမတက္ခင္ႀကိဳးစားလိုက္တာက်မကိုယ္ဝန္သာရသြားတယ္။လိုးတဲ့အခ်ိန္တစ္ခါမွမၿပီးဘူး။ကိုကိုသေဘၤာတက္သြားတယ္။ သေဘၤာေပၚကေတာ့အင္တာနက္သုံးလို႔ရေတာ့ စကားေျပာလို႔ေတာ့ရတယ္။သူသေဘၤာမဆင္းခင္မွာပဲ ကေလးေမြးတယ္။အိမ္မွာအေဖာ္ရေအာင္ေမေမ့ကိုေခၚထားလိုက္တယ္။ဒီၾကားထဲမွာကိုျပည့္ဆီကဖုန္းခဏခဏလာတယ္။သူ႔အေၾကာင္းေတြသူ႔မိသားစုအေၾကာင္းေတြပဲေျပာေျပာေနတယ္။သူကအျပင္မွာေတြ႕ဖို႔ေခၚတယ္။တစ္ခါတစ္ခါဖုန္းဆက္ၿပီးဂစ္တာေတြတီးျပေသးတယ္။အျပင္မွာေတြ႕ခ်င္ေၾကာင္းလည္းလည္းေျပာတယ္။က်မမသြားဘူးက်မမိသားစုအတြက္မိသားစုနဲ႔ခြဲၿပီးကိုကိုေက်ာ္အလုပ္လုပ္ေနရတယ္။က်မသစၥာရွိသင့္တယ္။က်မဘဝမွာလင္ေယာက္်ားအေပၚတစ္ခါလိမ္ညာၿပီးၿပီ။အပ်ိဳစင္မဟုတ္ပဲအပ်ိဳစင္လို႔လိမ္ခဲ့တယ္။ေယာက္က်ားရၿပီးက်မမေဖာက္ျပန္သင့္ဘူးေလ။အခုလဲကိုကိုေက်ာ္သေဘၤာကဆင္းၿပီးျပန္လာတယ္။က်မသြားႀကိဳတယ္။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္မလိုးရတာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့က်မစိတ္ေတြထတယ္။

ကိုကိုလည္းအဲအတိုင္းပါပဲ။အခုေတာ့ကိုကိုေက်ာ္လီးကိုက်မ အားရပါးရစုပ္တတ္ေနၿပီ။သူ႔လီးကႀကီးေတာ့စုပ္ရတာသိပ္အဆင္မေျပဘူး။အသံမထြက္ေအာင္ပဲယက္ေပးရတယ္။အိမ္မွာလည္းေမေမရွိေတာ့ေမေမၾကားမွာစိုးရေသးသလိုကေလးႏိုးမွာလည္းစိုးရိမ္ရတယ္။အာ့မိုအသံမထြက္ေအာင္အသာေလးႀကိတ္ရတယ္။ကိုကိလည္းက်မအဖုတ္ယက္ေပးတယ္။အရမ္းစိတ္ႂကြေနလို႔ေအာ္ရမွာကို ေတာင္ ႀကိတ္ေအာ္ညည္းမိတယ္။ “ကဲ မိန္းမ လိုးခ်င္ၿပီ” “လိုးေလကိုကိုဘယ္လိုေနေပးရမလဲ” “ကုန္းေပးကြာ” “ဟုတ္ကဲ့ ” ကုန္းေပးေတာ့ေနာက္ကေနၿပီးကိုကိုေက်ာ္ဒူးေထာက္လိုးတယ္။ “ဗ်စ္ ဗ်စ္ ျဗစ္ ဘြတ္” “အာ့ အိုး နာလိုက္တာ ကိုကို”မလိုးရတာကိုးလေလာက္မွာသဇင့္အဖုတ္ျပန္က်ဥ္းသလိုျဖစ္ၿပီးအရမ္းနာတယ္။အဖုတ္ထဲကလည္းအရမ္းညႇစ္ထားသလိုျဖစ္ေတာ့ အရမ္းလည္းၾကပ္တယ္။အဖုတ္ႏႈတ္ခမ္းသားေတြလည္းျပဲကုန္သလိုေတာင္ျဖစ္တယ္ “ဇိြ ဗ်ိ ၿဗိ ျဗစ္ ဘြတ္ဖတ္ ဖတ္ဖန္းဖန္း” “အာ့အင္းဟင္းးဟင္း”လိုးခ်က္ကအရမ္းႀကီးမျပင္းထန္ဘူးႀကိတ္လိုးေနရတာပါ။ဒါေပမယ့္ဖီးကေတာ့အရမ္းရွိေနတယ္။ “ဇြတ္ ဖြတ္.. ဘြတ္ဖတ္ ဖတ္ဖန္းဖန္း” “အာ့ အိုး..အင္းဟင္းးဟင္းးး” ကိုကိုေက်ာ္ ရွစ္မိနစ္ေလာက္ပဲေဆာင့္ႏိုင္တယ္ “အာ့ အိုး..အင္းဟင္းးဟင္းးးအာ့ရွီးရွီး” က်မၿပီးေတာ့မယ္ “အားရွီးရွီးဖြတ္ဘြတ္ဖတ္ဖတ္”ကိုကိုေက်ာ္လိုးေနရင္းကရပ္လိုက္ၿပီးက်မအဖုတ္ထဲသုတ္ေတြပန္းထည့္တယ္။

“အားးမိန္းမေရေကာင္းလိုက္တာကြာကိုကိုၿပီးသြားျပီ” ကိုကိုေက်ာ္ၿပီးေပမယ့္သဇင္မွာ့မွာတို႔လို႔တန္းလန္းႏွင့္က်န္ခဲ့တယ္။သဇင္စိတ္ညစ္မိတယ္။ ၿပီးတဲ့အရသာခံစားဖူးတဲ့သဇင္ေလ အခုလိုမ်ိဳးျဖစ္ေနရေတာ့စိတ္ညစ္တယ္။ကိုကိုေက်ာ္သေဘၤာတက္သြားၿပီးျပန္လာရင္ပထမ ေန႔ကေတာ့အျမဲနာက်င္ရတယ္။ေနာက္ရက္ ေတြေတာ့ပုံမွန္ပါပဲ။ ကိုကိုေက်ာ္အိမ္မွာေရာက္ေနတုန္းကိုျပည့္ဆီကဖုန္းခဏခဏလာတယ္။လာတိုင္းလည္းအ ျပင္ထြက္ၿပီးေျပာေနရေတာ့ကိုကိုေက်ာ္ရိပ္မိလာၿပီ။မေျပာသာမေျပာေပမယ့္သူသိတယ္ဆိုတဲ့မ်က္ႏွာထားကျပေနၿပီ။ကိုျပည့္ကလည္းသူ႔အိမ္တြင္းေရးအဆင္မေျပေၾကာင္းပဲေျပာေန တယ္။သဇင္ကိုလည္းခ်စ္ေနဆဲျဖစ္ေၾကာင္း ျဖစ္ေၾကာင္းအျမဲေျပာတယ္။တေန႔ေတာ့က်မဆုံးျဖတ္လိုက္တယ္ “ဟလို သဇင္’” “ေျပာပါကိုျပည့္” “သဇင္စိမ္းကားလွခ်ည္လားကြာ၊ကိုျပည့္ရင္ထဲမခ်ိေအာင္” “ကိုျပည့္..သဇင္တို႔ေနာက္မဆက္သြယ္တာ ေကာင္းလိမ့္မယ္” “သဇင္ရယ္ ကိုျပည့္ သဇင့္ကိုခ်စ္ေနဆဲပါ” “ကိုျပည့္ သဇင့္ကိုခ်စ္တယ္ဆိုရင္အရင္ကတည္းက လက္ထပ္ယူသင့္တယ္” “ကို႔.ဘဝကအဲေလာက္မ်က္ႏွာသာမေပးဘူး ေလ” “ဒီမွာ ကိုျပည့္ ရွင္ကေတာ့ရွင့္ဘဝအတြက္မစြန္႔စားရဲဘူး၊က်မကေတာ့ရွင့္ကိုခ်စ္ခဲ့လို႔က်မဘဝအပ်ိဳစင္ကို ေပးဆပ္ခဲ့တယ္ရွက့္စိတ္တိုင္းက်အသုံးေတာ္ခံခဲ့တယ္” “ကို တကယ္ခ်စ္တာပါသဇင္” “ရွင့္အခ်စ္ေၾကာင့္သဇင့္ဘဝကီပင္မျဖစ္ ေအာင္ထိန္းသိမ္းခဲ့ရတယ္၊ရွင္ေတာ္ေလာက္ၿပီ” “သဇင္ရယ္” “ကိုျပည့္ အရင္က သဇင္ကအပ်ိဳေလ ၊က်မရွင့္ကိုခ်စ္လို႔ရွင္ခ်ိန္းသမၽွက်မလာခဲ့ တယ္။က်မအခုအိမ္ေထာင္က်ၿပီးကေလးေတာင္ရၿပီ။ရွင္မပတ္သက္သင့္ေတာ့ဘူး” “ကိုအရမ္းသတိရလို႔ေျပာမိတာပါ” “ဟင့္အင္း ကိုျပည့္ ရွင္ သဇင့္ကိုခ်စ္တယ္ဆိုရင္သဇင့္ဘဝကိုစာနာ ေပးေလ” “သဇင္ ရယ္မင္းလည္းကိုျပည့္ႏွင့္အတူေပ်ာ္ခဲ့ၾကတာပဲေလ” အဲဒါေတြအတိတ္မွာထားခဲ့ေတာ့ကိုျပည့္” “အင္းပါ သဇင္ကိုအျမဲခ်စ္ေနမွာပါ” သဇင္ဖုန္းခ်လိုက္တယ္။စီးက်လာတဲ့မ်က္ရည္ေတြသုတ္ၿပီးမိသားစုအတြက္ဆုံးျဖတ္လိုက္ေပမယ့္။သဇင့္အခ်စ္ကတျခားဆီမွာပါ။ သဇင္လိုအျဖစ္မ်ိဳးေရွာင္ရွားႏိုင္ေစဖို႔ အားလုံးကိုေလးစားလ်က္…ျပီး။

Categories
Local News

အေတြ႕ရယ္တဲ႔

လူလြတ္ျဖစ္သူ ေနာင္ရဲသည္ ေသြးသား ဆန္ဒ အရ လိင္ဆက္ဆံခ်င္လာလွ်င္ အခေၾကးေငြေပးကာ မိန္းကေလးမ်ား ေပ်ာ္ပါးတတ္သည္။ ရံဖန္ရံခါလည္း တိုးတက္ေနေသာ ေခတ္ၾကီးမွာ စက္ကိရိယာမ်ား အသံုးျပဳကာ ဆန္ဒကို ေျဖေဖ်ာက္တတ္သည္။ အခု ေရာက္ရိွေနတဲ့ ႏိုင္ငံကလည္း လိင္ႏွင့္ ပတ္သက္လွ်င္ အစံု ရိွသည္။ ေက်ာင္းသူ ဝတ္စံုေလးေတြ ဝတ္တာေရာ၊ ၾကာပြတ္ကအစ အခၽြန္အတက္ေတြ အဆံုး လိုခ်င္တာ အကုန္ ရႏိုင္သည္။ အမိေျမကေန ထြက္ခြာလာေတာ့ တစ္ေယာက္တည္းသမား ေနာင္ရဲ အဖို႔ ျမင္ျမင္သမွ် လိုခ်င္၊ လုပ္ခ်င္ေနမိသည္။ ငယ္ရြယ္တုန္းကေတာ့ ဂ်ပန္မေလး တစ္ေယာက္ႏွင့္ ရည္းစားျဖစ္ကာ အတူတူ ေနဖူးေသာ္လည္း ယူမည္ ဆိုေတာ့မွ ျမန္မာႏိုင္ငံက မို႔လို႔ မိမိတို႔ သမီးကို ဆင္းရဲတဲ့ ႏိုင္ငံထဲ အပါ မေခၚႏိုင္ဘူးဆိုတာ မိဘေတြရဲ႕ ျငင္းဆန္မႈကို ခံခဲ့ရသည္။ မခြဲခင္ အထိ အတူ ေနၾကသည္ဆိုေတာ့ ညတိုင္း ဂ်ပန္မေလး ႏွင့္ လုပ္ျဖစ္သည္။ လူၾကီးကားထဲက လိုေတာ့ မဟုတ္ဘူးဗ်။ အရမ္း မေအာ္ပါဘူး။ တိုးတိုးေလး ျငီးတာကိုက ဖီးလ္ပိုျဖစ္ေစတယ္ေလ။ အေမႊးေတြကလည္း မရိတ္ဘူးဗ်။ သူတို႔က သဘာဝတရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ လူမ်ဳိး မလား။ အားလံုးကို သဘာဝအတိုင္း ထားတယ္။ စ လုပ္လုပ္ ခ်င္းကေတာ့ ၂ ေယာက္သား လုံးဝ အရိုးခံ ဆိုေတာ့ အေပါက္မတည့္လို႔ ေခၽြးျပန္တာေရာ၊ တည္းခိုခန္း သြားဖို႔ ရွက္တာေရာ အစံုေပါ့ဗ်ာ။ ဂ်ပန္မေတြက က်န္းမာေရးအသိေတာ့ ရိွသည္။ ကြန္ဒံုး မစြပ္ရင္ အလုပ္မခံေပ။ လက္ထပ္ရန္ ေသခ်ာေတာ့မွ မစြပ္ရင္ မစြပ္နဲ႔ေပါ့ ျဖစ္တာေလ။ ျဖဴျဖဴေဖြးေဖြး ဖင္တံုၾကီးကို ကိုင္ျပီး ညီေလး မဲမဲၾကီးနဲ႔ ထိုးထည့္ကာ ေဆာင့္ရတာေလာက္ ေကာင္းတာ မရိွဘူးေပါ့။ ျပီးခါနီးက်မွ တဆက္ဆက္ တုန္တက္သြားတဲ့ ဂ်ပန္မေလးကို ခုထိ ေမ့မရေသးပါဘူးဗ်ာ။

 

ထားပါေလ။ အတိတ္က အေၾကာင္းကို အတိတ္မွာပဲ ထားခဲ့ေတာ့မယ္။ ခုေတာ့ အသက္အရြယ္လည္း ရလာေတာ့ ရည္းစားလည္း မထားခ်င္ေတာ့ဘူး။ ညဘက္ ကလပ္သြားျပီး ကလပ္က ကက ေလးေတြနဲ႔ သြားအိပ္လိုက္ေတာ့တယ္။ ကလပ္က ကက ေလးေတြက အဆင္ေျပရင္ ဟိုတယ္တန္းသြားျပီး လုပ္ရံုပဲ။ ဟိုတယ္ခလည္း တစ္ေယာက္တစ္ဝက္ စိုက္ေပးတယ္။ သူတို႔ ေျပာတာလည္း ရွင္းတာပဲ။ ငါတို႔လည္း ဖီးလ္ခံတာမို႔လို႔ ငါတို႔လည္း စိုက္ရမွာေပါ့တဲ့။ ရွင္းေရာ။ တခါတေလေတာ့ ကိုယ္ကပဲ စိုက္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ကလပ္တစ္ခုကို ေန႔တိုင္းေတာ့ မသြားျဖစ္ဘူး။ အလွည့္နဲ႔ သြားတာေပါ့။ ေနာက္ဆို လာႏြယ္ေနမယ္ေလ။ ကလပ္ မသြားျဖစ္တဲ့ ညေတြဆို ေခၚစားတတ္ေသးတယ္။ ဒီမွာေတာ့ ေဈးၾကီးတယ္။ ေဈးအေပါဆံုးက ျမန္မာေငြ ၂ သိန္းေလာက္ေပါ့။ အမိုက္စားေတြဆို ေဈးပိုၾကီးတာေပါ့ေလ။

 

အခုေတာ့ ရန္ကုန္က အေမအိုၾကီးက ေျမးခ်ီခ်င္ျပီဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ မိန္းမ ေပးစားဘို႔ ၾကိဳးစားေနေလရဲ႕။ ကိုယ္ကလည္း အသက္အရြယ္ အရ ယူသင့္ျပီ ထင္လို႔ စီစဥ္ခိုင္းလိုက္တာ။ ေကာင္မေလးက မဆိုးပါဘူး။ အသက္က ၂၅ ဝန္းက်င္၊ ဘြဲ႔ရ၊ ကိုယ္ပိုင္ အပ္ခ်ဳပ္ဆိုင္ေလး ေထာင္ထားတယ္။ ရိွသင့္ရိွထိုက္တဲ့ အသြယ္အဝိႈက္ေတြကလည္း ရင္ဖိုရႈေမာစရာဆိုေတာ့ ၂ ခါ မစဥ္းစားေတာ့ဘူး။ ေခါင္းျငိမ့္လိုက္တယ္။ ဟိုကလည္း ကိုယ့္အရည္အခ်င္းကို ႏွစ္သက္ပါတယ္ဆိုေတာ့ ျပီးျပီေပါ့။ ဒီႏွစ္ ေႏြရာသီမွာ အမိေျမကို ျပန္ျပီး ေစ့စပ္ေၾကာင္းလမ္းပြဲလုပ္ျပီး ၄ လ ေလာက္ ခြာျပီးမွ မဂၤလာေဆာင္ လုပ္မယ္ေပါ့။ ဆိုေတာ့ကာ၊ မိန္းမ ယူေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ အေပ်ာ္အပါး ေလွ်ာ့ေနရျပီေလ။ မိန္းမ မလိုက္စားေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ စက္ကိရိယာေတြဘက္ လွည့္တာေပါ့။

 

tango ကေန ထုတ္တဲ့ ပစ္စည္းေတြကလည္း အစံုဆိုေတာ့ လုပ္လို႔ မဆံုး ျဖစ္ေနတာေပါ့။ ဟိုးအရင္ ေခ်ာင္ထိုးထားတဲ့ အရုပ္မေလးကိုလည္း ျပန္ထုတ္ျပီး လုပ္တာေပါ့ေလ။ ျမန္မာေငြ ၁၅ သိန္းေလာက္ ရိွမယ္။ ေခ်ာဆီေသခ်ာသံုးျပီး ဆြဲရတာေပါ့ေလ။ အခုေတာ့ ဝက္ဆိုက္ဒ္ တစ္ခုထဲ ေမႊေႏွာက္ရင္း ပစ္စည္းအစမ္းေလး တစ္ခု ေတြ႔တယ္။ ကိုယ္ကသာ မသိတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သံုးေနတာကို ဖတ္ဖူးတာေပါ့။ လိင္တံကို ပတ္ရတဲ့ အကြင္းေလးေတြနဲ႔ စက္ကို ခ်ိတ္ျပီး လွ်ပ္စီးလႊတ္တာေပါ့။ မလုပ္ဖူးေတာ့ စမ္းလုပ္မယ္ဆိုျပီး ဝယ္လိုက္တယ္။ အစမ္း အေနနဲ႔ လုပ္ၾကည့္တယ္။ လိင္တံကို ကြင္းေလး ၄ ကြင္းေလာက္ ပတ္ျပီး အဲ့ကြင္းေတြကို ၾကိဳးနဲ႔ စက္ကိရိယာမွာ ခ်ိတ္ဆက္ျပီး လွ်ပ္စစ္ စီးေစတာ။ လွ်ပ္စစ္အားနဲ႔ ၾကိမ္ႏႈန္းကို ထိန္းလို႔ ရတဲ့ ခလုတ္ေလးလည္း ရိွတယ္။ စ လုပ္လုပ္ခ်င္းေတာ့ က်ဥ္တက္သြားတယ္။ တစ္မ်ဳိး ဖီးလ္ ျဖစ္တာေပါ့။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အရသာကို ၾကိဳက္သြားတယ္။ ညီေလးက တဒုတ္ဒုတ္ နဲ႔ ခဏၾကာေတာ့ အရည္ေတြ ပန္းထြက္ကုန္တာေပါ့။ လူ႔စိတ္ဆိုတာကလည္း အဆန္းသားမလား။ အသစ္အဆန္းဆို ခဏခဏ စမ္းသပ္ခ်င္ေနတာဆိုေတာ့ ၁ နာရီေလာက္ ၾကာေတာ့ တစ္ခါ ညီေလးက မတ္လာတာနဲ႔ ျပန္လုပ္ၾကည့္တယ္။

 

ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ဘိုင္ဘေရတာ ေတြကို က်င့္သားရေနတဲ့ လက္က အထိန္းအခ်ဳပ္ ခလုတ္ကို တဆံုးထိ တင္ပလိုက္တယ္။ ေနာင္ရဲလား။ အခု ေကာင္းကင္ဘံု တစ္ေနရာမွာ နတ္သမီးေလး တစ္ဖက္ ၅၀၀ နဲ႔ ေပ်ာ္ပါးမလို႔ ၾကံစည္ေနတယ္။ ခက္တာက မဲမဲတူးတူး ညီေလးမွာ တူးက်စ္မဲက်ဳတ္ေနတဲ့ အကြင္းရာ ၄ ေနရာ ေပၚေနတာပါပဲ…..ျပီး။

Categories
Local News

အခ်စ္ရဲ႕သေကၤတ

ဒီေန႔ က်ေနာ္ ခ်စ္ရတဲ့သူႏွင့္ ခ်ိန္းထားသည္။ က်ေနာ္တို႔ ေန႔တိုင္းနီးပါး ဆံုေနရေပမယ့္ အခုလို အားလပ္ရက္ေလးမွာ အၾကင္နာေတြ ဖလွယ္ဘို႔ ခဏခဏ ေတြ႔ျဖစ္သည္။ မနက္ ေစာစီးစြာ ေရမိုးခ်ဳိးျပီး ကိုယ္လံုးတင္မွန္မွာ ေပၚေနသည့္ မိမိ ကိုယ္ကို ၾကည့္ကာ ပီတိျဖစ္ေနမိသည္။ အသက္ ၃၀ ေက်ာ္ေပမယ့္ ဘီယာဗိုက္ မထြက္၊ ေမး ၂ ထပ္ မျဖစ္ပဲ သပ္ရပ္စြာ ေနတတ္လို႔လည္း မိမိမွာ မိန္းကေလး သူငယ္ခ်င္း မ်ားျခင္း ျဖစ္သည္။ ဆံပင္ကို ဂ်ယ္လ္ ထည့္ျပီး ေသသပ္စြာ ဖီးလမ္းကာ အနည္းငယ္ ေထာင္ေနသည့္ဟန္ ျပဳထားသည္။ လူလတ္ပိုင္းဝင္ျပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း လူငယ္အသြင္ပင္ ျပင္ဆင္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ အိမ္က စီစဥ္ေပးထားေသာ မနက္စာကို အျမန္စားကာ honda fit ေလးကို ကားစက္ႏိႈးရင္း ခ်စ္သူဆီ လာေနျပီျဖစ္ေၾကာင္း ဖုန္းဆက္လိုက္သည္။ သူလည္း ျပင္ဆင္ျပီး ရုပ္ရွင္ရံုတြင္ ေစာင့္ေနမည္ဟု ျပန္ေျပာသည္။ ရန္ကုန္ ကားပိတ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ ခ်စ္သူဆီကို ေရာက္ခ်ိန္က ၁၀ နာရီ ခြဲေနျပီ။ သူမသည္ မိမိထက္ ၇ ႏွစ္ေက်ာ္ ငယ္သည္။ မိမိက အကိုလို တစ္မ်ဳိး၊ ခ်စ္သူလို တဖံု ေစာင့္ေရွာက္ၾကင္နာယုယေနေသာ ခ်စ္သူေလး ျဖစ္သည္။ ရုပ္ရွင္လက္မွတ္ ၾကိဳဝယ္ထားေသာေၾကာင့္ အတြဲခံုတြင္ပင္ ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ မုန္႔ပဲသေရစာမ်ားကို ဝယ္ယူလိုက္ကာ ရံုအတြင္းသို႔ ဝင္လာၾကသည္။ မိမိရဲ႕ လက္ေမာင္းကို ခ်ိတ္ကာ ပုခံုးကို မီွျပီး ဝင္လာေသာ မိမိ ခ်စ္သူသည္ ကမ္ဘာေပၚတြင္ အလွဆံုး ျဖစ္မည္ ထင္သည္။ ခံုမွာ အသီးသီး ေနရာယူလိုက္ကာ မုန္႔ထုပ္ေတြကို ေဖာက္စားျပီး ျပသေနေသာ ရုပ္ရွင္ကို ၾကည့္ေနၾကသည္။ ေနၾကာေစ့ကို အခြံခြာျပီး သူမ ႏႈတ္ခမ္းေလးေပၚတင္ေပးတာက ကိုယ့္အတြက္ ကမ္ဘာတစ္ခုပင္။ ဆိတ္သားေျခာက္ေလးမ်ားကို ၾကိဳးေျဖျပီး မိမိပါးစပ္ထဲ လာထည့္ေပးေတာ့လည္း ဘဝင္ ေလဟပ္ေနမိသည္။ ေပ်ာ္တာကိုး။

သူမရဲ႕ ပုခံုးေလးကို လွမ္းဆြဲျပီး ဖက္ထားကာ နဖူးျပင္ကို အနမ္းေျခႊလိုက္သည္။ ဒါပါပဲ။ ရုပ္ရွင္ထဲကို ၂ ေယာက္သား အာရံုစိုက္ကာ ၾကည့္မိသည္။ ဘာရုပ္ရွင္လဲဆိုတာ မေျပာေတာ့ဘူးေနာ္။ ဒီလိုနဲ႔ ရုပ္ရွင္ရံုထဲက ထြက္လာေတာ့ ၁ နာရီ ထိုးေတာ့မယ္ေလ။ ေန႔လည္စာ ကို တရုတ္တန္းက ၾကက္ဆီထမင္း သြားစားၾကသည္။ ဗိုက္အရမ္းဆာေနေသာ္လည္း တင္းေအာင္ မစား။ ေတာ္သင့္ရံု စားတတ္ေသာေၾကာင့္ မိမိ ဗိုက္မပူျခင္း ျဖစ္မည္ဟု ယူဆထားသည္။ ကားကို မယူေတာ့ပဲ ၂ ေယာက္သား လက္ျခင္းတြဲကာ အနီးနားက ေဟာ္တယ္ တစ္ခုကို ဝင္လိုက္ၾကသည္။ အခန္းထဲကို ေရာက္ေတာ့ ခဏ နားကာ ေရခ်ဳိး သြားတိုက္ရန္ ေရခ်ဳိးခန္းထဲ ဝင္လိုက္သည္။ ခ်စ္သူကလည္း လိုက္လာတယ္ေလ။ အတူတူ ေရခ်ဳိး ခ်ီးတြန္းၾကတာေပါ့။ ဖြာက်လာေသာ ေရပန္းေအာက္မွာ သူမကို အေနာက္ကေန ဖက္ထားရင္း လည္ပင္းကို နမ္းရိႈက္မိသည္။ သူမရဲ႕ ဆံပင္ ရွည္ရွည္ေတြ ေရမစိုေအာင္ ေရကာဦးထုပ္ေဆာင္းထားေသာ လည္ပင္းရွည္ရွည္ေလးက ပိုျပီး ထင္ေပၚေနသည္။ သူမက ေခါင္းေလးကို ေဘးေလးေစာင္းျပီး မိမိရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းကို စုပ္ယူနမ္းသည္။ မိမိရဲ႕ လက္ေတြက သူမရဲ႕ လံုးဝန္းမို႔ေမာက္ေနေသာ ရင္သားေပၚသို႔ ေရာက္သြားသည္။ ႏို႔သီးေခါင္းေတြကို လက္ညိဳး လက္မ ႏွင့္ ညွပ္ယူကာ ဆြဲထုတ္ေပးရင္း ေခ်ေပးေနမိသည္။ ထို႔ေနာက္မွ ဆပ္ျပာအရည္ဗူးကို ယူကာ သူမရဲ႕ ကိုယ္လံုးေပၚသို႔ ေလာင္းခ်လိုက္သည္။ ေရပန္းကို ပိတ္လိုက္ကာ ဆပ္ျပာကို တကိုယ္လံုးအႏံွ႔ တိုက္ေပးေနသည္။ ဆပ္ျပာတိုက္ေပးရင္းနဲ႔ သူမရဲ႕ အေစ့ေလးကို လက္ညိဳးနဲ႔ ကုတ္ကုတ္ျပီး ဆြေပးလိုက္သည္။ သူမရဲ႕ တခ်က္ တခ်က္ (အင္း) ဆိုတဲ့ ျငီးသံရွည္က နားထဲမွာ တိုးတိုးေလးပင္။ အေစ့ကို ပြတ္ဆြဲေနရာကေန လက္ခလယ္နဲ႔ အေပါက္ထဲ ထည့္ျပီး ေမႊေပးလိုက္သည္။ မိမိသည္ သူမကို အေနာက္ကေန ဖက္ထားေသာေၾကာင့္ အဖုတ္ေလးထဲ ထည့္ထားသည့္ လက္ခလယ္ကို ေကြးလိုက္ ဆန္႔လိုက္ျဖင့္ အဖုတ္အတြင္းသား တေလွ်ာက္ကို ပြတ္တိုက္ေပးေနသည္။

အားနည္းနည္း ထည့္ကာ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ပြတ္ဆြဲေနေသာေၾကာင့္ ခံရသူ သူမ အဖို႔ အရိွန္အဟုန္ ျမင့္တက္လာကာ မိမိရဲ႕ လည္ပင္းကို ညာလက္ျပန္ႏွင့္ ဖက္ကာ ျငီးသံေတြ က်ယ္လာပါေတာ့သည္။ ခဏေနေတာ့ လူခ်င္း ခဏခြာကာ သူမကို အေရွ႕ဘက္သို႔ ကုန္းခိုင္းလိုက္သည္။ ဒူးေခါင္းကို မေကြးေစပဲ ကုန္းခိုင္းျခင္းပါ။ အေနာက္ကို ျပဴထြက္လာေသာ အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းၾကီးကို ေရပန္းနဲ႔ ေဆးခ်လိုက္ေတာ့ ဆပ္ျပာေတြ ေျပာင္သြားသည္။ အဖုတ္ကို ျဖဲၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခ်စ္ရည္ၾကည္ေတြက ရႊဲစိုေနသည္။ လ်ာအျပားၾကီးႏွင့္ အေစ့ကေန အေပါက္အထိ ဆြဲပြတ္လိုက္သည္။ မတ္တပ္ရပ္ကာ အေရွ႕ကို ကုန္းထားေသာ ဖင္တုံးၾကီးကို ကိုင္ျပီး အဖုတ္ကို ယက္ေပးေနမိသည္။ ခဏၾကာေတာ့ သူမက ေညာင္းသည္ဟု ေျပာေသာေၾကာင့္ ခံုတစ္ခံု ယူကာ ဘယ္ဘက္ ေျခေထာက္ကာ ခံုေပၚတင္ခိုင္းျပီး၊ ေပါင္ကို ကားခိုင္းကာ မိမိက အဖုတ္ကို ဆက္ျပီး ယက္ေပးေနသည္။ ျပီးေတာ့မွ မတ္တပ္ရပ္ကာ သူမရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းကို စုပ္နမး္လိုက္ျပီး သူမရဲ႕ အဖုတ္ထဲသို႔ လက္ေခ်ာင္း ၂ ေခ်ာင္း ပူးထည့္ကာ လုပ္ေပးေနသည္။ ႏႈတ္ခမ္းစုပ္နမ္းတာကို ရပ္ကာ မ်က္ႏွာကို အနည္းငယ္ ခြာလိုက္ျပီး ဖီးလ္တက္ေနသာ သူမရဲ႕ မ်က္ဝန္းလွလွေလးကို ၾကည့္ကာ အဖုတ္ထဲက လက္ေခ်ာင္း ၂ ေခ်ာင္းကလည္း အရိွန္ပါလာေတာ့သည္။ ခဏၾကာေတာ့ သူမရဲ႕ ကိုယ္လံုးေလး တုန္တက္လာျပီး အား ဆိုတဲ့ ျငီးသံရွည္ေလးႏွင့္အတူ သူမ ျပီးေျမာက္သြားသည္။ ျပီးသြားလို႔ မိမိကို ရွက္ျပံဳးေလး ျပံဳးျပသည့္ ခ်စ္သူက ခ်စ္စရာေကာင္းေနသည္။ မိမိရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းကို လာနမ္းသည္။ ထုိမွတဆင့္ လည္ပင္း၊ လက္ေမာင္း၊ ရင္ဘတ္၊ ဗိုက္ေတြကေန တဆင့္ မိမိရဲ႕ လိင္တံဆီကို သူမရဲ႕ အနမ္းေတြ ေရာက္လာသည္။ လိင္တံထိပ္ကို စုပ္ယူကာ ငံုထားလိုက္သည္။ ျပီးမွ လ်ာဖ်ားႏွင့္ လိပ္တံထိပ္က အက္ကြဲေၾကာင္းေလးကို ထိုးလိုက္၊ ပြတ္လိုက္ႏွင့္ ကလိေပးသည္။ သူမရဲ႕ လက္ဖမိုးေဖာင္းေဖာင္းေလးက လိင္တံရဲ႕ အရင္းမွာ အုပ္ျပီး ကိုင္ထားေသာေၾကာင့္ လိင္တံကို ပိုတင္းေစသည္။

ငံုစုပ္ထားရာမွ တဆင့္ လိင္တံတေလွ်ာက္ကို ငံုရင္း အရင္းထိ ပါးစပ္ထဲ ထည့္ထားလိုက္သည္။ ျပီးမွ ႏႈတ္ခမ္းဖူးဖူးေလးႏွင့္ စုပ္ရင္း လိင္တံထိပ္ဆီသို႔ ျပန္ဆြဲလိုက္သည္။ သူမ လုပ္သည္မွာ မျမန္ပါ။ ၂ ေယာက္သား အေပးအယူ မွ်သည့္အခ်က္က ဘယ္ေတာ့မွ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ မလုပ္ျခင္းပင္။ တခါ လိင္တံကို ျပြတ္ကနဲ အသံျမည္ေအာင္ ပါးစပ္ကေန ထုတ္လိုက္ျပီး အေပၚကို ေထာင္လိုက္သည္။ လိင္တံ ေအာက္ပိုင္းတေလွ်ာက္ကို နမ္းလာရင္း ဥ ေတြကို ငံုစုပ္ပါေတာ့သည္။ ဒီေတာ့ အရမ္း ဖီးလ္ေတြ တက္လာတာေပါ့။ ဥေတြ စုပ္ေနေသာ သူမကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မ်က္လံုးေလး မိွတ္ေနရာကေန မိမိကို ၾကည့္ျပီး မ်က္လံုး တဘက္ မိွတ္ျပသည္။ ဘယ္လိုလဲ ဆိုသည့္ သေဘာ။ ထို႔ေနာက္မွ လိင္တံကို ျပန္ျပီး စုပ္ယူကာ ႏႈတ္ခမ္းထူထူေလးႏွင့္ပင္ လုပ္ေပးသည္။ လက္တစ္ဘက္က လိင္တံအရင္းကို ကိုင္ျပီး က်န္တစ္ဘက္က ဥ ေတြကို ကစားရင္း ႏႈတ္ခမ္းသားျဖင့္ လိင္တံကို စုပ္ယူေနတာ ျဖစ္သည္။ ျမန္ျမန္ မျပီးေအာင္ ေပါင္ကို ခ်ဳိင့္ဝင္ေနေအာင္ ရံႈ႕ထားေသာ္လည္း သူမရဲ႕ အျပဳအစုေအာက္မွာ က်ရံႈးခဲ့သည္။ လိင္တံကေန တထုတ္ထုုတ္ႏွင့္ ထြက္လာသမွ် အရည္ေတြကို ပါးစပ္ထဲကေန မေထြးထုတ္ပဲ မ်ဳိခ်ကာ စုပ္ေပးေနေသာ သူမကို ၾကည့္ျပီး ပိုခ်စ္သြားသည္။ ဒူးေထာက္ထိုင္ခ်ေနေသာ သူမကို ဆြဲထူကာ ေရပန္းျပန္ဖြင့္ျပီး ေရပန္းေအာက္မွာ ၂ ေယာက္သား တင္းၾကပ္စြာ ဖက္ကာ ခဏ ျငိမ္ေနလိုက္သည္။ ျပီးမွ ဆပ္ျပာ ျပန္တိုက္ကာ ေရခ်ဳိးခန္းမွ ထြက္လာၾကသည္။ အခ်င္းခ်င္း ေရသုတ္ျပီး ကိုယ္တံုးလံုးႏွင့္ပင္ ကုတင္ေပၚမွာ လဲွခ်လိုက္သည္။ မိမိရဲ႕ လက္ေမာင္းကို ေခါင္းအံုးလုပ္ကာ တင္ထားျပီး မိမိကို ေငးၾကည့္ေနေသာ သူမရဲ႕ နဖူးကို နမ္းလိုက္သည္။ ဒါဟာ အခ်စ္ သေကၤတဟုပင္ ယူဆမိသည္။ သူမကလည္း မိမိရဲ႕ ရင္ဘတ္ကို ဖက္ေနရာကေန လက္က ေအာက္တျဖည္းျဖည္းေရာက္လာျပီး လိင္တံကို ျပန္လာဆြသည္။ သူမရဲ႕ လက္ဖဝါးႏုႏုထဲက လိင္တံက ျပန္လည္ တင္းမာလာသည္။

လိင္တံတင္းမာလာသည္ႏွင့္ ရုတ္တရက္ဆိုသလို သူမက မိမိ ကိုယ္ေပၚကို ခြလိုက္ျပီး လိင္တံကို ၃ – ၄ ခ်က္လိုက္ စုပ္ျပီး တံေတြးစြပ္လိုက္ကာ ေထာင္မတ္ေနေသာ လိင္တံကို အရင္းက ကိုင္ျပီး သူမရဲ႕ အဖုတ္ထဲသို႔ ေတ့လိုက္ကာ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ အေနာက္ကေန အား ဆိုတဲ့ ေက်နပ္သံေလးႏွင့္ေပါ့။ သူမအဖုတ္က အရည္ၾကည္ေတြ ရႊဲေနေသးလို႔သာ ေတာ္ေသးသည္။ ထို႔ေနာက္ ၁၀ – ၁၅ ခ်က္ေလာက္ကို ထိုင္ခ်ပံုစံမ်ဳိး လုပ္ေနျပီးမွ မိမိရဲ႕ ေပါင္ေပၚကို လံုးဝ ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး ေရွ႕တိုး ေနာက္ဆုတ္ လုပ္ေနသည္။ အတြင္းသားေတြကလည္း လိင္တံကို ညွစ္ယူျပီး ဆြဲဆြဲကာ လုပ္ေနသည္။ သူမကို အသဲစြဲေနတာ ဒီလုပ္ကြက္ေတြလည္း ပါသည္။ သူမရဲ႕ ခါးေလးကို ကိုင္ျပီး ကိုယ္ကေတာ့ ေအာက္ကေန ဖီးလ္ယူတာေပါ့။ သူမ ေျပာဖူးသည္က ဒီလိုပံုစံက သူမ လိုသလို အားေရာ အေနအထားေရာ ခ်ိန္ယူလို႔ ရလို႔ ၾကိဳက္သည္ဟုပင္။ သူမ ေက်နပ္ေလာက္ေတာ့မွ မိမိကုိယ္ေပၚက ဆင္းကာ ပက္လက္လွန္ ေနေပးေတာ့သည္။ ဒီေတာ့မွ မိမိ အလွည့္ေလ။ သူမရဲ႕ ေျခသလံုးကို ကိုင္ျပီး ေဘးတဘက္စီကို ဆြဲလိုက္သည္။ ေပါင္ကားထြက္လာျပီး အဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းက ပိုေပၚလာေတာ့မွ ေျခေထာက္ကို သူမရဲ႕ ကိုယ္ႏွင့္ ကပ္ေစရန္ အေပၚ တင္လိုက္သည္။ ျပီးမွ လိင္တံကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေတ့ျပီးမွ သူမ အဖုတ္ထဲ ထည့္လိုက္သည္။ အဆံုးထိ ထည့္ျပီးမွ ခုနက ကားထားေသာ ေျခေထာက္ကို ပူးေစကာ သူမရဲ႕ ရင္သားေတြႏွင့္ ကပ္လိုက္သည္။ လိင္တံကို ပိုျပီး တင္းသြားေစသည္။ လိင္တံကို ျပန္ဆြဲထုတ္ကာ အရင္းထိ မထည့္ပဲ တဝက္ေလာက္ႏွင့္ပင္ ၈ – ၉ ခ်က္ ေလာက္ ေဆာင့္လိုက္သည္။ ျပီးမွ အဆံုးထိကို တရစ္ရစ္ခ်င္း ဖိသြင္းလိုက္သည္။ အဲ့ဒီအခါမ်ဳိးဆို သူမဆီမွ သက္ျပင္းရွည္ၾကီးက ၾကားရသည္။ ဒီအတိုင္း လုပ္ေနရင္း တေအာင့္ၾကာေတာ့ သူမဘက္က ျပီးခ်င္လာသည္ဟု ေျပာသည္။ မိမိလည္း ျပီးေတာ့မည္ေလ။ ၂ ေယာက္လံုး အၾကိဳက္၊ ေနာက္ဆံုးပိတ္ လုပ္တာကေတာ့ ေဒါ့ဂီ ဆြဲတာေပါ့။ ကုတင္အစြန္းနားထိကို သြားျပီး သူမကိုေတာ့ ကုတင္ေပၚမွာ ေနေစကာ ဒူးေကြး ဖင္ကုန္း ေပါင္ကားခိုင္းလိုက္သည္။

မိမိကေတာ့ ကုတင္ေပၚက ဆင္းကာ မတ္တတ္ရပ္ျပီးမွ သူမရဲ႕ ျပဴထြက္ေနေသာ အဖုတ္ ေဖာင္းေဖာင္းထဲ လိင္တံကို ထည့္ျပီး၊ ကားထြက္ေနတဲ့ တင္ပါးေတြရဲ႕ အေပၚက ခ်ဳိင့္ေနတဲ့ ခါးသိမ္သိမ္ေလးကို လက္နဲ႔ အုပ္ကိုင္ကာ တဖုန္းဖုန္း ေဆာင့္ေနေတာ့သည္။ သူမဆီက အား…ေဆာင့္…ေဆာင့္….ကို…ျပီးေတာ့မယ္ ဆိုတဲ့ အသံလြင္လြင္ေလးက ညံလို႔ေပါ့။ သူမႏွင့္ အတူတူ ျပီးလိုက္ကာ အဖုတ္ထဲကို အရည္ေတြ ထုတ္လိုက္သည္။ ျပီးျပီဆိုတာ သိသည္ႏွင့္ သူမက အျမန္ လွဲခ် အိပ္လိုက္ကာ ပက္လက္လွန္ထားျပီး လိင္တံကို အဖုတ္ထဲ ထည့္လ်က္အေနအထား ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လိုက္သည္။ တစ္ေယာက္ ႏွင့္ တစ္ေယာက္ ေပြ႔ဖက္ကာ အေမာေျဖေနၾကသည္။ သူမရဲ႕ အဖုတ္အတြင္းမွာ တဒုတ္ဒုတ္ႏွင့္ တုန္ျပီး အရည္ေတြ ထုတ္ေနတဲ့ လိင္တံက ခဏေနေတာ့ ျငိမ္က်သြားသည္။ ျပြတ္ကနဲ အသံႏွင့္ အတူ လိင္တံက သူမ အဖုတ္ထဲက ထြက္လာသည္။ အခ်စ္ရဲ႕ သေကၤတ အေနနဲ႔ ဘယ္ကို နမ္းမယ္ဆိုတာ သိမွာေပါ့ေနာ္။ အိမ္အျပန္က်ေတာ့ ကားကို ေမာင္းကာ အိမ္သို႔ ျပန္လာက်သည္။ လက္တစ္ဘက္က စတီယာတိုင္ ကိုင္ကာ ေမာင္းေနေပမယ့္ က်န္တစ္ဘက္ကေတာ့ သူမရဲ႕ လက္ကို ကိုင္ထားသည္ေပါ့။ သူမကို အရမ္းခ်စ္ပါသည္။ ခ်စ္သူကို ေရႊနန္းထက္မွာ ထားခ်င္သည္ေလ။ ဒါေပမယ့္ ေရႊနန္းထက္က သူမရဲ႕ အစ္မ ႏွင့္ေတာ့ ျငိလို႔ မျဖစ္ေပ…….ျပီး။

Categories
Lifestyle

အရမ္းပဲ

“အ… ကို… ျမန္ျမန္ေဆာင့္… ငယ္ ျပီးေတာ့မယ္…” “အင္း… ကို အရိွန္ ထပ္တင္လိုက္မယ္ေနာ္…” တေျဖာင္းေျဖာင္း တဘုန္းဘုန္း ႏွင့္ ေနာင္ရဲသည္ သူ႔ခ်စ္သူ ငယ္ငယ္ ရဲ႕ ေသးသိမ္ေနေသာ ခါးကို ကိုင္ကာ မက္မြန္သီးဟန္ စြံကားေနေသာ တင္ပါးကို ေဆာင့္ခ်ျပီး လိုးေတာ့သည္။ “အ… ကို… ငယ္… ျပီးျပီ…” “အင္း… ငယ္… ကိုလည္း ျပီးေတာ့မယ္… ကို႔ အရည္ေတြ ေသာက္ဦးမွာလား…” “ေမးစရာ လိုေသးလို႔လား ကိုရ… ငယ့္ အၾကိဳက္ဆံုးေလ…” “ဒါဆို ငယ့္ထဲကေန ခၽြတ္လိုက္ေတာ့မယ္… စုပ္ေပးေတာ့…” “လာခဲ့…” ငယ္ငယ္ရဲ႕ ညီမေလးထဲကေန ျပြတ္ကနဲ အသံျမည္ကာ ေနာင္ရဲရဲ႕ ညီေလးက ကၽြတ္ထြက္လာသည္။ ဖင္ကုန္းေနရာမွ ထိုင္သည့္ ပံုစံ ေျပာင္းေနခ်ိန္တြင္ ငယ္ငယ္ရဲ႕ ညီမေလးထဲက ဘြတ္ဘြတ္ဘြတ္ ဆိုေသာ ေလအန္သံေတြကိုေတာင္ ၾကားေနရသည္။ ငယ္ငယ္သည္ ထိုင္လိုက္ျပီးသည့္ အခါမွ ေနာင္ရဲရဲ႕ ျပီးခါနီး စစ္ပြဲက်ခါနီး ေပါက္ထြက္ခါနီး ညီေတာ္ေမာင္ကို ပါးစပ္ထဲ ထည့္ကာ စုပ္ပါေတာ့သည္။ တေအာင့္အၾကာမွာေတာ့ ေနာင္ရဲလည္း အထြဋ္အထိပ္ေရာက္ကာ ငယ္ငယ့္ပါးစပ္ထဲသို႔ ပူပူေႏြးေႏြး အခ်စ္ရည္ေတြကို ပန္းထည့္လိုက္ေတာ့သည္။ ထြက္က်လာေသာ အရည္မ်ားက ငယ္ငယ္ကလည္း တစက္မက်န္ တျပြတ္ျပြတ္ႏွင့္ စုပ္ယူကာ ျမိဳခ်ေတာ့သည္။ “ေကာင္းလိုက္တာ… ငယ္ရာ…” “ၾကိဳက္တယ္မလား… ငယ္ စုပ္ေပးတာ…” “ၾကိဳက္တာေပါ့ကြာ… ငယ္ေရာ ကို လိုးေပးတာ ၾကိဳက္လား…” “ၾကိဳက္လို႔ပဲ ငယ္က ကို စိတ္ရိွတဲ့ အခ်ိန္ ေခၚတိုင္း လာ ခံ ေနတာေပါ့လို႔… ခိခိ” “ဟားဟား… စကားေတြက ေျပာရဲလိုက္တာေနာ္…” “ဆရာက ကၽြမ္းေတာ့လည္း ေဟာ့ဒီ တပည့္က ညံ့လို႔ ဘယ္ျဖစ္မလဲ… ကို… ေနာက္တစ္ေခါက္က်ရင္ ပ်ားရည္နဲ႔ ကို႔ဟာကို သုတ္ျပီးေတာ့ စုပ္ေပးမယ္ေလ…” “ဘာထူးမွာလဲ ငယ္ရ…” “ငယ္ ဖတ္ဖူးတာေတာ့ ပ်ားရည္နဲ႔ သုတ္ျပီး ဆြဲေပးရင္ ရွည္တယ္ဆိုလား… ။

 

ငယ္လည္း ပ်ားရည္ကို ေသာက္ရေတာ့ ခ်ဳိတာေပါ့လို႔… ခိခိ…” “အယ္… အထူးအဆန္းေတြပါလား… ဘယ္က ဖတ္တာတုန္း…” “ဘယ္ေျပာမလဲ… အေသသတ္… ခိခိ” “ဒါဆို… လာခဲ့…” “အမေလး ေလး… ေၾကာက္ပါျပီ…” “ေရသြားခ်ဳိးမလို႔ပါ ငယ္ရ…” “ေရခ်ဳိးခန္းထဲ ေနာက္တေခါက္ ဦးမလို႔ မလား…” “အဲ့လို အလိုက္သိေတာ့လည္း ကိုက ေျပာစရာ မလိုေတာ့ဘူးေပါ့… ဟားဟား…” “ကိုကိုလူဆိုး… ခိခိ” ေနာင္ရဲ ႏွင့္ ငယ္ငယ္သည္ ခ်စ္သူ သက္တမ္း ၃ ႏွစ္ ရိွျပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း လက္မထပ္ေသးပဲ၊ ကိုယ့္ဘာသာ အလုပ္လုပ္ကာ ပိုက္ဆံစုျပီး တိုက္ခန္း တစ္ခု ဝယ္ႏိုင္ေတာ့မွ လက္ထပ္မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ထားၾကသည္။ အခုလို ပိတ္ရက္ေတြက်မွသာ တည္းခိုခန္း တစ္ခုခုကို သြားကာ အခ်စ္ၾကိဳးေတြ ခိုင္ျမဲေအာင္ ခ်ည္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ အခုလည္း သၾကၤန္ရက္မို႔ အလုပ္ေတြ ပိတ္ေသာ္လည္း သူမ်ားေတြလို မ႑ပ္လည္း မထိုင္ခ်င္၊ ကားနဲ႔လည္း ေလွ်ာက္မလည္ခ်င္ေသာေၾကာင့္ ေနာင္ရဲ ငွားေနေသာ တိုက္ခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ လာေအာင္းေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ငယ္ငယ္ကေတာ့ အိမ္မွာ သူ႔မိဘေတြနဲ႔ အတူေနသူမို႔ သၾကၤန္ မ႑ပ္ထိုင္မည္ဆိုျပီး ထြက္လာကာ လာေနျခင္း ျဖစ္သည္။ ေနာင္ရဲႏွင့္ေတာ့ မိတ္ဆက္ေပးထားလို႔ သူတို႔ရဲ႕ အနာဂတ္အေရးကိုလည္း တိုင္ပင္ထားတာမို႔ သေဘာတူထားေသာ္လည္း ေပၚတင္ၾကီးေတာ့ ေနာင္ရဲအိမ္မွာ သၾကၤန္အတြင္း သြားေနမည္ဟုေတာ့ မေျပာရဲ။ မနက္ပိုင္း ၉ နာရီေလာက္ဆို ေနာင္ရဲက ငယ္ငယ့္ကို သြားေခၚကာ ေနာင္ရဲအိမ္ႏွင့္ နီးေသာ သၾကၤန္မ႑ပ္နားကို သြားျပီး မုန္႔ေတြ စားၾကသည္။ ျပီးမွ ေန႔ခင္းဘက္ အိမ္ျပန္လာကာ အျပင္ကေန ဝယ္လာေသာ ထမင္းဟင္းေတြ စားျပီး ခ်စ္တလင္းမွာ စစ္ခင္းၾကသည္။

 

ညေန ေနရိပ္ေတာ့မွ ငယ္ငယ့္အိမ္ဆီ ျပန္ပို႔ျဖစ္သည္။ သူတို႔ ၂ ေယာက္ စျပီး လိင္ဆက္ဆံကထဲက ဆရာဝန္ႏွင့္ တိုင္ပင္ျပီး လက္ေမာင္းထဲကို ကိုယ္ဝန္မရေအာင္ လုပ္ေပးသည့္ ပစၥည္းထည့္ထားသည္။ ပန္းထုတ္စရာလည္း မလိုသလို၊ မလိုအပ္ပဲ ကိုယ္ဝန္ ရသြားမွာလည္း မလိုေသာေၾကာင့္ အမုန္းဆြဲေတာ့သည္။ “ကို… ဒီေန႔က သၾကၤန္ ေနာက္ဆံုးေန႔ေနာ္…” “အင္း… ေနာက္ ၃ ရက္ဆို အလုပ္ ျပန္တက္ရေတာ့မယ္…” “အင္းေနာ္… ကို… ငယ္ကေတာ့ ကိုနဲ႔ အခုလို ေနရတာကို ၾကိဳက္တယ္… အတူေနခ်င္ျပီ… ကိုရယ္…” “ေနရမွာေပါ့… ငယ္ရ… ကိုနဲ႔ ငယ္ အတူတူ ပိုက္ဆံစုထားတာ သိန္း ၂၀၀ ေက်ာ္ေနျပီပဲ… ၃၀၀ ေတာင္ ျပည့္ေတာ့မယ္… ၃၀၀ ျပည့္ရင္ ၂၀၀ တန္ေလာက္ တိုက္ခန္း ရွာမယ္… က်န္ ၁၀၀ ကို စုျပီး တပိုင္တႏိုင္ ဘာလုပ္လို႔ ရမလဲ စဥ္းစားက်တာေပါ့…” “ဟုတ္ကဲ့… ကို… ငယ္ကေတာ့ ကိုနဲ႔ ေနရတာကို ေပ်ာ္တယ္…” “ဘာလဲ… ကို လိုးေပးတာကို ၾကိဳက္တယ္လို႔ ေျပာတာလား…” “ကိုေနာ္… ဘယ္လို ျဖစ္ေနလဲ… လူၾကားထဲမွာ…” “အဲ့ဒါေၾကာင့္ တိုးတိုးေလး ေမးတာေပါ့…” “ခိခိ… ဟုတ္တယ္… ကို လိုးေပးတာ အရမ္းၾကိဳက္တယ္္…” “ကိုလည္း ကိုျပီးခါနီး ငယ္ စုပ္ေပးတာကို အရမ္းၾကိဳက္တယ္… တဂြပ္ဂြပ္နဲ႔ ျမိဳခ်ေနတဲ့ ငယ့္ကို ခ်စ္တာ…” “ဟြန္႔… သူ ခ်စ္ေအာင္ပဲ ဒီက ငယ္က တခ်ိန္လံုး အရည္ေသာက္ရမယ့္ သေဘာရိွတယ္…” “ငယ္ ၾကိဳက္မွေတာ့ ကိုက တိုက္ရမွာေပါ့… ေနပါဦးငယ္ရ… အေခါက္တိုင္း စုပ္ေနေတာ့ ဘာအရသာ ရိွလို႔လဲ ငယ္ရ…” “အင္း… ခါးတယ္… ဟုတ္တယ္… နည္းနည္း ခါးတယ္… ကိုရ…” “ဒါဆို ကို… ေကာ္ဖီေသာက္လို႔ ျဖစ္မယ္… ကို ဖတ္ဖူးတာက လရည္ေတြရဲ႕ အရသာက စားတဲ့ အစားအေသာက္ေပၚ မူတည္တယ္တဲ့…” “အင္း… ဒါဆို ဟုတ္လိမ့္မယ္…” “ငယ္ကေရာ ၾကိဳက္လို႔လား…” “ၾကိဳက္လို႔ပဲ… ေသာက္ေနတာ မဟုတ္ဘူးလား…” “ဟုတ္ဘူးေလ… ခါးတဲ့ အရသာ ၾကိဳက္လားလို႔… ငယ္ မၾကိဳက္ရင္ ကို ေကာ္ဖီ မေသာက္ေတာ့ဘူးေလ…” “ေသာက္ပါ… ကို႔ရဲ႕ အရည္က ဘာအရသာ ျဖစ္ျဖစ္ ၾကိဳက္ျပီးသား… ခိခိ…” “ေျပာေနရင္းနဲ႔ ကိုေတာ့ မရေတာ့ဘူး ငယ္ရာ… အိမ္ျပန္ ရေအာင္…”။

 

“ဟြန္႔… ကိုကိုႏွာဘူး…” “ငယ္ေရာ မလိုးခ်င္လို႔လား…” “ငယ့္ဟာေလးလည္း ရႊဲေနျပီ… ကိုရ…” “ငယ္… ဘာစားမလဲ… တစ္ခုခု ဝယ္ျပီး အိမ္ျပန္ရေအာင္…” “ငယ္… ကိုရီးယား ေခါက္ဆြဲစားခ်င္တယ္… စပ္စပ္ေလး စားခ်င္တယ္…” “အိုေခ… ရယ္ဒီမိတ္ ေခါက္ဆြဲထုပ္ ဝယ္လိုက္မယ္ေလ… အိမ္မွာ ၾကက္ဥနဲ႔ အရြက္ေလးေတြ ရိွေတာ့ အေတာ္ပဲ… အစပ္ေျပ ေသာက္ရေအာင္ ႏြားႏို႔ပါ ဝယ္လိုက္မယ္…” “ဟုတ္…” အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေရေႏြးအိုး တည္ျပီး ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ကာ အရြက္ေတြ ၾကက္ဥေတြ ထည့္ျပီး အိုးလိုက္ မကာ ထမင္းစားပြဲခံုေပၚ တင္လိုက္သည္။ ျပီးေတာ့မွ အိုးထဲကေန နည္းနည္းစီ ပန္းကန္ထဲ ခြဲထည့္ျပီး စားက်သည္။ ေခါက္ဆြဲျပဳတ္က ေတာ္ေတာ္စပ္သည္။ ေခၽြးသီးေခၽြးေပါက္ က်ေနေသာ ေနာင္ရဲကို ၾကည့္ျပီး ငယ္ငယ္က ရယ္သည္။ “ဘာရယ္တာလဲ… ငယ္ရ” “ခိခိ… ကိုက အစပ္ မစားႏိုင္ဘူးလား… ငယ္ကေတာ့ အစပ္ၾကိဳက္လို႔လား မသိဘူး… စားလို႔ ေကာင္းတယ္…” “အစပ္ စားရရင္ ဘာမွ သတိမထားမိဘူးေပါ့ေလ… ဟုတ္လား…” “ဟုတ္ပါ့…” ေနာင္ရဲလည္း အစပ္ကို မစပ္သည့္ဟန္ စားေနေသာ ခ်စ္သူ ငယ္ငယ္ထိုင္ရာ ထိုင္ခံု အေနာက္မွာ သြားရပ္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ငယ္ငယ့္ ခ်ဳိင္း ၂ ဘက္ကို ကိုင္ကာ ထိုင္ခံုမွ ထ ေစျပီး ဝတ္ထားတဲ့ စကပ္တိုေလးကို အေပၚပင့္တင္လိုက္သည္။ ပင္တီ မဝတ္ထားေသာေၾကာင့္ ျဖဴေဖြးေဖြး တင္ပါးၾကီးက အလံုးလိုက္ အျပြတ္လိုက္။ ေခါက္ဆြဲဖတ္ေတြကို တူႏွင့္ ညွပ္ကာ ပါးစပ္ထဲ ထည့္ေနေသာ ငယ္ငယ္ မ်က္လံုးျပဴးသြားသည္။ “ကို… ဘာလုပ္မလို႔လဲ…” “အစပ္စားရင္ ဘာမွ သတိမထားမိဘူးဆို… ငယ္က အစပ္ စားေလ… ကိုက ငယ့့္ကို စားမယ္… ဘယ္လိုလဲ…” “ခိခိ… ကိုကေတာ့ လုပ္လိုက္ရင္ အရမ္းပဲ… မဆိုးပါဘူး… အေတြ႔အၾကံဳ အသစ္ရတာေပါ့…” ေနာင္ရဲလည္း ငယ္ငယ္ရဲ႕ ပင့္တင္ထားတဲ့ စကပ္တိုေလးေအာက္ကေန ထြက္လာတဲ့ တင္ပါး ျဖဴျဖဴၾကားက ညီမေလးကို ညီေလးနဲ႔ ပြတ္ျပီးေတာ့ ေခ်ာ့ထည့္လိုက္သည္။ အရည္ေတြ ရႊဲေနေသးတာေၾကာင့္ စြတ္ကနဲ ဝင္သြားသည္။

 

ငယ္ငယ့္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အ ဆိုျပီး တခ်က္ ျငီးတြားသံက လြဲျပီး စားပြဲခံုမွာ လက္တစ္ဘက္ ေထာက္ကာ ေခါက္ဆြဲ အစားမျပတ္။ ေခါက္ဆြဲပူပူစပ္စပ္ကို တရွဴးရွဴး မႈတ္စားေနတဲ့ ငယ္ငယ္ရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္း ရဲရဲေတြကို ၾကည့္ျပီး ညီေတာ္ေမာင္က တအား ေတာင္လာကာ ငယ္ငယ့္ တင္ပဆံုေတြ ကိုင္ျပီး ေဆာင့္ေတာ့သည္။ အရိွန္ျမွင့္လာသည္ႏွင့္ အမွ် ငယ္ငယ္ ေခါက္ဆြဲစားႏႈန္းကလည္း ေႏွးလာသည္။ ေခါက္ဆြဲဖတ္ကို ဆယ္ယူေနေသာ တူကိုင္ထားတဲ့ လက္ကေလးကလည္း တုန္လာကာ ပါးစပ္ထဲ ထည့္ကာနီး ေခါက္ဆြဲဖတ္ေတြေတာင္ ပန္းကန္ထဲ ျပန္က်သည္။ “ကို… ျမန္ျမန္ေဆာင့္… အားနဲ႔ ေဆာင့္… ငယ္ ျပီးေတာ့မယ္… အ…” “အစပ္ စားေနရင္ ဘာမွ သတိမထားမိဘူးဆို…” “ကို လိုးေနမွေတာ့ အစပ္လည္း သတိမရႏိုင္ေတာ့ဘူး… ျမန္ျမန္လိုး… ကိုရာ… အ…” “ကို… ေဆာင့္လိုးျပီေနာ္…” “ဟုတ္… အ… အ… ျပီးျပီ… ကို… ျပီးျပီ…” ငယ္ငယ္သည္ ဆႏၵျပည့္သြားသည္ႏွင့္ လုပ္ေနက်အတိုင္း ေနာင္ရဲဘက္ကို လွည့္ကာ ထိုင္ခ်လိုက္ျပီး ေနာင္ရဲရဲ႕ ညီေတာ္ေမာင္ကို ပုေလြမႈတ္ေတာ့သည္။ “အ… အား… စပ္တယ္… ငယ္… လႊတ္… လႊတ္… အား…” ေဂြးတန္းလန္းႏွင့္ ေရခ်ဳိးခန္းကို ေျပးသြားေသာ ေနာင္ရဲကို ၾကည့္ျပီး ပါးစပ္အေဟာင္းသားႏွင့္ ငယ္ငယ္တစ္ေယာက္ က်န္ခဲ့သည္။ ငယ္ငယ့္ ပါးစပ္မွာလည္း ဆီေတြ ေဝ့ေနကာ ႏႈတ္ခမ္းက နီရဲဖူးတြတ္ေနေလေတာ့သည္….ျပီး။

Categories
Lifestyle

အညွာလြယ္

လင္းခက္ေႏြ သည္ အစိုးရရံုးတစ္ရံုးရဲ႕ စက္ရံု ၾကီးၾကပ္ေရးမွဴး တစ္ေယာက္ပါ။ သူမရဲ႕ လက္ေအာက္တြင္ ရာေပါင္းမ်ားစြာေသာ အလုပ္သမား (အထူးသျဖင့္ မိန္းကေလးေတြ မ်ားသည္) ကို အုပ္ခ်ဳပ္ရတာ တကယ္ေတာ့ မလြယ္ေပ။ ပံုမွန္ ခပ္တည္တည္ ေနတတ္ေသာ လင္းခက္ေႏြသည္ အလုပ္သမားမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံလွ်င္ ပိုျပီး ေအးစက္စက္ ႏိုင္လွသည္။ တကိုယ္တည္း အပ်ဳိၾကီး ျဖစ္တာေၾကာင့္လည္း ဘယ္အရာမဆို ခပ္ထက္ထက္ေတြးျပီး ခပ္ျပတ္ျပတ္ေျပာသည္။ အကုန္လံုးက ေလးစားေၾကာက္ရြံ႕ရတဲ့ သူေပါ့။ တစ္ရက္ေတာ့ အစိုးရဌာန ထံုးစံအတိုင္း ဝန္ထမ္းအဆင့္ ရာထူးတိုးဘို႔အတြက္ မြမ္းမံသင္တန္းကို ပို႔ျခင္း ခံရသည္။ သင္တန္းျပီးမွ ရာထူးတိုးစာေမးပြဲ ေျဖရမည္ ျဖစ္သည္။ လူအမ်ား ေျပာသည့္ ေဖာင္ၾကီးဆင္းရင္ ဖင္ၾကီးေစာင္းသြားမည္ ဆိုသည့္ ေဖာင္ၾကီးျမိဳ႕ေလးကို ရန္ကုန္မွေန လိုင္းကားစီးျပီး ထြက္လာခဲ့သည္။ ေဖာင္ၾကီးေရာက္ေတာ့ သတင္းပို႔ျပီး မိမိ ေနထိုင္ရမည့္ေနရာသို႔ လာကာ အနီးအနားက လူေတြႏွင့္ မိတ္ဆက္စကား ဆုိၾကသည္။ ေနာက္ေတာ့ မိမိမွာ စက္ရံုရဲ႕ ၾကီးၾကပ္ေရးမွဴးျဖစ္တာေၾကာင့္ အေဆာင္ တစ္ေဆာင္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ခန္႔ထားျခင္း ခံရသည္။ သန္႔ရွင္းမႈ၊ စားေသာက္ေရး အစံုကို စီစစ္ေပးရသည္။ ေဖာင္ၾကီးကအေၾကာင္းေတြေတာ့ ထားပါေတာ့ေလ။ အဓိက က အိမ္ေထာင္သည္မိန္းမေတြလည္း လာေတာ့ အရမ္းေဝးလို႔ ရိွရင္ ပိတ္ရက္ေတြ မျပန္ႏိုင္ေတာ့ ဒီမွာပဲ ေနၾကသည္။ ၁ ပတ္ေလာက္ ၾကာေတာ့ ဇာတိက ျပလာသည္။ ကုတင္ေအာက္ေတြမွာ သခြားသီးေတြ၊ ခရမ္းသီးေတြ ဆိုက္ဒ္စံု ေတြ႔ရေတာ့သည္။ အပ်ဳိၾကီး ျဖစ္သူ (တနည္း လိင္ကိစၥကို ေသြးသားဆႏၵရိွေသာ္လည္း မိမိဘာသာ မေျဖေဖ်ာက္တတ္သူ၊ လိင္ကိစၥႏွင့္ပတ္သက္လွ်င္ ကၾကီးမွ အ မသိသူ) လင္းခက္ေႏြ အေနနဲ႔ အစပိုင္းေတာ့ ဘာမွန္း မသိခဲ့။

ေနာက္မွ တီးတိုး တီးတိုး အသံေတြႏွင့္ အတူ အပ်ဳိၾကီး တစ္ေယာက္ နားလည္လာရသည္။ မိန္းမေဆာင္ ျဖစ္သည္ႏွင့္ အညီ (တျဖည္းျဖည္းလည္း ရင္းႏွီးလာေတာ့) လိင္ဆက္ဆံေရးအေၾကာင္းေတြ ေျပာရဲ ဆိုရဲ ရိွလာၾကသည္။ ဒီေတာ့မွ အပ်ဳိၾကီးခမ်ာ ပါးစပ္အေဟာင္းသားႏွင့္ နားေထာင္ေနရသည္ေပါ့။ အပ်ဳိၾကီးဆိုေပမယ့္ အသက္ ၃၅ ဝန္းက်င္ေပါ့ေလ။ ထိန္းသိမ္းတတ္လွ်င္ လွျမဲ၊ လွဲဆဲ ခႏၶာကိုယ္အေနအထားေပမို႔ လင္းခက္ေႏြမွာ လွဆဲပင္ျဖစ္သည္။ သင္တန္းျပီးဆံုးသြားလို႔ အိမ္ကို အသီးသီး ျပန္လာၾကသည္ေပါ့ေလ။ အသိပညာတစ္ခုကို သိသြားသည္ႏွင့္ အညီ စမ္းသပ္ခ်င္စိတ္က ျပင္းပ်လာတတ္ၾကသည္။ အိမ္ျပန္ေရာက္သည္ႏွင့္ စမ္းသပ္ဘို႔ ၾကိဳးစားေတာ့သည္။ ေဈးထဲကို ခ်က္ခ်င္း သြားကာ ဟင္းခ်က္ဘုိ႔ ေဈးဝယ္ရင္း စမ္းသပ္မႈအတြက္ ဝယ္ဘို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ ခက္တာက ဘာဝယ္ရမွန္း မသိဘူး။ သခြားသီးလား၊ ခရမ္းသီးလား။ အရြယ္အစား ယွဥ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့၊ သခြားသီးက အရမ္းၾကီးသည္ဟု ထင္ရသည္။ ဒါနဲ႔ပဲ ခရမ္းသီး ဝယ္လာခဲ့သည္။ မတို မရွည္၊ အလံုးပတ္ အေနေတာ္ေပါ့။ ေဈးဝယ္ေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ လိပ္ျပာ မလံုျဖစ္ကာ ေခၽြးေတြ စို႔ေနသည္။ ေဈးကေန အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဟင္းေတာင္ မခ်က္ႏိုင္ေသး။ လင္းခက္ေႏြတစ္ေယာက္ စိတ္လႈပ္ရွားေနသည္။ အိမ္တံခါးကို ပိတ္ထားရဲ႕သားႏွင့္ အေခါက္ေခါက္ အခါခါ စစ္ေနမိသည္။ ေက်နပ္ေလာက္ျပီ ဆိုမွ ေဈးမွ ဝယ္လာေသာ ခရမ္းသီးကို ေရအထပ္ထပ္ ေဆးကာ ေျပာင္ေအာင္ အဝတ္ႏွင့္ သုတ္လိုက္ျပီး အိပ္ခန္းကုတင္ေပၚသို႔ ယူလာခဲ့သည္။ စိတ္ေတြ တအားလႈပ္ရွားေနသည္။ ခရမ္းသီးကို ေသခ်ာ ကိုင္ၾကည့္ေတာ့မွ လက္ႏွင့္ အျပည့္ ၾကီးသည္။ ကုတင္ေပၚ ေရာက္ေတာ့ ကုတင္စြန္းေလးမွာ ထိုင္လိုက္ျပီး၊ ဝတ္ထားသည့္ ထမီကို အေပၚထိ လွန္လိုက္ကာ၊ ခရမ္းသီးကို ကိုင္ထားျပီး ေတာ္ မေတာ္ စဥ္းစားေနေသးသည္။

ဟိုမိန္းမေတြရဲ႕ ေျပာစကားအရေတာ့ ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကီးေနပါေစ၊ မေတာ္တဲ့ အေပါက္ဆိုတာ မရိွတဲ့။ စိတ္မရဲတရဲႏွင့္ ထည့္ဘို႔ ၾကိဳးစားမိသည္။ တကယ္တမ္းေတာ့ မေတာ္ဘူးေလ။ အတိအက်ေျပာရရင္ မေတာ္ေသးဘူးေပါ့။ ဒါနဲ႔ပဲ၊ စိတ္ကို အရင္ဆြေပးဆိုတဲ့ သင္တန္းက မိန္းမေတြ စကားနဲ႔ပဲ စိတ္က လိင္စိတ္ကို ပိုၾကြလာေအာင္ စိတ္ကူးေတြ ယဥ္မိေတာ့သည္။ မိမိႏွင့္ နီးစပ္တာဆိုလို႔ ရုပ္ရွင္းမင္းသားမ်ားပဲ ရိွသည္။ မင္းသား ေအာင္ရဲလင္း ဆိုလွ်င္ ဗလၾကီးေတြ အဖုလိုက္ ဆိုေတာ့ အမေလး ၾကက္သီးေတာင္ ထသြားသည္။ ငယ္ငယ္က မိမိၾကိဳက္တဲ့ မင္းသားေတြ ရိွေသာ္လည္း၊ အခုအခါမွာ တုတ္ေပါၾကီးေတြ ျဖစ္ေနလို႔ စိတ္ကူးယဥ္လို႔ မေကာင္းေတာ့။ အခုေခတ္ မင္းသားထဲကဆို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေဘာ္ဒီ ကစားလာေတာ့ အားလံုးကို စိတ္ကူးယဥ္လိုက္သည္။ ထိုသို႔ စိတ္ကူးယဥ္ေနရင္းႏွင့္ လက္ကလည္း ညီမေလးကို ပြတ္ေပးေနမိသည္။ ပြတ္ေပးေနရင္းနဲ႔မွ အေစ့နားကို ပြတ္မိလွ်င္ ပိုျပီး ခံစားရတာ ေကာင္းလာတာကို သတိထားမိသည္။ အေစ့ေလးကို ပြတ္ေပးေနရင္းနဲ႔မွ အေပါက္ထဲကို ထည့္ၾကည့္ဘို႔ စဥ္းစားမိသည္။ အရင္ဆံုး လက္ခလယ္တစ္ေခ်ာင္းကို ထိုးထည့္ၾကည့္သည္။ ခပ္တင္းတင္းေလးႏွင့္မို႔ ထိုးထည့္ရတာ မိုက္ေနသည္။ တစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ အားမလို အားမရ ျဖစ္လာကာ လက္ညိဳးပါ ေပါင္းထည့္သည္။ အရည္ေတြက စိမ့္ျပီး ထြက္လာတာမို႔၊ ခပ္ေစးေစးေလး ျဖစ္ကာ ခံရ ေကာင္းလာသည္။ အသက္ရွဴတာလည္း ျမန္လာသည္။ ေနာက္ေတာ့ သံုးေခ်ာင္းျပဴးျပီး ထည့္ၾကည့္သည္။ အစပိုင္းေတာ့ ခပ္တင္းတင္းေလး ျဖစ္ေပမယ့္ ေနာက္ပိုင္း အသြင္းအထုတ္က လြယ္လာသည္။ မိမိဘာသာ ခံႏိုင္ေလာက္သည္ဟု ဆံုးျဖတ္ျပီး ေဘးနားမွာ ခ်ထားသည့္ ခရမ္းသီးကို ထိုးထည့္ဘို႔ က်ဳိးစားေတာ့သည္။

အရင္ဆံုး အာေခါင္ ေျခာက္လာလို႔ ေရသြားခပ္ ေသာက္ရသည္။ ရင္ထဲ ေအးကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ ျပီးမွ ကုတင္ေပၚ ျပန္ထိုင္ျပီး ခရမ္းသီးကို အရင္းမွ ကိုင္ကာ ညီမေလးထဲ ထိုးထည့္ဘို႔ က်ဳိးစားေတာ့သည္။ ခရမ္းသီး သေဘာက အဖ်ားဘက္က ၾကီးျပီး တုတ္ျပီးေတာ့ အရင္းဘက္ အညွာဘက္က ေသးေသးသြယ္သြယ္ေလး ျဖစ္သည္ မဟုတ္လား။ အညွာကေန ထိုးထည့္ဘို႔ စဥ္းစားေသးသည္။ အညွာ ခ်ဳိးျပီး ထည့္လွ်င္ အညွာကေန အသီးအေစးေတြ ထြက္လာႏိုင္တာမို႔၊ အဖ်ားဘက္ ခပ္ၾကီးၾကီးဘက္ကေနပဲ စထည့္ေတာ့သည္။ ေတာ္ေတာ္ႏွင့္ မဝင္ေပ။ ညီမေလးကို ပြတ္လိုက္၊ အေစ့ကို ပြတ္လိုက္၊ လက္ေခ်ာင္းေလးေတြ စံုျပဴးျပီး ထည့္လိုက္၊ ခရမ္းသီးကို ထည့္ၾကည့္လိုက္ႏွင့္ ခဏၾကာမွ ဝင္သြားသည္။ ဝင္သြားေတာ့မွ ခရမ္းသီး အရင္းကေန ကိုင္ျပီး တရစ္ခ်င္း သြင္းရသည္။ အဆံုးထိလည္း မသြင္းရဲေသးတာေၾကာင့္၊ ၾကီးတဲ့ဘက္ကို နည္းနည္းေလး သြင္းလိုက္၊ ျပန္ထုတ္လိုက္ လုပ္ေနသည္။ ညီမေလးထဲ က်င္းျပည့္ က်ပ္ျပည့္ႏွင့္မို႔၊ တင္းတင္းရင္းရင္းေလး ခံရတာ ပိုမိုက္လာသည္။ အရိွန္လည္း တျဖည္းျဖည္း ျမန္လာကာ တရစ္ခ်င္း ညီမေလးကလည္း စုပ္သလို လုပ္ေနတာကို သတိထားမိသည္။ တျဖည္းျဖည္း ထိုးထည့္ရင္းနဲ႔မွ အဖ်ားပိုင္း (ၾကီးတဲ့အပိုင္း) က အကုန္လံုး ဝင္သြားျပီး အရင္းပိုင္းသာ ညီမေလးဆီကေန ငုတ္စိေလး ထြက္ေလာက္တဲ့ အေနအထားထိ ထိုးသြင္းမိသြားသည္။ ျပန္ဆြဲထုတ္ၾကည့္သည္။ မရ။ ဒါနဲ႔ပဲ အရင္းပိုင္းက အညွာကို ကိုင္ျပီး ဆြဲထုတ္ၾကည့္သည္။ အညွာက ကၽြတ္ထြက္လာျပီး လင္းခက္ေႏြ လက္ထဲ ျပန္ပါလာသည္။ ျပသနာေတာ့ တက္ျပီ။ အညွာ ပါလာတာနဲ႔ အတူ ခရမ္းသီးက တစ္လံုးလံုး ညီမေလးထဲကို ျပြတ္ကနဲ ဝင္သြားသည္။ ဘာလုပ္ရမည္နည္း။

ေခၽြးေစးေတြ ျပန္လာသည္။ နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္ ထုတ္ၾကည့္သည္ မရ။ ခက္တာက ညီမေလးကလည္း အထဲမွာ ခရမ္းသီး ဝင္သည္ႏွင့္ အမွ် စုပ္ျပီး ယူသလို လုပ္ျခင္း ျဖစ္သည္။ စုပ္ယူေလ၊ အထဲဝင္ေလ၊ အရည္ထြက္ေလ၊ ပိုခံစားလို႔ ေကာင္းေလ ႏွင့္ အၾကိမ္ၾကိမ္ ျပီးေျမာက္ေနသည္။ လူလည္း ေျမာ့ေျမာ့ပဲ က်န္ေတာ့သည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အိမ္နားက ေဒါက္တာေနာင္ရဲကိုပဲ ဖုန္းဆက္ေခၚလိုက္ရသည္။ ေၾသာ္… ေတာ္ေတာ္ အညွာလြယ္တာပါပဲလား… မျဖစ္ေခ်ဘူး… ေယာက်္ားလည္း ျမန္ျမန္ယူမွ… မဟုတ္ရင္လည္း လူၾကီးအရုပ္ရယ္လည္း ဝယ္ထားမွ ျဖစ္မည္…ျပီး။

Categories
Local News

လိုက္မွာမလား

“ေနာင္ရဲေရ… မနက္ဖန္က်ရင္ မင္းအေဖ ရိွရာ လားရိႈးဘက္ကို လိုက္ရမယ္… ကားနဲ႔ပဲ သြားမွာ ဆိုေတာ့ လမ္းမွာ တစ္ည အိပ္ရမယ္ကြ… ေမေလးကေတာ့ မႏၱေလးမွာ တစ္ည ဝင္အိပ္မယ္ စဥ္းစားထားတယ္… မႏၱေလးည ေလွ်ာက္လည္ၾကတာေပါ့… မင္း… အထုပ္အပိုးေတြ ေမေလး ျပင္ေပးထားတယ္… မင္းလည္း စာေမးပြဲ ျပီးေနျပီဆိုေတာ့… ေအးေဆးပဲမလား…” “ဟုတ္… ေမေလး… ေအးေဆးပါပဲ… အေဖက ဘာလို႔ ေခၚတာလဲဗ်…” “ေၾသာ္… သူလည္း တို႔ေတြနဲ႔ ခြဲေနရတာ ၄ လ ေလာက္ ရိွေတာ့ လြမ္းလို႔ ေနမွာေပါ့… မင္းလည္း ေက်ာင္းျပီးတာနဲ႔ တခါထဲ ေခၚလိုက္တာ… ဘာလဲ… ရည္းစားေတြ လြမ္းက်န္ခဲ့မွာ စိုးလို႔လား…” “ဟုတ္တယ္… ေမေလးရ… ေစာေစာ ေျပာေရာေပါ့ဗ်ာ… အခုမွ စာေမးပြဲ ျပီးလို႔… ေနာက္ရက္ေတြ သူတို႔နဲ႔ ေလွ်ာက္လည္မလား မွတ္တယ္… ေဟ… သူတို႔ ဆိုေတာ့… ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေတာင္ ရိွတုန္းကြ…” “ႏွစ္ေယာက္ပါ… ေမေလးရာ… အခ်င္းခ်င္းလည္း သိတယ္… ေဘာ္ဒါအကန္႔သေဘာမ်ဳိး ထားၾကတာ…” “ဟ… မင္းက စြံလွခ်ည္လားကြ… ရိုးေရာ ရိုးၾကရဲ႕လား…” “ေမေလးကေတာ့ လုပ္ျပီ… ရည္းစားထားပါတယ္ဆိုမွ… ရိုးရဲ႕လား ဆိုေတာ့… က်ေနာ္က ဘယ္လို ျပန္ေျဖရမွာလဲ… ဖန္ေပါင္းေခ်ာင္ထဲ ထည့္ျပီး ထိုင္ၾကည့္ေနတယ္လို႔ ေျဖရမလား…” “ခိခိ… မင္းကေတာ့ အေဖ့ေျခရာ နင္းပါ့ကြာ… ကဲ… ထားပါေတာ့… ဟိုမွာ တစ္လ ေလာက္ ေနျပီး မင္းဘာသာ ျပန္ခ်င္လည္း မင္းအေဖကို ေျပာျပီး ျပန္ေပါ့… ေမေလးေတာ့ ဟိုမွာ ဘယ္ေလာက္ ၾကာၾကာ ေနရမလဲ မသိေသးဘူး…” “ဟုတ္ပါျပီ… ေမေလးရာ… ဒါဆိုလည္း က်ေနာ္ အခုမွ စာေမးပြဲခန္းက ျပန္လာတာဆိုေတာ့… သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဘီယာဆိုင္ သြားလိုက္ဦးမယ္…” “ေအးေအး… ေစာေစာေတာ့ ျပန္လာခဲ့… ဒီက ေဒၚသိန္း နဲ႔ ဦးဖိုးတုတ္ကို မနက္ဖန္ မနက္ ရြာျပန္လႊတ္မွာမို႔…” “ဟုတ္ကဲ့… ေမေလး… သြားျပီ…” အိမ္မွ ထြက္ခြာသြားေသာ ေနာင္ရဲ ရဲ႕ ေက်ာင္ျပင္ကို ၾကည့္ျပီး ေမေလး ေခၚ ေဒၚေမဝသန္ သည္ သူမ ျဖစ္စဥ္ကို ျပန္စဥ္းစားေနမိသည္။ အသက္ ၃၀ သာ ရိွေသးေသာ ေမဝသန္ သည္ ေနာင္ရဲ ရဲ႕ ဖခင္ျဖစ္သူ ဦးေအာင္ ႏွင့္ လြန္ခဲ့ေသာ ၃ ႏွစ္ကမွ အိမ္ေထာင္က်သည္။ မုဆိုးဖိုျဖစ္လို႔ သနားပိုကာ ၾကင္နာမိရာမွ ျငိၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ဦးေအာင္က နယ္စပ္က ပစၥည္းေတြကို ျမိဳ႕ၾကီးေတြကို သြင္းသည့္ အလုပ္ လုပ္သည္။

 

ထိုက္သင့္သေလာက္ ပိုက္ဆံ ရိွလို႔လည္း လက္ထပ္ခြင့္ေတာင္းေတာ့ ေမဝသန္ မျငင္းျဖစ္။ ေနာင္ရဲက အဲ့ဒီအခ်ိန္တုန္းက အသက္ ၁၆ ႏွစ္သာ ရိွေသးသည္။ လူပ်ဳိေပါက္ အရြယ္မို႔ ထိန္းရခက္ေသာ္လည္း သူ႔ဘာသာ ေအးေဆး ေနတတ္သည္။ ေမဝသန္လည္း အစက သူစိမ္းဆန္ဆန္ ျဖစ္ေပမယ့္ ေနာင္ရဲ အသက္အရြယ္ ေရာက္လာတာနဲ႔ အမွ် သူငယ္ခ်င္း ပံုစံ ေပါင္းျဖစ္ၾကသည္။ သူ႔ကိုလည္း သူ႔အေမ ေနရာဝင္လာတာမို႔ အေမ လို႔ေတာ့ မေခၚႏိုင္ေပမယ့္ နာမည္ အဖ်ားဆြတ္တဲ့ ေမေလး ဟုပင္ ေနာင္ရဲ ကိုယ္တိုင္ နာမည္ ေပးျခင္းျဖစ္သည္။ ဦးေအာင္က ေမဝသန္ထက္ ၁၀ ႏွစ္ ၾကီးသည္။ ဆိုေတာ့ သူတို႔ သားအဖ ႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ဆိုရင္ ၁၀ ႏွစ္ၾကီး၊ ၁၀ ႏွစ္ငယ္ အေနအထား ျဖစ္သည္။ ဦးေအာင္က ကာမကိစၥမွာ သန္သည္။ အထာနပ္သည္။ ဦးေအာင္ ရန္ကုန္မွာ ရိွေနလွ်င္ ညတိုင္း သူႏွင့္ ဆက္ဆံသည္။ နယ္က ျပန္လာလာခ်င္း ညေတြ ဆိုရင္ မိုးလင္းတဲ့ အထိ လုပ္တတ္သည္။ အဲ့လို အခ်ိန္ဆို ေမဝသန္ တစ္ေယာက္ ေနာက္ေန႔ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ေတာ့။ ေအာက္ပိုင္းတစ္ခုလံုး စပ္ေနကာ ကိုင္ေဆာင့္ထားသလိုပင္။ တကယ္လည္း ဦးေအာင္က ကိုင္ေဆာင့္ခဲ့တာပဲေလ။ အသက္ ၄၀ ေက်ာ္မို႔ သန္တုန္း ျမန္တုန္းပင္ ျဖစ္သည္။ အားေဆးေတြလည္း စံုေအာင္ စားသည္။ ဟိုးတေခါက္ကဆို ျမစ္ၾကီးနားက ဖ်ံသို အရက္ ဆိုျပီး ဝယ္ေသာက္ကာ ေမဝသန္ကို အေသၾကံဳးထည့္ေသးသည္။ အခုုလည္း လားရိႈးကို သြားေနတာ ၄ လ ေလာက္ ရိွေနျပီး၊ ကုန္ပစၥည္းေတြက နည္းနည္း ၾကာေနသျဖင့္ ေမဝသန္တို႔ကို လွမ္းေခၚျခင္း ျဖစ္သည္။ ဦးေအာင္က အျပင္မိန္းမကိစၥေတာ့ စိတ္ခ်ရသည္။ ဦးေအာင္သည္ အစြဲအလမ္းၾကီးသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ပဲ ေမဝသန္ကို သူ႔ တလက္ကိုင္ အေနနဲ႔ပဲ ထားျခင္းေၾကာင့္ လက္ထပ္ယူခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ ညဘက္က်ေတာ့ ေနာင္ရဲ ေစာေစာ ျပန္ေရာက္လာသည္။ ေမဝသန္ႏွင့္ အတူ ေဒၚသိန္းတို႔ရဲ႕ အထုပ္အပိုးေတြကို ကူသိမ္းေပးျပီး၊ ေစာေစာ အိပ္ၾကသည္။ ေဒၚသိန္းတို႔က ေနာင္ရဲ ငယ္ငယ္ထဲက အိမ္မွာ ကူေဖာ္ေလာင္ဘက္ လုပ္ေပးၾကတာ။ ေဆြမ်ဳိးေတြလို ျဖစ္ေနျပီ။ မနက္ေစာေစာ ထၾကကာ၊ ေဒၚသိန္းႏွင့္ ဦးဖိုးတုတ္တို႔ လင္မယားကို ရန္ကုန္ဘူတာၾကီးမွာ ေနရာခ်ခဲ့ျပီး သူတို႔ ျပန္လာရမယ့္ ရက္ကို ဖုန္းဆက္ အေၾကာင္းၾကားမည္ဟု ေျပာခဲ့သည္။ ရန္ကုန္အထြက္ သေျပရိပ္မွာ ဝင္ကာ မနက္စာ စားၾကသည္။ ေမဝသန္ကေတာ့ မုန္႔ဟင္းခါး ကို အိုးဘဲဥ၊ အီၾကာေကြးႏွင့္ မန္းေလးပဲေၾကာ္ ထည့္စားကာ လက္ဘက္ရည္ခ်ဳိဆိမ့္ ေသာက္ျပီး၊ ေနာင္ရဲကေတာ့ ထမင္းေၾကာ္ကို ဆိတ္သားဟင္းႏွင့္ စားသည့္အျပင္ တိုရွည္တစ္ပြဲ၊ ေပါက္ဆီ ႏွစ္လံုးႏွင့္ ႏြားႏို႔ တစ္ခြက္ ေသာက္ေနသည္။ ဒီေလာက္စားလို႔လည္း ဒီခႏၶာကိုယ္ ျဖစ္တာဟု ေမဝသန္ ေတြးေနမိသည္။ ဟုတ္သည္။ ဦးေအာင္ေရာ၊ ေနာင္ရဲေရာ လူေကာင္ၾကီးသည္။ ဦးေအာင္သည္ လူေကာင္ၾကီးသည္ႏွင့္ အမွ် ညီေတာ္ေမာင္ကလည္း ေတာ္ေတာ္ၾကီးသည္။

 

ေနာင္ရဲရဲ႕ ညီေလးေရာ ေတာ္ေတာ္ေလးမွ ၾကီးရဲ႕လားလို႔ မဆီမဆိုင္ စဥ္းစားရင္း ေမဝသန္ရဲ႕ ညီမေလးက စိုစိစိ ခံစားလိုက္ရသည္။ ကိုယ္ပိုင္ကားႏွင့္ ထြက္လာေသာေၾကာင့္ သက္ေတာင့္သက္သာႏွင့္ ေအးေဆးပဲ ေမာင္းလာခဲ့သည္။ အစပိုင္းေတာ့ ေမဝသန္ ေမာင္းေနေပမယ့္ သေျပရိပ္က အထြက္မွာေတာ့ ေနာင္ရဲ တလွည့္ ေမာင္းေပးသည္။ ညေန ၅ နာရီေလာက္မွာ မႏၱေလးျမိဳ႕ထဲ ေရာက္သြားသည္။ တည္းခိုစရာ မရွာေသးပဲ၊ မႏၱေလး မဟာျမတ္မုနိဘုရားကို ဝင္ဖူးၾကသည္။ ျပီးမွ အနီးအနားက တရုတ္ ထမင္း၊ ဟင္းေရာင္းရာ ဆိုင္တစ္ခုထဲ ဝင္ျပီး ညစာ စားၾကသည္။ ေနာင္ရဲက ပင္လယ္စာ အထူးသျဖင့္ မုတ္ေကာင္ေတြ ခရုေတြကို တအား စားသည္။ ဒါလည္း သူ႔အေဖ ဦးေအာင္ႏွင့္ တူသည္။ အဲ့ဒါေၾကာင့္လည္း ဦးေအာင္သည္ အိပ္ရာေပၚက ကိစၥေတြမွာ ကၽြမ္းက်င္အဆင့္ ေရာက္တာဟု ထင္သည္။ ညစာစားျပီးမွ ေဟာ္တယ္ပတ္ရွာရသည္။ အဲ့ဒီေတာ့မွ ျပသနာ ျဖစ္ေတာ့သည္။ အခုခ်ိန္က ခရီးသြားရာသီမို႔ အခန္းေတြ အားလံုး ျပည့္ေနသည္။ ဒီလိုနဲ႔ ေဟာ္တယ္ တစ္ခုျပီး တစ္ခု ပတ္ရွာလိုက္တာမွာ ႏွစ္ေယာက္ခန္းေတာ့ ရေသးသည္ ဆိုတာ သြားေတြ႔သည္။ ေနာင္ရဲကေတာ့ ေမဝသန္ကို ေနာက္ထပ္ ထပ္ရွာဦးမလား ေမးေသာ္လည္း၊ လူက ပင္ပန္းတာက တေၾကာင္း၊ ေနာက္ထပ္ ရွာလည္း ရမရ မေသခ်ာတာက တေၾကာင္းေၾကာင့္ ဒီမွာပဲ အခန္းယူရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ တစ္ခန္းထဲ အတူတူ ေနရမွာကို ဘယ္သူမွ မေျပာရန္ ေမဝသန္က ေနာင္ရဲကို မွာသည္။ အခန္းထဲ ဝင္ၾကည့္ေတာ့မွ တကယ့္ကို ေခၽြးျပန္စရာ ျဖစ္သြားသည္။ အခန္းအလယ္မွာ ႏွစ္ေယာက္အိပ္ ကုတင္ တစ္လံုးပဲ ရိွသည္။ ေနာင္ရဲကေတာ့ ေမဝသန္ကို သူ ေအာက္မွာ ဆင္းအိပ္ေပးမည္ဟု ေျပာေသာ္လည္း မႏၱေလးေဆာင္းရဲ႕ အေအးကို ခံႏိုင္မည္ မဟုတ္တာေၾကာင့္ သူႏွင့္ပဲ ကုတင္ေပၚ အတူအိပ္ရန္ ေမဝသန္က ေျပာသည္။ အလယ္မွာ ခြေခါင္းအံုး (ဖက္ေခါင္းအံုး) ျခားထားမည္ဟု ေျပာသည္။ ႏံုးကာ ပင္ပန္းေသာေၾကာင့္ ေမဝသန္က အရင္ဆံုး ေရဝင္ခ်ဳိးလိုက္သည္။ ေရပန္းေအာက္က ဖြာက်လာတဲ့ ေရေႏြးေႏြးေတြက ပင္ပန္းႏြမ္းႏြယ္မႈကို ေဆးခ်ေပးသည္။

 

ထိုနည္းအတူ လန္းဆန္းတက္ၾကြမႈေတြ ဝင္လာကာ လန္းဆန္းလာသည္ႏွင့္ အမွ် ေသြးသားေတြ ဆူပြက္လာျပီး လိင္စိတ္လည္း ျဖစ္လာသည္။ ေမေလးသည္ သူမရဲ႕ ဆူျဖိဳးေနေသာ ႏို႔ ၂ လံုးကို မိမိဘာသာ ဆုတ္နယ္လိုက္ျပီး၊ ေအာက္က ညီမေလးကိုလည္း လက္ေခ်ာင္းေတြႏွင့္ ပြတ္သပ္ေနမိသည္။ ေသြးသားမစပ္တဲ့ ေယာက်ာ္းေလး တစ္ေယာက္ႏွင့္ အခန္း တစ္ခန္းထဲ အတိအက် ေျပာရရင္ ကုတင္တစ္ခုထဲမွာ အိပ္ရမည္ ဆိုသည့္အေတြးက မိမိရဲ႕ ေသြးသားေတြကို ဆူပြက္ေစသည္။ မိမိရဲ႕ လင္ေယာက်္ား ျဖစ္သူ ဦးေအာင္ကို သတိရမိသည္။ ဦးေအာင္နဲ႔သာ ဒီအခ်ိန္ဆိုလွ်င္ စိတ္တိုင္းက် ျဖဳတ္က်ေတာ့မည္မွာ မလြဲ။ အခုလည္း အခန္းထဲ ရိွေနတာ ဦးေအာင္ရဲ႕ ေသြးသားရင္းျဖစ္သူ ေနာင္ရဲ။ ေနာင္ရဲရဲ႕ ညီေလးကေရာ အၾကီးၾကီးပဲလား။ သူ႔အေဖလိုပဲ ကာမကိစၥကၽြမ္းက်င္မည္လား။ ဆိုေသာ အေတြးေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ ညီမေလးကို ပြတ္သပ္ရင္း၊ လက္ေခ်ာင္းေတြ ထိုးထည့္ရင္း၊ ျပီးေျမာက္သြားသည္။ ညဘက္ ဘာျဖစ္မလဲ ေမဝသန္လည္း မေတြးႏိုင္ေပ။ ေမဝသန္ ေရခ်ဳိးခန္းထဲက ထြက္လာေတာ့ ေရခဲေသတၱာထဲက ဘီယာပုလင္းကို ယူေသာက္ေနသည့္ ေနာင္ရဲကို ေတြ႔လိုက္သည္။ ေမဝသန္က ေရခ်ဳိးတဘက္ကို ကိုယ္လံုးပတ္ျပီး ထြက္လာသျဖင့္ ေကာက္ေၾကာင္းေတြက ေပၚလြင္သည့္အျပင္၊ ႏုိ႔ေတြကလည္း တင္းရင္းျပီး တဘက္ပတ္ထားသည့္ၾကားမွ ေပါက္ထြက္လုမေယာင္။ ေမဝသန္ရဲ႕ ေရခ်ဳိးအလွကို ၾကည့္ျပီး ေနာင္ရဲက ဂလု ကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ ဘီယာေသာက္တာလား၊ တံေတြးျမိဳခ်တာလားေတာ့ ကာယကံရွင္ ေနာင္ရဲပဲ သိလိမ့္မည္။ ဘီယာကို လက္စသတ္ျပီး ေနာင္ရဲလည္း ေရခ်ဳိးခန္းထဲ ဝင္သြားသည္။ ေရခ်ဳိးခန္းထဲ ေရာက္ေတာ့ ေမေလးရဲ႕ ကိုယ္သင္းရနံ႔ေတြ က်န္ေနေသးသည္။ ဆပ္ျပာအနံ႔ ေမႊးအီအီေလးေရာ၊ ခုဏက ေသာက္ထားတဲ့ ဘီယာတန္ခိုးေရာ၊ ေရေႏြးေႏြးေလးရဲ႕ခံစားမႈေကာင္းေလးကေရာ က ေနာင္ရဲရဲ႕ လိင္စိတ္ကို ႏိႈးဆြေနသည္။ ထၾကြေနတဲ့ ညီေတာ္ေမာင္ကို ဆပ္ျပာ အျမႈပ္ေတြ အမ်ားၾကီး ျဖစ္ေအာင္ ပြတ္တိုက္ျပီး၊ ခုဏ ျမင္လိုက္ရသည့္ ေမေလးရဲ႕ ေရခ်ဳိးအလွကို ျပန္ျမင္ေယာင္ကာ ကြင္းတိုက္ေနေတာ့သည္။ ေမေလးကို လုပ္ခ်င္စိတ္ေတြ တအားတက္လာကာ ကြင္းတိုက္တဲ့ အရိွန္ကိုလည္း ျမွင့္လိုက္သည္။ ခဏၾကာေတာ့ ျပီးေျမာက္သြားျပီးမွ ေရဆက္ခ်ဳိးျပီး၊ ေရခ်ဳိးခန္းအျပင္ ထြက္လာခဲ့သည္။ ေရခ်ဳိးခန္းထဲက ထြက္ေတာ့ ေမေလးက ဦးေအာင္ႏွင့္ ဖုန္းေျပာေနသည္။ ေနာင္ရဲကို ဖုန္းေျပာေနရင္း လွမ္းၾကည့္ကာ တိတ္တိတ္ေန ဟု သေဘာရတဲ့ လက္ညိွဳးေလးကို ဖုန္းေျပာေနတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းနားတိုးကာ ျပသည္။ “ဟုတ္… ကိုၾကီး… ေမလည္း လြမ္းပါတယ္… ကိုၾကီးက သြားတာ ၾကာတာကိုးလို႔…” “ခိခိ… ကိုၾကီးေနာ္… သိပ္မဆိုးနဲ႔…” “ကိုၾကီးသားေတာ့ ဟိုဘက္ခန္းမွာ အိပ္ေနလား မသိဘူး… ေမလည္း ေရခ်ဳိးျပီးကာစ ကိုၾကီးဖုန္း လာလို႔ ေပ်ာ္သြားတာ…” “ကိုၾကီးေနာ္… မနက္ဖန္… ေတြ႔ရမွာပဲကို… ေနာ္… လိမၼာတယ္…” “အင္းပါ… ဒါပဲေနာ္… ခ်စ္တယ္… ခ်စ္တယ္… မနက္ဖန္မွ ကိုၾကီး သေဘာက်… ဟုတ္ျပီလား…” နားမေထာင္လည္း ၾကားေနရေသာ စကားလံုးေတြက ေနာင္ရဲရဲ႕ ေသြးသားကို ဆူပြက္ေအာင္ လုပ္ေနသည္။

 

ခုဏက ျပန္ျငိမ္သြားေသာ ညီေတာ္ေမာင္သည္ ျပန္မတ္စ ျပဳလာသည္။ ေနာင္ရဲသည္ ေရကို ေျခာက္ေအာင္ သုတ္လိုက္ျပီး အိပ္ရင္ ဝတ္ေနက် ျဖစ္ေသာ ေဘာက္ဆာ တစ္ထည္ထဲကို ဝတ္လိုက္သည္။ အက်ၤ ီ က စြပ္က်ယ္ အျဖဴ လက္ႏွင့္။ “ေနာင္ရဲ… ဒါပဲ ဝတ္အိပ္တာလား…” “ဟုတ္တယ္… ေမေလး… က်ေနာ္ ညအိပ္ရင္ ခႏၶာကိုယ္မွာ မ်ားမ်ားစားစား ဝတ္အိပ္တာ မၾကိဳက္ဘူး… အိပ္လို႔ မေပ်ာ္ဘူး… ရတယ္မလား… ေမေလး…” “ေအးပါ… မင္းက မအိပ္တတ္ဘူးဆိုေတာ့လည္း တို႔က ခြင့္ျပဳရံုမွ တပါး တျခား မရိွဘူးေလ…” (ေနာင္ရဲရဲ႕ ေဖာင္းပြေနေသာ ေဘာက္ဆာကို ၾကည့္ရင္း ေမဝသန္ က ေျပာလိုက္သည္။ “ခုဏ မင္းအေဖ ဖုန္းဆက္တာ တို႔ေတြ တစ္ခန္းထဲ အတူတူ အိပ္တယ္ဆိုတာ သိရင္ တမ်ဳိး ျမင္သြားႏိုင္တယ္… ဒါ့ေၾကာင့္ လႊဲေျပာလိုက္တာ… မင္းလည္း ႏႈတ္လံုပါေစေနာ္…” “ဟုတ္ကဲ့ပါ… ေမေလး… ေဟာ… ေျပာေနရင္းနဲ႔ အေဖ့ဆီက ဖုန္းလာေနတယ္…” “တိ…” “ေဟး… ဖုန္းမကိုင္ပဲ ဘာလို႔ အသံပိတ္လိုက္တာလဲ…” “ဖုန္းမကိုင္ေတာ့ဘူးေလ… ေမေလးရ… ဒါမွ က်ေနာ္ အိပ္ေနတယ္ ထင္ျပီး ယုတၱိ ရိွမွာေပါ့…” “ခိခိ… လူလည္ေလး… ကဲ… တို႔ေတြ အိပ္ရေအာင္… မနက္ဖန္လည္း ကားေမာင္းရဦးမွာဆိုေတာ့…” “ဟုတ္… ေမေလး” ႏွစ္ေယာက္အိပ္ ကုတင္ေပၚမွာ အလယ္ကေန ခြေခါင္းအံုး ျခားျပီး အသီးသီး ေနရာယူၾကသည္။ ခဏၾကာေတာ့ ေနာင္ရဲသည္ အဲကြန္းက အရမ္း ေအးသည္ဟု ဆိုကာ အေအးေလွ်ာ႔လိုက္သည္။ ခဏေနေတာ့ ပူသည္ ျဖစ္ကာ အေပၚက ျခံဳထားသည့္ ေစာင္ပါးေလးကို ေအာက္ ဆြဲခ်လိုက္သည္။ ေမဝသန္ကေတာ့ ျခံဳရက္သားေလးပါပဲ။ “ေနာင္ရဲ… တို႔ကို ခြေခါင္းအံုးေပး… တို႔က ခြျပီးမွ အိပ္တတ္လို႔… မင္းဘက္လွည့္ျပီး ခြလို႔လဲ မျဖစ္ဘူးေလ… ရတယ္မလား…” “ရတယ္ေလ… ေမေလး ယူလိုက္ပါ…” “ေက်းဇူး…” ခြေခါင္းအံုးကို ခြယူျပီးေတာ့ ဟိုဘက္ကို ျပန္လွည့္သြားသည္။ ဘီယာေသာက္ထားေသာ ေနာင္ရဲ၊ အေအးဒဏ္ေၾကာင့္ လည္ေခ်ာင္းေတြ ေျခာက္ကပ္လာသည္။ ကုတင္မွ ထကာ ေရခဲေသတၱာထဲက ေရဗူး သြားယူျပီး၊ ေသာက္လိုက္သည္။ ကုတင္ေပၚကို ျပန္တက္လာေတာ့၊ ဟိုဘက္ လွည့္အိပ္ေနသည့္ ေမေလးရဲ႕ ေကာက္ေၾကာင္းက စြဲေဆာင္ေနသည္။ ေရေသာက္ျပီးသည္ေတာင္ အာေခါင္ေတြ ေျခာက္တုန္း။ ေမေလးရဲ႕ ေဘးနား အသာ ဝင္လွဲလိုက္သည္။ ေမေလးရဲ႕ ပူလို႔ ထင္သည္၊ ေစာင္ကို မျခံဳပဲ ထားထားသည္။ ဒီအတြက္ သူမရဲ႕ ေကာက္ေၾကာင္းေတြက ထင္ေပၚေနသည္။

 

ခြေခါင္းအံုးကို ဖက္ထားသျဖင့္ တင္ပါးက အေနာက္ကို ပစ္ထားသလို ျဖစ္ကာ တင္သားၾကီး တစ္ခုလံုး ဖုျပီး ထြက္ေနသေယာင္။ ၾကည့္ေနရင္းနဲ႔ စိတ္မထိန္းႏိုင္ေသာ ေနာင္ရဲသည္ မိမိရဲ႕ ေဘာက္ဆာ ကို ဆြဲခၽြတ္လိုက္ကာ ေငါက္ေတာက္ ေထာင္မတ္ေနေသာ ညီေတာ္ေမာင္ကို ကြင္းတိုက္ေနမိသည္။ ေမေလးရဲ႕ အနားမွာ လွဲေနရင္း၊ ေမေလးကို ၾကည့္ျပီး ကြင္းတိုက္ရတာက ေတာ္ေတာ္ေလး အရသာေကာင္းလွသည္။ ေမေလး အိပ္ေနေလာက္ျပီဟု ထင္သျဖင့္ လက္က အားပါလာသည္။ “ေနာင္ရဲ… ဒါ ဘာလုပ္ေနတာလဲ…” “ဟာ… ေမေလး မအိပ္ေသးဘူးလား…” “မင္းက လႈပ္ေနေတာ့ ကုတင္က လႈပ္ေနတာေပါ့… တို႔လည္း အိပ္ေပ်ာ္မယ္ ၾကံကာ ရိွေသး…” “ေဆာရီးပါ… ေမေလးရယ္… ေမေလးကို ၾကည့္ရင္း မေနႏိုင္လို႔…” “မင္းေတာ့ ခက္လွခ်ည္ရဲ႕… ဒါဆိုလည္း ျမန္ျမန္လုပ္ကြာ… ျပီးရင္ အိပ္ေတာ့…” “က်ေနာ္ မျပီးေသးဘူး… ေမေလးရ…” “မင္းဟာ… ခက္လွခ်ည္ရဲ႕… တို႔ အိပ္ခ်င္ေနျပီ…” “ေမေလး… မအိပ္ေသးဘူးဆိုေတာ့… ကူညီေပးပါလားဗ်ာ…” “ေဟ… မင္းကလည္း မခက္ေပဘူးလား…” “မခက္ပါဘူး… ေမေလးရယ္… က်ေနာ္ ျမန္ျမန္ျပီးမွ ေမေလး အိပ္လို႔ ရမွာမလား…” “ရွစ္… မင္းေတာ့ ေတာ္ေတာ္ မလြယ္တာပဲကြာ… ကဲ… မ်က္စိမိွတ္ထား…” ဟိုဘက္ကေန မလွည့္ပဲနဲ႔ စကားေျပာေနရာကေန ေနာင္ရဲဘက္ကို လွည့္လာကာ ေမဝသန္သည္ ေနာင္ရဲရဲ႕ ညီေတာ္ေမာင္ကို ဖမ္းဆုတ္ကိုင္ယူလိုက္သည္။ အ… မင္းလည္း လက္နက္ၾကီး ပိုင္ထားတာပဲ ဟု ေျပာကာ ကြင္းတိုက္ေပးေတာ့သည္။ ေမဝသန္ရဲ႕ လက္သာ ေညာင္းလာသည္၊ ေနာင္ရဲ ကေတာ့ လံုးဝ မျပီးေသး။ ဘယ္လက္ေညာင္းေတာ့ ညာလက္ေျပာင္း ဆိုသည့္အတိုင္း လက္ေျပာင္းေပးသည္။ အခ်ိန္ၾကာလာေသာ္လည္း ေနာင္ရဲ ရဲ႕ ညီေတာ္ေမာင္က ေထာင္မတ္ေနတုန္း။ “မင္းက ေတာ္ေတာ္ လြန္တယ္ကြာ… မျပီးေသးဘူးလား…” “မျပီးေသးဘူး… ေမေလးရယ္… က်ေနာ္႔ကို ျပီးေစခ်င္ရင္ တစ္ခု ေတာင္းဆိုလို႔ ရလား… ေမေလး…” “ေျပာေလ…” “ပါးစပ္နဲ႔ စုပ္ေပးပါလား… ေမေလး…” “မင္း ဒီလိုေျပာမယ္လို႔ေတာ့ ထင္သားပဲ… မင္းေဆာ္ေတြေတာ့ မင္းဒဏ္ကို ေတာ္ေတ္ာ ခံရမွာပဲ…” “သူတို႔ကေတာ့ က်ေနာ္ၾကာေလ… သူတို႔ အတြက္ ေကာင္းေလပဲလို႔ေတာ့ ေျပာတယ္… ေမေလးေရာ… ေဖေဖ က မၾကာလို႔လား… အာ… မင္းအေဖလည္း တကယ့္ လူသန္ၾကီးကြ… တို႔မွာ ၾကိတ္မိွတ္ခံရတာ…” “ေကာင္းေတာ့ ေကာင္းတယ္မလား… ေမေလး…” “ေတာ္ျပီ… စကားမမ်ားနဲ႔…” ေမဝသန္သည္ ရွက္ျပံဳးေလး ျပံဳးကာ လွဲေနရာမွ ထထိုင္လိုက္ျပီး ေနာင္ရဲရဲ႕ ညီေတာ္ေမာင္ကို ပါးစပ္ထဲ ပလြတ္ကနဲ ျမည္ေအာင္ ထည့္ျပီး ေလြေပးေတာ့သည္။

 

အေခ်ာင္းလိုက္ စုပ္လိုက္၊ ဥ ကို စုပ္လိုက္ႏွင့္ ပုေလြမႈတ္ေပးေတာ့သည္။ တရႊီးရႊီး ႏွင့္ တျပြတ္ျပြတ္ စုပ္ေနေသာ္လည္း မျပီးေသးေပ။ ၅ မိနစ္မွ ၁၀ မိနစ္ ၾကာလာသည္။ ဒါလည္း မျပီး။ ေမဝသန္ ပါးေတြ ခ်ဳိင့္ေနေအာင္ စုပ္ေသာ္လည္း မျပီးသျဖင့္ စိတ္တိုလာသည္။ “ေနာင္ရဲ… မင္းက လြန္လြန္းတယ္ကြာ… တို႔ ဒီေလာက္ စုပ္ေပးေနတာေတာင္ မျပီးဘူး…” “က်ေနာ္လည္း အံ့ၾသေနတာ… ေမေလး… ဟို ႏွစ္ေယာက္နဲ႔တုန္းကေတာ့ က်ေနာ္ ျပီးခ်င္တဲ့ အခ်ိန္ ေကာက္ျပီးလို႔ ရတယ္… အခုေတာ့ ေမေလးက စုပ္ေပးေနတယ္… မဝေသးဘူး… ဆက္ခံခ်င္ေသးတယ္ ဆိုတဲ့ မသိစိတ္က တင္းခံေနလား မသိဘူး… ေတာ္ရံုနဲ႔ မျပီးဘူး…” “ဟာ… စိတ္မတင္းထားနဲ႔ေလကြာ… တို႔လည္း အာေတြေတာင္ ေညာင္းလာျပီ… ေနာက္ဆံုး လုပ္ေပးစရာ ဒီေဆာက္ဖုတ္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္…” “ဟီး… အဲ့ေဆာက္ဖုတ္နဲ႔ ထည့္လိုးေပးပါလား… ေမေလး… ဒါဆို အရမ္း မိုက္သြားမွာ…” “အယ္ေတာ့… တို႔ စကားမွားသြားတာ…” “မမွားပါဘူး… ေမေလးရ… ေမေလး ေျပာတဲ့ ေမေလးရဲ႕ ေဆာက္ဖုတ္က အခုေတြ အရည္ေတြ ရႊဲေနျပီေလ…” ေနာင္ရဲသည္ ေျပာလည္း ေျပာ၊ လက္က ေမဝသန္ရဲ႕ ညီမေလးကို ဆြဲယူျပီး ပြတ္လိုက္သည္။ အ… ဆိုေသာ အသံတိတ္ေလးႏွင့္ အတူ ေမဝသန္ရဲ႕ မ်က္လံုးေတြ ေမွးစင္းသြားသည္။ ခဏေလးပဲ ပြတ္ေပးရေသးသည္၊ ေမဝသန္သည္ ေနာင္ရဲရဲ႕ လက္ေတြကို ဖယ္လိုက္ကာ၊ သူ႔ကိုယ္ေပၚက ညဝတ္ဂါဝန္ဝမ္းဆက္ အက်ၤ ီကို အေပၚကေန ဆြဲခၽြတ္လိုက္သည္။ ေမဝသန္ရဲ႕ အတြင္းခံေတြ မဝတ္ထားေသာ ႏို႔ ၂ လံုးႏွင့္ ညီမေလးက အထင္းသား ေပၚလာသည္။ ညီမေလး ရဲ႕ အေမႊးေတြက မရိတ္ထားေသာ္လည္း အတို ျဖစ္ေအာင္ ညွပ္ထားပံု ရသည္။ ပံုစံ တက်၊ မတိုမရွည္ေလး။ ဦးေအာင္ရဲ႕ တလက္ကိုင္ ပြဲတက္မယားမို႔လို႔လည္း ပစၥည္းေတြက အလတ္ၾကီး ရိွေသးသည္။ ေနာင္ရဲရဲ႕ ေထာင္မတ္ေနေသာ ညီေတာ္ေမာင္ကို အရင္းကေန ကိုင္ထားျပီး ေမဝသန္ရဲ႕ ညီမေလးထဲသို႔ ထိုးထည့္ေတာ့သည္။ အဲ့ဒီညက ေနာင္ရဲ နဲ႔ ေမဝသန္တို႔ရဲ႕ အခ်စ္တိုက္ပြဲက ျပင္းထန္သည္။ ၃ ခ််ီေလာက္ လုပ္ျပီးမွ တစ္ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ေပြ႔ဖက္ကာ အိပ္ၾကသည္။ ေနာက္ေန႔မွာေတာ့ မနက္ ၉ နာရီေလာက္မွ ကားႏွင့္ လားရိႈးကို ဆက္တက္သည္။ ေတာင္ေပၚေဒသ ျဖစ္လို႔ လမ္းမွာ တျဖည္းျဖည္း ေအးစိမ့္လာသည္။ လမ္းတြင္ ကားနည္းနည္း ျပတ္သည္ႏွင့္ ကားလမ္းေဘး ခဏရပ္ကာ စုပ္လိုက္၊ ယက္လိုက္၊ ႏိႈက္လိုက္၊ ထုလိုက္ ႏွင့္ လားရိႈးေရာက္သည္အထိ ေပ်ာ္ပါးၾကေတာ့သည္။ လားရိႈးကို ေရာက္ေတာ့ ဦးေအာင္ က သူ႔အသိကား ယူလာျပီး လာၾကိဳသည္။ ေမဝသန္က ဦးေအာင္ ကားနဲ႔ လိုက္သြားျပီး၊ ေနာင္ရဲက သူတို႔ကား ေနာက္က လိုက္လာသည္။

 

လားရိႈးက ရွမ္းဆိုင္ေလးေတြ ေတာ္ေတာ္ေလး စားလို႔ ေကာင္းသည္။ ရွမ္းမေလးေတြလည္း ေခ်ာသည္ေလ။ လားရိႈးမွာ ေနာင္ရဲတို႔ တစ္လေလာက္ ၾကာသြားသည္။ ဦးေအာင္ရဲ႕ ပထမ ၾကန္႔ၾကာေနတဲ့ အလုပ္က အဆင္ေျပသြားေပမယ့္ ဒီတေခါက္ေတာ့ တရုတ္ျပည္ ယူနန္အထိ တက္ယူရမည္ျဖစ္သည္။ ေနာင္ရဲလည္း ပ်င္းလာေသာေၾကာင့္၊ ရန္ကုန္က မိမိရည္းစားေတြကိုလည္း သတိရေသာေၾကာင့္ ျပန္မည္ဟု ေျပာကာ ျပန္ခဲ့သည္။ ေမဝသန္ကေတာ့ ယူနန္ကို လိုက္လည္ျပီး ေဈးဝယ္ခ်င္ေသးသည္ဆိုကာ ဦးေအာင္ႏွင့္ အတူ ပါသြားသည္။ ရန္ကုန္က အိမ္တြင္ ေနာင္ရဲ တစ္ေယာက္ထဲ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေဒၚသိန္းနဲ႔ ဦးဖိုးတုတ္တို႔ကို မေခၚေသးပဲေနခဲ့သည္။ အားရင္ အားသလို၊ အခ်ိန္ရရင္ ရသလို ရည္းစား ၂ ေယာက္ကိုလည္း အလွည့္က် အိမ္ေခၚျပီး ျဖဳတ္ပစ္သည္။ ၂ ပတ္ေလာက္ အၾကာမွာေတာ့ ေနာင္ရဲ အျပင္က ျပန္အလာ အိမ္က မီးလင္းေနသည္ကို ေတြ႔လိုက္သည္။ အေဖနဲ႔ ေမေလးတို႔ ျပန္ေရာက္ေနျပီ ဟု ထင္မိသည္။ အိမ္တံခါးဖြင့္လိုက္ေတာ့ ဧည့္ခန္းထဲ ထိုင္ေနေသာ ေမဝသန္ကိုသာ ေတြ႔လိုက္သည္။ “ေမေလး… ျပန္ေရာက္ျပီလား… အေဖေရာ…” “မင္းအေဖက ပစၥည္းေတြနဲ႔ အတူ ကားလမ္းေၾကာင္းက ပို႔ရမွာမို႔… ဂိတ္အဆင့္ဆင့္ ျဖတ္ရမွာမို႔လို႔တဲ့ေလ… ဒါနဲ႔ပဲ တို႔ အရင္ ျပန္လာလိုက္တာ… မင္းအေဖက မႏၱေလးထိေတာ့ လိုက္ပို႔ေပးတယ္ေလ…” “ေၾသာ္… ဖုန္းဆက္လိုက္ေရာေပါ့… က်ေနာ္ လာၾကိဳမွာေပါ့…” “ရပါတယ္ကြာ… အခုလည္း အဲ့ေလာက္ ပင္ပန္းတာမွ မဟုတ္တာ…” “ဒါနဲ႔ ေဒၚသိန္းတို႔ေရာ… ျပန္မလာေသးဘူးလား…” “က်ေနာ္ ျပန္မေခၚေသးတာ… ေမေလး… တစ္ေယာက္ထဲမို႔လို႔… ေအးေဆး ေနမယ္ ဆိုျပီး မေခၚျဖစ္တာ…” “မင္းေနာ္… မင္း ရည္းစားေတြကို ဘယ္ႏွစ္ေခါက္ေလာက္ အိမ္ေခၚျပီးျပီလဲ…” “ဟီး… ေမေလးကလည္း အခ်ိန္အားေတာ့မွ ေခၚျဖစ္တာပါ… အခု ေမေလး ေရာက္လာျပီပဲ…” “ဟိတ္… တို႔ ၾကိဳေျပာထားမယ္ေနာ္… တို႔ေတြ ပတ္သက္တာ ရပ္ဘို႔ေတာ့ မေျပာလိုဘူး… တို႔လည္း မင္းကို သေဘာက်တယ္… ယူဘို႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူး… ဒီေတာ့ မင္းရည္းစားေတြနဲ႔လည္း အဆက္ျဖတ္စရာ မလိုဘူး… တို႔ေတြ ခဏေလာက္ ျဖစ္ျဖစ္ လုပ္လို႔ ရတာပဲ… ဒါေပမယ့္ တသက္လံုး မသိသလို လုပ္လို႔ ရတယ္…” “က်ေနာ္ သေဘာေပါက္ပါတယ္… ေမေလးရာ… ေအးေဆးပါ… က်ေနာ္ ေဒၚသိန္းတို႔ကို ဘယ္ေတာ့ ေခၚရမလဲ…” “မင္းအေဖက ေနာက္ တစ္ပတ္ေလာက္ ၾကာဦးမယ္ ေျပာတယ္… ဘယ္ေတာ့ ေခၚမလဲ ဆိုတာ မင္းသေဘာပဲ…” “ဒါဆို အေဖ ျပန္မလာခင္ ၂ ရက္ အလိုေလာက္မွ ေခၚလိုက္မယ္ေလ…” “သေဘာပါ… ကိုယ္ေတာ္…” “ဒါဆို… လာေလ… ေမေလး… သြားရေအာင္…” “ဘယ္သြားမလို႔လဲ…” “အခ်စ္ကမာၻထဲ သြားမလို႔… လိုက္မွာမလား…” “အင္း…” ရွက္ျပံဳးေလး ျပံဳးေနေသာ ေမဝသန္ရဲ႕ ပုခံုးကို ဖက္ကာ အိပ္ခန္းဆီသို႔ ဝင္လာခဲ့ေတာ့သည္….ျပီး။

Categories
Local News

ေက်နပ္အားရမိ

က်မ အပ်ဳိျဖစ္ေပမယ့္ အပ်ဳိေဘာ္ မဝင္ေသး။ ရႈပ္သြားလား မသိဘူး။ အသက္က ၁၈ ႏွစ္ ေက်ာ္ေနျပီ။ ဒါေပမယ့္ ရာသီေသြး မေပၚေသးဘူး။ က်မ ေနတာကလည္း ရန္ကုန္ မႏၱေလး အေဝးေျပးလမ္းမွာ ရိွတဲ့ ရြာေလး တစ္ရြာမွာေပါ့။ က်မတို႔ ရြာကေန ပုဆိုးေတြ ထြက္ပါတယ္။ ထားပါေတာ့ ရြာအေၾကာင္းကို။ က်မ က အလယ္တန္းအထိပဲ ေက်ာင္းေနတယ္။ ေက်ာင္းစာလည္း စိတ္မဝင္စားဘူးေလ။ စာေမးပြဲလည္း ခဏခဏ က်တာနဲ႔ ေက်ာင္းထြက္ျပီး မိဘ လုပ္ငန္းျဖစ္တဲ့ ပုဆိုးေတြ ခ်ဳပ္၊ ေဆးဆိုးတဲ့ အလုပ္ပဲ လုပ္တယ္။ အေမျဖစ္သူကလည္း က်မ ရာသီေသြး မေပၚေသးတာကို စိုးရိမ္လာတယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ “သမီးေရ…ညဥ္းလည္း ဟိုဟာက မလာေသးဘူး…အေမေတာ့ စိုးရိမ္တယ္ကြယ္…အဲ့ဒါ ညဥ္းအေဖနဲ႔ တိုင္ပင္ၾကည့္ေတာ့…ေယာက်္ားေပးစားရင္ ေသြးသားေျပာင္းျပီးမ်ား လာမလားလို႔ေလ…အဲ့ဒါ ညဥ္း ဘယ္လို သေဘာရလဲ…” “သမီးလည္း မေျပာတတ္ဘူးေလ…အေမတို႔ ေကာင္းမယ္ ထင္ရင္ သမီး လက္ခံပါတယ္…” “ေအးေအး…ညဥ္းကို ေပးစားဘို႔ ေယာက်္ား စပ္လိုက္ဦးမယ္ေအ…” “ဟုတ္ကဲ့…အေမ…” က်မ ရင္ေတြ ခုန္ေနသည္။ ဟုတ္သည္။ အရြယ္ေရာက္လာေပမယ့္ လူေကာင္ၾကီးလာေပမယ့္ က်မရဲ႕ ရင္သားေတြ မၾကီးလာဘူး။ ရိွသေယာင္ေလးပဲ ခပ္မို႔မို႔ေလးေပါ့။ ေအာက္က အေမႊးေတြလည္း မထြက္လာဘူး။ က်မ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ လိင္ကိစၥအေၾကာင္းေတြ ေျပာရင္ စူးစမ္းလိုစိတ္၊ စပ္စုလိုစိတ္ ပဲ ရိွတယ္။ အဲ့ဒီ ကိစၥေတြကို စိတ္မဝင္စားဘူး။ ရွင္းရွင္း ေျပာရရင္ မခံခ်င္ဘူးေပါ့။ ဒါကို အေမတို႔က စိုးရိမ္ေနက်တယ္။ သူတို႔ စီမံသလိုပဲ နာခံလိုက္မယ္ေလ။

 

က်မ အတြက္က ဘာမွ ေရြးျခယ္စရာ မရိွတာ။ ငယ္ငယ္ထဲက အေမတို႔ ေျပာတာပဲ လုပ္လာခဲ့တာ။ ၂ ပတ္ေလာက္ အၾကာေတာ့ အေမက ေျပာတယ္။ ဟိုဘက္ ရြာက ကိုရဲမြန္ ဆိုတဲ့ သူက က်မကို သေဘာက်လို႔ လာေတာင္းမတဲ့ေလ။ သူ႔ဓါတ္ပံုကိုလည္း ျပပါတယ္။ ဓါတ္ပံုထဲမွာေတာင္ ႏႈတ္ခမ္းေမႊးစစနဲ႔၊ ရုပ္ကလည္း သန္႔ပါတယ္ေလ။ က်မေတာ့ သေဘာက်သြားတယ္။ ရင္ေတာ့ ခုန္တာေပါ့ေနာ္။ က်မကို တင္ေတာင္းဘို႔ အေမတို႔ကို သိန္း ၁၀၀ ေပးမယ္တဲ့။ အေမတို႔ကလည္း ေပ်ာ္ေပါ့ေလ။ ဒါနဲ႔ပဲ လူၾကီးစံုရာ၊ ကန္ေတာ့ပြဲနဲ႔ က်မကို လာေတာင္းျပီး မဂၤလာေဆာင္ အခမ္းအနား လုပ္ဘို႔ တိုင္ပင္က်တာေပါ့။ က်မနဲ႔ ကိုရဲမြန္ကလည္း အခ်င္းခ်င္း ၾကည့္ျပီး ရင္ေတြခုန္၊ ပီတိေတြ ျဖစ္ေပါ့ေလ။ ရြာထံုးစံအတိုင္း ထမင္းရည္ ေခ်ာင္းစီး အလွဴ လုပ္ျပီး တရြာလံုးကို ထမင္း ေကၽြးတာပါ။ ညေနက်ေတာ့ က်မက ကိုရဲမြန္တို႔ ရြာကို လိုက္သြားရပါတယ္။ က်မနဲ႔ ကိုရဲမြန္ သီးသန္႔ေနဘို႔အတြက္ ကိုရဲမြန္ မိဘေတြက အိမ္ေလး တစ္လံုး ေပးတယ္ေလ။ အထင္ေတာ့ မၾကီးနဲ႔ေနာ္။ ပိုက္ဆံ အနည္းငယ္ ရိွတာနဲ႔ ရြာမွာ အိမ္ဝယ္ႏိုင္တာေပါ့။ ကိုရဲမြန္တို႔က အခ်မ္းသာၾကီး မဟုတ္ေပမယ့္ က်မတို႔အေနနဲ႔ တြက္ရင္ သူေဌးေပါ့။ ညဘက္ အိပ္ေတာ့ ရြာထံုးစံအတိုင္း ေစာေစာ အိပ္တာေပါ့။ ညဘက္ ၇ နာရီ လာတဲ့ ကိုရီးယားကားေလးေတြ ၾကည့္လိုက္ပါေသးတယ္။ ဇာတ္လမ္း ျပီးေတာ့ ကိုရဲမြန္က အိပ္က်ရေအာင္ဆိုျပီး လက္ကို ဆြဲကာ ေခၚယူတာေၾကာင့္ ရွက္ရွက္ႏွင့္ပင္ သူ ေခၚရာ လိုက္သြားရပါတယ္။ အိပ္ရာေပၚ ေရာက္ေတာ့ က်မ ကို နမ္းတယ္ေလ။ ႏႈတ္ခမ္းေတြ လွ်ာေတြကိုေပါ့။ က်မလည္း မနမ္းတတ္ နမ္းတတ္နဲ႔ ျပန္နမ္းလိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ကိုရဲမြန္က က်မရဲ႕ အက်ၤ ီ ကို ခၽြတ္ျပီး ႏို႔ေတြကို ကိုင္တယ္။ ႏို႔ေတြက ေသးေနေတာ့ သူ သိပ္အားမရဘူး ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာမွေတာ့ မေျပာဘူး။

 

ႏို႔သီးေခါင္းေတြကိုလည္း သူ႔ပါးစပ္ထဲ ထည့္ျပီး ကေလးေလးေတြ ႏို႔စို႔သလို စို႔ပါတယ္။ သူ႔ႏႈတ္ခမ္းေမႊးကလည္း စူးတယ္၊ တခါတခါလည္း စုပ္အားေၾကာင့္ ႏုိ႔သီးေခါင္း တစ္ခုလံုး က်င္ျပီး နာသြားတယ္။ ျပီးေတာ့ က်မရဲ႕ ထမိန္ကို ခၽြတ္ပါေတာ့တယ္။ အေမႊးေတြ လံုးဝ ရိွမေနတာေၾကာင့္ သူ႔ခမ်ာ အံ့ၾသဝမ္းသာျပီး သူ႔ကြမ္းယာစားထားတဲ့ လွ်ာနီနီၾကမ္းၾကမ္းၾကီးနဲ႔ က်မ ရဲ႕ ညီမေလးကို ယက္ပါတယ္။ သူ ယက္လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ယားျပီး ခပ္ေအးေအးေလး ျဖစ္သြားလို႔ ေနရတာေတာ့ တစ္မ်ဳိး ျဖစ္သြားပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ညီမေလးထဲက အရသာဖူးကို ရွာပါတယ္။ အရသာဖူးက တကယ့္ကို ေသးေသးေလးလို႔ ေျပာပါတယ္။ က်မေတာ့ တစ္ခါမွ ကိုယ့္ဘာသာ မၾကည့္ဖူးဘူး။ သူ႔တံေတြးေတြနဲ႔ ေျပာင္လက္ေနတဲ့ ညီမေလးရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြကို ေဘးဘက္တြန္းဖယ္ျပီး သူ႔ညီေလးနဲ႔ ထိုးထည့္ပါေတာ့တယ္။ မဝင္ပါဘူး။ သူ ထိုးထည့္လိုက္တိုင္း က်မ နာပါတယ္။ နာက်င္လြန္းလို႔ မ်က္ရည္ေတာင္ က်ပါတယ္။ သူလည္း အၾကိမ္ၾကိမ္ ထိုးထည့္ဘို႔ က်ဳိးစားေပမယ့္ မေအာင္ျမင္ေတာ့ ေနာက္ဆံုးမွာ က်မ လက္ကို ဆြဲယူျပီး သူ႔ညီေလးကို ကိုင္ခိုင္းပါတယ္။ ျပီးေတာ့ က်မလက္ကို သူ႔လက္က အုပ္မိုးျပီး ေရွ႕တိုး ေနာက္ဆုတ္ လုပ္ခိုင္းပါတယ္။ အရိွန္ရလာေတာ့၊ က်မလည္း နည္းနည္း လုပ္တတ္လာေတာ့ သူ႔လက္ကို ဖယ္ျပီး က်မကိုပဲ လုပ္ခိုင္းပါတယ္။ လုပ္ေနရင္းနဲ႔ တျဖည္းျဖည္း ျမန္ျမန္ လုပ္ခိုင္းပါေတာ့တယ္။ လုပ္ေနရင္းမွ သူ႔ညီေလးထိပ္ကေန ျဖဴျဖဴပ်စ္ပ်စ္ အရည္ေတြ ထြက္လာျပီး သူလည္း တုန္တက္သြားပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ က်မတို႔ အတူတူ ၂ ေယာက္ ေဘးခ်င္း ယွဥ္အိပ္ျပီး ထည့္လို႔ မရတဲ့အေၾကာင္းကို ေျပာျဖစ္တာေပါ့။ က်မလည္း ဘယ္လို အေျဖေပးရမလဲ မသိဘူး။ ေနာက္ ၂ ရက္ေလာက္လည္း အားတာနဲ႔ ထိုးထည့္ဘို႔ က်ဳိးစားပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာလည္း အရင္လိုပဲ လက္နဲ႔ လုပ္ခိုင္းပါေတာ့တယ္။ ၾကာလာေတာ့ သူလည္း စိတ္ညစ္ စိတ္ပ်က္ လာတယ္နဲ႔ တူပါတယ္။ က်မလည္း က်မ အေမကို သြားျပီး တိုင္ပင္လိုက္ဦးမယ္ ဆိုျပီး ထြက္လာပါတယ္။

 

အေမကေတာ့ အမွန္အတိုင္းေျပာဘို႔၊ သူကိုယ္တိုင္ ေျပာမွာမို႔ ေနာက္တစ္ေခါက္လာရင္ ကိုရဲမြန္ကိုပါ ေခၚခဲ့ရန္ မွာပါတယ္။ ကိုရဲမြန္နဲ႔ အေမနဲ႔ စကားေတြ ေျပာေနပါတယ္။ ေဘးနားမွာ က်မက မ်က္ႏွာမေဖာ္ရဲေလာက္ေအာင္ ရွက္လို႔ ငံု႔ထားပါတယ္။ ကိုရဲမြန္က က်မအေၾကာင္းကို သိသြားေတာ့ ေဒါသေတြ တအားထြက္ေနပါတယ္။ က်မတို႔ကိုလည္း စိတ္ဆိုးျပီး ဆူပူပါေတာ့တယ္။ သူေျပာတဲ့ စကားတစ္ခြန္းက က်မအတြက္ေတာ့ တကယ့္ကို ခံရခက္ပါတယ္။ အေဒၚတို႔က ႏြားမ ရႊံ႕ပိတ္ေရာင္းတာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး… ႏြားအရုပ္ကို ႏြားမၾကီးပါဆိုျပီး အဝတ္ေတြနဲ႔ ေသခ်ာအုပ္ျပီး ေရာင္းတာပဲ…တဲ့။ က်မ တကယ္ကို စိတ္မေကာင္းပါဘူး။ ဒါနဲ႔ ကြဲဘို႔အတြက္ ေျပာပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ကိုရဲမြန္က သူ ေပးထားတဲ့ သိန္း ၁၀၀ ျပန္ေပးပါလို႔ ေျပာတယ္။ မဂၤလာစရိတ္ေတြလည္း ျပန္ေတာင္းတာေပါ့။ အဲ့ဒါက ျပသနာေပါ့။ သိန္း ၁၀၀ ကို ေမေမတို႔က ေငြေတြ ေခ်းစားလိုက္ျပီေလ။ ခ်က္ခ်င္း ျပန္ယူလို႔မွ မရတာ။ မဂၤလာစရိတ္ဆိုတာကလည္း ေတာ္ေတာ္ ကုန္ထားေတာ့ ျပန္ေပးလို႔လည္း မရ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ကိုရဲမြန္က တဆင့္ေလွ်ာ႔ျပီး ဒါဆို လင္မယား ဆက္ဆံလို႔ ရေအာင္ လုပ္ေပးဆိုျပီး ေျပာပါေတာ့တယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ က်မတို႔ေတြ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးကို တက္လာပါေတာ့တယ္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးရဲ႕ အစိုးရေဆးရံုၾကီး တစ္ခုကို သြားျပီး ဆရာဝန္ၾကီးနဲ႔ တိုင္ပင္ေတာ့ ဆရာဝန္ၾကီးက အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ ေဆးစစ္မႈေတြ လုပ္ျပီး က်မတို႔ကို ရွင္းျပပါတယ္။ က်မလည္း ဆရာဝန္ၾကီး ေျပာတဲ့ စကားေတြ တစ္လံုးမွ နားမလည္ပါ။ ကိုရဲမြန္ကို ၾကည့္ေတာ့လည္း သူလည္း နားမလည္တဲ့ ပံုစံ။ အက်ဥ္းခ်ဳံး ေျပာျပတာကေတာ့ က်မက ေမြးရာပါေရာဂါ ျဖစ္ေနတာတဲ့။ အေပၚယံက မိန္းမ ဆိုေပမယ့္ မိန္းမအေနနဲ႔ မဖြ႔ံျဖိဳးဘူးတဲ့။ မိန္းမအဂၤါကလည္း မဖြံ႔ျဖိဳးပဲနဲ႔ အေပါက္က လံုးဝ က်ဥ္းေနမွာပါတဲ့။ ဒါနဲ႔ ကိုရဲမြန္က ဘယ္လိုလုပ္ရင္ အဆင္ေျပမလဲလို႔ ဆရာဝန္ၾကီးကို ေမးေတာ့၊ ကုသလို႔ေတာ့ မရဘူးတဲ့။ လင္မယား ဆက္ဆံခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ အေပါက္ကို ခြဲျပီး ခ်ဲ႔ေပးလို႔ေတာ့ ရတယ္..ဆက္ဆံရင္ ေခ်ာဆီ သံုးေပါ့လို႔ အၾကံေပးသြားတယ္။ ကိုရဲမြန္က အဲ့လိုပဲ လုပ္ေပးပါလို႔ သူ႔ဘာသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်ျပီး ဆရာဝန္ၾကီးကို ကုခိုင္းတယ္။ ဒါနဲ႔ ခြဲဘို႔ အခ်ိန္ မေရာက္ေသးခင္ ေဆးေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေတြ ဆရာဝန္ အငယ္ေလးေတြက လာျပီး စစ္ေမးက်၊ စမ္းသမ္က်နဲ႔ က်မ ရွက္ပါတယ္။

 

ဒါေပမယ့္လည္း သူတို႔ေတြအတြက္ အက်ဳိး ရိွတာပဲ၊ ေဆးပညာတိုးတာ ငါ့အတြက္ ကုသိုလ္ ရပါတယ္ေလ ဆိုျပီး ရွက္ရွက္နဲ႔ပဲ ျငိမ္ခံေနရတာေပါ့။ ဒီလိုနဲ႔ ခြဲစိပ္ျပီး အေပါက္ကို ခ်ဲ႔လိုက္ပါတယ္။ အနာက်က္ေအာင္လည္း ၂ လ ေလာက္ ေစာင့္လိုက္ရပါတယ္။ ဆရာဝန္ၾကီးက အနာက်က္ျပီ ဆိုေတာ့မွ ကိုရဲမြန္က ေခ်ာဆီ အျမန္ေျပးဝယ္ျပီး အိမ္ကို အတူ ျပန္လာပါေတာ့တယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့လည္း ကုတင္ေပၚကို အတင္းတက္ျပီး ႏူးႏွပ္ မေနေတာ့ပဲ ညီမေလးထဲကို ထိုးထည့္ဘို႔ က်ဳိးစားပါေတာ့တယ္။ ဒီတစ္ေခါက္ကေတာ့ အေပါက္က်ယ္သြားလို႔ အဆင္ေျပသြားဟန္ တူတယ္။ ေခ်ာဆီေတြလည္း အမ်ားၾကီး သူ႔ညီေလးကို သုတ္ေနတာ ေတြ႔တယ္။ က်မရဲ႕ ညီမေလးထဲကို ဝင္လိုက္ ထြက္လိုက္ ျဖစ္ေနတဲ့ သူ႔ညီေလးကို ၾကည့္ျပီး ေက်နပ္အားရ ျပံဳးျပံဳးၾကီး ျဖစ္ေနေလရဲ႕။ က်မ မွာေတာ့ တခ်က္ တခ်က္ သူ႔ရဲ႕ အားပါပါ ေဆာင့္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ နာက်င္လြန္းျပီး မ်က္ရည္က်မိပါတယ္။ သူ ေက်နပ္ရင္ ျပီးတာပါပဲေလ။ ဆုေတာင္းမိပါတယ္။ ဝဋ္ ရိွရင္ ဒီဘဝ ဒီမွ်နဲ႔တင္ ေက်ပါေစေတာ့….ျပီး။

Categories
Entertainment

ေဆးေပးမီးယူ

အျဖစ္အပ်က္က ေတာ့ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း သိပ္အငယ္ေလး မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ အလုပ္အကိုင္ နဲ႕ ျဖစ္ေနၿပီ မိသားစု နဲ႕ လည္း ျဖစ္ေနၿပီ။ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ ေတြပဲ ဆံုၾကတဲ့ မိသားစု ေတြ ရဲ႕ အထိမ္းအမွတ္ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေလး တခု မွာေပါ့။ အဲဒီ ပြဲမွာ ေတာ့ အစစအရာရာ ယွဥ္လိုက္ရင္ ကိုယ္က အသက္ အငယ္ဆံုး ဝါ အႏွိမ့္ဆံုး လို႕ ေျပာရမယ္။ လူမ်ိဳး ကလည္း တမ်ိဳးထည္း မဟုတ္ ေတာ့ ဘံုဘာသာ ဘိုလို ေျပာၾကတဲ့ ပြဲေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီမွာ သူရာ ကလည္း ေရတံခြန္က က်သလို ႀကိဳက္သေလာက္ ႀကိဳက္တဲ့ဟာ ယူသံုးေဆာင္လို႕ ရေတာ့ လူက နည္းနည္း ရီေဝလာတယ္။ သူရာ ကေသြးကို ေႏြးေစေတာ့ နဂို ထဲက ၾကြတတ္တဲ့ ဂ်ိဳ ကေထာင္လာတယ္။ ပါတီထံုးစံအတိုင္း ကာရာအိုေက ဆိုတဲ့သူ နဲ႕ သီခ်င္း က ေကာင္းရင္ ေဟာ ထဲမွာ ကၾကတဲ့သူေတြ နဲ႕။ လူေတြ တရုန္းရုန္းေပါ့။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ကိုယ္လည္း လူေတြၾကားထဲ ဟိုလႈပ္ဒီလႈပ္ကေနတုန္း ကိုယ့္ အနားမွာ လာကေနတဲ့ ဆရာမႀကီးကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ဆရာမႀကီး အမ်ိဳးသား ကလည္း ဆရာႀကီးပါပဲ။ အရြယ္ရလာလို႕ သူတို႕ လူႀကီးဝိုင္းမွာပဲ သူရာ ရည္ေလးေတြ ျမံဳ႕ရင္း ႏိုင္ငံေရးအာေနၾကတာ ေစာေစာကပဲ ေတြ႕ခဲ့ရတယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ဘာျဖစ္လို႕ မွန္းမသိဘူး ဆရာမႀကီးကို ၾကည့္ရင္း စိတ္ေတြ က ထလာတယ္။တခါမွ စိတ္ထဲ မွာ မျပစ္မွားဖူး တဲ့ ဆရာမႀကီး ကို အခု မွ စိတ္က ဘယ္လို လာသြားမွန္းမသိဘူး။ ဆရာမႀကီးတို႕ လာတုန္းက သူ ဇာပုဝါ အပါးေလးျခံဳလာတာေတြ႕လိုက္ရတယ္။ အခုေတာ့ ဘယ္ခ်ထားခဲ့လည္း မသိဘူး ေအာက္က ဒင္နာ ဒရက္စ္ လက္ျပတ္ေလးနဲ႕ လက္ေမာင္းအိုးေလး ေတြက ေဖြးေနတယ္။ ဝတ္ထားတဲ့ ဒရက္စ္အသားကလည္း ပိုးသားလိုမ်ိဳး ေပ်ာ့ေနေတာ့ ေပါင္လံုးေပါင္တန္ ေတြက လႈပ္လိုက္တိုင္းထင္းေနတယ္။ ရင္ႏွစ္မႊာကလည္း ေအာက္က ပင့္ဘရာဝတ္ထားလို႕ ထင္တယ္ အေပၚကို ၾကြတက္ေနတယ္။ ကိုယ့္ထက္ အသက္အမ်ားႀကီး ႀကီးေပမဲ့ သြယ္သြယ္ ေသးေသးေလးမို႕ ထင္တယ္ ႏုေနတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကိုယ့္ေသြးထဲ မွာ သူရာေလး နည္းနည္းလည္း ဝင္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ အဲလို နဲ႕ ကရင္းလႈပ္ရင္းနဲ႕ ဆရာမႀကီးနား မသိမသာ ကပ္သြားေတာ့ ဆရာမႀကီးက ကိုယ့္ကို ေတြ႕သြားတယ္။

မ်က္မွန္ထူထူ ေအာက္ကေနမ်က္လံုး ဝိုင္းဝိုင္းေတြနဲ႕ ေမာ့ၾကည့္ရင္း၊ “ေဟး ေမာင္ထူး ပါလား၊ မင္းလည္း အကမဆိုးပါလား” “အာ ဟုတ္ပါဘူး ဆရာမႀကီးရယ္ က်ေနာ္က ရမ္းသမ္းကေနတာပါ” လို႕ ေျပာလိုက္တယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္မွာ သူနဲ႕ က်ေနာ္က မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ျဖစ္ေနၿပီ။ သီခ်င္းက တီးလံုး ေျပာင္းသြားတယ္။ စလိုးဒန္႕စ္ လိုမ်ိဳး ေဘးနားက အမ်ိဳးသားေတြက နီးစပ္ရာ အမ်ိဳးသမီးေတြကို လက္ဆြဲၿပီးက ၾကတယ္။ ခုန ကထိုင္ၾကည့္ေနၾကတဲ့သူေတြ ထဲက အတြဲေတြလည္း ကေနတဲ့ ေဟာၾကမ္းျပင္ေပၚ တက္လာၾကေတာ့ လူေတြ အမ်ားႀကီး နဲ႕ တရုန္းရုန္း ျဖစ္သြားတယ္။ ဆရာမႀကီးကို လက္ကေလးဆြဲၿပီး အမူအယာနဲ႕ ကရေအာင္ဆိုေတာ့ သူကေခါင္းျငိမ့္ျပတယ္။ အဲဒါနဲ႕ တေယာက္ နဲ႕ တေယာက္ တေပေလာက္ခြာၿပီး လက္ခ်င္း ကိုင္က ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ လူအုပ္က မ်ားလာၿပီး တိုးတိုးေခြ႕ေခြ႕နဲ႕ မို႕ ဆရာမႀကီး နဲ႕ ကိုယ္နဲ႕ ကပ္သြားတယ္။ ကိုယ့္ပါးစပ္က အလုိလို၊ “ေဆာရီးေနာ္” လို႕ ထြက္သြားတယ္၊ ဆရာမႀကီးက “အို ရပါတယ္ အေပ်ာ္ကတာပဲဟာ၊ လူေတြက လည္း တအားမ်ားေနတာကိုး၊ ဒီသီခ်င္း တပုဒ္ဆံုးေအာင္ေတာ့ ကလိုက္မယ္ေလ” စိတ္က ဘယ္လိုမွ မထိန္းႏိုင္ ခါးေလးကိုင္ၿပီး ကလိုက္တယ္။ ကိုယ့္လီးက ေဘာင္းဘီေအာက္က အေျမွာင္းလိုက္ ကို ထေနတာ ဆရာမႀကီးေပါင္ကို သြားသြားပြတ္မိတယ္။ ပြတ္ေလၾကြေလပဲ။ အဗန္ဂ်ာထဲက ေဟာ့ခ္ ဆိုတဲ့ လူစိမ္းႀကီးလိုပဲ ထုခံရေလ ၾကြတက္ေလပဲ ။ ေနာက္ လက္က တအားကိုင္ခ်င္ေနတဲ့ ဆရာမႀကီးရဲ႕ လက္ေမာင္းအိုးေလးကို သြားပြတ္မိတယ္။ ဆရာမႀကီးက တခ်က္ေမာ့ၾကည့္တယ္။ ဘာမွ ေတာ့ မေျပာဘူး။ သူ႕ခါးေလး ကို တဖက္က တင္းတင္းေလး ကိုင္ထားၿပီးေတာ့ ကိုယ္နဲ႕ ဆြဲကပ္ရင္းက လႈပ္ေနတာမသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး မူးေနသလိုလို နဲ႕ ကိုယ္ကို နည္းနည္းယိုင္ေပးလိုက္ရတယ္။ ပံုမွန္ဆို ဆရာမႀကီးက ကိုယ့္ထက္ အရပ္နိမ့္ေပမဲ့ ခုေတာ့ ေဒါက္ဖိနပ္ အျမင့္ႀကီး စီးထားေတာ့ ကိုယ့္လီးက သူ႕ ဆီးခံု ေပါင္ရင္းေလာက္ နဲ႕ သြားသြားထိေနတယ္။ ဆရာမႀကီးကလည္း ဘာမွ မေျပာပဲ ကိုယ့္ပုခံုးေပၚ လက္တင္ထားၿပီး ကိုယ္နဲ႕ ကပ္လာေတာ့ သူ႕ရင္သားေတြက ကိုယ့္ရင္ဘတ္ကို လာအိေနတယ္။ ကိုယ့္မ်က္ႏွာက သူ႕ပုခံုးေပၚ ေရာက္ေနလို႕ မ်က္ႏွာခ်င္းမေတြ႕ရတာ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းေနတယ္။ မီးေရာင္ကလည္း ဒစ္စကိုမီးစလိုက္ေလာက္ပဲ လႈပ္ရွားေနတာမို႕ အခန္းကေတာ့ နည္းနည္းေလး မီးမွိန္ေနတယ္။ ဆရာမႀကီးေတာ့ ဘယ္လို ေနမလဲ မသိဘူး၊ ကိုယ္က ေတာ့ ရင္ဘတ္ေရာ လီးေရာက အိေနၿပီး စည္းဇိမ္ေတြ႕ေနၿပီ။

အဲလို ေကာင္းခန္းေရာက္ေနမွ သီခ်င္းကလည္း ဆံုးေတာ့မယ္ ဆိုတာ သတိထားမိလိုက္တယ္။ ဒီသီခ်င္းတပုဒ္ေတာ့ ကလိုက္မယ္ ဆိုတဲ့ ဆရာမႀကီးစကားေၾကာင့္ ကိုယ့္အခြင့္အေရးလည္း ကုန္ေတာ့မယ္ ဆိုတာကို သိလိုက္တယ္။ အဲဒါနဲ႕ ခါးကို ဖက္ထားတဲ့ လက္ကို အသာေလွ်ာခ်ၿပီး ဆရာမႀကီး ဖင္လံုးလံုးေလးကို လက္ဖဝါးနဲ႕ ပြတ္လိုက္တယ္။ ဆရာမႀကီး ကိုယ္လံုးေလးက ေရွ႕ကို ေကာ့ေပးလိုက္သလို ပဲ ခံစားရတယ္။ လီးမွာ နည္းနည္း ဖိအားေလး မ်ားသြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သီခ်င္းက ၿပီးသြားေတာ့ လူေတြက ရပ္လိုက္ၾကၿပီး လက္ခုပ္တီးၾကတယ္။ ကိုယ္လည္း လက္ခုပ္မတီးခင္ ဆရာမႀကီး တင္သား လံုးလံုးေလး ကို လက္ဖဝါးနဲ႕ အသာ ဆုပ္ညွစ္လိုက္မိတယ္။ ဆရာမႀကီးဆီက အို႕ ဆိုတဲ့ အသံေလး ရုတ္တရက္ထြက္သြားတယ္၊ ဘာမွ ေတာ့ မေျပာဘူး၊ လူေတြလည္း ဒန္႕စ္ေဟာ က ေနထြက္ၾက ေတာ့ ကိုယ္နဲ႕ ဆရာမႀကီးတို႕ လည္း ထြက္လာၾကတယ္။ အျပင္မွာ စားပြဲတလံုးမွာ ထိုင္ေသာက္ ေနတဲ့ ဆရာႀကီးကို ေတြ႕ေတာ့ မ်က္ႏွာပူၿပီး အရက္ဘားဆီ ထြက္လာခဲ့လိုက္တယ္။ တညလံုး ဆရာႀကီး ဆရာမႀကီးတို႕ နဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္မိေအာင္ ေရွာင္ေနခဲ့မိတယ္။ သူရာရည္လည္း အေတာ္ခ်မိေတာ့ အိမ္အျပန္မွာ မိန္းမ ကို ကားေမာင္းခိုင္း လိုက္ရတဲ့ အထိကို မူးသြားတယ္။ အဲလို နဲ႕ တလေလာက္ၾကာေတာ့ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ျဖစ္သြားတယ္။ တပတ္ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ကေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေဒါသ ျဖစ္ၿပီး သူရာေမရိယ ကို ေရွာင္မွ ျဖစ္မယ္ ဆိုၿပီး နည္းနည္းေတာင္ အေသာက္အစား ေလး ေလွ်ာ့လိုက္ေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့လည္း၊ ေခြးၿမီးေကာက္ က်ည္ေထာက္စြပ္ ဆိုသလို ျပန္ေသာက္မိ တာပါပဲ။ သူရာေမရ လာတာပဲ ႏွစ္ေပါင္း ဆယ္စု ႏွစ္ခါေလာက္ ေက်ာ္ေနၿပီ။ အထက္တန္း မေအာင္ခင္ ကတည္းက ေသာက္လာတာ။ သူမ်ား အက်ိဳးစီးပြားပ်က္ေလာက္ေအာင္။ ကိုယ့္က်န္းမာေရးထိခိုက္ေလာက္ ေအာင္ တခါမွ မျဖစ္ဘူး ၊ မေသာက္ခဲ့ဘူးပဲ။ ဆိုၿပီး ျပန္ေသာက္တာေပါ့။ က်န္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေတြလည္း ျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့ ဒီဇာတ္လမ္းနဲ႕ မဆိုင္ေတာ့ ထည့္မေျပာေတာ့ဘူးဗ်ာ။

အဲလို နဲ႕ ႏွစ္လေလာက္ၾကာေတာ့ တေန႕ မွာ ဆရာႀကီးဆီက ဖံုးလာတယ္။ သူ႕အိမ္မွာ ပြဲေလး တခု လုပ္မယ္တဲ့။ အားမလား ဆိုေတာ့ ဒိတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အဆင္ေျပတယ္။ တခု ပဲ အဲဒီေန႕ မိန္းမ မရွိဘူး။ သူက အလုပ္ကိစၥ နဲ႕ ေအာက္ေအာ့ဖ္ေတာင္း ျဖစ္ေနမွာ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္ တေယာက္ထဲ ပဲ ေပါ့။ ဆိုေတာ့ ရတယ္တဲ့ ။ လူလည္း နည္းနည္း ပဲ ဖိတ္ထားတယ္။ သူတို႕ ပဲ ေကၽြးမွာ ဆိုေတာ့ နည္းနည္းပါးပါး ဝိုင္းကူလုပ္ေပးဖို႕ေပါ့။ ရပါတယ္ ဆရာႀကီးလို႕ ေျပာလိုက္တယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ပြဲတုန္းက ဆရာမႀကီး နဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ကို သူသိခ်င္မွ သိမယ္ ဆိုေပမဲ့ ကိုယ္က ေတာ့ ဖံုးေျပာေနရင္းက မ်က္ႏွာပူေနမိတယ္။ အဲဒီေန႕က်ေတာ့ ကိုယ္က ကူလုပ္ေပးရမယ့္သူ ဆိုေတာ့ ေစာေစာ သြားလိုက္တယ္။ ပထမေတာ့ လန္႕ေနေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဆရာမႀကီး မ်က္ႏွာက ပံုမွန္ပဲ ဆိုေတာ့ နည္းနည္း စိတ္ေအးသြားၿပီး ဆရာမႀကီး ရဲ႕ ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း တျခား ကိုယ့္လို လာကူတဲ့သူေတြ အတူတူ ဝိုင္းလုပ္ၾကရတယ္။ ခုံေတြ ေရႊ႕ ၊ ဒကေရးရွင္း ေတြ ျပင္။ အစားအေသာက္ထားဖို႕ ေနရာေတြ ျပင္ဆင္။ ၿပီးသြားေတာ့ ေခၽြးစီးျပန္ေနၿပီ။ ပါတီအတြက္ အဝတ္အစားအပို ယူလာလို႕ ေတာ္ေတာ့တယ္။ အဲဒီၾကားထဲမွာ ေျပာရအံုးမယ္၊ ဆရာမႀကီးက က်ေနာ္တို႕ကို ညႊန္ၾကား ေပးရင္း နဲ႕၊ သူလည္း တခ်ိဳ႕ ဟာေတြ ဝင္လုပ္တယ္။ ဆရာမႀကီးကလည္း အိမ္ေနရင္း ေဘာင္းဘီတို အေပၚက တီရွပ္ နဲ႕ ဆိုေတာ့ ဝင္းမြတ္ေနတဲ့ ေပါင္လံုး ေတြက အသက္နဲ႕ မမွ် ေအာင္ကို လွၿပီး ဆက္ဆီ ျဖစ္ေနတယ္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္လည္း ဘတ္စကက္ေဘာေဘာင္းဘီ အသား ပါးပါး ကို ဝတ္ထားတာ ဆိုေတာ့ တခ်က္တခ်က္ မွာ ကိုယ့္စိတ္ေတြ ၾကြလာလို႕ ေဖာင္းလာတာကို သတိထားမိမလားမသိဘူး။ တခါတေလ လည္း ဆရာမ ႀကီး ႏူတ္ခမ္းေဒါင့္စြန္း မွာ အၿပံဳးစစ ေတြ႕ရသလို ပဲ၊ အလုပ္ေတြ ၿပီးသြားေတာ့ ဆရာမႀကီးတို႕ ဧည့္သည္ခန္းမွာ ပဲ ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး အဝတ္အစား လဲလို္က္ရတယ္။ ပါတီစေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း စားၾကေသာက္ၾက ျမိုင္ျမိဳင္ ဆိုင္ဆိုင္ေပါ့။ သူရာရည္ေခ်ာင္းစီး၊ ဖရီး ေဆာ္ၾကတာ ဆိုေတာ့လည္း ျဗင္းၾကသူ ေတြ အမ်ားသား။ က်ေနာ္ကသာ ပထမ ထိန္းေသာက္ေနေပမဲ့။

ကိုယ့္အႀကိဳက္ေပမဲ့ အျမဲတမ္း မေသာက္ႏိုင္၊ တခါတေလမွ ႀကံဳရခဲ့တဲ့ မက္ေကာလန္စင္ဂယ္ေမာ့ ၁၅ ႏွစ္သားေလး ကို ကစ္ေနရေတာ့ အရွိန္က ရလာတယ္။ အဲဒီမွာ ဟိုေသြးကလည္းပူလာတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ ပါတီတုန္းက အျဖစ္အပ်က္ကို ျပန္စဥ္းစားလိုက္ေတာ့ ငါ့ကို စိတ္ဆိုးမယ္ ဆိုရင္ ဒီလို ေခၚစရာ အေၾကာင္းကို မရွိဘူး။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဆရာမႀကီးကလည္း ငါလုပ္ခဲ့တာကို ဘာမွ မသိစရာ အေၾကာင္းမရွိဘူး။ ကိုယ့္ထက္ အေတြ႕အႀကံဳ ရင့္ေနတဲ့သူေတြ။ ဆရာႀကီး ကိုေတာင္ ျပန္ေျပာျပမယ့္ပံု မရွိဘူးလို႕ ေတြးမိတယ္။ အဲဒါ ဆိုရင္ ဆရာမ ႀကီး ကလည္း အေပ်ာ္တမ္း ကစားတာကို သေဘာက်တဲ့ သေဘာလား။ အဲလို ဝီစကီ အရွိန္ေလးနဲ႕ ကိုယ္လို ခ်င္တာေတြကို ဆြဲေတြးေနရင္းက ဆရာမႀကီး အခု ပါတီအတြက္ ဝတ္ထားတဲ့ ဒရက္စ္ နဲ႕ လိုက္ဖက္မႈ ကို မသိမသာ ခိုးၾကည့္ေနမိတယ္။ နက္ျပာေရာင္ ေတာက္ေတာက္ ဂ်ိဳင္းျပတ္၊ ပုခံုးကေန ေပါင္လည္ေလာက္ပဲ ေရာက္တဲ့ ဒင္နာ ဒရက္စ္ နဲ႕ ေပ်ာ့ေျပာင္းလွတဲ့ အသားက ဆရာမႀကီး ရဲ႕ အေကာက္အေကြး အဖုအေဖါင္းေတြကို အတိအက် ပံုေဖၚျပေနသလိုပဲ။ ဒီတခါလည္းေဒါက္ျမင့္ ဖိနပ္က ေလးလက္မ ေလာက္ ဝတ္ထားေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္လိုက္တိုင္း ေတာင့္တင္းသြားတဲ့ ေျခသလံုးသားေလးေတြရယ္။ တံုခါ ရမ္းသြားတဲ့ ဖင္လံုးေလး ရယ္က က်ေနာ့္ အာေဂါင္ကို အရက္ထက္ေတာင္ ပိုၿပီး ေျခာက္လာေစတယ္။ ဒီတခါကေတာ့ ဟိုတခါပါတီလို ဆိုတီးက ပါတီ မဟုတ္ပဲ ဆရာႀကီး ရဲ႕ ပညာရပ္ဆိုင္ရာကို ေဒါ့ကုမန္ထရီ ဖန္တီးထားတဲ့ မူဗီ ေလး ၿပီး ဆံုးသြားတဲ့ အထိမ္းအမွတ္။ အာ့တာေၾကာင့္မို႕လည္း စားေသာက္ အရွိန္ရလာေတာ့ ဆရာႀကီးတို႕ အိမ္က မူဗီသီေရတာ ခန္းထဲ မွာ အဲဒီ ရုပ္ရွင္ကို ဖြင့္ျပၿပီး ဝိုင္းၾကည့္ၾကဖို႕ အကုန္ဝင္သြားၾကေတာ့တယ္။ က်ေနာ္က ေတာ့ ေန႕ခင္းကတည္းက စမ္းသပ္၊ အသံေတြ စမ္း၊ ပံုၾကည္မၾကည္စမ္း ၿပီး ၾကည့္ထားတာအျပင္ ေနာက္မွ ေကာ္ပီယူၿပီး အိမ္မွာ ၾကည့္ေတာ့မယ္လို႕ ေတြးထားေတာ့ သိပ္တိုးေခြ႕ မဝင္ေတာ့ဘူး။ ဘိုက္လည္း နည္းနည္း ရစ္လာတာနဲ႕ အိမ္သာကို သြားလိုက္တယ္။ အျပင္အိမ္သာလည္း လူရွိေနလို႕ ဧည့္သည္ခန္းထဲက အိမ္သာကို ပဲ သြားလိုက္တယ္။ မူဗီက ေလးဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ ၾကာမွာ ဆိုေတာ့ ေအးေအး ေဆးေဆး ဇိမ္ဆြဲၿပီး ထိုင္လိုက္တယ္။ ၿပီးမွ လက္ေဆး မ်က္ႏွာသစ္ၿပီး ထြက္လာခဲ့တယ္။ အခန္းထဲက ထြက္ေတာ့ ေဟာေဝးေလး မွာ လူမရွိ၊ မီးကလည္း မွိန္ထားတယ္။ ရုပ္ရွင္ခန္း ထဲမွာပဲ လူအကုန္ေရာက္ေနၾကၿပီထင္တယ္။ ေဒါ့ကုမန္ထရီက အေနာက္ခံ ေျပာေနတဲ့ ဆရာႀကီး အသံကို သဲ့သဲ့ေလး ၾကားေနရတယ္။

အခန္းဝကေန ရုပ္ရွင္ခန္းဘက္ သံုးေလးလွမ္းလွမ္းၿပီးမွ ေခါင္းထဲ မူးေႏွာက္ေႏွာက္မို႕ အခန္းထဲ ပဲ ျပန္အိပ္ေတာ့မယ္ ဘယ္သူမွ မသိပါဘူးလို႕ ေတြးရင္း အခန္းဘက္ျပန္လာလိုက္တယ္။ အခန္းဝ နားေရာက္ေတာ့ ေဟာေဝးေလး မွာ ဘယ္က ျပန္လာမွန္းမသိတဲ့ ဆရာမႀကီး နဲ႕ ၿဗံုး ကနဲ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ သြားဆံုတယ္။ နည္းနည္းလည္း မူးေနေတာ့ ေျခလွမ္းအမွား မွာ ယိုင္လဲ မလို ျဖစ္သြားတယ္။ ဆရာမႀကီးလည္း ပထမ လန္႕သြားသလို နဲ႕ က်ေနာ္မွန္းသိ လိုက္ေတာ့ ဟယ္ ေမာင္ထူး ဆိုၿပီး ကိုယ္မလဲ သြားေအာင္ လွမ္းဆြဲတယ္။ ကိုယ့္လက္ေမာင္းကို ဆရာမႀကီး က လွမ္း အဆြဲ မွာ ဘာျဖစ္သြားသလဲ မသိဘူး၊ ဦးေႏွာက္ က ေသြး က သုပ္ေသြး ျဖစ္သြားသလား မသိဘူး။ အေတြးထဲ ဘာမွ မရွိေတာ့ပဲ နဲ႕ ၿဗံဳး ဆိုၿပီး ဆရာမႀကီးကို နံရံ မွာ တြန္းကပ္လိုက္ၿပီး ႏူတ္ခမ္းခ်င္း ဖိကပ္ ကစ္စ္ ဆြဲ ျပစ္လိုက္မိတယ္။ တခ်က္ ျပြတ္စ္ကနဲ စုပ္ၿပီး တာနဲ႕ ဆရာမ ႀကီးက က်ေနာ့္ မ်က္ႏွာကို လက္နဲ႕ တြန္းထားရင္း၊ “ေမာင္ထူး လမ္းမ ႀကီးမွာ မေကာင္းဘူးကြယ္” တဲ့။ မင္း ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္လည္း မေျပာဘူး။ ကဲ စဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ က်ေနာ္ဘာဆက္လုပ္မလဲ ဆိုတာ။ ဆရာမ ႀကီး လက္ကို ဆြဲၿပီး ဧည့္သည္ အိပ္ခန္းထဲ ေခၚသြင္းလိုက္တယ္။ တံခါးကို အထဲက ေလာ့ခ်ၿပီး မွ ဆရာမႀကီးကို ျပန္ဖက္နမ္းျပစ္လိုက္တယ္။ ဆရာမႀကီးလည္း က်ေနာ့္ လည္ကုတ္ကို တြဲခိုလို႕ ျပန္နမ္းလာတယ္။ က်ေနာ့္လက္ႏွစ္ဖက္က သူ႕ ဒရက္စ္ အနားစ ကို ခါးနားအထိ လွန္တင္ၿပီး အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးကို ဆြဲခ်လိုက္တယ္။ သူက သူ႕ေျခေထာက္နဲ႕သူ အတြင္းခံေဘာင္းဘီကို လံုးလံုး ကၽြတ္သြားေအာင္ လုပ္ေနတုန္း က်ေနာ္က က်ေနာ့္ ေဘာင္းဘီ ခါးပတ္ေတြ ဇစ္ေတြကို ျဖဳတ္ၿပီး ေဘာင္းဘီကို ဒူးဆစ္ေလာက္ေရာက္ေအာင္ ဆြဲခ်လိုက္တယ္။ မာေတာင္ေနတဲ့ က်ေနာ့္လီးက ေခါင္းတယမ္းယမ္း နဲ႕ ထြက္လာတယ္။ သူ႕ခါးကို လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႕ ကိုင္တြန္းရင္း သူ႕ ေက်ာကို ေမြ႕ယာေပၚ ဖိခ်လိုက္တယ္။ သူက ေပါင္ႏွစ္လံုး ေျမွာက္ၿပီး ကားေပးတယ္။ အေမႊး အျမင္မရွိ ေျပာင္တင္းေနတဲ့ ေစာက္ဖုတ္ေဖါင္းေဖါင္းႀကီးက ႏူတ္ခမ္းသား ညိဳညိဳတြန္႕တြန္႕ေလး ေတြနဲ႕ အရည္စိုရႊမ္းလဲ့ ၿပီး အာေနတယ္။

လီးကို ေတ့ၿပီး ဖိသြင္း ခ်ျပစ္လိုက္တယ္။ “အား….” ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက မက်ပ္မေခ်ာင္ပဲ အရည္ေတြ ရြဲေနတာမို႕ အဆံုးထိ တန္းဝင္သြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ လီးကို တဝက္ေလာက္ ဆြဲထုတ္ၿပီး အားမနာတန္း ေဆာင့္လိုးျပစ္ေနမိေတာ့တယ္။ “ဖတ္..ဖတ္..စြပ္..စြပ္..” မုန္ယိုေနတဲ့ ဆင္လို က်ေနာ္က တအားေဆာင့္လိုး ေနေပမဲ့ အေတြ႕အႀကံု ရွိၿပီးသား ေစာက္ဖုတ္ႀကီးက လူးလိမ့္ၿပီး ေတာ့ အရသာေတြ အျပည့္အဝ ေပးေနခဲ့တယ္။ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေဆာင့္မိမွန္းမသိ လီးထိပ္က ပူကနဲ အရည္ေတြ ထြက္သြားမွ ကိုယ္လည္း ဒူးေခ်ာင္ၿပီး ဆရာမႀကီးကိုယ္ေပၚ ပိက်သြားေတာ့တယ္။ “အီး ေကာင္ဆိုးေလး ၾကမ္းလိုက္တာ ဖယ္အံုး နင့္ကိုယ္ႀကီးက ေလးလိုက္တာ” “အား ကန္ေတာ့ ေနာ္ ဆရာမႀကီး ေဆာရီး ေဆာရီး” “ေအာင္မယ္ ခု မွ ဘာေဆာရီးလဲ၊ ခုနတုန္းက ေဆာင့္လိုက္တာ တခါတည္း လူနဲ႕ေတာင္ မတူဘူး” က်ေနာ္လည္းကမန္းကတန္းထ လိုက္ေတာ့ လီးႀကီးက ေလွ်ာကနဲ ေစာက္ဖုတ္ထဲက ထြက္လာတယ္။ အရည္တခ်ိဳ႕ အိပ္ယာခင္းေပၚ က်သြားတယ္။ ကံေကာင္းလို႕ ဆရာမႀကီး ဒရက္စ္က သူ႕ခါးအထိ လွန္တင္ထားလို႕ မေပသြားတာ။ ဆရာမႀကီးက တစ္ရႈး နဲ႕ သန္႕ရွင္းေရးလုပ္၊ ပင္တီ ျပန္ဝတ္ ဒရက္စ္ကို ဆန္႕ဆန္႕ရံ႕ရံ႕ ျပန္လုပ္ရင္း၊ “ဟဲ့ ျမန္ျမန္လုပ္ ေဒါ့ကုမန္႕က ၿပီးေတာ့မယ္ ဆိုလို႕ က်ေနာ္လည္း ေဘာင္းဘီေတြ ျပန္ဝတ္ ခါးပတ္ ျပန္ပတ္လုပ္ရတယ္။ ဆရာမ ႀကီးက အခန္းထဲက ျပန္မထြက္ခင္၊ “နင္ဟာ ေလ ဘယ္အခ်ိန္ထဲက ျပတ္ေနသလဲ မသိဘူး ငတ္ႀကီး က်လိုက္တာ” လို႕ ေျပာရင္း ထြက္သြားပါေတာ့တယ္။ ……. ႏွစ္အေတာ္ၾကာလို႕ ကိုယ္လည္း အသက္ကေလး ရလာေတာ့ ျပန္ေတြးလိုက္မိတိုင္း၊ မိန္းမ ကလည္း ကိုယ့္ထက္ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ငယ္ မယ္။ ငါကလည္းမလုပ္ႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ငါလည္း အခု ေနအခ်ိန္ ငါ့တပည့္တေယာက္က ငါ့မိန္းမ ကို ျခင္ျခင္းတတ္လို႕ လုပ္ခ်င္လာခဲ့မယ္။ မိန္းမ ကလည္း ဆႏၵ ရွိေနတယ္ ဆိုရင္ ဘယ္လို ေနမလဲ။ ပုခံုးသာ တြန္႕လိုက္မိသည္။ ဘယ္လို မွ ေနမွာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာကိုပဲ။ ကပ္ကိုးဖီလင္ လည္းမရွိေတာ့ ေခ်ာင္းလည္း မၾကည့္ခ်င္။ သူတို႕ ဘာသာ ဘာလုပ္လုပ္ ကိုယ္လည္း မသိခ်င္။ မိန္းမ လည္း အာသာေျပ ၊ သူတို႕ ခ်င္းလည္း အဆင္ေျပၾကရင္ ၿပီးတာပဲ။ ကိုယ့္မိန္းမ ကလည္း အရြယ္ေရာက္ၿပီး သားသမီးေတြ ႏွင့္ ကိုယ့္ကို ျပစ္ၿပီး လုိက္ေျပးသြားမွာ လည္း မဟုတ္။ လိုက္ေျပးသြားလည္း ကိုယ္က ေဆးေပးမီးယူ လိုသည္ ဆိုၿပီး အငယ္ေလး တေယာက္ေလာက္ကို ပရီနတ္ စာခ်ဴပ္လုပ္ၿပီး ယူလိုက္လို႕ပင္ ရေသးသည္။ အဲဒီတုန္းက လည္း ဆရာႀကီးက ငါအခု စိတ္ထားသလို ပဲ ထားခဲ့မွာပဲ ထင္တယ္ဟု ပင္ေတြးလိုက္မိပါေတာ့သည္……ျပီး။